Δημοσιεύουμε παρακάτω την συνέντευξη του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ που δόθηκε στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και αφορά τις τρέχουσες εξελίξεις στον χώρο της Ναυτιλίας και της Ναυτεργασίας και την οποία αυτούσια παραθέτουμε στην συνέχεια.

Ερώτηση 1. Η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών ζητά εδώ και καιρό να εφαρμοστεί η διεθνής σύμβαση της ITF (ΔιεθνούςΟμοσπονδίαςΕργατώνΜεταφορών) στα κατώτερα πληρώματα, προκειμένου να υπάρξει όπως ισχυρίζεται η δυνατότητα  λόγω και της μεγάλης ανεργίας  στη χώρα μας να προσληφθούν Έλληνες και κυρίως νέοι ως ναυτόπαιδες σε ελληνόκτητα πλοία με χαμηλότερο κόστος από ότι σήμερα. Θα μπορούσε να υπάρξει μία συμφωνία σε αυτό? Η συγκεκριμένη σύμβαση της ITF θα μπορούσε να εφαρμοστεί για νεοεισερχόμενους στο ναυτικό επάγγελμα προκειμένου  να δοθεί η δυνατότητα σε Έλληνες εφοπλιστές να προσλάβουν άνεργους νέους  ναυτικούς στην ποντοπόρο ναυτιλία?

Απάντηση: Οφείλω εξ αρχής να σημειώσω ότι όλες οι ερωτήσεις που μας υποβάλλονται διέπονται από τις κυρίαρχες αντιλήψεις που εκφράζουν την γνωστή εφοπλιστική «λογική» ότι λόγω της κρίσης (οικονομικής και κοινωνικής και της εκρηκτικής ανεργίας στην χώρα και ειδικότερα στην νεολαία μας) θα πρέπει να οδηγήσουν το συνδικαλιστικό κίνημα σε μια άνευ όρων παράδοση των δικαιωμάτων τους είτε στο όνομα της ανταγωνιστικότητας του εφοπλιστικού κεφαλαίου είτε στο όνομα της απορρόφησης ανέργων στην ναυτιλία θυσιάζοντας τα κεκτημένα δικαιώματα που κερδήθηκαν με πολύχρονους αγώνες, κυρίως από το συνεπές αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα και στο οποίο η ΠΕΝΕΝ είχε και έχει τα τελευταία 35 χρόνια καθοριστική συμβολή.

Είναι προφανές ότι εμείς ούτε εγκλωβιζόμαστε, ούτε αποδεχόμαστε, ούτε συνομολογούμε σε τέτοιες ανεπίτρεπτες απόψεις και πρωτοβουλίες και είμαστε στην αντίπερα όχθη με όλους εκείνους που κάνουν επίκληση της κρίσης με σκοπό να υπονομεύσουν και να συντρίψουν τις κατακτήσεις εργατικού και ναυτεργατικού κινήματος.

Κατά συνέπεια οποιαδήποτε κίνηση – πρωτοβουλία που θέτει ως όρο την αμφισβήτηση και ακύρωση των ΣΣΕ όπως ισχύουν και εφαρμόζονται σήμερα μας βρίσκει κατηγορηματικά αντίθετους. Ταυτόχρονα αγωνιζόμαστε η ΣΣΕ αυτή για τους Ναυτικούς της ποντοπόρου Ναυτιλίας να βελτιωθεί σε ότι αφορά τόσο τις εργασιακές σχέσεις όσο και τους μισθούς και τις λοιπές αποδοχές των Ναυτεργατών.

Επίσης θέτουμε ως απαράβατο όρο την διαχρονική αξία που εκφράζει το αγωνιστικό Ναυτεργατικό κίνημα για ίση αμοιβή για ίση εργασία- ανεξάρτητα από χώρα προέλευσης των Ναυτικών και χωρίς καμιά άλλη διάκριση.

Ήδη με τις ασκούμενες κυβερνητικές πολιτικές στον χώρο της Ναυτιλίας οι Έλληνες εφοπλιστές απολαμβάνουν ένα ιδιαίτερα προκλητικό και προνομιακό θεσμικό πλαίσιο (το οποίο είναι με διαφορά το καλύτερο σε σχέση με άλλες αναπτυγμένες ναυτιλιακά χώρες) και πάνω στο οποίο στηρίχθηκε και οικοδομήθηκε η ανάπτυξη και η γιγάντωση του λεγόμενου «ναυτιλιακού θαύματος».

Αυτό το θεσμικό πλαίσιο κατοχυρώνει την φοροασυλία τους – την μαύρη ανασφάλιστη και χαμηλόμισθη εργασία (διμερείς συμβάσεις – μειωμένες οργανικές συνθέσεις – χαμηλες εισφορές προς τα ασφαλιστικά ταμεία – εκμετάλλευση των υποδομών της χώρας μας – μια αναχρονιστική ναυτική νομοθεσία – συστηματική στήριξη και ενίσχυση στα διεθνή φόρουμ) γεγονός που τους παρέχει ευνοϊκότατους και σκανδαλώδεις όρους στην επιχειρηματική τους δραστηριότητα.

Αυτό το σαθρό και αντικοινωνικό θεσμικό πλαίσιο η ΠΕΝΕΝ όχι μόνο το αμφισβητεί αλλά παλεύει για τον περιορισμό και την κατάργησή του!

Κατά συνέπεια ανταπόκριση και θετική απάντηση από εμάς στις προσκλήσεις και στις παραινέσεις του εφοπλισμού και του πολιτικού τους προσωπικού, να συνδράμουμε στην κατάργηση των ΣΣΕ, προκειμένου να ενισχυθεί η απασχόληση ελλήνων Ναυτικών, δεν πρόκειται να υπάρξει με οποιοδήποτε τρόπο!!

Ερώτηση 2. Η διεθνής σύμβαση της ITF για έναν ναυτόπαιδα σε πλοίο με ξένη σημαία προβλέπει κόστος για έναν πλοιοκτήτη 962 δολάρια και δεν περιλαμβάνει ασφαλιστικές εισφορές. Σε φορτηγά πλοία με ελληνική σημαία  άνω των 4.500tdw το κόστος για έναν πλοιοκτήτη αγγίζει με τις ασφαλιστικές εισφορές τις Κυριακές και τις αργίες τα 2.600 ευρώ. Τι θα μπορούσε κατά τη γνώμη σας ως εμπείρου συνδικαλιστή να γίνει από πλευράς υπουργείου Ναυτιλίας και Εργασίας προκειμένου να μειωθεί το κόστος χωρίς να ζητούν πάντα θυσίες από εργαζόμενους.

Απάντηση: Επειδή με αφορμή την πρόσφατη αντιπαράθεση ΠΕΝΕΝ με την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών δημοσιεύθηκαν και εξακολουθούν να δημοσιεύονται για τους μισθούς της ITFδιάφορα αβάσιμα και μάλλον κατευθυνόμενα στοιχεία που απέχουν έτη φωτός από την πραγματικότητα, παραθέτουμε παρακάτω τα επίσημα στοιχεία της σύμβασης της ITF για να σταματήσει η παραφιλολογία και η παραπληροφόρηση.

Η σύμβαση αυτή είναι της ITFκαι συγκεκριμένα η TCCγια το 2016 σε ευρώ:

Αποδοχές Ναυτόπαιδα: Βασικός μισθός 452,21 –μηνιαία υπερωριακή αμοιβή 335,48 (η ώρα 3,26) – Άδεια 105,70 – Επίδομα αδείας 115,81 και Δώρο 12,87. Σύνολο αποδοχών 1022,06 ευρώ τον μήνα.

Αντίστοιχα ο μισθός του Ναύτη με την ίδια Σύμβαση είναι ο παρακάτω:

Ναύτης: Βασικός μισθός 609,38 – μηνιαία υπερωριακή αμοιβή 452,21 (η ώρα 4,39) – Άδεια 142,46 – Επίδομα αδείας 115,81- Δώρο 129,60. Σύνολο 1449,45 ευρώ τον μήνα.

Κατά συνέπεια τα ποσά για μισθούς σύμφωνα με την Σύμβαση TCC της ITF που διακινούνται από ΜΜΕ είναι εντελώς ψευδή και ανυπόστατα.

Εάν οι εφοπλιστές πιστεύουν ότι ένα νέο παιδί με βασικό μισθό 452,21 θα προσελκυθεί στην άσκηση του ναυτικού επαγγέλματος το οποίο διακρίνεται για τις αντίξοες, επικίνδυνες και εξαιρετικά ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας, μάλλον εθελοτυφλούν και αποδείχνουν πόσο εκτός ελληνικής πραγματικότητας βρίσκονται!

Οι κοινωνικές – οικονομικές συνθήκες της χώρας μας ακόμη και αυτήν την δύσκολη περίοδο της κρίσης δεν μπορούν να συγκριθούν με τις αντίστοιχες των Φιλιππίνων, των Ινδιών, του Πακιστάν και άλλων χωρών του τρίτου κόσμου και φυσικά οποιαδήποτε διολίσθηση της ΣΣΕ σε τέτοια ή παρόμοια επίπεδα θα συνιστούσε την πιο προδοτική πράξη από πλευράς συνδικαλιστικού κινήματος και στην ουσία θα νομιμοποιούσε στην ποντοπόρο ναυτιλία την εργασιακή ζούγκλα και την επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα!!

Ερώτηση 3. Οι Έλληνες εφοπλιστές αν ήθελαν θα μπορούσαν να προσλάβουν στα πλοία με ξένη σημαία Έλληνες άνεργους για να απασχοληθούν ως κατώτερο πλήρωμα και μάλιστα με τη σύμβαση της ITF. Ποιος εκτιμάται ότι είναι ο λόγος που δεν το επιχειρούν

Απάντηση: Η ερώτησή σας αυτή μάλλον πρέπει να απευθυνθεί στους εκπροσώπους του εφοπλισμού. Σε κάθε περίπτωση καθίσταται σαφές ότι τόσο η Διεθνής Σύμβαση Εργασίας όσο και αυτή της ITFισχύουν και εφαρμόζονται για τους Ναυτικούς των τρίτων χωρών και στα πλοία των σημαιών ευκαιρίας.

Ερώτηση 4. Πρόσφατα ο υπουργός Ναυτιλίας Π. Κουρουμπλής  σε συνέντευξή του στον ALPHA 989      είχε αναφέρει ότι για το θέμα των κατωτέρων πληρωμάτων θα πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος για να συγκλίνουν οι απόψεις ΠΝΟ και ΕΕΕ αλλά και να βάλουν πλάτη και οι δύο πλευρές. Πρότεινε μάλιστα ως παράδειγμα το γερμανικό μοντέλο όπου οι Γερμανοί έβαλαν στην εθνική σύμβαση ένα 20% επιπλέον της Διεθνούς Σύμβασης. Πιστεύεται ότι στο πλαίσιο ενός διαλόγου απ όλες τις πλευρές θα μπορούσε να επιτευχθεί κάτι ανάλογο και στην Ελλάδα?

Απάντηση: Κατ’ αρχήν έχει ενδιαφέρον να σημειώσω ότι κατά περίεργο τρόπο τόσο ο Πρόεδρος της ΕΕΕ, όσο και ο Υπουργός Ε.Ν επιλέγουν το ραδιόφωνο του κ. Κοντομηνά για να αναφερθούν στην κοινή συντονισμένη προσπάθειά τους να ξεμπερδέψουν με την ΣΣΕ των Ναυτικών.

Επίσης και οι δύο εξασφαλίζουν ανεμπόδιστα στα μέσα ενημέρωσης του ALPHA να έχουν το απόλυτο προνόμιο του μονόλογου……

Αναφορικά με την δήλωση του κ. Κουρουμπλή, θέλουμε για άλλη μια φορά να υπογραμμίσουμε ότι η σχετική αναφορά «περί γερμανικού μοντέλου» είναι παντελώς ψευδής και αβάσιμη. Δεν υπάρχει εθνική γερμανική Σύμβαση η οποία να περιλαμβάνει μισθούς κατά 20% μεγαλύτερους από αυτούς της ITF.

Το σχετικό σημείο είτε συνιστά συνειδητή παραπληροφόρηση, είτε δεν τον ενημέρωσαν σωστά οι πληροφοριοδότες του!

Αυτό που ισχύει στην Γερμανία για τους Γερμανούς ναυτικούς είναι η κλαδική τους Σύμβαση η οποία είναι σαφώς ανώτερη από την αντίστοιχη ελληνική.

Σε ότι αφορά τα πλοία γερμανικής πλοιοκτησίας και συμφερόντων που είναι στο δεύτερο νηολόγιο το οποίο θεωρείται, αντιμετωπίζεται και κατατάσσεται από την ITF στις σημαίες ευκολίας, οι μισθοί των ναυτικών των τρίτων χωρών είναι προσαυξημένοι από την αντίστοιχη Σύμβαση της ITFαπό 5% έως 20% ανάλογα με τις ειδικότητες.

Κατά συνέπεια άνθρακες ο θησαυρός που υποτίθεται ανακάλυψε και αναπαράγει ο Υπουργός Ε.Ν.

Και σε αυτήν την περίπτωση η στόχευση της κυβέρνησης και του ίδιου του ΥΕΝ είναι ταυτόσημη με αυτήν των επίσημων φορέων του εφοπλισμού.

Η υπονόμευση των ισχυουσών ΣΣΕ, το τσάκισμα των θεσμοθετημένων δικαιωμάτων των Ελλήνων Ναυτεργατών και η μετατροπή της ελληνικής και ελληνόκτητης ναυτιλίας σε μια απέραντη εργασιακή γαλέρα.

Η διολίσθηση του ΣΥΡΙΖΑ σε καθαρά θέσεις αστικής διαχείρισης που εγκαινιάστηκε το 2012 -2015 τον οδήγησε σταδιακά στον πλήρη εναγκαλισμό με το μεγάλο κεφάλαιο και την ενσωμάτωσή του στο αστικό σύστημα και ταυτόχρονα αυτή η πολιτική του μεταμόρφωση τον οδηγεί στην διολίσθηση και την κατρακύλα σε αντεργατικές πολιτικές και θέσεις.

Η ασκούμενη κυβερνητική ναυτιλιακή πολιτική του είναι στην ουσία της η ίδια με τις πολιτικές που εφάρμοσαν διαχρονικά και τα άλλα αστικά κόμματα στην χώρα μας όλη την μεταπολιτευτική περίοδο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η κυβερνητική πολιτική, που αφήνει ανέγγιχτο το ισχύον θεσμικό πλαίσιο της ναυτιλίας για τον εφοπλισμό, η ανοιχτή στήριξη της φοροαποφυγής, η πλήρης εγκατάλειψη των προεκλογικών του θέσεων αλλά και η θλιβερή πρωτοβουλία του να καταργήσει τα συλλογικά και θεσμοθετημένα δικαιώματα των Ναυτεργατών από αυτά που είναι κατοχυρωμένα στις ΣΣΕ.

Από την άλλη η κυβέρνηση «πρώτη φορά αριστερά» αλλά και ο πρώην και ο νυν Υπουργός Ε.Ν αρνούνται επίμονα να υιοθετήσουν έστω ένα ελάχιστο πλαίσιο προστασίας της απασχόλησης των ελλήνων ναυτικών που προτείνει, παλεύει και διεκδικεί η ΠΕΝΕΝ και το υπόλοιπο ναυτεργατικό κίνημα.

Εν κατακλείδι ο διάλογος που θέτει ως προαπαιτούμενο την κατάργηση των ΣΣΕ και των ναυτεργατικών δικαιωμάτων δεν μπορεί με οποιοδήποτε τρόπο να γίνει αποδεκτός από την ναυτεργατική πλευρά!    

Ερώτηση 5. Θα έπρεπε να μειωθούν οι εισφορές  των Ελλήνων ναυτικών προς στο ΝΑΤ. Πολλοί συνάδελφοί σας διαμαρτύρονται ότι αυτά που πληρώνουν δεν ανταποκρίνονται ούτε στη σύνταξη που θα λάβουν αλλά ούτε και στις παροχές περίθαλψης και υγείας.

Απάντηση: Οι διαδοχικές αντιασφαλιστικές παρεμβάσεις στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και στο ΝΑΤ όπως και ο πρόσφατος νόμος Κατρούγκαλου έχουν κυριολεκτικά συνθλίψει τα δικαιώματα των απόμαχων της θάλασσας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι σημερινές συντάξεις όχι μόνο δεν αντιστοιχούν στο επίπεδο των εισφορών των Ναυτικών αλλά πολύ περισσότερο δεν ανταποκρίνονται σε αυτό που θα πρέπει να τους παρέχει το δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.

Βασική προτεραιότητα και στόχος πάλης της ΠΕΝΕΝ ήταν και παραμένει η κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων που οδήγησαν σταδιακά τις συντάξεις (κύριες και επικουρικές) σε τραγικά χαμηλά επίπεδα και πάντως σε τέτοιο σημείο που χιλιάδες συνταξιούχοι του ΝΑΤ αλλά και των άλλων ταμείων να βιώνουν συνθήκες πείνας και εξαθλίωσης και οι «παροχές» να αντιστοιχούν πλέον δε ένα επίδομα φτώχειας.

Το σύνολο των αντιασφαλιστικών νομοθετικών παρεμβάσεων τόσο πριν των μνημονίων όσο και μετά οδήγησαν τους συνταξιούχους του ΝΑΤ στην απόλυτη οικονομική και κοινωνική καταστροφή!  

Ερώτηση 6. Η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών πιστεύεται ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει θετικά για μία μερίδα εφοπλιστών να φέρουν τα πλοία τους στην ελληνική σημαία και να προσλάβουν επιπλέον ως πλήρωμα Έλληνες?

Απάντηση: Το εφοπλιστικό κεφάλαιο απολαμβάνει μια ιδιαίτερη προνομιακή μεταχείριση σε σύγκριση με τις επιχειρήσεις στον χερσαίο ελλαδικό χώρο.

Ταυτόχρονα όταν απασχολούν ελληνικά πληρώματα στην ουσία απαλλάσσονται από την δαπάνη της κοινωνικής ασφάλισης.

Η ενίσχυση και διεύρυνση των προνομίων τους οδηγεί ακόμη περισσότερο την επιχειρηματική τους δραστηριότητα στην ασυδοσία. Εκείνο το οποίο πρέπει να γίνει είναι επιτέλους να έρθουν στο προσκήνιο και να αντιμετωπισθούν με τρόπο θετικό τα συσσωρευμένα και οξυμένα προβλήματα των εν ενεργεία και συνταξιούχων Ναυτεργατών και όχι να ληφθούν νέα μέτρα στην κατεύθυνση ανταγωνιστικότητας του εφοπλισμού.

Εκείνο το οποίο επιβάλλεται – και αυτό διεκδικεί η ΠΕΝΕΝ – είναι να αρχίσει η αποψίλωση και η κατάργηση των θεσπισμένων προνομίων του εφοπλιστικού κεφαλαίου και ακριβώς αυτό πιστεύουμε ακράδαντα ότι θα βοηθήσει τα μέγιστα στην βελτίωση της κατάστασης των ασφαλιστικών μας ταμείων ΝΑΤ - ΚΕΑΝ κ.λπ.

Στην κατεύθυνση αυτή η θέση μας για απασχόληση ελλήνων ναυτικών με πλήρη και συγκροτημένα δικαιώματα μπορεί και θα αποτελέσει την σωτήρια παρέμβαση για επιβίωση ως αυτοτελών των ασφαλιστικών μας ταμείων, την διατήρηση και την διεύρυνση των δικαιωμάτων των απόμαχων του κύματος.

Ερώτηση 7. Πιστεύετε ότι αν η κυβέρνηση προχωρούσε σε απαλλαγή της φορολογίας των Ελλήνων ναυτικών θα ήταν μια αφορμή αυτό το γεγονός να αποτελέσει πόλο έλξης για νέους που θέλουν να απασχοληθούν ως ναυτικοί?

Απάντηση: Η ουσιαστική ελάφρυνση της φορολογίας των ελλήνων Ναυτικών όπως αυτή ισχύει στις περισσότερες ευρωπαϊκές και άλλες αναπτυγμένες ναυτιλιακά χώρες θα αποτελέσει ένα ισχυρό κίνητρο για την προσέλκυση περισσότερων νέων στο Ναυτικό επάγγελμα.

Το ίδιο ισχύει και για τα αναγκαία μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών και ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων καθώς και για την σταθερή απασχόληση στην ελληνική ναυτιλία με απαραίτητη όμως συνθήκη την εφαρμογή και περαιτέρω αναβάθμιση των συνθηκών εργασίας και αμοιβής τους.

Μια τέτοια πολιτική όμως, ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να την υλοποιήσουν οι κατεστημένες μνημονιακές και πολιτικές δυνάμεις που η κάθε μια ξεχωριστά και ως σύνολο έχουν οδηγήσει το ναυτικό επάγγελμα στην ουσιαστική του διάλυση.

Με τον βίαιο εξοστρακισμό των ελλήνων Ναυτικών από την ποντοπόρο ναυτιλία, με την διάλυση των ασφαλιστικών τους ταμείων και των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων, με την συρρίκνωση και την συντριβή των εργασιακών τους σχέσεων που αποτελεί το κυρίαρχο μοντέλο για τον έλληνα ναυτεργάτη στις σημερινές συνθήκες είναι αδύνατον στα πλαίσια μιας τέτοιας πολιτικής να υπάρξει αναζωογόνηση και επανάκαμψη στο ναυτικό επάγγελμα.

Σε κάθε περίπτωση το ταξικό αγωνιστικό ναυτεργατικό κίνημα που κύριος εκφραστής ήταν και είναι η ΠΕΝΕΝ, παλεύει για την δημιουργία ενός ευνοϊκότερου συσχετισμού δυνάμεων τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό – συνδικαλιστικό επίπεδο ώστε αυτοί οι στόχοι να υλοποιηθούν.

Αυτοί που ισχυρίζονται ότι με την συνδιαλλαγή, τις καλές δημόσιες σχέσεις, με την ταξική συνεργασία και με ένα αφυδατωμένο από τα αγωνιστικά του χαρακτηριστικά συνδικαλιστικό κίνημα μπορούν να μεταβάλουν την σημερινή εικόνα απλά εμπαίζουν και εξαπατούν τον Ναυτεργατικό μας κόσμο!!

Η κατάσταση στο ναυτεργατικό κίνημα, παρά τις σπουδαίες αναλαμπές του (πρόσφατη δεκαήμερη απεργία) δεν αντικατοπτρίζει τις αγωνιστικές του παραδόσεις αλλά και τις εκφρασμένες διαθέσεις των Ναυτεργατών. Η ύπαρξη ενός απαρχαιωμένου αντιδραστικού νομοθετικού πλαισίου για την λειτουργία του έχει εμποδίσει, σε συνδυασμό και με άλλους παράγοντες, την εξυγίανση, την δημοκρατική λειτουργία, την αντιπροσωπευτικότητα σύμφωνα με την βούληση των ίδιων των Ναυτεργατών!

Η αναφορά αυτή έχει ξεχωριστή σημασία διότι το χέρι του εφοπλισμού είναι αυτό που δεν αφήνει να προχωρήσει η αναγκαία δημοκρατική ανασυγκρότηση του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Αυτό με την σειρά του καθορίζει την στρατηγική και τακτική την οποία βιώνει ο Ναυτεργατικός κόσμος από μια ανύπαρκτη και υποταγμένη Ομοσπονδία και την πλειοψηφία της η οποία δεν τολμάει να ψελλίσει το παραμικρό για το εφοπλιστικό κεφάλαιο, την ασυδοσία του, την φοροασυλία και τα προνόμιά του!

Με αυτήν την τακτική τον Ναυτεργατικό κόσμο της χώρας μας και ιδιαίτερα τους Ναυτεργάτες στην ποντοπόρο ναυτιλία τους οδηγούν στην μακρόχρονη αποχή από τους αγώνες χωρίς να θίγουν στο ελάχιστο την ασύδοτη δράση των εφοπλιστών.

Από την άλλη ορισμένοι που αναγορεύονται σε ταξικούς υπερασπιστές των Ναυτεργατικών συμφερόντων, και αυτοί με την σειρά τους έχουν θέσει ασπίδα προστασίας στο μεγάλο εφοπλιστικό κεφάλαιο να μην αναπτυχθεί η παραμικρή αγωνιστική δραστηριότητα εναντίον του. Οι ίδιες αυτές δυνάμεις με χονδροειδέστατο και επιλεκτικό τρόπο την όποια «αγωνιστική» τους αναφορά την εξαντλούν στον χώρο της Ακτοπλοΐας που ο κλάδος τους είναι το 5%, πιστεύοντας ότι η άθλια στάση αποχής από τους αγώνες εκεί που είναι η συντριπτική πλειοψηφία του κλάδου τους περνάει απαρατήρητη!!

Σε αυτές τις συνθήκες η ΠΕΝΕΝ αναδεικνύει την ανάγκη μέσα από την απαραίτητη νομοθετική παρέμβαση να υπάρξει εκδημοκρατισμός – εκσυγχρονισμός του Ναυτεργατικού κινήματος, γεγονός που θα συντελέσει και στην απαραίτητη ανασυγκρότηση οργανωτικά καθώς και στην ριζική αλλαγή του προσανατολισμού του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.  

Ερώτηση 8.     Η Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού πόσα μέλη αριθμεί και πόσα χρόνια είστε πρόεδρος της. Τι χρειάζεται κάποιος για να γραφεί στην Ένωση και ποιες οι υποχρεώσεις του. Υπάρχουν αυτοί τη στιγμή μέλη που ταξιδεύουν σε πλοία της ποντοπόρου και λείπουν για μεγάλο διάστημα. Σε αυτές τις περιπτώσεις τι γίνεται για κάποιον που θα πρέπει να συμμετέχει στο κάλεσμα για μία απόφαση.

Απάντηση: Ο κλάδος μας αριθμεί περί τους 5000 Ναύτες – Λοστρόμους – Αντλιωρούς – Κυβερνήτες (που καλύπτει το καταστατικό μας) καθώς και τους Ναυτόπαιδες. Στην πραγματικότητα είναι σήμερα ο πιο πολυπληθής κλάδος σε όλα τα πλοία του εσωτερικού της χώρας μας ενώ έχει σημαντική παρουσία και στην ποντοπόρο ναυτιλία.

Σημειώνουμε ότι το καταστατικό της ΠΕΝΕΝ είναι το πιο σύγχρονο και δημοκρατικό που υπάρχει στο Ναυτεργατικό κίνημα και ιδιαίτερα οι διατάξεις του που αφορούν την εγγραφή και διαγραφή μελών καθώς και τον τρόπο της ψηφοφορίας με αλληλογραφία (επιστολική ψήφος λόγω ιδιαιτερότητας του επαγγέλματος) διασφαλίζει 100% την βούληση των μελών μας, την μυστικότητα καθώς και το αδιάβλητο των εκλογών μας.

Έχουμε καθιερώσει εβδομαδιαίες συσκέψεις του κλάδου στις οποίες παίρνουν μέρος τόσο τα μέλη μας όσο και μη μέλη μας στις οποίες γίνεται αναλυτική ενημέρωση για όλα τα τρέχοντα προβλήματα και ένα από τα κορυφαία που περιλαμβάνεται πάντα στην ατζέντα αυτών των συσκέψεων είναι η ανεργία.

Από αυτήν την πλευρά θεωρούμε την σχέση που έχουμε οικοδομήσει με τα μέλη μας καθώς και τους δεσμούς που έχουμε διαμορφώσει μέσα από τις συσκέψεις, τις καθημερινές επισκέψεις στα καράβια στο λιμάνι του Πειραιά, αλλά και στα άλλα μεγάλα λιμάνια της χώρας μας, τις συνελεύσεις αλλά και την οργάνωση που έχουμε μέσα στα πλοία, μας κατατάσσουν αντικειμενικά στο πιο οργανωμένο κομμάτι του ναυτεργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος και της χώρας μας.

Νταλακογεώργος Αντώνης

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

Η τρόικα βαφτίστηκε «θεσμοί», το μνημόνιο «συμφωνία» και τώρα ήρθε η ώρα να βαφτιστούν και τα μέτρα: Από εδώ και πέρα θα τα λέμε …ουδέτερες μεταρρυθμίσεις! Η κυβέρνηση εμφανίζεται ικανοποιημένη από τα μέτρα που δέχθηκε και συγκεκριμένα για την προνομοθέτηση μέτρων για το 2019.

Κατά τα άλλα συνεχίζουν να υποστηρίζουν πως ο «όρος» της κυβέρνησης για «ούτε ένα ευρώ περισσότερη λιτότητα» έγινε δεκτός! Ας μην ανησυχούμε, λοιπόν, διότι το νέο …προληπτικό «πακέτο» (συντάξεις, αφορολόγητο) θα προστεθεί στα μέτρα της δεύτερης αξιολόγησης (εργασιακά κ.α).

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει γιατί «πέτυχε» την επιστροφή της τρόικας (των τεχνικών κλιμακίων), στην Αθήνα μετά την Καθαρά Δευτέρα, για να ολοκληρωθεί η λεγόμενη τεχνική συμφωνία.  Αξιοσημείωτο είναι, δε, πως μετά από το σύντομο Eurogroup η κυβέρνηση ήταν έτοιμη να περιγράψει την πραγματικότητα ανάποδα: Θα υπάρχει δημοσιονομικό ισοζύγιο απολύτως ουδέτερο. Μάλιστα, δύο κυβερνητικά στελέχη βγήκαν να εξηγήσουν τα …ουδέτερα μέτρα.

Ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Νίκος Παππάς, μιλώντας στον ANT1, υποστήριξε πως «οποιαδήποτε παρέμβαση θα γίνει, θα έχει μηδενικό συνολικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα».Όταν ρωτήθηκε για το εάν η κυβέρνηση θα λάβει νέα μέτρα απάντησε:  «Ο κόσμος μπορεί να το σκεφθεί ως έναν καθρέφτη: αν έχουμε την λήψη ενός μέτρου που επιβαρύνει, αντιστοίχως θα υπάρχει ένα μέτρο που ελαφρύνει, πχ. αν μειωθεί το αφορολόγητο, θα πρέπει να δούμε να μειώσουμε αντιστοίχως πχ. τον ΕΝΦΙΑ».

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, μιλώντας στον ΑLPHA, χαρακτήρισε θετική εξέλιξη τη σημερινή «συμφωνία», η οποία έχει «βασικό περίγραμμα και στόχο τη συζήτηση για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, που όμως δεν θα έχουν ούτε ένα ευρώ δημοσιονομικό αντίκτυπο, δηλαδή ούτε ένα ευρώ επιπλέον λιτότητα». Παρ’ όλα αυτά δεν θέλησε να αναφερθεί σε χρονοδιάγραμμα, ισχυριζόμενος ωστόσο ότι «η δουλειά των τεχνικών κλιμακίων θα είναι σύντομη, θα μπορέσουμε να καταλήξουμε πάρα πολύ γρήγορα σε μια συμφωνία».

πηγη: imerodromos.gr

Γράφει ο Ιάσωνας Μπελίδης.

Όπως είναι γνωστό το δικαστήριο, ύστερα από ένσταση σωματείου που αποκλείστηκε από το 29^ο συνέδριο του ΕΚΑ λόγω νοθείας, δέχτηκε αυτήν την ένστασή και ακύρωσε το 29^ο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας (ΕΚΑ) που πραγματοποιήθηκε από τις 22/5/2016 έως 29/5/2016.

Την Κυριακή 12/2/2017 πραγματοποιήθηκαν οι αρχαιρεσίες του έγκυρου πια, 30^ου Συνεδρίου του ΕΚΑ, αυτού του συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε κατ’ εντολή του δικαστηρίου. Τα αποτελέσματα αναλυτικά καταγράφονται στον παρακάτω πίνακα. Ο πίνακας αυτός δίνει μια πλήρη εικόνα, αφού αναλύει τα εκλογικά αποτελέσματα με συγκριτικό τρόπο, έτσι ώστε, ο καθένας, να μπορεί εύκολα να βγάλει τα σωστά συμπεράσματα.

Από την ανάγνωση των αποτελεσμάτων προκύπτουν πολλά και ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Το πρώτο λυπηρό συμπέρασμα είναι η παγιωμένη, τώρα πια, φθίνουσα, σε όλα τα επίπεδα, πορεία που την είδαμε και στο τελευταίο συνέδριο της ΓΣΕΕ, όπου 53.000 φυσικά μέλη σε σχέση με το προηγούμενο συνέδριό της, εγκατέλειψαν τα συνδικάτα τους. Αντίστοιχα και σ’ αυτό 30^ο συνέδριο του ΕΚΑ, 23.497 φυσικά μέλη σε σχέση με το προηγούμενο έγκυρο συνέδριο του, του 2013, εγκατέλειψαν τα συνδικάτα τους. Και αυτό δεν εξηγείται με την ανεργία, παρά ως έναν βαθμό, αφού και οι άνεργοι, π.χ οι οικοδόμοι, μπορούν να συνεχίσουν ως άνεργοι, να είναι μέλη των συνδικάτων τους. Οι κύριοι λόγοι αυτής της εγκατάλειψης, είναι πολιτικοσυνδικαλιστικοί. Είναι η απογοήτευση από τον πεμπτοφαλαγγίτικο κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό που επί χρόνια, με τους διαβόητους κοινωνικούς διαλόγους και τον κοινωνικό εταιρισμό, έγινε συνένοχος των αντιλαϊκών πολιτικών.

Η απογοήτευση αυτή γίνεται απόγνωση και οδηγεί στην αποστράτευση κατά χιλιάδες τους εργαζόμενους όταν βλέπουν, ότι με τη συνολική πορεία, την τακτική και την πρακτική τους και οι λεγόμενες ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ, αντικειμενικά αφήνουν στο απυρόβλητο την πρωτοφανή αντιλαϊκή επίθεση της κυβέρνησης, της Ευρωένωσης, του ΔΝΤ και των άλλων οργανισμών του κεφαλαίου. Κραυγαλέο παράδειγμα αποτελεί η στάση του ΠΑΜΕ, μετά τη γενική πανεργατική απεργία στις 4 Φλεβάρη του 2016. Αντί, μετά από αυτήν την απεργία, να πρωτοστατήσει στην κλιμάκωση και ένταση των αγώνων, συναποφάσισε με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό!!!, να περιμένουν να φέρει η κυβέρνηση στη βουλή τον αντιασφαλιστικό νόμο-λαιμητόμο και τότε, δηλαδή κατόπιν εορτής, να κάνουν μια 48ωρη απεργία. Αυτή η ενέργεια του, ποιόν διευκόλυνε; Σίγουρα την κυβέρνηση που για τρεις μήνες, απερίσπαστη, μεθόδευσε την ψήφιση αυτού του ακραίου αντιασφαλιστικού νόμου, μέσα στο Σαββατοκύριακο, 7 & 8 Μάη του 2016. Κατά ανάλογο τρόπο και τώρα πάλι το ΠΑΜΕ, υπό την καθοδήγηση του ΚΚΕ, αφήνει ανενόχλητους την κυβέρνηση και το κουαρτέτο ΕΕ-ΔΝΤ, να σχεδιάζουν τα νέα αντιλαϊκά και ακραία αντεργατικά μέτρα που θα τα οριστικοποιήσουν στις 20 Φλεβάρη και απλά - για ξεκάρφωμα και για τις εσωκομματικές ανάγκες του ΚΚΕ, ενόψει του συνεδρίου του - κάνει συλλαλητήρια στις 21 Φλεβάρη, πάλι κατόπιν εορτής. Αυτά, είναι η κατάντια ενός ακραίου και επικίνδυνου, αλλοτριωμένου γραφειοκρατικού συνδικαλισμού. Πως λοιπόν οι εργαζόμενοι να μην είναι καχύποπτοι και πως μπορούν να εμπιστεύονται τέτοιες δυνάμεις που συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο και αποστρέφονται το αναγκαίο σήμερα μέτωπο για την αποδέσμευση από την Ευρωένωση που είναι η μήτρα της σημερινής μας εξαθλίωσης; Δικαίως οι εργαζόμενοι διερωτώνται: Γιατί οι λεγόμενες ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ αρνούνται ένα τέτοιο δυναμικό ανατρεπτικό μέτωπο, ως πρώτο βήμα μιας πορείας για συνολικές κοινωνικοοικονομικές ανατροπές; Πως οι εργαζόμενοι να μην εγκαταλείπουν κατά χιλιάδες και τις λεγόμενες ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ, αφού σε αυτές τις δυνάμεις, στα δύο προηγούμενα συνέδρια του ΕΚΑ, με μεγάλη πλειοψηφία, εμπιστεύτηκαν την πρώτη θέση στη διοίκηση του ΕΚΑ και όμως αυτές οι δυνάμεις, αντί να την αξιοποιήσουν για δυναμικούς αγώνες, την απαξίωσαν, μη δεχόμενες ακόμα να πάρουν και την προεδρεία της διοίκησης του ΕΚΑ; Έτσι κατάντησαν το ΕΚΑ ένα ανυπόληπτο συνδικάτο, χωρίς καμιά παρουσία σε αγώνες. Φυσιολογικά λοιπόν σήμερα και αυτές οι λεγόμενες ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ, εισπράττουν τα επίχειρα των πράξεων τους και, όπως φαίνεται και από τα εκλογικά αποτελέσματα του συνεδρίου του ΕΚΑ, εγκαταλείπονται από 5.325 φυσικά μέλη!!! αφού προηγουμένως εγκαταλείφθηκαν από 11.000 φυσικά μέλη!!! στο τελευταίο, 36^ο συνέδριο της ΓΣΕΕ.

Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, όσο και αν ο Ριζοσπάστης, το δημοσιογραφικό όργανο του ΚΚΕ, την αποκρύπτει από τους αναγνώστες του, όπως φαίνεται και στο δημοσίευμα του, στις 14 Φλεβάρη 2017 σελ. 11 που αφορά στις εκλογές του 30^ου συνεδρίου του ΕΚΑ. Στο δημοσίευμα αυτό, κατά πρώτον, παρατίθενται τα εκλογικά στοιχεία αυτού του συνεδρίου και αντιπαραβάλλονται με τα αντίστοιχα του ακυρωμένου 29^ου συνεδρίου του ΕΚΑ που έγινε πριν 9 μήνες και όχι με τα αντίστοιχα, του αντίστοιχου έγκυρου 28^ου συνεδρίου που έγινε πριν από 3 χρόνια. Είναι φανερό ότι το κάνει για να μη φανούν οι μεγάλες απώλειες που έχει το ψηφοδέλτιο του ΠΑΜΕ όπως αυτές καταγράφονται και στον πίνακα που παραθέτουμε παρακάτω. Παρόλα αυτά και από αυτά τα στοιχεία φαίνεται ότι, ενώ στο 30^ο συνέδριο του ΕΚΑ, πήραν μέρος 17 περισσότερα σωματεία σε σχέση με το ακυρωμένο 29^ο συνέδριο του και 42 παραπάνω αντιπρόσωποι, εν τούτοις το ψηφοδέλτιο του ΠΑΜΕ, από αυτούς τους 42, πήρε μόνον 7 και τους υπόλοιπους 35 τους πήραν όλοι οι άλλοι και κύρια η ΔΑΚΕ. Επίσης σ’ αυτό το δημοσίευμα, ενώ το ΠΑΜΕ πανηγυρίζει για την Πρωτιά του, δεν μας λέει τι θα την κάνει και πάλι αυτήν την πρωτιά; Θα πάρει στο προεδρείο του ΕΚΑ, τις ευθύνες που αναλογούν σ’ αυτήν την πρωτιά, δηλ. τις ευθύνες του προέδρου ή θα επαναλάβει τη φυγομαχία του, όπως έκανε τα προηγούμενα 3 χρόνια; Και αν τις πάρει τώρα, πως θα δικαιολογηθεί στους εργαζόμενους για την προηγούμενη στάση αποχής του;

Όλα αυτά, που οδηγούν σε αυξάνουσα απογοήτευση που έχει ως συνέπεια τη μεγάλη απομαζικοποίηση των συνδικάτων, καθώς και αυτοί οι αρνητικοί συσχετισμοί που ενισχύουν τον παλαιό και νέο κυβερνητικό, εργοδοτικό και ευρωπροσανατολισμένο, άρα άκρως αντεργατικό συνδικαλισμό αλλά αποδοκιμάζουν και την απομονωτική, γραφειοκρατική γραμμή πλεύσης των αυτοαποκαλούμενων ταξικών δυνάμεων του ΠΑΜΕ επειδή αδρανοποιεί το συνδικαλιστικό κίνημα, δίνουν επείγον σήμα στους εργαζόμενους στη βάση, να πάρουν, επειγόντως, οι ίδιοι την υπόθεση της οργάνωσης των αναγκαίων αποτελεσματικών αγώνων, στα δικά τους, τα χέρια.

Στη συνέχεια παραθέτουμε γράφημα που περιλαμβάνει τα αποτελέσματα των αρχαιρεσιών του ΕΚΑ από το 2007 έως το Φλεβάρη του 2017, από τις πιο πρόσφατες δηλαδή πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης και την επιβολή των μνημονίων στη χώρα μέχρι σήμερα. Σκοπός είναι να φανεί η επίδραση των μνημονίων και συνολικά της αντιλαϊκής πολιτικής στην συμπεριφορά της οργανωμένης εργατικής τάξης της Αθήνας.

Παρατηρούμε ότι:

Η ΠΑΣΚΕ από 35,6% το 2007 και αφού έφτασε στο 38,93% μειώθηκε στο 21,3%.

Η ΔΑΚΕ, τα ψηφοδέλτια που προέρχονται από τις δυνάμεις της, από το 25,2% μειώθηκαν στο 20,7%.

Οι δύο μαζί παρατάξεις του παλιού δικομματισμού από 60,7% μειώθηκαν στο 42%.

Τα ψηφοδέλτια που συνδικαλιστικά εκφράζουν δυνάμεις προερχόμενες από το ΣΥΡΙΖΑ και αφού ενισχύθηκαν στην πορεία με ψηφοφόρους προερχόμενους κυρίως από το ΠΑΣΟΚ εκτοξεύτηκαν από το 7,68% στο 25,78%. Δεν παραβλέπουμε τις σημαντικές διαφοροποιήσεις στις γραμμές των δυνάμεων αυτών, ούτε υποτιμούμε την αγωνιστική διάθεση σημαντικών τμημάτων τους. Ο κυριότερος ρόλος που η αναφορά γίνεται ενιαία είναι η ένταξή τους σε ενιαίες παρατάξεις και ψηφοδέλτια, τουλάχιστον μέχρι στιγμής.

Το ΠΑΜΕ από 28,66% το 2007μειώθηκε οριακά στο 26,92%. Ενώ τα ψηφοδέλτια που στήριζε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ από 2,86% το 2007 πήγαν στο 4,26% σημειώνοντας μικρή αύξηση.

Συμπερασματικά οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ παρά τη μεγάλη μείωσή τους ως συνέπεια της ουσιαστικής ταύτισης τους με τις μνημονιακές κυβερνήσεις και την καταστροφική για τους εργαζόμενους πολιτική τους διατηρούν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό 42%, γεγονός στο οποίο πρέπει να δοθεί ουσιαστική εξήγηση.

Οι απώλειες των προαναφερόμενων παρατάξεων μετακινούνται εξολοκλήρου στον ανερχόμενο ρεφορμισμό, η συμπεριφορά τους των δυνάμεων αυτών δεν έχει αγωνιστικά στοιχεία αντίστασης στην πολιτική το κεφαλαίου, αλλά συμβιβασμού και προτίμησης του μικρότερου κακού.

Παρά την τεράστια κρίση και την επίθεση στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και των συνταξιούχων και παρά την ολοκληρωτική απαξίωση των παρατάξεων του παλιού δικομματισμού και την γραμμή συμβιβασμού των δυνάμεων του ΜΕΤΑ και των συμμάχων τους, δηλαδή ουσιαστικά παρά των απουσία αξιόπιστων αντιπάλων του ΠΑΜΕ στο συνδικαλιστικό κίνημα, το ΠΑΜΕ όχι μόνο δεν ενισχύεται, αλλά έχει και μια οριακή μείωση της τάξης του 1,7%.

Οι αιτίες δεν πρέπει να αναζητούνται γενικά στην κρίση και στις επιπτώσεις της στους εργαζόμενους, στις συνθήκες διαβίωσής τους ή στο ρόλο του αστικοποιημένου συνδικαλισμού μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Αυτά υπάρχουν. Δεν ήταν όμως μοιραίο να λειτουργήσουν υπέρ της αστικής πολιτική και των συνδικαλιστικών παρατάξεων της. Μπορούσε να λειτουργήσουν σ’ ένα τουλάχιστον βαθμό υπέρ της εργατικής τάξης, αν οι δυνάμεις που κινούνται σε ταξική κατεύθυνση με τη δράση τους μπορούσαν να μετατρέψουν την απογοήτευση σε κίνημα ανατροπής της μνημονιακής πολιτικής.

Η απάντησή στο ζήτημα αυτό μπορεί να δοθεί μόνο εξετάζοντας τους όρους λειτουργίας και δράσης του συνδικαλιστικού κινήματος, το πλαίσιο των στόχων και των διεκδικήσεων τους, την τακτική και τις μορφές πάλης που χρησιμοποιεί. Εκεί κυρίως βρίσκονται οι αιτίες που οι εργαζόμενοι επιλέγουν την αποστασιοποίηση από τα σωματεία τους ή βολεύονται στα πλαίσια του ρεφορμισμού και των ανέξοδων υποσχέσεων του.

πηγη: ergatikosagwnas.gr