Το νερό διατηρεί τη θερμοκρασία του σώματός μας σταθερή, προστατεύει τους ευαίσθητους ιστούς, και συμβάλλει στην αποβολή των τοξινών. Σύμφωνα με την κλινική Mayo, ακόμη και η ήπια αφυδάτωση μπορεί να οδηγήσει σε κόπωση.

Για το μεγαλύτερο μέρος του έτους, χρειαζόμαστε περίπου την ίδια ποσότητα νερού καθημερινά και η τυπική σύσταση είναι οκτώ ποτήρια. Πρέπει όμως να αυξήσουμε την κατανάλωση υγρών το καλοκαίρι; Σίγουρα, στις υψηλές θερμοκρασίες η εφίδρωση είναι πιο έντονη.

Σύμφωνα με τον Will Cole εμπειρογνώμονα στη λειτουργική ιατρική, «επειδή ιδρώνουμε περισσότερο το καλοκαίρι, χάνουμε επίσης περισσότερα υγρά γρηγορότερα, αυξάνοντας έτσι την ανάγκη του οργανισμού για πρόσθετη πρόσληψη νερού». Τα καλά νέα είναι ότι είναι πιο εύκολο να πίνετε περισσότερο νερό το καλοκαίρι, αφού παρατηρείτε ότι διψάτε πιο συχνά.

«Είναι σημαντικό να διατηρείτε την πρόσληψη νερού σε σταθερό επίπεδο, ανεξάρτητα από τον καιρό. Γενικά, η πρόσληψη νερού πρέπει να είναι περίπου 1,5 λίτρο νερό ημερησίως, αλλά ανάλογα με τα επίπεδα δραστηριότητας, το βάρος, το ύψος και το φύλο σας, η ποσότητα αυτή θα μπορούσε να είναι λίγο μεγαλύτερη», τόνισε ο Δρ. Cole.

Επιπλέον, προκειμένου να αποφύγετε την αφυδάτωση αν ασκείστε το καλοκαίρι πρέπει να αυξήσετε την πρόσληψη υγρών. Πιο συγκεκριμένα, πρέπει να πίνετε επιπλέον νερό πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από οποιαδήποτε σωματική δραστηριότητα, ειδικά αν γίνεται σε εξωτερικούς χώρους.

Τέλος, εάν ασκείστε έντονα ή για περισσότερο από μία ώρα, η κλινική Mayo προτείνει να καταναλώνετε κάποιο αθλητικό ποτό που θα αναπληρώσει τους ηλεκτρολύτες που χάσατε μέσω της εφίδρωσης.

Όταν είστε αφυδατωμένοι, χάνετε βασικούς ηλεκτρολύτες όπως το κάλιο, το ασβέστιο και το μαγνήσιο που είναι υπεύθυνοι για ζωτικές λειτουργίες του σώματος. Μερικά από τα πρώτα σημάδια της αφυδάτωσης είναι το θαμπό, ξηρό δέρμα, τα σκούρα κίτρινα ούρα, η ζάλη, οι πονοκέφαλοι και οι κράμπες.

Πηγή: mindbodygreen.com - onmed.gr

Σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσε η κυβέρνηση σε φιλικά προς αυτήν ΜΜΕ το περασμένο Σαββατοκύριακο προκύπτει ότι υπάρχει σχεδιασμός για νέα κυβερνητική παρέμβαση στα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων που στην κορυφή τους αναμφισβήτητα είναι το δικαίωμα της απεργίας.

Η αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική (όπως αυτή επίσημα ανακοινώθηκε στην σχετική συζήτηση στην Βουλή για την ψήφο εμπιστοσύνης) αναμένεται να κλιμακωθεί το επόμενο χρονικό διάστημα.

Στην ατζέντα του νέου γύρου αντιλαϊκών μέτρων θα βρεθούν οι ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων οργανισμών και φορέων που εξακολουθούν να είναι υπό δημόσιο έλεγχο (η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόλαβε να τους ξεπουλήσει όπως είναι η ΔΕΗ, τα ΕΛΤΑ - Νερό - συγκοινωνίες κ.λπ). Επίσης τα εργασιακά κοινωνικοασφαλιστικά προβλήματα, οι πλειστηριασμοί κ.α.

Ταυτόχρονα οι νέες προκλητικές φοροελαφρύνσεις αλλά και ευρύτερα μέτρα για την στήριξη και ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου απαιτούν την παραπέρα θωράκιση του αντεργατικού νομοθετικού οπλοστασίου με τρόπο ώστε οι αντιδράσεις των εργαζομένων και των συνδικάτων να περιοριστούν.

Αυτό δρομολογείται με την διεύρυνση των θεσμικών μέτρων που θα βάλουν πρόσθετα εμπόδια στην κήρυξη και πραγματοποίηση της απεργίας...

Τον δρόμο αυτό άνοιξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (έχοντας και την ένοχη σιωπή - συγκατάθεση των δυνάμεων του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού σε ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ και σε άλλες κορυφαίες συνδικαλιστικές οργανώσεις) και αφορούσε τα πρωτοβάθμια σωματεία απαιτώντας πλέον την παρουσία στην συνέλευση του 50% των οικονομικά εντάξει τακτοποιημένων μελών της συνδικαλιστικής οργάνωσης.

Η νέα δεξιά αντιλαϊκή κυβέρνηση πατώντας στον δρόμο που της έστρωσε ο "αριστερός" ΣΥΡΙΖΑ κατά τις ίδιες πληροφορίες στοχεύει στην καθιέρωση - θεσμοθέτηση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας προκειμένου "να αποφασίζουν όλοι και όχι οι μειοψηφίες (οι λίγοι) για την κήρυξη της απεργίας"....

Σοβαρά ερωτηματικά προκύπτουν στα πλαίσια των ίδιων διοχετευόμενων δημοσιευμάτων περί δήθεν ενδιαφέροντος της κυβέρνησης για "τα φαινόμενα νοθείας και οργανώσεις φαντάσματα" τα οποία σε κάθε περίπτωση πρέπει να αντιμετωπισθούν στα πλαίσια των συνδικάτων και ο λόγος για αυτό ανήκει στους ίδιους τους εργαζόμενους.

Οι εργαζόμενοι, οι ταξικές δυνάμεις στα συνδικάτα, όλες οι συνεπείς δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να είναι σε αυξημένη αγωνιστική ετοιμότητα ώστε με την παρέμβαση και την πάλη τους να αποτρέψουν μια νέα αντεργατική επίθεση της κυβέρνησης στα συνδικαλιστικά τους δικαιώματα.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Τετάρτη 18 Ιουλίου 2019
Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ. ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΜΨΕΙ ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΌ ΜΑΣ ΦΡΟΝΗΜΑ.  ΜΑΖΙΚΑ- ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ -«ΕΝΕΔΕΠ», ΔΥΝΑΝΩΜΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΣΣΕ ΜΕ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΩΝ ΣΤΑ ΒΑΕ
Συνάδελφοι ,
 Το  κινέζικο μονοπώλιο  της “COSCO”  με επικεφαλή τον διευθύνοντα σύμβουλο και στελέχη της  εταιρείας ΟΛΠ ΑΕ, αξιοποιώντας την αντεργατική πολιτική των κυβερνήσεων , με προσφυγή  στην εισαγγελία του Πειραιά  και ψευδείς – ανυπόστατες κατηγορίες  ζητά  τη δίωξη του προέδρου, των μελών του Δ.Σ.  και  λιμενεργατών του Σωματείου μας «ΕΝΕΔΕΠ» που πρωτοστάτησαν στην  3μερη απεργιακή μάχη που πραγματοποιήσαμε τον Μάη-Ιούνη του 2018  στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ στο λιμάνι του Πειραιά, έχοντας την  αγωνιστική στήριξη και την αλληλεγγύη συνδικάτων και εργαζόμενων.    
Με σχετικό έγγραφο της Εισαγγελίας που μας επιδόθηκε από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά  στις 17 Ιούλη  καλείται η  Διοίκηση του Σωματείου μας  «ΕΝΕΔΕΠ» να απολογηθεί για τους απεργιακούς αγώνες που έγιναν με τη μαζική συμμετοχή όλων των συναδέλφων για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα, για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για  ένταξη όλων των εργαζομένων στα ΒΑΕ.
Προσπαθούν με κάθε τρόπο εργοδοσία, κυβέρνηση να ποινικοποιήσουν  το δικαίωμα στην απεργία. Δεν θέλουν οι εργαζόμενοι να σηκώνουμε κεφάλι και να διεκδικούμε   για μας και τις οικογένειες μας.
Το «καλό κλίμα», η «μεγάλη οικογένεια», το «όλοι κερδίζουμε», αυτά και άλλα ανούσια των“COSCO” – DPORT και εργολάβων είναι η γνωστή μέθοδος  της εργοδοσίας - του «καρότου και του μαστίγιου» - όταν οι εργάτεςπαλεύουν για ΣΣ Εργασίας  αξιοπρεπείς μισθούς και καλύτερες συνθήκες εργασίας,όπως  στο λιμάνι  του Πειραιά
Τα πρόσφατα   οικονομικά αποτελέσματα της “COSCO”  άλλωστε για το 2018 και για   το 2019δείχνουν τεράστια κέρδη  για  την  εργοδοσία  “COSCO”- DPORT   και την ΟΛΠ ΑΕ, μέσα απότην ένταση της εκμετάλλευσης  των εργαζομένων στο λιμάνι του Πειραιά.
Είναι βαθιά γελασμένοι! Οι ανυπόστατες κατηγορίες και οι διώξεις αγωνιστών εργαζομένων δεν θα μας κάμψουν,  οι αγώνες μας δεν θα σταματήσουν.
Το Δ.Σ. του  Σωματείο μας  ΕΝ.Ε.Δ.Ε.Π.  με  τη δύναμη των ίδιων των εργατών θα παραμείνει πιστό σε αυτό το καθήκον, θα μείνει πιστό στον αγώνα για την καλυτέρευση των όρων αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων στο λιμάνι του Πειραιά, κόντρα σε διώξεις, απειλές, πρωτοπόρων εργατών που γίνονται με ευθύνη της εργοδοσίας“COSCO” – DPORT - ΟΛΠ ΑΕ, τηςκυβέρνησης, των  κατασταλτικών μηχανισμών και των εργοδοτικών σωματείων στο λιμάνι του Πειραιά.Η ίδια η πείρα των εργαζομένων στο λιμάνι δείχνει το δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε και δεν είναι άλλος από τον δρόμο του αγώνα για να ικανοποιηθούν οι πραγματικές – σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων
Τεράστια ευθύνη έχει ο εργοδοτικός – κυβερνητικός συνδικαλισμός  στην  ΟΜΥΛΕ και του Σωματείου  “ΕΝΩΣΗ ΜΟΝΙΜΩΝ & ΔΟΚΙΜΩΝ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΩΝ Ο.Λ.Π.” η οποία αναπαράγοντας τα εκβιαστικά διλλήματα της εργοδοσίας, υπόγραψε μία κατάπτυστη  σύμβαση που καταργεί μια σειρά δικαιώματα που είχαν κατακτήσει οι λιμενεργάτες τα προηγούμενα χρόνια με τους αγώνες τους, ανοίγοντας την όρεξη στη “COSCO” για μεγαλύτερη επίθεση και ένταση της εκμετάλλευσης.
Είναι χαρακτηριστικό πως η COSCOδημιουργεί ακόμη ένα Σωματείο-Σφραγίδα στο τμήμα της κρουαζιέρας στο λιμάνι του Πειραιά  που μάλιστα παίζει το ρόλο του εργολάβου στον ΟΛΠ ΑΕ, με στόχο να καταστρατηγηθούν τα δικαιώματα των εργαζομένων, ξεκινώντας να τους απασχολεί με εκ περιτροπής εργασία και ατομικές συμβάσεις.
Η “COSCO”  θέλει να γενικεύσει τους εργολαβικούς εργάτες σε όλο το λιμάνι με στόχο να μας διασπάσει και να μην έχουμε συγκροτημένα δικαιώματα. Δεν θα τους περάσει. Όλοι οι λιμενεργάτες, όλοι οι εργαζόμενοι στο λιμάνι έχουν αποκτήσει τη δική τους πείρα.
Κανείς εργαζόμενος  στο λιμάνι δεν μπορεί να ελπίζει πως θα καλυτερεύσει η ζωή του ούτε από τα ψίχουλα που δίνει η εργοδοσία,τις εκάστοτε κυβερνήσεις που δίνουν «γη και ύδωρ» στον όμιλο της “COSCO” , στους εφοπλιστές και τα άλλα μονοπώλια,  ούτε από τις συνδικαλιστικές  παρατάξεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμούστα σωματεία του λιμανιού,που στηρίζουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου.
Με απύθμενο θράσος “COSCO”, εφοπλιστές, μονοπώλια , κυβέρνηση  καλούν τώρα τους εργαζομένους, αφού πληρώσαμε  τη  10χρονη κρίση   2009 -2019 να βάλουμε  πλάτη  και για την ανάπτυξη τους, η οποία βέβαια σε καμία περίπτωση δεν  πρόκειται να ανακόψει την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, γιατί κριτήριό τους είναι η μεγιστοποίηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Έτσι κι αλλιώς εδώ στο λιμάνι του Πειραιά γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει   καπιταλιστική  ανάπτυξη, το ζήσαμε και το ζούμε στο πετσί μας. Κάθε μήνα το λιμάνι σπάει ρεκόρ στη διακίνηση container, την ίδια στιγμή σπάει κόκκαλα η εκμετάλλευση, η εντατικοποίηση, τα απανωτά κόντρα βάρδια μεροκάματα, οι ατέλειωτες υπερωρίες, τα εργατικά ατυχήματα κι τα μυοσκελετικά προβλήματα υγείας.
    Η ίδια η πείρα των εργαζομένων στο λιμάνι δείχνει το δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε και δεν είναι άλλος από τον δρόμο της συσπείρωσης με την αγωνιστική  διοίκηση του σωματείου μας της ΕΝΕΔΕΠ  και τη κλιμάκωση της  πάλης του κλάδου μας.Καλούμε όλους τους συναδέλφους , κάθε τίμιο εργαζόμενο που ζει με την αγωνία πως θα τα βγάλει πέρα μέρα τη μέρα, να παλέψουν μέσα από τις γραμμές του σωματείου μας   ΕΝ.Ε.Δ.Ε.Π., να δώσουμε μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι οι εργαζόμενοι στο λιμάνι ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε για να πάρουμε αυτά που δικαιούμαστε και θα τα πάρουμε. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο και πρέπει να την πάρουμε στα χέρια μας.
Εκ του Διοικητού Συμβουλίου
Ο Πρόεδρος                                         Ο Γραμματέας
Μπεκρής Μάρκος                                                          Κόκκινος Βασίλης

Στον πρόσφατο σεισμό της Αθήνας, κατέρρευσε ο Ταινιόδρομος Κράκαρη που βρίσκεται στην Πύλη Ε1 του λιμανιού του Πειραιά (σ.σ.: έχει μήκος 100 μέτρα και βρίσκεται στην περιοχή των παλαιών Λιπασμάτων). Είναι αξιοσημείωτο πως τα προηγούμενα χρόνια δόθηκε μάχη για να μην κατεδαφιστεί, αλλά τελικώς έπεσε «θύμα» του Εγκέλαδου.

Ο Ταινιόδρομος είναι επάνω στον λιμενοβραχίονα Κράκαρη (εξού και το όνομα) και ανήκε στη σειρά των μεγάλων έργων που άλλαξαν την εικόνα του λιμανιού του Πειραιά στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα. Μαζί με τον λιμενοβραχίονα Θεμιστοκλέους, ολοκληρώθηκε το 1907. Αποτέλεσε τμήμα του ευρύτερου βιομηχανικού συμπλέγματος των «Λιπασμάτων» στην Δραπετσώνα, καθώς συνέδεε τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις με το λιμάνι.

Ο Ταινιόδρομος Κράκαρη και ο λιμενοβραχίονας θα χαρακτηριστούν τελικά μνημείο μόλις το Νοέμβριο του 2017. Η σχετική υπουργική απόφαση θα αναφέρει ότι η κήρυξη γίνεται «διότι αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο των ήδη χαρακτηρισμένων από το ΥΠΠΟΑ κτηρίων των βιομηχανικών εγκαταστάσεων του πρώην εργοστασίου της Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Χημικών Προϊόντων (Λιπάσματα Δραπετσώνας) και τοπόσημο στην είσοδο του Προλιμένα Πειραιώς. Επίσης διαθέτουν τα ιδιαίτερα εκείνα αξιόλογα χαρακτηριστικά από αρχιτεκτονική, κοινωνική και ιστορική άποψη». Όμως, η κήρυξη δεν ακολουθήθηκε από τις ανάλογες ενέργειες για τη συντήρηση και την αξιοποίηση.

Για την ιστορία και την συμβολή του ταινιόδρομου ο πρόεδρος της Φιλολογικής Στέγης Πειραιά Στέφανος Μίλεσης έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook:

Ο ταινιόδρομος που μετέφερε τα λιπάσματα από τα εργοστάσια στην προβλήτα αποτελούσε κι αυτός απομεινάρι μιας άλλης εποχής που η Εταιρεία Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων, παρήγαγε δεκάδες διαφορετικά χημικά προϊόντα (υπερφωσφορικά και σύνθετα), θειικού, υδροχλωρικού και νιτρικού οξέως, θειικό χαλκό, θειικό σίδηρο, αντιπερονοσπορίνη και όξινο τρυγικό κάλλιο.

Η τεράστια έκταση πάνω στην οποία απλώθηκαν οι εγκαταστάσεις καταδεικνύει και τις επεκτατικές διαθέσεις σε πολλούς άλλους τομείς αλλά και την φιλοδοξία του ιδρυτή της Κανελλόπουλου.

Το 1936 ο «πληθυσμός» της εργατικής αυτής πολιτείας είχε φτάσει να αριθμεί τα 4.000 εργαζόμενους χωρίς στον αριθμό αυτό να υπολογισθούν οι οικογένειες των διαμενόντων στον «Οικισμό».

Ο ΟΛΠ, οφείλει να φροντίσει για την συνολική επισκευή του και την αποκατάσταση του κατεστραμμένου τμήματος. Η ενδεχόμενη μελλοντική κατάρρευσή τους, θα αποτελέσει πολύ σημαντική απώλεια για την αρχιτεκτονική κληρονομιά και για την μνήμη της βιομηχανικής κι εργατικής ιστορίας του τόπου μας.

πηγη:  ergasianet.gr