Ο κύριος λόγος που η καρδιοπάθεια αναδεικνύεται σε βασική αιτία θανάτου για τον παγκόσμιο πληθυσμό είναι η αδυναμία έγκαιρου εντοπισμού των προειδοποιητικών συμπτωμάτων.

Τα αυξημένα επίπεδα της χοληστερόλης, η υπέρταση, η παχυσαρκία, το κάπνισμα και το οικογενειακό ιστορικό καρδιοπάθειας είναι μερικοί μόνο από τους παράγοντες κινδύνου για το έμφραγμα, το εγκεφαλικό και την καρδιακή ανεπάρκεια.

10 βασικά σημάδια που θα σας παρακινήσουν να επισκεφτείτε άμεσα τον καρδιολόγο:

1. Πόνος στο στήθος: Είναι το πλέον σύνηθες σύμπτωμα του εμφράγματος που αναζητούν οι γιατροί. Ένα επικείμενο έμφραγμα όμως δεν εκδηλώνεται πάντοτε με τον πόνο στο στήθος, ενώ το σύμπτωμα μπορεί να υποδεικνύει κάποια άλλη πάθηση, όπως κάποια δυσλειτουργία στους πνεύμονες ή στο γαστρεντερικό.

2. Επίμονος βήχας: Ο βήχας και η δύσπνοια αποτελούν πρώιμα σημάδια της καρδιακής ανεπάρκειας. Είναι αποτέλεσμα της συσσώρευσης υγρού στους πνεύμονες.

3. Ζαλάδα: Οι συχνές ζαλάδες και η απώλεια των αισθήσεων υποδεικνύουν αυξημένο κίνδυνο εμφράγματος. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση αρρυθμίας.

4. Έντονη κόπωση: Η αδικαιολόγητη κούραση μπορεί να εμφανιστεί μερικές ημέρες πριν το έμφραγμα, ιδιαίτερα στις γυναίκες. Η χρόνια κόπωση μπορεί επίσης να αποτελεί σύμπτωμα της καρδιακής ανεπάρκειας.

5. Ναυτία και απώλεια όρεξης: Η ναυτία και η τάση προς έμετο είναι δύο συνήθη συμπτώματα πριν από το έμφραγμα. Επίσης, το οίδημα στην κοιλιακή χώρα σχετίζεται άμεσα με την καρδιακή ανεπάρκεια και μπορεί να οδηγήσει στη μειωμένη όρεξη.

6. Γενικευμένος πόνος: Ο πόνος στο στήθος μπορεί να ακτινοβολεί σε άλλα σημεία του σώματος, όπως οι ώμοι, τα χέρια, οι αγκώνες, ο αυχένας, το σαγόνι και η κοιλιά. Σε μερικές περιπτώσεις, όμως, δεν εκδηλώνεται πόνος στο στήθος αλλά μόνο σε αυτά τα σημεία του σώματος.

7. Ταχυπαλμία ή άστατος καρδιακός παλμός: Η περιστασιακή ταχυπαλμία δεν είναι ανησυχητική. Όταν όμως είναι συχνή και συνοδεύεται από αδυναμία, ζάλη ή δύσπνοια μπορεί να υποδεικνύει ένα επικείμενο έμφραγμα, καρδιακή ανεπάρκεια ή αρρυθμία.

8. Εφίδρωση: Η ξαφνική και αδικαιολόγητη εφίδρωση αποτελεί προειδοποιητικό σημάδι για το έμφραγμα. Εμφανίζεται σε στιγμές χαλάρωσης, χωρίς να έχει προηγηθεί έντονη σωματική άσκηση.

9. Οίδημα: Η καρδιακή ανεπάρκεια έχει σαν αποτέλεσμα τη συσσώρευση υγρού στο σώμα. Έτσι, εκδηλώνεται πρήξιμο στα πέλματα, τους αστραγάλους, τα πόδια ή την κοιλιά.

10. Αδυναμία: Όπως και στην περίπτωση της αδικαιολόγητης κόπωσης, η αδυναμία μπορεί να εμφανιστεί μερικές ημέρες πριν από το έμφραγμα ή κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης του εμφράγματος.

Εάν εμφανίζετε αρκετά από τα παραπάνω σημάδια, συμβουλευείτε άμεσα τον γιατρό σας.

Πηγή: WebMD - onmed.gr

Σε απεργία προχωρούν σήμερα Τρίτη 28 Μάη εργαζόμενοι στην Τράπεζα Πειραιώς καθώς η τράπεζα τους ανακοίνωσε μέσω στελεχών της την απόσχιση του τμήματος των «κόκκινων» δανείων (RBU) και τη μεταβίβασή της σε άλλη σουηδική εταιρεία. Μαζί με το τμήμα θα μεταβιβαστούν, όπως ανακοινώθηκε, και οι εργαζόμενοι που απασχολούνται σε αυτό, μέρος τους ή το σύνολό τους, που φθάνει τους 1.200.

Να σημειωθεί πως το κλαδικό Σωματείο Χρηματοπιστωτικού Αττικής έχει κηρύξει απεργία για όλους τους εργαζόμενους στην Τράπεζα Πειραιώς στην Αττική, ενώ η ΟΤΟΕ κήρυξε πανελλαδική απεργία αλλά μόνο για τους εργαζόμενους στο τμήμα RBU, γεγονός που εξόργισε τους εργαζόμενους.

Το πρωί οι εργαζόμενοι θα βρίσκονται όλοι στα γραφεία της Μεσογείων για να περιφρουρήσουν την απεργία, ενώ θα ακολουθήσει πορεία στο κέντρο της Αθήνας όπου θα γίνει συγκέντρωση έξω από τα γραφεία της διοίκησης της τράπεζας, στην οδό Αμερικής.

Αγωνιστική Κίνηση Εργαζομένων στην Τράπεζα Πειραιώς

Την κινητοποίηση στηρίζει η Αγωνιστική Κίνηση Εργαζομένων στην Τράπεζα Πειραιώς που καλεί τους εργαζομένους να συμμετάσχουν μαζικά στην απεργία και στις κινητοποιήσεις που θα ακολουθήσουν. Όπως σημειώνει σε σχετική της ανακοίνωση (πατήστε εδώ για το πλήρες κείμενο), «Εμείς απαντούμε ότι δεν θα δεχτούμε καμία απόλυση, καμία απόσχιση, καμία αλλαγή στις εργασιακές σχέσεις κανενός. Γιατί σήμερα είναι οι 1200 που εργάζονται στα RBU, αύριο όλοι οι υπόλοιποι… Επειδή τα χειρότερα δεν έχουν περάσει, επειδή οι Τράπεζες ψάχνουν την ευκαιρία να ξεφορτωθούν προσωπικό, και επειδή οι συνδικαλιστικές ηγεσίες αποδείχτηκαν κατώτερες των περιστάσεων, τον προηγούμενο Φλεβάρη, που αρνήθηκαν να προκηρύξουν τη στάση εργασίας, εμείς δεν εφησυχάζουμε, και ζητούμε τη σύγκλιση όλων των οργάνων του ΣΕΤΑΠ για να οργανώσουμε τον αγώνα».

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

Έξι συμβούλια φυλακών –στα οποία συμμετέχει ένας εισαγγελικός λειτουργός, ένας κοινωνικός λειτουργός και ο διευθυντής του καταστήματος κράτησης- ομόφωνα δέχτηκαν στο παρελθόν ότι συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις και χορήγησαν άδειες στον κρατούμενο Δ. Κουφοντίνα. Το Νοέμβριο του 2017 και τον Φεβρουάριο του 2018 ζητήθηκε από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου ο πειθαρχικός έλεγχος των εισαγγελέων, που συμμετείχαν στα συμβούλια αυτά.  

Τον Φεβρουάριο του 2019 για πρώτη φορά δημιουργήθηκε διχογνωμία στο συμβούλιο φυλακών για το ίδιο αίτημα του ίδιου κρατουμένου και η υπόθεση εισήχθη προς κρίση στο Δικαστικό Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Βόλου, το οποίο με το υπ’ αριθμό 37/2009 βούλευμα απέρριψε την χορήγηση άδειας. Με το ίδιο σκεπτικό απορρίφθηκε πριν λίγες εβδομάδες όμοιο αίτημα από το ίδιο δικαστικό συμβούλιο με το υπ’ αριθμό 93/2019 βούλευμα. Η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αυτή τη φορά άσκησε αναίρεση κατά του βουλεύματος για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου. Πέρα από το ακατανόητο της πειθαρχικής δίωξης δικαστικών λειτουργών για την ελεύθερη δικαιοδοτική τους κρίση – βασικό θεμέλιο της δικαστικής ανεξαρτησίας- είναι βέβαιο ότι δημιουργήθηκε σύγχυση για τον ορθό νομικό τρόπο αντιμετώπισης τέτοιων υποθέσεων. Με το υπ’ αριθμό 1001/2019 βούλευμά του ο Άρειος Πάγος έλυσε το νομικό θέμα που ανέκυψε και δέχτηκε το δικαίωμα άδειας από τις φυλακές και για τους πολυισοβίτες.

Εκτός από το παραπάνω νομικό ζήτημα το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Βόλου είχε και μια επάλληλη σκέψη απόρριψης της αίτησης χορήγησης άδειας. Στις προϋποθέσεις χορήγησής της περιλαμβάνεται η εκτίμηση ότι δεν συντρέχει κίνδυνος τέλεσης νέων εγκλημάτων κατά τη διάρκεια της άδειας καθώς και η προσδοκία ότι δεν υπάρχει κίνδυνος φυγής και ότι ο κρατούμενος δεν θα κάνει κακή χρήση της άδειάς του. Ορθά δέχεται το βούλευμα ότι στην έννοια του σωφρονισμού δεν περιλαμβάνεται η ιδεολογική μεταστροφή του καταδικασθέντος. Εγώ θα συμπλήρωνα ότι δεν χρειάζεται ούτε η μεταμέλειά του για τις πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκε. Πρόκειται για στοιχείο που κρίθηκε κατά την επιμέτρηση της ποινής. Η επιβληθείσα ποινή εξαντλεί τις αξιώσεις της Πολιτείας έχοντας προσμετρήσει το είδος των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν και την προσωπικότητα του δράστη.

Τα Δικαστήρια δεν έχουν ρόλο πολιτικού – ιδεολογικού καθοδηγητή και δεν ζητούν δηλώσεις μετανοίας και αποκήρυξης ιδεών που αποκλίνουν από τις κρατούσες αντιλήψεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η αποφυλάκιση του δικτάτορα Παττακού το 1990 «λόγω ανηκέστου βλάβης της υγείας» με την υποχρέωση να παρουσιάζεται ανά 15θήμερο στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής του. Μέχρι το τέλος της ζωής του παρέμεινε αμετανόητος υπεραμυνόμενος των εγκλημάτων της Χούντας. Δεν αμφισβητήθηκε τότε από κανέναν το δικαίωμα του εγκλείστου να αποφυλακιστεί για ανθρωπιστικούς λόγους και κανένας δεν ζήτησε από τον δικτάτορα να αποκηρύξει τις απόψεις του. Κυκλοφορούσε ελεύθερος ακόμα και γύρω από το Πολυτεχνείο χωρίς να θεωρηθεί πρόκληση και ασέβεια στους νεκρούς του 1973! Συνέχιζε προφανώς να έχει επαφές με κύκλους και πολιτικά κόμματα που ήταν και είναι θιασώτες της δικτατορίας, χωρίς αυτό το γεγονός να θεωρηθεί επιβαρυντικό για την υφ’ όρον απόλυσή του. Και σωστά!

Θα πρέπει επίσης να γίνεται μια διάκριση μεταξύ των ιδεολογικών αρχών του κρατουμένου που υποστηρίζουν το αναγκαίο της ένοπλης δράσης για την κοινωνική αλλαγή και της έμπρακτης συμπεριφοράς του κατά το διάστημα που έκανε χρήση της άδειάς του. Αυτό που ενδιαφέρει το Δικαστήριο είναι το δεύτερο. Πως συμπεριφέρθηκε ο κρατούμενος τις προηγούμενες φορές που έλαβε άδεια. Εάν ήταν ή όχι συνεπής με τις υποχρεώσεις που του επιβάλει ο νόμος. Εάν η συμπεριφορά του κατά το χρόνο που βρίσκονταν σε άδεια δημιουργεί βάσιμα υποψίες ότι ετοιμάζεται να τελέσει νέα εγκλήματα ή εκδηλώνει έμπρακτα την πρόθεσή του να μην επιστρέψει στο κατάστημα κράτησης.  

Η ιδεολογικοπολιτική και φιλοσοφική συζήτηση για τον ρόλο της βίας στην ιστορία είναι πολύ παλιά και δεν λύνεται με δικαστικές αποφάσεις. Το σημερινό αστικό – κοινοβουλευτικό πολίτευμα εδραιώθηκε στην Ευρώπη μετά την Γαλλική Επανάσταση του 1789 και την βίαιη σύγκρουση με τους φεουδαρχικούς θεσμούς και την Βασιλεία. Η ανθρώπινη ιστορία είναι μια ιστορία συγκρούσεων, πολέμων και συνεχών βίαιων αλλαγών σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο. Εκφεύγει ωστόσο της αρμοδιότητάς του Δικαστηρίου ή του Συμβουλίου Φυλακών κάθε ενασχόληση με τέτοια ζητήματα.

Στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο υπάρχουν νόμιμα πολιτικά κόμματα, πολλά από τα οποία κυβερνούν ή συγκυβερνούν και τα οποία ανοιχτά υποστηρίζουν φασιστικές δικτατορίες που επιβλήθηκαν και τα φοβερά εγκλήματα που αυτές διέπραξαν. Όσο τα πολιτικά αυτά κόμματα δεν λειτουργούν και τα ίδια ως εγκληματική οργάνωση και δεν συμμετέχουν σε διάπραξη εγκλημάτων, λειτουργούν επιτρεπτά μέσα στη Δημοκρατία. Η δυνατότητα αυτή που δεν αμφισβητείται σε οργανωμένα πολιτικά κόμματα ασφαλώς και είναι ανεκτή με την αναγνώριση αντίστοιχου δικαιώματος σε έναν πολίτη. Ο αντίλογος που θα μπορούσε εδώ να υπάρξει είναι ότι ο κατάδικος για τρομοκρατία έχει προχωρήσει ήδη στην πράξη και δεν έμεινε στο στάδιο της θεωρίας ή της φανερής ιδεολογικής υποστήριξης της ένοπλης βίας. Ωστόσο για τις πράξεις που τέλεσε έχει ήδη καταδικαστεί και τιμωρείται. Αυτό που μένει πλέον είναι ο χώρος των ιδεών του.

Το να ζητείται από έναν κρατούμενο να αποκηρύξει τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις –όποιες κι’ αν είναι αυτές, όσο αποκρουστική κι’ αν είναι η βία σε επίπεδο ηθικό, όσο προβοκατόρικα και υπονομευτικά κι’ αν λειτουργεί σε επίπεδο διεκδίκησης κοινωνικών δικαιωμάτων- και να συμμορφωθεί με το αξιακό σύστημα που επικρατεί, θα οδηγούσε πολλές φορές είτε σε μια υποκριτική και κατ’ επίφαση δήλωση μετάνοιας, μη επαληθεύσιμη αφού εδράζεται αποκλειστικά στην ενδιάθετη βούληση του δηλούντος, είτε σε ρητή άρνηση συμμόρφωσης. Και στις δύο αντικειμενικά όμοιες περιπτώσεις οι θεωρητικές πιθανότητες «κινδύνου» για την κοινωνία είναι οι ίδιες. Στην πρώτη περίπτωση αμβλύνεται το υποκειμενικό αίσθημα φόβου ενώ στη δεύτερη οξύνεται. Πρόκειται όμως για κριτήριο αρκετά επισφαλές και καθόλου χρήσιμο στην αξιολόγηση.

Ίδια ή παρεμφερή διλήμματα αξιολόγησης της προσωπικότητας ενός κρατουμένου καλούνται συχνά να αντιμετωπίσουν δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί.  Οδηγός στη λήψη απόφασης δεν μπορεί να είναι ούτε ο φόβος άσκησης πειθαρχικού ελέγχου ούτε η πιθανότητα αναίρεσης της απόφασης ή του βουλεύματος, αλλά μόνο το ελεύθερο φρόνημα και ο ορθός και απόλυτα τεκμηριωμένος νομικός συλλογισμός.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

του Αχιλλέα Άγγια

Τόσο το ΚΚΕ, όσο και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δυστυχώς, εμφανίζουν σοβαρή πτώση στις ευρωεκλογές και ακόμη μεγαλύτερη στις περιφερειακές, ενώ η ΛΑΕ υπέστη μεγάλη εκλογική και πολιτική ήττα.

Τα αποτελέσματα των τριπλών εκλογών χρειάζονται βαθιά συλλογική επεξεργασία για να ερμηνευτούν όσο το δυνατόν σωστότερα και να εξαχθούν τα αναγκαία συμπεράσματα. Σε κάθε περίπτωση, δίνουν εξαιρετικά ανησυχητικά μηνύματα για τη μαχόμενη και αντικαπιταλιστική Αριστερά, τα οποία ορισμένες ηγεσίες επιχειρούν να τα κρύψουν κάτω από το χαλί, σε βάρος όχι μόνον της διαλεκτικής αλλά και αυτής ακόμη της κοινής λογικής και χωρίς να σέβονται τον δύσκολο αγώνα που έδωσαν τα μέλη τους με μια πολιτική γραμμή που ολοφάνερα απέτυχε.

Τα νούμερα, όμως, είναι νούμερα και δεν κρύβονται:

Το ΚΚΕ στις ευρωεκλογές, σύμφωνα με το 93% της ενσωμάτωσης των εκλογικών τμημάτων, παίρνει 5,39%. Από το 6,11% στις ευρωεκλογές του 2014 έχει πτώση 0,72%. Το κύριο είναι ότι σε συνθήκες καταποντισμού του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο δεν κερδίζει έστω και μια ψήφο, αλλά από τους 349.342 ψήφους χάνει περίπου 50.000, δηλαδή, το 14% της εκλογικής του δύναμης, σε σύγκριση με τις ευρωεκλογές του 2014. Σε σύγκριση με τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές εμφανίζει μια σταθερότητα. Αλλά αυτό δεν μπορεί να κρύψει τη γενικότερη καθοδική τάση της εμβέλειάς του, η οποία εμφανίζεται καθαρά και στις περιφερειακές εκλογές.

Εκεί, τα αποτελέσματα των ψηφοδελτίων της Λαϊκής Συσπείρωσης που στήριξε το ΚΚΕ είναι πολύ χειρότερα. Εμφανίζουν μεγάλη πτώση στις 12 από τις 13 Περιφέρειες, με απώλεια περίπου του 28% της εκλογικής τους δύναμης στο σύνολο (κατ’ εκτίμηση, εφόσον δεν υπάρχουν τελικά), με χειρότερα στο Βόρειο Αιγαίο (-4,11%), τη Θεσσαλία (-3.41%) και τη Στερεά Ελλάδα (-3,26%), ενώ μεγάλη είναι η πτώση και στην Αττική (-2,38%). Μοναδική εξαίρεση είναι η Κρήτη, όπου εμφανίζει μικρή άνοδο σε ποσοστό (0,66%) και σε ψήφους (περίπου 900).

Τηρουμένων των αναλογιών, το ίδιο ισχύει και για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Στις ευρωεκλογές, με το ίδιο ποσοστό ενσωμάτωσης, παίρνει 0,65% με μια απώλεια περίπου 6.000 ψήφων, σε συνθήκες εξίσου εκλογικά ευνοϊκές γι’ αυτήν. Εκτός από τον καταποντισμό του ΣΥΡΙΖΑ, επιπρόσθετα, η ΛΑΕ χάνει περίπου 130.000 ψήφους και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όχι μόνον δεν κερδίζει ούτε μια ψήφο, αλλά χάνει το 14% της εκλογικής της δύναμης. Ακόμη χειρότερα είναι τα αποτελέσματα σε σύγκριση με τις βουλευτικές του Σεπτεμβρίου 2014: από το 0,85% πέφτει στο 0,65% και από 46.096, στους περίπου 35.000. Χάνει, δηλαδή, το 24% της εκλογικής της δύναμης.

Δυστυχώς, ακόμη χειρότερα είναι τα αποτελέσματα για τα ψηφοδέλτια που στήριξε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις Περιφέρειες, για τα οποίες ορισμένοι επαίρονται λόγω μιας αύξησης των εδρών που οφείλεται αποκλειστικά στην αλλαγή του εκλογικού συστήματος. Στήριξε ψηφοδέλτια σε 12 από τις 13 Περιφέρειες και πήρε συνολικά 14 έδρες, από 7 που είχε. Όμως, τα ψηφοδέλτια αυτά έλαβαν, το 2014, 128.964 ψήφους και στις φετινές εκλογές θα κινηθούν περίπου στις 86 – 88.000 ψήφους. Πρόκειται για μια μεγάλη απώλεια της τάξης του 33% της εκλογικής τους δύναμης. Όλα τα ψηφοδέλτια έχουν πτώση, με μεγαλύτερη στη Στερεά Ελλάδα (-1,97%, απώλεια περίπου του 64% της εκλογικής δύναμης), στην Πελοπόννησο (-1,54%, απώλεια περίπου 54%), στην Ήπειρο (-1,14% και 42%), στην Κεντρική Μακεδονία (-0,84%), στο Βόρειο Αιγαίο (-0,75%) και στη Δυτική Ελλάδα (-0,64%). Τη μικρότερη πτώση έχουν στην Κρήτη (-0,29%), στη Δυτική Μακεδονία (-0,29%), στην Αττική (-0,32%) και στα Ιόνια (-0,32%).

Η ΛΑΕ υπέστη αναμφισβήτητα εκλογική πανωλεθρία. Στις ευρωεκλογές λαμβάνει 0,56% και περίπου 30.000 ψήφους. Τα αποτελέσματά της μπορεί να συγκριθούν μόνο με τις βουλευτικές του Σεπτέμβρη 2015, όπου έλαβε 2,87% και 155.242 ψήφους.

Στις Περιφέρειες στήριξε αυτοτελώς 10 ψηφοδέλτια και ένα μαζί με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το Κόκκινο Νήμα (Δυτ. Μακεδονία). Τα ψηφοδέλτια που στήριξε μόνη της παίρνουν συνολικά  περίπου 86 - 87.000 ψήφους (κατ’ εκτίμηση) και εξέλεξαν 10 Συμβούλους. Τα καλύτερα ποσοστά εμφανίζει στη Δυτ. Ελλάδα (3,30%), στα Ιόνια (3,14%), στο Βόρειο Αιγαίο (2,90%) και στην Κρήτη (2,81%).

Σημειώνουμε, ότι όλα τα ποσοστά και ψήφοι δεν είναι τα τελικά και γι’ αυτό μπορεί να υπάρξουν μικρές αυξομειώσεις. Ωστόσο, αυτές δεν πρόκειται να αλλάξουν ούτε τη γενική, ούτε την ειδική δυναμική των εκλογικών αποτελεσμάτων.

ΠΗΓΗ: kommon.gr