Σήμερα: 19/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

19_3_smt.jpg

Αφίσα του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών για την απεργία στις 19 Μάρτη

Από την αρχή της χρονιάς, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες μέσα από τους αγώνες τους κατάφεραν να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα στην κυβέρνηση και την αντιδραστική της πολιτική σε παιδεία, εργασία και δημοκρατικά δικαιώματα. Από τα γεγονότα του Νοέμβρη στην ΑΣΟΕΕ, μέχρι τις κινητοποιήσεις για το Πολυτεχνείο και την 6η Δεκέμβρη, το φοιτητικό κίνημα – παρά την άγρια επίθεση και την καταστολή – βγήκε μπροστά και χάραξε ένα δρόμο που μπορεί και πρέπει να ακολουθήσει συνολικά η πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες – με τους αγώνες τους – δώσανε κουράγιο και δύναμη σε χιλιάδες εργαζόμενους και εργαζόμενες, νέους και νέες εκτός πανεπιστημίων και ΤΕΙ. Ήδη το μαθητικό κίνημα στέλνει και αυτό τα δικά του μηνύματα και φαίνεται να ξυπνά.

Η κυβέρνηση της ΝΔ παίρνει τη σκυτάλη από τον ΣΥΡΙΖΑ και συνεχίζει τις αντεργατικές πολιτικές κεφαλαίου και ΕΕ για αναδιαμόρφωση κάθε βαθμίδας της εκπαίδευσης, προωθεί νέα μέτρα στα εργασιακά και το ασφαλιστικό, συνεχίζει την πολιτική εξαθλίωσης και εκμετάλλευσης λαού και νεολαίας σε κάθε τομέα. Το μέλλον που χτίζει για ένα νέο ή μια νέα απόφοιτο είναι μέλλον ανεργίας και κακοπληρωμένης εργασίας, μέλλον ανασφάλειας ακόμα και για το δικαίωμα στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Επιπλέον οι ελαστικές σχέσεις εργασίας διογκώνονται διαρκώς, ενώ χτυπούν με ιδιαίτερη ένταση τους νέους και τις νέες. Το έδαφος αυτό διαμορφώνεται όχι μόνο από τα εργασιακά και ασφαλιστικά νομοσχέδια, αλλά ήδη από τις αλλαγές στο χώρο του πανεπιστημίου και του σχολείου: Υποβάθμιση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας, σκανδαλώδης περιορισμός της κρατικής χρηματοδότησής της – ενώ εκατομμύρια διατίθενται για εξοπλισμούς και στελέχωση των σωμάτων καταστολής -, η εισαγωγή των επιχειρήσεων και ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων σε τομείς όπως η έρευνα, η φοιτητική μέριμνα και τα προγράμματα σπουδών –, αλλά και η ένταση των ταξικών φραγμών με επαναφορά της βάσης του 10. Όλα τα παραπάνω αποτελούν το αναγκαίο υπόστρωμα προκειμένου να διαμορφωθεί μια ολόκληρη γενιά με χαμηλές προσδοκίες για το μέλλον της, προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις της ΕΕ και της αγοράς εργασίας.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση εξαπολύει μια σφοδρότατη επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες. Εξειδικεύει και προωθεί με ιδιαίτερη θέρμη τον αντι-συνδικαλιστικό απεργιοκτόνο νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ένα από τα πρώτα μέτρα που προώθησε ήταν η κατάργηση του ασύλου. Στο πλευρό της βρίσκονται τα καθεστωτικά ΜΜΕ και διανοούμενοι που οργανώνουν έναν πρωτοφανή επικοινωνιακό πόλεμο ενάντια στο φοιτητικό κίνημα, αλλά και κάθε μορφή μαχητικού συνδικαλισμού. Επιτίθεται με αυτό τον τρόπο γιατί γνωρίζουν ότι οι πολιτικές τους μπορούν να ξεσηκώσουν μεγάλες αντιστάσεις και θέλουν να εξασφαλίσουν από τώρα ότι αυτές θα είναι όσο το δυνατόν πιο ακίνδυνες.

Από όλα τα παραπάνω αλλά και με δεδομένο ότι οι σημερινοί φοιτητές και φοιτήτριες, οι σημερινοί μαθητές και μαθήτριες είναι οι αυριανοί εργαζόμενοι και εργαζόμενες τα αιτήματα μας μπορούν και πρέπει να είναι κοινά! Κοινός μπορεί να είναι και ο αγώνας μας για μόνιμη και σταθερή δουλειά, αυξήσεις στους μισθούς, μείωση των ωρών εργασίας, συλλογική κατοχύρωση των δικαιωμάτων μας (ΣΣΕ), δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση και υγεία με ελεύθερη πρόσβαση για όλους. Οι φοιτητικοί σύλλογοι και η νέα γενιά, το εργατικό κίνημα μπορούν να γίνουν ο αστάθμητος παράγοντας που θα συμβάλλει καταλυτικά ώστε να αλλάξουν οι συσχετισμοί, να τσαλακωθεί η ιλουστρασιόν εικόνα της κυβέρνησης, αλλά και να φανεί η υποκρισία της αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ. Να νιώσουν κεφάλαιο, κυβερνήσεις ότι η οργή μας αν και δεν εκρήγνυται ακόμα – όπως στη Χιλή και τη Γαλλία – συσσωρεύεται με γρήγορους ρυθμούς. Να καταλάβουν ότι το ίδιο το κίνημα κατανοεί σταδιακά, μέσα από την ίδια του την πείρα, ότι ένα κοινό μέτωπο εργαζόμενων και νέων μπορεί να αποκρούσει πραγματικά την επίθεση. Μέσα από τους κοινούς μας αγώνες μπορούμε να μπορούμε να επιβάλλουμε κατακτήσεις σε όλα τα κρίσιμα πεδία. Με συντονισμό της δράσης μας και τη διαμόρφωση ενός κοινού βηματισμού μπορούμε να νικήσουμε!

Καλούμε τους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους, τους μαθητές και τις καταλήψεις τους, να πλαισιώσουν την προσπάθεια του σωματείου μισθωτών τεχνικών και των άλλων πρωτοβάθμιων σωματείων για τη διακλαδική απεργία από τα κάτω στις 19/3.

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

 

_για_την_Ανατροπή_Δημοσιογράφοι_όλων_των_Μέσων_ΕΞΕΓΕΡΘΕΙΤΕ.png

Αυτό που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα δεν είναι δημοσιογραφία, δεν έχει σχέση με το κοινωνικό αγαθό της αντικειμενικής ενημέρωσης. Είναι βιασμός της πραγματικότητας, είναι ένας οχετός προπαγάνδας, είναι μια μαζική εκστρατεία με στόχο την υποταγή της κοινωνίας στον ακραίο εθνικισμό, στην αντίδραση και τον σκοταδισμό (της Εκκλησίας και όχι μόνο), είναι μια καλά οργανωμένη και κατευθυνόμενη προσπάθεια δημιουργίας κλίματος συναίνεσης στο πολεμικό κλίμα που δημιουργούν η κυβέρνηση και όλο το αστικό σύστημα εξουσίας.

Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, τα κυρίαρχα ΜΜΕ έχουν αποδεχθεί περήφανα τον ρόλο τους, δρώντας ως θινκ τανκς δίπλα στα πραγματικά τανκς, τα οποία είναι έτοιμα να ξεράσουν τον θάνατο απέναντι στους πρόσφυγες-«εισβολείς». Τις χιλιάδες των κατατρεγμένων και εκδιωχθέντων από τις πατρίδες και τα σπίτια τους, που έχουν βαφτιστεί περίπου ως πράκτορες του Ερντογάν, οι οποίοι θέλουν να γκρεμίσουν τα σύνορα, να μας πάρουν τα σπίτια, τις περιουσίες και την πατρίδα!

Τούτες τις δύσκολες και πολύ επικίνδυνες ώρες για τους λαούς και της Ελλάδας και της Τουρκίας, τα μίντια και στις δύο πλευρές του Έβρου και του Αιγαίου υπηρετούν τα  ίδια ακριβώς σκοτεινά και πολεμοκάπηλα συμφέροντα. Κι αν στην Τουρκία το κάνουν επειδή το καθεστώς Ερντογάν τα έχει «αλώσει», αναγκάζοντας πολλές από τις ενοχλητικές φωνές να σιγήσουν ή οδηγώντας τις στη φυλακή, εδώ όλα γίνονται «εκουσίως», με την κατηγορία της… προδοσίας να πλανάται πάνω από οποιονδήποτε τολμά να διαφωνήσει ή να εκφράσει διαφορετική άποψη.

Έτσι, οι ακροδεξιές συμμορίες που δρουν ανενόχλητες στη Λέσβο, τον Έβρο και άλλα σημεία προβάλλονται ως οι μόνοι πραγματικοί πατριώτες και νομιμοποιούνται από τα μίντια – δηλητηριάζοντας το παρόν και ναρκοθετώντας το μέλλον της χώρας. Αντιθέτως, οι χιλιάδες που συμμετείχαν στις αντιπολεμικές, αντιφασιστικές πορείες που πραγματοποιήθηκαν σε πολλές πόλεις κυριολεκτικά «θάφτηκαν», ακόμη και από την θεωρητικά ανεξάρτητη και αντιπροσωπευτική κρατική ραδιοτηλεόραση – με ελάχιστες εξαιρέσεις από αγωνιζόμενους συναδέλφους (όπως η πορεία της Θεσσαλονίκης, που «έπαιξε» στην ΕΡΤ3). Όσο για τα διάφορα πάνελ των «ειδικών» και «αναλυτών» που κυριαρχούν στις οθόνες, η άλλη άποψη λείπει παντελώς – και συνειδητά.

Οι ηρωικοί συνάδελφοι και φωτορεπόρτερ οι οποίοι συνεχίζουν την προσπάθεια να διασώσουν την τιμή του επαγγέλματος, συχνά γίνονται στόχοι επιθέσεων, προπηλακισμών, εξύβρισης από ομάδες «αγανακτισμένων πολιτών» και «όργανα της τάξης», ενίοτε με κίνδυνο της ζωής τους, δέχονται διαρκώς απειλές και εκβιασμούς. Στην δε ΕΡΤ, η κυβερνητικά ελεγχόμενη διοίκηση έχει επιλέξει τη λογοκρισία που θυμίζει εποχή ΥΕΝΕΔ, προκειμένου να αποφύγει τις ανεπιθύμητες πληροφορίες και τις απόψεις όσων δεν συμφωνούν με το κυρίαρχο αφήγημα.

Όσο για τις συνδικαλιστικές ενώσεις και τις πλειοψηφίες των διοικήσεών τους, ουσιαστικά σφυρίζουν αδιάφορα, όντας συνένοχες στο έγκλημα που συντελείται σε βάρος όχι μόνο της ενημέρωσης και όσων θεωρητικά εκπροσωπούν, αλλά του ίδιου του λαού. Ακόμη και στις σπάνιες περιπτώσεις που εξαναγκάζονται να ψελίσουν κάτι, είναι φανερό ότι το κάνουν με βαριά καρδιά, για να βγάλουν την υποχρέωση. Αποδεικνύοντας, για μιαν ακόμη φορά, ότι είναι οργανικά ενταγμένες στον μηχανισμό εξουσίας που παραπληροφορεί και στη συμμορία που βιάζει κατ’ εξακολούθηση την αλήθεια.

Καλούμαστε να επιλέξουμε: Είτε «ενσωματωμένοι» στα συμφέροντα της κυβέρνησης και της αξιωματικής δήθεν «αντιπολίτευσης», που πρακτικά κινούνται στον ίδιο δρόμο και συνδιοικούν τις Ενώσεις, τελάληδες πολεμικών και αντιδραστικών ανακοινωθέντων. Είτε πιστοί υπηρέτες της αλήθειας, αντίπαλοι του πολέμου και των κηρυγμάτων μισαλλοδοξίας, αλληλέγγυοι με τους κατατρεγμένους και κήρυκες του μηνύματος της ειρήνης και της φιλίας των λαών.

Εμείς έχουμε επιλέξει το δεύτερο, όποιο και αν είναι το κόστος. Ξέρουμε ότι πολλοί συμφωνούν μαζί μας, τουλάχιστον σε αυτό το δίλημμα. Γι’ αυτό, δημοσιογράφοι όλων των Μέσων, ΕΞΕΓΕΡΘΕΙΤΕ!

Πρωτοβουλία για την Ανατροπή στα ΜΜΕ

ΠΗΓΗ: prin.gr

20b5dc5f887e6fe6c5015df5dbc4373e_S.jpg

«Οι πρόσφυγες, όπως και οι μετανάστες, είναι -και αυτοί- θύματα αυτού του συστήματος! Ενός συστήματος ταξικού πολέμου των πλουσίων εναντίον των φτωχών!»

Για τις εξελίξεις στο προσφυγικό τοποθετήθηκαν 85 ακαδημαϊκοί σε κοινή δήλωσή τους με τίτλο: «Σε αυτόν τον πόλεμο ποιος είναι ο εχθρός μας;».

Η δήλωση δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, στο φύλλο του Σαββατοκύριακου 7-8 Μαρτίου 2020

Μεταξύ άλλων, επισημαίνουν ότι «σε κλίμα εθνικιστικού παροξυσμού ο δημόσιος λόγος γεμίζει κατακλυσμιαία από πολεμικές ιαχές και δηλώσεις απανθρωπιάς που προσβάλλουν τις πλέον θεμελιώδεις ηθικές αξίες των ανθρώπων».

Αναλυτικά, η δήλωση των πανεπιστημιακών:

Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε μάρτυρες μιας αχαλίνωτης ξενοφοβικής και ρατσιστικής υστερίας, υποκινούμενης από ευρύ φάσμα δεξιών, ακροδεξιών, φασιστικών δυνάμεων και συνεπικουρούμενης από τα κυρίαρχα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και εκπροσώπους της κυβέρνησης. Σε κλίμα εθνικιστικού παροξυσμού ο δημόσιος λόγος γεμίζει κατακλυσμιαία από πολεμικές ιαχές και δηλώσεις απανθρωπιάς που προσβάλλουν τις πλέον θεμελιώδεις ηθικές αξίες των ανθρώπων. Ακούσαμε ανείπωτες φράσεις μίσους να εκστομίζονται εναντίον γυναικών και παιδιών, εναντίον αδύναμων -από κάθε άποψη- ανθρώπων, χωρίς μέτρο και ντροπή!  

Η οργανωμένη κλιμάκωση της ξενοφοβικής ψύχωσης επιχειρεί να καλλιεργήσει κλίμα πανικού, να παραλύσει κάθε λογική σκέψη, να πνίξει κάθε φωνή αλληλεγγύης, να μολύνει βαθύτατα μια κουρασμένη και ανασφαλή κοινωνία με το δηλητήριο του ακροδεξιού-φασιστικού μισανθρωπισμού. Οι εξελίξεις που βιώνουμε αποτελούν έξαρση των εδώ και πολύ καιρό συστηματικών προσπαθειών της εγγενώς ρατσιστικής ακροδεξιάς να ηγεμονεύσει ιδεολογικά στην ελληνική κοινωνία, εκμεταλλευόμενη τα συσσωρευμένα οξύτατα προβλήματα που δημιούργησαν οι σκληρές μνημονιακές πολιτικές όλων των διαχειριστών της κρατικής εξουσίας.

Απέναντι στα παραληρήματα του ακροδεξιού λόγου, δηλώνουμε εμφατικά: Το πρόβλημα του ελληνικού λαού δεν ήταν ποτέ οι πρόσφυγες! Δεν ήταν οι πρόσφυγες που προκάλεσαν την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση! Δεν ήταν αυτοί που σε παγκόσμια κλίμακα -βεβαίως και στην Ελλάδα- οδήγησαν χιλιάδες επιχειρήσεων στο κλείσιμο και εκατομμύρια εργαζομένων στην ανεργία! Δεν ήταν οι πρόσφυγες που υποχρέωσαν τα κράτη να ληστέψουν τους φορολογούμενους για να σώσουν τις τράπεζες, αυτά τα επιτελικά κέντρα του παγκόσμιου καπιταλισμού! Δεν ήταν οι πρόσφυγες, αλλά η αλαζονική και αδίστακτη ολιγαρχία του πλούτου, που όλα τα χρόνια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης συνέχιζε να αυξάνει τα κέρδη της σε βάρος του μεγαλύτερου μέρους των ανθρώπων του πλανήτη! Δεν ήταν οι πρόσφυγες αυτοί που οδήγησαν τον ελληνικό λαό στο σφαγείο των μνημονίων, στη μαζική ανεργία και φτώχεια! Δεν ήταν οι πρόσφυγες που οδήγησαν κατά χιλιάδες τα παιδιά του ελληνικού λαού στη μετανάστευση! Δεν είναι οι πρόσφυγες, τέλος, οι θύτες του παγκοσμίως κυρίαρχου καπιταλιστικού συστήματος, του θεμελιωμένου στην εκμετάλλευση των ανθρώπων του μόχθου, τον αχαλίνωτο ανταγωνισμό, την αποξένωση και τον πόλεμο.

Οι πρόσφυγες, όπως και οι μετανάστες, είναι -και αυτοί- θύματα αυτού του συστήματος! Ενός συστήματος ταξικού πολέμου των πλουσίων εναντίον των φτωχών! Επιπλέον είναι αυτοί που βιώνουν σε μέγιστο βαθμό τις καταστροφικές συνέπειες που έχει για την ανθρωπότητα η ανεμπόδιστη λειτουργία του συστήματος αυτού. Είναι τα θύματα των επεμβάσεων και των πολέμων που διεξάγει η κυρίαρχη ιμπεριαλιστική Δύση -οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση- προκειμένου να διατηρήσει και να διευρύνει την κυριαρχία της. Ας μην ξεχνάμε ότι οργανικό μέρος των ευρωατλαντικών οικονομικών, πολιτικών και στρατιωτικών δομών είναι και η Ελλάδα. Στο πλαίσιο συμμετοχής της σε αυτές τις δομές η ελληνική ολιγαρχία προωθεί επιθετικά τα συμφέροντά της στη χώρα και διεθνώς. Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι τα θύματα του παγκόσμιου οικονομικού πολέμου που διεξάγουν οι μονοπωλιακοί κολοσσοί των ιμπεριαλιστικών κρατών εναντίον των παραγωγικών δυνάμεων των ασθενέστερων χωρών του πλανήτη, προκαλώντας αλλά και ανακυκλώνοντας την υπανάπτυξη και τη φτώχεια τους.

Ο ακροδεξιός όμως λόγος, οργανωμένα και συστηματικά, στην Ελλάδα και παντού, επιλέγει να ενοχοποιεί τους πρόσφυγες. Στρέφει την οργή τμημάτων της κοινωνίας εναντίον τους, αποστρέφοντας το βλέμμα από τους πραγματικούς ενόχους, τις δυνάμεις του πολέμου (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Ένωση), τις ολιγαρχίες του πλούτου και τους πολιτικούς υπηρέτες τους. Η ξενοφοβική στοχοποίηση των προσφύγων σπέρνει διχόνοια μεταξύ των λαών, υπονομεύει και καταστρέφει την κοινωνική αλληλεγγύη, το αρχέγονο όπλο των όπου γης κατατρεγμένων και καταπιεσμένων εναντίον των καταπιεστών και των εκμεταλλευτών τους.

Μπροστά στην επιδημία ξενοφοβίας και ρατσισμού, δηλώνουμε ότι δεν είναι εχθροί μας οι πρόσφυγες και οι μετανάστες κι ότι δεν πολεμούμε εναντίον τους! Δεν πολεμούμε εναντίον των αδύναμων, των κατατρεγμένων και εξαθλιωμένων του κόσμου αυτού! Εχθροί μας είναι οι δυνάμεις του πολέμου, οι ΗΠΑ το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, η ολιγαρχία του πλούτου σε Ελλάδα και Τουρκία και οι πολιτικοί υπηρέτες της! Εχθροί μας είναι οι κάθε λογής πατριδοκάπηλοι και πολεμοκάπηλοι, οι φασίστες και οι ρατσιστές, οι έμποροι του μισανθρωπισμού!

Απέναντι σε ένα σύστημα που συνθλίβει ολόκληρους λαούς, που κονιορτοποιεί τις ζωές τους και παράγει καθημερινά «περιττούς» ανθρώπους αγωνιζόμαστε για τη μαχητική αλληλεγγύη των λαών ενάντια στους κοινούς εχθρούς τους, για μια κοινωνία συντροφικότητας και ανθρωπιάς!

Αγγελάτου Ρόνη, Ομότιμη Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Πατρών

Αϊδίνης Θανάσης, Καθηγητής, ΑΠΘ

Αλβανούδη Αγγελική, Διδάσκουσα στο ΑΠΘ

Αρκολάκης Μανόλης, ΣΕΠ, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο

Βελισσαρίου Σίσσυ, Καθηγήτρια, ΕΚΠΑ

Γαγανάκης Κώστας, Αναπληρωτής Καθηγητής, ΕΚΠΑ

Γεροτζιάφας Γρηγόρης, Καθηγητής, Sorbonne Université

Γεωργούλας Στράτος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Γιώτη Λαμπρίνα, Επίκουρη Καθηγήτρια, ΑΠΘ

Γουβιάς Διονύσης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Γούναρη Παναγιώτα, Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης

Γραμμένος Θεοφάνης, Επίκουρος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Γρόλλιος Γιώργος, Καθηγητής ΑΠΘ

Γρύλλια Στέλλα, Λεκτόρισσα, Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης

Γρύλλιας Κωνσταντίνος, Επίκουρος Καθηγητής, Katholieke Universiteit Leuven

Δαλάκογλου Δημήτρης, Καθηγητής, Vrije Universiteit Amsterdam

Δαμίγος Δημήτρης, Καθηγητής, ΕΜΠ

Δεσλή Δέσποινα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, ΑΠΘ

Δαφέρμος Μανώλης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κρήτης

Δημουλάς Κώστας, Αναπληρωτής Καθηγητής, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Ζαρκάδης Γιάννης, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών

Ζαχαρόπουλος Νίκος, Λέκτορας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Ζορμπαλά Τίνα, Επίκουρη Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Ηλιόπουλος Δημήτρης, Πανεπιστήμιο Πατρών

Ιωαννίδου Αλεξάνδρα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Καλλέργης Δημήτρης, Λέκτορας, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής

Καλιαμπάκος Δημήτρης, Καθηγητής, ΕΜΠ

Καλτσώνης Δημήτρης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Καραγιάννη Γιώτα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, ΑΠΘ

Καρακάντζα Ευφημία, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Πατρών

Καρανδρέας Νίκος, Ομότιμος Καθηγητής, ΕΚΠΑ

Κάργας Γιώργος, Αναπληρωτής Καθηγητής, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Κατσιαμπούρα Γιάννα, Διδάσκουσα στο ΑΠΘ

Κιουπκιολής Αλέξανδρος, Επίκουρος Καθηγητής, ΑΠΘ

Κουγιουμουτζάκη Φωτεινή, Λεκτόρισσα, ΑΠΘ

Κουζής Γιάννης, Καθηγητής, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Κουκουτσάκη Αφροδίτη, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Κουσουρής Δημήτρης, Επίκουρος Καθηγητής επί θητεία, Πανεπιστήμιο Βιέννης

Κωσταγιόλας Πέτρος, Επίκουρος Καθηγητής, Ιόνιο Πανεπιστήμιο

Λαμπροπούλου Δήμητρα, Επίκουρη Καθηγήτρια, ΕΚΠΑ

Λαπαβίτσας Κώστας, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Λονδίνου

Λουκής Χασιώτης, Αναπληρωτής Καθηγητής, ΑΠΘ

Μαΐστρος Γιάννης, Επίκουρος Καθηγητής, ΕΜΠ

Μαρκέτος Σπύρος, Επίκουρος Καθηγητής, ΑΠΘ

Μαυρίδης Ηρακλής, Επίκουρος Καθηγητής, Πάντειο

Μαυρουδέας Σταύρος, Καθηγητής, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Μηλιός Γιάννης, Ομότιμος Καθηγητής, ΕΜΠ

Μιχαλοπούλου Ελένη, Senior Lecturer, University of Liverpool

Μιχελιουδάκης Δημήτρης, Επίκουρος Καθηγητής, ΑΠΘ

Μπένος Αλέξης, Καθηγητής, ΑΠΘ

Μπίμπου Άννα, Καθηγήτρια, ΑΠΘ

Μπόκαρης Θέμης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Μπουγιούκος Κώστας, Επίκουρος Καθηγητής, Université de Paris.

Νικονάνου Νίκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Παπαδάκη Πολυξένη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Παπαδημητρίου Φωτεινή, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, ΑΠΘ

Παραδείση Μαρία, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Πάντειο

Παπαθεοδώρου Χρίστος, Καθηγητής, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Πατέλης Δημήτρης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Πολυτεχνείο Κρήτης

Παυλίδης Περικλής, Αναπληρωτής Καθηγητής, ΑΠΘ

Παυλόπουλος Δημήτρης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Vrije Universiteit Amsterdam

Πολίτης Τάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Ποταμιάνος Νίκος, Ιστορικός, Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών (Ρέθυμνο)

Ρούσης Γιώργος. Ομότιμος Καθηγητής. Πάντειο Πανεπιστήμιο

Σάμαρης Νικόλαος, Πανεπιστήμιο Πατρών

Σαμπανίκου Εύη, Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Σαρηγιάννης Μαρίνος, Ιστορικός, Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών (Ρέθυμνο)

Σειρηνίδου Βάσω, Επίκουρη Καθηγήτρια, ΕΚΠΑ

Σερντεδάκις Νίκος, Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κρήτης,

Σκορδούλης Κώστας, Καθηγητής, ΕΚΠΑ

Σουβατζή Στυλιανή, ΣΕΠ, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο

Σουβλής Γιώργος, Διδάσκων στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

Σπαθής Γεράσιμος, Ομότιμος Καθηγητής, ΕΜΠ

Σταματόπουλος Δημήτρης, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Στουραΐτης Γιάννης, Επίκουρος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου

Στραβελάκης Νίκος, Διδάσκων στο ΕΚΠΑ

Σωτήρης Παναγιώτης, ΣΕΠ, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο

Τουλούμη Γιώτα, Καθηγήτρια, ΕΚΠΑ

Τουρτούρας Χρήστος Επίκουρος Καθηγητής, ΑΠΘ

Τριμπέρης Γιώργος, Ομότιμος Καθηγητής, ΕΚΠΑ

Τύμπας Αριστοτέλης, Καθηγητής, ΕΚΠΑ

Χρύσης Αλέξανδρος, Καθηγητής, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Χρυσοχόου Ξένια, Καθηγήτρια, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Ψημμένος Ιορδάνης, Καθηγητής, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Ώρμπακε Βέμουντ, Επίκουρος Καθηγητής, ΑΠΘ

Κουβελάκης Στάθης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου

ΠΗΓΗ: kommon.gr

mitsotakis-igetes-eu-evros-768x321.jpg

Σχόλιο του antapocrisis.

Το τι επιδιώκει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε αυτή τη φάση της προσφυγικής κρίσης είναι σαφές: Οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι θέλουν την Ελλάδα να λειτουργήσει ως «ασπίδα» της Ε.Ε. στις προσφυγικές ροές. Αυτό για την Ελλάδα σημαίνει (α) να κλείσει ασφυκτικά τα σύνορα για να εμποδίσει την παράνομη μετακίνηση και (β) να κρατήσει στο έδαφός της, με κλειστά ή ανοικτά κέντρα – αποθήκες ανθρώπων, όσους μετανάστες τελικά περάσουν.

Προς το παρόν η πολιτική και κοινωνική ακροδεξιά θρέφεται από το πρώτο. Θεωρεί ότι φυλά Θερμοπύλες και ξαναζεί ηρωικές μέρες πολεμικών επιχειρήσεων και στρατιωτικών δαφνών, έστω και αν ο αντίπαλος είναι άμαχος πληθυσμός. Στην ουσία όμως, και επειδή οι προσφυγικές ροές δεν σταματούν με κλειστά σύνορα, όλο και περισσότερο θα γίνεται το δεύτερο. Καθημερινά, σιωπηλά ή ηχηρά, με νεκρούς ή πνιγμένους, τα νησιά του Αιγαίου θα γίνονται κρατητήρια μεταναστών. Όλο και περισσότεροι ξεριζωμένοι θα στοιβάζονται εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα.

Οι σημερινές δηλώσεις Πέτσα, πέρα από τους διθυραμβικούς τόνους και το αντιπροσφυγικό μένος, όταν φτάνουν στα αριθμητικά δεδομένα, επιβεβαιώνουν ότι ο αριθμός των μεταναστών, ειδικά στα νησιά, αυξάνεται. Και θα συνεχίσει να αυξάνεται.

Ο κοινωνικός και πολιτικός αγριανθρωπισμός εκστασιάζεται όταν το Λιμενικό κάνει επαναπροωθήσεις, αλλά κάθε νοήμων άνθρωπος καταλαβαίνει ότι όσο ο Ερντογάν δεν παίρνει αυτά που θέλει, θα σπρώχνει οργανωμένα προσφυγικά κύματα στα ελληνοτουρκικά σύνορα και ειδικά στα παράλια.

Με δυο λόγια, τα σφραγισμένα σύνορα, ανεξάρτητα από το αν θρέφουν το εθνικό φαντασιακό ορισμένων, δεν αποτελούν λύση. Όχι μόνο επειδή τα πνιγμένα βρέφη δεν περιποιούν τιμή στο ανθρώπινο είδος, αλλά και επειδή οι απελπισμένοι τελικά θα περάσουν, έστω και με τρομακτικές απώλειες.

Το τι ζητά η Ευρώπη από την Ελλάδα είναι σαφές. Το έκανε σαφές η Μέρκελ όταν δήλωσε ότι «κατανοεί την Τουρκία αλλά είναι απαράδεκτο το άνοιγμα των συνόρων». Το έκανε σαφές και ο Κουρτς της Αυστρίας όταν δήλωσε ότι αν δεν αντέξουν τα εξωτερικά σύνορα (δηλαδή αν δεν κρατήσει η Ελλάδα έξω τους πρόσφυγες), τότε «τα εσωτερικά σύνορα θα είναι ιστορία», εννοώντας ότι η Ελλάδα θα αποβληθεί. Το έκανε σαφές και η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρώην υπουργός της Μέρκελ και νυν πρόεδρος της Κομισιόν όταν μας έχρισε «ασπίντα» της ΕΕ και μας έταξε 700 εκατομμύρια για εξοπλισμό και προσωπικό για τη φύλαξη συνόρων, αλλά και για υποδομές για τους μετανάστες που θα περάσουν.

Αυτό που δεν είναι σαφές είναι τι ζήτησε ο Μητσοτάκης από την Ευρώπη. Πέραν του να κατηγορήσει τον Ερντογάν, πράγμα αναμενόμενο, αλλά ανέξοδο και αναποτελεσματικό, τι ακριβώς ζήτησε;

Στις δηλώσεις του ο Έλληνας πρωθυπουργό είπε ότι αναμένει «απτή αλληλεγγύη από την Ε.Ε.».

Απέφυγε επιμελώς να μας πει σε τι συνίσταται αυτή η αλληλεγγύη.

Μήπως πρέπει να μοιραστεί το βάρος της κατανομής των προσφύγων όλη η Ευρώπη και όχι μόνο η Ελλάδα;

Μήπως ότι πρέπει να αποσυμφορηθούν τα νησιά αλλά και ολόκληρη η χώρα από όσους μετανάστες θέλουν να πάνε στην Ευρώπη;

Μήπως ότι πρέπει να καταργηθεί η συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας που προβλέπει ότι η Ελλάδα θα κρατήσει το σύνολο των μεταναστών που μπαίνουν παράνομα στο έδαφός της;

Μήπως ότι πρέπει να καταργηθεί η Συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ που εγκλωβίζει πρόσφυγες και μετανάστες στη χώρα εισόδου (δηλαδή στην Ελλάδα), απαγορεύοντας να δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα για να πάνε στις χώρες προορισμού τους;

Τίποτα από τα παραπάνω.

Ο Μητσοτάκης και οι υπερήφανοι Έλληνες πατριώτες που εκστασιάζονται με τα σφραγισμένα σύνορα το μόνο που ζήτησαν (και πήραν) ήταν λεφτά για να φυλάμε ακόμα καλύτερα τα σύνορα.

Δεν είπαν κουβέντα για δίκαιη κατανομή των προσφυγικών ροών στην Ε.Ε.

Δεν είπαν κουβέντα για αποσυμφόρηση των νησιών και ολόκληρης της χώρας.

Γιατί ένα πράγμα είναι τα σφραγισμένα σύνορα (και αυτό είναι το μόνο που θέλουν οι Ευρωπαίοι) και είναι άλλο πράγμα, πολύ δυσκολότερο, η διαχείριση των προσφυγικών πληθυσμών που τελικά περάσουν (και αυτό οι Ευρωπαίοι ούτε καν το συζητάνε).

Για την ακρίβεια, οι αξιωματούχοι της ΕΕ δηλώνουν ανοικτά ότι όσοι περάσουν στην Ελλάδα, θα μείνουν στην Ελλάδα. Για να είναι ακόμα πιο σαφές, ο υπουργός εσωτερικών της Γερμανίας Ζεεχόφερ απέκλεισε χθες κάθε ενδεχόμενη ανακατανομή προσφύγων στην Ευρώπη. Είχε προηγηθεί το λιβάνισμά του στον Ερντογάν. Οι δε αξιωματούχοι της ΕΕ που περιδιάβηκαν τον Έβρο περιορίστηκαν αποκλειστικά στα μέτρα φύλαξης και δεν είπαν απολύτως τίποτα για τα μέτρα κατανομής και εσωτερικής μετακίνησης στην ΕΕ. Φυσικά για να έλεγαν, θα έπρεπε κάποιος να τους πίεζε να πουν. Αλλά ποιος; Ο Μητσοτάκης;

Όταν έχεις τέτοιους ηγέτες, τι να τους κάνεις τους συμμάχους;

Και όταν έχεις τέτοιους συμμάχους, τι να τους κάνεις τους εχθρούς;

Όταν η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη εξαντλείται στο να σε χρίει μπράβο των εξωτερικών συνόρων της Ευρώπης και δεσμοφύλακα όσων περάσουν…

Όταν η μόνη πράξη αλληλεγγύης είναι σκηνές και υποδομές για κέντρα κράτησης και Frontex για καλύτερη φύλαξη…

Όταν η Κεντρική Ευρώπη σε βλέπει ως προθάλαμο που θα κρατήσει έξω από το σπίτι της τους ενοχλητικούς πρόσφυγες και μετανάστες…

Και όταν έχεις πρωθυπουργό κάποιον που δεν τολμά να ψελλίσει ότι η «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» δεν μπορεί να εξαντλείται στη φύλαξη των συνόρων, αλλά στην αναλογική κατανομή των προσφυγικών ροών σε όλη την Ευρώπη…

Τότε είναι σαφές ότι το πρόβλημα είναι μπροστά μας και πως ό,τι έχουμε δει μέχρι σήμερα, δεν είναι παρά πρόλογος.

Ο Μητσοτάκης μπορεί να είναι ευχαριστημένος που υποβίβασε την Ελλάδα και τους Έλληνες από γκαρσόνια σε πορτιέρηδες της Ευρώπης.

Οι Έλληνες είναι;

ΠΗΓΗ: antapocrisis.gr

Σελίδα 2509 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή