ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ

Η Αμερική στη δίνη του κορωνοϊού, το γεωοικονομικό παιχνίδι πίσω από την πυρετώδη προσπάθεια εξεύρεσης του φαρμάκου για την καταπολέμηση της πανδημίας και οι θανάσιμες επιπτώσεις των οικονομικών κυρώσεων των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν. Πώς συνδέονται όλα αυτά; Ακολουθούν οι απαντήσεις…

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές ο Μιτς Μακόνελ , επικεφαλής της Ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας της αμερικανικής Γερουσίας ανακοινώνει το νέο «Σχέδιο Μάρσαλ», την «ιστορική συμφωνία» μεταξύ Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατικών για το έκτακτο οικονομικό πακέτο ύψους 2 τρισ. δολαρίων που θα δοθεί  ως αντίβαρο στην οικονομική κρίση που προκαλεί στις ΗΠΑ η πανδημία του κορωνοϊού.

Πρόκειται για χρήματα που θα διανεμηθούν «απευθείας στα νοικοκυριά», τόνισε κατά την έξοδό του από τη Γερουσία ο Μακόνελ, προσθέτοντας ότι μέρος αυτών προορίζεται για τη σταθεροποίηση σημαντικών τομέων της  «εθνικής οικονομίας», αλλά και για τα  «νοσοκομεία και τα ιατρικά κέντρα».

Οι δηλώσεις Μακόνελ, έρχονται λίγες μόνο ώρες μετά την ανακοίνωση της εκπροσώπου του ΠΟΥ, Μάργκαρετ Χάρις , η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ έχουν τις «προϋποθέσεις» για να μετατραπούν στο νέο παγκόσμιο επίκεντρο της πανδημίας.

Μέχρι τώρα, βάσει των στοιχείων του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς , στη χώρα έχουν καταγραφεί επισήμως 55χιλ. κρούσματα, με τα 25χιλ. απ’ αυτά να εντοπίζονται στη Ν. Υόρκη, ενώ πληθαίνουν οι φωνές που προβλέπουν-  στο πιο εφιαλτικό από όλα τα σενάρια- την εισαγωγή έως και  140χιλ. ατόμων  στα νοσοκομεία, όταν σε όλη την επικράτεια διαθέτονται  μόλις 3χιλ. κρεβάτια σε ΜΕΘ [CTV Νews, BBC].

Παράλληλα, η αμερικανική φαρμακοβιομηχανία παίζει τα ρέστα της για την εξεύρεση πιθανής θεραπείας από τον κορωνοϊό, με την εταιρεία Gilead Sciences (G.S) να ‘χει αναπτύξει ένα νέο πειραματικό σχέδιο, χορηγώντας το φάρμακο remdesivir (που μέχρι τώρα προορίζονταν για την ασθένεια του Έμπολα) σε πάσχοντες από τον COVID-19.

Το θέμα έχει και γεωπολιτικό ενδιαφέρον, μα, για την ώρα, θα αρκεστούμε να αναφέρουμε ότι όταν το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan υπέβαλλε αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, ώστε να κατέχει εκείνο το μονοπώλιο στην παραγωγή του φαρμάκου, η G.S πολέμησε με νύχια και με δόντια για να ακυρώσει αυτή την προοπτική, καθώς υπήρχε το ενδεχόμενο να… μετριαζόταν ο ενθουσιασμός των επενδυτών που ανέβασαν τη μετοχή της κατά 22% τους δύο τελευταίους μήνες.

Στο πεδίο της οικονομίας, πέραν απ’ τις καμπάνες- όχι πια καμπανάκια- που βαρούν στη Wall Street, στην  πραγματική οικονομία, δηλαδή χάνονται εκατομμύρια θέσεις εργασίας κάθε εβδομάδα, ενώ τα όποια προστατευτικά για την υγεία και τα δικαιώματα των εργαζομένων μέτρα πάρθηκαν, δεν αποτελούν παρά σταγόνα στον Ατλαντικό, μιας και είναι αρκετές οι καταγγελίες εργαζομένων που κάνουν λόγο για ανεπαρκή μέτρα προστασίας στους χώρους εργασίας και για ανύπαρκτη προνοιακή πολιτική από την πλευρά της κεντρικής κυβέρνησης για όσους έχασαν τη δουλειά τους ή αναγκάστηκαν να μείνουν  στο σπίτι τους, λόγω του lockdown σε διάφορες πολιτείες.

Κι ενώ ο ιός μεταδίδεται με ταχύτητα φωτός στη γη της ελευθερίας, ένας από τους μεγάλους αντιπάλους της Ουάσινγκτον, το Ιράν μέτρησε μέσα σε ένα μόλις εικοσιτετράωρο άλλους 122 νεκρούς , με τον εκπρόσωπο του υπουργείου Υγείας, Κ. Τζαχανπούρ να προσθέτει επιπλέον 1.762 κρούσματα στη λίστα των ήδη 24.811 καταγεγραμμένων φορέων του νέου ιού.

Η κατάσταση, δίχως άλλο, είναι τραγική.  Με το καθεστώς να βαρύνεται με την κατηγορία της αποσιώπησης των πραγματικών δεδομένων, τουλάχιστον για το διάστημα λίγο μετά την εμφάνιση του πρώτου κρούσματος στις 19 Φεβρουαρίου, γεγονός που οδήγησε, λένε οι επικριτές της ιρανικής κυβέρνησης, στην έκρηξη των κρουσμάτων, αφού, μετά την εμφάνιση του ιού στη χώρα, αρκετοί κάτοικοι των μεγαλουπόλεων κατέφυγαν στην επαρχία με αποτέλεσμα τη διασπορά του ιού.

Εκτός, όμως, από τις κατηγορίες για απόκρυψη του πραγματικού αριθμού των προσβληθέντων από τον COVID-19, ο Πρόεδρος Χασάν Ρουχανί έχει να αντιμετωπίσει τις νέες, ακόμη πιο δραστικές κυρώσεις των ΗΠΑ.

Ο Τράμπ, αφού έκανε αισθητή εκ νέου την εχθρική του παρουσία στη Βενεζουέλα, επιβάλλοντας επιπλέον κυρώσεις, αξιοποίησε για άλλη μια φορά το άρθρο 311 του Patriot, στρέφοντας τα οικονομικά του πυρά απέναντι  στο Ιράν, δίνοντας όμως έτσι ένα βολικό άλλοθι στο καθεστώς της Τεχεράνης ώστε να κρύψει τις τεράστιες ευθύνες του για την εξάπλωση του ιού στη χώρα.

Πέραν όμως του σκληρού ανταγωνισμού των δύο ηγεσιών (οι Ιρανοί αξιωματούχοι, παρότι δεν προσέρχονται με τον  λουστραρισμένο κυνισμό των Αμερικανών ομολόγων τους στο τραπέζι της διεθνούς διπλωματίας , παίζουν εξίσου δυναμικά κορόνα ή γράμματα το μέλλον της ανθρωπότητας), υπάρχει κι ο αντίκτυπος αυτών των κυρώσεων στις ζωές των πολιτών της μεσανατολικής χώρας.

Στην εποχή πριν την πανδημία (συνηθίστε το, έτσι θα ορίζεται ο κόσμος μας πλέον), έπειτα από τις πρώτες κυρώσεις που ακολούθησαν την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη  συμφωνία για το πυρηνικό  πρόγραμμα του Ιράν,  το ΑΕΠ της Ισλαμικής Δημοκρατίας υποχώρησε κατά 4,8% το 2018 (ΔΝΤ), η ανεργία αυξήθηκε από το 14,5% στο 16,8%, ενώ, βάσει των στοιχείων της ΠΤ, ο καλπασμός του πληθωρισμού (έτερο τέκνο των αμερικανικών κυρώσεων) είχε ως αποτέλεσμα την εκτόξευση της τιμής βασικών αγαθών (όπως το κρέας) πάνω από το 100%.

Επιπλέον, όπως αναφέρει η Έκθεση του Παρατηρητηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Ιράν (ΠΑΔ): «οι οικονομικές κυρώσεις (…) των ΗΠΑ», έθεσαν σοβαρά εμπόδια στην εισαγωγή «φαρμάκων και ιατρικού εξοπλισμού» στη χώρα, αφήνοντας ουσιαστικά τους Ιρανούς που πάσχουν από «χρόνιες παθήσεις, χωρίς τη θεραπεία που έχουν ανάγκη».

Καταλαβαίνουμε  τι σημαίνει αυτό την περίοδο που διανύουμε, με τις ευπαθείς ομάδες της παγκόσμιας κοινότητας να αποτελούν την κατεξοχήν κατηγορία πολιτών που προσβάλλονται (πιθανότατα θανάσιμα) από τον COVID19;

Νομίζουμε, η απάντηση είναι προφανής.

Φυσικά, στην κυνική γλώσσα της «ρίαλπολιτίκ» του ιμπεριαλισμού, οι κυρώσεις δεν αποτελούν παρά «ένα μέτρο χαμηλού κόστους και κινδύνου- μεταξύ πολέμου και διπλωματίας- εκεί όπου η στρατιωτική επέμβαση δεν είναι εφικτή», αποσκοπώντας στην οικονομική απομόνωση του αντιπάλου και, γιατί όχι, στην αντικατάσταση της εχθρικής κυβέρνησης  με μια άλλη, πιο φιλική προς τους γραβατωμένους πολιτικούς υπηρέτες της οικονομικής ελίτ.

Η χρονική στιγμή επιβολής των  νέων οικονομικών πολεμικών μέτρων από τον Τραμπ, μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί, αφού εκτός του προφανούς, την προσπάθεια δημιουργίας κλίματος οικονομικής και κοινωνικής ασφυξίας εν μέσω μιας απειλής για τη δημόσια υγεία, δεν είναι λίγοι εκείνοι, σε Ουάσινγκτον και Τελ Αβίβ,  που θέλουν να επισπεύσουν την όποια εμπλοκή με το Ιράν πριν τη διεξαγωγή των αμερικανικών εκλογών και, προς θεού, πριν σκάσει η «βόμβα» του κοροναϊού για τα καλά στις ΗΠΑ.

Αυτά, όμως, είπαμε, αποτελούν τη γλώσσα των πολεμοκάπηλων γερακιών που βλέπουν σε κάθε κρίση την ευκαιρία να μπουκώσουν με ακόμα περισσότερα αιματοβαμμένα δολάρια τα ήδη ξέχειλα σεντούκια του ξεδιάντροπου πλουτισμού τους.

Γιατί, στην πραγματική ζωή, των πραγματικών ανθρώπων η διπλωματία τους έχει θύματα. Με ονοματεπώνυμο και οικογένεια. Ως εκ τούτου, κανείς δε μπορεί να μείνει βουβός απέναντι σε πολιτικές, οι οποίες, όπως πρόσφατα δήλωσε ο πρώην υψηλόβαθμος αξιωματούχος του ΟΗΕ, AlfreddeZayas, εκτός από «παράλογες» μπορούν να χαρακτηριστούν και γενοκτονικές…

πηγη: imerodromos.gr

Την περασμένη εβδομάδα, ο Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε από τον Κιμ Γιονγκ Ουν συνεργασία για την καταπολέμηση του κορονοϊού και σύμφωνα με τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε στον ηγέτη της Βόρειας Κορέας «εντυπωσιασμένος από τις προσπάθειες να προασπίσει τον λαό του από τη σοβαρή απειλή της επιδημίας». Λίγο νωρίτερα, η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία κατηγορούσαν την Πιονγιάνγκ για νέες πυραυλικές δοκιμές, ενώ αυτές δοκιμάζονται από τον Covid 19.

Βεβαίως, όλα μπορεί να τα περιμένει κανείς από τον Πρόεδρο Τραμπ και τον Ηγέτη Κιμ. Τι είδους συνεργασία θα έχουν για τον κορονοϊό είναι μάλλον αδιάφορο, την ώρα που η Υφήλιος βρίσκεται σχεδόν ολόκληρη σε κατάσταση συναγερμού και πολλές χώρες έχουν επιβάλει καθεστώς έκτακτης ανάγκης, οπότε ας τεθεί σε ευθετότερο χρόνο εάν οι ΗΠΑ θέλουν να γίνουν Βόρεια Κορέα ή τανάπαλιν. Το γεγονός πάντως ότι στον Πρόεδρο Τραμπ δεν προκαλεί καμία εντύπωση μέχρι τώρα, η προσπάθεια που καταβάλλουν οι άλλοι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων για την προάσπιση των λαών τους απέναντι στον κορονοϊό, έχει ενδιαφέρον. Η Σύνοδος G7, που επρόκειτο να γίνει στις ΗΠΑ, ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας (αναμενόμενο), αλλά οι επτά πλουσιότεροι δεν έχουν καταφέρει ακόμα να ασχοληθούν με το πρόβλημα, ούτε σε τεχνοκρατικό επίπεδο και να συντονίσουν τις κινήσεις τους, ώστε να ακολουθήσουν οι 20 πλουσιότεροι στη σειρά, οι διεθνείς ενώσεις και οργανισμοί κ.ο.κ.

Προοπτική συνεργασίας των πιο ανεπτυγμένων οικονομικά χωρών δε φαίνεται στον ορίζοντα, παρά το γεγονός ότι οι επιπτώσεις του Covid-19 στην οικονομία διαγράφονται χειρότερες από την χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Ακόμη και στην περίπτωση που περιοριστούν οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, θα είναι πολύ δύσκολο να επιστρέψει η κανονικότητα σύντομα και να ξαναρχίσει η κοινωνική και οικονομική ζωή από εκεί που ήταν πριν το ξέσπασμα της επιδημίας. Πως θα είναι, λοιπόν, ο Κόσμος την επόμενη ημέρα; Το ερώτημα είναι ίσως πρόωρο για τους ανθρώπους που δοκιμάζονται και δεν ξέρουν αν θα έχουν επόμενη ημέρα, όμως για τις πολιτικές ηγεσίες είναι μία από τις κρισιμότερες μεταβλητές στην διαμόρφωση των αποφάσεών τους.

Η Ευρώπη βρίσκεται και σε αυτή την κρίση, στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος, αφενός γιατί δοκιμάζεται υγιειονομικά δριμύτερα και από την Κίνα και αφετέρου γιατί φεύγει πλέον από τους απαράβατους κανόνες που είχε θεσπίσει με την ΟΝΕ. Η σταθερότητα άλλωστε είναι ζητούμενο και το Σύμφωνο μπήκε de facto σε αναστολή. Μπορεί η Ε.Ε., υπό την πίεση της πανδημίας, να περάσει σε νέα, πιο λειτουργική και ορθολογική βάση; Ή θα επιστρέψει μετά από μερικούς μήνες στη γνωστή παραφωνία που διέλυε κάθε προοπτική για περαιτέρω εμβάθυνση της συνεργασίας;

Στην χρηματοπιστωτική κρίση, αλλά και στο προσφυγικό, η Ε.Ε. εφάρμοσε στοχευμένα το μέτρο της καραντίνας σε περιφερειακές εστίες και συνέχισε να ακολουθεί την πεπατημένη του ελάχιστου κοινού παρονομαστή. Εάν ο κορονοϊός περιοριζόταν στις χώρες του Νότου, πάλι το ίδιο θα συνέβαινε, με τις χώρες του Βορρά να οριοθετούν την υποχρέωση αλληλεγγύης στην προσφορά ανθρωπιστικής βοήθειας. Η πανδημία όμως δεν είναι δυνατόν να ανακοπεί με ad hoc μνημόνια και κλείσιμο των περιφερειακών διαδρόμων.

Η Γερμανία παρέκαμψε λοιπόν επισήμως τους δικούς της δημοσιονομικούς κανόνες και συναίνεσε στη χαλάρωση του συμφώνου σταθερότητας. Το ίδιο και οι άλλες εύρωστες οικονομικά χώρες της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης. Εντούτοις, το ζήτημα της δημιουργίας ενός κοινού ταμείου για την αντιμετώπιση κρίσεων, ειδικού ή με την έκδοση ευρωπαϊκού ομολόγου, σκοντάφτει πάλι στις επιφυλάξεις των «τεσσάρων της σταθερότητας» (Ολλανδία, Δανία, Αυστρία, Σουηδία) και στη διστακτικότητα της Άνγκελα Μέρκελ. Η έκδοση ειδικού ομολόγου θα απαιτούσε την παροχή εγγυήσεων από όλες τις χώρες της Ε.Ε., αναλογικά.

Ωστόσο, οι «τέσσερις της σταθερότητας» αρνούνται να δεχθούν ακόμα και την αύξηση του προϋπολογισμού της Ε.Ε. από το 1% στο 1,074%. ενώ η ομάδα των «16 που τάσσονται υπέρ των διαρθρωτικών αλλαγών», έχει προτείνει 1,114%. Ως προς το ευρωομόλογο για τον κορονοϊό, οι «τέσσερις» δε θέλουν καν να τεθεί σε συζήτηση, ενώ το Βερολίνο περιμένει να δει πως θα εξελιχθεί η αντιπαράθεση, παράλληλα με την κρίση του Covid-19. Στην περίπτωση δημοσιονομικού εκτροχιασμού της Ιταλίας, εξετάζεται η παρέμβαση του αναβαθμισμένου ESM, δηλαδή ένα κορονομνημόνιο, που θα επεκταθεί μετά στην Ισπανία και όπου αλλού χρειαστεί.

Το τελευταίο πράγμα που θα μπορούσε να περιμένει αυτές τις ώρες η Ιταλία, είναι ένα μνημόνιο υπό τύπον έκτακτης οικονομικής στήριξης από τον ESM, με τη διασταλτική ερμηνεία των αρμοδιοτήτων του Μηχανισμού ή τη σύσταση ενός άλλου Ειδικού Μηχανισμού. Είναι δε αμφίβολο εάν και η Ε.Ε. μπορεί να αντέξει τον αντίκτυπο μίας τέτοιας επιλογής, την στιγμή που όλα τα βλέμματα (και αυτά των αγορών) είναι στραμμένα πάνω της. Στην τηλεδιάσκεψη των ηγετών της Ε.Ε., την περασμένη εβδομάδα, δεν υπήρξε η παραμικρή πρόοδος στο θέμα του προϋπολογισμού και η ιδέα του ευρωομολόγου για τον κορονοϊό πέρασε από το τραπέζι ασυζητητί.

Η Φον ντερ Λάιεν και ο Σαρλ Μισέλ ζήτησαν να κλείσει τουλάχιστον το θέμα του προϋπολογισμού, ώστε στις αρχές του επόμενου χρόνου να διατεθεί διαρθρωτική βοήθεια 1 τρισ. ευρώ, προκειμένου να μετριαστούν οι επιπτώσεις της νέας οικονομικής κρίσης στην Ε.Ε. Θα κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση η Γερμανία στη νέα τηλεδιάσκεψη της Συνόδου Κορυφής, την Πέμπτη; Το Βερολίνο δε δείχνει έτοιμο να παρέμβει αποφασιστικά, ούτε για τον προϋπολογισμό, με τη δικαιολογία ότι ίσως έχει ξεπεραστεί από τις αρνητικές εξελίξεις της επιδημίας του Covid-19. Η διαπίστωση δε σημαίνει αύξηση, αλλά ανακατανομή των κονδυλίων. Για κορονοομόλογο δεν βλέπει καν λόγο συζήτησης.

Όπως με το δημόσιο χρέος, η Γερμανία και οι «τέσσερις της σταθερότητας» δεν έχουν καμία διάθεση αμοιβαιοποίησης (και με το ιδιωτικό χρέος που αποτυπώνεται στο πρόβλημα των κόκκινων δανείων-τραπεζική ενοποίηση), έτσι και με τις οικονομικές επιπτώσεις του κορονοϊού δεν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική, με κοινό ταμείο και συντονισμένες παρεμβάσεις. Εκτός και αν ο κορονοϊός χτυπήσει πιο βαριά την οικονομία της Γερμανίας και των «τεσσάρων της σταθερότητας», κάτι που θα απευχόταν κάθε λογικός άνθρωπος. Τότε θα είναι αργά για την Ε.Ε. Μία κοινότητα κατεστραμμένων χωρών δεν έχει λόγο ύπαρξης. Αλλά και μία κοινότητα χωρίς κοινά εργαλεία απέναντι σε μία φοβερή κρίση, είναι δύσκολο να κρατηθεί έτσι όπως είναι.

Με τον κορονοϊό, οι ηγέτες της Ε.Ε. έδειξαν ότι μπορούν να συγκατανεύσουν στη λογική, ακολουθώντας τις οδηγίες των ειδικών, έστω και με καθυστέρηση. Από την άλλη, στο πεδίο της οικονομίας, φαίνεται πως είναι πιο δύσκολο να συζητήσουν ευρωπαϊκές λύσεις. Άντε να στείλουν και μερικούς οικονομικούς αναπνευστήρες μετά τις μάσκες και γάντια στις γειτονιές της Κοινότητας, που δοκιμάζονται σκληρότερα. Το μοντέλο Κιμ, της αέναης καραντίνας, είναι σε άλλη διάσταση, όμως η λογική Τραμπ, του στενού και σκοτεινού, αλλά ασφαλούς καταφυγίου, δεν είναι δα και τόσο ξένο πια στην Ευρώπη και ας έχουν χαθεί από το προσκήνιο, λόγω της κρισιμότητας των στιγμών, οι ασυνάρτητοι λαϊκιστές κάθε λογής, που μοιράζουν αφειδώς μαντζούνια για πάσα νόσο.

πηγη: efsyn.gr

Ενημερώθηκε το Α’ Λιμενικό Τμήμα Τζελέπη του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά, μεσημβρινές ώρες χθες, από τον Ύπαρχο του Ε/Γ-Ο/Γ »ΝΗΣΟΣ ΣΑΜΟΣ» Ν.Π. 12396, για τραυματισμό 28χρονου ημεδαπού ναυτικού, ο οποίος τραυματίστηκε κατά τη διαδικασία εργασιών εντός του εν λόγω πλοίου και μεταφέρθηκε σε ιδιωτική κλινική όπου διαγνώσθηκε με διάστρεμμα ποδοκνημικής.

Προανάκριση διενεργείται από την οικεία Λιμενική Αρχή.

πηγη: e-nautilia.gr

Οι περισσότεροι άνθρωποι μένουν σπίτι τους για να αποφύγουν την επαφή με πιθανούς φορείς του ιού Covid-19. Ένα όμως από τα βασικά ερωτήματα που βασανίζουν τον κόσμο εν μέσω πανδημίας είναι για πόσο χρόνο μπορεί ο ιός να επιβιώσει σε διαφορετικές επιφάνειες.

Σύμφωνα με άρθρο του Guardian, σε αναφορά του το Κέντρο Ελέγχου Λοιμώξεων των ΗΠΑ παρουσίασε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το RNA του ιού που προκαλεί τον Covid-19 εντοπίστηκε στο κρουαζιερόπλοιο Diamond Princess 17 μέρες αφού είχαν αποχωρήσει οι επιβάτες.

Ωστόσο ποιοι είναι οι κίνδυνοι όταν αγγίζουμε αποσκευές, ψώνια και επιφάνειες που ακουμπάμε με υψηλή συχνότητα;

Ο Guardian απευθύνθηκε στην καθηγήτρια Ανοσολογίας στο πανεπιστήμιο του Γέιλ, Akiko Iwasaki, και στην επιδημιολόγο και καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ Julia Marcus για τις απαντήσεις.

Η έρευνα στο κρουαζιερόπλοιο σημαίνει ότι οι ιοί μπορούν να επιζήσουν έως και 17 ημέρες σε επιφάνειες;

Julia Marcus: Ίχνη του RNA του ιού εντοπίστηκαν σε καμπίνες που δεν είχαν καθαριστεί. Το στοιχείο αυτό της έρευνας δείχνει ότι οι ιοί είναι ανιχνεύσιμοι - όχι ότι είναι ζωντανοί ή ότι η επαφή μαζί τους μπορεί να μολύνει κάποιον.

Akiko Iwasaki: Απλώς σημαίνει ότι υπάρχουν μέρη του ιού που παραμένουν. Ο ιός χρειάζεται και άλλα στοιχεία για να είναι πλήρης. Το να έχεις κομμάτια RNA δεν σημαίνει ότι έχεις και ιό ή ότι έχεις και εστία μόλυνσης.

Πόσο διάστημα μπορεί να ζήσει στις επιφάνειες ο κορονοϊός;

Marcus: Πρόσφατη έρευνα στο The New England Journal of Medicine σε ελεγχόμενες συνθήκες εργαστηρίου έδειξε ότι ο κορονοϊός είναι ανιχνεύσιμος στον χαλκό για μέχρι 4 ώρες, στο χαρτόνι έως για 24 ώρες και στο πλαστικό και το ατσάλι έως και για 72 ώρες. Είναι όμως σημαντικό να τονίσουμε ότι η ποσότητα του ιού μειώνεται ταχύτατα όσο περνάει η ώρα σε κάθε μια από αυτές τις επιφάνειες. Οπότε ο κίνδυνος από το άγγιγμά τους πιθανότατα μειώνεται όσο περνάει η ώρα.

Μπορείς να μολυνθείς από μόνο ένα σωματίδιο Covid-19;

Iwasaki: Υπάρχει ένας συγκεκριμένος αριθμός ενεργών σωματιδίων στα οποία πρέπει να εκτεθείς για να μολυνθείς. Αν είχες μόνο ένα τέτοιο σωματίδιο στο δάχτυλό σου, είναι απίθανο να προσβληθείς. Ορισμένοι ιοί είναι πολύ ισχυροί και χρειάζεται μόνο 10 σωματίδια για να μολυνθείς ενώ για άλλους απαιτούνται εκατομμύρια. Όσο λιγότερα είναι τα σωματίδια στα οποία εκτίθεται κανείς τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες έκθεσης στον ιόι. Γι' αυτό είναι πολύ σημαντική η ποσότητα του ιού σε μια επιφάνεια.

Πόσοι προσβάλλονται από τις επιφάνειες σε σχέση με όσους προσβάλλονται από αιωρούμενα σωματίδια ή από επαφή με ήδη μολυσμένους;

Marcus: Με βάση όσα γνωρίζουμε μέχρι στιγμής οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να προσβληθεί κανείς από τη στενή επαφή με μολυσμένο άνθρωπο από ό,τι αν ακουμπήσεις μια μολυσμένη επιφάνεια. Τούτου λεχθέντος πρέπει να τονιστεί ότι παραμένει σημαντικό να είναι κανείς προσεκτικός στο τι ακουμπάει, ειδικά επιφάνειες τις οποίες χρησιμοποιούν πολλοί, αλλά και να πλένει κανείς προσεκτικά τα χέρια του αφού ακουμπήσει οποιοδήποτε αντικείμενο όπως για παράδειγμα τη χειρολαβή σε ένα ΜΜΜ ή κάποιο αντικείμενο σε μπακάλικο ή σούπερ μάρκετ.

Iwasaki: Ο κορονοϊός είναι πολύ σταθερός σε αντικείμενα από πλαστικό ή ατσάλι - μπορεί να παραμείνει για κάμποσες ημέρες. Οπότε είναι πιθανόν κάποιος που είναι ασθενής να αφήσει τον ιό σε μια επιφάνεια και κάποιος άλλος να τον ακουμπήσει και στη συνέχεια να ακουμπήσει το πρόσωπό του.

Υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης από ψώνια και πακέτα που παραδίδονται;

Marcus: Ο κίνδυνος είναι μικρός, αλλά είναι πιθανόν αν κάποιος παραδίδει ένα πακέτο στο σπίτι κάποιου που είναι άρρωστος, αυτό να είναι μια «διαδρομή» μετάδοσης. Η συμβουλή μου είναι κάθε φορά που μπαίνει κάτι νέο στο σπίτι σας να είστε προσεκτικοί με το πλύσιμο των χεριών μετά τον χειρισμό του.

Iwasaki: Η σταθερότητα του ιού είναι αρκετά σημαντική στο χαρτόνι. Όταν λαμβάνετε τέτοια πακέτα, ανοίξτε τα και πετάξτε γρήγορα το χαρτόνι, πλύντε τα χέρια σας και προσπαθείστε να αποφύγετε την επαφή με το πρόσωπό σας. Λάβετε όλα τα μέτρα που μπορείτε για να ελαχιστοποιήσετε την επαφή από την επιφάνεια του πακέτου στο πρόσωπό σας.

Είναι πιθανό το περιεχόμενο ενός πακέτου να είναι μολυσμένο από όποιον το πακέταρε;

Iwasaki: Οπωσδήποτε υπάρχει αυτή η πιθανότητα αλλά η εξωτερική πλευρά ενός χαρτονιού είναι πιο πιθανό να έρθει σε επαφή με περισσότερους ανθρώπους από ό,τι το εσωτερικό. Αν χρειαστούν, δε, ημέρες για να φτάσει το πακέτο σπίτι σας τότε οποιοσδήποτε ιός ήταν σε αυτό θα έχει ήδη απενεργοποιηθεί.

Έχετε κάποιες συμβουλές για τον καθαρισμό των επιφανειών;

Marcus: Είναι καλό να καθαρίζετε όλες τις επιφάνειες που αγγίζουν πολλά χέρια, όπως πόμολα και τουαλέτες, με τα συνήθη καθαριστικά που έχει ένα νοικοκυριό. Αν κάποιος σπίτι σας έχει διαγνωστεί με κορονοϊό, τότε το καθάρισμα και η απολύμανση γίνονται πιο σημαντικά και πρέπει να είναι πιο συχνά.

πηγη: newsbeast.gr