Μετά τις εξελίξεις στο Eurogroup της Δευτέρας 11 Μάρτη, ακόμα και ο πιο αδαής περί τα οικονομικά πρέπει να κατάλαβε το λόγο για τον οποίο η κυβέρνηση έβαλε τον ΟΔΔΗΧ να βγει άρον-άρον «στις αγορές» με δεκαετές ομόλογο, χωρίς να περιμένει να μειωθεί λίγο ακόμα το επιτόκιο. Αν το βιβλίο προσφορών για το δεκαετές άνοιγε μετά το Eurogroup, το επιτόκιο θα ξεπερνούσε το 4%.

Ο Τσακαλώτος δεν έκανε δηλώσεις μετά το τέλος του Eurogroup. Εξέδωσε μόνο ένα non paper, γραμμένο με τρόπο που θύμιζε κάποιες ανακοινώσεις του ΠΑΣΟΚ τις εποχές της δόξας του. Η πρώτη παράγραφος του non paper ήταν δοξαστική: «Επισημάνθηκε η ουσιαστική πρόοδος που έχει σημειωθεί στην υλοποίηση των δράσεων που έχουν αναληφθεί από την ελληνική κυβέρνηση, υπογραμμίζοντας παράλληλα την διατήρηση του θετικού μομέντουμ στην μεταρρυθμιστική προσπάθεια της χώρας». Η δεύτερη παράγραφος, αντί να αναφέρει ότι μπλοκαρίστηκε η εκταμίευση της δόσης του περίπου 1 δισ. ευρώ, σφύριζε αδιάφορα, σαν να μην τρέχει τίποτα: «Το μοναδικό θέμα που παραμένει ανοιχτό αφορά το διάδοχο πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας, όπου υπήρξε ευρεία συμφωνία αναφορικά με τους κεντρικούς του πυλώνες και μένει η οριστικοποίηση κάποιων παραμέτρων. Κρίθηκε απολύτως εφικτό να ολοκληρωθούν όλες οι διαδικασίες μέχρι το επόμενο Euroworking Group, στις 25 Μαρτίου».

Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης Τσίπρα έκανε δύο πολύωρες συσκέψεις με τους τραπεζίτες στο μέγαρο Μαξίμου. Μόλις τελείωνε η καθεμιά απ’ αυτές, ανακοίνωναν περιχαρείς ότι επήλθε συμφωνία με τους τραπεζίτες, ότι σώθηκε η πρώτη κατοικία και άλλα τέτοια ηχηρά. Η πρώτη συμφωνία στάλθηκε στις Βρυξέλλες και επιστράφηκε ως απαράδεκτη. Υποτίθεται ότι έκαναν αλλαγές και όταν ανακοίνωσαν τη δεύτερη συμφωνία, δε σήκωναν κουβέντα: «Ετελείωσε», όπως έλεγε ο βουλευτής Καλοχαιρέτας σε μια παλιά ελληνική ταινία. Ούτε αυτή η συμφωνία «πέρασε» από την τρόικα.

Ο Τσακαλώτος προσπάθησε να πετύχει συμφωνία εκταμίευσης από το Eurogroup, με το επιχείρημα ότι με την τρόικα απομένουν για συμφωνία κάποια τεχνικά ζητήματα. Δεν του έκαναν τη χάρη. Τον παρέπεμψαν στην τρόικα. Πρώτα θα συμφωνήσει μ’ αυτήν και μόνο μετά από θετική εισήγηση της τρόικας θ’ αποφασίσει θετικά το Eurogroup. Αυτό προβλέπει το μετα-Μνημόνιο που έχει υπογράψει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αυτό θα γίνει. Δεν πρόκειται να υπάρξει παρέκκλιση ούτε για προεκλογικούς λόγους. Ετσι, ο Τσακαλώτος μάζεψε την τσάντα του και επέστρεψε άπρακτος στην Αθήνα, όπου περιμένει τις επόμενες μέρες την τρόικα.

Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι θα συμφωνήσουν. Εδώ δεν αμφιβάλλει ο Ρέγκλινγκ (έκανε σχετική δήλωση), θα αμφιβάλλουμε εμείς; Φυσικά, θα είναι μια συμφωνία όπως τη θέλει η τρόικα, αλλά μην αμφιβάλλετε ότι η κυβέρνηση θα την εμφανίσει ως μεγάλη νίκη που προστατεύει την πρώτη κατοικία κτλ. κτλ.

Σ’ αυτή τη βεβαιότητα στηρίζεται και ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάστηκε στις Βρυξέλλες το μπλοκάρισμα της δόσης. Εχει περάσει ο καιρός που ακόμα και υπηρεσιακοί παράγοντες της Κομισιόν καλούσαν με ιταμότητα «την Ελλάδα να κάνει τα μαθήματά της» (όχι μόνο επί Τσιπροκαμμένων, αλλά και επί Σαμαροβενιζέλων). Πλέον, όλοι ξεκινούν εξαίροντας την πρόοδο που έχει σημειώσει η Ελλάδα. Βλέπουν την κυβέρνηση Τσίπρα όχι ως έναν απείθαρχο υπήκοο που κάνει κουτοπονηριές, αλλά ως έναν υπήκοο-συνεργάτη, διατεθειμένο να δεχτεί κάθε υπαγόρευση. Γι’ αυτό και δεν κάνουν φασαρία, όπως συνέβαινε στο παρελθόν, αλλά αντίθετα φροντίζουν να κρατούν χαμηλά τους τόνους και να εξαίρουν το πνεύμα συνεργασίας. Είναι κοινό μυστικό πως ο Τσίπρας αποτελεί το χαϊδεμένο παιδί των ιμπεριαλιστών της Δυτικής Ευρώπης, καθώς και στο επίπεδο της μνημονιακής πολιτικής έδειξε πλήρη προσαρμοστικότητα και σε σημαντικά για την ΕΕ διεθνή ζητήματα έβαλε πλάτη, όπως στη στρατηγική των Δυτικών Βαλκανίων (η Συμφωνία των Πρεσπών ήρθε να υπηρετήσει αυτή τη στρατηγική).

Αλλο αυτό, όμως, και άλλο το να αφήσουν ανεξέλεγκτη την ελληνική κυβέρνηση, καταργώντας την επιτροπεία. Οι υπουργοί του Eurogroup ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει να είσαι κόμμα εξουσίας που έχεις μπροστά σου εκλογές που πρέπει να τις δώσεις από θέσεις άμυνας. Ξέρουν πόσο μεγάλη είναι η λαχτάρα για εκλογική επιβίωση και πόσο ισχυρός ο πειρασμός για χαλάρωση κάποιων αντιλαϊκών πολιτικών. Γι’ αυτό και -παρά την εμπιστοσύνη που τρέφουν στον Τσίπρα και το αβαντάρισμα που του κάνουν- ούτε από τη σκληρή μνημονιακή επιτροπεία παραιτήθηκαν ούτε από την εφαρμογή της στην πράξη. Δέχτηκαν να μην εφαρμοστεί η νέα μείωση των συντάξεων, ξέροντας ότι μπορούν ανά πάσα στιγμή να επαναφέρουν το μέτρο. Οταν όμως πρόκειται γι’ αυτές που ονομάζουν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, όπως συμβαίνει με τα λεγόμενα «κόκκινα δάνεια», δεν κάνουν ούτε βήμα πίσω. Αυτό είναι το μήνυμα που έστειλαν με την απόφαση του τελευταίου Eurogroup.

Για μας δεν υπάρχει τίποτα καινούργιο. Υπάρχει μόνο η επιβεβαίωση όσων λέμε για το μετα-Μνημόνιο και την επιτροπεία.

πηγή: ΚΟΝΤΡΑ - vathikokkino.gr

Εν μέσω καταγγελιών για εκτεταμένη νόθευση στην εκλογή δεκάδων αντιπροσώπων, για εργοδοτική ανάμειξη και παρέμβαση στις εσωτερικές εκλογικές διαδικασίες των συνδικάτων, για ανάδειξη διευθυντικών στελεχών από τις εκλογές δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων αλλά και βίαιες πρακτικές έως τραμπουκισμούς το 37ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ οδηγήθηκε στην ματαίωσή του.

Πρόκειται για φαινόμενα βαθύτατα εκφυλιστικά που συνιστούν ένα ακόμη βήμα για την απαξίωση του θεσμικού και αστικοποιημένου συνδικαλισμού που κυριαρχεί στην ΓΣΕΕ και σε άλλες κορυφαίες συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Βασικοί πρωταγωνιστές αυτών των αθλιοτήτων είναι οι δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ) οι οποίες έχουν καθοριστική ευθύνη για τον παροπλισμό, τον συμβιβασμό και την υποταγή της ΓΣΕΕ στις πολιτικές του κεφαλαίου, της κυβέρνησης, της Ε.Ε και του Δ.Ν.Τ.

Είναι οι ίδιες δυνάμεις που δείχνουν απόλυτη προσήλωση στον ευρωενωσιακό μονόδρομο, αναπαράγουν τις θέσεις της εργοδοσίας και της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής, έχουν πάρει διαζύγιο από τα προβλήματα, τις ανάγκες της εργατικής τάξης, έχουν ρίξει την ΓΣΕΕ στην ανυποληψία και την απαξίωση μέσω του κοινωνικού εταιρισμού, των στημένων κοινωνικών διαλόγων, της ταξικής συνεργασίας, προβάλουν την πολιτική του κεφαλαίου για ένα "νέο παραγωγικό μοντέλο", στηρίζουν την πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του, έβαλαν και βάζουν πλάτη αυτή η πολιτική να υλοποιηθεί τσακίζοντας τα κοινωνικοασφαλιστικά και τα εργασιακά δικαιώματα της εργατικής τάξης.

Είναι οι ίδιες δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού που με περίσσιο θράσος και με τρόπο ξεδιάντροπο επιχειρούν συμμαχίες και μέτωπα με τμήματα της εργοδοσίας, έχοντας κοινή επιδίωξη το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης, την ανάκαμψη των κερδών και την ενίσχυση των προνομίων του κεφαλαίου.

Αυτή η πολιτική της υποταγής στα συμφέροντα του κεφαλαίου και της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής οδηγεί μεγάλο μέρος των συνδικάτων, που βρίσκονται κάτω από την επιρροή του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, στην αδράνεια, την παράλυση και την μετατροπή τους σε εκλογικούς μηχανισμούς αποκλειστικά με στόχο την παραγωγή αντιπροσώπων για την διαμόρφωση ακόμη πιο ευνοϊκότερων συσχετισμών στο εσωτερικό του συνδικαλιστικού κινήματος.

Στην κατεύθυνση αυτή σε μεγάλα τμήματα του ιδιωτικού τομέα χέρι βοηθείας τους δίνουν μεγαλοεργοδότες και διευθυντικά στελέχη που οργανώνουν τις εκλογικές διαδικασίες και με την απροκάλυπτη ανάμειξή τους συμβάλουν στην "μαζικοποίηση" των εκλογικών διαδικασιών με σκοπό το μακρύ χέρι της εργοδοσίας να έχει και άμεσο ρόλο στα δρώμενα των συνδικάτων.

Είναι φανερό ότι αυτή η εκφυλιστική διαδικασία πρέπει να τερματιστεί, οι ίδιοι εργαζόμενοι από τα κάτω πρέπει να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, να καθορίσουν οι ίδιοι τους στόχους, τα αιτήματα, τις διεκδικήσεις τους, να βάλουν μπροστά τα συμφέροντα, τα δικαιώματα και τις δικές τους ανάγκες.

Από την άλλη πλευρά το ΠΑΜΕ εμφανίζεται με αφορμή το 37ο συνέδριο της ΓΣΕΕ ως η δύναμη που θέλει, επιδιώκει και παλεύει ενάντια στην εργοδοτική ανάμειξη στα συνδικάτα, κόπτεται για την γνήσια καταγραφή της βούλησης των εργαζομένων, καταγγέλλει τα φαινόμενα νοθείας και της αλλοίωσης της βούλησης των εργαζομένων, διακηρύσσει την δική του στρατηγική για την αντιμετώπιση των εργατικών προβλημάτων.

Στην πράξη εκείνο το οποίο παράγει μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα είναι μια σεχταριστική αντιενωτική πολιτική περιχαράκωσης η οποία κινείται στα ασφυκτικά πολιτικά πλαίσια του κομματικού του χώρου. Αντιλαμβάνεται την ενότητα και την κοινή δράση της εργατικής τάξης και των συνδικάτων με όρους υποταγής των άλλων αγωνιστικών δυνάμεων στην δική του πολιτική.... Δίνει χέρι βοηθείας στον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό, συμπορεύεται μαζί του, ακολουθεί τις επιλογές του όπως φάνηκε κατ΄ επανάληψη τα τελευταία χρόνια στις απεργίες της ΓΣΕΕ και κατά τα λοιπά φτάνει στο σημείο να τους αποκαλεί ακόμη και συνδικαλιστική μαφία.......

Εκεί που μπορεί και σε συνδικάτα που έχει δική του μονοπαραταξιακή διοίκηση εφαρμόζει τις ίδιες μεθόδους νοθείας που καταλογίζει στις δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού........

Παραδείγματα έχουμε καταγράψει στο πρόσφατο συνέδριο του Ε.Κ.Πειραιά. Ενώ φωνασκεί και κραυγάζει κατά της ανάμειξης διευθυντικών στελεχών στα εσωτερικά των συνδικάτων, η πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση (πρόταση νόμου) του ΚΚΕ για το ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα νομιμοποιεί την συμμετοχή τους στις εκλογικές διαδικασίες των σωματείων......

Στην πραγματικότητα και η δική του γραμμή (ανεξάρτητα από την δημόσια ρητορική του) δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση στρατηγική ρήξης - σύγκρουσης με το κεφάλαιο, το πολιτικό και συνδικαλιστικό τους προσωπικό και όπως διαπιστώθηκε στο πρόσφατο αποτυχημένο 37ο συνέδριο της ΓΣΕΕ με την πρότασή του αναφορικά με την διαδικασία που πρότεινε για την νομιμοποίηση των αντιπροσώπων και με το σκληρό παζάρι που έκαναν με τους εκπροσώπους ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ το μόνο που θα κατόρθωνε είναι ο περιορισμός των νόθων αντιπροσώπων, όμως αυτό του πρόσφερε το πολιτικό πλεονέκτημα να μην καταγραφεί στα εκλογικά αποτελέσματα η στασιμότητα και η μείωση που έχει στο οργανωμένο κομμάτι του συνδικαλιστικού κινήματος στον ιδιωτικό τομέα....

Εξάλλου όλα αυτά τα χρόνια που τα φαινόμενα νοθείας στο συνδικαλιστικό κίνημα αυξάνονται, πολλαπλασιάζονται και γιγαντώνονται από κοινού οι δυνάμεις (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΜΕ) έχουν συνομολογήσει να μην παρθούν τα αναγκαία θεσμικά μέτρα που θα θωρακίζουν μέσα από ένα μίνιμουμ πλαίσιο συμφωνίας τις εκλογικές διαδικασίες, τις διπλοψηφίες, την συμμετοχή εργοδοτών και διευθυντικών στελεχών στα σωματεία και με τρόπο αυτό συνεχίζεται μέσα από διαβλητές και νόθες διαδικασίες, το κυνήγι των συσχετισμών και των νόθων αντιπροσώπων καλά κρατεί....    

Τα περί μηχανοργάνωσης μηχανογράφησης, συνδικαλιστικού βιβλιαρίου κ.α, τα έχουν πετάξει εδώ και δεκαετίες στο καλάθι των σκουπιδιών.

Θεωρούμε ότι το κεντρικό πρόβλημα που αφορά τους εργαζόμενους της χώρας μας είναι η αντιμετώπιση των εκρηκτικών και συσσωρευμένων προβλημάτων τους που αφορούν τις ΣΣΕ, το κοινωνικοασφαλιστικό, το εργασιακό, την ανεργία, τις ευέλικτες μορφές εργασίας, τις ιδιωτικοποιήσεις, τους πλειστηριασμούς της πρώτης λαϊκής κατοικίας, την φορομπηχτική πολιτική και το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής κεφαλαίου - κυβέρνησης.

Αυτή η πολιτική δεν πρόκειται να αντιμετωπισθεί στα πλαίσια της υποταγμένης ηγεσίας της ΓΣΕΕ με όποιο συσχετισμό διαμορφωθεί στο συνέδριό της, κατά συνέπεια η ανάγκη ενός άλλου ανεξάρτητου κέντρου αγώνα με άξονα τα εργατικά προβλήματα και δικαιώματα και με κατεύθυνση την οργάνωση και την πάλη από τα κάτω (με καθοριστικό λόγο των ίδιων των εργαζομένων) αποτελεί κεντρική στόχευση για το επόμενο χρονικό διάστημα της "Ταξικής Εργατικής Συσπείρωσης" - Εργατικού Κέντρου Πειραιά.

Ο δρόμος της προσμονής και της επιδίωξης μέσω πιέσεων για αλλαγή πορείας της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ αποτελεί αυταπάτη που εγκλωβίζει και παροπλίζει ζωντανές αγωνιστικές δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα να παραμένουν στην αδράνεια.

Η μόνη εφικτή και ρεαλιστική διέξοδος στα φαινόμενα υποταγής, κρίσης, εκφυλισμού και σαπίλας που διαπερνάει το μεγαλύτερο μέρος των συνδικαλιστικών οργανώσεων είναι τόσο πανελλαδικά όσο και τοπικά - κλαδικά να οργανωθεί ένα πλατύ δίκτυο με όλες τις αγωνιστικές δυνάμεις στα συνδικάτα που θα οργανώσει, θα συντονίσει και θα αναπτύξει πολύμορφους αγώνες με βάση τις ανάγκες της εργατικής τάξης που θα συγκρούεται με τις επιλογές του κεφαλαίου, της κυβέρνησης και της Ε.Ε.

Πειραιάς 17/3/2019

Οι αντιπρόσωποι της "Ταξικής Εργατικής Συσπείρωσης"

Υ.Γ.: Αποτελεί ξεπεσμό του χειρίστου είδους η ανακοίνωση των 71 δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων που πρόσκεινται στις δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού οι οποίες αντί να αναλογιστούν τις τεράστιες ευθύνες για τον εκφυλισμό, τις άθλιες και νόθες διαδικασίες για την παραγωγή αντιπροσώπων και διαμόρφωσης ευνοϊκών συσχετισμών, κλαψουρίζουν και διαμαρτύρονται γιατί δεν επιστρατεύτηκαν οι δυνάμεις καταστολής και των ΜΑΤ για να πραγματοποιήσουν την παρασυναγωγή τους....

Τους παραδίδουμε στην κρίση των εργαζομένων οι οποίοι πρέπει να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε σήμερα με ψήφους 370 υπέρ, 109 κατά και 143 αποχές την πρόταση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να ανασταλούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, προκαλώντας την άμεση αντίδραση της Άγκυρας.

Στα τέλη Φεβρουαρίου η Επιτροπή είχε ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις χώρες μέλη της ΕΕ να αναστείλουν επισήμως τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, επικαλούμενη την αδιαφορία της τουρκικής κυβέρνησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες, τις παρεμβάσεις της στη δικαστική εξουσία αλλά και τη διαμάχη της Άγκυρας με την Κύπρο και άλλες γειτονικές της χώρες.

Στην Τουρκία, ο εκπρόσωπος Τύπου του κυβερνώντος κόμματος (AKP) Ομέρ Τσελίκ χαρακτήρισε «ασήμαντη» για την Άγκυρα την απόφαση, υποστηρίζοντας ότι «αυτή η δείχνει την ακροδεξιά τάση του ΕΚ».

H εισηγήτρια της πρότασης στο Ευρωκοινοβούλιο, Κάτι Πίρι, ευχαρίστησε το σώμα για το ότι έστειλε ένα σαφές μήνυμα στο Συμβούλιο για την αναστολή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, υποστηρίζοντας ταυτόχρονα τους Τούρκους δημοκράτες.

Είχε προηγηθεί η τοποθέτηση Ευρωπαίων βουλευτών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο την Τρίτη, οι οποίοι ζήτησαν ψήφισμα της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων που ζητούσε να τεθεί ένα τέλος στις διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.

Η εισηγήτρια του φακέλου για την ενταξιακή πορεία της χώρας Κάτι Πίρι, περιέγραψε την κατάσταση σε ό,τι αφορά στο κράτος Δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα στο εσωτερικό της Τουρκίας. «Έχουμε ξεπεράσει όλες τις κόκκινες γραμμές. Κράτος Δικαίου δεν  υπάρχει, συνεχίζεται η παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, δημοσιογράφοι εξακολουθούν να φυλακίζονται. Γι’ αυτό επίσημα ζητάμε από την ΕΕ να αναστείλει τις διαδικασίες ένταξης της Τουρκίας. Πρόκειται για παρωδία!», δήλωσε.

Η ίδια αναφέρθηκε και στην πρόσφατη πορεία γυναικών που δέχθηκε επίθεση από το καθεστώς Ερντογάν. «Τι θα γίνει με τον Ντεμιρτάς, τον Οσμάν Καβαλά και τα άλλα μέλη του κοινοβουλίου που βρίσκονται στη φυλακή, τα μέλη των ΜΚΟ, τους χιλιάδες που καταδικάστηκαν χωρίς δίκαιη δίκη, τις θαρραλέες γυναίκες που την Ημέρα της Γυναίκας βγήκαν στους δρόμους και είχαν να αντιμετωπίσουν τις σφαίρες;», είπε. «Έχει φτάσει η στιγμή και την Παρασκευή που θα υπάρξει η συνάντηση είναι η στιγμή να τεθεί σε εφαρμογή αυτή η στρατηγική».

Εξ ονόματος Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η Μελάνια Γκαμπριέλα Σιοτ δήλωσε ότι: «Ακούμε τα σαφή μηνύματα που ανακύπτουν από το ψήφισμά σας. Η αναθεώρηση του Συντάγματος στην Τουρκία μας ανησυχεί, όπως και η ολίσθηση σε σχέση με το θεμελιωδών δικαιωμάτων. Τον Ιούλιο του 2016, το Συμβούλιο καταδίκασε την απόπειρα πραξικοπήματος και τάχθηκε υπέρ των δημοκρατικών Αρχών. Η Τουρκία αντιμετώπισε απειλή, αλλά τα μέτρα που ελήφθησαν μετά την απόπειρα είναι δυσανάλογα. Μας οδηγεί δυστυχώς σε ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία. Η Τουρκία απομακρύνεται από ευρωπαϊκή πορεία της», τόνισε.

Πρόσθεσε ωστόσο ότι «το Συμβούλιο τον Ιούνιο 2018 θεώρησε ότι οι διαπραγματεύσεις για την προσχώρηση έφτασαν σε αδιέξοδο. Θεωρούμε ότι δεν πρέπει να κλείσουμε πόρτα στην Τουρκία, να υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας. Να διατηρήσουμε ειλικρινή και ανοιχτό διάλογο γιατί εταίρος σε πολλούς τομείς, με συνεργασία προς κοινό συμφέρον, σε θέματα όπως η μετανάστευση, η αντιμετώπιση τρομοκρατίας, η ενέργεια, το εμπόριο και άλλα».

Η ίδια υπογράμμισε ωστόσο ότι «η Τουρκία οφείλει να ομαλοποιήσει τις σχέσεις της με Κύπρο με βάση το επιπρόσθετο πρωτόκολλο στην συμφωνία σύνδεσης». «Θα τα θέτουμε όλα αυτά τα ζητήματα σε κάθε επίπεδο και θα καταβάλουμε προσπάθεια να πείσουμε την Τουρκία να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων», κατέληξε.

Το λόγο πήρε ο Επίτροπος Διεύρυνσης Γιοχάνες Χαν, ο οποίος παραδέχθηκε ότι υπάρχουν πολλά προβλήματα στο εσωτερικό της Τουρκίας. «Η Τουρκία θέλει να προσχωρήσει στην ΕΕ, αλλά να μην ξεχνά ότι παρακολουθούμε εκ του σύνεγγυς και στηλιτεύουμε την κατάσταση και στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Η Τουρκία οφείλει να προβεί σε δέουσες μεταρρυθμίσεις. Όμως η Τουρκία είναι εταίρος και γειτονική χώρα και συνεργαζόμαστε σε πολλά θέματα. Επίσης, έχει τον μεγαλύτερο προσφυγικό πληθυσμό ανά τον κόσμο, υπάρχει ανάμεσά μας αγαστή συνεργασία», τόνισε.

Δεν παρέλειψε ωστόσο ότι «πρόσφατα υπήρξαν πολλές αλλαγές και θετικά σημάδια στον τομέα της οικονομίας και του εμπορίου και θα γίνει και νέα συνάντηση αργότερα αυτήν την εβδομάδα», αναφερόμενος στη συνάντηση ΕΕ-Τουρκίας που θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες την Παρασκευή. «Έχουμε επανειλημμένως τονίσει ότι η Τουρκία θα πρέπει να αλλάξει στάση για να βελτιωθούν οι σχέσεις μας. Να βελτιώσει σχέσεις με όλα κράτη μέλη και ειδικά με την Κύπρο. Η Τουρκική κυβέρνηση να μην προβαίνει σε προκλητικές δράσεις το Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο», κατέληξε ο Γιοχάνες Χαν.

ΠΗΓΗ: tvxs.gr