Πάνος Γιακουμίδης

εργαζόμενος στον κλάδο της εστίασης, μέλος της οργάνωσης «Ξεκίνημα»

Εδώ και λίγο καιρό έχει βγει στη δημοσιότητα η Πολιτική πρόταση της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Όπως αναφέρει το κείμενο ο στόχος είναι «ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΙΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑΤΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ, ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΩΝ, ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ, ΑΝΤΙ-ΕΕ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ. ΓΙΑ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ»

Επειδή οι εποχές για τους εργαζόμενους και την κοινωνία είναι δύσκολες, τέτοιες πρωτοβουλίες ανάμεσα στη κατακερματισμένη και αδύναμη Αριστερά είναι ιδιαίτερα σημαντικές απ’ όπου κι αν προέρχονται. Το κατά πόσο αυτές οι πρωτοβουλίες είναι ειλικρινείς και ουσιαστικές είναι κάτι που αποδεικνύεται στη πορεία και εκ του αποτελέσματος. Οι παθογένειες της Αριστεράς είναι τόσο μεγάλες που όχι μόνο δεν της επιτρέπουν να βγει απ’ το περιθώριο δίνοντας ελπίδα και προοπτική στην εργατική τάξη αλλά δεν την αφήνουν να δράσει μετωπικά ούτε στα στοιχειώδη καθημερινά ζητήματα.

Μια παθογένεια εκφράζεται, για παράδειγμα, από τον Γιώργο Μαυρομμάτη, μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο οποίος μας αποκαλύπτει ότι η πρόταση πολιτικής συνεργασίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν απευθύνεται στο ΚΚΕ και στη ΛΑΕ(!) διότι «…δεν υπάρχει το έδαφος να τους απευθυνθεί η πρόταση εξαιτίας των πολιτικών κατευθύνσεων και της πολιτικής πρακτικής που αυτές οι δυνάμεις έχουν επιλέξει.» Την ώρα, δηλαδή, που οι εργοδότες μας έχουν τσακίσει, αυθαιρετώντας συνεχώς πάνω μας, την ώρα που οι εργαζόμενοι ζούμε μία εργασιακή κόλαση χωρίς δικαιώματα κι αξιοπρέπεια, την ώρα που προοπτική δε διαφαίνεται από πουθενά κι η Αριστερά είναι διαλυμένη, ο Γ. Μαυρομμάτης δε βλέπει το λόγο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τη σχετική μαζικότητα που τη διακρίνει να απευθυνθεί στις άλλες δύο κύριες δυνάμεις της Αριστεράς, ΚΚΕ και ΛΑΕ, για μία πολιτική συνεργασία! Βέβαια λέει ότι η πρόταση απευθύνεται προς μικρότερες (οργανωτικά) δυνάμεις! Δηλαδή σε μικρότερες οργανώσεις της Αριστεράς όπως η ΟΚΔΕ, το Ξεκίνημα, το ΕΕΚ, η ΑΡΚ κλπ.

Η συγκεκριμένη τοποθέτηση (που ευελπιστώ να αφορά μεμονωμένες λογικές) είναι φοβική, σεχταριστική και επικίνδυνη για την Αριστερά. Καταρχήν δε κάνει κακό μόνο στην Αριστερά επί συνόλω αφού διασπά οποιαδήποτε ενδεχόμενη πολιτική ενοποίηση αλλά κάνει κακό στην ίδια την ΑΝΤΑΡΣΥΑ αφού την καθιστά περαιτέρω περιθωριοποιημένη και αναξιόπιστη στα μάτια της κοινωνίας και των εργαζομένων. Δε μπορείς σήμερα να μην καλείς τις άλλες δύο δυνάμεις της Αριστεράς, ΚΚΕ και ΛΑΕ, για συνεργασία και απλά να αρκείσαι στην ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με κάνα δυο-τρείς ακόμα οργανώσεις (γιατί στην ουσία αυτό παρουσιάζεται) όπως τα σχήματα ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΕΕΚ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ! Η κοινωνία και η εργατική τάξη δε χρειάζεται μία νέα λίγο μεγαλύτερη ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αυτή την είχε και την απέρριψε με ούτε 2% στις εκλογικές αναμετρήσεις που προηγήθηκαν.

Βέβαια θα πει κανείς ότι στην Αριστερά, και δη στη επαναστατική/κομμουνιστική, δεν πρέπει να παίρνουμε τοις μετρητοίς τα εκλογικά ποσοστά. Σωστό. Αυτό που μετράει είναι το χτίσιμο των επαναστατικών δυνάμεων μέσα στη κοινωνία και ιδιαίτερα στην εργατική τάξη. Πρέπει όμως να βλέπουμε πόσο «μετράει» η κοινωνική μας απεύθυνση. Πόσο δέχεται ή απορρίπτει η κοινωνία και η εργατική τάξη την πρότασή μας; Κι αυτό μπορεί να αποτυπωθεί ως ένα βαθμό στις εκλογικές αναμετρήσεις. Για παράδειγμα κανείς δε μπορεί να ισχυριστεί ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν έχει αρκετά καλή εμπλοκή μέσα στα κινήματα. Η απεύθυνσή της όμως στη κοινωνία δε «μετράει». Κι επειδή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί, είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι, ένα σημαντικό κομμάτι της επαναστατικής Αριστεράς πρέπει να δούμε τι φταίει. Απόψεις σαν του Γ. Μαυρομμάτη περιθωριοποιούν ακόμα πιο πολύ τις επαναστατικές δυνάμεις και αντί να ανοίγουν τη συζήτηση μέσα στη κοινωνία για το τι Αριστερά/πολιτικό υποκείμενο χρειαζόμαστε, την περιορίζουν ανά μεταξύ μας, μεταξύ μιας «κλίκας» «καθαρών» επαναστατών.

Αυτό που πρέπει να κατανοηθεί στην Αριστερά είναι ότι οι εργαζόμενοι, η κοινωνική πλειοψηφία δε χρειάζονται μία νέα ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μία νέα ΛΑΕ, μία «Πλεύση Ελευθερίας» σε καμία περίπτωση, ένα νέο ΚΚΕ. Χρειάζονται ένα νέο πολιτικό φορέα, δικό τους, απόλυτα δημοκρατικό κι επαναστατικό. Αυτός ο φορέας δε θα προκύψει από παρθενογένεση αλλά από τις υπάρχουσες δυνάμεις που κατανοούν την ανάγκη. Αν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατανοεί αυτή την ανάγκη πρέπει να απευθυνθεί με ειλικρίνεια και σοβαρότητα και στο ΚΚΕ (κι ας αρνηθεί, δική του ευθύνη) και στη ΛΑΕ. Πρέπει να συμβάλει τα μέγιστα στη δημιουργία του κομμουνιστικού πόλου της νέας εποχής, προβάλλοντας το κατάλληλο (ως ένα βαθμό το έχει) πολιτικό πρόγραμμα. Αν η ΛΑΕ αρνηθεί αυτό δε πρέπει να εμποδίσει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να συμπράξει έστω σε ένα πολιτικό μέτωπο βασισμένο πάνω σε ελάχιστα κοινά σημεία, προβάλλοντας ταυτόχρονα το πρόγραμμά της.

Αυτό περιλαμβάνει και μία ενδεχόμενη εκλογική συνεργασία πάνω στα σημεία που θα συμφωνηθούν. Θα αναρωτηθεί κανείς «Μα όλα για τις εκλογές, τα βουλευτικά έδρανα;»

Η απάντηση είναι ΟΧΙ. Αλλά ας αναρωτηθούμε. Σε τι ωφελεί την εργατική τάξη και τη κοινωνία δύο σχετικά μαζικές δυνάμεις της Αριστεράς (όπως και να ‘ναι αυτές) εκτός Βουλής; Ενώ υπάρχει η δυνατότητα εισόδου τους στη Βουλή ώστε να ακούγονται απόψεις υπέρ των εργαζομένων. Το ΚΚΕ από μόνο του ούτε μπορεί ούτε θέλει να κάνει πολλά πράγματα. Μια πολιτική συνεργασία, όμως, των υπόλοιπων δυνάμεων, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΛΑΕ και λοιπών οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς θα αποκτούσε άλλη δυναμική σε κοινωνικό επίπεδο και θα έστελνε ένα μήνυμα  ενότητας-σοβαρότητας-υπευθυνότητας στους εργαζόμενους. Κι έτσι θα είχαμε απόσπαση βουλευτικών εδρών από την Αριστερά προς όφελος της κοινωνίας κι όχι προς όφελος των αφεντικών και των καπιταλιστών όπως γίνεται σήμερα από την καθολικά σχεδόν (πλην ΚΚΕ) μνημονιακή Βουλή!

Βέβαια ο κύριος στόχος θα παραμένει το χτίσιμο του επαναστατικού κόμματος της εργατικής τάξης και εκεί οι αριστερές δυνάμεις θα αναμετρηθούν και θα συσπειρωθούν, όσες κατανοήσουν την αναγκαιότητα, γύρω από συγκεκριμένο επαναστατικό πρόγραμμα διεξόδου από τη καπιταλιστική κρίση.

πηγη: pandiera.gr

Πραγματοποιήθηκε στις 16/3/2017 συνάντηση του Προεδρείου της ΠΕΝΕΝ με τον νέο Γενικό Γραμματέα του ΥΕΝ κ. Διονύση Καλαματιανό.

Στην διάρκεια της σύσκεψης που ακολούθησε οι εκπρόσωποι της ΠΕΝΕΝ έθεσαν το σύνολο των προβλημάτων που μαστίζουν τον κλάδο και όλο τον Ναυτεργατικό κόσμο της χώρας μας.

Στο πλαίσιο αυτό έγινε αναφορά, και επισημάνθηκε με τον πιο έντονο τρόπο, στις προσπάθειες της Ε.Ε.Ε η οποία σε κοινό βηματισμό με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και τον Υπουργό Ε.Ν συνεχίζουν τις απαράδεκτες παρεμβάσεις τους για την κατάργηση της ΣΣΕ στην ποντοπόρο Ναυτιλία.

Τονίστηκε επίσης ότι η ΠΕΝΕΝ θα συνεχίσει τις αγωνιστικές δράσεις και κινητοποιήσεις όχι μόνο να αποκρουστεί η επίθεση αυτή αλλά και να επιβάλει την διεύρυνση της απασχόλησης των πληρωμάτων στην ποντοπόρο ναυτιλία με πλήρη δικαιώματα για τους έλληνες Ναυτεργάτες. Κάλεσαν την πολιτική ηγεσία του ΥΕΝ επιτέλους να σταματήσει τον εμπαιγμό και την κοροϊδία σε βάρος των χιλιάδων άνεργων και να πάρουν άμεση πρωτοβουλία με νομοθετική ρύθμιση και να καταργήσουν το καθεστώς της χαμηλόμισθης και ανασφάλιστης εργασίας που οργιάζει στα ελληνικά και ελληνόκτητα ποντοπόρα πλοία.

Ταυτόχρονα αναφέρθηκαν επίσης στα προβλήματα της επιβατηγού ναυτιλίας και απαίτησαν την επαναφορά των οργανικών συνθέσεων τόσο στα Ακτοπλοϊκά όσο και στα Ε/Γ πλοία διεθνών γραμμών της Αδριατικής.

Στην διάρκεια της σύσκεψης το κλιμάκιο της ΠΕΝΕΝ έθεσε επί τάπητος όλο το πλέγμα των εργασιακών προβλημάτων που αφορούν τον κλάδο και όλους τους Ναυτεργάτες στην επιβατηγό Ναυτιλία.

Στην κατεύθυνση αυτή κατατέθηκαν μια σειρά τεκμηριωμένες καταγγελίες που αποδεικνύουν ότι συστηματικά παραβιάζονται από πολλές ναυτιλιακές εταιρίες τα δικαιώματα των Ναυτεργατών στην Ακτοπλοΐα, στα Πορθμεία και στα Ε/Γ-Ο/Γ πλοία διεθνών γραμμών.

Η καταστρατήγηση των ΣΣΕ, της Δ.Σ για τον χρόνο εργασίας και ανάπαυσης, οι εσωτερικοί κανονισμοί εργασίας καθώς και πλήθος ακόμη παραβιάσεων οι οποίες σημειώνονται χωρίς να γίνεται ουσιαστική παρέμβαση των τοπικών λιμενικών αρχών και των αντίστοιχων υπηρεσιών του ΥΕΝ χωρίς αυτές να παρεμβαίνουν για την αντιμετώπιση και αποκατάσταση των θεσπισμένων δικαιωμάτων των Ναυτεργατών.

Οι καταγγελίες αυτές της ΠΕΝΕΝ όπως κατατέθηκαν αφορούσαν Ακτοπλοϊκά πλοία, πλοία της γραμμής της Αδριατικής (ελληνικής και ιταλικής σημαίας) αλλά και πλοία σε διάφορες Πορθμειακές γραμμές, Ρίο – Αντίρριο, Κυλλήνη – Ζάκυνθο – Κεφαλονιά, Κέρκυρα – Ηγουμενίτσα, Καβάλα – Θάσο, Αρκίτσα – Αιδηψός κ.λπ.

Στο πλαίσιο ελέγχου αυτών των προβλημάτων η ΠΕΝΕΝ επισήμανε ότι επιβάλλεται η θεσμοθέτηση κοινών κλιμακίων ΥΕΝ – Ναυτεργατικών Σωματείων, η νομοθετική τροποποίηση και η ουσιαστική αυστηροποίηση των κυρώσεων και των σχετικών προστίμων ώστε επιτέλους αυτά να λειτουργούν αποτρεπτικά σε αντίθεση με τα σημερινά ισχύοντα που το ύψος των επιβαλλόμενων κυρώσεων επιτρέπει και διευκολύνει τις ναυτιλιακές εταιρίες να δέχονται ακόμη και τα πρόστιμα αφού το όφελός τους είναι πολλαπλάσιο από αυτό των κυρώσεων!!

Κλείνοντας υπογράμμισαν ότι η ΠΕΝΕΝ θα κλιμακώσει την δράση της το επόμενο διάστημα εάν το ΥΕΝ και οι υπηρεσίες του συνεχίσουν να αδρανούν στα συσσωρευμένα προβλήματα του κλάδου κι όλων των Ναυτεργατών.  

Για την ΠΕΝΕΝ

Ο Πρόεδρος                                                                 Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                           Κροκίδης Νικόλαος

ΑΓΝΗ ΒΛΑΒΙΑΝΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΗ*

Τεσσερισήμισι χιλιάδες στρέμματα δασών αποψιλώνονται κάθε 1 ώρα παγκοσμίως από ανθρώπινες δραστηριότητες. Αυτό σημαίνει ότι ο πλανήτης χάνει 7,3 εκατομμύρια στρέμματα πολύτιμων δασών κάθε χρόνο.

Το 2016 ήταν σημαντικό για τον αγώνα ενάντια στην Κλιματική Αλλαγή με βήματα εξέχουσας σημασίας από τη σκοπιά της βιο-διπλωματίας. Βρισκόμαστε στο μεταίχμιο των πολιτικών αποφάσεων από τη Διεθνή Συμφωνία για το Κλίμα στο Παρίσι στην ετήσια Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (COP22) στο Μαρακές, οι οποίες κρίνουν το μέλλον όλων μας. Παρά την πρόοδο που επιτυγχάνεται μέσα από τις διεθνείς συμφωνίες, οι περιβαλλοντικές συνέπειες που βιώνουμε καθημερινά αποδεικνύουν ότι ο χρόνος είναι σημαντικός και κυλάει αντίστροφα. Kάθε δευτερόλεπτο απραξίας κοστίζει ακριβά στον βίο. Η αντιστροφή της κλιματικής αλλαγής, άλλωστε, δεν εξαρτάται μόνο από τη λήψη αποφάσεων στα υψηλά κλιμάκια πολιτικής, αλλά από τη συμμετοχή των πολιτών τόσο στη διαμόρφωση των αποφάσεων όσο και στην περιβαλλοντική δράση καθημερινά.

Για τη Διεθνή Οργάνωση Βιοπολιτικής (BIO – http://biopolitics.gr/) η διατήρηση και η προστασία των δασών έχουν αποτελέσει βασικό πυλώνα του αγώνα μας από τη δεκαετία του ’80. Καθοριστικό ρόλο έχει παίξει η πατέντα ενός Ελληνα για την εκτεταμένη δενδροφύτευση με την εναέρια ρίψη σπόρων ενσωματωμένων σε κάψουλες με θρεπτικά συστατικά. Στον αγώνα του είχε συμπαρασταθεί ενεργά η Διεθνής Οργάνωση Βιοπολιτικής. Σήμερα η τεχνολογία κινείται προς την ίδια κατεύθυνση, με τη χρήση drones σε πρωτοπόρα προγράμματα αναδάσωσης και δενδροφύτευσης ανά τον κόσμο.

Τα δάση προσφέρουν σημαντικές υπηρεσίες συμπεριλαμβανομένων της παραγωγής οξυγόνου, της απορρόφησης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα μέσω της φωτοσύνθεσης, του καθαρισμού του εδάφους από χημικές ουσίες, της καταπολέμησης της διάβρωσης του εδάφους, της συγκράτησης των υδάτων κατά τη διάρκεια ισχυρών βροχοπτώσεων και της διατήρησης της ισορροπίας του κλίματος.

Οι δασικές εκτάσεις παγκοσμίως απορροφούν έως και 30% των ανθρώπινων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από την ατμόσφαιρα κατά τη φωτοσύνθεση. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα, τα δάση παγκοσμίως αποθηκεύουν 283 δισεκατομμύρια τόνους άνθρακα στη βιομάζα τους. Σύγχρονες μελέτες της τελευταίας διετίας υπογραμμίζουν ότι η οποιαδήποτε επιβράδυνση του ρυθμού απορρόφησης CO2 θα επιταχύνει τον ρυθμό υπερθέρμανσης του πλανήτη. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα, η αποψίλωση των δασών συμβάλλει περίπου στο 17% των ετήσιων παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Εκτός από τις λειτουργίες φιλτραρίσματος και καθαρισμού του αέρα, οι δασικές εκτάσεις παράγουν το 28% του οξυγόνου (Ο2) του πλανήτη, αποτελώντας τον δεύτερο πάροχο οξυγόνου μετά τους ωκεανούς. Ενα ώριμο δέντρο παράγει σε 3 μήνες τόσο οξυγόνο όσο 10 άνθρωποι εισπνέουν μέσα σε ένα χρόνο. Η μαζική αποψίλωση των δασών θέτει σε κίνδυνο τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα του αέρα που αναπνέουμε. Τα δάση επίσης απορροφούν επικίνδυνες χημικές ουσίες και ρύπους που έχουν εισέλθει στο έδαφος. Είτε αποθηκεύοντας τους επιβλαβείς ρύπους είτε μετατρέποντάς τους σε λιγότερο επιβλαβείς μορφές, τα δάση αποτελούν ένα φυσικό φίλτρο που μειώνει τις επιπτώσεις των ζωικών και χημικών αποβλήτων, τόσο στο έδαφος όσο και στα υδάτινα οικοσυστήματα.

Παράλληλα, τα δάση καταπολεμούν τη διάβρωση του εδάφους συμβάλλοντας στη συγκράτηση των όμβριων υδάτων και στη μείωση της απορροής των υδάτων και των καταθέσεων των ιζημάτων μετά από καταιγίδες. Ταυτόχρονα, οι δασικές εκτάσεις ρυθμίζουν το κλίμα και το μικροκλίμα, μειώνοντας τις μεγάλες και αυξάνοντας τις μικρές θερμοκρασίες περιορίζοντας τη διαφυγή τόσο της ηλιακής όσο και της γήινης ακτινοβολίας.

Το μέλλον

Το μέλλον της κλιματικής αλλαγής φαντάζει εφιαλτικό με τη μείωση των δασών στον πλανήτη εφόσον οι επιστήμονες έχουν αποδείξει ότι αναμένεται:

• Αύξηση τουλάχιστον 50% των θερμών ημερών του έτους, άμεσα για την περίοδο 2021 - 2050, και μακροπρόθεσμα έως και 100% για την περίοδο 2070 - 2100.

• Διπλασιασμός των ημερών καύσωνα την περίοδο 2021 - 2050 και πενταπλασιασμός τους την περίοδο 2070 - 2100.

• Αύξηση του κινδύνου πυρκαγιάς.

Στη χώρα μας οι πιο ευπαθείς περιοχές στις προαναφερθείσες αλλαγές φαίνεται, σύμφωνα με μελέτες, να είναι η Ανατολική Στερεά, η Εύβοια, η Θεσσαλία, καθώς και τα νησιά του Αιγαίου και η Κρήτη.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η αδράνεια και η απάθεια δεν βοηθούν. Η συμμετοχή όλων μας και ο εναρμονισμός της καθημερινότητάς μας και του τρόπου διαβίωσής μας με καινοτόμες λύσεις για τη διάσωση του βίου οφείλουν να είναι το ελάχιστο καθήκον κάθε πολίτη.

* Η κ. Αγνή Βλαβιανού Αρβανίτη είναι καθηγήτρια, πρόεδρος και ιδρύτρια της Διεθνούς Οργάνωσης Βιοπολιτικής, www.biopolitics.gr.

πηγη: Καθημερινή