Του Χρήστου Βαγενά

Το μνημονιακό προεδρείο της ΑΔΕΔΥ, που υπάρχει εδώ και ένα περίπου χρόνο, ζήλεψε τη δόξα της ΓΣΕΕ. Αποφάσισε λοιπόν, η Ετήσια Πανελλήνια Συνδιάσκεψη, που θα πραγματοποιηθεί στις 14-15 Οκτώβρη, να γίνει σε ξενοδοχείο πέντε (5) αστέρων στα Γιάννενα! Ακολουθώντας τα βήματα της ΓΣΕΕ, όπου εν μέσω μνημονίων και σκληρής λιτότητας, έχει διοργανώσει τα τέσσερα τελευταία συνέδρια της συνομοσπονδίας σε πεντάστερα ξενοδοχεία ανά την Ελλάδα. Η ΑΔΕΔΥ σε αυτήν την Πανελλήνια Συνδιάσκεψη, πέρα από τον προγραμματισμό για τις επερχόμενες κινητοποιήσεις, θα συζητήσει σύμφωνα με το πρόγραμμα: την αποτίμηση της αγοραστικής δύναμης των δημοσίων υπαλλήλων, τις αρνητικές μεταβολές των μισθών και τις περικοπές στις συντάξεις με το ασφαλιστικό Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016). Δεν υπάρχει καταλληλότερο μέρος για να μιλήσεις για τις σφαγιαστικές περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις από ένα ξενοδοχείο πέντε αστέρων! Κάπου μεταξύ spa και jacuzzi, που προσφέρει το ξενοδοχείο στους ακριβούς του πελάτες, μπορείς να κατανοήσεις την κατάσταση των δημοσίων υπαλλήλων και των ταλαίπωρων συνταξιούχων. Σίγουρα δεν θα μείνουν όλοι οι αντιπρόσωποι της Συνδιάσκεψης σε αυτό το ξενοδοχείο, πάντως για εκείνες τις μέρες δεν υπάρχουν κενά δωμάτια… Οι παρατάξεις της ΔΑΚΕ, της ΠΑΣΚΕ, του Σύριζα και της ΔΗΜΑΝ (διάσπαση ΠΑΣΚΕ) που συγκροτούν το προεδρείο της ΑΔΕΔΥ, θέλουν να μετατρέψουν την συνομοσπονδία σε έναν γραφειοκρατικό μηχανισμό, που θα συνεργάζεται πλήρως με τα κόμματα εξουσίας και θα μεσολαβούν μόνο για την ικανοποίηση κάποιων ρουσφετιών-εξυπηρετήσεων, που τους εξασφαλίζουν την εκλογική ισχύ τους. Οι παρατάξεις της Αριστεράς (ΠΑΜΕ, Παρεμβάσεις, ΜΕΤΑ), πρέπει να συνεργαστούν και να πρωτοστατήσουν μαζί με τους εργαζόμενους, ώστε να μην επιτρέψουμε να εκφυλιστεί σε τέτοιο βαθμό και η ΑΔΕΔΥ. Θέλουμε συνδικάτα ταξικά και όχι κυβερνητικά ή εργοδοτικά!

πηγη: redtopia.gr

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

 Διαβάζοντας και ακούγοντας αντιδράσεις και διαρροές της κυβέρνησης για τις δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Καμμένου,στις ΗΠΑ, αναρωτιέσαι εάν ζούμε όλοι στην ίδια χώρα… 

   Ο Π. Καμμένος «ξαφνικά» έγινε βαρίδι για την κυβέρνηση, γιατί – μπροστά στις κάμερες – έταξε στον Αμερικανό  ομόλογο του, Τζέιμς Μάτις, βάσεις στη Λάρισα, στο Βόλο και στην Αλεξανδρούπολη (την Κάρπαθο την είχε προτείνει από τον Μαϊο του 2015).

   Ας δούμε ορισμένες πλευρές που αποτελούν προϋπόθεση για μια στοιχειωδώς σοβαρή προσέγγιση. 

   Το σχετικό βίντεο με τις δηλώσεις Καμμένου το δημοσίευσε κάποιος που ήταν στη συνάντηση και είχε κρυφή κάμερα; Όχι. 

   Αναρτήθηκε από το αμερικανικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας, δηλαδή ό,τι πιο επίσημο θα μπορούσε να γίνει εκ μέρους των ΗΠΑ:

https://twitter.com/i/status/1049808005225680896

   Ας συνεχίσουμε: Είναι σοβαρό θέμα (ανεξαρτήτως πολιτικής άποψης που έχει ο καθένας) η «προσφορά» για νέες βάσεις των «συμμάχων» στην Ελλάδα; Εμείς λέμε ναι και νομίζουμε ότι κανείς δεν το αμφισβητεί. 

   Ας προχωρήσουμε:  Ως τι πήγε στις ΗΠΑ ο Π. Καμμένος; Ως τουρίστας; Ως αρχηγός των ΑΝΕΛ; Ως παράγοντας γενικά και αόριστα; Τίποτα απ’ όλα αυτά. Ο Π. Καμμένος πήγε στις ΗΠΑ ως υπουργός Εθνικής Άμυνας, άρα ήταν εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνηση με τον πιο επίσημο τρόπο.  Αυτά είναι πράγματα που δεν χρειάζεται να έχεις διδακτορικό στις διεθνείς σχέσεις για να τα γνωρίζεις. Είναι τα βασικά, αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί.

   Εάν δεν είχε καμία γνώση ο πρωθυπουργός, το υπουργείο Εξωτερικών ή το υπουργικό συμβούλιο (όπως εμφανίζεται σε δηλώσεις, διαρροές και δημοσιεύματα) τότε υπάρχει θέμα. Τότε ο Καμμένος είναι ένας τύπος που πήγε στις ΗΠΑ, την υπερδύναμη με τα γνωστά χαρακτηριστικά, και είπε ό,τι του κατέβηκε στο κεφάλι και το Μαξίμου «ξαφνιάστηκε».

«Ο Π. Καμμένος βλάπτει σοβαρά τη χώρα» 

   Να δεχθούμε και αυτή την εκδοχή, δηλαδή να εγκαταλείψουμε κάθε λογική στοιχειωδών διεθνών σχέσεων σε πολιτικό επίπεδο και παράλληλα να γίνουμε και αφελείς; Ας το κάνουμε κι αυτό.

   Αν, πάντως, ισχύει κάτι τέτοιο τότε έχει δίκιο η «Εφημερίδα των Συντακτών» που στο πρωτοσέλιδο της έγραψε «Ο Π. Καμμένος βλάπτει σοβαρά τη χώρα»…

  Ερώτηση: Αν τη βλάπτει σοβαρά τη χώρα ο Καμμένος ο πρωθυπουργός γιατί δεν θα κάνει κάτι για να μην τη βλάπτει; 

  Αν ισχύει κάτι τέτοιο τότε  είναι λογικό πως «Βγάζει καπνούς ο Τσίπρας με τον Καμμένο», όπως μεταφέρει σήμερα στο πρωτοσέλιδο του το «Έθνος». Κι εδώ, όμως, υπάρχει ερώτημα:  Και τι κάνει; Κάθεται και παρατηρεί τους «καπνούς»;

   Πριν περάσουμε στο επόμενο ζήτημα, το οποίο είναι η απίστευτη υποκρισία για τον «καλό» Καμμένο που από χθες έγινε «κακός» για την κυβέρνηση, ας σημειώσουμε κι αυτό: Μήπως, τελικά, το θέμα των βάσεων είναι ένα απλό ζητηματάκι που ήρθε και πέρασε;  Μήπως να δεχθούμε την απίστευτη δήλωση του ίδιου του Π. Καμμένου, όπως μεταφέρθηκε σήμερα στον Real fm:

«Απαγορεύεται να συζητούμε; Δεν είπα ότι θα αποφασίσω μόνος μου ούτε ερήμην της κυβέρνησης, κάνω μια δημιουργική συζήτηση με συμμάχους και φίλους»;

   Ας το δεχθούμε και αυτό. Είτε το δεχθούμε, όμως, είτε όχι το λιγότερο που χρειάζεται είναι με τον πιο επίσημο τρόπο η κυβέρνηση να απαντήσει: Τι γίνεται με τις νέες βάσεις που «μοιράζει» ο Καμμένος;

Η υποκρισία των «ξαφνιασμένων»

   Πάμε τώρα στο άλλο ζήτημα, την απίστευτη υποκρισία των «ξαφνιασμένων» για τον Καμμένο (που ασκεί άλλη εξωτερική πολιτική από την επίσημη της κυβέρνησης, είναι βαρίδι για τη χώρα,τη βλάπτει και τα λοιπά και τα λοιπά). 

   Αλήθεια, ο Καμμένος τόσα χρόνια που συγκυβερνά με τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήταν βαρίδι, δεν έβλαπτε τη χώρα; Μήπως στην ουσία της πολιτικής (και της εσωτερικής και της εξωτερικής ) δημιούργησε κάποιο πρόβλημα; Ίσα – ίσα, η πραγματικότητα δείχνει το αντίθετο:

   Μαζί ψήφισαν το μνημόνιο (αυτοί που θα το έσκιζαν), μαζί πέρασαν βάρβαρα μέτρα κι έχουν και υπερταμείο ξεπουλήματος, μαζί έκαναν τις ιδιωτικοποιήσεις και πολλά πολλά άλλα. 

   Ακόμα, όμως, και στην εξωτερική πολιτική και την κεντρική της κατεύθυνση – σε σχέση με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ – δεν είχαν πρόβλημα. Μήπως μαζί δεν υλοποίησαν μια φιλοαμερικανική εξωτερική πολιτική που θα τη ζήλευαν ακόμα και οι ίδιοι οι Αμερικάνοι…; Ακόμα, δε, και όταν διαφώνησαν (συμφωνία των Πρεσπών) δεν βρήκαν, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, άκρη να συνεχίσουν παρέα το κυβερνητικό ταξίδι; 

   Μήπως δεν ήταν και είναι ικανοί ΗΠΑλληλοι ο πρωθυπουργός, κύριος Αλέξης Τσίπρας, όσο και ο υπουργός Εξωτερικών, κύριος Νίκος Κοτζιάς (με την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική…);

   Τον θυμόμαστε όλοι τον κύριο Κοτζιά να παίζει ρόλο «αρχιτραγουδιστή» στις φιέστες του ΝΑΤΟ, αλλά και τον κύριο Τσίπρα να κάνει τεμενάδες στον Τραμπ, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στις ΗΠΑ.  Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα περί «διαβολικού» τρόπου του Τραμπ που είναι «για καλό», αλλά και τα περί «κοινών αξιών» (Οκτώβριος 2017).

   Στη συνάντηση αυτή, άλλωστε ήταν που ο Τραμπ αναφέρθηκε σε ένα από τα  αγαπημένα εμπόρια των ΗΠΑ, την πώληση πολεμικού υλικού:

«…η κυβέρνησή μου ήδη ενημέρωσε το Κογκρέσο  για  μια πιθανή πώληση στην Ελλάδα ώστε να αναβαθμιστούν τα αεροσκάφη  F-16.  Αυτή η συμφωνία, που  θα ενδυναμώσει την ελληνική  Πολεμική Αεροπορία, ανέρχεται σε  2,4 δισ. δολάρια και θα δημιουργήσει χιλιάδες θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ».

   Στο ίδιο ταξίδι μάθαμε από τον πρωθυπουργό  (ειδικά για το θέμα των βάσεων, μιας που τον πείραξαν ιδιαιτέρως οι δηλώσεις Καμμένου, όπως μεταφέρεται) –  ότι:

«Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ, με δεδομένο το ενδιαφέρον τους για τη σταθερότητα στην περιοχή, αλλά και την εξαιρετικά σημαντική αμυντική συνεργασία μας – μεταξύ άλλων και στη Σούδα- έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να εργαστούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Βρισκόμαστε σε μία περίοδο που οι σκοποί της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας βρίσκουν κοινά σημεία με τη στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή». 

Από τη συνέντευξη του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στην εβδομαδιαία ομογενειακή εφημερίδα GREEK NEWS

Ας «ξαφνιάσουμε» κι άλλο τους «ξαφνιασμένους» 

Για το τέλος θα «ξαφνιάσουμε» λίγο ακόμα τους «ξαφνιασμένους» βουλευτές, υπουργούς και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και όποιον άλλο «ξαφνιάστηκε» με την κίνηση Καμμένου.

 Αντιγράφουμε από το χθεσινό άρθρο του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου που δημοσιεύθηκε στον «Ημεροδρόμο» ( Στρατιωτικό «οικόπεδο» των ΗΠΑ η Ελλάδα – https://www.imerodromos.gr/stratiwtiko-oikopedo-ton-ipa-i-ellada/)

— Το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης ήδη χρησιμοποιείται από τον αμερικανικό στρατό για την προώθηση ελικοπτέρων στην ανατολική Ευρώπη, αλλά και για τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου στο πλαίσιο της όξυνσης των αντιθέσεων με τη Ρωσία.

— Στην 110 Πτέρυγα Μάχης στη Λάρισα είναι μόνιμα σταθμευμένα αμερικανικά drones MQ9. Οι λεγόμενοι «θεριστές», έχουν μετατρέψει το αεροδρόμιο στο βασικό ορμητήριο τους. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές οι Αμερικανοί αξιολογούν τη χρήση του αεροδρομίου της Λάρισας καθώς και άλλων κρίσιμων εγκαταστάσεων της Πολεμικής Αεροπορίας για τη στάθμευση μεγαλύτερων αεροπλάνων, όπως είναι τα ιπτάμενα τάνκερ.

— Στον Βόλο θα μετασταθμεύσουν τα αμερικανικά F-35, τα οποία θα αποτελέσουν το βασικό όπλο των ΗΠΑ σε περίπτωση αεροπορικών βομβαρδισμών και επεμβάσεων στην περιοχή. 

— Στην Κάρπαθο, το αμερικανικό Πεντάγωνο θέλει να τη δημιουργία αεροπορικής βάσης, στην οποία θα μετασταθμεύσουν αεροσκάφη F-22 RAPTOR. Με τη δημιουργία βάσης στην Κάρπαθο οι ΗΠΑ ελέγχουν την είσοδο ή την έξοδο από την Ανατολική Μεσόγειο δια μέσου του Αιγαίου. Ελέγχουν τα τουρκικά παράλια και τουρκικά αεροδρόμια, σε περίπτωση που «στραβώσει το παιχνίδι» με τον Σουλτάνο. Επίσης θα δημιουργήσουν μια αεροπορική βάση, για επιχειρήσεις στην Μέση Ανατολή. 

— Επίσης παρότι δεν το ανέφερε (σ.σ ο Π. Καμμένος) στην Ανδραβίδα ήδη βρίσκονται μαχητικά F-16 και στην Σούδα φιλοξενούνται F-15. Επίσης βασικά πολεμικά αεροπλάνα των ΗΠΑ που χρησιμοποιούνται για επιθετικούς σκοπούς. 

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές η επέκταση της συμφωνίας της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας – ΗΠΑ με την παράδοση στρατηγικών υποδομών για τα επόμενα δέκα χρόνια, προγραμματίζεται να υπογραφεί πριν τις εκλογές. Εξάλλου το Δεκέμβριο θα πραγματοποιηθεί διάσκεψη του λεγόμενου «Στρατηγικού Διαλόγου ΗΠΑ – Ελλάδας», όπου θα τεθούν επί τάπητος όλοι οι σχεδιασμοί του επόμενου διαστήματος.  

    Μετά απ’ όλα τα παραπάνω μπορούμε να πούμε με σιγουριά:

     Οι «ξαφνιασμένοι» και «ανυποψίαστοι» (αν είναι όντως σε τέτοια κατάσταση) με τις προσφορές βάσεων του Καμμένου στις ΗΠΑ (του Καμμένου που «βλάπτει σοβαρά τη χώρα») έχουν λύση.

   Η λύση αυτή, όμως, προϋποθέτει κάτι: Να αποχωριστούν τις κυβερνητικές καρέκλες ή να βρουν άλλους κυβερνητικούς εταίρους. 

   Σε αντίθετη περίπτωση το «ξάφνιασμα» τους μάλλον δεν είναι τόσο έντονο και θα τη βγάλουν την άκρη, είτε ο Π. Καμμένος είναι «λαγός» για τις βάσεις, είτε απλά κάποιος που γυρνάει τον κόσμο σε επίσημα ταξίδια και λέει ό,τι του κατέβει σε «δημιουργικές» συζητήσεις «με συμμάχους και φίλους»…

πηγη: imerodromos.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

«Ώρα έντεκα π.μ. – Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΦΤΕΡΟΥΓΙΖΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ – Οι Γερμανοί εκκενώνουν οριστικά την πρωτεύουσα – Ο γερμανός διοικητής και όλο το στρατηγείο του Λυκαβηττού ανεχώρησαν – Η Αθήνα κηρύχτηκε ανοχύρωτη.

Πριν φύγουν και οι τελευταίοι Ούννοι ο λαός ξεχύθηκε με σημαίες και ζητωκραυγές στους δρόμους. Απ’ το Πανεπιστήμιο, απ’ τις Τράπεζες, απ’ όλα τα κέντρα οι τηλεβόες του ΕΛΑΣ σαλπίζουν το χαρμόσυνο μήνυμα. Οι συνοικίες σε παραλήρημα ενθουσιασμού ετοιμάζονται για το μεγάλο γιορτασμό. Στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη αντιπροσωπείες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ κατέθεσαν στεφάνι. Έξαλλος από τον ενθουσιασμό ο συγκεντρωμένος κατά χιλιάδες λαός ζητωκραύγαζε. Δακρύζοντας οι πολίτες αγκάλιαζε ο ένας τον άλλο (…). Η γερμανική σημαία κατέβηκε απ’ την Ακρόπολη και τα τελευταία γερμανικά τμήματα έφυγαν το πρωί απ’ την Αθήνα» (Ριζοσπάστης, 12/10/1944).

   Ήταν σαν σήμερα, 12 Οκτώβρη 1944, πριν 74 χρόνια, μέρα Πέμπτη, όταν το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ και η ΕΠΟΝ απελευθέρωναν την Αθήνα από την μπότα του ναζί κατακτητή.

   Ηταν  μια συγκλονιστική μέρα.

   Την επομένη της  λαοπλημμύρας στην πρωτεύουσα το κλίμα της γιορτής της Απελευθέρωσης μεταφέρεται από τον Τύπο σε όλη την Ελλάδα. Υπό τον τίτλο «ΛΕΥΤΕΡΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ! Η ΑΘΗΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ», ο «Ριζοσπάστης» γράφει:

«Χάθηκε το βρωμερό κουρέλι του φασισμού απ’ την Ακρόπολη. Τούτο το σύνθημα περίμενε η Αθήνα. Η μπαρουτοκαπνισμένη Αθήνα, που γνώρισε την πείνα και το βόλι του κατακτητή, το στιλέτο του προδότη, η αδάμαστη Αθήνα, που τρία χρόνια πάλεψε, ξεχύθηκε ζωντανή ανθρωποθάλασσα να διαλαλήσει τη Νίκη, να γιορτάσει τη Λευτεριά της. Πέντε λεφτά φτάσανε για να κολυμπήσει όλη η πόλη στο γαλάζιο. Για ν’ ανέβουν οι ΕΠΟΝίτες στα καμπαναριά και ν’ αντηχήσουν χαρούμενα οι καμπάνες. Διαδηλώσεις, που πρώτη φορά βλέπει η Αθήνα, ξεχύνονται από παντού. Από το Σύνταγμα ως την Ομόνοια ένα ρεύμα είναι ο κόσμος. Γελούν, δακρύζουν, αγκαλιάζονται. Λευ-τε-ρω-θή-κα-με ! Νι-κή-σα-με !

Και πάνω απ’ όλα, μια φωνή που αγκαλιάζει όλη την Αθήνα, που κλείνει όλους τους σκληρούς τρίχρονους αγώνες, όλη την πίστη στη λευτεριά, όλη τη χαρά της Νίκης:

Ε-Α-Μ ! Ε-Α-Μ ! (…). Ανεβασμένοι στ’ αυτοκίνητα, ρίχνουν οι ΕΑΜίτες τα συνθήματα, που τ’ αρπάζει με μια φωνή ο κόσμος και τα κάνει βουή και σάλπισμα για να φτάσουν απ’ άκρη σ’ άκρη της Ελλάδας. Κανένα άσυλο στους προδότες! Λευτεριά – Λαοκρατία!(…) ΕΛΑΣίτες περνούν σ’ αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες. Ακράτητος ο κόσμος τους κυκλώνει: Ζήτω ο Λαϊκός Στρατός! Ζήτω ο Στρατός της Λευτεριάς μας! Το δίκοχο του ΕΛΑΣίτη, όπου εμφανιστεί, ξεσηκώνει θύελλα ενθουσιασμού. (…) το πένθιμο εμβατήριο αντηχεί από χιλιάδες στόματα που υπόσχονται πίστη στον αγώνα, το τελικό τσάκισμα του Φασισμού και τη Λαοκρατία (…)».

https://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2018/10/apeleyterwsh-athhnas-vasw-katrakh-300x211.jpg 300w" data-lazy-sizes="(max-width: 500px) 100vw, 500px" width="500" height="352">

     «Η Απελευθέρωση της Αθήνας», ξυλογραφία της Βάσως Κατράκη

     Ανάμεσα στα εκατομμύρια των πατριωτών που ξεχύθηκαν στους δρόμους και ζητωκραύγαζαν το θάνατο του αγκυλωτού του φασισμού, κάποιοι ισχυρίζονται ότι «ήταν και αυτοί εκεί». Είναι οι ίδιοι που προσπαθούν να κρύψουν την απουσία των προγόνων τους και τη δική τους πίσω από την «αθώα» φρασούλα: «Τότε όλοι οι Έλληνες ήταν μαζί»…. Όμως:

    1) Άλλο πράγμα ο ελληνικός λαός που πολεμούσε τους Γερμανούς στις πόλεις και στα βουνά, κι άλλο πράγμα εκείνοι που είχαν πάρει τον «πατριωτισμό» τους – μαζί με το χρυσό της χώρας – και τον είχαν φυγαδεύσει στα ασφαλέστατα «χαρακώματα» του Καΐρου και του Λονδίνου. 

    2) Άλλο πράγμα ο ελληνικός λαός που μαχόταν το ναζισμό διεκδικώντας για αντίτιμο μια Ελλάδα της λευτεριάς, της δημοκρατίας και της λαϊκής αναδημιουργίας, κι άλλο πράγμα εκείνοι που το 1944 έσπευδαν να συνταχθούν με τη «εξόριστη» βασιλική κυβέρνηση στην Αίγυπτο. Ήταν, μάλιστα, τόσο «διαθέσιμοι» στην υπηρεσία των Ανακτόρων, που για το λόγο αυτό «βραβεύονταν» με την ανάθεση ρόλου πρωθυπουργού της «κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητας».

    3) Άλλο πράγμα το ΕΑΜ κι άλλο εκείνοι που συνεργάστηκαν με τον Χίτλερ, οι δοσίλογοι, οι ταγματασφαλίτες και οι γερμανοντυμένοι. Στους οποίους, αν και προδότες, οι του Καΐρου και του Λονδίνου, όταν επέστρεψαν, στο πλαίσιο της «εθνικής τους ενότητας», επιδαψίλευσαν τιμές και αξιώματα…

    4) Άλλο πράγμα αυτοί που πολεμούσαν και τραγουδούσαν «το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ τη πείνα, θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά» κι άλλο πράγμα οι «παπατζήδες»που (στις 2-5-1944) σε ομιλία τους στην Αλεξάνδρεια, παρουσία των αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού, έκαναν λόγο για τη «βρωμιά του ΕΑΜ»!

    5) Άλλο πράγμα αυτοί που πολέμησαν τον Χίτλερ και με τα ίδια όπλα πολέμησαν τον Τσόρτσιλ και τον Βαν Φλιτ, κι άλλο εκείνοι που για να καταπνιγεί κάθε εγχείρημα λαϊκής κυριαρχίας στον τόπο τηλεγραφούσαν στον Τσόρτσιλ τα εξής:«Δύναμαι να σας διαβεβαιώσω ότι η σταθερότης της ελληνικής κυβερνήσεως θα διατηρηθεί πλήρως κατά τας επικείμενους κρίσιμους στιγμάς. Δεν γνωρίζω τους λόγους διά την απουσία της Βρετανίας. Μόνον η άμεσος παρουσία εντυπωσιακών βρετανικών δυνάμεων εις την Ελλάδα και ως τας τουρκικάς ακτάς θα ήτο δυνατό να μεταβάλει την κατάστασιν» (Γεώργιος Παπανδρέου, 22/9/1944, τηλεγράφημα προς τον Τσόρτσιλ).

     6) Άλλο πράγμα αυτοί που έδωσαν την ψυχή, την καρδιά και το αίμα τους για τη λευτεριά της Ελλάδας και για τη σωτηρία του λαού, κι άλλο οι μαυραγορίτες, τα κόμματά τους και οι εφημερίδες που έφταναν να δίνουν ακόμα και το παράγγελμα των εκτελεστικών αποσπασμάτων (!), αυτοί που κράδαιναν ενάντια στο μεγαλειώδες κίνημα της Αντίστασης τη «νομιμότητα» του κατακτητή και των ντόπιων οργάνων του και έγραφαν: «Καλώς συνετάγη ο νόμος που τιμωρεί με θάνατο τους Ελληνες υπηκόους όσοι μετέχουν σε πολεμικές εχθροπραξίες κατά των Γερμανών» («Καθημερινή», 1/6/1941).

    7) Άλλο πράγμα οι εκτελεσμένοι στον τοίχο της Καισαριανής κι άλλο πράγμα οι «Τσολάκογλου» και οι «Ραλληδες». Άλλο πράγμα ο Έκτωρ Τσιρονίκος, ο  δοσίλογος και συνεργάτης των Γερμανών επί Κατοχής. Ο αντιπρόεδρος στη γερμανοδιορισμένη «κυβέρνηση» του Ιωάννη Ράλλη, της κυβέρνησης δηλαδή των γερμανοτσολιάδων που ίδρυσε τα «Τάγματα Ασφαλείας». Κάτι τέτοιοι σαν τον Τσιρονίκο, με τέτοια «πατριωτική» προϋπηρεσία, είναι που απαρτίζουν τους «ήρωες» της Χρυσής Αυγής. Έτσι, στο περιοδικό της Χρυσής Αυγής, στη δεύτερη σελίδα, μέσα σε ειδικό πλαίσιο ώστε να τονίζεται ευδιάκριτα ο ναζισμός τους, δημοσιεύτηκε κείμενο (τεύχος Δεκέμβρη 1983) υπό τον τίτλο «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ», το οποίο καταλήγει ως εξής: «Γιατί ΕΜΕΙΣ, μόνο ΕΜΕΙΣ είμαστε ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ, μελλοντικοί ανατροπείς της διαφθοράς, μελλοντικοί Δημιουργοί της Πολιτείας του Ήλιου, της Πολιτείας του Ελληνικού Μεγαλείου, της ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ».

   Η υπογραφή του εν λόγω δημοσιεύματος (και μάλιστα με κεφαλαία γράμματα) είναι: «ΕΚΤΩΡ ΤΣΙΡΟΝΙΚΟΣ».

   Να λοιπόν που η Ιστορία και η αλήθεια είναι πεισματάρικα πράγματα. Και επιμένουν: Όπως και σήμερα, έτσι και τότε, «μαζί» και «ενωμένος» στον αγώνα για την Απελευθέρωση και στη γιορτή για την Απελευθέρωση ήταν, πράγματι, ο ελληνικός λαός. Οι δοσίλογοι και οι πατριδοκάπηλοι ήταν – και θα είναι πάντα – στην άλλη μπάντα.

   Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που στην Ελλάδα η 12η Οκτωβρίου, η ημέρα της Απελευθέρωσης της Αθήνας και της Ελλάδας – που έμελλε να μείνει μια ανολοκλήρωτη απελευθέρωση για τον λαό και τον τόπο – είναι μια «ξεχασμένη» επέτειος για την άρχουσα τάξη και το κράτος της.

   Και έχουν απόλυτο δίκιο. Για ποιο πράγμα να γιορτάσουν αυτοί, άλλωστε; Τι να γιορτάσουν; Την απουσία τους από τον αγώνα του ελληνικού λαού για την λευτεριά του; Την προδοσία τους και τη συνεργασία τους με τον κατακτητή; Ή την κατοπινή τους πρόσδεση με τον ευρωατλαντισμό;

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr