Το κατεστημένο των Ρεπουμπλικάνων δεν κατάφερε να σταματήσει τον Ντόναλντ Τραμπ. Ούτε η Χίλαρι Κλίντον και οι Δημοκρατικοί πέτυχαν να ανακόψουν τον δρόμο του προς τον Λευκό Οίκο. Στο κενό έπεσαν και οι απειλητικές προειδοποιήσεις κορυφαίων πρώην και νυν στελεχών του Πενταγώνου και των μυστικών υπηρεσιών για το πόσο επικίνδυνος μπορεί να αποδειχθεί ως Πρόεδρος. Ναυάγησαν και οι προσπάθειες της CIA, η οποία θύμισε εποχές… Μακάρθι, επισείοντας την δαμόκλειο σπάθη της ρωσικής απειλής.

Θα καταφέρουν, άραγε, τα εκατομμύρια των διαδηλωτών που πλημμύρισαν τους δρόμους δεκάδων αμερικανικών πόλεων, να πετύχουν εκεί όλοι οι άλλοι απέτυχαν; Θα γίνει αυτό το πολύμορφο και πολύχρωμο κίνημα το τείχος πάνω στο οποίο θα συντριβούν τα αντιδραστικά σχέδια του Τραμπ και της νέας κυβέρνησης, όπως έγινε την περίοδο του πολέμου στο Βιετνάμ;

Θα κάνουν – και πώς; – το επόμενο βήμα τους οι γυναίκες που συγκλόνισαν και έδωσαν τον τόνο στο μεγαλειώδες και πρωτόγνωρο κίνημα αμφισβήτησης και απονομιμοποίησης του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών; Θα δέσουν τον αγώνα τους για σεβασμό, ισότητα, χειραφέτηση και αποτροπή του σεξιστικού μεσαίωνα με τις αγωνίες των μειονοτήτων και των μεταναστών, που βρίσκονται ήδη υπό διωγμό; Θα του δώσουν, στοιχειωδώς έστω, ταξικό περιεχόμενο και προοπτική, υπερασπίζοντας κατακτήσεις και διεκδικώντας τα σύγχρονα δικαιώματα της λαϊκής πλειοψηφίας;

Τα παραπάνω ερωτήματα είναι πραγματικά, ουσιαστικά και ταυτόχρονα επιτακτικά;

Αναμφίβολα, το «αυθόρμητο» της πρώτης έκρηξης εντυπωσίασε για μια ακόμη φορά και έστειλε ξανά για …επισκευή τους σένσορες της κοινωνικής οργής. Άλλωστε, την αφορμή για τις τεράστιες συγκεντρώσεις των γυναικών έδωσε μια απλή ανάρτηση στο Facebook από την Τερέζα Σουκ, η οποία απευθυνόταν σε 40 φίλες της καλώντας τις να διαμαρτυρηθούν κατά του νέου Προέδρου – εν ριπή οφθαλμού, όμως, το κάλεσμα έφτασε και βρήκε ανταπόκριση σε εκατομμύρια νοικοκυριά. Τώρα το στοίχημα ανάγεται αναγκαστικά το «συνειδητό». Ποια συνέχεια, με ποιο περιεχόμενο και με ποιο τρόπο. Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, καθώς το κατεστημένο θα ενωθεί σε μία γροθιά εάν αισθανθεί ότι απειλούνται οι βαθύτερες επιλογές του και δεν αμφισβητείται μόνο ο Τραμπ. Ήδη, οι Δημοκρατικοί έχουν στείλει τα πρώτα προειδοποιητικά μηνύματα – ως εδώ και μη παρέκει.

Τώρα, λοιπόν, θα φανεί «πόσα απίδια παίρνει ο σάκος». Ειδάλλως τα όσα συνέβησαν κατά την ορκωμοσία Τραμπ θα μείνουν μια γλυκιά ανάμνηση, για να δίνουν τροφή στις αναλύσεις των γραφείων και τις συζητήσεις των παρεών. Ίσως και ψήφους στη Μισέλ Ομπάμα, μετά από κάποια χρόνια…

Ελπίδα μέσα στο φόβο αλλά και κρίσιμα ερωτήματα για την επόμενη μέρα γέννησαν στις ΗΠΑ οι μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις εκατομμυρίων πολιτών μετά την ορκωμοσία Τραμπ. Καθώς τα μεγαλύτερα αστικά κέντρα πλημμύριζαν από τις πορείες των γυναικών αλλά και της νεολαίας η αστυνομία προχώρησε σε εκατοντάδες συλλήψεις και επιβολές βαρύτατων ποινών, δίνοντας μια πρόγευση της στάσης που θα κρατήσει η (στρατιωτικοποιημένη από τον Μπους και τον Ομπάμα) αστυνομία του Ντόναλντ Τραμπ.

Η μεγαλύτερη «επίθεση» στους διαδηλωτές όμως προήλθε από το παλαιό κατεστημένο του Δημοκρατικού κόμματος, το οποίο σε συνεργασία με τα μεγαλύτερα «φιλελεύθερα» μέσα ενημέρωσης επιχειρεί να εκτρέψει το υπό διαμόρφωση κίνημα από οποιαδήποτε ταξική διεκδίκηση. Τα επιχειρήματά τους περιορίστηκαν και αυτή την εβδομάδα στο υποτιθέμενο ρωσικό δάκτυλο που όπως λένε καθορίζει κάθε κίνηση του νέου Προέδρου, στις ψεύτικες ειδήσεις για τις οποίες κατηγορούν το επιτελείο του Τραμπ και σε δευτερευούσης σημασίας παραστρατήματα του Προέδρου.

Ουσιαστικά ασκούν κριτική στο νέο Πρόεδρο από ακραία δεξιές και εξίσου φιλοπόλεμες θέσεις έχοντας ως προμετωπίδα την CIA και συγκεκριμένα τμήματα των οικονομικών και πολιτικών ελίτ που δεν θα βγουν κερδισμένα από τη νέα πολιτική. Εκφράζουν τη θλίψη τους γιατί ο Τραμπ δυναμιτίζει τη δική τους αρχιτεκτονική στο διεθνές εμπόριο (που εκφραζόταν με διεθνείς συνθήκες όπως η TPP) και όχι γιατί η νέα τακτική θα γιγαντώσει τις ανισότητες προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου. Στην καλύτερη περίπτωση η προοδευτικότητά τους περιορίζεται και πάλι στην περίφημη πολιτική της ταυτότητας (που έφερε και την ήττα στις εκλογές) με την οποία δηλώνουν ότι υπερασπίζονται τις μειονότητες, αποφεύγοντας την ταξική σύγκρουση που έγινε ορατή με τις εκλογές. Δυστυχώς για αυτούς η πορεία των αμερικανικών χρηματιστηρίων, και κυρίως του δείκτη Ντόου Τζόουνς, που ξεπέρασε κάθε ιστορικό προηγούμενο, αποδεικνύουν ότι σημαντικά τμήματα του αμερικανικού κεφαλαίου πίνουν νερό στο όνομα του Ντόναλντ Τραμπ.

Στο αντίπαλο στρατόπεδο (όχι των Δημοκρατικών αλλά των διαδηλωτών) οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών αλλά και η δυναμική που δημιουργήθηκε στην προεκλογική περίοδο από την πορεία του Μπέρνι Σάντερς, έχει τροφοδοτήσει μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για την επόμενη μέρα στους κόλπους της αμερικανικής αριστεράς. Το αντικείμενό της θα μπορούσε (ελαφρώς απλουστευτικά) να συνοψιστεί στο δίλημμα: Θα πρέπει οι δυνάμεις που ριζοσπαστικοποιήθηκαν το τελευταίο διάστημα και οι κοινωνικές ομάδες που θα ζητήσουν σύντομα διεξόδους από το καθεστώς Τραμπ, να διεκδικήσουν την εξουσία μέσα από ένα νέο πολιτικό σχηματισμό ή να προσπαθήσουν να αλλάξουν τις ισορροπίες στο εσωτερικό του Δημοκρατικού κόμματος;

Για όσους έχουν ενηλικιωθεί πολιτικά στην Ευρώπη το ερώτημα φαντάζει σαν ένα δίλημμα ανάμεσα στη ρήξη και την ενσωμάτωση. Για τις ΗΠΑ όμως η κατάσταση είναι πολύ πιο σύνθετη. Η επιλογή της δημιουργίας ενός νέου κόμματος, η οποία φαίνεται προφανής επιλογή σε έναν εξωτερικό παρατηρητή, σκοντάφτει στο καφκικό πολιτικό τοπίο που κυριάρχησε στις ΗΠΑ από την περίοδο του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της εποχής, βλέποντας τη δυναμική του λαϊκού κινήματος και την τάση δημιουργίας ενός Εργατικού Κόμματος, που θα συνδεόταν με τα συνδικάτα, πρόλαβε να θωρακίσει το δικομματικό σύστημα με σειρά νομοθετικών ρυθμίσεων.

Έτσι, ενώ στις περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου η δημιουργία ενός κόμματος απαιτεί μερικές γραφειοκρατικές πράξεις – ή στη χειρότερη περίπτωση τη συγκέντρωση μερικών χιλιάδων υπογραφών – στις ΗΠΑ ένας υποψήφιος που θα ήθελε να κατέβει στις εκλογές με τρίτο κόμμα έπρεπε να περάσει έναν ασύλληπτο Γολγοθά. Σε ορισμένες πολιτείες καλούνταν σε διάστημα λίγων ημερών ή εβδομάδων να συγκεντρώσει υπογραφές από το 10% όσων ψήφισαν στις προηγούμενες εκλογές. Είναι χαρακτηριστικό πως το 1931, όταν οι σοσιαλιστές και οι κομμουνιστές παρουσίασαν μεγάλη άνοδο στην Φλόριντα, οι αρχές ανακοίνωσαν ότι τα μόνο κόμματα που θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία ήταν όσα είχαν συγκεντρώσει 30% των ψήφων σε δύο διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις. Το αποτέλεσμα ήταν να μείνει εκτός διαδικασίας και το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, γεγονός που ανάγκασε το νομοθετικό σώμα της Φλόριντας να περιορίσει το απαιτούμενο ποσοστό – τόσο ώστε να μπουν μόνο οι Ρεπουμπλικάνοι.

Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε πέρυσι στην Αριζόνα. Όταν το νομοθετικό σώμα, που ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικάνους, διαπίστωσε την άνοδο του Φιλελεύθερου Κόμματος (Libertarian), ψήφισε νόμο που ανάγκαζε κάθε υποψήφιο του κόμματος να συγκεντρώσει 3.023 υπογραφές, αντί για 134 που απαιτούνταν μέχρι τότε. Σε συνδυασμό με τις συνεχείς νομικές παρενοχλήσεις που μπορούν να προκαλούν οι γερουσιαστές των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικάνων (παρεμβαίνοντας και στις εσωτερικές διαδικασίες και τη δομή των μικρών κομμάτων) όσοι τόλμησαν να αμφισβητήσουν το δικομματικό σύστημα διαπίστωσαν ότι δαπανούσαν περισσότερο χρόνο και πόρους και πόρους σε δικαστήρια και στα έδρανα της γερουσίας, παρά στην καθημερινή πολιτική δραστηριότητα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι περισσότεροι κανονισμοί που ισχύουν σήμερα στις ΗΠΑ για την είσοδο τρίτου κόμματος στην πολιτική αρένα, θα κρίνονταν απαράδεκτοι από το Συμβούλιο της Ευρώπης, το οποίο στο παρελθόν έχει καταδικάσει ανάλογες πρακτικές που εφαρμόζονταν στη δικτατορία της Λευκορωσίας και στο Αζερμπαϊτζάν.

Η κατάσταση όμως είναι εξίσου τραγική και για όσους θα ήθελαν να επιβάλουν στο Δημοκρατικό κόμμα μια ριζοσπαστική ατζέντα. Ο μηχανισμός που στήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες στο εσωτερικό του κόμματος εξασφαλίζει ότι μπορούν να αναρριχηθούν μόνο στελέχη με διασυνδέσεις και αμύθητες προσωπικές περιουσίες. Πρόκειται για ανθρώπους που δεν επικοινωνούν με τη βάση του κόμματος παρά μόνο τη στιγμή που θα ζητήσουν την ψήφο της. Οι ψηφοφόροι δεν αποκτούν ποτέ το καθεστώς μέλους του κόμματος παρά μόνο του οικονομικού υποστηρικτή.

Η συγκεκριμένη αρχή, ότι ο πολιτικός στήνει πρώτα την καριέρα του και μετά αναζητά τους οπαδούς βρίσκεται στο DNA του Δημοκρατικού κόμματος από το 1830. Το μόνο που άλλαξε τις τελευταίες δεκαετίες είναι το ποσό που πρέπει να δαπανήσει για να φτάσει να συμμετέχει ενεργά στην προεκλογική διαδικασία. Αρκεί να σκεφτεί κανείς, ότι οι προεδρικές εκλογές του 1980 στοίχισαν συνολικά 161 εκατομμύρια δολάρια ενώ το 2016 το ποσό είχε φτάσει τα 6,9 δισεκατομμύρια, για να καταλάβει το μέγεθος του παιχνιδιού που παίζεται σε κάθε εκλογική αναμέτρηση.

Το αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο λοιπόν κατόρθωσε να θωρακιστεί απόλυτα από κάθε λαϊκή παρέμβαση γεγονός που το καθιστά φαινομενικά άτρωτο – αλλά πρακτικά ευάλωτο σε μια ολοκληρωτική κατάρρευση.

*Πηγή: Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 29/01/2017

Τριπλή βόμβα απειλεί τις συντάξεις, με περικοπές στις λεγόμενες «προσωπικές διαφορές» για τους παλαιούς συνταξιούχους, ίσως και σε δόσεις μετά το 2018, εφαρμογή ενός νέου κόφτη μισθών που θα αναπροσαρμόζει προς τα κάτω, στις περισσότερες περιπτώσεις, τις αποδοχές για τον υπολογισμό των νέων συντάξεων και διατήρηση «μέχρι νεωτέρας» εκτός του κόφτη ενός μέρους ή και του συνόλου των προσωπικών διαφορών που θα έχουν οι νέοι συνταξιούχοι εφόσον αποχωρήσουν ως το 2018.

Ήδη, σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής, οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν κάνει μια πρώτη εμπεριστατωμένη κοστολόγηση των προσωπικών διαφορών για τις παλιές συντάξεις.

«Ψαλίδισμα»

Το κόστος αυτό εκτιμάται ότι είναι κάτω των 2 δισ. ευρώ, περίπου στο 1,5 δισ. ευρώ και σημαίνει ότι αυτό θα είναι και το ποσό που θα χρειαστεί να κοπεί από τις παλιές συντάξεις, από τη στιγμή που η προσωπική διαφορά συντάξεων έχει ήδη συμπεριληφθεί όχι μόνο στην ατζέντα μέτρων της τρόικας, αλλά και στα πεδία των δαπανών όπου η ελληνική κυβέρνηση σχεδιάζει να κάνει περικοπές αν και η ίδια ισχυρίζεται ότι τέτοια μέτρα δεν θα χρειαστούν γιατί οι στόχοι των πλεονασμάτων που έχει συμφωνήσει με τους δανειστές θα πιαστούν.

Η αποτίμηση όμως και μόνο της δαπάνης που βαρύνει το ασφαλιστικό με την καταβολή των επιπλέον ποσών στις συντάξεις, καταδεικνύει ότι οι προσωπικές διαφορές είναι ήδη στο πακέτο των μέτρων που θα κληθεί να νομοθετήσει η κυβέρνηση για να κλείσει την αξιολόγηση.

Το σχέδιο για τις συντάξεις κρύβει τρεις βόμβες και περιλαμβάνει:

1) Επανυπολογισμό των παλιών συντάξεων με τα ποσοστά αναπλήρωσης και την προσθήκη της Εθνικής Σύνταξης του νόμου Κατρούγκαλου για όλους τους συνταξιούχους των ταμείων οι οποίοι είχαν αποχωρήσει και έπαιρναν σύνταξη ως τις 12/5/2016. Με τον επανυπολογισμό το ποσό της σύνταξης και των επιδομάτων (π.χ. οικογενειακά, ή επίδομα εξομάλυνσης για συντάξεις Δημοσίου) που υπερβαίνει τη νέα σύνταξη, θα μπει «στο κουτάκι» της προσωπικής διαφοράς. Αυτές οι διαφορές αποτελούν δαπάνη που θα μειώνεται ανάλογα με τα μέτρα περικοπών που θα ζητάει ο κόφτης και μόνο αν πιάνονται οι στόχοι, ο κόφτης θα απενεργοποιείται. Από την πρώτη κοστολόγηση που έχουν κάνει οι αρμόδιες δημοσιονομικές υπηρεσίες οι μεγαλύτερες διαφορές βγαίνουν στις συντάξεις του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ, που φτάνουν στο 27%, ενώ στο ΙΚΑ οι προσωπικές διαφορές είναι κατά μέσο όρο στο 20%. Οι διαφορές αυτές είναι μειώσεις συντάξεων που θα γίνουν από το 2018 και μετά, ώστε να εξασφαλίζονται οι στόχοι των ετήσιων πλεονασμάτων που υπέγραψε η κυβέρνηση με τους δανειστές.

2) Αφαίρεση μέρους των προσωπικών διαφορών σε δόσεις. Εξετάζεται για παράδειγμα, να αφαιρείται το 1/3 της προσωπικής διαφοράς κατ’ έτος από τα μέσα του 2018, ή από το 2019 και μετά. Με αυτό το σενάριο ένας συνταξιούχος που παίρνει σήμερα 1.350 ευρώ και η σύνταξη με τον επανυπολογισμό καθοριστεί στα 1.100 ευρώ, με προσωπική διαφορά 250 ευρώ, μπορεί να έχει μείωση κατά 84 ευρώ κάθε χρόνο για τρία έτη, ώστε να σβήσει η διαφορά των 250 ευρώ μεταξύ νέας και παλιάς σύνταξης από το 2018-2019 ως το 2021. Στην περίπτωση όμως, που απαιτηθούν μεγαλύτερες περικοπές, τότε οι δόσεις αφαίρεσης της προσωπικής διαφοράς μπορεί να περιοριστούν σε δυο αντί για τρεις.

3) Εφαρμογή του δείκτη αναπροσαρμογής μισθών για τις νέες οριστικές κύριες συντάξεις, που θα αρχίσει να απονέμει ο ΕΦΚΑ σε όσους υπέβαλαν αίτηση από 13/5/2016 και μετά. Ο δείκτης αναπροσαρμογής μισθών θα βγει από τη Στατιστική Αρχή με μια ειδική μεθοδολογία. Είναι ένας νέου τύπου κόφτης που θα κατεβάζει αυτόματα ή θα διατηρεί παγωμένους τους μισθούς των εργαζομένων για τον υπολογισμό των νέων συντάξεων.

Προβλέπεται στο νόμο Κατρούγκαλου(ν.4387/2016) και θα λειτουργήσει σύντομα με την έκδοση των σχετικών οδηγιών από το υπουργείο Εργασίας. Ο δείκτης θα μετράει την εξέλιξη των μισθών κάθε χρόνο με βάση το μέσο όρο της μεταβολής των αποδοχών των εργαζομένων στο σύνολο της οικονομίας από το 2002 και μετά.

Αν δηλαδή ένας εργαζόμενος είχε αύξηση από την επιχείρησή του κατά 5% το 2005 και κατά 4% το 2006, αλλά στο σύνολό της οικονομίας οι μισθοί είχαν μικρότερη αύξηση (έστω 2%), τότε οι αποδοχές για τα συγκεκριμένα έτη θα αναπροσαρμοστούν με τα ποσοστά του δείκτη μισθών για το σύνολο της οικονομίας. Ο τελικός μέσος όρος των αποδοχών που θα ληφθούν υπόψη για να βγει η σύνταξη, δεν θα είναι από τις αποδοχές που πραγματικά είχαν οι εργαζόμενοι, αλλά θα βγαίνει από τις αποδοχές που θα αναπροσαρμόζονται με τα ποσοστά εξέλιξης των μισθών στο σύνολο της οικονομίας.

Πηγή: Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής

Συνδικαλιστές αγρότες από το χώρο της Αριστεράς αλλάς και πολιτικοποιημένοι ανένταχτοι αγρότες υπογράμμιζαν ότι οι αγροτικές κινητοποιήσεις σταδιακά κλιμακώνονται σε όλη την Ελλάδα και ότι οι αγρότες συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο ότι έχουν ανάγκη ο ένας τον άλλον και μόνο με την ενότητα τους και τον ανιδιοτελή αγώνα τους, πέρα από ιδεολογικοπολιτικά σύνορα, μπορούν να έχουν επιτυχία.

Οι ίδιοι συνδικαλιστές τόνιζαν ότι οι αγρότες, ενωμένοι ως μια γροθιά, ο,τι ξεκινήσουν δεν θα πρέπει την κρίσιμη στιγμή να επιτρέψουν να ξεπουληθεί από ”κουρασμένους” συναδέλφους τους και από εντεταλμένους ”αγροτοπατέρες”, οι οποίοι εκφωνούν συνεχώς ηχηρά επαναστατικά συνθήματα αγωνιστικής αδιαλλαξίας αλλά την κρίσιμη στιγμή σαλπίζουν τεχνηέντως, διάφορους εύσχημους τρόπους οπισθοχώρηση και αναδίπλωση.

Οι αγρότες, ιδιαίτερα σε αυτήν τη φάση, χρειάζεται να αντιληφθούν πως δεν πρέπει να στοιχίζονται και μάλιστα άκριτα, πίσω από σημαίες ”σύγχρονων φεουδαρχών” που στήνουν βιλαέτια, μετρώντας τρακτέρ υπό τον έλεγχο τους, για να τα εξαργυρώνουν με πελατειακές τακτικές εκτόνωσης σε πολιτικάντηδες, σε βουλευτές και τοπικές εξουσίες.

Στο σύγχρονο αγροτικό κίνημα τόνιζαν οι ίδιοι αγρότες συνδικαλιστές της Αριστεράς, έχουμε ανάγκη να αναδείξουμε δίκαια αιτήματα και κυρίως μια δημοκρατική αντιμνημονιακή ανατροπή, με τον μόνο τρόπο που είναι αποτελεσματικός: την ενότητα πάνω σε αρχές, σε αξίες, σε αγωνιστική συνέπεια και ανιδιοτέλεια και κυρίως ενότητα χωρίς καπελώματα και επιδιώξεις κομματικών ηγεσιών.

Σε πιο σκληρή στάση οδηγούνται τα μπλόκα των αγροτών. Το μπλόκο της Νίκαιας  φαίνεται πως θα προχωρήσειν σήμερα, Σάββατο, σε συμβολικό αποκλεισμό και των δύο ρευμάτων της Εθνικής Οδού Αθηνών – Θεσσαλονίκης για δύο ώρες.

Λίγο πριν από τον αποκλεισμό, οι αγρότες θα πραγματοποιήσουν συνέλευση, όπου θα συζητήσουν θέματα για την κλιμάκωση του αγώνα τους, την πολυήμερη παραμονή τους στο μπλόκο, αλλά και το συντονισμό με άλλα μπλόκα ανά την Ελλάδα με βάση το πλαίσιο αιτημάτων της Πανελλαδικής Επιτροπής των μπλόκων.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό των αγροτών, το Σαββατοκύριακο προβλέπεται επίσης ενίσχυση του μπλόκου της Νίκαιας με νέα τρακτέρ από αγρότες της Καρδίτσας και των Φαρσάλων.

Έκλεισε η ΕΟ Θεσσαλονίκης – Σερρών στον Λευκώνα

Έκλεισε η εθνική οδός Θεσσαλονίκης – Σερρών στο ύψος του Λευκώνα, με τους αγρότες και κτηνοτρόφους που βρίσκονται στο σημείο για τέταρτη ημέρα να επιχειρούν εκ νέου να φτάσουν στο τελωνείο του Προμαχώνα, στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το ΑΠΕ-ΜΠΕ, αστυνομικές δυνάμεις έχουν αισθητή παρουσία σε όλο το οδικό δίκτυο Σερρών-Προμαχώνα, προκειμένου να «εμποδίσουν» τους αγρότες να φτάσουν στον Προμαχώνα, αλλά και να διευκολύνουν την κίνηση των οχημάτων, μέσω παρακαμπτήριων οδών.

Πάντως, όπως δήλωσαν μέλη της συντονιστικής επιτροπής του μπλόκου του Προμαχώνα, «είτε με το καλό, είτε όχι, εμείς σήμερα θα φτάσουμε στο τελωνείο». Η δύναμή τους στο σημείο έχει ενισχυθεί σημαντικά τις τελευταίες ημέρες και όπως όλα δείχνουν η σημερινή ημέρα θα αποτελέσει ορόσημο για τις δυναμικές κινητοποιήσεις που προγραμματίζουν το τελευταίο διάστημα.

Εν τω μεταξύ, κρίσιμη θεωρείται η σημερινή συνεδρίαση της συντονιστικής επιτροπής μπλόκων Δυτικής Μακεδονίας που θα πραγματοποιηθεί στις 7:30 το απόγευμα, στην οποία θα συμμετέχουν όλες οι δυνάμεις της ευρύτερης περιοχής, προκειμένου να συναποφασίσουν και οργανώσουν τα ακριβή σημεία που θα στηθούν αγροτικά μπλόκα από τη Δευτέρα 30 Ιανουαρίου.

Οι αγρότες της Καστοριάς αποφάσισαν ήδη να στήσουν το μπλόκο τους, τη Δευτέρα 30 Ιανουαρίου στις 12 το μεσημέρι στο Άργος Ορεστικό, δηλαδή στον κάθετο αξονα επί της Εγνατίας οδού, στο δρόμο που οδηγεί στο τελωνείο Κρυσταλλοπηγής, στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία. Η συντονιστική επιτροπή του μπλόκου διευρύνθηκε στα 15 μέλη, από 11 στις περσινές αγροτικές κινητοποιήσεις.

Βούλγαροι ευρωβουλευτές ψήφισαν θέση, με την οποία ζητούν από την Κομισιόν να ασχοληθεί με τα προβλήματα στα σύνορα Βουλγαρίας-Ελλάδας. Οι ευρωβουλευτές αναφέρονται στην πρόθεση των Ελλήνων αγροτών να στήσουν μπλόκα στους δρόμους και υποστηρίζουν ότι αυτοί που πλήττονται περισσότερο από τις ενέργειές τους είναι οι βουλγαρικές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, στους τομείς των εμπορίου, τουρισμού και της ελαφράς βιομηχανίας. Κατά τη διάρκεια της κρίσης του περασμένου έτους, περισσότεροι από 6.000 οδηγοί φορτηγών αναγκάστηκαν να περάσουν μέρες εν αναμονή της άρσης του αποκλεισμού, χωρίς χρήματα, τρόφιμα και χωρίς την ύπαρξη των βασικών συνθηκών υγιεινής στη μέση του χειμώνα, υπενθύμισαν οι Βούλγαροι ευρωβουλευτές.

Στην Κεντρική Μακεδονία το πρώτο μπλόκο που θα στηθεί, θα είναι αυτό στο τελωνείο των Ευζώνων, στα σύνορα της Ελλάδας με την ΠΓΔΜ, όπως αποφασίστηκε στη χθεσινοβραδινή συνέλευσης της αρμόδιας συντονιστικής επιτροπής. Μάλιστα, όπως διευκρινίστηκε οι κινητοποιήσεις σε επίπεδο Κεντρικής Μακεδονίας ξεκινούν σήμερα και θα κλιμακωθούν, με την κορύφωσή τους να γίνεται την Τρίτη 31 Ιανουαρίου.

Το μπλόκο των Ευζώνων θα ενισχυθεί μέχρι και την Τρίτη από αγρότες και κτηνοτρόφους των περιοχών Χαλκηδόνας, Γιαννιτσών και άλλων σε Πέλλα και Πιερία. Αγρότες και κτηνοτρόφοι του Νομού Χαλκιδικής τη Δευτέρα 30 Ιανουαρίου θα βάλουν μπρος τα τρακτέρ τους και μετά τις 11 το πρωί θα ξεκινήσουν με κατεύθυνση τη Θεσσαλονίκη, όπου και θα στήσουν το μπλόκο τους σε περιοχή του αεροδρομίου «Μακεδονία».

Στο μεταξύ, το πρωί της Κυριακής θα στηθεί μπλόκο στον κόμβο της Τρίγλιας, επί της εθνικής οδού Θεσσαλονίκης-Μουδανίων, απο αγρότες και κτηνοτρόφους της ευρύτερης περιοχής του Νομού Χαλκιδικής. Οι αγρότες της ανατολικής Θεσσαλονίκης έχουν προγραμματίσει νέα συνάντηση αύριο στις 18.00, προκειμένου να καθορίσουν τη στάση τους.

Τα τρακτέρ τους έχουν παρατάξει στον κόμβο της Κουλούρας Ημαθίας αγρότες της ευρύτερης περιοχής -που βρίσκεται στην Εγνατία οδό, στο τμήμα Θεσσαλονίκης-Βέροιας και δεν εμποδίζουν τη διέλευση των οχημάτων.

Οι συντασσόμενοι με την Πανελλήνια Συντονιστική Επιτροπή Αγροτών, Κτηνοτρόφων και Αλιέων δεν προτίθενται να προβούν σε αποκλεισμούς δρόμων, όπως επανειλλημένα ξεκαθάρισαν, και αυτό που προκρίνεται είναι η διοργάνωση συλλαλητηρίου στην 10η Διεθνή Έκθεση Κτηνοτοροφίας και Πτηνοτροφίας “Ζοοtechnia” που ανοίγει τις πύλες της στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Θεσσαλονίκης στις 2 Φεβρουαρίου.

Αρκετοί αγρότες σε Ανατολική Μακεδονία και Θράκη έχουν αποφασίσει να τηρήσουν στάση αναμονής, ενώ τις αμέσως επόμενες ημέρες θα πραγματοποιήσουν συνάντηση για να σταθμίσουν την κατάσταση και να δουν πώς θα κινηθούν.

πηγη: iskra.gr