Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος *

Μήπως νοσταλγούμε περισσότερες εξεγέρσεις από όσες προετοιμάζουμε;

Τι άφησε πίσω ο Δεκέμβρης; «Μας κράτησε πεισματάρηδες μέσα σ’ ένα έδαφος υποταγής, μας έβαλε στο στόμα το “Όχι” και το “στ’ αρχίδια μου ό,τι κι αν γίνει” […] μας προστάτεψε από τους πειρασμούς της εξουσίας, μας απομάκρυνε από το δηλητηριώδες φίλημα του […] κράτους». Αυτός που μιλά είναι ο Πάκο Ιγνάθιο Τάιμπο ΙΙ. Μιλάει για την κληρονομιά του μαυροκόκκινου ’68 στο Μεξικό – για ό,τι δεν άγγιξε η βία της αντιεξέγερσης και η προπαγάνδα περί ματαιότητας των εξεγέρσεων. Τα ίδια, πιο κόσμια, θα μπορούσε να λέει ο Ντανιέλ Μπενσαΐντ για τον γαλλικό Μάη. Κι ακριβώς αυτά, για τον δικό μας μαυροκόκκινο Δεκέμβρη, μπορούμε να πούμε κι εμείς. Όχι όλοι, βεβαίως: καθένας «βλέπει», άρα και θυμάται, ό,τι του επιτρέπει η θέση του. Έτσι, άλλα βλέπει ο κόσμος που αυτά τα χρόνια επέμεινε στο «Όχι» – μ’ όλες μας τις διαφορές. Άλλα, όσες και όσοι διάλεξαν τη σταδιοδρομία του πρώην εξεγερμένου και νυν αντιδεξιού: του χρήσιμου ηλίθιου.

Δυο λεπτά όμως. Για να μη γίνεται μελό, για να μην εξαντλεί την πολιτική στην ηθική, για να μη γίνεται φτηνή και κραυγαλέα, η σκέψη χρειάζεται εγρήγορση: μήπως σε κάθε επέτειο νοσταλγούμε περισσότερες εξεγέρσεις απ’ όσες προετοιμάζουμε; Πώς μπορεί να υπερασπίζεται κανείς τη μνήμη, χωρίς να την κάνει υποκατάστατο της πολιτικής;

* Ο Δεκέμβρης του 2008 δεν ήταν ο Μάης των εξεγερμένων πανεπιστημίων και της συγκεντρωμένης βιομηχανικής εργατικής τάξης. Δεν ήταν οι 300.000 του μεξικάνικου ’68, ούτε η ανυπακοή του ιταλικού θερμού φθινοπώρου, που τρόμαξε τα αφεντικά στους χώρους της δουλειάς. Δεν έθεσε θέμα εξουσίας ή, έστω, πτώσης της κυβέρνησης – όχι, τουλάχιστον, πλειοψηφικά. Δεν ήταν όλης της Αριστεράς, ούτε «του λαού», όπως οι μετέπειτα Αγανακτισμένοι. Ήταν όμως –κι έτσι τον αντιμετώπισαν κυβέρνηση, κόμματα, διανοούμενοι, ΜΜΕ, αστυνομία και φασίστες– μια αντικρατική εξέγερση.

* Ο Δεκέμβρης δεν ήταν (μόνο) οι θεαματικές συγκρούσεις με την αστυνομία. Επισήμανε την απαξίωση όλων ανεξαιρέτως των κρατικών μηχανισμών. Επιτέθηκε στους πιο «ορατούς» – «προνομιακά», και δικαίως βεβαίως, στην εκφασιζόμενη αστυνομία της Δημοκρατίας. Δίχασε όλα τα κόμματα και διαίρεσε τους διανοούμενους. Έφερε κοντά μια ορισμένη Αριστερά με μια ορισμένη αναρχία και ενέπνευσε την αλληλεγγύη αναρχικών και αριστερών διεθνώς. Για όλους αυτούς τους λόγους, και γιατί ήδη «διασταυρωνόταν» με τη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης, ο ίδιος έφερε πιο κοντά Κέντρο και Ακροδεξιά, και τρόμαξε ξένους ηγέτες.

* Ο Δεκέμβρης δεν ήταν αναλαμπή. Αξιοποίησε πολιτικές εμπειρίες και σχέσεις ανθρώπων με επίκεντρο τα Εξάρχεια – σχέσεις που σφυρηλατήθηκαν στην αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους, στο φοιτητικό κίνημα του 2006-7 και στο κίνημα για τα δικαιώματα των κρατουμένων, έναν μήνα νωρίτερα. Ξεπέρασε, όμως, κατά πολύ τα Εξάρχεια, την αναρχία και την Αριστερά. Κι όταν αποσύρθηκε, έδειξε πόσο κρίσιμη ήταν η απουσία μιας μαζικής και αξιόπιστης αντικαπιταλιστικής πολιτικής δύναμης – αυτής που δεν έχουμε φτιάξει ακόμα.

* Ο Δεκέμβρης έδειξε τα όρια μιας Αριστεράς που εξαντλείται στην προπαγάνδα. Πρωτοβάθμια σωματεία, κοινωνικά κέντρα, δίκτυα αλληλεγγύης, μέσα αντιπληροφόρησης, αντιφασιστικές πολιτοφυλακές – όλα όσα αποδείχτηκαν κρίσιμα τις μέρες της «παθητικής επανάστασης» κράτους και Ακροδεξιάς, ξεκίνησαν την επαύριο της εξέγερσης.

* Ο Δεκέμβρης θύμισε πως, αν θες να είσαι με τις εξεγέρσεις, δεν μπορείς να καταγγέλλεις τη βία και τα άκρα «απ’ όπου κι αν προέρχονται». Το έκανε η ΔΗΜΑΡ, εν μέσω αντι-εξέγερσης – για να βρεθεί στην αγκαλιά του Σαμαρά. Το κάνει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, καταγγέλλοντας ως «άκρα» Χρυσή Αυγή και ΕΑΑΚ – βεβαιώνοντας πως η μετάλλαξη δεν έχει γυρισμό. Ο Δεκέμβρης, όμως, έδειξε κι ένα ακόμα: πόσο ανερμάτιστη, αυτοκαταστροφική μπορεί να γίνει η βία όταν ξεκόβει από σχέσεις και μαζικές κοινωνικές διαθέσεις – όταν γίνεται υποκατάστατο μιας χειραφετητικής πολιτικής.

*συγγραφέας του βιβλίου Ο Μαυροκόκκινος Δεκέμβρης (εκδόσεις Τόπος)

πηγη: prin.gr

Ματίνα Παπαχριστούδη

Τις τελευταίες μέρες ξέσπασε μέγας εκδοτικός πόλεμος γύρω από το πρακτορείο διακίνησης εφημερίδων Άργος, το οποίο κάποιοι – και εντός κυβέρνησης – παρέδωσαν διθυραμβικά πριν ενάμιση χρόνο στον Μαρινάκη, μαζί με την υπόλοιπη περιουσία του πρώην ΔΟΛ. Το έτερο πρακτορείο διακίνησης, η Ευρώπη του Μπόμπολα, έβαλε λουκέτο. Η μονοπωλιακή λειτουργία του Άργους σε συνδυασμό με την επιχειρηματική τακτική του νέου ιδιοκτήτη του, τον οδήγησε σύντομα σε σύγκρουση με τους άλλους εκδότες. Τρεις εφημερίδες – Documento, Εφημερίδα των Συντακτών και Δημοκρατία – κατήγγειλαν δημόσια τον Μαρινάκη, ενώ από το πρακτορείο έχουν αποχωρήσει, σε ό,τι αφορά την εκτίμηση κυκλοφορίας, έξι εφημερίδες, μεταξύ αυτών η Καθημερινή και η Real News του Χατζηνικολάου, ο οποίος τυγχάνει να είναι και πρόεδρος της ένωσης εκδοτών, της ΕΙΗΕΑ. Στη διαμάχη ενεπλάκησαν και οι αρμόδιοι υπουργοί, Παππάς και Κρέτσος, που έστειλαν επιστολή στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, ενώ το ίδιο έπραξε και ο υπουργός Οικονομικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Δραγασάκης. Με την επιστολή του τελευταίου, μάλιστα, κινητοποιήθηκε η Επιτροπή, διατάσσοντας το «πάγωμα» της νέας εμπορικής πολιτικής του πρακτορείου, που είναι η φαινομενική αιτία του πολέμου.

Στο φόντο του ξεπεσμού του ελληνικού Τύπου, όμως, ο πόλεμος είναι φανερό πως γίνεται για τα ξεφτισμένα ιμάτια της διαπραγμάτευσης και της διαμεσολάβησης στη χειραγώγηση. Γίνεται, όμως, χωρίς αναγνώστες, καθώς το κοινό δεν δίνει καμία σημασία στο γεγονός πως ο κλάδος έχει καταποντιστεί συνολικά. Τα στοιχεία είναι αμείλικτα. Δέκα χρόνια πριν, τον Οκτώβριο του 2008, οι τότε κυριακάτικες εφημερίδες, 22 τίτλοι συνολικά, πουλούσαν στο περίπτερο 1.063.00 φύλλα. Τέσσερα χρόνια αργότερα και αφού το σύνολο των εκδοτών είχε συνασπιστεί στο μεγάλο μέτωπο του μνημονιακού οδοστρωτήρα, 16 τίτλοι στον κυριακάτικο τύπο πουλούσαν πάντα τον Οκτώβριο 589.203 φύλλα. Δέκα χρόνια μετά, 11 τίτλοι πουλάνε 144.462 φύλλα! Αν και από τη μέτρηση λείπουν οι έξι εφημερίδες, η γιγάντια πτώση δεν αλλάζει και πολύ.

Την ίδια περίοδο έβαλαν λουκέτο περίπου 800 επιχειρήσεις ΜΜΕ και οι ίδιοι εκδότες διέλυσαν σαρωτικά τις εργασιακές σχέσεις. Η ανεργία στα ΜΜΕ αυξήθηκε κατά περίπου 800% και στον κλάδο κυριαρχεί η επισφάλεια και η απασχόληση με μπλοκάκι.

Ειδήσεις Πίσω από τις Κάμερες 

Κρυφά παραμένουν τα διαφημιστικά έσοδα των ΜΜΕ. Από το 2016 και μετά η διαφήμιση στα ΜΜΕ, κυρίως στην τηλεόραση και το Διαδίκτυο εμφανίζει ικανοποιτική αύξηση. Δεν υπάρχουν ωστόσο επίσημα πιστοποιημένα στοιχεία για αυτήν καθώς οι ιδιοκτήτες των καναλιών έχουν απαιτήσει να μην δημοσιοποιείται η διαφημιστική δαπάνη στα Μέσα. Οι θεσμικοί της αγοράς φυσικά δεν αντέδρασαν και σήμερα η αύξηση ανακοινώνεται κατά εκτιμήσεις.

Σύμφωνα με τέτοιες εκτιμήσεις λοιπόν, μαθαίνουμε πως για το 2018 η δαπάνη διαφήμισης θα ξεπεράσει τα 500 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων το 48% περίπου στην τηλεόραση. Και όχι σε 7 κανάλια όπως παλαιότερα, αλλά σε μόλις 5. Μεγάλη επίσης αύξηση έχει η διαφήμιση στο διαδίκτυο, ενώ στις εφημερίδες και στα περιοδικά εκτιμάται πως υπάρχει συνεχόμενη πτώση. Τα στοιχεία αυτά δεν είναι δυνατόν να ελεγχθούν επίσημα. Τίθεται έτσι μείζον ζήτημα ανεξέλεγκτης λειτουργίας τηλεόρασης και διαδικτύου.

Σοβαρό πλήγμα στα παραδοσιακά Μέσα που φλερτάρουν ανοιχτά με την ιδεολογία της Χρυσής Αυγής και προβάλλουν την επιχειρηματολογία της καταφέρνει η διάχυση της ενημέρωσης μέσω διαδικτυακών σελίδων και κοινωνικών δικτύων. Στην «έφοδο» στα σχολεία τις περασμένες μέρες, η μαζική-συλλογική διακίνηση της μεγάλης κινητοποίησης του αντιφασιστικού μετώπου εξανάγκασε ακόμη και τα φιλο-δεξιά τηλεοπτικά κανάλια να παρουσιάσουν τις κινητοποιήσεις και τις αντιδράσεις των μαθητών.

πηγη: prin.gr

Οι ηγετίσκοι του κομματικού συνδικαλισμού ξαναχτύπησαν!! Με ανακοίνωση που εξέδωσε ο αποκαλούμενος "Αγωνιστικός Συνδυασμός Ναυτών", συνδυασμός φάντασμα που οι διάφοροι Ευαγγελάκηδες κατάφεραν να υπονομεύσουν και να τον διαλύσουν, προκειμένου να συγκαλύψουν τις βαρύτατες ευθύνες για το ανοσιούργημά τους, χρησιμοποιούν τον τίτλο αυτού του συνδυασμού για να βγάλουν οι ίδιοι τα απωθημένα τους και ταυτόχρονα να καλύψουν στο κομματικό - παραταξιακό ακροατήριό τους την πλήρη ανικανότητά τους να συγκροτήσουν συνδυασμό στην ΠΕΝΕΝ.

Ο συντάκτης της σχετικής βοθροανακοίνωσης ο οποίος προφανώς ουδεμία σχέση έχει με τον κλάδο των Ναυτών, το μόνο που τον ενδιαφέρει ήταν να εκδηλώσει το μένος, το μίσος και με την χυδαιότητα που αποπνέει καταφέρνει να γίνει καταγέλαστος.

Χαρακτηρισμοί του είδους "Διοίκηση μειοψηφίας της ΠΕΝΕΝ", ¨περιθωριακή ομάδα", αναφορά στον "Μακρυθεοδωρισμό", τα περί ¨εκβιασμών και απειλών" και όλα αυτά ερήμην αυτών που τυπικά φέρονται ως εκπρόσωποι του παραπάνω ψευτοσυνδυασμού τους, δείχνουν τον κατήφορο των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού οι οποίοι το αδιέξοδο και την αποτυχημένη γραμμή τους προσπαθούν να μεταφέρουν ενοχοποιώντας με όρους συκοφαντίας στο μόνο Σωματείο στον Ναυτεργατικό χώρο που μένει όρθιο και βρίσκεται με όρους κινήματος τόσο απέναντι στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, την κυβερνητική πολιτική και τους συνδικαλιστικούς τους εκπροσώπους, μέσα στους οποίους περίοπτη θέση κατέχουν οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού!!!

Το βρώμικο και ανήθικο πολιτικά σενάριο αυτών των δυνάμεων σκιαγραφείται ως εξής: αφού όντας ανίκανοι και ανύπαρκτοι τόσο στην ΠΕΝΕΝ όσο και γενικότερα στην δράση τους στο Ναυτεργατικό κίνημα, προκειμένου να συγκαλύψουμε την χρεοκοπημένη μας τακτική προσφεύγουμε στην λασπολογία, επινοούμε ξεκινώντας από την συνέλευση εκλογής εφορευτικής επιτροπής κάνοντας λόγο για "παρωδία¨, συνεχίζουμε το παραμύθι περί παράνομου αποκλεισμού μας στην κάθοδό μας στις αρχαιρεσίες της ΠΕΝΕΝ, ανακαλύπτουμε δήθεν "απειλές και εκβιασμούς" στην εκλογική διαδικασία προκειμένου από την μια να καλύψουμε τις ευθύνες μας για την αποτυχία μας και ταυτόχρονα νομιμοποιούμε ακολούθως τους ισχυρισμούς μας ότι η συμμετοχή και το αποτέλεσμα των αρχαιρεσιών στην ΠΕΝΕΝ είναι τουλάχιστον κατασκευασμένο!!!

Η απεύθυνσή τους δεν είναι οι Ναύτες ούτε συνολικά οι Ναυτεργάτες, σε αυτούς το μόνο που θα προκαλέσουν οι σχετικές γελοίες καταγγελίες τους είναι θυμηδία, ειρωνεία, ακόμη και αγανάκτηση.

Το ακροατήριό τους είναι ο κομματικός μικρόκοσμος που ενδεχόμενα ορισμένοι αναρωτηθούν που οφείλεται και ποιός ευθύνεται για την παταγώδη αποτυχία την στιγμή που διαφήμιζαν επί σειρά ημερών οι ίδιοι, μέσω των κομματικών και παραταξιακών τους εντύπων (Ριζοσπάστης - 902 - Ναυτεργατική), για δυναμική επιτυχή και εντυπωσιακή κάθοδο στις εκλογές της ΠΕΝΕΝ!!!

Με άλλα λόγια αυτοί οι αποτυχημένοι ηγετίσκοι έχουν ήδη σκαρώσει όλο το σενάριο για να συγκαλύψουν τις δικές τους ευθύνες και για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούν ως εργαλείο την πιο μαύρη προπαγάνδα, την λασπολογία και την συκοφαντία, όχι μόνο για να καλύψουν τις ευθύνες τους αλλά και να δικαιωθούν!!!

Να γνωρίζουν όμως ότι σήμερα ακόμη και τα κομματικά τους μέλη έχουν την δυνατότητα πρόσβασης, ενημέρωσης και πληροφόρησης και στην αντίθετη άποψη, αυτή της ΠΕΝΕΝ, την οποία λυσσασμένα αποσιωπούν ή και διαστρέφουν!

Τέλος για τα όσα καταγέλαστα και φαιδρά επινοούν και κατασκευάζουν θέλουμε να σημειώσουμε τα παρακάτω:

• Απειλές, εκβιασμούς και πιέσεις άσκησαν αυτοί οι ηγετίσκοι σε άτομα που συμμετέχουν στον Συνδυασμό που υποστηρίζει η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ "Ταξική Αγωνιστική Συσπείρωση Ναυτών", να ξέρουν ότι το γνωρίζουμε και μάλιστα ο συντάκτης αυτής της κατάπτυστης ανακοίνωσης έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο, χωρίς βέβαια να πετύχει στο ελάχιστο τον στόχο του...
• Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ έχει θεσμοθετήσει ότι πιο δημοκρατικό υπάρχει στα καταστατικά λειτουργίας των Ναυτεργατικών σωματείων, και κανείς δεν μπορεί μέσω πιέσεων και εκβιασμών να πάρει ψηφοδέλτιο μέλους της ΠΕΝΕΝ, αφού στο καταστατικό μας είναι θεσμοθετημένη διάταξη ότι όποιος ψηφίζει με αλληλογραφία απαιτείται η έγγραφη βεβαίωση για το γνήσιο της υπογραφής από δημόσια αρχή ή υπηρεσία.
• Σε αντίθεση με το καλπονοθευτικό σύστημα που έχουν στα καταστατικά τους ΠΕΜΕΝ - Στέφενσων και ένα πλαστό μητρώο μελών, οι οποίοι στην πραγματικότητα οι φερόμενοι ως ψηφίσαντες με αλληλογραφία, στην ΠΕΜΕΝ περίπου 60%, και στο Στέφενσων σχεδόν 90%, έχουν οι ίδιοι βάλει στο χέρι τα ψηφοδέλτια αυτά, τα έχουν οι ίδιοι σταυροδοτήσει και τα έχουν οι ίδιοι ταχυδρομήσει και ακολούθως θριαμβολογούν για το αποτέλεσμα των εκλογών τους που είναι εξόφθαλμα πλαστό, άκυρο, διάτρητο και αποτέλεσμα απροκάλυπτης νοθείας!!!

Σχετικά με τα όσα άθλια γράφουν για την περιοδεία του Ταμία της ΠΕΝΕΝ σε διάφορες Πορθμειακές γραμμές, αυτή είναι απολύτως ενταγμένη στην τακτική επαφή που έχει η Ένωσή μας όλα τα χρόνια με τα μέλη και τους Ναυτεργάτες αυτών των πλοίων οι οποίοι έχουν διαπιστώσει ότι η ΠΕΝΕΝ είναι το μοναδικό Σωματείο που νοιάζεται, ασχολείται, παρεμβαίνει και αγωνίζεται για τα Ναυτεργατικά προβλήματα και προφανώς τα περί απειλών και εκβιασμών είναι στην αρρωστημένη φαντασία των αποτυχημένων κομματικών ηγετίσκων οι οποίοι φωνασκούν για να ψαρέψουν στον βούρκο της λασπολογίας. Για να καταδείξουμε το μέγεθος της αξιοπιστίας τους και των πληροφοριών τους σημειώνουμε ότι πλοία που αναφέρουν στην σχετική καταγγελία τους δεν είναι καν δρομολογημένα στις Πορθμειακές γραμμές της Εύβοιας.

Δυστυχώς για αυτούς οι γελοίοι ισχυρισμοί τους δεν έχουν την αποδοχή ούτε και αυτών που φέρονται ως υποψήφιοι του ψευτοσυνδυασμού τους.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καλεί για άλλη μια φορά τον κλάδο και τα μέλη της να πάρουν μαζικά μέρος στην εκλογική μας διαδικασία, να ενισχύσουν και να δυναμώσουν την αγωνιστική συμβολή στα προβλήματα του κλάδου και όλου του Ναυτεργατικού μας κόσμου.

Αυτή θα είναι η καλύτερη απάντηση στα βρώμικα σχέδια των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού οι οποίοι στριμωγμένοι από τις τεκμηριωμένες αποκαλύψεις μας για το οικονομικό αλισβερίσι με το μεγάλο εφοπλιστικό κεφάλαιο (αλήθεια ο συντάκτης της ανακοίνωσης έχει κάτι να πει για αυτό ή ταυτίζεται με την αντίληψη πως ότι κάνει ο κομματικός συνδικαλισμός είναι απριόρι νόμιμο, ηθικό και πολιτικά ορθό;), προσπαθούν απελπισμένα να πιαστούν από τα μαλλιά τους για να διασωθούν από την καθολική κατακραυγή των Ναυτεργατών που τους έχουν εγκαταλείψει οριστικά και τους έχουν οδηγήσει στο περιθώριο του Ναυτεργατικού κινήματος.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ