Η ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ καταγγέλλει την ρατσιστική επίθεση κατά των μεταναστών-προσφύγων που οργάνωσαν και εκτέλεσαν γνωστοί Ακροδεξιοί χώροι.

Τα καθεστωτικά μέσα τονίζουν τα εξής:

«Μεγάλη «ομάδα πολιτών» με κυρίαρχα στελέχη του ακροδεξιού χώρου και οργανωμένους οπαδούς ποδοσφαιρικής ομάδας, επιτίθενται σε ομάδα προσφύγων, κυρίως από το Αφγανιστάν που έχει καταλάβει την πλατεία Σαπφούς».

Επισημαίνεται, ότι όλα ξεκίνησαν περίπου στις 8 το βράδυ αμέσως μετά την καθιερωμένη από στρατιωτικό άγημα υποστολή της σημαίας σε παρακείμενο στην πλατείας Σαπφούς χώρο.

Εκεί είχε συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός πολιτών ως ένδειξη συμπαράστασης στους κρατούμενους στις τουρκικές φυλακές Έλληνες στρατιωτικούς.

Αμέσως μετά το τέλος της τελετής η μεγάλη πλειοψηφία των συγκεντρωμένων αποχώρησε και περίπου 200 άτομα κινήθηκαν προς την πλατεία προκειμένου να απαιτήσουν την εκκένωση της από τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Δηλαδή, Ακροδεξιοί κύκλοι που εκμεταλλεύονται πολιτικά το γεγονός της σύλληψης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών -οι οποίοι καταδίωκαν πρόσφυγες 250 μέτρα εντός του Τουρκικού κράτους- εκδήλωσαν πογκρόμ κατά των μεταναστών-προσφύγων που αγωνίζονται για την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους.

Ενάντια στην μακρόχρονη παραμονή τους στα νησιά φυλακές και στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης!

Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες αρνούνται να αποχωρήσουν αν δεν δικαιωθούν τα αιτήματά τους, που έχουν να κάνουν με την εξέταση των αιτημάτων ασύλου που έχουν υποβάλει και τον απεγκλωβισμό τους από το νησί.

Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που πλέον είναι στην πλατεία περισσότεροι από τις άλλες μέρες, αφού σε ενίσχυση των όσων βρισκόταν εκεί κατέβηκαν και άλλοι από τον καταυλισμό της Μόριας, σχημάτισαν τριπλές κυκλικές ανθρώπινες αλυσίδες προκειμένου να αμυνθούν, ενώ έβαλαν στο κέντρο τους γυναίκες και παιδιά που συμμετέχουν στην κινητοποίηση.

Οι συγκεντρωμένοι φασίστες και ΝΑΖΙΣΤΕΣ πετούσαν μπουκάλια με νερό στους πρόσφυγες και μετανάστες που βρίσκονται για έκτη μέρα στην πλατεία Σαπφούς, ενώ εκδήλωσαν δολοφονική επίθεση εκτοξεύοντας φωτοβολίδα εναντίον των παιδιών και των γυναικών μεταναστών.

Όμως στο πλευρό των προσφύγων και των μεταναστών βρέθηκαν -όπως βρίσκονται κάθε μέρα- αγωνιστές της Αριστεράς και του Αντιεξουσιαστικού χώρου.

Δείχνοντας ότι υπάρχουν Δύο Ελλάδες, η Ελλάδα του πολέμου, της καταστολής, της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και των φασιστών, η Ελλάδα των άθλιων Δημάρχων και των ξενοδόχων, αλλά υπάρχει και η Ελλάδα του κόσμου της εργασίας και των κοινωνικών κινημάτων που στέκεται δίπλα στα Ταξικά Αδέλφια μας.

Για μια φορά ακόμη αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, το καθεστώς Ερντογάν διεξάγουν από κοινού Πόλεμο κατά των Προσφύγων.

Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και μετανάστες
♦ Αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσής τους. Στήριξη των αναγκών και των δικαιωμάτων τους με στόχο την αυτοοργάνωση της ζωής τους.
♦ Ανοιχτά κέντρα υποδοχής και φιλοξενίας. Ούτε κλειστά, ούτε ημίκλειστα. Όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
♦ Όχι στους πολέμους και στην εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτούς. Επιστροφή όλων των Ελλήνων στρατιωτών από τις ξένες χώρες.
♦ Σύνορα ανοιχτά. Όχι σε χώρες-φυλακές.

Εμείς απαιτούμε

– ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ
– ΚΑΤΩ Η ΑΝΤΙΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ Ε.Ε.
– ΕΞΩ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΒΑΣΕΙΣ-Ε.Ε.
– ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
– ΜΑΖΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

(του Νίκου Μπογιόπουλου)

Αυτοί μου μας έβαλαν και  μας κρατούν στα Μνημόνια τσακώνονται μεταξύ τους για το αν η «έξοδος» από αυτά θα είναι «καθαρή» ή όχι. Βέβαια γνωρίζουν ότι η «έξοδος» – για την οποία αυτοί μιλούν – δεν θα είναι ούτε «καθαρή», ούτε «βρώμικη». Γιατί πολύ απλά δεν πρόκειται να υπάρξει.

    Εξηγούμαστε: Όπως κι αν βαφτίζουν την ακολουθούμενη πολιτική, ο όρος «Μνημόνιο» σημαίνει καθεστώς δημοσιονομικής λιτότητας, καθεστώς εκποίησης του δημόσιου πλούτου, καθεστώς εποπτείας της χώρας.

Παρά τα παχιά λόγια, λοιπόν, ισχύουν τα εξής:

    α) Οσον αφορά την λιτότητα, έχουν υπογράψει αυτή να διατηρηθεί μέχρι το 2060 (!) μέσω των εξωφρενικών και ματωμένων πλεονασμάτων,

    β) όσον αφορά την εκποίηση, έχουν υπογράψει να διατηρηθεί μέχρι το 2114 (!) μέσω της ύπαρξης του «Υπερταμείου» ξεπουλήματος για 99 χρόνια,

    γ) όσον αφορά την επιτροπεία και την επιτήρηση, έχουν συμφωνήσει (Κανονισμός της ΕΕ «αριθ. 472 της 21ης Μαΐου 2013») να διατηρηθεί για πολλές δεκαετίες και σίγουρα όχι πριν να «εξοφληθεί τουλάχιστον το 75% της χρηματοδοτικής συνδρομής» της Ελλάδας από τους τοκογλύφους – δανειστές της.

    «Κατάργηση», δε, των Μνημονίων σημαίνει:

    Πρώτον, ακύρωση των εκατοντάδων νόμων και των 30.000 μνημονιακών εφαρμοστικών ρυθμίσεων που έχουν επιβληθεί. Μπορούν να μας πουν μια που – πραγματικά – θα καταργήσουν;

    Δεύτερον, σημαίνει επιστροφή όσων κλάπηκαν από το λαό αυτά τα χρόνια. Από πότε συνιστούν «επιστροφή» και «έξοδο» οι νέες μειώσεις σε συντάξεις και η νέα αύξηση φόρων μέσω του αφορολόγητου, που ήδη έχουν ψηφίσει να εφαρμόσουν αμέσως μετά την… «έξοδο» από το Μνημόνιο; 

 Πηγή: Εφημερίδα Realnews 22/4/2018

«Έλθετε προς ημάς και θέσατε τι θέλετε. Εκ προοιμίου σας βεβαιώ ότι η κυβέρνησις θα σας το δώσει. Συγκροτήσατε επιτροπήν, προσλάβατε επιστήμονας, ζητήσατε να σας δώσουν αντιπροσώπους του κράτους, επεξεργαστείτε τους θεσμούς και παν ό,τι άλλο απαιτείται, ειπείτε μας τι θέλετε να σας δώσουμε δια να γίνει αυτό» Γιώργος Παπαδόπουλος.

Όταν η φασιστική χούντα διέπραττε το μέγα έγκλημα του πραξικοπήματος, όταν το χουντικό καθεστώς με την στήριξη του Αμερικανονατοϊκού παράγοντα καταργούσε το αστικό σύνταγμα και τις ελευθερίες της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, όταν συλλάμβανε, εκτελούσε και βασάνιζε χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες, όταν γέμιζε τα ξερονήσια και τις φυλακές με πολιτικούς κρατούμενους, κομμουνιστές, προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες, τότε όταν ξήλωνε τις εκλεγμένες διοικήσεις στα συνδικάτα, όταν κήρυττε τις δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες στην παρανομία, υπαγόρευε και επέβαλε ως εκπροσώπους των εργαζομένων εγκάθετους, τσιράκια και ανδρείκελα του συστήματος, όταν φίμωνε και καταργούσε την ελευθερία του τύπου και έθετε την δικαιοσύνη κάτω από τον απόλυτο έλεγχο του χουντικού καθεστώτος, όταν οποιαδήποτε διαφορετική φωνή έμπαινε κάτω από το μικροσκόπιο των μηχανισμών καταστολής και παρακολούθησης, όταν η χούντα πρόσδενε την χώρα ακόμη πιο πολύ στην μέγγενη του Αμερικανονατοϊκού ιμπεριαλισμού, το εφοπλιστικό κεφάλαιο και η ηγεσία στην επίσημη εκπροσώπησή τους συνεργάζονταν στενά μαζί τους, από κοινού οι υπηρεσίες της ΕΕΕ του ΥΕΝ και οι μηχανισμοί τους όπως ήταν τα λιμεναρχεία εντός και εκτός της χώρας δημιουργούσαν ένα πολυδαίδαλο μηχανισμό προκειμένου να χτυπηθεί και να εξοντωθεί οποιαδήποτε αγωνιστική διεκδίκηση και αντιδικτατορική δραστηριότητα, ήταν τότε που από κοινού εφοπλιστές, το ΥΕΝ και οι υπηρεσίες του ήταν σε επιφυλακή – επαγρύπνηση για να εντοπιστούν στα πλοία όποιοι θύλακες αντίστασης και πάλης και αυτοί να εξολοθρευτούν για να περάσει ο φασιστικός οδοστρωτήρας, για να καμφθεί η οποιαδήποτε αντίδραση του ναυτεργατικού κινήματος. Για τον σκοπό αυτό είχαν εξασφαλίσει μαζί με τις υπηρεσίες του ΥΕΝ και την συμπόρευση των χουντοθρεμμένων ηγεσιών στην ΠΝΟ και στα Ναυτεργατικά Σωματεία στα οποία οι διοικήσεις αποτελούσαν αναπόσπαστο τμήμα των υπηρεσιών ασφάλειας παρακολούθησης και πληροφόρησης των χουντικών υπηρεσιών.

Μέσα από αυτό το χαφιέδικο μηχανισμό εκατοντάδες Ναυτεργάτες φακελώθηκαν, συνελήφθηκαν και εξορίστηκαν ενώ πολλοί απολύθηκαν, τους στερήθηκε το ναυτικό φυλλάδιο και αναγκάστηκαν να δουλέψουν σε Ευρωπαϊκά και άλλων χωρών πλοία, ενώ ο λαός, οι εργαζόμενοι ακόμη και παράγοντες του αστικού πολιτικού συστήματος είχαν φυλακιστεί, εξοριστεί ή ήταν σε κατ’ οίκον περιορισμό. Το εφοπλιστικό κεφάλαιο αποδεικνύοντας τον τυχοδιωκτικό και κομπραδόρικο χαρακτήρα του στήριξε, συνεργάστηκε και συμπορεύτηκε με την φασιστική χούντα και το μόνο για το οποίο ενδιαφέρθηκε δεν ήταν να ψελλίσει έστω κάτι για την κατάλυση των δημοκρατικών ελευθεριών και τον διωγμό χιλιάδων αγωνιστών, αλλά το πώς θα αναπτύξει τις σχέσεις με τους εκπροσώπους της φασιστικής κυβέρνησης, πώς θα επωφεληθεί για να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του.

Παρακάτω θα παραθέσουμε μια σειρά στοιχεία που δείχνουν τους δεσμούς αίματος του επίσημου εφοπλιστικού κεφαλαίου με τους πρωτεργάτες της φασιστικής χούντας τα οποία πιστεύουμε ότι αποδείχνουν περίτρανα την στενή συνεργασία εφοπλιστών – χούντας.

Το εισαγωγικό σημείωμα του κειμένου μας αφορά ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στις 3 Μάρτη 1972 σε δείπνο στο ξενοδοχείο «ΧΙΛΤΟΝ» όπου η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ) ανακήρυξε ισόβιο επίτιμο πρόεδρο τον πρωτεργάτη του πραξικοπήματος Γιώργο Παπαδόπουλο.

Στην προσφώνηση ο δικτάτορας εκείνο το βράδυ το μόνο που ζήτησε ήταν να υπάρχει η ελληνική σημαία στους ιστούς των πλοίων έτσι ώστε «να κυματίζει αυτή σε όλη την υδρόγειο»….

Ταυτόχρονα στην ίδια ομιλία του επανέλαβε τρεις φορές «Η πατρίς δεν χρειάζεται τα χρήματά σας» και ζήτησε από αυτούς να στέλνουν τα παιδιά τους για σπουδές στην Ελλάδα «τουλάχιστον κατά ένα μέρος της μέσης εκπαίδευσης» ενώ παράλληλα τους ζήτησε να τα στέλνουν «για ένα τρίμηνο και στον ελληνικό στρατό».

Με άλλα λόγια το παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο επιβράβευε με τον πιο επίσημο τρόπο το φασιστικό καθεστώς των διωγμών, των εξοριών και των φυλακίσεων σε βάρος του λαού και η χούντα θρασύτατα δήλωνε ότι αφήνει στο απυρόβλητο το σάπιο αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο, αυτό της φοροδιαφυγής και φοροασυλίας των εφοπλιστών αφού με τον νόμο 2687/53 είχαν εξασφαλίσει το προνόμιο της επίσημης και θεσμοθετημένης φοροαπαλλαγής που η χούντα ενίσχυσε και διεύρυνε….

Πρέπει να σημειωθεί ότι ο δικτάτορας Παπαδόπουλος είχε επισκεφθεί επίσημα τα γραφεία της ΕΕΕ και τον Μάρτη του 1968. Η ομιλία του το 1968 όσο και αυτή του 1972 παρουσιάζουν εκπληκτικές ομοιότητες, τα ίδια ρήματα στην προστακτική, μια προστακτική που ηχούσε ως παράκληση απευθυνόμενος στο εφοπλιστικό ακροατήριο.

Το 1968 έλεγε: «ειπείτε μας τι θέλετε», το 1972 «ειπείτε μας τι άλλο θέλετε»….

Συμπερασματικά με το «ειπείτε μας τι θέλετε» ή  το «ειπείτε μας τι άλλο θέλετε» επιβεβαιώθηκε η δικαιοδοσία των εφοπλιστών να..… νομοθετούν «υπαγορεύοντας» την βούλησή τους με κάθε λεπτομέρεια σε ένα καθεστώς που γενικώς «αποφάσιζε και διέταζε» αλλά σε αυτούς πάντα έταζε …. οτιδήποτε ήθελαν …. και το κυριότερο το έδινε!!!

Παρακάτω καταγράφουμε ενδεικτικά τις αλλαγές και τα προνόμια που η φασιστική χούντα έδωσε υπέρ των εφοπλιστών για να ενισχύσει την κερδοφορία τους.

Από το 1968 έως το 1972 ως προς το τονάζ (χωρητικότητα) το ποσοστό του στόλου με ελληνική σημαία ανήλθε από 36,6 σε 47,8%. Ολόκληρος ο στόλος ελληνικής πλοιοκτησίας αυξήθηκε κατά 63,5% στην 5ετία 1968-1972 όμως την ίδια περίοδο η φορολογία απέφερε έσοδα κατά 71,3% λιγότερα!

Ο πρώτος νόμος της χούντας υπέρ των εφοπλιστών που αποτέλεσε ένα σημαντικό προνόμιο στην επιχειρηματική τους δράση ήταν ο Α.Ν. 378/68 με τον οποίο επεκτάθηκαν στην ναυτιλία τα προκλητικά προνόμια που εξασφάλιζε στους ξένους επενδυτές ο 89/67 με βάση τον αποικιοκρατικό νόμο 2687/53.

Μεταξύ των άλλων χαρακτηριστική είναι η διάταξη του 378/68 «πλοία υπό ξένη σημαία πάσης κατηγορίας πρακτορευόμενα ή διαχειριζόμενα καθ’ οποιοδήποτε τρόπον (….) απαλλάσσονται του φόρου εισοδήματος ως και παντός εν γένει τέλους, φόρου, δασμού, εισφοράς ή κρατήσεως υφισταμένου ή επιβληθεισομένου εις το μέλλον διά το εισόδημα αυτών το κτώμενον εξ εργασιών μέσω ή διά των άνω εταιριών. Της αυτής φορολογικής απαλλαγής απολαύουσιν και οι πλοιοκτήται, εφοπλισταί ή οι καθ' οιονδήποτε τρόπον εκμεταλλευόμενοι τα πλοία ταύτα μέσω ή διά των ως άνω εταιριών".

Το αλισβερίσι των εφοπλιστών με την χούντα συνεχίζεται και διευρύνεται με το νέο τερατούργημα που αφορά τον Α.Ν. 465 (ΦΕΚ 148, 3/7/68). Ο νόμος αυτός με δύο τροποποιήσεις που έγιναν το 1970 άλλαξε άρδην τον τρόπο καθορισμού των φορολογητέων ποσών μέχρι το 1968, η φορολογία βάση των μεικτών εσόδων των ναυτιλιακών επιχειρήσεων. Η δε ήδη άκρως προνομιακή η φορολογία που θεσπίστηκε το 1951 με το Ν.Δ 1880.

Χαρακτηριστικό πάνω σε αυτό είναι το άρθρο της καθηγήτριας Ναυτιλιακής ιστορίας και ερευνήτριας Τζελίνας Χαρλαύτη: «Οι εφοπλιστές κατέληξαν να πληρώνουν λιγότερους φόρους στα κέρδη τους από εταιρίες σε άλλους τομείς της οικονομίας».

Ποιο ήταν το νέο και εντυπωσιακό στοιχείο που ήρθε να προσθέσει ο εθνοσωτήριος νόμος 465/68; Σε γενικές γραμμές υιοθέτησε το φορολογικό σύστημα της Λιβερίας η σημαία ευκαιρίας της οποίας ήταν στις βασικότερες που επέλεξε το ελληνικό εφοπλιστικό λόμπυ. Με τον νόμο του 1968 λάμβανε υπόψη του το καθαρό τονάζ και την ηλικία των πλοίων αποσυνδέοντας τον όγκο των επιχειρήσεων των πλοίων από τον τελικό «λογαριασμό».

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα: τα πλοία κάτω των 10 ετών να απαλλάσσονται από την φορολογία …. Για τις ηλικίες των πλοίων 10-20 χρόνων και 20-25 ετών η φορολογία περιορίστηκε στο 0,20 και 0,30 του δολαρίου ανά κόρο αντίστοιχα ενώ για τα μεγαλύτερης ηλικίας στο εξοντωτικό 0,40 του δολαρίου…..

Με τον τρόπο αυτό οι εφοπλιστές διατήρησαν (και εξ αιτίας της ανύπαρκτης φορολογίας) τα σαπιοκάραβα τα οποία εκατοντάδες από αυτά τις δεκαετίες 1970-1990 έγιναν πλωτά φέρετρα και οδήγησαν στον υγρό τάφο χιλιάδες έλληνες και αλλοδαπούς Ναυτεργάτες.

Στην ουσία το χουντικό καθεστώς οδήγησε την εφοπλιστική φορολογία στον εκμηδενισμό!    

Επίσης την περίοδο της φασιστικής δικτατορίας το κράτος παρείχε αφειδώς δάνεια στις ναυτιλιακές εταιρίες για ναυπηγήσεις και αγορές πλοίων αλλά και κάλυψης κεφαλαίων κίνησης. Τα δάνεια αυτά κάλυπταν το 70 έως 80% του συνολικού κόστους. Τα ίδια καλύπτονταν κατά 30% από εγγυήσεις που παρείχε το ελληνικό δημόσιο. Όσον αφορά την περίοδο αποπληρωμής, αυτή ξεπερνούσε την δεκαετία…..

Αναφορικά με το περισπούδαστο ναυτιλιακό συνάλλαγμα που τόσο το εφοπλιστικό κεφάλαιο όσο και η χούντα των συνταγματαρχών πρόβαλαν ως επίτευγμα που ενίσχυε την οικονομία της χώρας, είναι χαρακτηριστική για αυτό η έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας στην οποία σημειώνεται: «Η διάρθρωση του ναυτιλιακού συναλλάγματος λαμβανομένων υπ’ όψιν των διενεργούμενων εμβασμάτων μέσω των εφοπλιστικών γραφείων που αποστέλλονται από έλληνες ναυτικούς στους συγγενείς τους στην Ελλάδα μεταβάλλεται περιστελλομένης της συγκριτικής σημασίας του εφοπλιστικού παράγοντος»!!

Σε απλούστερα ελληνικά και όχι διπλωματική γλώσσα αυτό σημαίνει ότι το όφελος για την χώρα και την οικονομία απέρρεε από την εργασία των ελλήνων Ναυτεργατών και όχι από το παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο….

Στο σημείο έχει ενδιαφέρον να συνδέσουμε την προπαγάνδα της φασιστικής χούντας που επαίρετο για την αύξηση που σημειώθηκε στα χρόνια εκείνα με τον μερικό επαναπατρισμό πλοίων από ξένα νηολόγια σημαιών ευκολίας στην ελληνική, γεγονός που αποτελεί ένα επιχείρημα που προβάλουν οι απόγονοι – συνεχιστές του νεοναζιστικού και νεοφασιστικού μορφώματος της «Χρυσής Αυγής» προκειμένου να δείξουν ότι την περίοδο της δικτατορίας υπήρχαν δουλειές για τους έλληνες Ναυτεργάτες και το μεγαλύτερο μέρος του ελληνόκτητου στόλου ήταν στην ελληνική σημαία.

Αυτό μερικώς είναι σωστό, όμως έχει ιδιαίτερη σημασία να δούμε την αιτία η οποία προφανώς δεν εξυπηρετεί την νεοναζιστική προπαγάνδα για αυτό αποσιωπάται επιμελώς…..

Ο ελληνόκτητος στόλος σε σημαίες ευκαιρίας την δεκαετία του 1960 είχε ως χαρακτηριστικό γνώρισμα ότι ήταν γερασμένος, υπερήλικος και υποσυντήρητος με πολλά προβλήματα στην ασφάλεια και στην ναυσιπλοΐα.

Το 1958 προκλήθηκε μια τεράστια αναστάτωση στις τάξεις της διεθνούς ναυτιλίας και κυρίως στους πλοιοκτήτες που είχαν τα πλοία με σημαία ευκαιρίας. Με απόφαση της ITF (Διεθνής Οργάνωση Μεταφορών) έγινε μια διεθνής καμπάνια με την κήρυξη μποϊκοτάζ στα πλοία σημαιών ευκαιρίας. Αυτή η δράση την περίοδο εκείνη είχε και την στήριξη ισχυρών χωρών κυρίως της Ευρώπης και του αντίστοιχου εφοπλιστικού παράγοντα που έβλεπαν την ταχύτατη αύξηση των σημαιών ευκαιρίας και τους κινδύνους στον ανταγωνισμό με τους εφοπλιστές που συνεχώς αυξάνουν τα πλοία τους στα ευκαιριακά νηολόγια.

Χώρες που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στο μποϋκοτάζ ήταν τότε η Νορβηγία, η Δανία, η Βρετανία, η Ολλανδία και η Γαλλία.

Το γεγονός αυτό που κράτησε σποραδικά και τα επόμενα χρόνια θορύβησε το πιο τυχοδιωκτικό τμήμα του ελληνικού εφοπλισμού το οποίο άρχισε να επανακάμπτει στην ελληνική σημαία αφού αυτή δεν συμπεριλαμβανόταν στις σημαίες ευκαιρίας και παράλληλα οι διαδοχικές ρυθμίσεις που έγιναν την περίοδο 1953 έως το 1970 ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκές για την επιχειρηματική ναυτιλιακή τους δράση. Σημειώνουμε ότι το ελληνικό κράτος ήταν αυτό που άρχισε πρώτο σε παγκόσμια κλίμακα να εφαρμόζει πρακτικές αντίστοιχες με τις σημαίες ευκαιρίας στο επιχειρείν των ελλήνων εφοπλιστών.

Αυτό το θεσπισμένο αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο που ενισχύθηκε γενναιόδωρα την περίοδο της χούντας είχε ως αποτέλεσμα σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία από το 1968 έως το 1974, τα κέρδη του εφοπλισμού στον ελληνόκτητο στόλο να αυξηθούν «περισσότερο από άλλες φορές»!!!

Είναι η περίοδος της χούντας, τα προνόμια και η επιχειρηματική ασυδοσία τους που διαμορφώνει τον Πειραιά σε ένα ισχυρό ναυτιλιακό κέντρο. Επισημαίνουμε ότι την δεκαετία του 1950 οι εφοπλιστές με κέντρο τον Πειραιά κατείχαν μόνο το 18% του ελληνόκτητου στόλου ενώ στα μέσα της δεκαετίας του 1970 αυτό το ποσοστό άγγιξε το 50%.

Είναι η περίοδος που η χουντική ΕΤΒΑ ανοίγει τις κάνουλες και παρέχει φρέσκο ζωντανό χρήμα στους εφοπλιστές ειδικά για τα πλοία που κατασκευάζονται στην Ελλάδα. Υπολογίζεται ότι τα γερασμένα Λίμπερτυ αντικαταστάθηκαν ή συναρμολογήθηκαν στην χώρα μας.

Το εφοπλιστικό κεφάλαιο σε ανταπόδοση των υπηρεσιών που τους πρόσφερε η χούντα και η συλλογική τους οργάνωση επέδειξε μια ακραία φιλοδικτατορική στάση που τους κατέστησε βαθύτατα απωθητικούς στα μάτια και στην συνείδηση του λαού και της κοινής γνώμης της χώρας μας.

Η φασιστική χούντα τους ευνόησε, τους παρείχε αφειδώς νέα προνόμια και αυτοί επέδειξαν πίστη και αφοσίωση στην δικτατορία.

Μετά την πτώση της δικτατορίας ο τότε Πρόεδρος της ΕΕΕ Αντώνης Χανδρής επιχείρησε να απολογηθεί για την βρώμικη απεχθέστατη στάση του ελληνικού εφοπλισμού δηλώνοντας μεταξύ των άλλων:

«Το μόνο πράγμα που είχε να επιδείξει η επταετία …. ήταν ο εφοπλισμός (….) είχαμε την κακοτυχία από μιας απόψεως να ανέβει η ναυλαγορά. Η αγορά έπεσε το 1958 και μετά το Σουέζ άρχισε να ξανανεβαίνει για πρώτη φορά το 1967 (…). Δεν νομίζω να κάναμε χειρότερα ή καλύτερα από άλλο κλάδο (…) επειδή είμαστε η μόνη πραγματικότης που μπορούσε να προβάλει η επταετία ως αυξάνουσα δύναμις, δυστυχώς πήραμε αυτόν τον τίτλο».

Η επισήμανση του Αντώνη Χανδρή είναι σωστή, ότι ο εξωγενής παράγοντας του «πολέμου των έξι ημερών στην Μέση Ανατολή (Ιούνης 1967) επέφερε το κλείσιμο του καναλιού του Σουέζ, την ραγδαία αύξηση στην ζήτηση των πλοίων, την κατακόρυφη αύξηση στους ναύλους, όμως ακριβώς σε μια περίοδο εντυπωσιακής αύξησης της κερδοφορίας τους, ίσως στην πιο ανθηρή μεταπολεμική περίοδο, αποφάσισε και η χούντα να ανταποκριθεί και να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των εφοπλιστών….!!

Για να επανέλθουμε στην Χρυσαυγίτικη εγκληματική οργάνωση η οποία εξυμνεί την φασιστική χούντα και τους πραξικοπηματίες και δήθεν παρουσιάζεται ως μια αντισυστημική πολιτική οργάνωση, την περίοδο της κοινοβουλευτικής τους παρουσίας έχουν να επιδείξουν ένα πλουσιότατο έργο στην υπεράσπιση του εφοπλιστικού κεφαλαίου και των προνομίων τους.

Παραθέτουμε παρακάτω σχετική θέση των Βουλευτών της Χρυσής Αυγής κατά την συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2013 την οποία διατύπωσε στην ελληνική Βουλή ο Ηλίας Παναγιώταρος με αφορμή την έκτακτη εισφορά που επιβλήθηκε (χωρίς όμως να αλλάξει στο ελάχιστο το ισχύον σκανδαλώδες φορολογικό καθεστώς που τους εξασφαλίζει πλήρη ασυδοσία).

«Βρήκατε την εύκολη λύση της φορολογίας και φυσικά πολλοί πλοιοκτήτες έχουν την πιο εύκολη λύση να αλλάξουν τη σημαία τους και να μην εισπράξετε τίποτα (…) Κάποτε οι εφοπλιστές έδιναν όλα τους τα πλοία για τον αγώνα του 1821, για τους Βαλκανικούς Πολέμους, για το 1940. Έχουν τη θέληση, αρκεί να βρουν και την κατάλληλη ανταπόκριση» και ο έτερος Βουλευτής της Χρυσαυγίτικης συμμορίας Γιώργος Γερμενής (Καιάδας) συμπλήρωνε σαν γνήσιος εκφραστής του εφοπλιστικού κεφαλαίου «ενώ ο κλάδος της ναυτιλίας έχει στηρίξει την ελληνική οικονομία κατά το παρελθόν, εσείς συμβάλετε καθοριστικά στην καταστροφή του».

Οι δηλώσεις αυτές από την «αντισυστημική» Χρυσή Αυγή γίνονταν σε μια χρονική περίοδο που ανοίγουν το ένα μετά το άλλο τα γραφεία σε όλη την Ελλάδα και οι πληροφορίες που διαρρέουν και γράφονται στον ελληνικό και διεθνή τύπο είναι ότι «έχουν την οικονομική στήριξη των εφοπλιστών».

Κατά τα λοιπά η σύγκριση των ελλήνων εφοπλιστών που επιχειρεί η νεοναζιστική οργάνωση π.χ με τον Μιαούλη δεν είναι μόνο ατυχής αλλά δείχνει και την ένδεια επιχειρημάτων στην απεγνωσμένη προσπάθειά τους να υπερασπίσουν σαν πιστά μαντρόσκυλα του κεφαλαίου τα αφεντικά τους…. Εάν επιχειρήσουμε να μιλήσουμε για την συμβολή των εφοπλιστών στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο τότε ο Παναγιώταρος και η Χρυσή Αυγή αποδείχνονται άξιοι μαθητές του δασκάλου τους του γνωστού Γκέμπελς…

Κλείνοντας αυτήν την αναφορά δεν μπορούμε παρά να υπογραμμίσουμε ότι αυτό το τρισάθλιο βαθύτατα ταξικό θεσμικό πλαίσιο που διαχρονικά έχει θεσπιστεί μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο και το οποίο όλες οι αστικές κυβερνήσεις Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ το ενίσχυσαν, το διεύρυναν με τελευταία την «πρώτη φορά αριστερά» η οποία με την σειρά της δείχνει ξεχωριστό ζήλο στο καθεστώς της φοροασυλίας των εφοπλιστών να παραμένει ανέπαφο γι’ αυτό εξάλλου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Επιτροπή Ανταγωνισμού καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες να μην το αγγίξουν!

Την κατεύθυνση την έδωσε ο ίδιος ο Τσίπρας ο οποίος σε κάθε ευκαιρία εξυμνεί το «επιχειρηματικό τους δαιμόνιο», «την οξυδέρκειά τους», «την εξωστρέφειά τους» θεωρώντας ότι «η επιχειρηματική τους δράση αποτελεί πρότυπο», ακόμη και «τον πατριωτισμό τους».

Με τον τρόπο αυτό από την μια νομιμοποιεί και ενισχύει την πολιτική της ανταγωνιστικότητας, παράλληλα βγάζει τον σκασμό για το γεγονός ότι το κομπραδόρικο εφοπλιστικό κεφάλαιο είχε και έχει μηδενική συνεισφορά στην χώρα, την κοινωνία και την οικονομία και περιορίζεται σε εκκλήσεις τόσο αυτός όσο και ο λαλίστατος Υπουργός Ε.Ν «οι εφοπλιστές να επενδύσουν τα κέρδη τους στην Ελλάδα», έκκληση που και αυτή οι έλληνες εφοπλιστές όπως αποδείχνεται την πετούν στο καλάθι των σκουπιδιών!!!

Ανεξάρτητα από το ποια πολιτική παράταξη και κόμμα άσκησε την διακυβέρνηση στην χώρα όλη την μεταπολιτευτική περίοδο, η πολιτική τους στην κύρια κατεύθυνση ήταν και παραμένει ίδια και αναλλοίωτη στήριξη και διεύρυνση της εφοπλιστικής ανταγωνιστικότητας και θυσία στο βωμό αυτής της πολιτικής τα Ναυτεργατικά συμφέροντα και δικαιώματα.

Με τον τρόπο αυτό δικαιώνεται το σύνθημα που βροντοφωνάζουν οι Ναυτεργάτες και η ΠΕΝΕΝ σε όλες τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις τους: «Εφοπλιστές, κυβέρνηση και Υπουργείο, το ίδιο Σωματείο».

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος ΠΕΝΕΝ

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στις 24/4/2018 στην ιστοσελίδα Εργατικός Αγώνας

Με ιδιαίτερη επιτυχία έγινε η ανοιχτή αντιπολεμική – αντιιμπεριαλιστική εκδήλωση που συνδιοργάνωσε η ΠΕΝΕΝ, το Σωματείο Μηχανικών – Εργατοτεχνιτών Δήμου Πειραιά μαζί με την Εργατική Λέσχη Δραπετσώνας – Κερατσινίου στις 9/5/2018 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά.

Στην εκδήλωση πήραν μέρος εν ενεργεία και συνταξιούχοι Ναυτεργάτες, εργαζόμενοι του Πειραιά καθώς και από την περιοχή Κερατσινίου – Δραπετσώνας.

Κεντρικοί ομιλητές στην εκδήλωση ήταν ο Γιάννης Ελαφρός, δημοσιογράφος, Βασίλης Λιόσης εκπαιδευτικός, και ο Βασίλης Πριμηκύρης, ιατρός.

Την εισαγωγική ομιλία για τους σκοπούς και τον χαρακτήρα της εκδήλωσης έκανε ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ, ο οποίος έκανε εκτενή αναφορά στις εξελίξεις στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, στην Μεσόγειο αλλά και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Η ομιλία του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ δημοσιεύεται αναλυτικά παρακάτω. Η συζήτηση κράτησε πάνω από 3 ώρες (ερωτήσεις – απαντήσεις – παρεμβάσεις) γεγονός που δείχνει το έντονο ενδιαφέρον των παρισταμένων για τις εξελίξεις, τα προβλήματα αλλά και τους κινδύνους που διαμορφώνονται στην περιοχή μας από την κλιμάκωση της επιθετικότητας του ιμπεριαλισμού και την ένταση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων που έχουν στο επίκεντρο την προώθηση των οικονομικών και γεωπολιτικών τους συμφερόντων.

Παρακάτω, και στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και των φίλων της ιστοσελίδας της ΠΕΝΕΝ, παραθέτουμε το σχετικό βιντεοσκοπημένο υλικό των τεσσάρων βασικών ομιλιών.

Σημειώνουμε ότι στην εκδήλωση επρόκειτο να πάρει μέρος και εκπρόσωπος του Λαϊκού Μετώπου Παλαιστίνης ο οποίος για λόγους υγείας δεν κατέστη δυνατόν να συμμετάσχει.

Τέλος πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η ΠΕΝΕΝ σε συνεργασία με άλλα εργατικά Σωματεία και Συλλογικότητες θα συνεχίσει τόσο τις πρωτοβουλίες όσο και τις δράσεις της στην κατεύθυνση να οργανωθεί, να συγκροτηθεί ένα μάχιμο ισχυρό μαζικό αντιπολεμικό κίνημα με αντιιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά που συνδυάζει την πάλη κατά του πολέμου αλλά και της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής με αυτήν για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και την διεκδίκηση λύσεων στα προβλήματα.

Παρέμβαση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ στην αντιπολεμική εκδήλωση στις 9/5/2018

Αγαπητοί σύντροφοι, φίλοι και συναγωνιστές

Σας καλωσορίζουμε και σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας στην σημερινή μας εκδήλωση.

Η περίοδος που διανύουμε είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για την ειρήνη στην περιοχή της Μεσογείου εξ αιτίας των ανταγωνισμών που αναπτύσσονται από διάφορες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις με επικεφαλής το μπλοκ της ευρωατλαντικής ιμπεριαλιστικής συμμαχίας.

Ταυτόχρονα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις σημειώνεται ιδιαίτερη όξυνση οι οποίες επιδεινώθηκαν ακόμη περισσότερο με την σύλληψη των δύο ελλήνων στρατιωτικών στον Έβρο, σε συνδυασμό με τις διαδοχικές παραβιάσεις που καταγράφονται από πλευράς Τουρκίας στην περιοχή του Αιγαίου αλλά και την επικίνδυνη ρητορική που αναπτύσσεται αυτή την περίοδο και από τις δύο κυβερνήσεις.

Η κλιμάκωση της επιθετικότητας της Τουρκίας συνδέεται με τον νέο ρόλο που διεκδικεί στην περιοχή. Στο πλαίσιο αυτό διαμορφώνει νέες συμμαχίες (Ρωσία – Ιραν) με σκοπό να επωφεληθεί και να ενισχύσει τον ρόλο της σαν ένας ισχυρός περιφερειακός παίκτης στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου αλλά και στα Βαλκάνια. Από την άλλη η ελληνική αστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό προσδοκά ένα πιο ουσιαστικό και αναβαθμισμένο ρόλο στο Αιγαίο και την Μεσόγειο και για τον σκοπό αυτόν συγκροτεί και ενισχύει την συμμαχία της με τις ΗΠΑ και ταυτόχρονα συμμετέχει ενεργά σε κοινό άξονα με το Ισραήλ και το αντιδραστικό καθεστώς της Αιγύπτου επιδιώκοντας να μπουν σφήνα και να εξασφαλίσουν ουσιαστικό μερίδιο στην αξιοποίηση των ενεργειακών πόρων της περιοχής.

Παράλληλα η απόφαση του ακροδεξιού δισεκατομμυριούχου Προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ για την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ πυροδότησε έναν κύκλο εγκληματικής βίας σε βάρος των Παλαιστινίων οι οποίοι σε καθημερινή βάση υφίστανται την σιωνιστική τρομοκρατία και ήδη η παλαιστινιακή πλευρά θρηνεί δεκάδες νεκρούς τραυματίες και φυλακισμένους στα μπουντρούμια των ισραηλινών φυλακών.

Τα γεράκια του Ισραήλ είναι βέβαιο ότι θα κλιμακώσουν την πολιτική της βίας και της τρομοκρατίας σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού, γι’ αυτό χρειάζεται να εκφραστεί με κάθε δυνατό τρόπο η αλληλεγγύη του ελληνικού λαού στον δίκαιο αγώνα των Παλαιστινίων.

Η εκδήλωσή μας σήμερα γίνεται στο φόντο αυτών των εξελίξεων και με την πρωτοβουλία μας αυτή θέλουμε να αναδείξουμε την εναλλακτική στο μοντέλο της αστικής φιλοϊμπεριαλιστικής πολιτικής στα θέματα του πολέμου, των κινδύνων που διαγράφονται για τον λαό και την χώρα μας και κυρίως να υπογραμμίσουμε την ανάγκη ότι στις σημερινές συνθήκες επιβάλλεται η συγκρότηση ενός ισχυρού μαζικού αντιπολεμικού και αντιϊμπεριαλιστικού κινήματος στο οποίο η εργατική τάξη, τα εργατικά συνδικάτα και οι εργατικές λαϊκές και κοινωνικές συλλογικότητες να έχουν σε αυτό πρωταγωνιστικό ρόλο.

Ο επεκτατικός και επιθετικός χαρακτήρας του ιμπεριαλισμού, οι πολεμικές επεμβάσεις και οι τυχοδιωκτισμοί, ιδιαίτερα μετά την κατάρρευση του σοσιαλισμού, έχουν πολλαπλασιαστεί. Ιράκ – Λιβύη – Συρία – Αφγανιστάν – Ιράν – Βόρεια Κορέα είναι χώρες και λαοί που ο Αμερικανονατοϊκός ιμπεριαλισμός σε σκληρό ανταγωνισμό με Ρωσία – Κίνα και άλλες δυνάμεις έχουν αφήσει έντονα αποτυπώματα αυτής της επιθετικής και πολεμοκάπηλης πολιτικής, η οποία έχει ως αφετηρία και κίνητρο την στήριξη και προώθηση των οικονομικών και γεωστρατηγικών τους συμφερόντων αλλά και των μονοπωλίων που αναζητούν νέους δρόμους, νέες αγορές για την ληστρική εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών των χωρών και των λαών.  

Οι χώρες της Μεσογείου έχουν γίνει το πεδίο όπου αυτοί οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί λαμβάνουν έναν επικίνδυνο χαρακτήρα. Η συγκέντρωση ναυτικών – πολεμικών δυνάμεων αυτό δείχνει. Ο Αμερικανονατοϊκός ιμπεριαλισμός κλιμακώνει τις επιθετικές του ενέργειες, διαλύει και καταστρέφει την Συρία, ανοίγει νέο μέτωπο με το Ιράν (αποχωρώντας από την πυρηνική συμφωνία) και παράλληλα χιλιάδες απελπισμένοι άνθρωποι αναζητούν την προστασία και την σωτηρία τους σε μια επικίνδυνη έξοδο από την Συρία και ακολούθως εγκλωβίζονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Τουρκία και από εκεί αναζητούν το πέρασμα στην Ελλάδα και προορισμό στην Ευρώπη.

Η Ε.Ε με την συμφωνία που έκανε με την Τουρκία επιβάλει το κλείσιμο και το σφράγισμα των συνόρων της, υψώνει φράχτες και παράλληλα ακολουθεί την ρατσιστική πολιτική των επαναπροωθήσεων…..

Αυτό είναι το αποκρουστικό και πραγματικό πρόσωπο της Ε.Ε και κατά τα λοιπά περισσεύουν από αυτή οι υποκριτικές διακηρύξεις περί Ευρώπης της αλληλεγγύης, του πολιτισμού, της δημοκρατίας και των αξιών….

Το αστικό πολιτικό σύστημα και ειδικότερα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ την ίδια στιγμή στηρίζουν την επιθετικότητα του Αμερικανονατοϊκού ιμπεριαλισμού, συμπορεύονται σε αγαστή συμμαχία για την εξυπηρέτηση των σχεδίων και των κοινών στόχων.

Η «κυβέρνηση πρώτη φορά αριστερά» δίνει γη και ύδωρ για την ανάπτυξη των σχέσεων με ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ε.Ε, ανανεώνει και αναβαθμίζει την συμφωνία για την βάση στην Σούδα, εκφράζει την ετοιμότητά της να παρέχει νέες διευκολύνσεις για την εγκατάσταση στρατιωτικών βάσεων και υποδομών μετατρέποντας με τον τρόπο αυτό την χώρα μας σε υποχείριο των τυχοδιωκτικών ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών.

Και όχι μόνο αυτό, προβάλει την θεωρία ότι η σύσφιξη των σχέσεων με ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, η συμμαχία με το Ισραήλ αποτελεί την ασπίδα προστασίας για την χώρα μας.

Στο πλαίσιο αυτό συνεχίζει και εμβαθύνει την συμμαχία με το σιωνιστικό καθεστώς του Ισραήλ, που καθημερινά δολοφονεί άοπλους Παλαιστίνιους και παράλληλα δυναμώνει το πλέγμα της εξάρτησης ενώ η παραχώρηση του ελληνικού χώρου στους Αμερικανονατοϊκούς Ιμπεριαλιστές εκθέτει ανεπανόρθωτα σε σοβαρούς κινδύνους την χώρα μας.

Τα επικοινωνιακά φληναφήματα της κυβέρνησης ότι η συμμαχία με ΝΑΤΟ – Ε.Ε – Ισραήλ προστατεύει ή διασφαλίζει τα εθνικά σύνορα και την εδαφική ακεραιότητα καταρρέουν και αποδεικνύονται φρούδες ελπίδες αφού με αφορμή την όξυνση των σχέσεων με την Τουρκία, το ΝΑΤΟ με τον πιο επίσημο τρόπο αποστασιοποιείται και με δηλώσεις του ο Γ.Γ του ΝΑΤΟ αποσαφηνίζει ότι: «Δεν θεωρώ ότι θα ήταν χρηστικό να εισέλθει το ΝΑΤΟ στα συγκεκριμένα θέματα των ελληνοτουρκικών διαφορών που προκαλούν προβλήματα, τα οποία θα πρέπει να αντιμετωπισθούν από την Ελλάδα και την Τουρκία».

Οι Γερμανοί «σύμμαχοί μας» από την άλλη διαψεύδοντας και αυτοί τα επικοινωνιακά τεχνάσματα του Τσίπρα φρόντισαν να είναι αυτοί πρώτοι που θα πουλήσουν στο τουρκικό καθεστώς έξι υπερσύγχρονα υποβρύχια στον Ερντογάν που πριν λίγες μέρες τον αποκαλούσαν δικτάτορα…..

Εκείνο το οποίο αδιαμφισβήτητα προκύπτει τόσο με τα προβλήματα της χώρας μας με την Τουρκία όσο και την επικίνδυνη εμπλοκή στους επιθετικούς σχεδιασμούς του Αμερικανονατοϊκού ιμπεριαλισμού είναι η ανάγκη η χώρα μας να απεγκλωβιστεί από τον θανάσιμο εναγκαλισμό από αυτές τις δυνάμεις.

Αυτό είναι φανερό ότι δεν το κάνει η σημερινή κυβέρνηση, δεν θα το κάνει το υπόλοιπο αστικό πολιτικό σύστημα και προσωπικό που έχουν κοινό βηματισμό, αλλά η ανάπτυξη των αγώνων και η πίεση του λαού μας και του εργατικού κινήματος, των πολιτικών δυνάμεων που τάσσονται ενάντια στα πολεμοκάπηλα ιμπεριαλιστικά σχέδια.

Από αυτή την πολιτική σκοπιά αποκτά ιδιαίτερη σημασία η πάλη και η πίεση να απαγκιστρωθεί η χώρα μας από τα δεσμά του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και όλων των άλλων ιμπεριαλιστικών σχηματισμών.

Ο λαός πρέπει να απορρίψει τον επικίνδυνο Αμερικανονατοϊκό μονόδρομο, που εκθέτει την χώρα σε μεγάλους κινδύνους, να παλέψει για την ανεξαρτησία και την ειρήνη, για την ανάπτυξη της φιλίας με τους λαούς της περιοχής και ιδιαίτερα με τον Τουρκικό λαό.

Πρέπει το εργατικό κίνημα να πρωτοστατήσει στην συγκρότηση ενός ισχυρού μαζικού αντιπολεμικού και αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, ένα κίνημα που θα ενώσει, θα συσπειρώσει και θα κινητοποιήσει την μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας.

Σε αυτή την κατεύθυνση πρέπει και οφείλουν να πρωτοστατήσουν όλες οι δυνάμεις της συνεπούς αριστεράς σε ένα κοινό, ενιαίο, ενωτικό, αντιπολεμικό – αντιϊμπεριαλιστικό μέτωπο.  

Κλείνοντας θέλω να επισημάνω ότι επιλέξαμε για την σημερινή εκδήλωσή μας μια ημερομηνία που έχει σημαντικό ιστορικό και πολιτικό συμβολισμό. Στις 9 Μάη 1945 είναι η μέρα συντριβής και ήττας του φασισμού στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, είναι η μέρα που ο κόκκινος στρατός αφού είχε καταλάβει το Βερολίνο ύψωσε την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο και αυτή κυμάτιζε στο Ράϊχσταγκ. Είναι η μέρα που επισφραγίστηκε η νίκη επί του ναζισμού, η ουσιαστική λήξη του πολέμου ο οποίος στοίχισε στην ανθρωπότητα δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς και πολλούς περισσότερους τραυματίες και σακατεμένους. Τιμούμε αυτή την ιστορική μέρα συνεχίζοντας τον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τις επεμβάσεις του για την ανεξαρτησία των λαών, την ειρήνη, την κοινωνική πρόοδο και προκοπή.     

Πρόσκληση:  Αντιπολεμική – Αντιιμπεριαλιστική εκδήλωση στον Πειραιά στις 9 Μάη 2018

Με πρωτοβουλία της ΠΕΝΕΝ, του Σωματείου Οδηγών – Μηχανικών και Εργατοτεχνιτών του Δήμου Πειραιά και της Εργατικής Λέσχης Δραπετσώνας – Κερατσινίου οργανώνεται αντιπολεμική – αντιιμπεριαλιστική εκδήλωση με θέμα: «Οι πολεμικές επεμβάσεις και οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί στην περιοχή μας, η κλιμακούμενη επίθεση του Ισραήλ στον Παλαιστινιακό λαό, η αγωνιστική παρέμβαση του εργατικού κινήματος ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στα πολεμοκάπηλα σχέδια του ιμπεριαλισμού και η ανάγκη συγκρότησης ενός ισχυρού -μαζικού αντιπολεμικού – αντιιμπεριαλιστικού κινήματος.

Η εκδήλωση θα γίνει στις 9 Μάη 2018 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά (Ηρώων Πολυτεχνείου 47) στις 6.30 μμ.

Ομιλητές της εκδήλωσης θα είναι:

Γιάννης Ελαφρός

Βασίλης Λιόσης

Βασίλης Πριμηκύρης

Mohammed Khatib (εκπρόσωπος του Λαϊκού Μετώπου για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης)

Οι Διοικήσεις

Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ)

Σωματείο Οδηγών – Μηχανικών και Εργατοτεχνιτών Δήμου Πειραιά

Εργατική Λέσχη Δραπετσώνας - Κερατσινίου