Εκρηκτικές διαστάσεις φαίνεται να έχει πάρει το τελευταίο διάστημα το λαθρεμπόριο παράνομων και απαγορευμένων φυτοφαρμάκων, που εισάγονται στην Ελλάδα, αλλά και σε όλη την Ευρώπη, απειλώντας τόσο την υγεία εκατομμυρίων καταναλωτών όσο και το περιβάλλον.

Πρόσφατα στήθηκε επιχείρηση από την Ιντερπόλ σε 16 ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ειδήσεις», η επιχείρηση είχε διάρκεια 10 ημερών, έγινε υπό πάσα μυστικότητα και ολοκληρώθηκε στα τέλη Ιουλίου. Τα ευρήματα αυτής ήταν απόλυτα ενδεικτικά των διαστάσεων που έχει λάβει η διακίνηση και η χρήση παράνομων αγροχημικών και στη χώρα μας και σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Παρότι όμως η επιχείρηση έληξε με την κατάσχεση 122 τόνων παράνομων παρασιτοκτόνων, στην Ελλάδα οι εντοπισμοί αυτών των σκευασμάτων συνεχίστηκαν.

Όπως όλα δείχνουν, η χώρα μας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην είσοδο αυτών των επικίνδυνων ουσιών στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, λόγω της γεωγραφικής της θέσης. Από τους ελέγχους που έγιναν έχει διαπιστωθεί ότι η εισαγωγή αυτών των δηλητηριωδών ουσιών δεν γίνεται μόνο στις γειτονικές χώρες (Αλβανία, Τουρκία, Σκόπια, Βουλγαρία, Ρουμανία). Οι ευρωπαϊκές αρχές θεωρούν ότι η Ελλάδα αποτελεί κόμβο για τη διακίνηση των προϊόντων στην Ε.Ε.

Συγκεκριμένα, τα στοιχεία δείχνουν ότι η εισαγωγή γίνεται από Ινδία, Ιορδανία και Κίνα. Τα πλοία προσεγγίζουν τα ελληνικά λιμάνια από τις χώρες της Μέσης Ανατολής.

Στις χώρες αυτές έχουν δημιουργηθεί μονάδες παραγωγής φυτοφαρμάκων που χρησιμοποιούν τοξικές ουσίες, οι οποίες είναι φυσικά επικίνδυνες.

Πηγή: newsbeast.gr

Επιστολή με αφορμή την επίθεση για τα “εγκλήματα του κομμουνισμού” έστειλε στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ” ο Μίκης Θεοδωράκης.

Ο μεγάλος έλληνας, μεγάλος συνθέτης και αλύγιστος αγωνιστής στηλιτεύει από τις στήλες της εφημερίδας “ΤΑ ΝΕΑ” την αντικομμουνιστική υστερία και δίνει στην μάχιμη παρέμβαση του ένα εύστοχο και επίκαιρο αγωνιστικό προσανατολισμό στη μάχη κατά των μνημονίων και της τρόϊκας, τονίζοντας ότι “η Αμερικανοκρατία που ζει και βασιλεύει μεταμφιεσμένη σε Μνημόνια και Τρόικες που μας έχουν οδηγήσει στο χείλος της εθνικής καταστροφής“.

Ολόκληρη η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη έχει ως εξής:

«Με τρομάζει η αντικομμουνιστική υστερία που κατακλύζει την εφημερίδα σας. Ως νέος κομμουνιστής είχα την τιμή να παλέψω μέσα απ’ τις γραμμές του ΕΑΜ για την κατάκτηση της Ελευθερίας. Αργότερα, την εποχή της Χούντας, μέσα από το Πατριωτικό Μέτωπο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας».

Ομως για την πάντοτε ενιαία εθνικοφροσύνη και για σας που την εκπροσωπείτε μαζί με τα υπόλοιπα ΜΜΕ δεν έχουν καμιά σημασία οι όποιες πράξεις με αριστερό πρόσημο, ακόμα και οι πιο σημαντικές, όσο και αν αυτές βοηθούν και τιμούν την πατρίδα και το λαό μας. Ακόμα και την αναγνωρισμένη από εχθρούς και φίλους, ντόπιους και ξένους προσφορά μας στην ανάδειξη του νεοελληνικού πολιτισμού, την αγνοείτε επιδεικτικά.

Το μόνο που μετράει για σας είναι η ήττα μας στον Εμφύλιο και η ενόχλησή σας γιατί η ιδεολογία της Αριστεράς εξακολουθεί να υπάρχει, να δρα και να επιδρά ύστερα από τόσους και τόσους διωγμούς.

Εντάξει λοιπόν! Νικηθήκαμε και μπήκαμε στην γωνία! Τι άλλο θέλετε από εμάς εσείς οι νικητές και ξύνετε τις πληγές μας; Με το αίμα το δικό μας που συνέβαλε αποφασιστικά στην κατάκτηση της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας τα πήρατε όλα! Κράτος, Κυβέρνηση, Παιδεία, Πολιτισμό, Στρατό, Αστυνομία, Τράπεζες, Τύπο, Τηλεοράσεις. Εμείς μείναμε στην γωνία, ουσιαστικά και πάλι (όπως στον Εμφύλιο) πολίτες β’ κατηγορίας.

Και από τον Στάλιν δεν θυμάστε παρά μόνο τα εγκλήματά του… Το μόνο που δεν άκουσα γι’ αυτόν είναι ότι με το πρωινό του έτρωγε τηγανητό ανθρώπινο κρέας. Για κείνον τον Στάλιν, τον Αρχιστράτηγο του Κόκκινου Στρατού με τις νίκες στο Στάλινγκραντ, στη Μόσχα, στο Λένινγκραντ και στο Βερολίνο, δεν έχετε τίποτα να πείτε;

Αν έλειπε ο Κόκκινος Στρατός και ο Στάλιν, τι θα είχαμε σήμερα; Αραγε το σκεφτήκατε; Ποιος θα εμπόδιζε τον Χίτλερ να γεμίσει την υφήλιο με χιλιάδες Αουσβιτς; Φαντάζεστε την Ελλάδα γεμάτη με στρατόπεδα εξόντωσης; Εκεί πάνω στην Ευρώπη και ειδικά στα ρατσιστικά κράτη, ξέρω γιατί πονάνε και τα βάζουνε με τον Στάλιν και τον κομμουνισμό. Γιατί νίκησε κατά κράτος τον πολυαγαπημένο τους Φύρερ. Τον Αδόλφο Χίτλερ!

Ομως εσείς εδώ, τι λόγο έχετε; Εσείς τους κομμουνιστές τους σκοτώνατε σαν μύγες. Με τις συμμορίες τύπου Σούρλα και Βρεττάκου. Με τα στρατοδικεία και τις εκτελέσεις 16.000, νέων κυρίως κομμουνιστών. Αγοριών και κοριτσιών. Με τα Μακρονήσια όπου μαρτύρησαν 100.000 Ελληνες κομμουνιστές. Με τα σφαγεία της Ασφάλειας, όπου βασανίστηκαν με τις πιο φρικαλέες μεθόδους χιλιάδες κομμουνιστές και κομμουνίστριες.

Τι είμαστε λοιπόν όλοι εμείς, εγκληματίες ή θύματα; Και γιατί παλεύαμε; Δεν αγωνιζόμασταν τάχα για την Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό; Μήπως μέσα από τις γραμμές μας ξεπήδησαν ο θρόνος, οι παρακρατικές οργανώσεις που σκότωσαν τον Λαμπράκη και η Χούντα; Για να μην αναφερθώ στους συνεργάτες των ξένων κατακτητών που πάνω τους στηρίχτηκε η Αμερικανοκρατία που ζει και βασιλεύει μεταμφιεσμένη σε Μνημόνια και Τρόικες που μας έχουν οδηγήσει στο χείλος της εθνικής καταστροφής».

Πιστεύω ότι εύκολα μπορείτε να κατανοήσετε το θυμό μου, γιατί για μένα όπως και για χιλιάδες άλλους, η στράτευση και οι αγώνες μας κάτω από την Κόκκινη Σημαία αποτελεί την ιερότερη περίοδο της ζωής μας, που είχε ένα και μόνο στόχο, να κάνει τον Λαό μας ελεύθερο, ανεξάρτητο και ευτυχισμένο».

Πηγή: iskra.gr

Το καλοκαίρι του 1963 οι Ηνωμένες Πολιτείες συγκλονίζονται, για μια ακόμη φορά, από αιματηρές φυλετικές συγκρούσεις. Μάλιστα, σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών των ΗΠΑ Ντιν Ρασκ, η χώρα αντιμετώπιζε τη χειρότερη εσωτερική κρίση, μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου.

Σε πολλές περιοχές της χώρας και ειδικά στις νότιες Πολιτείες, εξτρεμιστικές ρατσιστικές οργανώσεις, με επικεφαλής τη διαβόητη «Κου – Κλουξ – Κλαν», αλλά και οι αστυνομικές δυνάμεις απαντούν με ωμή βία στην αφύπνιση των μαύρων που ζητούν την αποκατάσταση των δικαιωμάτων τους στην εργασία και την εκπαίδευση, αλλά και την αναγνώριση των δημοκρατικών τους δικαιωμάτων, τα οποία παραβιάζονται συστηματικά.

http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2017/01/anti-racism-300x288.jpg 300w, http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2017/01/anti-racism-30x30.jpg 30w" data-lazy-sizes="(max-width: 500px) 100vw, 500px" height="480" width="500">Την ίδια περίοδο, παρατηρείται ένας αυξανόμενος ριζοσπαστισμός του κινήματος των μαύρων. Σε ορισμένες, μάλιστα, περιπτώσεις διατυπώνονται και αιτήματα όπως «Ανεξαρτησία από τις ΗΠΑ στο Νότο», ή «Δημοκρατία των αφρικανικών λαών στο Νότο – ΤΩΡΑ!».

Παράλληλα, συνεχίζονται οι εκδηλώσεις του αντιρατσιστικού κινήματος στις ΗΠΑ, όπου συμμετέχουν μαύροι και λευκοί. Αποκορύφωμα αυτών των εκδηλώσεων είναι η μνημειώδης διαδήλωση στις 28 Αυγούστου 1963 στην Ουάσιγκτον, στην οποία πήραν μέρος πάνω από 200.000 άτομα. Κεντρικός ομιλητής στην τεράστια συγκέντρωση είναι ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ (1929 – 1968) και η ομιλία του έμεινε στην ιστορία με τον τίτλο «Εχω ένα όνειρο…», το μοτίβο που χρησιμοποιούσε ο ηγέτης των μαύρων. Η ομιλία άρχιζε ως εξής: «Εχω ένα όνειρο… Οτι τα παιδιά των παλιών σκλάβων και τα παιδιά των παλιών αφεντάδων θα καθίσουν μια μέρα πλάι – πλάι, στο κοινό τραπέζι της αδελφοσύνης».

Την ίδια εποχή, όμως, οι φυλετικές διακρίσεις συνεχίζονταν και έπαιρναν μεγαλύτερες διαστάσεις. Οι κυβερνήτες του Μισισιπή Ρος Μπαρνέτ και της Αλαμπάμα Τζορτζ Ουάλας εμπόδιζαν με ισχυρότατες αστυνομικές δυνάμεις την εγγραφή δύο μαύρων στα Πανεπιστήμια των Πολιτειών τους, αψηφώντας και αυτό το Ανώτατο Δικαστήριο. Μπροστά στη διαμορφούμενη κατάσταση ο Πρόεδρος Κένεντι αναγκάζεται να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να κινητοποιήσει ισχυρότατες δυνάμεις του στρατού και της Εθνοφρουράς.

Τα όσα συνέβαιναν ήταν μια συντριπτική μαρτυρία για την κατάσταση των ανθρώπινων δικαιωμάτων των μαύρων στις ΗΠΑ, έναν αιώνα μετά την υπογραφή της Πράξης Χειραφέτησης των Νέγρων, από τον Αβραάμ Λίνκολν.

Ακολουθεί απόσπασμα της ιστορικής ομιλίας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ (χωρίς υπότιτλους στα ελληνικά). Παραθέτουμε ορισμένα αποσπάσματα μεταφρασμένα κάτω από το βίντεο.

«…Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα αυτό το έθνος θα ξεσηκωθεί και θα ζήσει το αληθινό νόημα της πεποίθησής του: «Θεωρούμε αυτές τις αλήθειες αυταπόδεικτες, ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν δημιουργηθεί ίσοι».

Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα στους κόκκινους λόφους της Τζάρτζαρα, οι γιοι των πρώτων σκλάβων και οι γιοι των πρώτων ιδιοκτητών θα μπορέσουν να καθίσουν μαζί στο τραπέζι της αδελφότητας.

Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα ακόμη και η Πολιτεία του Μισισίπι, μια έρημη πολιτεία, πνιγμένη από τη λάβρα της αδικίας και της καταπίεσης, θα μεταμορφωθεί σε μια όαση ελευθερίας και δικαιοσύνης. Έχω ένα όνειρο ότι τα τέσσερα παιδιά μου μια μέρα θα ζήσουν σε ένα έθνος, όπου δε θα κριθούν από το χρώμα του δέρματος τους, αλλά από το περιεχόμενο του χαρακτήρα τους.

(…) Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα η πολιτεία της Αλαμπάμα  θα μεταμορφωθεί σε μια πολιτεία, όπου τα μικρά μαύρα αγόρια και κορίτσια θα μπορέσουν να πιαστούν χέρι με χέρι με τα μικρά λευκά αγόρια και κορίτσια και να περπατήσουν μαζί σας αδελφές και αδελφοί».

Ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ έφυγε από τη ζωή στις 4 Απριλίου 1968. Ήταν μόλις 39 ετών.  Βρισκόταν σε ταξίδι στο Μέμφις του Τενεσί για την υποστήριξη μιας απεργίας εργαζομένων στα νοσοκομεία. Δολοφονήθηκε από ένα λευκό ελεύθερο σκοπευτή. Στεκόταν στο μπαλκόνι του μοτέλ, όπου ήταν με τους στενούς συνεργάτες του. Στις 10 Μαρτίου 1969 ο δολοφόνος του, Τζέιμς Ιρλ Ρέι, και καταδικάστηκε.

Πηγή: imerodromos.gr