Πρόταση με την οποία προσφέρουν την λύση για το χρέος και ζητούν την άμεση μείωση του αφορολόγητου και 10ετή λιτότητα ετοιμάζουν να στείλουν σήμερα ή το αργότερο μέχρι και την Τετάρτη οι δανειστές ως τελευταία λύση προκειμένου να προχωρήσει και ολοκληρωθεί η δεύτερη αξιολόγηση.

Στην πρόταση στην οποία έχει συμφωνήσει και η Γερμανία οι θεσμοί ζητούν την άμεση ψήφιση της μείωσης του αφορολόγητου με εφαρμογή από το 2018 (και όχι όπως συζητούνταν από το 2019) ώστε να καλύπτονται περισσότερο από τις μισές απαιτήσεις του ΔΝΤ. Αυτό σημαίνει το έμμεσο αφορολόγητο να μειωθεί στα 1.350 ευρώ διαμορφώνοντας το αφορολόγητο κοντά στα 6.000 ευρώ.

Αυτό θα φέρει στα δημόσια ταμεία περίπου 2,8 δις ευρώ ποσό που καλύπτει μεγάλο μέρος από την διαφορά μεταξύ του ΔΝΤ και ΕΕ σχετικά με τα μέτρα που θα πρέπει να λάβει η Ελλάδα για να πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% .

Το μέτρο της μείωσης της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις μπορεί να μείνει ως προληπτικό μέτρο αν υπάρξει μεγάλη απόκλιση από τον στόχο του προγράμματος.

Επίσης θα ορίζουν και το μεσοπρόθεσμο διάστημα για το οποίο η Ελλάδα θα πρέπει να πετυχαίνει υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα. Η δοκιμασία για την ελληνική οικονομία θα παραμείνει δεκαετής . Τα πρώτα 5 χρόνια μετά την λήξη του προγράμματος (2019 – 2023) η Ελλάδα θα πρέπει να πετυχαίνει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ και την δεύτερη πενταετία (2024 -2028 ) ο στόχος μειώνεται ανεπαίσθητα στο 3% του ΑΕΠ.

Η πρόταση αυτή είναι πολύ μακριά από τις προσδοκίες του οικονομικού επιτελείου που περίμενε ότι η μεσοπρόθεσμη διάρκεια για την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ να μην ξεπερνά τα τρία χρόνια και στην συνέχεια να μειώνεται τουλάχιστον κατά 1% στο 2,5% του ΑΕΠ και να συνέχιζε να αποκλιμακώνεται και τα επόμενα χρόνια ανάλογα μα την πορεία της οικονομίας.

Δίνουν το χρέος

Η υποχώρηση θα συνοδευτεί από την πλευρά των υπουργών οικονομικών της Ευρωζώνης με την αναλυτική περιγραφή των μεσοπρόθεσμών μέτρων για το χρέος για όποια όμως θα εφαρμοστούν μετά το 2018 . Με το πακέτο αυτό θεωρείται ότι το ΔΝΤ θα ξεκινήσει το αργότερο μέχρι και τις αρχές Μαρτίου διμερή διαπραγμάτευση με στόχο την πλήρη ένταξη στο ελληνικό πρόγραμμα.

Παράλληλα μέσα στον Μάρτιο αναμένεται η ΕΚΤ να αποφασίσει την ένταξη της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης προχωρώντας και σε κάποια επιμέρους μέτρα όπως το discount με το οποίο δέχεται τα ελληνικά ομόλγα ως εγγυήσεις για δανεισμό από τις ελληνικές εμπορικές τράπεζες.

Σε εποχή ΔΝΤ

Από την άλλη η διμερής διαπραγμάτευσης με το ΔΝτ θα φέρει άλλα προβλήματα . Το ταμείο θα πρέπει να συμφωνήσει στην λύση που θα δοθεί σε ότι α φορά τις εργασιακές σχέσεις όπου επίσης οι απόψεις του απέχουν σημαντικά από αυτές των Ευρωπαίων δανειστών και πολύ περισσότερο από τις επιδιώξεις της Αθήνας.

Επίσης θα ασκήσει πιέσεις για απελευθερώσεις σε προϊόντα και υπηρεσίες που θεωρούνται ταμπού για την σημερινή Κυβέρνηση.

πηγη: enikonomia.gr

Έγινε γνωστό ότι κατά την πρόσφατη εκδίκαση στο ΣτΕ στο οποίο είχε προσφύγει ο προϊστάμενος της ΔOY πλοίων Πειραιά και με την οποία ζητούσε να αναιρεθεί απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά το οποίο ακύρωσε το εκκαθαριστικό σημείωμα με το οποίο είχε επιβληθεί σε πλοιοκτήτρια ναυτιλιακή εταιρεία «έκτακτη εισφορά κοινωνικής ευθύνης» ύψους 808.942 ευρώ σύμφωνα με το άρθρο 5 του νόμου 3845/2010 και το ποσόν αυτό είχε βεβαιωθεί με πράξη του ίδιου του προϊσταμένου.

Το Συμβούλιο Επικρατείας με την υπ’ αριθμό 99/2017 απόφασή του έκρινε ότι η «έκτακτη εισφορά κοινωνικής ευθύνης» αποτελεί πράγματι έκτακτη οικονομική επιβάρυνση των νομικών προσώπων κυρίως εταιριών, για την αντιμετώπιση της οξύτατης οικονομικής κρίσης που σοβούσε στην χώρα, το εισόδημα δε χρησιμοποιείται ως δείκτης της οικονομικής δύναμης των υποκειμένων στην εισφορά προσώπων, αποτελεί δηλαδή το κριτήριο και συνακόλουθο την βάση επιβολής της εισφοράς. Επίσης οι Σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν ότι στην εν λόγω εισφορά «υπόκεινται και οι Ναυτικές εταιρίες οι οποίες αποτελούν ειδικό τύπο κεφαλαιουχικών εταιριών» και αυτή «δεν αποτελεί φόρο εισοδήματος».

Όσο θετική μπορεί να θεωρηθεί μια απόφαση του ΣτΕ που καθιστά υποχρεωτική την εθελοντική συνεισφορά των εφοπλιστών με την έκτακτη οικονομική επιβάρυνση, άλλο τόσο πρέπει να υπογραμμιστεί ότι αυτή η εισφορά είναι σταγόνα στον ωκεανό αφού η συμβολή στα δημόσια φορολογικά έσοδα εξακολουθεί να είναι τραγικά χαμηλότερη των πραγματικών οικονομικών δυνατοτήτων του εφοπλισμού και πάντως δεν μπορεί να θεωρηθεί με βάση την κερδοφορία και την ανάπτυξη της Ναυτιλίας ως ουσιαστική συνεισφορά του ελληνικού εφοπλισμού στα δημόσια φορολογικά έσοδα της χώρας μας.

Όταν ο ιλιγγιώδης πλούτος (που είναι κυρίως αποτέλεσμα ενός αντικοινωνικού θεσμικού νομοθετικού πλαισίου της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας και της φοροασυλίας που επίσημα απολαμβάνουν οι εφοπλιστές) όχι μόνο δεν κρύβεται αλλά έχει οδηγήσει τους έλληνες εφοπλιστές να κατέχουν δεσπόζουσα θέση στην παγκόσμια ναυτιλία, να φιγουράρουν πολλοί από αυτούς στις πρώτες θέσεις διεθνώς από πλευράς οικονομικής ισχύος και πλούτου ενώ η συντριπτική πλειοψηφία αυτών έχουν τα πλοία τους σε πειρατικές σημαίες ευκαιρίας, έχουν εκδιώξει τους έλληνες Ναυτικούς και στα πλοία τους οργιάζει η μαύρη ανασφάλιστη και χαμηλόμισθη εργασία!

Κατά συνέπεια το κεντρικό ζήτημα που πρέπει να αναδειχθεί και με την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ είναι ότι η έκτακτη εισφορά είναι εντελώς ασήμαντη στα δημόσια οικονομικά της χώρας.

Συνιστά πολιτικό και κοινωνικό σκάνδαλο και τεράστια πρόκληση ένας επαγγελματίας να φορολογείται με ποσοστό 29% από το πρώτο ευρώ ενώ οι ασύδοτοι εφοπλιστές κατ’ αναλογία να καταβάλουν το αστείο ποσοστό 0,048%!!!

Συνιστά πρόκληση να απολαμβάνουν σε συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης κοινωνικής και οικονομικής κρίσης πάνω από 58 φοροαπαλλαγές με την μόνη φορολογική επιβάρυνση επί της χωρητικότητας (τονάζ) των πλοίων τους!

Συνιστά πρόκληση η ημερήσια επιβάρυνσή τους να είναι 10 ευρώ την ημέρα για κάθε πλοίο και τα έσοδα τους να είναι οκταψήφια!!

Πριν λίγες ημέρες με ανακοίνωσή μας δημοσιεύσαμε τον πακτωλό δις δολαρίων που επένδυσαν το 2016 σε νέες αγορές πλοίων (νεότευκτων και μεταχειρισμένων) που τους ανέδειξε πρώτους σε διεθνή κλίμακα στην Ναυτιλία!!

Τα πραγματικά αυτά γεγονότα δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανένα και φυσικά γεννάται το ερώτημα γιατί η κυβέρνηση «πρώτη φορά αριστερά» αποδέχεται, νομιμοποιεί και από κοινού με τους εφοπλιστές διαπραγματεύεται στις Βρυξέλλες με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανταγωνισμού η οποία έχει διαπιστώσει τις αθέμιτες πρακτικές που ακολουθούνται από την χώρα μας και επιτρέπουν στον ελληνικό εφοπλισμό να απολαμβάνει αυτή την προνομιακή μεταχείριση;

Γιατί έως τώρα, παρά τις δεκάδες παρεμβάσεις, η κυβέρνηση και τα συναρμόδια Υπουργεία δεν δίνουν στην δημοσιότητα τα ονόματα των εφοπλιστών που αρνούνται να καταβάλουν και αυτήν την ελάχιστη έκτακτη οικονομική συνεισφορά;  

Γιατί διατηρεί την εθελοντική αυτή ενίσχυση, την στιγμή που τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους αγρότες και τα μικρομεσαία στρώματα τα τσακίζει και τα ισοπεδώνει με διαδοχικά – επαναλαμβανόμενα ληστρικά φορολογικά βάρη;

Έως πότε θα διατηρεί άθικτο το θεσμοθετημένο καθεστώς της φορολογικής και επιχειρησιακής εφοπλιστικής ασυδοσίας;

Γιατί έχει στείλει στον κάλαθο των σκουπιδιών την προγραμματική και προεκλογική θέση της για επανεξέταση από μηδενική βάση όλων των φοροαπαλλαγών των εφοπλιστών;

Αντί για αυτό ο Πρωθυπουργός δηλώνει με αφοπλιστική ειλικρίνεια ενώπιον του εφοπλιστικού κεφαλαίου ότι «νοιώθουμε την ανάγκη να πείσουμε τους έλληνες εφοπλιστές να μας εμπιστευθούν ότι καταβάλλουμε προσπάθειες να μεταρρυθμίσουμε την οικονομία και να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον που παρέχει προστιθέμενη αξία στην χώρα». Εκθειάζει και προκλητικά προβάλει το καθεστώς επιχειρηματικής ασυδοσίας δηλώνοντας ξεδιάντροπα: «το μοντέλο ανάπτυξης της ελληνικής ναυτιλίας μπορεί να αποτελέσει θετικό παράδειγμα για το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας»!!!

Και προχωρώντας ακόμη παραπέρα, ξεπερνώντας και τους πιο ξεφωνημένους αστούς πολιτικούς, πλέκει το εγκώμιο στο κομπραδόρικο εφοπλιστικό κεφάλαιο ισχυριζόμενος: «οι έλληνες πλοιοκτήτες χαρακτηρίζονται από εξωστρεφή διορατικότητα και καινοτομία στις επενδύσεις και στον τρόπο λήψης των αποφάσεων, πρωτοπορούν ανοίγοντας συνεχώς νέους δρόμους και νέες προοπτικές για τον κλάδο αυτόν τον τόσο δυναμικό»!!!

Είναι τέτοια η ανταπόκριση των εφοπλιστών στις εκκλήσεις της κυβέρνησης, που συρρέουν κατά εκατοντάδες τα πλοία τους στα ελληνικά ναυπηγεία και στην ερημωμένη επισκευαστική ζώνη του Πειραιά!!!

Σιωπά ένοχα όμως η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός για το θεσμοθετημένο καθεστώς της φοροασυλίας ν.27/75, του νεοαποικιακού νόμου 2687/53, το καθεστώς των διμερών συμβάσεων, των χαμηλών εισφορών για την δαπάνη της κοινωνικής ασφάλισης, την μαύρη και χαμηλόμισθη ναυτική εργασία και την ολοκληρωτική ταύτιση του ελληνικού κράτους και των εκάστοτε κυβερνήσεων να υπηρετούν τυφλά την πολιτική της ανταγωνιστικότητας και να έχουν μετατρέψει το ΥΕΝ σε ένα Υπουργείο που υπηρετεί – εξυπηρετεί μονόπλευρα - εντός και εκτός της χώρας τα τυχοδιωκτικά συμφέροντα του εφοπλιστικού κεφαλαίου!!

Σιωπούν για το γεγονός ότι πάνω από 140 δις ευρώ από το 2002 είναι τα κέρδη των εφοπλιστών χωρίς αυτοί να έχουν πληρώσει ούτε ένα ευρώ φορολογία, αλλά η φορολογία των Ναυτεργατών την ίδια περίοδο έχει τριπλασιαστεί, ενώ οι «πατριώτες εφοπλιστές» έχουν αποβάλει με την βία χιλιάδες έλληνες Ναυτεργάτες από τα πλοία θυσιάζοντάς τους στο βωμό της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τους!!!

Και σαν να μην έφθαναν όλα τα παραπάνω, η άθλια κυβέρνηση «πρώτη φορά αριστερά» δείχνοντας με απόλυτο τρόπο το ταξικό αποκρουστικό προσωπείο της πρωταγωνιστεί στο χτύπημα, στην υπονόμευση και την καταστροφή των ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία και φιλοδοξεί μαζί με τους εφοπλιστές να δημιουργήσουν μια νέα στρατιά νέων της χώρας μας να ενταχθούν και να προσαρμοστούν με όρους, συνθήκες και μισθούς Φιλιππίνων, Ινδών, Πακιστανών και Μπαγκλαντεσιανών!

Τσίπρας, Δραγασάκης, Σταθάκης, Δρίτσας, Κουρουπλής οραματίζονται ένα αύριο για τους νέους Ναυτεργάτες σε τριτοκοσμικές εργασιακές συνθήκες γαλέρας!!!

Την σκυτάλη από τον κ. Δρίτσα παρέλαβε ο Κουρουμπλής να «νουθετήσει» το Ναυτεργατικό κίνημα για την ανάγκη να αποδεχθεί τον εργασιακό μεσαίωνα, να ακούσει τις πατριωτικές εκκλήσεις του εφοπλιστικού κεφαλαίου και να αποδεχτεί επιτέλους την είσοδο «εκατοντάδων χιλιάδων νέων στο Ναυτικό επάγγελμα»!!

Μάλιστα είναι τέτοια η θρασύτητα αυτού του πολιτικού προσωπικού ¨πρώτη φορά αριστερά» που θέλουν πρώτα να τελειώσει η διαπραγμάτευση και η συμφωνία στις Βρυξέλλες για την νομιμοποίηση της φοροασυλίας των εφοπλιστών και μετά να πάρει σάρκα και οστά η «πατριωτική τους πρωτοβουλία» για την κατάργηση των ΣΣΕ…..

Ο κατήφορός τους δεν έχει τελειωμό, δεν θα σταματήσει εάν δεν τους σταματήσουν οι αγώνες του εργατικού και Ναυτεργατικού κινήματος και δυστυχώς για τους θλιβερούς και τραγικούς «αριστερούλιδες» του ΣΥΡΙΖΑ οι Ναυτεργάτες δεν είναι – και το απέδειξαν πρόσφατα με την μεγαλειώδη πολυήμερη απεργιακή κινητοποίησή τους – διατεθειμένοι να θυσιάσουν στον βωμό της εφοπλιστικής ανταγωνιστικότητας τα θεσμοθετημένα δικαιώματά τους με κορυφαίο αυτό της ΣΣΕ!!!

Καλούμε τα πολιτικά κόμματα που δεν αποδέχονται το δόγμα της ανταγωνιστικότητας του εφοπλιστικού κεφαλαίου και απορρίπτουν με την πολιτική τους την θεσμοθετημένη ασυδοσία των εφοπλιστών να φέρουν επειγόντως τόσο στην ελληνική Βουλή όσο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το μεγάλο σκάνδαλο το οποίο είναι σε εξέλιξη και αφορά την εμπλοκή της ελληνικής κυβέρνησης με την Επίτροπο κα Vestagker και τις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανταγωνισμού και την ενεργή συμμετοχή της στην σχετική διαπραγμάτευση που στοχεύει και στην τυπική νομιμοποίηση του συστήματος φοροαπαλλαγών των ελλήνων εφοπλιστών.

Για το παραπάνω πρόβλημα η ΠΕΝΕΝ θα προβεί σε αναλυτική ενημέρωση όλων των θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Για την ΠΕΝΕΝ

Ο Πρόεδρος                                                                 Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                           Κροκίδης Νικόλαος

Νέο «κούρεμα» 30% στις καταβαλλόμενες συντάξεις θα φέρουν οι «ευέλικτες» συμβάσεις εργασίας με τα μειωμένα ωράρια (κάτω των 20 ωρών την εβδομάδα) και τους αντίστοιχα μειωμένους μισθούς (των 200,400 ή και 500 ευρώ).

Η ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

Οπως προκύπτει από την έρευνα, οι Σ. Ρομπόλης και Β. Μπέτσης υπογραμμίζουν ότι η απελευθέρωση της αγοράς εργασίας και η γενικευμένη ευελιξία των μορφών απασχόλησης, δεν συμβάλλουν στη μείωση της ανεργίας και στη δημιουργία σταθερών και αμειβόμενων νέων θέσεων εργασίας, αλλά συμβάλλουν στην απόκρυψη του υψηλού, στην πραγματικότητα, επιπέδου ανεργίας. Έτσι παρατηρείται η ταυτόχρονη συρρίκνωση του ΑΕΠ με τη δημιουργία περισσότερων αλλά ευέλικτων και χαμηλά αμειβόμενων θέσεων απασχόλησης.

Πιο συγκεκριμένα, σήμερα στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος Εργάνη παρουσιάζεται σημαντική αύξηση της ευέλικτης μισθωτής απασχόλησης. Πράγματι, το 2016 καταγράφηκε ότι από τις 82.679 θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν, το 57,34% ήταν με δηλωμένο εβδομαδιαίο ωράριο κάτω των 20 ωρών και από αυτούς το 48,4% είχε μηνιαίες μεικτές αποδοχές κάτω των 600 ευρώ. Αναλυτικότερα, από τα στοιχεία για τις αποδοχές των μισθωτών, το σύστημα Εργάνη κατέγραψε ότι 41,25% των μισθωτών λαμβάνει μεικτό μισθό κάτω των 700 ευρώ και το 63,2% κάτω των 1.000 ευρώ μεικτά.

Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος Εργάνη για την κατανομή των μορφών απασχόλησης της μισθωτής εργασίας καθώς και του ύψους των μισθών, αποτιμήθηκαν οι συνέπειες αυτής της νέας εργασιακής πραγματικότητας, όπως αυτή προκαλείται από την υλοποίηση των πολιτικών των Μνημονίων στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.

Η αποτίμηση αναφέρεται στο χρονικό διάστημα 2017-2050. Σ’ αυτή τη χρονική περίοδο θεωρήθηκε: μέσος ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ 1,5% και κατανομή των μισθωτών εργαζομένων, όπως αποτυπώνεται από το σύστημα Εργάνη τον Δεκέμβριο του 2016 (δηλαδή το 57,34% των εργαζομένων θα είναι με απασχόληση κάτω των 20 ωρών και το 41,25% θα έχει μηνιαίες μεικτές αποδοχές κάτω των 700 ευρώ). Επίσης, θεωρήθηκε ότι και οι νέες θέσεις εργασίας που θα δημιουργούνται στο μέλλον θα έχουν την ίδια κατανομή (ήπιο σενάριο - moderate scenario). Από τα ευρήματα των αναλογιστικών προβολών, κατά το χρονικό διάστημα 2017-2050, λόγω των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, προκύπτει ότι από το κοινωνικο - ασφαλιστικό σύστημα θα χαθούν συνολικά 90 δισ. ευρώ περίπου, δηλαδή 2,6 δισ. ευρώ κατά μέσο όρο τον χρόνο. Αναλυτικότερα θα χαθούν σε ασφαλιστικές εισφορές 1,435 δισ. ευρώ το 2017, 1,525 δισ. ευρώ το 2018, 1,580 δισ. ευρώ το 2019, 1,64 δισ. ευρώ το 2020, 1,96 δισ. ευρώ το 2021 και 2,1 δισ. ευρώ το 2022. Δηλαδή, το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης θα στερείται κατά μέσο όρο τον χρόνο από ασφαλιστικές εισφορές 1,12% του ΑΕΠ περίπου, λόγω των ευέλικτων μορφών απασχόλησης.

Το γεγονός αυτό αποτελεί σημαντική αντίφαση στους ποσοτικούς υπολογισμούς των δανειστών και του ΔΝΤ, με την έννοια ότι ενώ προωθούνται πολιτικές γενικευμένης ευελιξίας των μορφών απασχόλησης (gig economy) ώστε να μειωθεί το μισθολογικό κόστος και να δημιουργηθούν, κατά τους ισχυρισμούς τους, νέες θέσεις εργασίας, εντούτοις στις αναλογιστικές τους μελέτες θεωρούν ότι οι δημιουργούμενες θέσεις εργασίας θα είναι πλήρους απασχόλησης αφού προβλέπουν ότι το επίπεδο των μέσων αποδοχών θα είναι 1.300 ευρώ μεικτά.

Παρατηρείται η ταυτόχρονη συρρίκνωση του ΑΕΠ με τη δημιουργία περισσότερων αλλά ευέλικτων και χαμηλά αμειβόμενων θέσεων απασχόλησης

Το 41,25% των μισθωτών λαμβάνει μεικτό μισθό κάτω των 700 ευρώ και το 63,2% κάτω των 1.000 ευρώ

Απώλεια 90 δισ. ευρώ

Με αφετηρία τα ευρήματα αυτά της έρευνας, είναι φανερό ότι είτε θα πρέπει κατά το χρονικό διάστημα 2017-2050 να επιβαρυνθεί ο κρατικός προϋπολογισμός κατά 90 δισ. ευρώ, ποσό το οποίο οι δανειστές δεν έχουν προβλέψει στις μελέτες τους, είτε θα πρέπει να εξοικονομείται διαμέσου της μείωσης των συντάξεων ποσό ίσο με 1,12% του ΑΕΠ τον χρόνο.

Η επιλογή της δεύτερης περίπτωσης σημαίνει ότι το επίπεδο των συντάξεων θα πρέπει να μειωθεί περαιτέρω κατά 30%, αφού η κρατική χρηματοδότηση θα περιορίζεται μόνο στην εθνική σύνταξη.

Με άλλα λόγια, όπως αποδεικνύεται από την έρευνα, οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης στην χώρα μας, όπως και στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελούν, μεταξύ των άλλων, σοβαρή απειλή για το μελλοντικό επίπεδο των συντάξεων και δεν συνιστούν, όπως ισχυρίζονται το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κινητήρια δύναμη ανάκαμψης της οικονομίας, δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, μείωσης της ανεργίας, αύξησης της απασχόλησης, βελτίωσης του επιπέδου ανταγωνιστικότητας και ενδυνάμωσης των οικονομικών του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. «Γι’ αυτό τον λόγο επιβάλλεται ο άμεσος σχεδιασμός και η υλοποίηση πολιτικών ρύθμισης και αντιμετώπισης των ευέλικτων μορφών απασχόλησης στην Ελλάδα και στα άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε.», καταλήγουν.

Πηγή: Ημερησία

Την πλέον οξύτερη και βίαιη οικονομική προσαρμογή έχει υποστεί η χώρα μας -σαν να βρίσκεται σε πόλεμο - σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ όπου εφαρμόστηκαν μνημονιακά μέτρα ή είναι στη γειτονιά μας, στον Νότο.

Aνεργία
Τα σκληρά δημοσιονομικά μέτρα, η έκρηξη της ανεργίας και η απουσία επενδύσεων έστειλαν στα όρια της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας. Και από αυτά τα στοιχεία της Eurostat που αναφέρονται στη χρονική περίοδο 2008 με 2015 τα ευρήματα είναι συγκλονιστικά. Στην Ελλάδα 783.000 είναι οι νεόπτωχοι που δημιουργήθηκαν μέσα στην κρίση και αποτελούν το 25,7% του συνολικού πληθυσμού, σχεδόν ένας στους τέσσερις.

Η Ελλάδα έχει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό νεόπτωχων ως προς το σύνολο του πληθυσμού συγκριτικά με τις προαναφερόμενες χώρες. Η πρώτη είναι η Κύπρος με το 34,8%, δηλαδή 63.000 νοικοκυριά πέρασαν το «κατώφλι» της φτώχειας. Ακολουθεί η Ισπανία με ποσοστό 22,1% ή 2.389.000 άτομα, η Ιρλανδία με 21,3% ή 224.000 νοικοκυριά, η Ιταλία με 15,8% ή 2.387.000 κατοίκους και τελευταία με πολύ χαμηλό ποσοστό 0,3% η Πορτογαλία που αντιστοιχεί σε 8.000.

Η ΓΣΕΒΕΕ σχολιάζοντας το τελευταίο εύρημα τονίζει: «Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι η παραπάνω διαπίστωση επαληθεύει τις αυξητικές τάσεις ανισότητας που αποτυπώνονται σε μια σειρά από διεθνείς και εγχώριες μελέτες (EUROSTAT, ΕΛΣΤΑΤ, όπου η Ελλάδα βρισκόταν ως προς τα διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών το 2015 στη 3η χειρότερη θέση στην Ευρώπη (προηγούνται Εσθονία και Λετονία) ως προς τον συντελεστή ανισότητας Gini (35,4)», και υπογραμμίζει: «Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat και την έρευνα EU-SILC, το κατώφλι σχετικής φτώχειας μειώθηκε από τις 7.178 ευρώ στο 2010 στις 4.512 ευρώ το 2015, ένδειξη κατάρρευσης των μεσαίων εισοδημάτων. Αν λαμβάναμε ως μέτρο φτώχειας το κατώφλι του 2010, τότε περίπου 2 εκατ. νοικοκυριά θα θεωρούνταν σήμερα φτωχά».

Ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ, Γιώργος Καββαθάς, επισημαίνει με αφορμή τα προαναφερόμενα στοιχεία που συγκρίνουν την οικονομική προσαρμογή μεταξύ της Ελλάδας και των υπολοίπων χωρών: «Παραδόξως, οι επιπτώσεις στις χώρες που εφάρμοσαν αντίστοιχα προγράμματα προσαρμογής ήταν ηπιότερες για τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα.

Ολα τα παραπάνω ενισχύουν την άποψη ότι η οικονομική προσαρμογή στη χώρα μας ήταν πολύ οξύτερη και βίαιη για τη «μεσαία τάξη», εγείροντας ερωτηματικά για την αναγκαιότητα συνέχισης της ίδιας οικονομικής πολιτικής, που συνδυάζει μειωμένες δημόσιες δαπάνες και αυξημένες φορολογικές επιβαρύνσεις».

Ο ίδιος εκτιμά ότι το πρόβλημα δεν λύνεται ούτε με το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης: «Η έναρξη εφαρμογής του προγράμματος κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης παρά τις θετικές προθέσεις που φέρει ως ρύθμιση, αδυνατεί να αντιμετωπίσει το ζήτημα της «αξιοπρεπούς διαβίωσης» και της καταπολέμησης της φτώχειας - καθώς προβλέπει μέγιστη ενίσχυση κατ’ άτομο 200 ευρώ- και ενδέχεται να οδηγήσει σημαντικό τμήμα του πληθυσμού σε μια ιδιότυπη ομηρεία φτώχειας και απλήρωτης εργασίας. Το μέτρο αυτό πρέπει να συνδυαστεί με ένα οργανωμένο πλαίσιο κοινωνικής προστασίας, που θα συνδυάζει παροχές σε χρήμα και είδος και θα διευθετεί αποτελεσματικά το ζήτημα της ιδιωτικής υπερχρέωσης».

Πηγή: Έθνος