Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
ΣΥΡΙΖΑ: Διαπιστευτήρια ως την τελευταία ώρα!
Ακόμα και την «ύστατη ώρα», ο ΣΥΡΙΖΑ -και ενώ όπως όλα δείχνουν έχει εξασφαλίσει τη νίκη στις εκλογές- δεν σταματά να δίνει εγγυήσεις και διαπιστευτήρια στην εγχώρια και ξένη πλουτοκρατία.
Είναι χαρακτηριστικά -αν και διόλου πρωτότυπα, πλέον- όσα είπε χτες ο Γιώργος Σταθάκης, υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στο 1ο Ναυτιλιακό Φόρουμ της «Ναυτεμπορικής».
Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο Γ. Σταθάκης, όταν ρωτήθηκε αν θ’ αλλάξει κάτι στο θεσμικό πλαίσιο της ναυτιλίας, αν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει τις εκλογές, απάντησε πως «δεν θα υπάρξουν αιφνιδιασμοί». Υπογράμμισε, δε, πως αν γίνουν αλλαγές, «αυτές θα προέλθουν ύστερα από διαβούλευση και χωρίς αιφνιδιασμούς» και πως «στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα η ναυτιλία θα είναι παρούσα, όπως ήταν πάντα». Τέλος, κατά το ρεπορτάζ της εφημερίδας, ο υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ πρόσθεσε πως «όλα αυτά τα θέματα έχουν συζητηθεί κατά καιρούς, ατύπως, μεταξύ της ναυτιλιακής κοινότητας και εκπροσώπων του κόμματος».
Υπενθυμίζεται πως το περιοδικό «Time» το Μάη του ’13 επικαλούνταν δηλώσεις του Γιώργου Σταθάκη σύμφωνα με τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ «δεν έχει κανένα σκοπό να άρει τις φοροαπαλλαγές των αδιανέμητων κερδών ή να φορολογήσει τα κεφαλαιακά κέρδη των εφοπλιστών».
Χωρίς πολλές κουβέντες, δηλαδή, και στις 26 του Γενάρη οι εφοπλιστές θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν γενναίες φοροαπαλλαγές και προνόμια.
πηγη: 902.gr
Αριστερή; Ή της Αριστεράς;

Το ΠΑΣΟΚ (και με Παπανδρέου και με Βενιζέλο), την ώρα που έθετε τη χώρα υπό το ΔΝΤ, αυτοπροσδιοριζόταν σαν η… «Αριστερά της ευθύνης». Αργότερα το σύνθημα πέρασε στη ΔΗΜΑΡ που (επίσης σαν «Αριστερά της ευθύνης»…) συμμετείχε στην κυβέρνηση Σαμαρά… Ακόμα και ο πρόθυμος να συγκυβερνήσει με όποιον κι αν έρθει πρώτος αύριο, ο κ. Θεοδωράκης, λίγο πριν από τη συνεργασία του με τη νεοφιλελεύθερη Δράση, δήλωνε «αριστερός»…
Το φαινόμενο δεν είναι ελληνικό. Τις δεκαετίες του ’90 και του 2000 η πλειοψηφία των κυβερνήσεων στην Ε.Ε. παρουσιάζονταν σαν «αριστερές» και «κεντροαριστερές». Θυμίζουμε: Η κυβέρνηση Μπλερ στη Βρετανία (που ο Τύπος της χώρας του τον παρομοίαζε με υπάκουο σκυλάκι του ρεπουμπλικάνου Μπους). Η κυβέρνηση Σρέντερ – Φίσερ στη Γερμανία (που «πάγωσαν» τους μισθούς των εργαζομένων). Η κυβέρνηση του -πρώην κομμουνιστή μάλιστα- Ντ’ Αλέμα στην Ιταλία (που προσέφερε στο ΝΑΤΟ τη βάση του Αβιάνο για να βομβαρδίζει τη Γιουγκοσλαβία). Η κυβέρνηση Ζοσπέν στη Γαλλία που η αντιλαϊκή της πολιτική εκτίναξε τον Λεπέν στη δεύτερη θέση των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία το 2002 (και που ήταν τόσο «αριστερός», ώστε, όταν εξελέγη το 1997, τον διεκδικούσαν σαν «δικό τους» τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και ο ΣΥΝ)…
Συμπέρασμα: Να έχεις «κυβέρνηση της Αριστερός» δεν είναι, μάλλον, το πιο δύσκολο πράγμα. Το πιο δύσκολο, απ’ ό,τι φαίνεται, είναι να έχεις «Αριστερή κυβέρνηση». Τουτέστιν, κυβέρνηση που -πραγματικά- θα εφαρμόζει αριστερή πολιτική. Ισως από Δευτέρα χρειαστεί να το έχουμε υπόψη μας…
Πηγή: Realnews
ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΝΕΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Από τη νύχτα της Κυριακής το πολιτικό σκηνικό και οι συσχετισμοί δυνάμεων μεταξύ των κομμάτων αλλάζουν εκ βάθρων. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα! Το ΠΑΣΟΚ διαλύεται! Από κόμμα-πυλώνας του συστήματος, το ΠΑΣΟΚ γίνεται σκόνη! Από το 44% που είχε πάρει στις βουλευτικές εκλογές του 2009, πριν από πέντε χρόνια, την Κυριακή θα πάρει ένα θλιβερό μονοψήφιο νούμερο, ίσως το ένα… δέκατο (!) αυτού του ποσοστού. Θα εξαφανιστεί από τη Βουλή και η ΔΗΜΑΡ, με το 6,26% που είχε πάρει το 2012.
Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο πρωθυπουργός του 44% το 2009, αγωνίζεται να συγκεντρώσει το ένα… δέκατο πέμπτο (!) του ποσοστού αυτού – να υπερβεί, δηλαδή, το 3% για να μπει τουλάχιστον στη Βουλή προκειμένου να έχει ασυλία! Πράγμα απαραίτητο, ειδικά τώρα που ο πρόεδρος του εναπομείναντος ΠΑΣΟΚ, Βαγγέλης Βενιζέλος, έχει θέσει στη διάθεση των εισαγγελικών Αρχών το πόρισμα για τη διαχείριση των οικονομικών του κόμματος την περίοδο 2004-2012, την περίοδο, δηλαδή, που ήταν πρόεδρός του ο Γ. Παπανδρέου.
Μέσω του ΚΙΔΗΣΟ, του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών που έφτιαξε αυτό τον μήνα, προσπαθεί να τη γλιτώσει ο Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος συνεχίζει να υπερασπίζεται λυσσωδώς το Μνημόνιο. Θα κερδίσει άραγε τη βουλευτική ασυλία; Είναι πιθανό, παρόλο που καμιά δημοσκόπηση δεν δείχνει να υπερβαίνει το 3%.
ΤΡΙΤΟ ΚΟΜΜΑ ΜΕ… 5%!
Ούτε ένα ούτε δύο, αλλά… έξι (!) κόμματα διεκδικούν ή, εν πάση περιπτώσει, ισχυρίζονται προεκλογικά ότι διεκδικούν την τρίτη θέση. Το διασκεδαστικό και ταυτόχρονα αποκαλυπτικό του πλήρους κατακερματισμού του πολιτικού σκηνικού είναι ότι όλα αυτά τα κόμματα ελπίζουν και εύχονται να υπερβούν το… 5%!
Και τα έξι αυτά κόμματα ενδέχεται να κινηθούν στη στενή λωρίδα του 3% με 5%, με τα μισά από αυτά να μην είναι καν σίγουρα πως ό,τι και να γίνει, όσο άσχημα κι αν πάνε τα πράγματα γι’ αυτά, έχουν τουλάχιστον εξασφαλισμένη την υπέρβαση του 3% και την είσοδό τους στη Βουλή!
Τα τέσσερα από τα έξι αυτά κόμματα είχαν συμμετάσχει και στις βουλευτικές εκλογές του 2012.Τα άλλα δύο θα συμμετάσχουν για πρώτη φορά σε βουλευτικές εκλογές.
Το ΠΑΣΟΚ του Βαγγέλη Βενιζέλου είναι το κατά πολύ μεγαλύτερο από τα κόμματα της γειτονιάς του 5%. Είχε πάρει 12,28% στις βουλευτικές του Ιουνίου του 2012, αλλά τώρα θα ήταν πανευτυχές αν έπαιρνε το… μισό ποσοστό! Αφήστε που ορισμένοι δημοσκόποι το τοποθετούν γύρω στο 4%!
ΜΑΧΕΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ
Πολύ πιο δύσκολα είναι τα πράγματα για τους ΑΝΕΛ του Πάνου Κομμένου. Είχαν πάρει 7,51 % στις εκλογές του Ιουνίου του 2012, αλλά την Κυριακή όλα δείχνουν ότι θα δώσουν αγώνα κοινοβουλευτικής ζωής ή θανάτου, χαροπαλεύοντας με το όριο του 3%.
Η Χρυσή Αυγή δεν απειλείται σε καμιά περίπτωση να γίνει εξωκοινοβουλευτικό κόμμα.
Θεωρείται βέβαιο ότι το ποσοστό της του 6,92% θα υποστεί κάποια φθορά, αλλά κανείς δεν εκτιμά ότι θα πέσει πολύ. Αντιθέτως, προβάλλει ως σοβαρός διεκδικητής της τρίτης θέσης.
Το ΚΚΕ είναι το τέταρτο και τελευταίο κόμμα που είχε συμμετάσχει στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 2012. Βρέθηκε τότε στο απόλυτο ναδίρ της εκλογικής του απήχησης. Πήρε το χαμηλότερο ποσοστό της ιστορίας του, μόνο 4,5% – οριακά χειρότερο αποτέλεσμα από το 4,54% των βουλευτικών εκλογών του 1993. Τότε, δηλαδή, που οι ψηφοφόροι το τιμώρησαν σκληρά για τη συγκυβέρνηση του Ενιαίου Συνασπισμού της Αριστερός, στον οποίο το ΚΚΕ ήταν ο κορμός, με τη ΝΔ αρχικά στην κυβέρνηση Τζαννετάκη και με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στη συνέχεια στην κυβέρνηση Ζολώτα.
Το ΚΚΕ, το οποίο κατεβαίνει σε αυτές τις εκλογές με σύνθημα, διά στόματος του γραμματέα του, Δημήτρη Κουτσούμπα, «ψήφος ανοχής σε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ισοδυναμεί με προδοσία του λαού» (!), ελπίζει να απομακρυνθεί πολύ από αυτό το 4,5%, με κατεύθυνση, φυσικά, προς τα πάνω. Τι θα πετύχει την Κυριακή, θα το διαπιστώσουμε στις κάλπες λίγα εικοσιτετράωρα μετά.
ΤΗΣ… ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΕΩΣ!
Το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη και το ΚΙΔΗΣΟ του Γιώργου Παπανδρέου είναι τα δύο κόμματα που θα συμμετάσχουν για πρώτη φορά σε βουλευτικές εκλογές.
Το Ποτάμι, το οποίο έχει ένα πλεονέκτημα επειδή είχε συμμετάσχει στις ευρωεκλογές του 2014 και πήρε 6,61%, θεωρεί ότι έχει εξασφαλισμένο ένα ποσοστό γύρω στο 5%. Δεν φαίνεται να έχει άδικο, αλλά ας περιμένουμε να δούμε τι θα βγει από τις κάλπες την Κυριακή.
Όσον αφορά στο ΚΙΔΗΣΟ, ο Γιώργος ποντάρει αποκλειστικά και μόνο στο επώνυμο Παπανδρέου. Ευελπιστεί ότι οι Έλληνες θα συμπεριφερθούν εκλογικά ως σύγχρονοι Λωτοφάγοι.
Θα ξεχάσουν δηλαδή, το πολιτικό έγκλημα του, το ότι υπήγαγε την Ελλάδα στο επαίσχυντο καθεστώς της μνημονιακής υποτέλειας, και ενθυμούμενοι τα έργα του πατέρα του, Ανδρέα Παπανδρέου, θα ψηφίσουν ΚΙΔΗΣΟ!
Λωτοφάγοι σίγουρα υπάρχουν μεταξύ των ψηφοφόρων, αλλά αν είναι τόσοι πολλοί ώστε να τον βοηθήσουν να ξεπεράσει το όριο του 3% είμαστε υποχρεωμένοι να περιμένουμε ως τη νύχτα της Κυριακής για να το μάθουμε! Ίδωμεν.
Πάντως, το Ποτάμι, ακριβώς όπως και το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, είναι κόμματα πανέτοιμα να προσκολληθούν σε οποιαδήποτε κυβέρνηση τα πάρει – είτε αυτή είναι κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είτε είναι κυβέρνηση ΝΔ. Δεν έχουν καμία πολιτική ή ιδεολογική αναστολή. Κυβέρνηση να ‘ναι κι όποια να ‘ναι!
Την ίδια γραμμή έχει και το ΚΙΔΗΣΟ του Γιώργου Παπανδρέου. Για την ώρα προβάλλει μόνο το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά απολύτως κανένας Έλληνας δεν έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Γιώργος, αν έμπαινε στη Βουλή, θα ήταν προθυμότατος να προσκολληθεί και στη ΝΔ, αν αυτή ήταν πρώτο κόμμα. Επειδή όμως δεν υπάρχει απολύτως καμία περίπτωση να αναδειχθεί η ΝΔ πρώτο κόμμα και είναι βέβαιο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κερδίσει τις εκλογές, ο Γιώργος αφήνει ανοιχτό μόνο το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ!
ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ
Τα κόμματα του ΛΑΟΣ και της ΔΗΜΑΡ, τα οποία τόλμησαν να υπηρετήσουν προσωρινά το Μνημόνιο, σκόρπισαν κυριολεκτικά! Ξανακατεβαίνουν στις εκλογές της Κυριακής, αλλά οι πιθανότητές τους να ξαναμπούν στη Βουλή είναι μηδαμινές, όσο κι αν η ΔΗΜΑΡ προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από τους Πράσινους του Χρυσόγελου, με τους οποίους έκανε μια ευκαιριακή συμμαχία μήπως και διασωθεί κοινοβουλευτικά. Κανένας όμως πλέον δεν παίρνει στα σοβαρά τα κόμματα του ΛΑΟΣ και της ΔΗΜΑΡ είτε είναι ακροδεξιάς είτε ανήκει στους «αριστερούληδες της προσκολλήσεως», που πάντα έβρισκαν τρόπους να παρασιτούν, σιτιζόμενοι από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ επί σαράντα σχεδόν χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση.
Το κόμμα του ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη είχε πάρει το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό του 5,63% στις βουλευτικές εκλογές του 2009. Μόλις όμως μπήκε στη μνημονιακή κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου καταποντίστηκε αμέσως στο… 1,58% στις εκλογές του Ιουνίου του 2012!
Τα ίδια έπαθε και η ΔΗΜΑΡ. Αυτή πρωτοεμφανίστηκε στις εκλογές του Μαΐου του 2012, όπου πήρε 6,11 %. Ανέβασε ελαφρά το ποσοστό της μετά από έναν μήνα, στις βουλευτικές του Ιουνίου του 2012, όταν πήρε 6,26%. Με το που τόλμησε όμως να συμμετάσχει για έναν χρόνο στην κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου εξαϋλώθηκε στις (μη ομοειδείς) εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο τον Μάιο του 2014. Καταβαραθρώθηκε στο… 1,2%!Το Μνημόνιο εξοντώνει όλους τους υπηρέτες του!
ΈΡΧΕΤΑΙ Η ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΝΔ
Ένα και μόνο κόμμα που έχει υπηρετήσει τυφλά το Μνημόνιο δεν έχει πληρώσει ακόμη το βαρύ πολιτικό αντίτιμο της πολιτικής του: η ΝΔ! Τη γλίτωσε προσωρινά. Μόνο προσωρινά όμως. Καθώς το ΠΑΣΟΚ διαλύθηκε λόγω Μνημονίου, το σύστημα ήταν υποχρεωμένο να κηρύξει γενική επιστράτευση όλης της Δεξιάς τον Ιούνιο του 2012. Έδωσε και τα απομεινάρια του ΠΑΣΟΚ ως θλιβερή «τσόντα» για να φτιαχτεί η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, η οποία διαχειρίστηκε παταγωδώς αποτυχημένα τα λαϊκά συμφέροντα και όπως όπως τα συμφέροντα του συστήματος, προκαλώντας έντονη δυσαρέσκεια και στους κόλπους της ελληνικής ολιγαρχίας, η οποία την εγκατέλειψε.
Μετά την ήττα της στις εκλογές της Κυριακής θεωρούμε πιθανότατο ότι θα κληθεί και η ΝΔ να πληρώσει το Μνημόνιο. Θα έχουμε όμως την ευκαιρία να μιλήσουμε γι’ αυτό μετά τις εκλογές.
*Πηγή: Επίκαιρα, τ. Ιανουαρίου 2015
- Τελευταια
- Δημοφιλή

