Από την dw.com 

Ο Δημήτρης Κουσουρής είναι Επίκουρος Καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Δημοσίευσε το 2014 ένα βιβλίο με τον τίτλο «Δίκες των δοσιλόγων 1944 – 1949. Δικαιοσύνη, συνέχεια του κράτους και εθνική μνήμη».

Η λέξη δωσίλογος διαφοροποιείται από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές γλώσσες, οι οποίες χρησιμοποιούν τον όρο “συνεργάτης”. Στα ελληνικά ο όρος προϋπήρχε και σημαίνει αυτόν που οφείλει να λογοδοτήσει για τις πράξεις του. Και υπήρξαν χιλιάδες Έλληνες που συνεργάστηκαν με τις ιταλικές και τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής την περίοδο του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι μορφές συνεργασίας, σύμφωνα με τον ιστορικό Δημήτρη Κουσουρή, διακρίνονταν σε πολιτικό, οικονομικό, στρατιωτικό επίπεδο και ο δωσιλογισμός ήταν «πρακτικά κάθε μορφή συνδιαλλαγής κατά την οποία οι εμπλεκόμενοι αποκόμιζαν όφελος οι ίδιοι με τον α ή β τρόπο και ζημίωναν την Ελλάδα ή τον εθνικό αγώνα με βάση τους τότε νόμους».

Για τον Δημήτρη Κουσουρή το φαινόμενο του δωσιλογισμού «ήταν μεν μειοψηφικό, είχε ωστόσο μαζικά χαρακτηριστικά…Οι μηχανισμοί του παλαιού καθεστώτος, του προκατοχικού κράτους συγκροτήθηκαν ούτως ώστε να αποφύγουν την ολοκλήρωση μιας διαδικασίας κοινωνικής επανάστασης και την κατάληψη της εξουσίας από τους κομμουνιστές, όταν θα έφευγαν οι δυνάμεις κατοχής».

https://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2018/10/VIVLK.jpg 675w" data-lazy-sizes="(max-width: 225px) 100vw, 225px" width="225" height="300">Οι δίκες των δωσιλόγων στην Ελλάδα ξεκίνησαν αμέσως μετά την Απελευθέρωση και διεξάγονταν «από τις κρατικές αρχές απονομής της δικαιοσύνης, με ένα είδος ειδικής νομοθεσίας που περιγράφει το έγκλημα και τιμωρεί τις πράξεις που έχουν τελεστεί κατά τη διάρκεια της Κατοχής». Οι νόμοι αυτοί θεσπίστηκαν αμέσως μετά την Απελευθέρωση, ενώ ειδικά σχετικά διατάγματα είχαν προβλεφθεί και εκδοθεί είτε από την εξόριστη κυβέρνηση του Καϊρου είτε από την «κυβέρνηση του Βουνού».

Το λαϊκό αίτημα για κάθαρση και απονομή δικαιοσύνης ήταν έντονο εξαιτίας του μεγέθους των απάνθρωπων εγκλημάτων που είχαν τελεστεί κατά τη διάρκεια της Κατοχής. «Οι δίκες των δωσιλόγων στην Ελλάδα όπως και στις υπόλοιπες χώρες ήρθαν να διασφαλίσουν ότι το μονοπώλιο της νόμιμης βίας θα επανέλθει στα χέρια του κράτους και δεν θα αποτελέσει όπλο των αντάρτικων ομάδων που θα επεδίωκαν την τιμωρία όσων είχαν συνεργαστεί στη διάρκεια της Κατοχής. Αυτό που ο Ντε Γκωλ ονόμασε για τη Γαλλία ΄αυτοσχεδιασμοί εξουσίας για τις δυνάμεις της Αντίστασης΄ για τις πρώτες δίκες που έγιναν για κάποιους από τους πιο διαβόητους συνεργάτες των Ναζί».

Οι δίκες των δωσιλόγων στην Ελλάδα ανέρχονται σε αρκετές εκατοντάδες. Για παράδειγμα στην Αθήνα από τις 15.000 μηνύσεις και καταγγελίες 2.200 φθάνουν στο ακροατήριο. Γενικότερα πάντως, όπως υποστηρίζει ο Δημήτρης Κουσουρής, μόνο ένα μικρό ποσοστό υποθέσεων εκδικάστηκε. Το 85% αρχειοθετήθηκε. Ο λόγος, σύμφωνα με τον ιστορικό, είναι ότι «πολλοί δωσίλογοι προσέφεραν κατόπιν τις υπηρεσίες τους στο νέο καθεστώς που στήθηκε υπό την αιγίδα των συμμάχων για την καταπολέμηση του Κομμουνισμού. Επίσης διέθεταν σοβαρή οικονομική επιφάνεια και διασυνδέσεις με τον κρατικό μηχανισμό. Και έτσι σε ένα μεγάλο βαθμό κατάφεραν να διαφύγουν της τιμωρίας».

Στις υποθέσεις που έφτασαν στο ακροατήριο μόνο το 45% των κατηγορουμένων καταδικάστηκε. Συνολικά εκτελέστηκαν 25 δωσίλογοι στην Ελλάδα. «Την ίδια πενταετία, από το 1944 έως το 1949 εκτελούνται από τα έκτακτα στρατοδικεία 3.500 κομμουνιστές ή συμπαθούντες τον Κομμουνισμό». Γενικότερα πάντως στην Ελλάδα καταδικάστηκαν «οι οικονομικά ασθενέστεροι δωσίλογοι, τα μικρά ψάρια». 

Όσον αφορά τους απόγονους των δωσιλόγων και το κατά πόσο ήταν ομαλή η ένταξή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας μετά το τέλος του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και του Εμφυλίου, ο Δημήτρης Κουσουρής απαντά:

«Ο δωσιλογισμός στην ελληνική κοινωνία αποτέλεσε όπως και αλλού ένα ταμπού αλλά πολύ ισχυρότερο. Στην Ελλάδα, σε αντίθεση με τις άλλες χώρες, οι δωσίλογοι μέσω του Εμφυλίου Πολέμου όχι μόνο επανεντάχθηκαν αρκετά γρήγορα στην κοινωνία και σε επίσημες θέσεις αλλά κάποιοι από αυτούς έγιναν σε λιγότερο από 15 χρόνια μέλη της Ακαδημίας Αθηνών. Τα παιδιά τους, όπως για παράδειγμα ο γιος του Ιωάννη Ράλλη, Πρωθυπουργός της τρίτης κυβέρνησης της Κατοχής, Γεώργιος Ράλλης έκανε καριέρα στη δεξιά παράταξη και έγινε Πρωθυπουργός την δεκαετία του 1980. Θέλω να πω, ότι δεν είχαν ιδιαίτερες δυσκολίες στην επανένταξή τους…με έναν τρόπο αποτέλεσαν έναν πυρήνα ενός πολιτικού προσωπικού αλλά και μιας οικονομικής και πνευματικής ελίτ, οι οποίοι πήραν στα χέρια τους το μεταπολεμικό κράτος. Με αυτή την έννοια δεν μπορεί να πει κανείς ότι είχαν ιδιαίτερες δυσκολίες».

Τέλος, ο Δημήτρης Κουσουρής αμφισβητεί μια ευρέως διαδεδομένη αντίληψη, ότι δηλαδή «οι δωσίλογοι ήταν λίγοι και ασήμαντοι ενώ η μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού ήταν αντιστασιακοί ή τέλος πάντων διαπνεόμενοι από αντιφασιστικές πεποιθήσεις. Στην Ελλάδα αυτή η αντίληψη επί της ουσίας αποκρύπτει ότι ένα κομμάτι της πολιτικής, οικονομικής και πνευματικής ελίτ συνεργάστηκε με τους Γερμανούς, ενίοτε δε με πολτική και ιδεολογική ταύτιση. Όχι πάντα αλλά συχνά. Ήταν ένα αφήγημα, το οποίο για διαφορετικούς λόγους, βόλεψε τα δυο στρατόπεδα του Εμφυλίου Πολέμου. Τους νικητές και τους ηττημένους. Τους νικητές διότι απέκρυπτε τον ομφάλιο λώρο που τους συνέδεε με το παρελθόν της Κατοχής και του δωσιλογισμού. Τους δε ηττημένους ακριβώς επειδή είχαν εξαιρεθεί άπο το πολιτικό σύστημα μετά τον Πόλεμο και ακριβώς επειδή χρησιμοποίησαν τις δάφνες του πατριωτισμού, της συμμετοχής τους και της πρωτοκαθεδρίας τους στο κίνημα της Αντίστασης, ένα τέτοιο αφήγημα τους επέτρεπε να διεκδικούν την εκπροσώπηση της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και ταυτόχρονα υποτιμούσαν το άλλο στρατόπεδο των λίγων, ασήμαντων προδοτών του Έθνους».

Πηγή: dw.com – Μαρία Ρηγούτσου

Τον ψόφο κοριό κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για όσα βγαίνουν στο φως και αποκαλύπτουν την έντονη δράση των αμερικανικών κοριών στην Ελλάδα. Όχι μόνο δεν προχωρά σε καμία ενέργεια προάσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων, αλλά κάνει και την ανήξερη. Την Δευτέρα δημοσιεύτηκε στους Νιου Γιορκ Τάιμς άρθρο που έλεγε πως οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες παρακολούθησαν τις επικοινωνίες του πρόεδρου του ΠΑΟΚ Ιβάν Σαββίδη και κατέγραψαν κινήσεις υπονόμευσης της συμφωνίας των Πρεσπών και υπέρ των ρωσικών συμφερόντων. Μάλιστα, έγραφαν οι ΝΥΤ πως μέσα απ΄αυτές τις παρακολουθήσεις εντοπίστηκαν τον Ιούνιο οι Ρώσοι διπλωμάτες, που απελάθηκαν από την Ελλάδα αργότερα.

Το δημοσίευμα δείχνει την όξυνση των ανταγωνισμών ΗΠΑ/ΝΑΤΟ-Ρωσίας και την Ελλάδα ως τόπο που εκτυλίσσεται ο βρόμικος πόλεμος των μυστικών υπηρεσιών. Ανεξάρτητα από το ρόλο του μεγαλοεπιχειρηματία Σαββίδη, προκύπτει ένα γενικότερο θέμα για τη δράση των μυστικών υπηρεσιών στην Ελλάδα, παραβιάζοντας ωμά –εκτός των άλλων- το απόρρητο των επικοινωνιών. Προφανώς δεν έχουμε στο Πριν καμία αυταπάτη για το ρόλο Μεγάλου Αδελφού που παίζουν NSAκαι CIAκαι στην Ελλάδα κα σε όλο τον κόσμο (εξάλλου ακόμα και η κυβέρνηση Καραμανλή είχε φωτογραφήσει την Πρεσβεία για παρακολουθήσεις), αλλά το να αποκαλύπτεται από τους Αμερικάνους η παγίδευση Σαββίδη και η απάντηση της κυβέρνησης να είναι «δεν έχω ενημέρωση» πάει πολύ. Τι ήθελε δηλαδή ο Τσίπρας; Να ζητήσουν άδεια οι καουμπόιδες της υφηλίου; Αλλά γιατί έσπευσαν μαζί με τον Κοτζιά να απελάσουν τους Ρώσους, χωρίς ποτέ να ανακοινώσουν στοιχεία;

ΠΗΓΗ: prin.gr

Την κυβέρνηση των ΗΠΑκαταγγέλλει ο Νικολάς Μαδούρο ότι επιδιώκει τη δολοφονία του, με «εντολοδόχο» την κυβέρνηση της Κολομβίας. “Ο θεός και ο λαός με προστετεύουν”, είπε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, καλώντας σε επαγρύπνηση την εργατική τάξη.

«Ο Λευκός Οίκος ανέθεσε στην Μπογκοτά τη δολοφονία του Μαδούρο», είπε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας. «Για αυτό η αμερικανική και η κολομβιανή κυβέρνηση με αποκαλούν δικτάτορα, επειδή εναντίον ενός δικτάτορα όλα επιτρέπονται».

Υπενθυμίζουμε ότι οι ΗΠΑ άφησαν πρόσφατα ανοιχτό κάθε ενδεχόμενο, ακόμη και την πραγματοποίηση πραξικοπήματος στη Βενεζουέλα. Σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου του Τραμπ, «όλες οι επιλογές είναι πάνω στο τραπέζι».

Ο Μαδούρο έχει ήδη καταγγείλει πως η Ουάσινγκτον βοήθησε εκείνους που βρίσκονταν πίσω από την επίθεση εναντίον του με τηλεκατευθυνόμενο, μη επανδρωμένο εναέριο όχημα στο οποίο είχαν προσαρμοστεί εκρηκτικές ύλες την 4η Αυγούστου στο Καράκας, ενώ δεν παύει να επαναλαμβάνει πως οι ΗΠΑ διεξάγουν οικονομικό πόλεμο εναντίον της Βενεζουέλας.

Αμέσως μετά την επίθεση, ο Μαδούρο είχε κατηγορήσει τον απερχόμενο τότε πρόεδρο της Κολομβίας Χουάν Μανουέλ Σάντος ότι ήταν συνυπεύθυνος για αυτή την ενέργεια.

Στις χθεσινές του δηλώσεις ο πρόεδρος της Βενεζουέλας είπε ότι «ο θεός και ο λαός με προστατεύουν» και πρόσθεσε ότι εάν ο ίδιος «πάθει κάτι», η εργατική τάξη πρέπει να ξεσηκωθεί και να κηρύξει γενική απεργία.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Το να θεωρούμε την αρθρίτιδα ως αποκλειστικό φαινόμενο του γήρατος είναι περισσότερο μύθος παρά αλήθεια, όπως και το ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος αντιμετώπισής της!

Οι φθορές των αρθρώσεων και η σταδιακή καταστροφή των χόνδρων και των συνδετικών ιστών μπορεί φαινομενικά να γίνονται ορατές σε άτομα μεγάλης ηλικίας, είναι όμως δυνατό να ξεκινήσουν και από πολύ νεαρότερες, ακόμη και από την παιδική, ή να εμφανιστούν σε αθλητές έπειτα από τραυματισμούς. Υπάρχουν 200 τύποι αρθρίτιδας με διαφορετικά αίτια, τα οποία διακρίνονται σε χρόνια φθορά, παθολογικά, κληρονομικά ή τραύματος και τα οποία αρκετές φορές μπορεί και να συνδέονται μεταξύ τους. Ο πιο διαδεδομένος τύπος αρθρίτιδας είναι η οστεοαρθρίτιδα.

Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της αρθρίτιδας, τα οποία έχουν τη δυνατότητα να προσβάλουν τις μικρές αρθρώσεις στα χέρια και τα πόδια, αλλά και τις πιο μεγάλες στα γόνατα και τα ισχία, είναι πόνος, φλεγμονή, διόγκωση και δυσκαμψία, συμπτώματα που συχνά συνοδεύονται και από άλλα γνωρίσματα όπως απώλεια της λειτουργικότητας και αίσθηση κόπωσης, που επηρεάζουν ολόκληρο το σώμα. Ο πόνος φυσικά είναι υποκειμενικός, καθώς δεν βιώνεται σε όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο.

Μπορεί θεραπεία να μην υπάρχει, είναι όμως σημαντική η αντιμετώπιση και η ανακούφιση των συμπτωμάτων για τη λειτουργικότητα του οργανισμού και του σώματος, ώστε να ανταπεξέρχεται με άνεση στον καθημερινό τρόπο ζωής χωρίς να απέχει από δραστηριότητες, αλλά και για την πρόληψη περαιτέρω βλάβης των αρθρώσεων.

πηγη: onmed.gr