Τη βαθιά του θλίψη και οργή για το νέο θανατηφόρο ναυάγιο στο Αιγαίο, σήμερα τα ξημερώματα, πλοιαρίου που μετέφερε πρόσφυγες και μετανάστες εκφράζει το ΠΑΜΕ. Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία ένα άτομο πνίγηκε, 12 διασώθηκαν και αγνοείται άγνωστος αριθμός επιβαινόντων.

Το ΠΑΜΕ σημειώνει: «Το νέο ναυάγιο αποκαλύπτει για μια ακόμη φορά ότι οι βαρύγδουπες δηλώσεις της κυβέρνησης περί "ανάκτησης του ελέγχου στο Προσφυγικό - Μεταναστευτικό" είναι υποκριτικές. Ενώ επιχειρούν να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες Ευρωπαϊκής Ένωσης - κυβερνήσεων για το συνεχιζόμενο έγκλημα που συντελείται στο Αιγαίο και στην ευρύτερη περιοχή.

Το Προσφυγικό θα συνεχίζει να διογκώνεται και οι πρόσφυγες και μετανάστες θα συνεχίζουν να πέφτουν θύματα διαφόρων κυκλωμάτων που "φύτρωσαν" πάνω στην πολιτική εγκλωβισμού των μεταναστών, τη συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας και τη μετατροπή της Ελλάδας σε ένα μεγάλο στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών.

Για να σταματήσει η καθημερινή απώλεια ανθρώπινων ζωών, η μετατροπή της Ελλάδας σε ένα νεκροταφείο ξεριζωμένων και κατατρεγμένων απαιτείται σύγκρουση και απειθαρχία στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και στις απάνθρωπες πολιτικές τους για τους πρόσφυγες.

Να παρθούν τώρα όλα τα αναγκαία μέτρα για άμεση παροχή ασύλου και προστασία των προσφύγων σύμφωνα με τη Συνθήκη της Γενεύης και τις αποφάσεις του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες.

Να σταματήσει η φονική πολιτική των απελάσεων, των επαναπροωθήσεων και των υπερδομών-φυλακών».

πηγη: 902.gr

Σπάνια η ανάδειξη αρχηγού, προέδρου ή γενικού γραμματέα σηματοδοτεί μια μεγάλη στροφή στην πορεία ενός κόμματος. Όταν υπάρχουν αυτές, έχουν ήδη διαφανεί πριν την εκλογή, η οποία απλώς την επικυρώνει. Η εκλογή του Ν. Ανδρουλάκη στην αρχηγία του ΚΙΝΑΛ δεν είναι μια από αυτές τις περιπτώσεις.

Κανείς εξάλλου, δεν περίμενε μια τομή. Αυτό που κρινόταν ήταν αν το ΚΙΝΑΛ θα κλείνει περισσότερο το μάτι προς τη ΝΔ ή προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Νικητής βγήκε η πρώτη επιλογή. Κατά συνέπεια, σημειώνεται μια μικρή μεν, δεξιά δε μετατόπιση στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό.

Όσο κι αν ξεθάφτηκαν λάβαρα του ΠΑΣΟΚ και φωτογραφίες του Ανδρέα, όσο και αν ακούστηκε το σύνθημα της ανανέωσης, το στρατηγικό ερώτημα για το ΚΙΝΑΛ παραμένει: ποιο πολιτικό χώρο επιχειρεί να καλύψει; Τι και πόσο κενό υπάρχει μεταξύ της παραδοσιακής δεξιάς της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ που έχει αποδεχθεί τη νεοφιλελεύθερη διαχείριση και την ευρωενωσιακή εξάρτηση; Οι διαχωριστικές γραμμές εκατέρωθεν του ΚΙΝΑΛ είναι δυσδιάκριτες ούτως ή άλλως, εξού και η συμπίεσή του που δεν το αφήνει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Μπορεί το ΚΙΝΑΛ να επιστρέψει σε πολιτικές της πάλαι ποτέ σοσιαλδημοκρατίας, όπως η ενίσχυση του κράτους πρόνοιας και η τόνωση της μεσαίας τάξης; Μπορεί να παίξει το ρόλο του Κέντρου, μιας θολής πολιτικής έννοιας, που παραπέμπει στην εξισορρόπηση μεταξύ των κοινωνικών ομάδων και τάξεων; Μπορεί να διεκδικήσει να πάρει από τον ΣΥΡΙΖΑ και να σηκώσει τη σημαία της Αντιδεξιάς και στην τελική τί ακριβώς θα σήμαινε αυτό; Μάλλον κανείς δεν πιστεύει ότι μπορούν να γίνουν αυτά, ούτε καν οι ίδιοι οι υποψήφιοι που τα διατύπωναν πριν την εκλογική διαδικασία.

Παρόλα αυτά, το αστικό πολιτικό σύστημα αντιλαμβάνεται ότι έχει φθορά στο σύνολό του, ως αποτέλεσμα της υγειονομικής και οικονομικής κρίσης. Αντιλαμβάνεται και την ανάγκη αναδιάταξής του. Το δρόμο ίσως, δείξει η Γερμανία με τον μεγάλο κυβερνητικό συνασπισμό της. Σε ένα τέτοιο σενάριο, το ΚΙΝΑΛ θα πετούσε τη σκούφια του.

Σε κάθε περίπτωση όμως, το κεντρικό εξαγόμενο είναι ότι υπάρχει δίψα για αντιπολίτευση. Μπορεί τα ΜΜΕ να έδωσαν αναντίστοιχα πολύ χρόνο και άρθρα για το μέγεθος του ΚΙΝΑΛ, που έδωσαν. Μπορεί ο μηχανισμός και οι διασυνδέσεις του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ να κρατούν καλά μετά από τόσα χρόνια και κύματα, που καλά κρατούν. Μπορεί ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να προμοτάρισαν υποψήφιους, που κι αυτό έγινε. Όμως ψήφισε και κόσμος που αισθάνθηκε ότι τον αφορά, κι ας μην ψήφισε ΚΙΝΑΛ στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές και πιθανώς δε θα ψηφίσει και στις επόμενες. Γιατί δεν βλέπει τον εαυτό του σε κανένα κόμμα, τουλάχιστον από τα δύο μεγάλα.

Κι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουμε την πρωτοφανή κατάσταση όπου: μετράμε διψήφιους και τριψήφιους θανάτους καθημερινά, λόγω της κυνικής κυβερνητικής διαχείρισης της πανδημίας, η ακρίβεια σκαρφαλώνει σε δυσβάστακτα ύψη για τη λαϊκή τσέπη, οι αντεργατικοί και αντιεκπαιδευτικοί νόμοι δεν έχουν τελειωμό, αλλά σοβαρή αντιπολίτευση απέναντι στον θύτη-κυβέρνηση δεν έχουμε.

Για νιοστή φορά το ερώτημα παραμένει για την Αριστερά: θα σηκώσει το γάντι; Θα ρίξει νερό στο μύλο της λαϊκής κινητοποίησης; Θα ποτίσει ένα ρεύμα διεκδικήσεων: αναβάθμισης της δημόσιας υγείας, αυξήσεων στους μισθούς και στα κοινωνικά δικαιώματα; Ο ελληνικός λαός έχει χαμηλές προσδοκίες, αλλά θέλει από κάπου να πιαστεί. Θα γίνει η Αριστερά το απάγκιο του;

Κώστας Κωστόπουλος

πηγη: antapocrisis.gr

«Πολύπλοκες» αποδεικνύονται οι γονικές παροχές ή δωρεές με τα νέα υψηλά αφορολόγητα, παρά το γεγονός ότι έχουν ενεργοποιηθεί ηλεκτρονικές διαδικασίες που -θεωρητικά τουλάχιστον- διευκολύνουν τέτοιου τύπου μεταβιβάσεις.

Μια σειρά από γραφειοκρατικά εμπόδια βάζουν «φρένο» σε χιλιάδες νοικοκυριά που επιθυμούν να μεταβιβάσουν ακίνητα με το νέο αφορολόγητο των 800.000 ευρώ εντός του τρέχοντος έτους χάνοντας έτσι την ευκαιρία τους για φθηνές μεταβιβάσεις.

" style="color: #be1522; position: relative; display: block;" data-lightbox-gallery="lightbox

">

Έτσι, δεν είναι λίγοι εκείνοι που με την αλλαγή του χρόνου χάνουν την ευκαιρία να προχωρήσουν σε γονικές παροχές ή δωρεές αξιοποιώντας την συγκυρία που τους πρόσφερε ένα «τριπλό κίνητρο».

Συγκεκριμένα:

1. Χαμηλό κόστος εξόδων συμβολαίου: από το 2022 οι αντικειμενικές αλλάζουν. Και αυξάνονται αυτομάτως οι αμοιβές και τα έξοδα στα συμβόλαια. Αυτό ώθησε ιδιαίτερα όσους είχαν μικρές περιουσίες, αν και έτσι και αλλιώς θα ήταν αφορολόγητοι, να σπεύσουν να επωφεληθούν και να κάνουν συμβόλαια πριν αλλάξουν οι αμοιβές και τα έξοδα.

2. Μεταβιβάσεις με χαμηλό πρόστιμο αδήλωτων τετραγωνικών από τους δήμους: η πλατφόρμα του υπ. Εσωτερικών άνοιξε τον Οκτώβριο και κλείνει 31.12.2021.

3. Δυνατότητα για μεταβιβάσεις με απλή βεβαίωση μηχανικού έως 31.12.2021, χωρίς ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και επιπλέον κόστος, αντί της υποχρεωτικής ηλεκτρονικής ταυτότητος ακινήτου.

Ποιες είναι οι «παγίδες» για τα νοικοκυριά

Και ενώ τα νοικοκυριά έσπευσαν να κάνουν χρήση του αφορολόγητου, οι διαδικασίες «κόλλησαν» σε εφορίες, ΕΦΚΑ, δήμους, μηχανικούς και συμβολαιογραφεία.

Χωρίς να φταίνε οι ίδιοι οι πολίτες, ανακάλυψαν ότι μπήκαν σε μια διαδικασία που εξελίσσεται σε … «παγίδα» για αυτούς, επειδή:

1. πολλοί δήμοι χρειάζονται 2 και 3 μήνες για να βγάλουν βεβαιώσεις ΤΑΠ. Χιλιάδες νοικοκυριά δεν θα προλάβουν να πάρουν το πιστοποιητικό που χρειάζονται ούτε έως 31.1.2022. Σε τέτοια περίπτωση, η παράταση δεν καλύπτει τον πολίτη. Ανάλογα με το πού κατοικεί κανείς, κάποιοι «τυχεροί» κερδίζουν και προλαβαίνουν τις διορίες. Ενώ οι «άτυχοι» βγαίνουν «χαμένοι από χέρι»

2. το υπουργείο Οικονομικών προσπάθησε να παρακάμψει την γραφειοκρατία στις εφορίες. Ανακοίνωσε ότι από 20 Δεκεμβρίου οι δηλώσεις παροχών και δωρεών ακινήτων γίνονται υποχρεωτικά ηλεκτρονικά. Αυτό θεωρητικά, επιταχύνει τις διαδικασίες. Επίσης, δόθηκε και παράταση 1 μήνα έως τέλος Ιανουαρίου, για συμβόλαια με τις αντικειμενικές του 2021 αντί για τις νέες του 2022.

Ωστόσο και εδώ πάλι κρύβεται άλλη μια γραφειοκρατική παγίδα: η Πλατφόρμα MyProperty της ΑΑΔΕ «διασώζει» … τη μισή Ελλάδα μόνο! Και αυτό γιατί η πλατφόρμα λειτουργεί για περιοχές και αστικά κέντρα όπου ισχύουν οι αντικειμενικές Τιμές Ζώνης. Για την υπόλοιπη μισή Ελλάδα (κυρίως την Περιφέρεια ή σχεδόν 80% της ελληνικής επικράτειας) όπου δεν ισχύει ο Αντικειμενικός Προσδιορισμός Αξίας Ακινήτων (“περιοχές εκτός ΑΠΑΑ” όπως λέγονται) η παράταση δεν σημαίνει τίποτα!