Η ανθρωπότητα από σήμερα ζει με πίστωση: κατανάλωσε ήδη όλους τους φυσικούς πόρους που μπορεί να ανανεώσει ο πλανήτης φέτος, δύο ολόκληρους μήνες νωρίτερα απ’ ό,τι πριν από είκοσι χρόνια — και νωρίτερα από ποτέ — κατά υπολογισμούς της μη κυβερνητικής οργάνωσης Global Footprint Network.

«Η ανθρωπότητα καταναλώνει το τρέχον διάστημα τους πόρους του πλανήτη 1,75 φορές ταχύτερα» από τις δυνατότητες των οικοσυστημάτων να τους ανανεώνουν, υπογράμμισε η ΜΚΟ σε ανακοίνωσή της.

«Εξαντλούμε το φυσικό κεφάλαιο του πλανήτη μας, θέτοντας σε κίνδυνο τη μελλοντική δυνατότητά του να αναγεννά» πόρους, προειδοποιεί η Global Footprint Network.

Οι καταναλωτικές συνήθειες κατά χώρα παρουσιάζουν τεράστιες αποκλίσεις: έτσι, «το Κατάρ έφθασε την ημέρα υπέρβασης» των πόρων που του αναλογούσαν για φέτος «έπειτα από μόλις 42 ημέρες» μέσα στη χρονιά, αλλά «η Ινδονησία θα έχει καταναλώσει όλους τους πόρους [που της αναλογούν] για τη χρονιά έπειτα από 342 ημέρες», σημειώνει το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF), οργάνωση που συνδέεται με το Global Footprint Network. Επιπλέον, «αν όλος ο κόσμος ζούσε όπως οι Γάλλοι, θα χρειαζόμασταν 2,7 πλανήτες» και 5 πλανήτες αν όλοι οι κάτοικοι του κόσμου υιοθετούσαν τον τρόπο που καταναλώνουν οι Αμερικανοί.

Για να μετακινηθεί ξανά η λεγόμενη ημέρα υπέρβασης προς την 31η Δεκεμβρίου, το κύριο που πρέπει να γίνει είναι «να μειωθούν οι εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου», που αποτελούν αφ’ εαυτών «το 60% των οικολογικού μας αποτυπώματος», εκτιμά η WWF. «Μειώνοντας τις εκπομπές CO2 κατά 50%, θα μπορούσαμε να κερδίσουμε 93 ημέρες τον χρόνο, δηλαδή να φθάσει η ημέρα υπέρβασης στον Οκτώβριο», κατά την ίδια ΜΚΟ.

«Μειώνοντας κατά το ένα δεύτερο την κατανάλωση ζωικών πρωτεϊνών, θα μπορούσαμε να αναβάλλουμε την ημέρα υπέρβασης κατά 15 ημέρες τον χρόνο» και, μειώνοντας τη σπατάλη τροφίμων περί το ένα δεύτερο κατά άλλες δέκα ημέρες, πάντα κατά τους υπολογισμούς του WWF.

πηγη: msn.com - newsbomb.gr

Του Χάρη Σ. Πουλάκη*

Η Νέα Δημοκρατία ανακάλεσε την προηγούμενη μείωση του ΕΝΦΙΑ από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και έφερε το δικό της φορολογικό νομοσχέδιο¹. Έτσι λοιπόν προβλέπεται μείωση του ΕΝΦΙΑ 22% μεσοσταθμικά για το 2019, χωρίς να εξαιρείται κανείς από την μείωση του φόρου. Παρότι η οι μειώσεις δεν είναι οριζόντιες εν τούτοις έχουν ταξικό πρόσημο.

Συγκεκριμένα για τις μικρές ιδιοκτησίες έως 60.000 ευρώ προβλέπεται μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30%, όπως και στην εκδοχή του ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτήν την κατηγορία εντάσσονται 3.488.820 φορολογούμενοι. Για τους ιδιοκτήτες με ακίνητα αξίας από 60.000 έως 70.000 ευρώ η έκπτωση θα είναι 27%. Για τους ιδιοκτήτες με ακίνητα αξίας 70.000 έως 80.000 ευρώ η μείωση θα είναι 25%. Για τις ιδιοκτησίες από 80.000 έως … 1.000.000 θα είναι 20%. Επομένως σε αυτό το τεράστιο εύρος αξιών, η Κυβέρνηση της ΝΔ έχει μόνο ένα συντελεστή (20%). Έτσι λοιπόν για να καταλάβουμε την «ταξικότητα» που έχει το νέο φορολογικό νομοσχέδιο για τον ΕΝΦΙΑ αρκεί να σκεφτούμε ότι ένα ακίνητο των 85.000 ευρώ εντάσσεται στην ίδια μείωση, κατά 20%, με ένα ακίνητο αξίας…. 995.000 χιλιάδων ευρώ. Τα ποιος λοιπόν ευνοείτε περισσότερο, δεν χρειάζεται να το πούμε εμείς. Το νέο νομοσχέδιο όμως δεν σταματά εδώ. Προβλέπει μειωμένο ΕΝΦΙΑ κατά 10% για τις πολύ μεγάλες ιδιοκτησίες, αυτές άνω του 1 εκατομμυρίων ευρώ! Επομένως το σύνολο – και όχι μόνο τα λαϊκά νοικοκυριά- των κατόχων ακινήτων, από τον Σεπτέμβριο που θα αποσταλούν τα εκκαθαρίστηκα της εφορίας και θα ξεκινήσει η πληρωμής της πρώτης δόσης θα δούνε μειώσεις στον ΕΝΦΙΑ. Την «μεγαλύτερη» μείωση από 20%-30% θα δούνε περίπου 5,8 εκατομμύρια φορολογούμενοι. Ωστόσο την στιγμή που 3.488.820 φορολογούμενοι με ακίνητη περιουσία αντικειμενικής αξίας έως 60.000 θα γλιτώσουν μεσοσταθμικά 55 ευρώ ο καθένας, 14.706 φυσικά πρόσωπα με ακίνητη περιουσία άνω του 1.000.000 ευρώ θα ελαφρυνθούν μεσοσταθμικά κατά 1.775 ευρώ.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε επιλέξει να μην προβεί σε μείωση του ΕΝΦΙΑ για ιδιοκτησίες άνω του 1 εκατ. ευρώ ! Με την Ν.Δ. 14.800 μεγαλοιδιοκτήτες που διαθέτουν τεράστιες περιουσίες και υπερπολυτελή ακίνητα θα πληρώσουν μειωμένο ΕΝΦΙΑ κατά 10% ! Αυτός είναι – κυρίως – ο λόγος που τα γνωστά αστικά ΜΜΕ της διαπλοκής πανηγυρίζουν για το “τέλος της φορομπιχτικής πολιτικής”. Πάντως (δεν) προκαλεί εντύπωση ότι η Κυβέρνηση επιλέγει να ελαφρύνει τους μεγαλοιδιοκτήτες. Μέσω αυτής της επιλογής , για ελάφρυνση των ακινήτων άνω του 1 εκατομμυρίου ευρώ, η ΝΔ επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό την στιγμή που σύμφωνα με την ίδια, την Τράπεζα της Ελλάδας, και τους Ευρωπαίους Ιμπεριαλιστές δεν υπάρχει άλλος δημοσιονομικός χώρος. Από ότι φαίνεται δημοσιονομικός χώρος δεν υπάρχει μόνο για τις εργατικές-λαϊκές ανάγκες. Επιπλέον θα μπορούσε αντί να «ελαφρύνει» τους ιδιοκτήτες υπερπολυτελών κατοικιών να επιλέξει , με βάση ίδιο συγκεκριμένο δημοσιονομικό κόστος, την περεταίρω μείωση του ΕΝΦΙΑ για τους μικρούς και μεσαίους ιδιοκτήτες, δηλαδή για την πλειοψηφία. Η ΝΔ όμως ήταν αναγκασμένη να υπηρετήσει την … «πελατεία» της, την τάξη που εκπροσωπεί.

Σύμφωνα με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους η μείωση του ΕΝΦΙΑ προκαλεί δημοσιονομικό κόστος που συνολικά ανέρχεται στα 465 εκατομμύρια ευρώ εκ των οποίων τα 260 εκατομμύρια ευρώ είχαν προβλεφθεί στο φετινό προϋπολογισμό. Με τις ρυθμίσεις της ΝΔ λοιπόν ο προϋπολογισμός επιβαρύνεται με επιπλέον 205 εκατομμύρια ευρώ.

Εκτιμάται ότι ένα σημαντικό μέρος των συνολικών εσόδων από τον ΕΝΦΙΑ, λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης πολλών ιδιοκτητών, δεν θα μπορούσε ούτως ή άλλως να εισπραχθεί. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε το «σωρό» ληξιπρόθεσμων οφειλών προς την εφορία. Έτσι η Κυβέρνηση της ΝΔ μπορεί να ελπίζει ότι μέσω αυτών των εκπτώσεων θα μπορέσει να βελτιωθεί η εισπραξιμότητα του φόρου ώστε να μην μειωθούν ( με κρυφές ελπίδες να αυξηθούν) οι πραγματικές εισπράξεις. Παράλληλα μέσω των μειώσεων του ΕΝΦΙΑ γίνεται προσπάθεια τόνωσης της αγοράς ακινήτων αλλά και βελτίωσης του χαρτοφυλακίου των τραπεζών. Ειδικά το τελευταίο ενδιαφέρει πάρα πολύ την Κυβέρνηση και την Ε.Ε.

Πάντως ακόμα και για τα … αστικά «μέτρα και σταθμά» από άποψη δημοσιονομικής ευστάθειας, δεδομένου του στόχου της ΝΔ για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5 % του ΑΕΠ, η μείωση κατά 10% του ΕΝΦΙΑ για ακίνητες περιουσίες άνω του 1 εκατομμυρίου ευρώ, είναι μια κακή επιλογή. Και δεν μιλάμε μόνο για μια κακή επιλογή καθώς «χάνονται» δημόσια έσοδα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για κοινωνικές δαπάνες ή ακόμα και για δαπάνες τόνωσης της ζήτησης. Είναι μια κακή επιλογή διότι, μεταξύ άλλων, χάνονται φορολογικά έσοδα από μια κατηγορία που μπορεί (και με το παραπάνω) και πρέπει να τα καταβάλει, την στιγμή μάλιστα που ο στόχος για 3,5% πρωτογενές πλεόνασμα φαίνεται μακρινός. Έτσι πιθανότατα ο τρόπος για να «κλείσουν» αυτές οι «τρύπες» δεν θα είναι και ο πλέον… φιλολαϊκός. Βέβαια ο βασικός σκοπός των πλεονασμάτων είναι η αποπληρωμή του ληστρικού δημοσίου χρέους προς τους ιμπεριαλιστές. Ενός χρέος που σε απόλυτα μεγέθη αλλά και ως ποσοστό του ΑΕΠ (≅181,9%) συνεχίζει, όπως προβλέπετε άλλωστε και από την οικονομική θεωρία βάση όσων εφαρμόζονται, να παρουσιάζει ανησυχητικές τάσεις. Επομένως θα πρέπει να δούμε και ποια θα είναι η αντίδραση των δανειστών απέναντι σε αυτήν την δημοσιονομική εξέλιξη.

Όπως και να έχει ο Λαός μας δεν θα πρέπει να αισθάνεται καμιά υποχρέωση στην ΝΔ -και σε κανένα αστικό κόμμα- για αυτές τις αλλαγές στον ΕΝΦΙΑ. Απεναντίας θα πρέπει να οργανώσει και να κλιμακώσει την πάλη του εναντίον της. Όπως όλοι γνωρίζουμε ειδικά την περίοδο των Μνημονίων το (ουσιαστικά ανύπαρκτο) δικαίωμα του Λαού μας στην στέγαση χτυπήθηκε άγρια. Ως αποτέλεσμα το μέχρι πρότινος σχετικά υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα έχει υποχωρήσει. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ από το 84,6% το 2005 έφτασε στο  73,9% στο τέλος του 2016. Η δραματική συμπίεση των λαϊκών εισοδημάτων, η τρομακτική εκτίναξη των φόρων, οι κατασχέσεις υπέρ των Τραπεζών αλλά και του Δημοσίου, το χαράτσι και ο ΕΝΦΙΑ και το υψηλό κόστος συντήρησης ήταν μερικοί από τους λόγους που οδήγησαν σε αυτήν την κατάσταση. Επιπλέον εκατοντάδες χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά βρίσκονται σε αντικειμενική δυσκολία να αποπληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια και εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι δεν μπορούν να πληρώσουν το νοίκι τους. Επιπλέον μεγάλος αριθμός εργαζομένων αναγκάζεται να διαθέτει το 30%-40% του μισθού του για πληρωμές ενοικίων. Την ίδια στιγμή η απαράδεκτη πρακτική της βραχυχρόνιας μίσθωσης (Airbnb), στην οποία δραστηριοποιούνται μεταξύ άλλων μεγάλες εταιρίες realestate και διάφορα εταιρικά σχήματα, τόσο στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη όσο και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας έχει προκαλέσει δραματική εκτίναξη των ενοικίων.

Επομένως καμιά «έκπτωση» δεν «πατσίζει» ούτε κατ’ ελάχιστα τις απώλειες που είχαμε, και τα πλήγματα που δεχτήκαμε όλα αυτά τα χρόνια. Τίποτα από όλα αυτά δεν συνιστά πραγματική ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Συνεπώς δεν θα πρέπει να υπάρχει καμιά ανοχή στην Κυβέρνηση, στα Μονοπώλια και στην Ε.Ε. Από την πλευρά του εργατικού-λαϊκού κινήματος ο μόνος ρεαλιστικός άμεσος στόχος πάλης θα πρέπει να είναι η συνολική και οριστική κατάργηση του ΕΝΦΙΑ για όλες τις λαϊκές κατοικίες.

Χάρης Σ. Πουλάκης ιστορικός, κάτοχος μεταπτυχιακού στην «Διεθνή Πολιτική Οικονομία»

Η 30η Ιουνίου 2019 έχει οριστεί ως Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας, καθώς αυτή είναι η ημέρα κατά την οποία οι Έλληνες σταματούν να πληρώνουν τους φόρους τους και επιλέγουν πώς θα διαχειριστούν στο εξής τα χρήματά τους.

Πηγή: enikonomia.gr

Γράφει ο Γεράσιμος Αραβανής.

Όσο εντείνονται οι προετοιμασίες και πλησιάζει ο χρόνος να δώσουν λύση στο κυπριακό η ελληνική και η κυπριακή κυβέρνηση και οι εταίροι αμερικανοί και ευρωπαίοι, αλλά και στα ζητήματα των ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο τόσο το ιδεολογικό και πολιτικό μασάζ στον ελληνικό λαό και σε όσες πολιτικές δυνάμεις εκφράζουν προβληματισμούς εντείνεται και συνοδεύεται από απειλές για χρήση βίας και φυσικά θα ενταθεί πολύ περισσότερο το επόμενο διάστημα.

Μόνιμο μοτίβο αρκετά χρόνια τώρα είναι ότι η Τουρκία διαμορφώνει εξωτερική πολιτική με πάγια χαρακτηριστικά, επιδιώξεις και στόχους που στηρίζονται στα εθνικά συμφέροντά της, ανεξάρτητα από κυβερνήσεις, για αυτό και έχει επιτυχημένη διαχείριση των εξωτερικών υποθέσεων της. Αντίθετα η Ελλάδα δεν έχει σταθερά στο επίκεντρο τα εθνικά συμφέροντά της ούτε πάγια εξωτερική πολιτική και αυτό είναι η αχίλλειος πτέρνα της. Καιρός είναι οι πολιτικές δυνάμεις να ομονοήσουν και να συνεργαστούν. Αυτό είναι το επιχείρημα.

Καταρχήν όσο κι αν έχει μία ορισμένη σημασία η σύμπνοια των πολιτικών δυνάμεων για την επιτυχία μιας πολιτικής αν αυτή δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά δεδομένα μεταξύ αυτών στη στρατιωτική δύναμη σε πολιτικές και διπλωματικές δυνατότητες και κυρίως στον τομέα της οικονομίας, αν δεν είναι δίκαιη και δεν στηρίζεται στις ανάλογες συμμαχίες, ιδιαίτερα αν πρόκειται για μικρότερα κράτη, δεν πρόκειται να έχει επιτυχία.

Τι σημαίνει όμως χάραξη κοινής εξωτερικής πολιτικής στην Ελλάδα σήμερα και σε ποιες βάσεις αυτή θα τεθεί;

Πέρα από τα φληναφήματα του ΣΥΡΙΖΑ περί πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής που υποτίθεται ότι εφάρμοζε με όλες τις χώρες και ιδίως τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, μία τέτοια πολιτική δεν είναι δυνατόν να υπάρξει. Η τεράστια όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ των μεγάλων ιμπεριαλιστικών κέντρων, ιδιαίτερα στην περίοδο που διανύουμε, κάτι τέτοιο το καθιστούν απαγορευτικό. Πώς μπορεί να υπηρετηθούν αρμονικά τα ριζικά αντίθετα συμφέροντα των ΗΠΑ και της Ρωσίας στην περιοχή μας; Πώς θα βολευτούν οι διεκδικήσεις της Τουρκίας σε αυτό το πλαίσιο; Η αντίθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Ρωσία αλλά και με τις Ηνωμένες Πολιτείες και κάπου εκεί να χωρέσει ο ρόλος της Κίνας στην περιοχή με την Ελλάδα πύλη εισόδου της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και φυσικά τα αντίθετα συμφέροντα Κίνας και ΗΠΑ;

Το κυριότερο πώς θα συμβιβαστούν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού για Ειρήνη και εθνική ανεξαρτησία με τους στόχους των αμερικανονατοϊκών;

Η κρίση των σχέσεων Ελλάδας-Ρωσίας που έφτασε ως τις απελάσεις διπλωματών από την Ελλάδα κατ’ απαίτηση των ΗΠΑ και η αντίστοιχη απάντηση με ανάλογο μέτρο της Ρωσίας είναι χαρακτηριστική.

Κοινή εξωτερική πολιτική για την Ελλάδα σήμερα σημαίνει πλήρη στήριξη της αμερικανικής πολιτικής πολύ περισσότερο από ότι μέχρι τώρα. Να αναγκαστούν τα αστικά κόμματα να μειώσουν τις διαφωνίες τους γύρω από τα ζητήματα αυτά, να τις κρατήσουν σε ένα πολύ χαμηλότερο επίπεδο. Ούτε καν η στάση της ΝΔ σχετικά με το ονοματολογικό της Βόρειας Μακεδονίας που, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ υλοποιούσε την πολιτική που χάραξε η ίδια τη δεκαετία του 2000, αυτή κατάγγελλε τη συμφωνία και σήμερα τη στηρίζει και μάλιστα ζητά την πειθάρχηση όλων γύρω από αυτή. Δηλαδή παιχνίδια τακτικής σε ένα τέτοιο επίπεδο δεν θα είναι αποδεκτά.

Αυτό σημαίνει πλήρη στοίχιση των πολιτικών δυνάμεων γύρω από τις απαιτήσεις των πολυεθνικών, της ελληνικής κυβέρνησης και κυρίως των ιμπεριαλιστών συμμάχων. Στην περίπτωση της Τουρκίας η ενιαία εξωτερική πολιτική σημαίνει όλα τα κόμματα να συσπειρωθούν γύρω από τα αναθεωρητικά σχέδια του τουρκικού κεφαλαίου και τη διεκδίκηση αναβαθμισμένου ρόλου του στους ενεργειακούς πόρους της ανατολικής Μεσογείου και την αναβάθμιση της γεωστρατηγικής επιρροής της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, ως την απόσπαση εδαφών από άλλες χώρες, όπως επιτάσσουν τα «σύνορα της καρδιάς μας». Στην περίπτωση της Ελλάδας σημαίνει πειθάρχηση όλων των κομμάτων στο στόχο των πολυεθνικών για διαμοιρασμό μεταξύ τους και εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων της ανατολικής Μεσογείου, την απόλυτη κυριαρχία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή και την εκδίωξη της Ρωσίας, την κάμψη κάθε αντίσταση στον ιμπεριαλισμό με την ελπίδα για κάποια ψίχουλα οικονομικά και ανάθεση της ασφαλείας της χώρας στους Αμερικανούς.

Είναι προφανές ότι μία τέτοια απαίτηση για ενιαία εξωτερική πολιτική δεν απευθύνεται στην αριστερά. Η αριστερά κρατούσε πάντα μία στάση αντιιμπεριαλιστική, στάση υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων και της ακεραιότητας της χώρας και αυτό θα συμβεί και σήμερα, διότι σε διαφορετική περίπτωση θα σημάνει απόλυτη απαξίωση, πραγματική διάλυση της.

Η αριστερά και ιδιαίτερα η κομμουνιστική αριστερά πρέπει να μελετήσει συγκεκριμένα τις εξελίξεις και τα αντιτιθέμενα συμφέροντα στην περιοχή και να χαράξει τη δράση της. Είναι διαφορετικό ζήτημα να απειληθεί το έδαφος της χώρας, η ακεραιότητα της, σε μία τέτοια περίπτωση είναι καθήκον η υπεράσπιση της και εντελώς διαφορετικό ζήτημα η υποστήριξη των συμφερόντων των πολυεθνικών της ενέργειας και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, οι συμμαχίες με ΗΠΑ, Γαλλία, Ισραήλ που εκ των πραγμάτων έχουν χαρακτήρα επιθετικό και εντελώς άδικο. Στην περίπτωση εμπλοκής στην Ανατολική Μεσόγειο μακριά από τη χώρα η αριστερά πρέπει να σταθεί αντιμέτωπη.

Είναι τεράστια αυταπάτη να αναθέτει η χώρα την υπεράσπιση της Ειρήνης και της ακεραιότητας της στους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους. Ενώ μεγάλος αριθμός στρατιωτικών, πολιτικών στελεχών, μέσων μαζικής ενημέρωσης, μέχρι τον υπουργό Εθνικής Άμυνας και πρώην αρχηγό ΓΕΕΘΑ τονίζουν ότι δεν πρέπει να περιμένει κανείς τίποτε από τους συμμάχους, αυτοί θα κινηθούν με τρόπο που απλά θα κατοχυρώνει τα συμφέροντα τους, τη δική τους «τάξη» και τίποτε περισσότερο. Η εξωτερική πολιτική της προηγούμενης και της σημερινής κυβέρνησης τα εναποθέτει όλα στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην υποτιθέμενη προστασία που εξασφαλίζουν στη χώρα οι συμμαχικές της σχέσεις.

Ήδη οι παραινέσεις και πιέσεις από τους εταίρους για την έναρξη νέων συνομιλιών για το κυπριακό και από ότι φαίνεται με τη συμφωνία Αναστασιάδη και ελληνικής κυβέρνησης εντείνονται και θα σημάνουν μία διευθέτηση του προβλήματος που καμία σχέση δεν θα έχει με μία δίκαιη λύση του, η οποία θα κατοχυρώνει την ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της κυπριακής δημοκρατίας και αυτό θα είναι το προοίμιο για τη διευθέτηση του συνόλου των ελληνοτουρκικών διαφορών.

Σε κάθε περίπτωση η ανάπτυξη ενός μαζικού μαχητικού αντιιμπεριαλιστικού λαϊκού κινήματος που θα διεκδικεί την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ, τη διάλυση του άξονα Ισραήλ- Ελλάδας- Κύπρου- ΗΠΑ, που θα ορθώσει μέτωπο ενάντια στον εθνικισμό και τον πόλεμο και θα συνενώνει ευρύτερες εργατικές και λαϊκές δυνάμεις, πολιτικά κόμματα και οργανώσεις και θ’ αναπτύξει δράσης είναι πρώτιστο καθήκον.

πηγη: ergatikosagwnas.gr