Η ιστορία της Χαλυβουργικής είναι ιστορία για το πώς μια ιστορική παραγωγική επιχείρηση αφέθηκε να ληστευτεί και να λεηλατηθεί, έφτασε να χρωστάει τα μαλλιά της κεφαλής της και τώρα πάει να μετατραπεί, χάρη στα προνόμια που απλόχερα της έχουν παραχωρηθεί, σε υπερκερδοσκοπικό real estate, με τους εναπομείναντες εξαθλιωμένους εργαζόμενους να πληρώνουν τη νύφη. 

Απλήρωτοι για δύο μήνες παραμένουν οι εργαζόμενοι στην Χαλυβουργική, ενώ καθυστέρηση υπάρχει και στην έκδοση της απόφασης επί της έφεσης που έχουν ασκήσει τα παιδιά του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου, η οποία, όπως υποστηρίζουν, θα έδινε λύση στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί στη βιομηχανία.

Με ανακοίνωση του στο Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων Χαλυβουργικής αναφέρει «με λύπη παρακολουθούμε τους τελευταίους μήνες να γινόμαστε μάρτυρες μιας εργατικής και ανθρώπινης εξαθλίωσης αλλά και μιας τιμωρητικής τακτικής που όμοια της δεν έχει καταγραφεί στα ιστορικά εργατικά χρονικά της χώρας. 

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται δύο μήνες που δεν έχει καταβληθεί η μισθοδοσία των εργαζομένων στην Χαλυβουργική με συνέπεια, εμείς οι εργαζόμενοι και οι οικογένειες μας να ζούμε την απόλυτη φτωχοποίηση.

Αναφέρουμε χαρακτηριστικά ότι πλέον οι εργαζόμενοι στην Χαλυβουργική δεν μπορούν να καλύψουν τα είδη πρώτης ανάγκης για τις οικογένειες τους, δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους απέναντι σε ΔΕΚΟ και σχετικές ρυθμίσεις που έχουν κάνει σε δόσεις δανείων τραπεζών, σε δόσεις προς την Εφορία και δεν αντέχουν άλλο να χρηματοδοτούν την απλήρωτη εργασία που προσφέρουν και την μετακίνηση τους».

Και ενώ οι εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι σε καταγγελία δανείων της Χαλυβουργικής προχώρησαν ή σκοπεύουν να προχωρήσουν οι πιστώτριες τράπεζές της, αποσκοπώντας να πάρουν πάνω τους τα ενεχυριασμένα περιουσιακά της στοιχεία.

Όπως προκύπτει από την ατζέντα των θεμάτων της έκτακτης γενικής συνέλευσης, που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο μήνα, διενεργήθηκε ενημέρωση μετόχων, αναφορικά και με την καταγγελία δανείων της Χαλυβουργικής από τις δανείστριες τράπεζες.

Την ίδια στιγμή φουντώνουν τα σενάρια περί εξεύρεσης στρατηγικού επενδυτή με την PwC που έχει ορίσει ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος, να έχει βρει συγκεκριμένους υποψήφιους μνηστήρες και να έχει καταρτίσει σχέδιο προτάσεων.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και ο μετασχηματισμός της Χαλυβουργικής σε εταιρεία ανάπτυξης και εκμετάλλευσης ακινήτων.

Αιχμή του δόρατος θα αποτελέσει η μεγάλη ιδιόκτητη έκταση, που φιλοξενεί τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις της εταιρείας στην Ελευσίνα, η οποία διαθέτει και ιδιόκτητο λιμένα.

Η έκταση θα μπορούσε να μετατραπεί σε εμπορικό κέντρο με μαρίνα και ταυτόχρονη ανάδειξη ιστορικών βιομηχανικών κτιρίων της Χαλυβουργικής, ή σε logistic center.

Σημειώνεται ότι στη Χαλυβουργική εκτός από το ιδιόκτητο λιμάνι, της έχει δοθεί με απόφαση του ΣτΕ το 2014, άδεια δεύτερου λιμανιού, άδεια για 20.000 τ.μ. κλειστές αποθήκες, η δυνατότητα κατασκευής μονάδας ηλεκτροπαραγωγής 880 MW καθώς και η πολεοδόμηση 6 τετρ.χιλιομέτρων οικοπέδου, ενώ διαθέτει και εργοστάσιο σύγχρονης τεχνολογίας του 2009.

Πάντως στελέχη της αγοράς υποστηρίζουν ότι αν δεν ευοδωθούν οι προσπάθειες για εξεύρεση επενδυτή, οι τράπεζες θα αναγκαστούν να προχωρήσουν στη λύση της υπαγωγής της εταιρίας σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης και μέσω αυτής στον εκπλειστηριασμό των στοιχείων ενεργητικού (ακίνητα και εξοπλισμός).

Τα δάνεια της εταιρίας είναι τάξεως των 420 εκ. ευρώ και έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμα για περίπου δύο έτη, ενώ κάποιες τράπεζες τα έχουν καταγγείλει αλλά δεν μπορούν να προχωρήσουν σε κινήσεις καθώς δεν μπορούν να εισπράξουν τίποτα ελλείψει εξασφαλίσεων.

Καθυστερεί δύο μήνες η έκδοση της απόφασης

Οι εργαζόμενοι βρίσκονται εν αναμονή της εκδίκασης της έφεσης που έχουν καταθέσει κατά της απόφασης του Πρωτοδικείου Αθηνών, τα παιδιά του Κωσταντίνου Αγελλόπουλου και η οποία σύμφωνα με τους ίδιους έχει καθυστερήσει δύο μήνες.

Υπενθυμίζεται ότι τα παιδιά του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου, έχουν στραφεί κατά της απόφασης του Πρωτοδικείου Αθηνών που απορρίπτει την από 19.03.2018 αίτηση των κ. Παναγιώτη και Γεωργίου Αγγελόπουλου, με την οποία ζητούσαν να τεθεί υπό δικαστική συμπαράσταση ο πατέρας τους Κωνσταντίνος και να διορισθεί ως συμπαραστάτης του ο κ. Γεώργιος Σκινδήλιας, διευθύνων σύμβουλος της Χαλυβουργικής.

Το ίδιο δικαστήριο με την υπ’ αριθμ. 122/2019 απόφασή του απέρριψε και όλες τις αιτιάσεις των κ. Παναγιώτη και Γεωργίου Αγγελόπουλου κατά του διορισθέντος από το δικαστήριο ανεξάρτητου πραγματογνώμονος καθηγητή Νικολάου Σκαρμέα, περί μεροληψίας.

πηγη: ergasianet.gr

Τάδε έφη Μπαλάσκας: «Ένα δάχτυλο, εκκίνησε μια αθόρυβη νέας τεχνολογίας ηλεκτρική σκούπα η οποία είναι η αστυνομία, η οποία σιγά σιγά θα ρουφήξει όλα τα σκουπίδια από τα Εξάρχεια προοδευτικά, δημοκρατικά, με σχεδιασμό από τα επιτελεία της Αστυνομίας»

Μπορεί τα σχετικά ρεπορτάζ να αναφέρουν συχνά-πυκνά τη φράση “επιχείρηση-σκούπα”, ποτέ άλλοτε όμως δεν είχε αποτυπωθεί τόσο γλαφυρά τι σημαίνουν αυτές οι εκκαθαρίσεις για την ΕΛ.ΑΣ, μέχρι τις σημερινές δηλώσεις του εκπροσώπου της ΠΟΑΣΥ (της Πανελλήνιας Συνομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων), Σταύρου Μπαλάσκα. Τις οποίες μπορεί να “απολαύσει” κανείς στο παρακάτω βίντεο.

Ένα δάχτυλο, εκκίνησε μια αθόρυβη νέας τεχνολογίας ηλεκτρική σκούπα η οποία είναι η αστυνομία, η οποία σιγά σιγά θα ρουφήξει όλα τα σκουπίδια από τα Εξάρχεια προοδευτικά, δημοκρατικά, με σχεδιασμό από τα επιτελεία της Αστυνομίας

Ακόμα και η δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ προσπάθησε να σώσει τα προσχήματα, καταλαβαίνοντας πόσο άσχημα χτυπούσε η συγκεκριμένη φράση, οπότε ο Μπαλάσκας προχώρησε σε συμπληρωματική διευκρίνιση.

Δεν εννοούμε αυτούς τους ανθρώπους που αποτελούν μια σκόνη, η οποία μπορεί να έχει ενοχλητικό χαρακτήρα, αλλά δεν έχει έναν καίριο χαρακτήρα για τα Εξάρχεια. Εννοούμε τα πραγματικά σκουπίδια στις άλλες δέκα καταλήψεις που είπε ο κ. Σπυρόπουλος, τις οποίες τις έχουν σκληροί ποινικοί, τις έχουν ακροαριστεροί, ακροαναρχικοί, άνθρωποι ιδιαίτεροι. Όταν θ’ αρχίσουμε να μπαίνουμε και εκεί, τότε θα έχει πολύ δημοσιογραφικό ψωμί.

Τώρα μάλιστα. Γιατί στο ΣΚΑΪ τα πολύ ναζιστικά δεν τα μπορούν, οπότε η διευκρίνιση ήταν απαραίτητη.

Κάθε άνθρωπος είναι ιδιαίτερος, κάποιοι όμως μπορεί να είναι πιο ιδιαίτεροι από άλλους, να χάνουν την ανθρώπινη ιδιότητά τους και να συγκαταλέγονται πλέον στην κατηγορία “σκουπίδια”, που θα έρθει η αθόρυβη σκούπα της Delonghi ΕΛ.ΑΣ να τους ρουφήξει. Αλλά με αυτό εννοεί κάτι ανθρώπινα σκουπίδια (ακροαριστερούς, αναρχικούς κτλ), όχι τους μετανάστες. Αυτοί είναι απλώς σκόνη, ενοχλητική μεν, όχι όμως καίρια. Εκεί θα μπορούσε το κανάλι να βάλει ως μουσική υπόκρουση το “Dust In the Wind“, για να αναδείξουν την ποιητική διάθεση του Μπαλάσκα, αλλά δυστυχώς οι ιθύνοντες του καναλιού δεν είχαν την απαραίτητη ετοιμότητα.

Δε θα αργήσει βέβαια και η ώρα του “ξεσκονίσματος”, μετά την ηλεκτρική σκούπα, που έθεσε σε λειτουργία η κυβέρνηση. Να ξεβρωμίσει ο τόπος, όπως θα έλεγαν κάποιες νεοναζιστικές, υπόδικες ψυχές…

Να υπενθυμίσουμε, πάντως, πως δεν πρόκειται για κάποιο “στιγμιαίο ολίσθημα” του Μπαλάσκα, αλλά για συνειδητές δηλώσεις, όπως έχει δείξει και στο πρόσφατο παρελθόν, πχ τον περασμένο Ιούλιο, όταν έλεγε πως εφόσον δοθεί η εντολή από την κυβέρνηση στην αστυνομία, δε θα μείνει κουνούπι στα Εξάρχεια. Από τότε προφανώς τα κουνούπια αναβαθμίστηκαν κι έγιναν σκόνη και σκουπίδια…

πηγη: katiousa.gr

του Σαράντου Φράγκου

Παραμένουν και σήμερα ανάγκη επικοινωνίας και αναζήτησης, καθώς καλλιεργούν το πνεύμα της κοινότητας και της κοινοκτημοσύνης. Παραμένουν όμως και ως πρακτική ανάγκη των κατοίκων, γιατί καλύπτουν κενά σε υποδομές και έργα στο χωριό (σχολεία, δρόμοι, πλατείες, γεφύρια, έργα ύδρευσης και άλλα). Εκεί που το επίσημο κράτος απουσιάζει και δεν ιδρώνει, είτε από ανέχεια είτε από πολιτικό γινάτι, όπως στην περίπτωση της Νικαριάς.

Παραμένουν υπόδειγμα συλλογικότητας και ανιδιοτέλειας, προσφορά από τους ντόπιους κατοίκους-εθελοντές, μελών του τοπικού συλλόγου που αναλαμβάνουν το στήσιμό του χάριν του κοινού σκοπού.

Παραμένουν υπόδειγμα διαφάνειας και χρηστής διαχείρισης. Πριν από κάμποσα χρόνια, ένας μεγαλοεργοστασιάρχης της τσιμεντοβιομηχανίας επισκέφτηκε τη Νικαριά τον Αύγουστο. Πήγε στα μεγάλα πανηγύρια που τον εντυπωσίασαν. Εκείνο που τον εντυπωσίασε περισσότερο ήταν ο απολογισμός. Όταν την επόμενη μέρα είδε στους τοίχους της πλατείας την ανακοίνωση του απολογισμού: Έσοδα τόσα. Έξοδα τόσα, Καθαρά κέρδη τόσα, και καλούσε τα μέλη του συλλόγου σε συνέλευση για να αποφασίσουν πως θα τα διαθέσουν. «Να είχα τέτοιους πρακτικούς διαχειριστές», είπε παραπονιάρικα.

Ο Αύγουστος ο πανηγυριώτης, έστω και λειψός από την κρίση, υπόσχεται τη δραπέτευση από το άστυ και την καταφυγή, έστω και για λίγο, στις ζωτικές οάσεις της φύσης και της παράδοσης.

Ο Αύγουστος ο πανσέληνος, με τις πολλές αιγαιοπελαγίτικες Παναγιές, εκείνες της άγιας μάνας που παρηγορούν, μεσολαβούν και θεώνται.

Ο Αύγουστος, ο καλός ο μήνας. «Αύγουστε, καλέ μου μήνα, ν'άσουν δυό φορές το χρόνο». Όπως τον τραγουδά η παλιά λαϊκή μούσα.

Παρ' ότι οι φόρμες και οι κύκλοι έχουν αλλάξει, αυτός εξακολουθεί να επιμένει. Σαν αναγεννημένος Διόνυσος, με τους σειληνούς και τους σατύρους του που υποβάλουν τη λατρεία του.

Ο Αύγουστος ο μιουζικάριος και ο βιολιτζής. Ο Αύγουστος του Καριώτικου χορού. Αυτός ο χορός, ο ακάθιστος και καθιστός. Που τον χορεύεις μέσα σου. Που μαγνητίζει τους νέους που συρρέουν στα πανηγύρια. Ένας χορός χθόνιος, διονυσιακός, ένας ρυθμός που ξορκίζει το χάρο και διεκδικεί τη ζήση. Εκείνα τα πολυπληθή χορικά στη μέση της πλατείας είναι διέξοδος και λευτεριά, ακόμα κι αν δεν γνωρίζεις καλά τα πατήματα. Είναι σα να περνάς μέσα από τα σίδερα και τη νύχτα που σε ζώνουν και να βγαίνεις στο ξέφωτο.

Χορεύοντας κυκλωτικά, είναι σα να διαδηλώνεις. Συναντάς τον άλλον, τον άγνωστο που γίνεται γνωστός. Είναι μια κοινωνία ψυχών και σωμάτων. Αυτός ο μεγάλος θίασος σπάει τις «αλυσίδες», καταργεί το «κάτεργο» και τραγουδά τη ζωή. Εκεί στην αλάνα, στην πλατεία, κάτω από τον οίστρο του βιολιού.

Όταν κάθεσαι και παρακολουθείς τους πολυάριθμους χορευτές, τους εξουθενωμένους από τα βήματα και τον «πράμνειον οίνον», νιώθεις παράλυτος, μια καταχθόνια εγκαρδιότητα, καθώς ο ρυθμός και οι κραυγές τους σε διαπερνούν. Νιώθεις δυνατός, το αίμα να τρέχει στις φλέβες σου, το σώμα σου δοσμένο για ζωή.

Τα κρουσταλλένια κορίτσια, αυτές οι μούσες ανάμεσα στους διονυσιακούς ακολούθους, κάνουν τον κυκλωτικό χορό πιο νοσταλγικό και παθητικό, πιο καρδιοκλέφτη. Ένας χορός που καταργεί όλες τις προσφυγές και την εγκράτεια. Που καταργεί το εφικτό και σε βγάζει στην ουτοπία, σ' εκείνο το πεδίο που ολοκληρώνεται η ύπαρξη.

Κι όλο αυτό σε λίγα μέτρα χώρο, εκεί που η μουσική μετουσιώνεται.

πηγη: kommon.gr

Την ίδια στιγμή που πρωτοσέλιδα εφημερίδων αναγγέλλουν απελευθερώσεις στην αγορά εργασίας ο Γιάννης Στουρνάρας δίνει «ψήφο εμπιστοσύνης» στην πολιτική της Ν.Δ. Η άρση θα μπορούσε να έχει γίνει από τον Μάιο σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του επικεφαλής της ΤτΕ.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Τελικά το «δωράκι» της Τράπεζας της Ελλάδας, που είχε προαναγγελθεί από τον επικεφαλής της Γιάννη Στουρνάρα για την άρση των κεφαλαιακών περιορισμών, ανακοινώθηκε σήμερα στην Βουλή, από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Συμβαίνει μόλις λίγες ημέρες μετά τις τροπολογίες Βρούτση για την απελευθέρωση των απολύσεων κι ενώ, με διαρροές προς τον Τύπο η κυβέρνηση προαναγγέλλει την κατάργηση της Κυριακής αργίας και σημαντικές διευκολύνσεις στους επενδυτές που περιλαμβάνουν «απελευθερώσεις» στην αγορά εργασίας.

Το… timing

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοινώνοντας την άρση των κεφαλαιακών περιορισμών με τροπολογία του υπουργείου Οικονομικών υποστήριξε πως «αποκαθιστούμε πλήρως την ομαλότητα στην κίνηση κεφαλαίων. Τα capital controls αποτελούν από σήμερα παρελθόν». Υποστήριξε ότι η επιβολή τους οφείλονταν στο ότι «από τον Ιανουάριο του 2015 οι κυβερνήσεις του κ.Τσίπρα προκάλεσαν κρίση εμπιστοσύνης και εκροή δεκάδων εκατομμυρίων καταθέσεων με αποτέλεσμα το κλείσιμο των τραπεζών στις 28 Ιουνίου του 2015». Σημείωσε μάλιστα πως «η προοπτική της πολιτικής αλλαγής και το αποτέλεσμα των εκλογών αποκατέστησαν την εμπιστοσύνη» στην οικονομία.

Παρόλα αυτά από τις 14 Νοεμβρίου του 2018 σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Reuters ο επικεφαλής της ΤτΕ είχε ουσιαστικά δηλώσει ότι είναι εφικτή η άρση των capital controls είτε το Μάιο είτε τον Ιούνιο.  Όπως είχε επισημάνει  «αν όλα πάνε καλά, τότε προσβλέπουμε ότι θα μπορέσουμε να άρουμε τους κεφαλαιακούς ελέγχους έως τα μέσα του επόμενου έτους». Μάλιστα συνέδεσε την εξέλιξη αυτή με το θέμα των κόκκινων δανείων υποστηρίζοντας πως «δεν είμαστε αρκετά τυχεροί, καθώς δεν διαθέταμε εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων, όπως η Ιρλανδία ή η Ισπανία. Προσπαθούμε τώρα και εξελίσσουμε σχέδιο στην Τράπεζα της Ελλάδος προς αυτή την κατεύθυνση».

Τυχαίο;

Με βάση αυτό είναι σαφές ότι η κατάργηση των των τελευταίων ρυθμίσεων κεφαλαιακών περιορισμών που αφορούν τα εμβάσματα και τις εξαγωγές κεφαλαίων στο εξωτερικό, που ελάχιστα αφορούν τα λαϊκά στρώματα, δεν αποτελούν μέτρο ουσίας. Αντίθετα πρόκειται για ένα επικοινωνιακό «τρικ» προκειμένου να δοθεί η αίσθηση θετικών προσδοκιών στην οικονομία. Προσδοκίες που έχουν να κάνουν με την προσέλκυση επενδύσεων και φυσικά συνδέονται με σειρά μέτρων περιορισμού εργασιακών δικαιωμάτων, συνδικαλιστικής δράσης και της μείωσης εργατικού κόστους.

Σαφέστατη ένδειξη των παραπάνω είναι πώς τις τελευταίες εβδομάδες σε συγκεκριμένα πρωτοσέλιδα εφημερίδων έχουν «διαρρεύσει» τα εξής: Ηλεκτρονικό φακέλωμα συνδικαλιστικών οργανώσεων (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ),  μέτρα περαιτέρω απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας (ΒΗΜΑ – ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ), κατάργηση της κυριακάτικης αργίας (ΝΕΑ) μείωση εργοδοτικών εισφορών χωρίς καμία σύνδεση με την απασχόληση (Ελεύθερος Τύπος).

Αυτά ενώ εντός του Σεπτεμβρίου αναμένεται νομοσχέδιο – σκούπα του υπουργείου Εργασίας για όλα αυτά τα ζητήματα, ενώ η πολιτική ηγεσία του υπουργείου με προεξάρχοντα τον Γιάννη Βρούτση, έχει έμπρακτα αποδείξει ότι δεν έχει δισταγμούς στην εφαρμογή «φιλοεπενδυτικών» πολιτικών σε βάρος των εργασιακών δικαιωμάτων.

πηγη: imerodromos.gr