Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Η ανάγκη ήττας του ΣΥΡΙΖΑ από τα Aριστερά και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Παναγιώτης Μαυροειδής
O ΣΥΡΙΖΑ, εν όψει εκλογών, επιστρατεύει παραπλανητικά εργαλεία, δανεισμένα από τις χειρότερες μέρες του αστικού πολιτικαντισμού και ειδικά του Παπανδρεϊσμού στην ύστερη εκφυλιστική μορφή του.
Ο πρώτος άξονας συγκροτείται γύρω από το δίλημμα «ΣΥΡΙΖΑ/Τσίπρας και πρόοδος ή Μητσοτάκης και ακροδεξιά».
Σε ένα δεύτερο επίπεδο, ο ΣΥΡΙΖΑ επικεντρώνεται στη μακάβρια προσπάθεια να αντλήσει υποστήριξη από τα πλέον χτυπημένα στρώματα από τη μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και των προηγούμενων των ΝΔ/ΠΑΣΟΚ. Θα μοιράσουν πεντάρες και αντίδωρα με το ένα χέρι, όταν το άλλο θα περικόπτει και θα φοροεισπράττει στο δεκαπλάσιο.
Το τρίτο επικοινωνιακό τρικ, αφορά την διευθέτηση των «εθνικών θεμάτων», με ρεσιτάλ ακροβασίας που συνδυάζει από τη μια αντιεθνικιστικές πομφόλυγες για το Μακεδονικό και από την άλλη «σταθερή και αξιόπιστη στήριξη» στον αμερικάνικο άξονα.
Η τέταρτη αιχμή του ΣΥΡΙΖΑ, αφορά τη σύνδεση της ΝΔ με οικονομικά σκάνδαλα.
Κοινός κορμός της προπαγάνδας ΣΥΡΙΖΑ, είναι να επιβάλλει μια συζήτηση που θα αποστρέφει την προσοχή από τον ανοιχτά αντεργατικό, αστικό, ευρωενωσιακό και αμερικανόδουλο πυρήνα της ασκούμενης οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης και θα εστιάζει σε αμφίβολες διαφορές σε θέματα διαχείρισης, ύφους και ήθους της εξουσίας.
Αυτή η εκλογική και γενικότερα πολιτική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ, θα ηττηθεί, παρά τον ιδιότυπο ιστό προστασίας που προσφέρουν πολλά κέντρα εξουσίας.
Η πρώτη αιτία ήττας, σχετίζεται με την οικονομική πραγματικότητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσδοκά χαιρέκακα πως ο πεινασμένος συνταξιούχος ή μισθωτός με τον κατώτατο ή ο νέος με τον υποκατώτατο μισθό, θα πετάξουν από τη χαρά τους αν τους προστεθούν αντίστοιχα μια προσωρινή και μερική αντιστάθμιση της δρομολογημένης μείωσης των συντάξεων ή είκοσι ευρώ παραπάνω στο μισθό. Ξεχνούν ωστόσο το βασικό: ο κόσμος δε βγαίνει!
Ο δεύτερος παράγοντας, είναι η ύπαρξη ιστορικής πολιτικής μνήμης. Οι τυχοδιωκτισμοί του κυβερνητικού κόμματος, ακόμη και με ανοιχτό προμοτάρισμα της ακροδεξιάς, με στόχο να ενισχυθεί το δίλημμα «Τσίπρας ή ακροδεξιά», είναι απομιμήσεις τόσο του «Καραμανλής ή τανκς» όσο και της μάχης μεταξύ «φωτός και σκότους» του Ανδρέου Παπανδρέου στην πολιτική δύση του.
Το ερώτημα είναι, με ποιο «χρώμα» θα ηττηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ο σημερινός πολιτικός συσχετισμός, με δεδομένη τη σχετική υποχώρηση του εργατικού κινήματος από το πολιτικό προσκήνιο, τη συνακόλουθη απογοήτευση και τον ευτελισμό κάθε έννοιας αριστερής πολιτικής από το ΣΥΡΙΖΑ, οδηγεί προς μια «δικαίωση» της δεξιάς ή και της ακροδεξιάς. Για αυτούς δουλεύουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, κάθε φορά που ανοίγουν το στόμα τους ή ψηφίζουν αντιλαϊκά μέτρα, προσκυνάνε «επενδυτές», τροϊκανούς ή τον Αμερικάνο πρέσβη.
Είναι ωστόσο ζητούμενο –και αρκετά ρεαλιστικό- ένα σημαντικό κομμάτι της δυσαρέσκειας να στραφεί «προς τα αριστερά».
Η έκταση και το βάθος της αριστερής διαμαρτυρίας δεν είναι προκαθορισμένη. Σε πρόσφατη συνέντευξή της η Ζωή Κωνσταντοπούλου ανέφερε ότι «δεν είχε ποτέ φανταστεί ούτε ως μακρινό εφιάλτη την ‘’προδοσία’’ του Τσίπρα»! Η αφοπλιστική αυτή δήλωση είναι χαρακτηριστική της αντίληψης πολλών πρώην κομματικών και κυβερνητικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ (ΛΑΕ, Πλεύση, Βαρουφάκης κλπ), που λίγο ως πολύ επανέρχονται στο παλιό «καλό» πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, ορκιζόμενοι ότι δε θα προδώσουν. «Ξανά μανά τα ίδια», λοιπόν; Ή μήπως αποτελεί λύση η ατέρμονη κασέτα του ΚΚΕ που αναπαράγει τη ρητορική «εξαγωγής πολιτικών συμπερασμάτων» και τελικά «ψήφου στο ΚΚΕ», αντί για τη συμβολή σε ένα μαχόμενο κοινωνικό και πολιτικό κίνημα με ανατρεπτικούς συνολικούς πολιτικούς στόχους προς όφελος των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων;
Μέσα σε αυτό το πολιτικό περιβάλλον, η αντικαπιταλιστική κομμουνιστική αριστερά και ειδικότερα το ΝΑΡ και όλες οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οφείλουν να αναζητήσουν το βηματισμό τους και να θέσουν τον πολιτικό στόχο για ένα νέο μαχόμενο πολιτικό ρεύμα και μέτωπο κοινωνικής αντίστασης και αντικαπιταλιστικής ανατροπής.
Κάθε άλλο παρά αρκεί για αυτό μια μονότονη κριτική του ΣΥΡΙΖΑ που θα εστιάζει στις επικοινωνιακές ασυναρτησίες των στελεχών του.
Η στόχευσή μας πρέπει να στηριχθεί σε δύο πυλώνες: Συγκρότηση και υποστήριξη μιας σύγχρονης επαναστατικής κομμουνιστικής στρατηγικής (πλευρά αυτής είναι το βήμα προς ένα νέο κομμουνιστικό φορέα) και αναβάθμιση της αντικαπιταλιστικής πολιτικής πρότασης με πυρήνα το «κοινωνικό ζήτημα». Είναι οι ζωτικοί «όροι», τόσο για καταχτήσεις των εργαζομένων σήμερα και ανακοπή της συντριβής, όσο και για την αναγέννηση μιας συνολικής εναλλακτικής ελπίδας.
Η χρεωκοπία του ΣΥΡΙΖΑ -ως δήθεν αριστερής εναλλακτικής-, πρέπει να συνδεθεί με τον πυρήνα της πολιτικής του, δηλαδή την αναζήτηση «σταδιακών και μικρών μεταρρυθμίσεων», μέσα στο πλαίσιο του σύγχρονου καπιταλισμού, τους ασφυκτικούς κανόνες της ΕΕ και τους φονικούς μηχανισμούς του ΝΑΤΟ.
Χρειάζεται ωστόσο, απάντηση και σε επίπεδο «άμεσου» πολιτικού προγράμματος στην πολιτική συγκυρία.
Σήμερα υπάρχει ένα προκαθορισμένο πλαίσιο ως το 2060, εντός του οποίου οι μισθοί θα είναι καθηλωμένοι, οι συντάξεις θα μειώνονται, οι κοινωνικές πολιτικές θα μαραζώνουν, το δημόσιο θα φθίνει και θα γερνά, υποβαθμίζοντας τις υπηρεσίες του, οι φόροι θα αυξάνονται, για να βγουν τα αιματηρά πλεονάσματα. Ποια άλλη λοιπόν θα ήταν η ακροτελεύτια πρόταση ενός αριστερού αντικαπιταλιστικού προγράμματος από την ανατροπή και απελευθέρωση από αυτό το πλαίσιο αιχμαλωσίας, με άρνηση του χρέους, της παραμονής σε ΕΕ και ξήλωμα όλου του μνημονιακού αντεργατικού οπλοστασίου που έχουν σήμερα στα χέρια τους εργοδότες, κυβερνήσεις και κράτος;
Αυτή η άρνηση και επιλογή ρήξης, είναι η πλέον θετική για τον εργατικό κόσμο πολιτική αφετηρία. Τα στοιχεία της καθολικότητας, της συνοχής και επομένως της συγκρουσιακής λογικής του με το αστικό πλαίσιο και τους υπερεθνικούς ιμπεριαλιστικούς στυλοβάτες του, είναι το πλέον απαραίτητο χαρακτηριστικό του αντικαπιταλιστικού προγράμματος.
Ταυτόχρονα, η ενισχυμένη παρουσία της αντικαπιταλιστικής αριστεράς σε μια σειρά κλάδους εργαζομένων (πχ παιδεία, υγεία, αγρότες, νεολαία κλπ) ή κινηματικά πεδία παρέμβασης (πχ δημοκρατικές ελευθερίες, αντιφασισμός, κινήματα πόλης κλπ), μπορεί να δώσει ένα συνεκτικό «απόσταγμα» σε επίπεδο ενός συγκεκριμένου κατά το δυνατόν και ταυτόχρονα συνολικού πολιτικού προγράμματος. Κέντρο του, πρέπει να είναι η διατύπωση επιθετικών εργατικών πολιτικών στόχων όπως οι αυξήσεις μισθών ή η μείωση του χρόνου εργασίας, με επίθεση στη λογική είτε της αποδοχής του μνημονιακού πλαισίου είτε της απλής παρακολούθησης και άμυνας στις πρωτοβουλίες της εκάστοτε κυβέρνησης κατά τους γνωστούς αλά ΓΣΕΕ ή ΠΑΜΕ τρόπους.
Πηγή: ΠΡΙΝ 2/9/18
Μεγάλη απάτη με τις συντάξεις χηρείας Ανακοίνωση του Ενιαίου Δικτύου Συνταξιούχων (ΕΝΔΙΣΥ)
Με λάθη και παρανομίες ληστεύουν τις χήρες, τους χήρους και τα ορφανά τέκνα, με τον επανυπολογισμό των ήδη καταβαλλόμενων συντάξεων πριν τις 12/5/2016, αποκαλύπτει το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων (ΕΝΔΙΣΥ). Δηλαδή αντί να γίνει ο επανυπολογισμός στην μεταβίβαση των συντάξεων χηρείας από το 2019, όπως ορίζει ο νόμος, περικόπτουν παράνομα από τις 13/5/2016 (ημερομηνία εφαρμογής του νόμου Κατρούγκαλου) στις συντάξεις χηρείας. Το θέμα αφορά περίπου 80.000 συντάξεις χηρείας και η αφαίμαξη ανέρχεται μέχρι τώρα σε 175εκ. ευρώ.
Το ΕΝΔΙΣΥ έχει στην διάθεσή του, αποφάσεις μεταβίβασης σύνταξης λόγω θανάτου, από μέλη του, από τις οποίες διαπιστώνεται ότι οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί είναι λάθος. Ενώ ο νόμος 4387/16 ορίζει ότι ο επανυπολογισμός των κύριων συντάξεων θα ισχύσει από 1/1/2019, οι συντάξεις χηρείας που έχουν μεταβιβαστεί στον επιζώντα σύζυγο έχουν ήδη επανυπολογιστεί παράνομα και αυτό γιατί δεν υπολογίζουν το 50% στο αρχικό ποσό σύνταξης του θανόντα αλλά στο ποσό που προκύπτει μετά τον επανυπολογισμό του ν. 4387/16.
Παράδειγμα:
Συνταξιοδοτική πράξη, μεταβίβασης λόγω θανάτου
Η αρχική απόφαση συνταξιοδότησης του θανόντα είναι 1.519,92€.
Η απόφαση που έπρεπε να βγει κανονικά με το 50% της σύνταξης είναι: 1.519,92 επί 50% = 759,96€.
Μετά από τον παράνομο επανυπολογισμό, μειώνεται η αρχική απόφαση από 1.519,92€ σε 1.024,84€.
Και υπολογίζεται το 50% στα 1.024,84€ δηλαδή 512,42€ η σημερινή καταβαλόμενη σύνταξη χηρείας.
Άρα 759,96€ (προ επανυπολογισμού) μείον 512,42€ = 247,54€ η σημερινή διαφορά.
Κλέβουν 247,54€ τον μήνα (από 1/6/2016 έως και σήμερα), δηλαδή 247,54 X 27 μήνες = 6.683,58€, επανυπολογίζοντας την σύνταξη του θανόντα εφαρμόζοντας τον νόμο κατά το δοκούν.
Το ΕΝΔΙΣΥ ζητά:
Α) από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης να τροποποιήσει όλες τις εκδοθείσες πράξεις μεταβίβασης σύνταξης λόγω θανάτου, από τις 13/5/2016 και μετά.
Β) Να επιστραφούν άμεσα οι διαφορές στους δικαιούχους.
Υπενθυμίζεται ότι ο νόμος Κατρούγκαλου για πρώτη φορά καταργεί σύνταξη (χηρείας) αφού προβλέπει ότι ο επιζών σύζυγος αν είναι κάτω των 52 ετών δεν παίρνει σύνταξη. Παράλληλα μειώθηκε το ποσό της σύνταξης από 70% σε 50%.
πηγη:ergasianet.gr
Συνεχίζεται ο αγώνας των Ναυτεργατών με νέα 24ωρη Πανελλαδική απεργία
Στην σημερινή συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ που συγκλήθηκε προκειμένου να εξετάσει την παραπέρα πορεία του απεργιακού αγώνα αποφασίστηκε ομόφωνα η κήρυξη και πραγματοποίηση νέας 24ωρης Πανελλαδικής απεργίας σε όλες τις κατηγορίες πλοίων και σε όλα τα λιμάνια της χώρας μας.
Σημειώνουμε ότι η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ είχε ανακοινώσει την πρότασή της για νέα 24ωρη απεργία από νωρίς το πρωί σε διαδοχικές συσκέψεις που πραγματοποίησε σε διάφορα καράβια της Ακτοπλοΐας.
Στην τοποθέτησή του ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ υπογράμμισε την ευθύνη κυβέρνησης – εφοπλιστών που με την αδιαλλαξία τους αρνούνται να ικανοποιήσουν τα αιτήματα των Ναυτεργατών, γεγονός που αναπόφευκτα μας οδηγεί στην κλιμάκωση του απεργιακού αγώνα.
Ταυτόχρονα άσκησε κριτική στην πλειοψηφία της ΠΝΟ που έχει δώσει βήμα και πρωτοβουλίες στο ΥΕΝ να καπηλεύεται το θέμα των ΣΣΕ και παράλληλα να αποσιωπά τις ευθύνες της από την άσκηση μιας αντιδραστικής – αντιλαϊκής πολιτικής η οποία από την μία παρέχει νέα προνόμια στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και από την άλλη τσακίζει τα δικαιώματα των Ναυτεργατών.
Σημείωσε ότι για την ΠΕΝΕΝ το ποσοστό αύξησης που προτείνει η ΠΝΟ δεν καλύπτει ούτε τις ανάγκες ούτε τις προσδοκίες του Ναυτεργατικού μας κόσμου.
Επανέλαβε το τρίπτυχο των διεκδικήσεων της ΠΕΝΕΝ για ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις που θα καλύπτουν μεγάλο μέρος των απωλειών, κοινωνικοασφαλιστικό και εργασιακό.
Σε αυτό το πλαίσιο καλεί η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ να αναπτυχθεί μια πλατιά μαζική αγωνιστική συσπείρωση και δράση όλων των Ναυτεργατών με σκοπό να οδηγήσουμε σε υποχώρηση, σε ρηγμάτωση και ανατροπή την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.
Η Διοίκηση της Ένωσής μας καλεί όλο το συνεπές αγωνιστικό και λαϊκό κίνημα να εκφράσει με κάθε δυνατό τρόπο την αλληλεγγύη του στους Ναυτεργάτες, τις δίκαιες διεκδικήσεις και τον απεργιακό αγώνα τους.
Έναρξη απεργίας: 4/9/2018 ώρα 6.00 το πρωί – Λήξη 5/9/2018 ώρα 6.00 το πρωί.
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ
Οι παραλογισμοί του ΕΝΦΙΑ και του συμπληρωματικού φόρου
Αντιμέτωποι με τους παραλογισμούς στον τρόπο υπολογισμού του ΕΝΦΙΑ και του συμπληρωματικού φόρου έρχονται εκατομμύρια ιδιοκτήτες ακινήτων, μελετώντας τα φετινά ειδοποιητήρια που βρίσκονται ήδη αναρτημένα από την περασμένη Τρίτη στο Taxisnet.
Οπως προκύπτει και από τα συγκεκριμένα παραδείγματα που έρχονται στην επιφάνεια μέσα από τα εκκαθαριστικά, κάθε περίπτωση κρύβει και μια «έκπληξη» δυσάρεστη ή ευχάριστη.
Σε περιοχή με αύξηση 10% στην τιμή ζώνης, καταγράφεται αύξηση 28% στον ΕΝΦΙΑ. Σε περιοχή όπου η τιμή ζώνης παρέμεινε αμετάβλητη, ο ΕΝΦΙΑ μειώθηκε. Σε άλλες «ζώνες», ναι μεν υπήρξε αύξηση στην αντικειμενική αξία (και μάλιστα σημαντική, της τάξεως του 19%-22%), αλλά ο κύριος φόρος παρέμεινε αμετάβλητος για να καταγραφεί επιβάρυνση μόνο σε όσους υπόκεινται στον συμπληρωματικό φόρο.
Ενδεικτικά είναι τα ακόλουθα παραδείγματα:
• Διαμέρισμα 85,5 τετραγωνικών στον Αγιο Δημήτριο, κατασκευής του 1981, είχε αντικειμενική αξία 56.551 ευρώ το 2017 πριν από την αλλαγή της τιμής ζώνης, η οποία μέχρι και πέρυσι διαμορφωνόταν στα 1.000 ευρώ. Η τιμή ζώνης αυξήθηκε κατά 100 ευρώ, δηλαδή κατά 10%. Η αντικειμενική αξία αυξήθηκε από τις 56.551 στις 62.206 ευρώ και ο ΕΝΦΙΑ, από τα 255,41 ευρώ, ανήλθε στα 325,87 ευρώ. Δηλαδή, αύξηση της τιμής ζώνης κατά 10% έφερε στην προκειμένη περίπτωση αύξηση του ΕΝΦΙΑ κατά 28% ή κατά 70,4 ευρώ.
• Κατάστημα 36 τ.μ. στη λεωφόρο Φιλαδελφείας στην περιοχή Αχαρνών επιβαρυνόταν το 2017 με ΕΝΦΙΑ 401 ευρώ, καθώς παρά το γεγονός ότι η τιμή ζώνης ήταν στα 900 ευρώ το μέτρο, με τον συντελεστή εμπορικότητας, η αντικειμενική αξία ανέβαινε στις 193.068 ευρώ. Η τιμή ζώνης στην περιοχή αυξήθηκε κατά μόλις 50 ευρώ ή κατά 8%. Ομως η αύξηση αυτή εκτόξευσε τον ΕΝΦΙΑ στα 499,86 ευρώ, δηλαδή σε ποσοστό 24,57%, ενώ επιβάρυνε τον ιδιοκτήτη του συγκεκριμένου καταστήματος και με πρόσθετο συμπληρωματικό φόρο.
• Διαμέρισμα στη Νέα Ερυθραία 133 τετραγωνικών μέτρων είχε αντικειμενική αξία 141.618 ευρώ το 2017, καθώς η τιμή ζώνης είχε οριστεί στα 1.150 ευρώ. Μετά την αύξηση της τιμής ζώνης στα 1.400 ευρώ, η νέα αντικειμενική αξία υπολογίστηκε στις 172.404 ευρώ. Παρ’ όλα αυτά, ο ΕΝΦΙΑ παρέμεινε αμετάβλητος στα 615,32 ευρώ, καθώς η αύξηση της τιμής ζώνης δεν οδήγησε και σε αλλαγή κλιμακίου στον ΕΝΦΙΑ. Ο συγκεκριμένος ιδιοκτήτης βέβαια έχει να αντιμετωπίσει τον πρόσθετο συμπληρωματικό φόρο, καθώς η περιουσία του εμφανίζεται αυξημένη κατά 31.000 ευρώ.
• Αντίστοιχη είναι και η περίπτωση διαμερίσματος στη Μεταμόρφωση. Κατοικία 1ου ορόφου 81 τετραγωνικών μέτρων είχε αντικειμενική αξία 48.412 ευρώ το 2017, η οποία αυξήθηκε στις 57.508 ευρώ το 2018 λόγω της αύξησης της τιμής ζώνης από τα 950 στα 1.050 ευρώ. Ο ΕΝΦΙΑ παρέμεινε αμετάβλητος στα 248 ευρώ, παρά την αύξηση της τιμής ζώνης κατά 19%.
• Διαμέρισμα 100 τετραγωνικών μέτρων στην Η΄ Ζώνη του Δήμου Αιγάλεω επιβαρύνθηκε φέτος με 80 ευρώ λιγότερο ΕΝΦΙΑ (290 ευρώ από 370 ευρώ πέρυσι), παρά το γεγονός ότι η τιμή ζώνης στη συγκεκριμένη περιοχή –και κατά συνέπεια και η αντικειμενική αξία του ακινήτου– παρέμεινε αμετάβλητη (σ.σ. στα 1.050 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο στη συγκεκριμένη περιοχή). Αντίστοιχο διαμέρισμα στη Ζ΄ Ζώνη του ίδιου δήμου είχε επιβάρυνση 80 ευρώ ή 27,6%, παρά το γεγονός ότι η τιμή ζώνης αυξήθηκε κατά μόλις 10% (από τα 1.000 στα 1.100 ευρώ).
Οι κερδισμένοι και οι χαμένοι
Αύξηση έως και κατά 4,7 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο στον κύριο ΕΝΦΙΑ αποκαλύπτουν τα φετινά ειδοποιητήρια, αν και η μεγάλη πλειονότητα του περίπου ενός εκατομμυρίου άτυχων της φετινής χρονιάς, υφίσταται αυξήσεις της τάξεως του 1,5 έως 1,9 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο πλήρους κυριότητας. Το παράδειγμα της ΚΕ΄ Ζώνης στο 1ο Διαμέρισμα του Δήμου Αθηναίων έχει γίνει το πιο δημοφιλές λόγω της αύξησης της τιμής ζώνης κατά 1.300 ευρώ. Από την άλλη, η λίστα με τις περιοχές στις οποίες εντοπίζεται πρόσθετη επιβάρυνση 150-190 ευρώ για ένα διαμέρισμα 100 τετραγωνικών μέτρων είναι μακρύς: περιλαμβάνει περιοχές της Βουλιαγμένης, της Γλυφάδας, της Κηφισιάς, της Καλλιθέας, του Παλαιού Φαλήρου, της Νέας Ερυθραίας αλλά και της Δάφνης, του Αιγάλεω ή του Αγίου Δημητρίου. Στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων, ο ΕΝΦΙΑ παρέμεινε αμετάβλητος, είτε γιατί δεν μεταβλήθηκε η τιμή ζώνης είτε γιατί η μεταβολή δεν επηρέασε τον ΕΝΦΙΑ, ενώ ο κατάλογος με τους κερδισμένους περιλαμβάνει περιοχές στις οποίες εντοπίζονται μειώσεις κυρίως της τάξεως των 0,8 ευρώ έως 1,5 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.
Πρωτιά στην αύξηση φορολογικών βαρών στα ακίνητα
Μελετώντας το φετινό εκκαθαριστικό του ΕΝΦΙΑ που έχει ήδη φτάσει στα χέρια τους, 6,3 εκατομμύρια φυσικά πρόσωπα και περισσότερα από 50.000 νομικά πρόσωπα μπορούν να αισθάνονται εθνικά υπερήφανα για το γεγονός ότι συνέβαλαν στο να κατακτηθεί μια ακόμη παγκόσμια διάκριση: η Ελλάδα είναι η 2η παγκοσμίως χώρα με τη μεγαλύτερη αύξηση στην απόδοση του φόρου περιουσίας στο χρονικό διάστημα 2008-2016.
Μεταξύ των χωρών-μελών του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα είναι –μαζί με την Ιταλία– οι μοναδικές που είχαν τόσο μεγάλη αύξηση στην αναλογία των φόρων στην περιουσία αναλογικά με το ΑΕΠ. Για την Ελλάδα μάλιστα, το στατιστικό εύρημα έχει αυξημένη βαρύτητα, δεδομένου ότι η επίδοση σημειώθηκε σε μια περίοδο πρωτοφανούς ύφεσης.
Τα στοιχεία ανά χώρα δείχνουν ότι φτάσαμε να πληρώνουμε ανά έτος το 2,6%-3% του ΑΕΠ σε φόρους περιουσίας, όταν στην προ κρίσης περίοδο το αντίστοιχο ποσοστό δεν ξεπερνούσε το 1,3%-1,6% του ΑΕΠ. Ειδικά στην περίοδο 2008-2016, η αναλογία ως προς το ΑΕΠ στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 0,87 ποσοστιαίες μονάδες, που είναι και η δεύτερη μεγαλύτερη επίδοση μεταξύ των χωρών-μελών του ΟΟΣΑ μετά την αντίστοιχη της Ιταλίας (0,988 μονάδες).
Η έρευνα για τους φόρους στην περιουσία σε παγκόσμιο επίπεδο περιλαμβάνει όχι μόνο τους φόρους κατοχής αλλά και της μεταβίβασης. Η ελληνική πρωτιά οφείλεται προφανώς στον ΕΝΦΙΑ, ενώ αν απομονωθούν οι εισπρακτικές επιδόσεις στον φόρο κατοχής, η επίδοση θα αναδειχθεί ακόμη περισσότερο και στους αριθμούς. Το... δυστύχημα για τους Ελληνες ιδιοκτήτες είναι ότι θα υπάρξει και συνέχεια. Το μεσοπρόθεσμο σχέδιο δημοσιονομικής στρατηγικής αποκαλύπτει ότι οι εισπράξεις από τον ΕΝΦΙΑ προσδοκάται να παραμείνουν στα επίπεδα κοντά στα 3 δισ. ευρώ τουλάχιστον μέχρι το 2022, ενώ η όποια συζήτηση γίνεται αυτή την περίοδο για φορολογικές ελαφρύνσεις, στην πραγματικότητα αφορά ένα μικρό πακέτο μείωσης με προϋπολογισμό της τάξεως των 150-200 εκατ. ευρώ, το οποίο θα μειώσει το συνολικό βάρος όχι παραπάνω από 70 ευρώ για κάθε ιδιοκτήτη.
Η σημερινή κυβέρνηση που υποστήριξε σθεναρά κατά την προεκλογική περίοδο την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, ολοκληρώνει τη θητεία της –εκτός συνταρακτικού απροόπτου τα ειδοποιητήρια του 2019 θα τα «υπογράψει» η επόμενη κυβέρνηση– έχοντας καταλογίσει στους ιδιοκτήτες φόρους 12,66 δισ. ευρώ κατά την περίοδο 2015-2018.
Σε αυτή την 4ετία, το μόνο που καταγράφηκε είναι οριακές αλλαγές στον τρόπο υπολογισμού, ώστε να «απορροφηθούν» οι επιπτώσεις από τις δύο μεταβολές που υπήρξαν στις τιμές ζώνης. Ετσι, το 2015, με τον ΕΝΦΙΑ βεβαιώθηκαν 3,25 δισ. ευρώ, ενώ με την τελευταία εκκαθάριση της τελευταίας εβδομάδας η βεβαίωση διαμορφώθηκε στα 3,093 δισ. ευρώ. Για τα φυσικά πρόσωπα, υπήρξε μείωση του βεβαιωθέντος ποσού κατά 183 εκατ. ευρώ σε αυτή την τετραετία. Ειδικά όμως τα φυσικά πρόσωπα που υπάγονται στον συμπληρωματικό φόρο, εξακολουθούν να πληρώνουν περισσότερα σε σχέση με τέσσερα χρόνια πριν. Τις απώλειες από τα φυσικά πρόσωπα, η κυβέρνηση επιδίωξε να τις εξισορροπήσει σε ένα βαθμό, αυξάνοντας το συνολικό βεβαιωθέν ποσό για τις επιχειρήσεις οι οποίες επιβαρύνονται για τα ακίνητά τους με 450 εκατ. ευρώ, περίπου 25 εκατ. ευρώ περισσότερα σε σχέση με το 2015.
Μπροστά τους η σημερινή αλλά και η επόμενη κυβέρνηση εξακολουθούν να έχουν μια μεγάλη εκκρεμότητα. Η χώρα έχει δεσμευτεί κατά τη μεταμνημονιακή περίοδο να προχωρήσει σε δύο ακόμη αλλαγές των αντικειμενικών αξιών (μία το 2019 και το 2020), ώστε να επιτύχει την πλήρη εξίσωση των εμπορικών αξιών ακινήτων με τις αντικειμενικές. Αυτό θα επηρεάσει τον ΕΝΦΙΑ και θα πρέπει να βρεθεί και πάλι «φόρμουλα», ώστε το τελικό ποσό της βεβαίωσης να μην περιοριστεί κάτω από τα 3 δισ. ευρώ.
πηγη: kathimerini.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή