Το ζήτημα του αναγκαστικού κατοχικού δανείου και των γερμανικών επανορθώσεων, αλλά και τις διαπραγματεύσεις της νέας ελληνικής κυβέρνησης για την αντιμετώπιση του χρέους έθεσε στον υφυπουργό Εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας υπεύθυνο για Ευρωπαϊκά θέματα, Μίκαελ Ροθ, ο οποίος επισκέπτεται τη χώρα μας ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις, Νίκος Χουντής.

«Η Γερμανία και η Ελλάδα παραμένουν φίλοι και συνεργάτες μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο» δήλωσε ο Ν. Χουντής και αφού καλωσόρισε τον Γερμανό υφυπουργό, υπενθύμισε ότι ο Μ. Ροθ έχει εκφρασθεί πολλές φορές φιλικά προς τη χώρα μας και υπογράμμισε ότι το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα στην περίοδο της λιτότητας και των μνημονίων στην οποία βρέθηκε η χώρα μας, οι σχέσεις της Ελλάδας και της Γερμανίας περνάνε μια δύσκολη φάση.

Ανέφερε, επίσης, ότι «υπάρχουν εκκρεμότητες, όπως το θέμα του κατοχικού δανείου και των γερμανικών αποζημιώσεων, οι οποίες πιστεύουμε ότι μπορούν να αντιμετωπιστούν. Εμείς πιστεύουμε, και νομίζω ότι και ο Μ. Ροθ το εξέφρασε, ότι η Γερμανία και η Ελλάδα παραμένουν φίλοι και συνεργάτες μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο».

Εν συνεχεία, ο Ν. Χουντής αναφέρθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και τόνισε ότι «συζητήθηκε και συμφωνήθηκε να υπάρξουν διαπραγματεύσεις σε πολιτικό και τεχνικό επίπεδο, ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει η πολιτική της λιτότητας στη χώρα μας και στον λαό μας, που είναι τα θέματα της ανθρωπιστικής κρίσης, αλλά και ταυτόχρονα να υπάρξει μια αμοιβαία επωφελής πολιτική συμφωνία, ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που απασχολούν τη χώρα μας αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη».

Μάλιστα, τόνισε ότι εκτιμά τις δηλώσεις του Μ. Ροθ, τις δηλώσεις της Γερμανίας, τις δηλώσεις των αρχηγών των κρατών χθες, ότι σ' αυτή την προσπάθεια, σ' αυτές τις διαπραγματεύσεις, πρέπει να γίνει σεβαστό το δικαίωμα του ελληνικού λαού, πρέπει να γίνει σεβαστό το δημοκρατικό μήνυμα που έδωσε το εκλογικό αποτέλεσμα.

«Επαναλαμβάνω ότι η χθεσινή απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ήταν ένα σημαντικό βήμα, διότι δίνει την κατεύθυνση ώστε οι συνομιλίες να διεξαχθούν σεβόμενες, από τη μία μεριά το μήνυμα των εκλογών, τη δημοκρατία στην Ελλάδα και από την άλλη, πρέπει να γίνουν σεβαστές αρχές και κανόνες που διέπουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη» υπογράμμισε ο κ. Χουντής.

Όπως είπε ο αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών, «είμαστε αισιόδοξοι ότι μπορεί να βρεθεί μια λύση που θα είναι επωφελής για τη χώρα μας, αλλά και για την Ευρώπη, που πρέπει να ξεπεράσει προβλήματα που απασχολούν και άλλες χώρες, για το μέλλον και για τις νέες γενιές των Ευρωπαίων πολιτών».

Καταλήγοντας, ο Ν. Χουντής σημείωσε ότι «υπάρχουν πολλά θέματα και τομείς όπου μπορούν να αναπτυχθούν οι ελληνογερμανικές σχέσεις και ευελπιστώ ότι θα έχουμε εποικοδομητικές συνομιλίες».

Μάλιστα, τόνισε ότι «θα έχουμε το περιθώριο να κάνουμε ουσιαστική συζήτηση, δηλώνοντας για άλλη μία φορά την πρόθεση της νέας ελληνικής κυβέρνησης, να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο τους παραδοσιακούς δεσμούς φιλίας των δύο λαών και να διευρύνουμε το πεδίο της συνεργασίας. Υπάρχουν πολλές τέτοιες δυνατότητες προς αμοιβαίο όφελος και των Γερμανών και των Ελλήνων πολιτών».

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

Η Iskra παραθέτει, χωρίς κρίσεις και σχόλια, ανυπόγραφο ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» με το οποίο ασκεί οξεία κριτική, μεταξύ άλλων,στην επιλογή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να συμμετάσχει στις μαζικές αυθόρμητες κινητοποιήσεις οι οποίες έλαβαν χώρα την Τετάρτη (11/2), ημέρα της συνεδρίασης του έκτακτου Eurogroup. Παραθέτει, επίσης, σχετική απάντηση του Γραφείου τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει τους λόγους για τους οποίους, παρά τις διαφωνίες της με πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης, αποφάσισε να συμμετάσχει στις κινητοποιήσεις και δηλώνει ,παράλληλα, εμμέσως, την πρόθεσή της να συμμετάσχει και στις νέες κινητοποιήσεις της Κυριακής (15/2).

Ολόκληρο το ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» έχει ως εξής:

ΟΙ «ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΕΣ ΝΥΦΕΣ» ΞΑΝΑΧΤΥΠΟΥΝ...

"ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ"

Λίγες μέρες πριν τις εκλογές της 25ης Γενάρη (ναι, μόλις τότε!), η ΑΝΤΑΡΣΥΑ - ΜΑΡΣ, με ανακοίνωσή της για διαδικτυακή συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα, διαπίστωνε απογοητευμένη ότι «η διολίσθηση έγινε κατολίσθηση» και πρόσθετε με ύφος «παρατημένης νύφης» ότι «η συνέντευξη ήταν μια ψυχρολουσία για τους αριστερούς»...

Παρότι «παρατημένη», όμως, η ίδια η «νύφη» δεν παραιτείται! Καλεί, λοιπόν, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε κινητοποιήσεις σήμερα, ημέρα συνεδρίασης του έκτακτου Γιούρογκρουπ (και ημέρα που διοργανώνονται «αυθόρμητες» κινητοποιήσεις στήριξης της κυβέρνησης στα αντιλαϊκά της παζάρια), προβάλλοντας ως κεντρικό αίτημα το «Κάτω οι εκβιασμοί της ΕΕ και της ΕΚΤ» (το ΔΝΤ άραγε... δε μας εκβιάζει!) και τονίζοντας ότι «η κυβέρνηση οφείλει να ικανοποιήσει άμεσα τα αιτήματα του μαζικού κινήματος, χωρίς παλινωδίες και υπαναχωρήσεις» (λες κι αυτό είναι που χαρακτηρίζει τη συγκυβέρνηση, οι παλινωδίες και οι υποχωρήσεις)!

Και καλά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ... Τόσες φορές την έχει «παρατήσει» ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση, άλλη μια φορά που θα την «παρατήσει» και τώρα ως νέα κυβέρνηση, δεν πρόκειται να πάθει τίποτα. Το θέμα είναι οι αυταπάτες που επιχειρεί να καλλιεργήσει στο λαό (ως άλλος ΣΥΡΙΖΑ επί κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου), ότι στόχος του κινήματος πρέπει να είναι να επαναφέρει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο σωστό δρόμο (ίσως από την «κατολίσθηση» ξανά στη «διολίσθηση»...) και στην «άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων» του!

Πηγή: «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» (11/2)

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΣΕ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ»

Περισσότερο θλίψη και λιγότερο οργή προκαλούν τα γραπτά του ανεκδιήγητου-ανώνυμου σχολιαστή του Ριζοσπάστη σχετικά με την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.. 

Θλίψη για την κατάπτωση του λόγου και του πολιτικού πολιτισμού στο κόμμα που απο τις γραμμές του πέρασαν μορφές που η δύναμή τους δέ βρίσκονταν στη λάσπη και στη διαστέβλωση του πολιτικού αντιπάλου, αλλά στη λάμψη του πολιτικού επιχειρήματος και της ιδεολογικής τεκμηρίωσης. Θα χαιρόμασταν αν το κόμμα που τίμησε ο Γληνός και ο Κορδάτος ανάμεσα σε τόσους άλλους, δέν βρίσκονταν καθηλωμένο ιδεολογικά και θεωρητικά στο όνομα κάποιας "καθαρότητας", αδύναμο να κατανοήσει και να ερμηνεύσει τις κοινωνικές αλλαγές, ενώ αρκείται να ξοδεύει την κριτική του απέναντι σε άλλα ρεύματα της αριστεράς σε απλοϊκά και αγοραία επιχειρήματα, που αξίζουν μόνο για να σπείρουν την καχυποψία και την αντιπαλότητα ανάμεσα στους αγωνιστές της Αριστεράς και των κινημάτων.

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α, μαζί με κάθε συλλογικότητα και αγωνιστή που φιλοδοξεί και παλεύει για την ανατροπή , αναγνωρίζει τη δυνατότητα της ρήξης με τον καπιταλισμό, τα συμφέροντα και τους μηχανισμούς του, θα βρίσκεται πάντα εκεί όπου μπορούν να αλλάζουν οι συσχετισμοί, εκεί όπου χτυπάει η καρδιά της αμφισβήτησης του κυρίαρχου λόγου και των επιλογών του κεφαλαίου.

Εκεί όπου μπορούν να "μπολιάζονται" οι συνειδήσεις, να πλουτίζουν οι εμπειρίες και να αποκαλύπτονται οι φίλοι και οι εχθροί των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων.

Γι'αυτό ήμασταν στις πλατείες των (λεγόμενων) "αγανακτισμένων" το 2011, γι'αυτό βρεθήκαμε σε κάθε αγώνα που θέλησε να αντιπαρατεθεί με τις κυρίαρχες πολιτικές, γι'αυτό διαδηλώσαμε χτές με αίτημα τη διαγραφή του χρέους και τη ρήξη με ΕΕ-ΕΚΤ κ' ΔΝΤ στο Σύνταγμα και την ΕΡΤ και γι'αυτό θα ξαναβρεθούμε απο αύριο, εκεί όπου ορίζει η αναγκαιότητα και η δυνατότητα να έρθουν στο προσκήνιο οι λαϊκές ανάγκες, τα κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα, απέναντι σε όποιον τα αμφισβητεί, τα επιβουλεύεται ή τα αναιρεί.

Γιατί σε έναν λαό που τα τελευταία χρόνια του έχουν αρπάξει με τη πιό ωμή και απροκάλυπτη βία δικαιώματα και κατακτήσεις και επιδιώκουν να παραμένει σκυφτός, με τσακισμένη αυτοπεποίθηση και χωρίς την πίστη ότι οι αγώνες μπορούν να νικούν, η Αριστερά δεν έχει δικαίωμα να τον μετατρέπει σε χειροκροτητή ή σε θεατή των κυβερνητικών χειρισμών, αλλά να προσπαθεί να οργανώνει και να προωθεί τα εργατικά και λαϊκά αιτήματα κόντρα και ενάντια στις ανάγκες των δανειστών και των αγορών, αντίθετα με την κυβερνητική λογική της διαχείρισης και του συμβιβασμού εντός του αντιλαϊκού πλαισίου της ΕΕ και της κυριαρχίας του κεφαλαίου.

Το Γραφείο Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (13/2)

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

Του ΘΑΝΑΣΗ ΣΚΑΜΝΑΚΗ*

Μπορεί και να το δούμε σαν άσκηση. Μπορεί και σαν ευκαιρία. Μπορεί να το προσπεράσουμε και να πάμε παρακάτω. (Πόσες φορές δεν προσπεράσαμε, ίσως λιγότερο σημαντικά συμβάντα, κι αφού δεν υπάρχει τρόπος να μετρηθεί τι χάθηκε δεν δίνουμε σημασία). Αν όμως θέλουμε να ταιριάζουν τα παρόντα με τις υποσχέσεις μας, πρωτίστως τις υποσχέσεις στους εαυτούς μας, οφείλουμε να αισθανθούμε το συμβάν.

Οι συγκεντρώσεις που έγιναν την Τετάρτη ήταν μεγάλες. Και διαφορετικές από άλλοτε. Κάτι πρωτοφανές συμβαίνει στις σκέψεις των ανθρώπων. Μπορεί να πρόκειται για μαζική αυταπάτη. Αλλά μήπως με αυταπάτες δεν οικοδομείται καμιά φορά ο ρεαλισμός του αγώνα μας; Μπορεί να είναι ιδεοληψία. Πόσες ιδεοληψίες δεν δημιούργησαν μαχητές; Μπορεί να είναι πυροτέχνημα. Αλλά τα πυροτεχνήματα έχουν την ικανότητα να φωτίζουν τη νύχτα, έστω κι αν διαρκούν λίγο, ίσως όμως τόσο που φτάνει σε κάποιον εξασκημένο να βρει το δρόμο του. Μπορεί επίσης να είναι μισή αλήθεια. Αλλά υπήρξαν φορές που το μισό αναζήτησε την ολοκλήρωσή του.

Φυσικά, τα πράγματα στην πολιτική δεν είναι ευχές, επιθυμίες ή πολύ περισσότερο αυταπάτες. Αυτά είναι καλά για τα ποιήματα – κι εκεί όχι χωρίς την απαιτούμενη δόση ρεαλισμού. Κι αυτό εδώ δεν είναι ένα πολιτικό άρθρο. Μπορεί να είναι όμως ένα μεικτό είδος, πολιτική με ποιητικές ψευδαισθήσεις. Από τη μια, πρέπει να περιλάβει τις επιθυμίες, μαζί με τις εκπτώσεις που κάνουν οι άνθρωποι, οι οποίοι υπό το πρίσμα των παρόντων συνειδητοποιούν πόσα απώλεσαν στο παρελθόν και όχι μόνο σε επίπεδο χρημάτων, αλλά και ως σχέση με την απλή λογική. Από την άλλη, πρέπει να περιέχει τις σχετικές προειδοποιήσεις για τους κινδύνους και τις απειλές, ώστε να επιτευχθεί η διαλεκτική ισορροπία, δηλαδή η ισορροπία που ταυτόχρονα επιδιώκει την υπέρβαση.

Στις συγκεντρώσεις οι άνθρωποι είχαν χαρά, για την έγερση του αυτονόητου. Αυτή τη φορά η λογική σκέψη βρίσκει ανταπόκριση. Ταυτόχρονα θέλουν να παρακάμπτουν αυτό που θα γίνει. Πως το πλαίσιο είναι πολύ ασφυκτικό. Πως έχουν χαλκευθεί δεσμά από τα οποία είναι πολύ δύσκολο να αποδεσμευτείς, χωρίς σφοδρή σύγκρουση. Ελπίζουν και πιστεύουν. Κι αν δεν πιστεύουν ελπίζουν μόνο. Πως οι τόσοι όρκοι της κυβέρνησης στους ευρωπαϊκούς θεσμούς αποτελούν πρόσχημα ή αναγκαία προσωρινή υποχώρηση, προκειμένου να μπορέσει να διαπραγματευτεί. Ταυτόχρονα λένε, πιο πολλοί τώρα, πως δεν μας νοιάζει πια το ευρώ ή η δραχμή, ακόμα κι αν χρειαστεί να υποστούμε θυσίες. Και αίφνης το αίσθημα της αξιοπρέπειας, μη ταξικό, εθνικιστικό το λένε κάποιοι, κυριαρχεί πάνω και από τα αιτήματα της επιβίωσης. Αυτό όμως τείνει να ξεπεράσει και τους σχεδιασμούς της ηγετικής κυβερνητικής ομάδας ή και τις επιθυμίες κάποιων στελεχών της. Είναι ό,τι λένε με τρόμο διάφορα «ποταμίσια» μαζέματα, πως αλίμονο αν αρχίσουν οι κινητοποιήσεις και οι συγκεντρώσεις. Οπότε; Οπότε τα καθήκοντα είναι καινούργια και πολλά. Και χρειάζονται πολλή σκέψη και λίγους αφορισμούς. Ποτέ άλλοτε δεν βρεθήκαμε σε τόσο ευνοϊκή θέση με τόσο μεγάλες δυσκολίες.

*Πηγή: εφημερίδα"ΠΡΙΝ" (15/2/15)

Του ΜΠΑΜΠΗ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΗ*

Για τους Έλληνες «ολιγάρχες» η Δημοκρατία δουλεύει μια χαρά όταν υπάρχουν κυβερνήσεις που τους δίνουν –με νόμο πάντα- «φιλέτα» του δημοσίου στις τιμές που εκείνοι επιθυμούν. Όταν αυτό αλλάζει και κάποιος επιχειρήσει να υπερασπισθεί και να διαφυλάξει το συμφέρον του δημοσίου, τότε έχουμε έλλειψη δημοκρατικού πνεύματος.

Την Τετάρτη (11/2), η εταιρεία Lamda Development του ομίλου Λάτση εξέδωσε ανακοίνωση, αντιδρώντας στις προγραμματικές δηλώσεις του υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Π. Λαφαζάνη ότι «η εξαγορά του Ελληνικού υπήρξε σκανδαλώδης, τα σχέδια για την αξιοποίηση είναι ακραία αντιπεριβαλλοντικά» και ότι «εμείς θα επανεξετάσουμε αυτή την σκανδαλώδη εξαγορά με στόχο την ακύρωσή της».

Στην ανακοίνωσή της αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι η αναφορά σε «σκανδαλώδη εξαγορά» αγνοεί μία καθόλα νόμιμη διαδικασία, που ακολουθήθηκε στη βάση του σχετικού νόμου. Και ότι «το δημοκρατικό πνεύμα, από το οποίο η νέα κυβέρνηση αναμφίβολα διαπνέεται θα επέβαλε τη συζήτηση και τη διαβούλευση και όχι μονομερείς τοποθετήσεις όπως αυτή».

Πράγματι, ο όμιλος Λάτση είχε μάθει να συζητά και να διαβουλεύεται με άλλους όρους… Πιο χαρακτηριστική περίπτωση, αυτή του Mall προ δεκαετίας, του μεγαλύτερου αυθαιρέτου της Ευρώπης. Γιατί στην περίπτωση του Mall, το «δημοκρατικό πνεύμα» επέβαλλε να γίνει η Βουλή πολεοδομικό γραφείο, ψηφίζοντας νόμους για την ανέγερσή του και τους συντελεστές δόμησης, για να αποφύγει η Lamda Development εμπλοκές από δημόσιες υπηρεσίες και διοικητικά δικαστήρια. Για την ιστορία, οι «δημοκρατικοί» νόμοι έφεραν τις υπογραφές των τότε υπουργών Βάσως Παπανδρέου και  Ευάγγελου Βενιζέλου.

Με «δημοκρατικό» τρόπο και εξίσου «δημοκρατικό» τίμημα είχε πάρει τότε η Lamda από τον ΟΕΚ και το οικόπεδο στο οποίο έχει χτιστεί το εμπορικό κέντρο: το 2001 ο δήμος Αμαρουσίου –μέσω δημοτικής επιχείρησης- είχε συνάψει σύμβαση με τον ΟΕΚ προκειμένου να του παραχωρηθεί το οικόπεδο έκτασης 43 στρεμμάτων για την ανέγερση του Χωριού Τύπου όπου θα διέμεναν το 2004 οι ξένοι δημοσιογράφοι που θα κάλυπταν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η δημοτική επιχείρηση… πουλήθηκε στην Lamda, τα σπίτια έγιναν σε άλλο οικόπεδο (κάτω από τις γραμμές του ΗΣΑΠ) και στο οικόπεδο του ΟΕΚ χτίστηκε το Mall άνω των 75.000 τ.μ., αντί για ένα πολύ μικρότερο που θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες των… δημοσιογράφων.

Τελικά, και αφού το εμπορικό κέντρο είχε ανεγερθεί και βρισκόταν σε λειτουργία, η Lamda κατέβαλλε το 2006 στον ΟΕΚ 38 εκατ. ευρώ για την εξαγορά του οικοπέδου. Δηλαδή, στην τιμή ξεφτίλα των 895 ευρώ ανά τετραγωνικό (σ.σ. λίγους μήνες μετά ο ΟΕΚ αγόρασε οικόπεδο στα Πευκάκια με 1.040 ευρώ ανά τ.μ.).

Το 2009 ο 6ος τακτικός ανακριτής άσκησε δίωξη για απιστία σε βαθμό κακουργήματος εναντίον των μελών του Δ.Σ. του ΟΕΚ που είχε εγκρίνει την μεταβίβαση στην Lamda, υπολογίζοντας τη ζημιά για τον οργανισμό σε 294 εκατ. ευρώ. Η υπόθεση, που αναλυτικά μπορείτε να δείτε στο fact the mall, με… «δημοκρατικό» τρόπο μπήκε στο αρχείο χωρίς να ακουστεί το παραμικρό στα μέσα ενημέρωσης.

Η υπόθεση του Ελληνικού έχει αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με αυτή του Mall: το καλύτερο «φιλέτο» του δημοσίου η Lamda το παίρνει με μόλις 150 ευρώ ανά τ.μ. Μάλιστα, ο πρόεδρος του ΤΕΕ Χρ. Σπίρτζης έχει αναφέρει σχετικά ότι το τίμημα αντιστοιχεί σε παραλιακό οικόπεδο στο Βραχάτι Κορινθίας και τον Άγιο Βασίλειο και ότι όταν προκηρύχθηκε ο διαγωνισμός δεν ήταν γνωστό ότι ο «νικητής» θα μπορούσε να φτιάξει και καζίνο…

*Πηγή: www.thepressproject.gr