Η παταγώδης κυβερνητική αποτυχία σε υγειονομικό και οικονομικό επίπεδο έχει και παράπλευρες απώλειες. Προς το παρόν κρύβονται κάτω από το χαλί και την… ανεμελιά του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Ωστόσο δειλά δειλά έρχονται στο προσκήνιο και αρχίζουν να «κελαηδούν» για το τι μέλλει γενέσθαι.

Ηδη στον χώρο της κοινωνικής ασφάλισης και στη λογική του κοινωνικού αυτοματισμού έχουν αρχίσει να ξεφεύγουν από το υπουργείο Εργασίας δηλώσεις κορυφαίων κυβερνητικών παραγόντων για την περιβόητη επιδείνωση της αναλογίας εργαζομένων/συνταξιούχων…

Πρόκριμα αλλαγών

Είναι το πρόκριμα για τις αλλαγές στα συνταξιοδοτικά δικαιώματα προς το δυσμενέστερο. Αλλωστε ο ΕΦΚΑ (και λόγω της κρίσης από την πανδημία) έχει επιστρέψει στα ελλείμματα και για να μην καταρρεύσει στηρίζεται σε «ενέσεις» από τον κρατικό προϋπολογισμό. Τα πράγματα επιδεινώνονται έτι περαιτέρω από το γεγονός ότι υφίσταται τεράστια αβεβαιότητα σε σχέση με τις πληρωμές εντός του 2021 (οι αναστολές για πληρωμές ασφαλιστικών εισφορών ξεπερνούν τα 700 εκατ. ευρώ).

Αν σε αυτό το εκρηκτικό μείγμα προσθέσουμε:

• Την αδηφάγα ως προς τα αποθεματικά της κοινωνικής ασφάλισης λογική του υφυπουργού και συντάκτη των όσων αναγράφονται στο πόρισμα Πισσαρίδη για την κοινωνική ασφάλιση Π. Τσακλόγλου,

• το όνομα «Μητσοτάκης» (ας μη λησμονούμε ότι ο πατήρ Μητσοτάκης το 1992 μείωσε τις συντάξεις και άνοιξε τον κύκλο για επίλυση των παθογενειών του ασφαλιστικού συστήματος μειώνοντάς τες και αυξάνοντας τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης) και

• τι συνέβη κατά τη μνημονιακή εποχή εις βάρος των συνταξιούχων με τις αντισυνταγματικές διατάξεις των Κουτρουμάνη, Λοβέρδου, Κατρούγκαλου, τότε έχουμε μπροστά μας όλο το κάδρο που οδηγεί σε μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης μέσω της μείωσης των συντάξεων. Ωστόσο, όπως σε όλα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη πορεύεται ρίχνοντας την ευθύνη στους άλλους. Στην περίπτωση των συνταξιούχων ευθύνεται η αναλογία εργαζομένων/ συνταξιούχων που, κατά το κυβερνητικό αφήγημα, δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε συρρίκνωση των συντάξεων.

Βασικό «επιχείρημα» που επικαλούνται ήδη από την εποχή πρωθυπουργίας του Κωνσταντίνου Μητσο-τάκη είναι ο κανόνας «3 εργαζόμενοι – 1 συνταξιούχος» για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος! Αυτήν τη στιγμή λένε ότι ο κανόνας είναι «1,3 εργαζόμενος – 1 συνταξιούχος». Ομως ας μείνουμε στον κανόνα της αναλογίας 1:3. Πόσο ακριβής είναι αυτός ο κανόνας; Οπως πάντα, για να καταλάβουμε τι έρχεται πρέπει να πάμε στην αρχή…

Αποσύνδεση από την ΕΓΣΣΕ

Το 1990 με τον νόμο 1902/90 αποσυνδέονται οι συντάξεις από τις αυξήσεις της ΕΓΣΣΕ και ακολουθούν χαμηλότερες αυξήσεις, ενώ με τον νόμο 2084/92 μειώνεται και το ποσοστό αναπλήρωσης (από 80%) στο 70%! Ετσι έλεγαν τότε ότι θα σωθεί το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης που κατέρρεε λόγω της αναλογίας εργαζομένων και συνταξιούχων. Ετσι έως το 2011 οι συντάξεις είχαν ποσοστιαία μείωση 35,4%! Τα κατώτατα όρια έπεσαν (από 671) στα 487 ευρώ, το πλαφόν ασφαλιστέων αποδοχών (από 3.357) στις 2.432 ευρώ, ενώ οι ανώτερες συντάξεις (με 35 έτη) (από 2.686) μειώθηκαν (2.432 Χ 70%) στα 1.702 ευρώ! Αυτά θεσμοθετήθηκαν το 1990 και το 1992 επί πρωθυπουργίας Κων. Μητσοτάκη δήθεν για να σωθεί το ασφαλιστικό. Ακριβώς όμως επειδή το πρόβλημα βρισκόταν στην εισφοροδιαφυγή (μαύρη εργασία) και την εισφοροαποφυγή (υποδηλωμένη εργασία) ή, όπως το περιγράφουν οι οικονομολόγοι, το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης έχει πρόβλημα εισροών (έσοδα) και όχι εκροών (έξοδα), όλα αυτά απέτυχαν παταγωδώς.

Λάθρα αναλογία

Ας έρθουμε τώρα σ’ αυτήν καθαυτή την αναλογία. Για να επιτευχθεί η τρομολαγνεία της εφιαλτικής αναλογίας επεμβαίνουν σε δύο επίπεδα: Στο επίπεδο της εργασίας. Αφαιρούν από τους εργαζόμενους σκόπιμα 745.699 άτομα που δεν συμπληρώνουν 50 ημέρες ασφάλισης. Επίσης, θα πρέπει να προστεθούν περί τους 800.000 εργαζόμενους οι οποίοι είτε εργάζονται «μαύρα» (αδήλωτη – ανασφάλιστη εργασία) είτε για να συμπληρώσουν τις αποδοχές τους αναγκάζονται να εργαστούν σε δύο ή και παραπάνω εργοδότες (πολλαπλή ασφάλιση) είτε είναι συνταξιούχοι που εργάζονται. Αν όλοι αυτοί προστεθούν στον κόσμο της εργασίας, ο πραγματικός αριθμός των εργαζομένων ξεπερνά τα 5.500.000! Αντί λοιπόν ο Γιάννης Βρούτσης και η κυβέρνηση Μητσοτάκη να ενισχύσουν το έργο του ΣΕΠΕ ώστε να καταστεί δυνατή η συρρίκνωση του φαινομένου της ανασφάλιστης αλλά και της υποδηλωμένης εργασίας, καταργούν το ΣΕΠΕ…

Στο επίπεδο των συντάξεων. Προσθέτουν στους συνταξιούχους τους ανασφάλιστους υπερήλικες (300.000), οι οποίοι θα πρέπει να εξαιρεθούν, αλλά και 580.000 συντάξεις χηρείας – αναπηρίας που εξαρτώνται περισσότερο από το κράτος και ελάχιστα από τα ταμεία. Αν υιοθετηθούν οι συγκεκριμένοι αριθμοί, τότε οι συνταξιούχοι ανέρχονται στο 1,6 εκατ., κάτι που αλλάζει δραματικά την αναλογία εργαζομένων/συνταξιούχων.

Αλλωστε οι αναλογιστικές μελέτες δεικνύουν ότι το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα όχι μόνο διατηρείται αλλά έχει και σημαντικά περιθώρια βελτίωσης.

πηγη:  documentonews.gr

Με κείμενο που υπογράφουν εκατοντάδες φοιτητές, ερευνητές, εργαζόμενοι και μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, καταγγέλλεται η πρόθεση της κυβέρνησης να βάλει την αστυνομία μέσα στα πανεπιστήμια.

Το κείμενο που έχει τίτλο: «Δώστε λεφτά για την Παιδεία και την Υγεία-Όχι άλλη καταστολή και πανεπιστημιακή αστυνομία», έχει ήδη συγκεντρώσει μεγάλο αριθμό υπογραφών που πλησιάζουν τις 1000 ενώ η συλλογή συνεχίζεται εδώ.

«Θα μας βρουν μπροστά τους. Η υπουργός που πέρυσι είχε απέναντί της τους φοιτητές, που φέτος αντιμετώπισε την αγωνιστική οργή των μαθητών- η υπουργός που έστησε ηλεκτρονικές εκλογές των εκπαιδευτικών και δεν ξεπέρασε το 5%, ενώ κραυγάζει για μειοψηφίες, δε θα περάσει κανένα μέτρο που υποβαθμίζει τις σπουδές και τις ζωές μας! Τώρα μιλάμε εμείς!», αναφέρει μεταξύ άλλων το κείμενο.

Το πλήρες κείμενο έχει ως εξής:

ΔΩΣΤΕ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

Εδώ και μήνες τα πανεπιστήμια κλειστά, οι διαλέξεις από τις οθόνες βαφτίστηκαν εκπαίδευση και οι απαγορεύσεις κανονικότητα. Και όλα αυτά γιατί όπως και στην υγεία, έτσι και στην παιδεία η κυβέρνηση επιλέγει να μη δώσει λεφτά για επαναφορά, σε όσο το δυνατόν γίνεται δια ζώσης λειτουργία, με όλα τα μέτρα προστασίας. Ακόμα και σε περίοδο εκτός lockdown, οι μαθητές αγωνίστηκαν για 15 μαθητές ανά τάξη και πήρανε πίσω παγουρίνο, μάσκες- τεντόπανα και καταστολή…

Στον προϋπολογισμό για το 2021 οι δαπάνες για την υγεία- εν μέσω πανδημίας-μειώνονται, το ίδιο και για τη παιδεία και τη μέριμνα.. Πήγαν όλα στους Μεγάλους Περιπάτους, στα ΜΜΕ, στους πολεμικούς εξοπλισμούς, στην καταστολή, στις μεγάλες επιχειρήσεις (βλ. AEGEAN). Η ΟΕΝΓΕ βγάζει κραυγές αγωνίας για τη στήριξη των «μαχητών της πρώτης γραμμής», αυτών που η κυβέρνηση τάχα χειροκροτούσε στα μπαλκόνια, για να τους αφήσει άοπλους στη μάχη. Μάλλον θα μπέρδεψε τις ΜΕΘ με τα ΜΑΤ…

Στην ίδια ρότα, μάλλον θα μπέρδεψε και την εκπαίδευση με τη καταστολή. Σε μια πρωτοφανή κίνηση εξήγγειλε τη δημιουργία σώματος πανεπιστημιακής αστυνομίας, πειθαρχικά, κάρτες εισόδου και κάμερες.. Όταν οι φοιτητές ζητούσαν προσωπικό, εννοούσαν διδακτικό και υγειονομικό- όχι αστυνομικούς, όταν ζητούσαν αναβάθμιση των υποδομών εννοούσαν αίθουσες διδασκαλίας και όχι κάμερες ασφαλείας… Για πρώτη φορά στη μεταπολίτευση, η αστυνόμευση θα ναι μια κανονικότητα στο ελληνικό πανεπιστήμιο- μετά τη κατάργηση του ασύλου. Θέλουν να φτιάξουν ένα πανεπιστήμιο όπου θα κάνουν πάρτι οι εταιρείες και η επιχειρηματική δραστηριότητα αλλά δε θα χωράνε οι ανάγκες και τα δικαιώματα των φοιτητών και των εργαζόμενων σε αυτό. Και θέλουν να κάνουν τα πάντα για να μην μπορεί να αντιδράσει κανείς.

Σε ένα πανεπιστήμιο για λίγους και εκλεκτούς, δεν χωράει κανένας και καμία! ΩΣ ΕΔΩ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΡΟΪΔΙΑ! «Θα δοθούν λεφτά για τις ανάγκες μας, ή θα συνεχίσουν να δίνονται για τα συμφέροντά τους;»

Δεν αποδεχόμαστε το καθεστώς της τηλεκπαίδευσης. Η εκπαιδευτική διαδικασία δεν είναι απλά μετάδοση πληροφοριών μέσα από μια οθόνη, δεν είναι η εμπέδωση και η εξέταση κάποιων δεξιοτήτων. Είναι αλληλεπίδραση, είναι κοινωνικοποίηση, είναι κριτική και αμφισβήτηση. Θέλουμε και απαιτούμε ολόπλευρη μόρφωση και καθολική πρόσβαση στη γνώση και όχι πετσοκομμένα τηλεμαθήματα- τα οποία μάλιστα θα μπορούμε να παρακολουθούμε μόνο όσοι και όσες έχουμε τον κατάλληλο εξοπλισμό και σύνδεση. Τα πανεπιστήμια είναι χώροι πολιτικής δράσης, χώροι αγώνα. Δε δεχόμαστε την ίδια στιγμή που οι σχολές είναι κλειστές, η κυβέρνηση να περνά νομοσχέδια που αφορούν τις ζωές μας πίσω από την πλάτη μας. Να λοιδορεί τη νεολαία που αγωνίζεται για έλλειψη ευθύνης, ενώ ήταν η ίδια που στάθηκε στο πλάι των υγειονομικών για τα δίκαια αιτήματά τους. Να ζητάει μόρφωση, δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο και να παίρνει καταστολή και αστυνομία!

Θα μας βρουν μπροστά τους. Η υπουργός που πέρυσι είχε απέναντί της τους φοιτητές, που φέτος αντιμετώπισε την αγωνιστική οργή των μαθητών- η υπουργός που έστησε ηλεκτρονικές εκλογές των εκπαιδευτικών και δεν ξεπέρασε το 5%, ενώ κραυγάζει για μειοψηφίες, δε θα περάσει κανένα μέτρο που υποβαθμίζει τις σπουδές και τις ζωές μας! Τώρα μιλάμε εμείς!

ΚΑΜΙΑ ΙΔΡΥΣΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ- ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

ΚΑΝΕΝΑ Ν/ΣΧΕΔΙΟ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΜΑΣ

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΝΟΙΞΕΙ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ:

• Να χωριστούν τώρα όλα τα τμήματα σε ομάδες των 50 ατόμων και να γίνουν κανονικά δια ζώσης.
• Να γίνουν μαζικές, μόνιμες προσλήψεις διδακτικού προσωπικού ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες καθώς με το πάγιο καθεστώς υποχρηματοδότησης τα ιδρύματα έχουν υποστελεχωθεί τραγικά. Να μην αξιοποιούνται σαν αναλώσιμοι με προσλήψεις περιορισμένου χρόνου με ΕΣΠΑ οι κάτοχοι διδακτορικού.
• Να γίνουν μαζικές προσλήψεις χωρίς εργολαβίες προσωπικού καθαριότητας και συντήρησης.
• Να χρησιμοποιηθούν κτήρια για την περαιτέρω διάχυση των φοιτητών.
• Μάσκες, αντισηπτικά και τεστ δωρεάν στους φοιτητές και τις φοιτήτριες, στο διδακτικό και ερευνητικό προσωπικό των πανεπιστημίων.
• Να αυξηθούν τα δρομολόγια των ΜΜΜ ώστε να μη δημιουργείται συνωστισμός.
• Να ενισχυθεί η φοιτητική μέριμνα και να δοθεί επίδομα ενοικίου ώστε όλοι να μπορούμε να σπουδάσουμε.

πηγη: pandiera.gr

Μέσα σε λίγα 24ωρα έχουμε «ασφυκτική πίεση από το Μέγαρο Μαξίμου» για ρεπορτάζ (Δ. Κρουστάλλη), «λογοκρισία» σε άρθρο (Έλ. Ακρίτα) και κόψιμο εκπομπής (Π. Χαρίτος)

«Ελευθερία του Τύπου στην καπιταλιστική κοινωνία – αυτό σημαίνει να εμπορεύεσαι τον Τύπο και να ασκείς επίδραση πάνω στις λαϊκές μάζες. Ελευθερία του Τύπου – είναι η συντήρηση του Τύπου, πανίσχυρου μέσου επίδρασης πάνω στις λαϊκές μάζες, με έξοδα του κεφαλαίου». (Λένιν, «Άπαντα», τόμος 37, σελ. 495-496, ομιλία στο 1ο Συνέδριο της 3ης Διεθνούς).

Έχουμε και λέμε:

Η δημοσιογράφος Δήμητρα Κρουστάλλη γράφει σήμερα τα παρακάτω:

Τα παραπάνω συνέβησαν μόνο μέσα στις τελευταίες μέρες. Δεν πάμε πιο πίσω.

Με λίγα λόγια, μέσα σε πέντε 24ωρα έχουμε καταγγελίες από δημοσιογράφους για

•  ασφυκτική πίεση από το Μέγαρο Μαξίμου για ρεπορτάζ,
•  λογοκρισία σε άρθρο 
• κόψιμο εκπομπής.

Είναι φανερό, λοιπόν, πως διανύουμε μια περίοδο στην οποία η περίφημη ελευθεροτυπια βρίσκεται στα καλύτερα της. Γεγονός, βέβαια, που…σοκάρει μόνο όσους  συνηθίζουν είτε να πέφτουν από τα σύννεφα, είτε να ανακαλύπτουν κάθε τρεις και λίγο την πυρίτιδα. Η οποία, όμως, έχει ανακαλυφθεί αιώνες πριν. Πολύ πρωτύτερα κι από τότε που ο Σταύρος Ψυχάρης, διαλαλούσε: «Δεν υπάρχουν όμως εφημερίδες (σσ: και γενικότερα ΜΜΕ, να συμπληρώσουμε εμείς) που να εκδίδονται για να εκφράζουν απόψεις διαφορετικές από εκείνες του ιδιοκτήτη τους ή να υπηρετούν αλλότρια συμφέροντα».

πηγη: imerodromos.gr