Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Υβριδικές απόπειρες για λαϊκή εξουσία

Γιώργος Παυλόπουλος
Πλούσια εμπειρία από τους εξεγερμένους λαούς
Είναι, άραγε, όλα όσα έχουν συμβεί και συμβαίνουν τις τελευταίες εβδομάδες σε μια σειρά χώρες ένα «πυροτέχνημα»; Αντιπροσωπεύουν μιας μορφής εκτόνωση της κοινωνικής οργής και έντασης, η οποία βρήκε «βαλβίδα» για να βγει στην επιφάνεια και σύντομα θα εξαφανιστεί; Ή, μήπως, αντιπροσωπεύουν βαθύτερες διεργασίες οι οποίες συντελούνται ταυτόχρονα σε χώρες με πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά, ανοίγοντας δρόμους για το μέλλον;
Καρπίζει το δέντρο των κοινωνικών «εκρήξεων»
Σε… δυόμιση μεγάλες και μάλλον ανεξέλεγκτες εστίες μοιάζει να έχει επικεντρωθεί τις τελευταίες ημέρες η πυρκαγιά την οποία πυροδότησε το εξεγερτικό κύμα που έχει εκδηλωθεί εδώ και αρκετές εβδομάδες σε μια σειρά χώρες του πλανήτη: Στη Χιλή και το Ιράκ, εν μέρει δε και στον Λίβανο. Στις δύο πρώτες, η ένταση της αντιπαράθεσης παραμένει αμείωτη, καθώς οι υποχωρήσεις και εξαγγελίες στις οποίες εξαναγκάστηκαν οι κυβερνήσεις και οι υποστηρικτές τους αποδεικνύεται πως δεν είναι αρκετές για να κατευνάσουν τη λαϊκή διαμαρτυρία — ενώ ούτε η συνεχιζόμενη καταστολή, η κρατική τρομοκρατία και το αίμα έχουν φοβίσει τους διαδηλωτές και έχουν περιορίσει την αποφασιστικότητά τους.
Παρά το γεγονός ότι τα μηνύματα είναι σε αρκετές περιπτώσεις αντιφατικά, ενώ τα αστικά καθεστώτα οργανώνουν μεθοδικά την αντεπίθεσή τους, οι πληροφορίες που έρχονται και οι εικόνες που τις συνοδεύουν δεν μπορούν παρά να χαρακτηριστούν ελπιδοφόρες, καθώς μοιάζουν να ανοίγουν δρόμους αγώνα και ανατροπής για την επόμενη ημέρα. Συλλογικές δράσεις, νέοι υβριδικοί θεσμοί άμεσης δημοκρατίας και αυτοδιαχείρισης, συντονισμένη απάντηση στις δυνάμεις καταστολής και τους πολιτικούς εκβιασμούς, είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία στα οποία μπορεί κανείς να σταθεί — να τα μελετήσει και να εξάγει συμπεράσματα, χωρίς πρόχειρες «αντιγραφές», τα οποία θα προστεθούν στον πλούτο της εμπειρίας που έχουν προσφέρει ήδη οι Πλατείες των Αγανακτισμένων, η Αραβική Άνοιξη, όλες οι μικρές και μεγάλες «εκρήξεις» που έχουν καταγραφεί από τον σεισμογράφο της ταξικής πάλης στη δεκαετία της κρίσης, μετά το 2008.
Σαντιάγο, Βαγδάτη, Βυρητός!
Ξεπερνούν τους 10.000 οι άνθρωποι που έχουν συμμετάσχει ενεργά, μόνο την περασμένη εβδομάδα, στις δεκάδες λαϊκές συνελεύσεις οι οποίες έχουν στηθεί στο Σαντιάγο, τα προάστιά του και άλλες πόλεις της χώρας. Ζητούμενό τους είναι να χαραχθεί ο δρόμος προς τον οποίο θέλει ο ίδιος ο λαός να βαδίσει η Χιλή μετά τις συγκλονιστικές διαδηλώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί και συνεχίζονται, έχοντας μέχρι στιγμής αναγκάσει τον πρόεδρο να κάνει μερικές παραχωρήσεις και να αντικαταστήσει ολόκληρη την κυβέρνησή του.
Με δημοκρατία και πειθαρχία, χωρίς να «πνίγονται» οι διαφορετικές απόψεις και προσεγγίσεις, τα αυτοσχέδια συμβούλια επιχειρούν να δώσουν βαθύτερο περιεχόμενο και προοπτική στους αγώνες — οι οποίοι, σύμφωνα με αρκετούς, σηματοδοτούν την απαρχή της κοινωνικής μεταπολίτευσης που ποτέ δεν έζησε η Χιλή μετά το τέλος της δικτατορίας Πινοσέτ. Σε αυτές τις διαδικασίες, το «εμείς» απέναντι σε «αυτούς» διατυπώνεται με μεγαλύτερη σαφήνεια, ενώ το αίτημα για τη συγκρότηση μιας νέας συντακτικής συνέλευσης, εκλεγμένης απευθείας από τον λαό, η οποία θα ψηφίσει ένα καινούριο σύνταγμα και θα καθίσει στο σκαμνί τον Πινιέρα και την κλίκα του ακούγεται ολοένα πιο δυνατά.
Αλλά και στην απέναντι πλευρά της υφηλίου, εκεί όπου βρίσκεται η Βαγδάτη, πολλά είναι επίσης αυτά που προκαλούν εντύπωση — πέρα από την αντοχή των διαδηλωτών οι οποίοι δεν σταματούν, παρά τους 300 περίπου συντρόφους τους που έχουν πέσει νεκροί από πυροβολισμούς στο ψαχνό. Ανάμεσα σε αυτά που κινούν το ενδιαφέρον είναι και ένα ρεπορτάζ του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων αναφορικά με τη «μάχη των γεφυρών» που δίνεται καθημερινά στην πρωτεύουσα του Ιράκ, καθώς οι δυνάμεις καταστολής και οι παρακρατικοί προσπαθούν να κόψουν την «γραμμή» στήριξης και ανεφοδιασμού που έχει στηθεί, ώστε να μείνει ζωντανή η κατάληψη της πλατείας Ταχρίρ. Σε αυτό το ρεπορτάζ αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι σε πολλές περιπτώσεις διαδηλωτές και αλληλέγγυοι απομακρύνουν τα κάγκελα και τα φορτηγά που έχει τοποθετήσει η αστυνομία και ο στρατός, συνοδεύοντας τις δράσεις τους με τη φράση «άνοιξε ξανά (ο δρόμος) με εντολή του λαού».
Κάπου εκεί, μάλιστα, έχει καταληφθεί εδώ και ημέρες ένα 18όροφο κτίριο που ήταν γνωστό ως το «τουρκικό εστιατόριο», το οποίο έχει μετονομαστεί σε «βουνό της επανάστασης» και από εκεί, οι ομάδες περιφρούρησης μπορούν να ελέγχουν την κίνηση στην Ταχρίρ και τις γέφυρες που οδηγούν σε αυτήν. Την ίδια στιγμή, στην πόλη Ρουμάιθα του νοτίου (και κατά βάση σιϊτικού) Ιράκ, η οποία θεωρείται το λίκνο της εξέγερσης κατά των Βρετανών του 1920, οι ντουντούκες ανακοινώνουν συχνά-πυκνά: «Κηρύττουμε την απαγόρευση κυκλοφορίας για όλους τους υπαλλήλους και τα οχήματα της κυβέρνησης, καθώς και το κλείσιμο των γραφείων όλων των κομμάτων».
Κι όμως, κινείται!
ΠΗΓΗ: prin.gr
Τέλη κυκλοφορίας 2020: Ποιοι παίρνουν απαλλαγή - Τι ισχύει για τα άτομα με αναπηρία

Τα τέλη κυκλοφορίας του 2020 αναρτήθηκαν στο Taxisnet και οι ιδιοκτήτες ΙΧ θα πρέπει να τα πληρώσουν έως το τέλος Δεκεμβρίου.
Ωστόσο υπάρχουν κάποιες κατηγορίες που δεν θα χρειαστεί να καταβάλουν το αντίτιμο των τελών καθώς απαλλάσσονται από την πληρωμή τους.
Εκτός από αυτούς που θα επιλέξουν να ακινητοποιήσουν το όχημά τους και να καταθέσουν τις πινακίδες και την άδεια κυκλοφορίας του ΙΧ τους ώστε να μην πληρώσουν τέλη, πλήρη απαλλαγή θα έχουν και φέτος οι γονείς ανήλικων ΑμεΑ.
Συγκεκριμένα, το δικαίωμα της απαλλαγής από τέλη κυκλοφορίας των ανηλίκων αναπήρων, δύναται να παραχωρείται στο πρόσωπο που ασκεί τη γονική μέριμνα ή έχει την επιτροπεία του ανήλικου αναπήρου.
Η απαλλαγή από τα τέλη κυκλοφορίας για τους παραχώρηση του δικαιώματος αυτού ισχύει μέχρι και το έτος της ενηλικίωσης του αναπήρου και για ένα μόνο όχημα, έστω και αν το πρόσωπο προς το οποίο παραχωρείται ασκεί τη γονική μέριμνα ή την επιτροπεία σε περισσότερους του ενός ανηλίκους αναπήρους.
Επίσης απαλλάσσονται από το τέλος ταξινόμησης ή τα τέλη κυκλοφορίας αυτοκινήτου ανάπηροι με:
- Πλήρη παράλυση των κάτω ή άνω άκρων ή αμφοτερόπλευρο ακρωτηριασμό αυτών.
- Σοβαρή κινητική αναπηρία του ενός ή και των δύο κάτω άκρων με ποσοστό αναπηρίας συνολικά 67%.
- Σοβαρή κινητική αναπηρία του ενός ή και των δύο κάτω άκρων με συμμετοχή του ενός ή και των δύο άνω άκρων, με ποσοστό αναπηρίας συνολικά όχι μικρότερο του 67% από το οποίο το 40% τουλάχιστον από το ένα κάτω άκρο.
- Ολική και από τους δύο οφθαλμούς τύφλωση, με ποσοστό αναπηρίας 100%.
- Νοητική καθυστέρηση με δείκτη νοημοσύνης κάτω του 40%.
- Μεσογειακή αναιμία ή συγγενής αιμορραγική διάθεση (αιμορροφιλία).
- Δρεπανοκυτταρική ή μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία
- Νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου ή μεταμόσχευση νεφρού
- Αυτισμό, εφ' όσον αυτός συνοδεύεται από επιληπτικές κρίσεις ή πνευματική καθυστέρηση ή οργανικό ψυχοσύνδρομο και, εξαιτίας των παθήσεων αυτών ο παθών έχει καταστεί ανάπηρος, με συνολικό ποσοστό αναπηρίας από 67% και άνω, και είναι ανίκανος για εργασία και έχει ανάγκη βοήθειας.
ΠΗΓΗ: newsbeast.gr
Αμερικανοκίνητο πραξικόπημα στη Βολιβία ανάχωμα στην αριστερή στροφή

Ανακοίνωση του Σύγχρονου Κομμουνιστικού Σχεδίου
Εδώ και μέρες στη Βολιβία είναι σε εξέλιξη πραξικόπημα σε βάρος του νόμιμου προέδρου Έβο Μοράλες και της κυβέρνησης του. Είχαν προηγηθεί επιθέσεις, πυρπολήσεις και καταστροφές σε σπίτια πολιτικών του κυβερνώντος κόμματος από ένοπλες ομάδες πραξικοπηματιών και ακροδεξιών που στηρίζουν τη χούντα. Ο ίδιος ο πρόεδρος Μοράλες σε διάγγελμα του κατήγγειλε το πραξικόπημα. Αποκορύφωμα του πραξικοπήματος ήταν ο εξαναγκασμός του σε παραίτηση ύστερα από παρέμβαση του αρχηγού της αστυνομίας .
Το πραξικόπημα άρχισε ήδη να εξυφαίνεται από τη στιγμή που ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών (ΟΑΚ) αμφισβήτησε τη νομιμότητα των τελευταίων προεδρικών εκλογών, που προσέφεραν στον Μοράλες την τέταρτη προεδρική θητεία. Ο ΟΑΚ, που χρηματοδοτείται κατά 60% από τις ΗΠΑ, πριν ακόμη ολοκληρωθεί η επίσημη καταμέτρηση, απόρριψε το αποτέλεσμα των εκλογών με το επιχείρημα πως από κάποια στιγμή της νύχτας τα ποσοστά του Μοράλες άρχισαν να αυξάνονται σημαντικά. Το φαινόμενο όμως αυτό, σύμφωνα ακόμη και με το αμερικάνικο Κέντρο Οικονομικών και πολιτικών Ερευνών CERP, είναι απόλυτα φυσιολογικό και σχετίζεται με την εκλογική γεωγραφία της χώρας και το γεγονός πως ο Μοράλες έχε πολύ ισχυρή στήριξη στην ύπαιθρο και στις φτωχότερες περιοχές της χώρας, τα αποτελέσματα των οποίων έφταναν με καθυστέρηση στην κεντρική εκλογική επιτροπή.
Πίσω από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών βρίσκονται οι ΗΠΑ και η κυβέρνηση Τραμπ.
Ήδη από το 2009 η κυβέρνηση του Ε. Μοράλες είχε απομακρύνει τον Αμερικανό πρέσβη, τον οποίο κατηγορούσε ότι οργάνωνε ακροδεξιά τάγματα εφόδου, που χτυπούσαν υποστηρικτές της κυβέρνησης. Η απομάκρυνση έγινε αφού είχε γίνει γνωστό ότι η αμερικανική υπηρεσία αρωγής USAID χρηματοδοτούσε δυνάμεις της αντιπολίτευσης, που επιχειρούσαν να ανατρέψουν τον Μοράλες, και κυβερνήτες επαρχιών, οι οποίοι στήριζαν αποσχιστικές τάσεις.
Οι ΗΠΑ και η κυβέρνηση Τραμπ έχουν σταθερά στο στόχαστρό τους την κυβέρνηση και τον πρόεδρο της Βολιβίας γιατί απαγόρευσε τη δημιουργία αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων και εθνικοποίησε τον τομέα της ενέργειας όπου δρούσαν νεοαποικιοκρατικά αμερικανικές εταιρείες. Τον στοχεύουν, πρωτίστως, γιατί αποδείκνυε με την πολιτική του, ότι μια χώρα της Λατινικής Αμερικής μπορεί να γνωρίζει σημαντική ανάπτυξη, πέτυχε ρυθμούς ανάπτυξης γύρω στο 5%, μείωση της φτώχειας στο κατά 40%, περιορισμό της ανεργίας στο 4,2%, αμφισβητώντας τόσο τις ΗΠΑ όσο και τις εντολές του ΔΝΤ.
Γι αυτό εξάλλου και εκλέχτηκε για τέταρτη τετραετία.
Οι λαομίσητοι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές επέλεξαν το πραξικόπημα για να λειτουργήσει σαν βίαιο ανάχωμα στην αριστερόστροφη μετακίνηση των λαϊκών δυνάμεων στη Λατινική Αμερική που εκδηλώνεται αυτήν τη περίοδο με τις λαϊκές εξεγέρσεις στον Ισημερινό, τη Χιλή, τις μεγάλες διαδηλώσεις στη Βραζιλία, την απομάκρυνση του νεοφιλελεύθερου προέδρου της Αργεντινής, Μαουρίσιο Μάκρι, την αμφίρροπη πολιτική μάχη στην Ουρουγουάη.
Ο σύμμαχοι της Ουάσιγκτον στην περιοχή βρίσκονται αντιμέτωποι με κινήματα και εξεγέρσεις που αμφισβητούν την πολιτική της υπερδύναμης με την οποία συμβαδίζουν.
Η λαϊκή αυτή αφύπνιση αποτελεί πολιτικό πλήγμα για την αμερικανική ιμπεριαλιστική πολιτική και την εγχώρια αστική πολιτική στις χώρες της λατινικής Αμερικής.
Γι αυτό εξάλλου δεν θα διστάσουν να αιματοκυλίσουν τη χώρα.
Καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε το αμερικανοκίνητο πραξικόπημα στη Βολιβία.
Κάτω η Ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ στις πολύπαθες χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Αμέριστη συμπαράσταση στον αγωνιζόμενο Λαό της Βολιβίας και στον αγωνιζόμενο πρόεδρο της.
Αμέριστη συμπαράσταση στους αγωνιζόμενους λαούς της Λατινικής Αμερικής.
Αθήνα, 11.11.2019
ΠΗΓΗ: kommon.gr
Σακχαρώδης διαβήτης: Τετραπλασιάστηκαν οι ασθενείς στην Ελλάδα μέσα σε 50 χρόνια

Η μάχη με τις επιπλοκές της ασθένειας - Το σύγχρονο θεραπευτικό οπλοστάσιο και η διατροφή
Τη ραγδαία αύξηση του σακχαρώδη διαβήτη στη χώρα μας, τους νέους, «απρόβλεπτους» παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της νόσου αλλά και τον δραστικό ρόλο που μπορεί να παίξει η οικογένεια στην πρόληψη και διαχείριση της νόσου αναδεικνύουν οι ειδικοί της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρίας (ΕΔΕ) στο πλαίσιο του εορτασμού της εφετινής Παγκόσμιας Ημέρας Διαβήτη (14 Νοεμβρίου) – η οποία σημειωτέον έχει ως κεντρικό μήνυμα ότι «Ο Διαβήτης αφορά κάθε οικογένεια».
Σήμερα εκτιμάται ότι οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη στη χώρα μας αγγίζουν το 1 εκατ., αποτελώντας το 11% του πληθυσμού. Το 1970 οι ασθενείς με διαβήτη ανέρχονταν μόλις στο 2,8% των Ελλήνων στοιχείο που δείχνει την εξέλιξη της νόσου και την επίπτωση της στον πληθυσμό. Πλέον εκτός από τους «κλασικούς» παράγοντες κινδύνου, όπως η διατροφή και η έλλειψη σωματικής άσκησης, έχουν προστεθεί και άλλοι, απότοκοι του τρόπου ζωής μας, όπως το χρόνιο στρες.
Όπως επισήμανε χθες στη διάρκεια σχετικής εκδήλωσης για την Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη, ο πρόεδρος της ΕΔΕ, καθηγητής Παθολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθήνας, κ. Γεώργιος Δημητριάδης, «το χρόνιο άγχος αποτελεί σημαντικό παράγοντα ανάπτυξης αντίστασης στην ινσουλίνη. Κι αυτο μας επιτρέπει πια να χαράσσουμε και την πρόληψη και την αντιμετώπιση. Η κατάσταση χρόνιου στρες που βιώνουν πολλοί άνθρωποι οδηγεί συνήθως σε κακές επιλογές στον τροπο ζωής, πχ στην κακή διατροφή ή στην καθιστική ζωή».
Η κατακόρυφη αύξηση της παχυσαρκίας και του διαβήτη
Αναφερόμενος στην καμπάνια ενημέρωσης ο καθηγητής τόνισε ότι και εφέτος η Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη είναι αφιερωμένη στην Οικογένεια και συνοψίζεται σε τρεις πυλώνες: Ανακάλυψη, Πρόληψη και Διαχείριση του ΣΔ: «η μείωση της εμφάνισης του διαβήτη ξεκινά από το σπίτι και η οικογενειακή υποστήριξη είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την πρόληψη, πρώιμη εντόπιση, εκπαίδευση, ψυχική-συναισθηματική στήριξη, φροντίδα και διαχείριση της νόσου. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται κατακόρυφη αύξηση της εμφάνισης παχυσαρκίας και διαβήτη τύπου 2 στα παιδιά και η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά τις οικογενειακές συνήθειες. Όταν η οικογένεια τρώει υγιεινά γεύματα και ασκείται, όλα τα μέλη της υιοθετούν και ενισχύουν συμπεριφορές, οι οποίες επιτρέπουν την πρόληψη του διαβήτη τύπου 2 ή την ευκολότερη διαχείριση του τύπου 1 όταν αυτός εμφανισθεί».
Μάλιστα, επισήμανε ότι το 80% των περιπτώσεων διαβήτη τύπου 2 μπορεί να προληφθεί με την υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής, ενώ το 70% των πρώιμων θανάτων των ενηλίκων προκαλούνται από βλαβερές συνήθειες που υιοθετούνται κατά την περίοδο της εφηβείας.
Στον επιπολασμό του διαβήτη παγκοσμίως αλλά και στη χώρα μας αναφέρθηκε ο Αντιπρόεδρος της ΕΔΕ, Δρ. Σταύρος Παππάς, Παθολόγος Διαβητολόγος. «Σε όλο τον κόσμο 425 εκατ. ενήλικες (18-99 ετών) πάσχουν από διαβήτη (~9% του πληθυσμού), αριθμός ο οποίος αναμένεται να φθάσει τα 693 εκατ. το 2045, με τα 2/3 αυτών να αφορούν παραγωγικές ηλικίες, σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF, 2017). Ο αριθμός των ανηλίκων με διαβήτη ανέρχεται σε 1.106.500. Ο συνολικός αριθμός των θανάτων που οφείλονταν στον διαβήτη ανήλθε το 2017 σε 4 εκατ., κυρίως λόγω καρδιαγγειακών επιπλοκών», είπε ο ειδικός.
Με μελανά χρώματα σκιαγράφησε και την κατάσταση στην Ελλάδα: «οι μελέτες αποτυπώνουν την ανοδική τάση της ασθένειας τις τελευταίες δεκαετίες. Σύμφωνα με τη μελέτη ΕΜΕ ΝΟ (Εθνική Μελέτη Νοσηρότητας και Παραγόντων Κινδύνου) η συχνότητα του διαβήτη τύπου 2 έχει τετραπλασιασθεί τα τελευταία 50 χρόνια και υπολογίσθηκε στο 11-12% του πληθυσμού. Επιπρόσθετα, τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται αύξηση της συχνότητας και του διαβήτη τύπου 1 (~3% κάθε χρόνο) ο οποίος, αν και αφορούσε κυρίως μικρές ηλικίες, τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται και σε μεγαλύτερες (μετά τα 40) σε ποσοστό άνω του 40%. Η Διεθνής Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF, 2017), υπολόγισε το ποσοστό του ΣΔ στην Ελλάδα στο 8%. Τα ποσοστά αυτά (κατά μέσον όρο ~10%) συμφωνούν με τα διεθνή».
Η μάχη με τις επιπλοκές της ασθένειας
Στη σημασία της οικογενειακής υποστήριξης στην ορθή διαχείριση του ατόμου με διαβήτη και κυρίως αυτού με χρόνιες επιπλοκές, αναφέρθηκε ο Γενικός Γραμματέας της ΕΔΕ κ. Ανδρέας Μελιδώνης, Παθολόγος, Συντονιστής – Διευθυντής Α’ Παθολογικής Κλινικής-Διαβητολογικού Κέντρου, Γ.Ν. Πειραιά «Τζάνειο». «Οι χρόνιες επιπλοκές του διαβήτη αποτελούν πραγματικά τη μεγάλη μάστιγα της νόσου, καθώς διπλασιάζει έως τετραπλασιάζει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων, είναι η 1η αιτία αιμοκάθαρσης, η 1η αιτία που οδηγεί σε τύφλωση, η 1η αιτία μη τραυματικού ακρωτηριασμού των κάτω άκρων. Όλα αυτά οδηγούν σε μείωση του προσδόκιμου επιβίωσης κατά 8 έτη όταν ηλικία διάγνωσης είναι τα 40 έτη και κατά 5 έτη όταν ηλικία διάγνωσης τα 60 έτη» είπε ο κ. Μελιδώνης.
Ο ίδιος εστίασε και σε μια λιγότερο ορατή επίπτωση της ασθένειας, στην τεράστια επιβάρυνση του Εθνικού Συστήματος Υγείας από δαπάνες νοσηλείας/θεραπείας. Σύμφωνα με στοιχεία από την Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF) που επικαλέστηκε για τις ηλικίες 20-79 χρόνια, οι συνολικές δαπάνες αυξήθηκαν από 232 δισ. δολάρια το 2007, στα 727 δισ. δολάρια το 2017. «Στην Ελλάδα υπολογίσθηκε ότι ο καλά ρυθμισμένος ασθενής με διαβήτη χωρίς επιπλοκές και συνοσηρότητες στοιχίζει περίπου 1.000 Ευρώ/έτος, ο αρρύθμιστος τουλάχιστον 50% επιπλέον, ενώ ο αρρύθμιστος ασθενής με ΣΔ, επιπλοκές και συνοσηρότητες στοιχίζει πάνω από 7.500 Ευρώ/έτος, σύμφωνα με τη μελέτη Hercules» ανέφερε.
Επισήμανε δε ότι το κόστος εκτιμάται ότι είναι υψηλότερο καθώς δεν έχουν συνυπολογισθεί οι δαπάνες που αφορούν τον διαβήτη τύπου 2 στα παιδιά και τους εφήβους.
Το σύγχρονο θεραπευτικό οπλοστάσιο και η διατροφή
Μετά την εμφάνιση της νόσου, είναι βασικό να αποτραπεί η «καταιγίδα» των επιπλοκών του διαβήτη, κάτι που μπορεί να επιτευχθεί με την άριστη ρύθμιση του σακχάρου, όπως έχουν δείξει πολλές μεγάλες μελέτες. Σημαντικό είναι να ρυθμιστούν και οι άλλοι παράγοντες κινδύνου και τα σύνοδα νοσήματα. Το 40% των ασθενών με διαβήτη έχουν επίσης υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, παχυσαρκία, οι οποίες είναι σημαντικό να ελέγχονται.
Στους τρόπους αντιμετώπισης του διαβήτη αναφέρθηκε η Ταμίας της ΕΔΕ, κυρία Μαγδαληνή Μπριστιάνου, Παθολόγος-Διαβητολόγος, Δ/ντρια ΕΣΥ Γ.Ν. Λαμίας: «Προέχει η αντιμετώπιση του αυξημένου σωματικού βάρους και της παχυσαρκίας. Για αυτό, χρειάζεται διαφοροποίηση και τροποποίηση του τρόπου ζωής, με εξατομικευμένες παρεμβάσεις στη διατροφή και αύξηση της σωματικής δραστηριότητας. Επίσης προτείνεται μία πιο επιθετική παρέμβαση, που να απευθύνεται σε παχύσαρκα παιδιά και εφήβους, παράλληλα με συμβουλευτική παρέμβαση και θεραπεία συμπεριφοράς των παιδιών και της οικογένειας.Μεταξύ άλλων, προτείνεται η μείωση των θερμίδων, η κατανάλωση τροφών με υψηλή θερμιδική αξία και χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, και η αποφυγή ζάχαρης και ζαχαρούχων ποτών. Επιθυμητή είναι η δίαιτα πλούσια σε λαχανικά, φυτικές ίνες, άπαχο κρέας, ψάρι και γαλακτοκομικά προϊόντα με χαμηλή συγκέντρωση λιπαρών. Επίσης θα πρέπει να υπάρχει αύξηση της σωματικής δραστηριότητας. Τριάντα λεπτά μέτριας φυσικής δραστηριότητας κάθε μέρα (περπάτημα, ήπιο τρέξιμο ή άλλης μορφής αερόβια αύξηση) και 5-10% απώλεια βάρους μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 κατά 58%».
Αναφερόμενος στα νεότερα δεδομένα αντιμετώπισης της νόσου, ο Πρόεδρος της ΕΔΕ, κ. Δημητριάδης επεσήμανε τις ραγδαίες και εντυπωσιακές εξελίξεις στη θεραπεία της νόσου. «Από την κλασσική προσέγγιση, με στόχο μόνο τη μείωση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, έχουμε φθάσει στην ολιστική εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση σε όλα τα επίπεδα (φάρμακα, διατροφή, θεραπευτική άσκηση, διαχείριση του stress) με κύριο στόχο την προφύλαξη καρδιάς-αγγείων-νεφρών, αλλά και την απώλεια βάρους-αποφυγή υπογλυκαιμιών. Στη χώρα μας κυκλοφορούν και είναι διαθέσιμα όλα τα καινούργια φάρμακα. Οι γιατροί έχουν την ελευθερία επιλογής όποιου συνδυασμού κρίνουν κατάλληλο για τον ασθενή τους, τον οποίο το Κράτος αποζημιώνει. Προτεραιότητα μας αποτελεί η εκπαίδευση των γιατρών στη λογική της σωστής επιλογής θεραπείας, ώστε να πετυχαίνουν ολιστική ρύθμιση του διαβήτη βασισμένη στην εξατομίκευση», κατέληξε ο ειδικός.
ΠΗΓΗ: ygeiamou.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή