Από Πέτρος Παπακωνσταντίνου

“H σπονδυλική στήλη της Σαουδικής Αραβίας έσπασε. Ουάσιγκτον και Ριάντ πενθούν”. Με αυτά τα λόγια η ιρανική εφημερίδα Kayhan, που υποστήριζε τον σκληροπυρηνικό πρώην πρόεδρο Μαχμούντ Αχμεντινετζάντ και θεωρείται συνδεδεμένη με το στενό περιβάλλον του ανώτατου ηγέτη, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, θριαμβολογούσε την περασμένη Δευτέρα για τη θεαματική επίθεση που είχε σημειωθεί δύο ημέρες νωρίτερα σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Aramco.

Ο ενθουσιασμός μπορεί να προδίδει επιπολαιότητα, αλλά δεν είναι αδικαιολόγητος. Ο,τι δεν πέτυχαν ούτε ο Σαντάμ Χουσεΐν στους δύο πολέμους του Κόλπου, ούτε η Αλ Κάιντα τη δεκαετία του 2000, είχε γίνει κατορθωτό αυτή τη φορά. Ο πετρελαϊκός γίγαντας της Σαουδικής Αραβίας, ο οποίος εκμεταλλεύεται το 20% των παγκοσμίων αποθεμάτων πετρελαίου, αποδείχθηκε ότι στηριζόταν σε πήλινα πόδια. Μέσα σε μια νύχτα, η παραγωγή του μειώθηκε στο μισό, εκτοξεύοντας στα ύψη τις διεθνείς τιμές του «μαύρου» χρυσού και ανασύροντας μνήμες από το πετρελαϊκό κραχ του 1973.

Βέβαια, η ιρανική ηγεσία αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή στην επίθεση, υποστηρίζοντας ότι ήταν πράξη εκδίκησης των ανταρτών Χούθι για τις εκατόμβες των νεκρών που συσσωρεύουν εδώ και 4,5 χρόνια οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί της Σαουδικής Αραβίας και των συμμάχων της στον εμφύλιο πόλεμο της Υεμένης. Ωστόσο, οι Αμερικανοί επιμένουν ότι πίσω από την επίθεση βρίσκεται η Τεχεράνη. Η δήλωση του υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο περί «πράξης πολέμου» με τα «δακτυλικά αποτυπώματα του Αλί Χαμενεΐ» ενίσχυσε τη διάχυτη ανησυχία για το ενδεχόμενο μιας νέας επέμβασης των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στον Περσικό Κόλπο.

Κάτι τέτοιο ακούγεται ως σενάριο τρέλας. Είναι πασίγνωστο ότι ο Ντόναλντ Τραμπ επείγεται να αποσύρει και τους τελευταίους Αμερικανούς στρατιώτες από το Ιράκ και το Αφγανιστάν, θεωρώντας μεγάλο σφάλμα τη μακρόχρονη εμπλοκή της χώρας του σε επιχειρήσεις αλλαγής καθεστώτων μακρινών χωρών. Ενας πόλεμος με το Ιράν θα έκανε τους δύο προηγούμενους να μοιάζουν με ανώδυνες περιπέτειες.

Σε αντίθεση με τα άτακτα τάγματα των Ταλιμπάν και το διεθνώς απομονωμένο Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν, το σημερινό Ιράν είναι μεγάλη περιφερειακή δύναμη. Η φιλοϊρανική Χεζμπολάχ συγκυβερνά τον Λίβανο και βρίσκεται σε απόσταση βολής από το Ισραήλ. Οι Φρουροί της Επανάστασης έπαιξαν σοβαρό ρόλο στη θωράκιση του Μπασάρ Ασαντ στη Συρία και οι υποστηριζόμενες από το Ιράν Μονάδες Λαϊκής Κινητοποίησης στο Ιράκ ήταν εκείνες που τσάκισαν τους Κούρδους στο Κιρκούκ. Σε περίπτωση ανάφλεξης, η Σαουδική Αραβία θα ήταν ευάλωτη, παρότι είναι η τρίτη χώρα στον κόσμο ως προς τις δαπάνες για οπλικά συστήματα. Οι πανάκριβοι αμερικανικοί πύραυλοι Patriot αποδείχθηκαν ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τα drones και τους Κρουζ που έπληξαν την Aramco.

Για έναν πολιτικό σαν τον Ντόναλντ Τραμπ, όμως, τίποτα δεν είναι αδιανόητο. Επιρρεπής στην ανάληψη υψηλού ρίσκου χωρίς καν να το συνειδητοποιεί, απέσυρε τη χώρα του από τη διεθνή συμφωνία για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, μια επιλογή που έγινε η μήτρα όλων των εντάσεων στην πιο εύφλεκτη περιοχή του κόσμου.

Πιθανότατα πίστευε ότι οι ασφυκτικές οικονομικές κυρώσεις θα κάμψουν την ιρανική ηγεσία και θα την οδηγήσουν γονυπετή σε νέες διαπραγματεύσεις. Απέτυχε οικτρά. Εκείνο που κατάφερε ήταν να ενισχύσει, στο εσωτερικό της Ισλαμικής Δημοκρατίας, τους σκληροπυρηνικούς εις βάρος των πραγματιστών.

Σενάρια

Κατά μία εκδοχή δυτικών αξιωματούχων, η επίθεση κατά της Aramco ήταν μια παράτολμη κίνηση σκληροπυρηνικών της Τεχεράνης που ήθελαν να ματαιώσουν την πιθανολογούμενη συνάντηση του Τραμπ με τον Ιρανό πρόεδρο Χασάν Ροχανί, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Το τάιμινγκ της επίθεσης είναι ενδιαφέρον και για έναν ακόμη λόγο: Αυτή την περίοδο η κρατική Aramco ετοιμάζεται για μερική ιδιωτικοποίηση μέσω της εισόδου στο χρηματιστήριο. Αν ληφθεί υπόψη ότι η αξία της εκτιμάται σε 1,5 με 2 τρισ. δολάρια, αντιλαμβάνεται κανείς ότι θα αποφέρει στο κράτος τεράστια κεφάλαια, κρίσιμα για το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα του πρίγκιπα διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Η ζημία που υπέστη η Aramco είναι δύσκολο να εκτιμηθεί.

Οπως ο Τραμπ και ο Χαμενεΐ, έτσι και ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν είναι επιρρεπής σε παιχνίδια υψηλού ρίσκου, που μπορεί να γίνουν μπούμερανγκ. Αδίστακτος σε ακρότατο βαθμό, όπως έδειξε η φρικιαστική δολοφονία του Τζαμάλ Κασόγκι, ο πρίγκιπας Μοχάμεντ ήταν εκείνος που διέταξε την επέμβαση της χώρας του στον εμφύλιο της Υεμένης το 2015, με το που ανέλαβε το υπουργείο Αμυνας. Παρότι βρίσκονται στον πέμπτο χρόνο τους, οι καταιγιστικοί βομβαρδισμοί δεν έχουν καταφέρει να εκδιώξουν τους Χούθι από την πρωτεύουσα Σαναά. Αυτό που θα έπρεπε να είναι επίδειξη δύναμης, κατέληξε να διαλαλεί αδυναμία.

Κρίσιμες ώρες

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα, η κυβέρνηση Τραμπ εξέταζε σειρά εναλλακτικών, από τον διαδικτυακό πόλεμο κατά των ιρανικών υποδομών μέχρι επιλεκτικούς βομβαρδισμούς πετρελαϊκών εγκαταστάσεων ή και στρατιωτικών βάσεων. Ωστόσο, το σενάριο ενός περιορισμένου, περισσότερο συμβολικού πλήγματος, όπως εκείνο που διέταξε ο Τραμπ κατά της Συρίας, πάσχει σοβαρά. Το Ιράν είναι πολύ πιθανό να απαντήσει, όπως απέδειξε με την κατάρριψη μη επανδρωμένου αμερικανικού αεροπλάνου που πετούσε στον εναέριο χώρο του. Εάν αισθανθεί πως απειλείται πραγματικά, θα έχει, θεωρητικά τουλάχιστον, τη δυνατότητα να πλήξει τις αμερικανικές βάσεις στον Περσικό, τη Σαουδική Αραβία και, μέσω συμμάχων του, ακόμη και το Ισραήλ. Τις ανησυχίες για ένα τέτοιο εφιαλτικό ενδεχόμενο δεν διασκέδασε η απόφαση του Τραμπ να διορίσει ως σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας (τέταρτο κατά σειράν επί προεδρίας του) τον Ρόμπερτ Ο’ Μπράιαν. Η εκπαραθύρωση του σκληροπυρηνικού Τζον Μπόλτον είχε δημιουργήσει ελπίδες για μια στροφή προς τη σύνεση, αλλά η επιλογή του Ο’ Μπράιαν τις εκμηδένισε. Ο νέος σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας είναι εξίσου «γεράκι» με τον Μπόλτον σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, μόνο που ξεπερνάει και αυτόν τον Πομπέο σε κολακείες προς τον Τραμπ. Στο μεταξύ, ο Τραμπ δηλώνει ότι θα αποφασίσει τι θα κάνει με το Ιράν αφού ακούσει τι θα του εισηγηθούν οι Σαουδάραβες. Ενας ηγέτης της Αμερικής που δεν διανοείται καν να συμβουλευθεί τη Μέρκελ ή τον Μακρόν, θεωρεί φυσιολογικό να κάνει outsourcing της εξωτερικής του πολιτικής στον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Ο Θεός να βάλει το χέρι του.

πηγη: iskra.gr

Ένας Ιρανός ναυτικός ο οποίος κρατείτο όμηρος από Σομαλούς πειρατές για περισσότερα από 4 χρόνια αφέθηκε ελεύθερος με τη συνδρομή των Ηνωμένων Εθνών και μιας ανθρωπιστικής οργάνωσης, σύμφωνα με ανακοίνωση του ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών. Τρεις ακόμα ναυτικοί παραμένουν όμηροι των Σομαλών πειρατών.

Ένας Βρετανός αξιωματικός εν αποστρατεία ο οποίος εργάζεται στην περιοχή συμμετέχοντας στις προσπάθειες απελευθέρωσης αιχμαλώτων από Σομαλούς πειρατές, δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «αυτός ο άνθρωπος πέθαινε, έμοιαζε με σκελετό. Είχε εσωτερική αιμορραγία. Υπέφερε από οξύ υποσιτισμό. Εκτιμώ ότι και οι άλλοι είναι σε αντίστοιχη κατάσταση».

Ο εκπρόσωπος τύπου του ιρανικού ΥΠΕΞ ευχαρίστησε τον ΟΗΕ και την ανθρωπιστική οργάνωση Hostage Support Partnership, οι οποίοι συνέβαλαν στην απελευθέρωση του Μοχαμάντ Σαρίφ Παναχαντέχ. Ο Μουσαβί ευχαρίστησε επίσης τις αρχές της ημιαυτόνομης περιοχής της Σομαλίας Πούντλαντ και της Αιθιοπίας για τη βοήθειά τους.

Ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο Παναχαντέχ αποτελούσε μέλος του 21ενός πληρώματος πλοίου το οποίο κατέλαβαν πειρατές τον Μάρτιο του 2015. Οκτώ όμηροι πέθαναν, πέντε κατάφεραν να δραπετεύσουν και τέσσερις ακόμα απελευθερώθηκαν σε επιχείρηση των ιρανικών αρχών πέρυσι.

πηγη: naftikachronika.gr

Ο επαπειλούμενος πυρηνικός όλεθρος του κόσμου ήταν αγαπημένη προβληματική στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, μόνο που η επιστήμη δεν έχει σταματήσει να συζητά τις επιπτώσεις μιας τέτοιας σύγκρουσης σε όρους καταστροφής της φύσης.

Και μια νέα μελέτη που προσομοίωσε τις συνθήκες μιας τέτοιας ατομικής σύγκρουσης μάς λέει πως ο πλανήτης θα πέσει σε έναν πυρηνικό χειμώνα.

Ακαδημαϊκοί από το Rutgers University, το University of Colorado Boulder και άλλες πανεπιστημιακές δομές εφάρμοσαν ένα νέο μετεωρολογικό μοντέλο για να δουν τι θα συμβεί στην ατμόσφαιρα της Γης αν Αμερική και Ρωσία συγκρουστούν με το πυρηνικό τους οπλοστάσιο.

Τα αποτελέσματα τα συνέκριναν μάλιστα με αντίστοιχη προσομοίωση της NASA το 2007 για ακόμα μεγαλύτερη ακρίβεια στην πρόβλεψη. Τι θα συμβεί λοιπόν; Ο πλανήτης θα υποστεί αυτό που αποκαλούν πυρηνικό χειμώνα για τα επόμενα 10 χρόνια!

Αυτό μας λέει η μελέτη που δημοσιεύεται στο «Journal of Geophysical Research: Atmospheres», πως οι πυρηνικές εκρήξεις θα απελευθερώσουν στην ατμόσφαιρα 150 δισ. κιλά στάχτης και καπνιάς.

Τα οποία θα φτάσουν ως τη στρατόσφαιρα βυθίζοντας τη Γη στο σκοτάδι και τη βαρυχειμωνιά μέσα σε λίγες εβδομάδες. Ακόμα και 7 χρόνια μετά, η σκοτεινιά θα είναι εμφανής με γυμνό μάτι. Ταυτοχρόνως, τον πρώτο χρόνο η παγκόσμια θερμοκρασία θα πέσει κατά 7 βαθμούς Κελσίου και θα φτάσει ακόμα και στους 9 βαθμούς αργότερα, επιφέροντας ακραία καιρικά φαινόμενα παντού στην οικουμένη.

Αλλά και οι βροχοπτώσεις θα μειωθούν παγκοσμίως κατά 30% στους μήνες μετά το πυρηνικό ολοκαύτωμα, με την ανθρωπότητα να αποχαιρετά ένα καλό τμήμα των καλλιεργειών της.

Για «καταστροφικές συνέπειες διεθνώς» κάνει λόγο η μελέτη, κοιτάζοντας στα μάτια αυτά τα 15.000 πυρηνικά όπλα που θέλουν οι εκτιμήσεις να υπάρχουν στον κόσμο. Εκατό μόλις από αυτές τις πυρηνικές κεφαλές φτάνουν και περισσεύουν για τον πυρηνικό χειμώνα…

πηγη: newsbeast.gr

Πρώτη προειδοποιητική απεργιακή απάντηση έδωσαν σήμερα οι εργαζόμενοι, κόντρα στα αντεργατικά μέτρα του «αναπτυξιακού νομοσχεδίου» κυβέρνησης- ΣΕΒ.

Μαζική και μαχητική ήταν η συγκέντρωση και η απεργιακή διαδήλωση πρωτοβάθμιων σωματείων, από τον ιδιωτικό τομέα και το δημόσιο, από τα Χαυτεία και η πορεία στην βουλή. Οι απεργοί φώναξαν συνθήματα για τις Συλλογικές Συμβάσεις, τις αυξήσεις στους μισθούς και ενάντια στην κρατική-εργοδοτική παρέμβαση στα σωματεία.

Η απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ πραγματοποιήθηκε στα Προπύλαια ενώ το ΕΚΑ και η ΑΔΕΔΥ κάλεσε σε συγκέντρωση στην Κλαυθμώνος.

Απών ο απεργοσπαστικός μηχανισμός της ΓΣΕΕ που έκανε τα πάντα για να υπονομεύσει την απεργία. Όπως αποδείχτηκε οι εργαζόμενοι μπορούν χωρίς τους ξεπουλημένους εργατοπατέρες!

Τώρα απαιτείται κλιμάκωση με νέα απεργιακή κινητοποίηση και πολύμορφες αγωνιστικές κινητοποιήσεις ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο και στην αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης ΝΔ-ΕΕ – Εργοδοσίας.

πηγη: pandiera.gr