Από τον ταξικό «αποστάτη»

Όλα τα πρωτοσέλιδα έχουν να κάνουν με τις λεηλασίες – συγκεκριμένα, τις λεηλασίες στη Μινεάπολη, μετά τη δολοφονία από την αστυνομία ενός άοπλου αφροαμερικάνου άνδρα, που καταγράφηκε σε βίντεο. Στη σύγχρονη καθομιλουμένη,  η λέξη «λεηλασία» είναι φορτισμένη- συνοδεύεται με όλους τους συνειρμούς σχετικά με τη φυλή και την τάξη. Και πρέπει να καταλάβουμε ότι τέτοιοι όροι είναι ένα παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μας εκπαιδεύουν, συνήθως ανεπαίσθητα, να σκεφτόμαστε σε σχέση με τα οικονομικά, το έγκλημα και την τιμωρία με συγκεκριμένους στρεβλούς τρόπους.

Η μικροκλοπή, από ανθρώπους της εργατικής τάξης, προϊόντων από καταστήματα θεωρείται «λεηλασία». Αντίθετα, η κλοπή δισεκατομμυρίων δολαρίων από τους πλούσιους και τις εταιρείες, κατά τη διάρκεια του ταξικού τους πολέμου, θεωρείται καλή και απαραίτητη «δημόσια πολιτική» – υποβοηθούμενη και ενθαρρυμένη  από πολιτικούς της Ουάσιγκτον, που βάζουν φωτιά στη σκηνή του εγκλήματος  προσπαθώντας να συγκαλύψουν τα πάντα.

Για να κατανοήσουμε πραγματικά τη βαθιά σκοπιμότητα αυτής της διαδικασίας, σκεφτείτε πώς η λέξη «λεηλασία» σχεδόν ποτέ δεν χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη λεηλασία που είναι πλέον ρουτίνα της πολιτικής της κυβέρνησής μας, σε κλίμακα κατά πολύ μεγαλύτερη μεγαλύτερη από ένα βανδαλισμένο κατάστημα της Target.

Πράγματι, εάν η λεηλασία ορίζεται στο λεξικό ως «ληστεία, ειδικότερα σε μεγάλη κλίμακα» ως έκφραση διαφθοράς, τότε αυτά είναι δέκα παραδείγματα λεηλασίας που σπάνια όμως αποκαλούμε «λεηλασία»:

1. «Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Fed) διέσωσε οικονομικά τους επενδυτές»: «Χάρη σε αυτήν την τεράστια κρατική επιχορήγηση, μεγάλες εταιρείες όπως η Boeing και η Carnival Cruises κατάφεραν να αποφύγουν την απευθείας λήψη χρημάτων – και να παρακάμψουν τις απαιτήσεις της νομοθεσίας να διατηρήσουν τον αριθμό των υπαλλήλων τους».
2. «Οι εκατομμυριούχοι θα αποκομίσουν το 80% των οφελών από τη φορολογική αλλαγή εξαιτίας του κορωνοϊού»: «Η αλλαγή – η οποία τροποποιεί τι επιτρέπεται να αφαιρέσουν από τους φόρους τους οι ιδιοκτήτες καθορισμένων επιχειρήσεων – θα επιτρέψει σε μερικούς από τους πλουσιότερους της χώρας να αποφύγουν σχεδόν 82 δισεκατομμύρια δολάρια φορολογικών υποχρεώσεων για το 2020».
3. «Η «κρυφή διάσωση» (“stealth bailout”) μεταφέρει εκατομμύρια δολάρια σε εταιρείες πετρελαίου»: «Η πρόβλεψη του νόμου περί ενισχύσεων ύψους 2,2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων δίνει στις [εταιρείες] μεγαλύτερο περιθώριο για να μειώσουν τις πρόσφατες απώλειες… Η αλλαγή δεν στόχευε μόνο στη βιομηχανία πετρελαίου. Ωστόσο, η δομή της ωφελεί με μοναδικό τρόπο τις εταιρείες ενέργειας που είχαν ρεκόρ κερδών».
4. «Το πακέτο φορολογικών ελαφρύνσεων μέσα στο πακέτο οικονομικής διάσωσης»: «Ως μέρος του πακέτου οικονομικής διάσωσης που έγινε νόμος τον περασμένο μήνα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση προσφέρει 174 δισεκατομμύρια δολάρια σε προσωρινές φορολογικές ελαφρύνσεις σε πλούσιους ιδιώτες και μεγάλες εταιρείες».
5. «Τα πλουσιότερα νοσοκομεία πήραν δισεκατομμύρια στο πακέτο διάσωσης για παρόχους υγείας»: «Είκοσι μεγάλες αλυσίδες έλαβαν περισσότερα από 5 δισεκατομμύρια δολάρια σε ομοσπονδιακές επιχορηγήσεις, παρότι ήδη διέθεταν περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια δολάρια σε μετρητά».
6. «Οι αεροπορικές εταιρείες έλαβαν το «πιο γλυκό» πακέτο διάσωσης λόγω κορωνοϊού»: «Τα 50 δισεκατομμύρια δολάρια που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να στηρίξει τη βιομηχανία είναι ένα τεράστιο δώρο των φορολογουμένων στους μετόχους».
7. «Μεγάλες, προβληματικές εταιρείες έλαβαν χρήματα διάσωσης στο πλαίσιο του προγράμματος δανείων μικρών επιχειρήσεων»: «Το αποκαλούμενο «Paycheck Protection Program» υποτίθεται ότι έπρεπε να βοηθήσει στο να αποτραπεί η χρεωκοπία μικρών εταιρειών καθώς η οικονομία βυθίζεται σε μια σοβαρή ύφεση… Ωστόσο, δεκάδες, μεγάλες αλλά χαμηλού προφίλ εταιρείες, με οικονομικά ή νομικά προβλήματα, έχουν επίσης λάβει μεγάλες πληρωμές στο πλαίσιο του προγράμματος».
8. «Οι δημόσιες εταιρείες έλαβαν 1 δισεκατομμύριο δολάρια που προορίζονταν για μικρές επιχειρήσεις»: «Οι παραλήπτες περιλαμβάνουν 43 εταιρείες με περισσότερους από 500 εργαζόμενους, το μέγιστο όριο που τυπικά επιτρέπεται από το πρόγραμμα. Αρκετοί άλλοι παραλήπτες ευημερούσαν αρκετά ώστε να πληρώνουν στελέχη των 2 ή περισσότερων εκατομμυρίων δολαρίων».
9. «Εταιρείες που εγκατέλειψαν τις ΗΠΑ για να μειώσουν τη φορολόγησή τους μπορούν να πληρούν τις προϋποθέσεις για οικονομική ενίσχυση από τη Fed»: «Οι εταιρείες που πραγματοποίησαν τη λεγόμενη αντιστροφή των εταιρικών συναλλαγών (σ.τ.μ. Αμερικανικές εταιρείες που εξαγοράζουν μια μικρή εταιρεία στο εξωτερικό και μετά αλλάζουν έδρα), διατηρώντας παράλληλα τις ουσιαστικές λειτουργίες τους στις ΗΠΑ φαίνεται να είναι επιλέξιμες για δύο νέα προγράμματα».
10. «Η διάσωση της K Street»: «Οι λομπίστες ήδη διασώθηκαν οικονομικά, εκ του αποτελέσματος, όταν οι επιχειρήσεις διασώθηκαν. Αυτό είναι το είδος της απόλυτης διπλής εμβάπτισης. Οι εταιρείες εξυγιαίνονται από την τεράστια δύναμη των δεσμεύσεων της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, κάτι που τους επιτρέπει να διατηρήσουν ψηλά τις δαπάνες τους για άσκηση επιρροής (lobbying) και, στη συνέχεια, οι λομπίστες  να την ασκούν για δωρεάν χρήματα για τον εαυτό τους».

Αυτή η λεηλασία έχει πραγματικό αποτέλεσμα: Την ώρα που μισό δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο κινδυνεύουν να πέσουν στη φτώχεια και 43 εκατομμύρια Αμερικανοί αναμένεται να χάσουν την κάλυψή τους για υγειονομική περίθαλψη, το CNBC αναφέρει ότι «οι δισεκατομμυριούχοι της Αμερικής είδαν την περιουσία τους να αυξάνεται κατά 434 δισεκατομμύρια δολάρια κατά τη διάρκεια του lockdown στις ΗΠΑ από τα μέσα Μαρτίου έως τα μέσα Μαΐου».

Προφανώς, όμως, όλη αυτή η λεηλασία δεν είναι αρκετή. Οι λεηλασίες γίνονται τώρα ακόμη πιο προκλητικές: ο Πρόεδρος Τραμπ επιβάλλει μια νέα μείωση φόρου κεφαλαιουχικών κερδών για τους επενδυτές, ενώ οι New York Times σημειώνουν ότι η νέα πρόταση της Προέδρου της Βουλής Nancy Pelosi «να άρει αναδρομικά ένα όριο στις κρατικές και τοπικές φορολογικές μειώσεις θα διοχετεύσει σε μεγάλο βαθμό χρήματα στους εξαιρετικά υψηλά κερδισμένους».

Δεν το αποκαλούμε «λεηλασία», επειδή διαπράττεται ήσυχα σε ωραία κτίρια γραφείων στην Ουάσιγκτον και τη Νέα Υόρκη.

Δεν το αποκαλούμε «λεηλασία», επειδή οι λεηλατητές φορούν πανάκριβα κοστούμια και είναι πολύ ευγενικοί καθώς κλέβουν με πάθος οτιδήποτε δεν είναι βιδωμένο στο πάτωμα.

Δεν το αποκαλούμε «λεηλασία», αλλά πρέπει – γιατί διαλύει τον κοινωνικό ιστό του έθνους μας, καταστρέφει την οικονομία μας και ρίχνει ολόκληρη την κοινωνία μας στο χάος.

Πηγή: Jacobin

Μετάφραση: antapocrisis

πηγη: antapocrisis.gr

Γιώργος Κρεασίδης

Θα συνιστούσε λάθος και αφέλεια να ταυτίζαμε τον ρατσισμό με τον Τραμπ και τον βαθύ συντηρητισμό που υπάρχει στις ΗΠΑ. Πρόκειται για ένα παγκόσμιο φαινόμενο,
με συγκεριμένα αίτια που κρύβονται στις βάσεις του εκμεταλλευτικού συστήματος, βαθιές ρίζες στις κοινωνίες, ειδικά των πιο ανεπτυγμένων χωρών,  καθώς και κοινές εκφράσεις.

Η στυγνή δολοφονία του αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ από τον λευκό αστυνομικό Ντέρεκ Σόβιν στη Μινεάπολη, που στάθηκε η αφορμή για την κοινωνική έκρηξη στις ΗΠΑ, έφερε στο προσκήνιο το ζοφερό φαινόμενο του ρατσισμού που μαστίζει πολλές σύγχρονες κοινωνίες. Γι’ αυτό και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, χιλιάδες διαδήλωσαν την Τετάρτη στο Παρίσι ενάντια στη δολοφονική αστυνομική βία. Το θύμα εδώ ήταν ο αφρικανικής καταγωγής 24χρονος Ανταμά Τραορέ, που έχασε τη ζωή του τον Ιούλη του 2016, ακριβώς όπως ο Φλόιντ — από ασφυξία, ακινητοποιημένος στο έδαφος και με τρεις αστυνομικούς πάνω του. Η δικαστική απαλλαγή των δραστών, με βάση μια ιατρική γνωμάτευση, πυροδότησε τις κινητοποιήσεις, μετά από κάλεσμα της οικογένειας του Τραορέ που συνέδεσε την υπόθεση με αυτήν του Φλόιντ. Αλλά και η απάντηση της κυβέρνησης Μακρόν ήταν αντίστοιχη με του Τραμπ — αστυνομική βία και απαγόρευση των κινητοποιήσεων που όμως δεν στάθηκε αρκετή για να τις εμποδίσει.

Στην Ελλάδα, τον Φλεβάρη του 2019, ο 34χρονος Νιγηριανός «Εμπουκά» Μαμάν Σούμπεκ άφηνε την τελευταία του πνοή κακοποιημένος στο αστυνομικό τμήμα Ομονοίας. Τον Σεπτέμβρη του 2018, ο ακτιβιστής της ΛΟΑΤ κοινότητας Ζακ Κωστόπουλος ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου, έγκλημα για το οποίο διώκονται –χωρίς να έχει ξεκινήσει η δίκη– δυο καταστηματάρχες και τέσσερις αστυνομικοί. Την Κυριακή, αστυνομικοί στο Ισραήλ δολοφόνησαν εν ψυχρώ 32χρονο Παλαιστίνιο, μαθητή σχολείου για άτομα με ειδικές ανάγκες, γιατί «νόμισαν» ότι κρατάει όπλο.
Η ειδησεογραφία των ημερών είναι γεμάτη με περιστατικά κρατικής και παρακρατικής ρατσιστικής βίας, ενάντια στους μαύρους στη Βραζιλία, στους Κούρδους και άλλες κοινότητες, όπως είναι οι Αλεβίτες της Τουρκίας, οι μουσουλμάνοι στην Ινδία, οι πρόσφυγες και μετανάστες σε όλη την ΕΕ. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που μαζικές κινητοποιήσεις έγιναν σε πολλές χώρες πέρα από τις ΗΠΑ: Βρετανία, Ολλανδία, Γαλλία, Γκάμπια, Κένυα, Τουρκία και, φυσικά, στην Ελλάδα.

Τυχαίο δεν είναι ούτε το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή ακροδεξιά υιοθέτησε τη ρητορική Τραμπ. Είναι προφανές, εξάλλου, ότι στον σύγχρονο καπιταλισμό της παρατεταμένης κρίσης δημιουργείται μια αίσθηση ανασφάλειας και ασφυξίας. Οι κυρίαρχες στρατηγικές διεξόδου, πέρα από την αποτυχία τους, προκαλούν συσσώρευση πλούτου σε όλο και λιγότερους, σπρώχνουν στο περιθώριο όλο και περισσότερους. Την ίδια στιγμή, η αποτυχία και η ενσωμάτωση στη νεοφιλελεύθερη διαχείριση ενός ευρέως φάσματος «αριστερών» κυβερνήσεων, από τη σοσιαλδημοκρατία μέχρι διάφορα μεταλλαγμένα κομμουνιστικά κόμματα, εντείνει την αίσθηση της έλλειψης εναλλακτικής.

Σε αυτό το φόντο και σε όλο τον κόσμο είναι πλατιά διαδεδομένη σε μεσοστρώματα και κοινωνικές ομάδες που φοβούνται πως θα χάσουν τη θέση τους, μια στάση μαχητικής υπεράσπισης των κοινωνικών ανισοτήτων. Επιχειρείται έτσι να διασφαλιστεί ότι οι φτωχοί, τα λαϊκά και εργατικά στρώματα που περιλαμβάνουν τις χτυπημένες μειονότητες, θα παραμείνουν στο περιθώριο, πληρώνοντας ξανά και ξανά το κόστος της καπιταλιστικής κρίσης. Η αστική πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία επιτρέπει τη διάχυση αυτής της στάσης και στα λαϊκά στρώματα, σαν έναν μάταιο διαχωρισμό από κάθε «άλλο» και διαφορετικό, φτωχότερο και πιο αδύναμο. Τον Γενάρη του 2019, οι μαθητές ενός ιδιωτικού καθολικού σχολείου αρένων στην Ουάσινγκτον που διαδήλωναν κατά των εκτρώσεων, χλεύαζαν έναν Ινδιάνο βετεράνο του Βιετνάμ, φωνάζοντας συνθήματα υπέρ του αντιμεταναστευτικού τείχους του Τραμπ. Ήταν μια βαθιά συμβολική εικόνα για το αντιδραστικό ρατσιστικό τείχος που υψώνουν κάποιοι έχοντες και κατέχοντες…

πηγη: prin.gr