ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Αποτελεί πάγια – και έως έναν βαθμό αναγκαστική – πρακτική των υπερδυνάμεων (ΗΠΑ – Ρωσία) να αποφεύγουν την άμεση μεταξύ τους σύγκρουση μεταθέτοντάς την σε αντιπροσώπους – προτεκτοράτα τους. Ο πόλεμος στη Συρία αποτελεί ένα πρόσφατο παράδειγμα μιας τέτοιας σύγκρουσης, η οποία έχει να κάνει με τη γενικότερη αναδιάταξη στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου υπό το φως του μεγάλου ενεργειακού παιχνιδιού που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Σε ό,τι αφορά την τοποθέτηση της υπερχρεωμένης και υπό (οικονομική / πολιτική) εποπτεία Ελλάδας σ’ αυτό το μεγάλο παιχνίδι, η εικόνα είναι ξεκάθαρη:

Η ελληνική κυβέρνηση έχει προσδεθεί στο αμερικανικό άρμα και το αποδεικνύει εμπράκτως είτε ρυθμίζοντας ζητήματα (Σκοπιανό) κατ’ αμερικανική υπαγόρευση είτε προσφέροντας κρίσιμες στρατιωτικές διευκολύνσεις στην Ουάσιγκτον. Με άλλα λόγια, η ελληνική κυβέρνηση έχει αποδεχτεί για τη χώρα την «αντιπροσωπεία» των αμερικανικών συμφερόντων έχοντας λάβει (ή ελπίζοντας ότι θα λάβει) ανταλλάγματα και προστασία.

Η προστασία, ωστόσο, που η χώρα χρειάζεται έχει να κάνει κατά κύριο λόγο με την Τουρκία και τις διακηρυγμένες θέσεις της για την αλλαγή του καθεστώτος στο Αιγαίο και την αμφισβήτηση των ελληνικών δικαιωμάτων σε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αυτή την προστασία υποτίθεται ότι εξασφαλίζει η ελληνική κυβέρνηση με τις συμφωνίες για εμβάθυνση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων που έχει συνάψει. Αυτήν την προστασία υποτίθεται ότι προσφέρουν οι ΗΠΑ στην Ελλάδα ως απάντηση στη διάρρηξη των αμερικανοτουρκικών σχέσεων.

Η διεκδίκηση από τον Ερντογάν ενός ευρύτερου ρόλου περιφερειακής (υπερ)δύναμης στην περιοχή έφερε την Άγκυρα σε τροχιά σύγκρουσης με τον παραδοσιακό τοποτηρητή των αμερικανικών συμφερόντων (Ισραήλ) και την Τουρκία πλησιέστερα στη Μόσχα, η οποία προφανώς δεν πρόκειται να μείνει αμέτοχη στις διαδικασίες αναδιανομής της πλούσια ενεργειακά περιοχής.

Σ’ αυτό το φόντο αποτυπώνεται πια ένα μεγάλο παζάρι ανάμεσα στην Τουρκία, η οποία αποζητεί μεγάλα ανταλλάγματα, και στη Δύση, που θέλει να την κρατήσει κοντά της. Οι κινήσεις της τουρκικής κυβέρνησης περιγράφουν τη διάθεση της ηγεσίας της να παίξει σ’ αυτό το παιχνίδι επί ίσοις όροις (και όχι ως δυτικό – αμερικανικό προτεκτοράτο). Γι’ αυτό, υπό την ηγεσία του Ερντογάν, έχει προχωρήσει σε συμφωνίες με τη Μόσχα οι οποίες υπερβαίνουν τα ΝΑΤΟ-αμερικανικά εσκαμμένα, όπως είναι για παράδειγμα οι ρωσοτουρκικές εξοπλιστικές (S-400) συμφωνίες.

Οι επιδιώξεις της Άγκυρας

Παρατηρώντας ή συγκρίνοντας κάποιος τις επιλογές – κινήσεις των κυβερνήσεων Ελλάδας και Τουρκίας αυτήν την τελευταία περίοδο, διαπιστώνει ότι:

1. Η Τουρκία υπερεξοπλίζεται με γνώμονα την προώθηση των συμφερόντων της και όχι απλώς για να είναι συνεπής με τον ΝΑΤΟϊκό κανόνα του 2% του ΑΕΠ για αμυντικές δαπάνες, που καταλήγουν κατά κύριο λόγο στην αμερικανική πολεμική βιομηχανία.

2. Η Τουρκία, προσεγγίζοντας τη Ρωσία, λαμβάνει ήδη διπλωματικά ανταλλάγματα από τη Μόσχα, που αρχίζουν να αποτυπώνονται στην κομψή και σταδιακή αλλαγή της ρωσικής στάσης στο Κυπριακό.

3. Η Τουρκία, ταυτόχρονα, εξακολουθεί να υπενθυμίζει εμπράκτως τις διεκδικήσεις της, με δεκάδες καθημερινά – ακόμη και τις ημέρες του Πάσχα – παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, τον οποίο προφανώς δεν προστατεύουν οι αμερικανικές υποσχέσεις.

4. Η Τουρκία, παρ’ όλα αυτά (τη μετατόπισή της προς τη Μόσχα), εξακολουθεί να παζαρεύει με τους Αμερικανούς, οι οποίοι δεν φαίνεται ότι είναι διατεθειμένοι να αποδεχτούν ότι φεύγει από το άρμα τους.

Δεν είναι, προφανώς, τυχαίο ότι τουρκική εφημερίδα («Haber») που έχει άμεση «σύνδεση» με το γραφείο του Τούρκου Προέδρου ανακοίνωσε πως, κατά την πρόσφατη τηλεφωνική επικοινωνία Τραμπ – Ερντογάν, συμφωνήθηκε η επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου στην Τουρκία τον προσεχή Ιούλιο. Τότε, αξίζει να σημειωθεί, είναι επίσης προγραμματισμένη η άφιξη και εγκατάσταση των ρωσικών πυραύλων S-400 στην Τουρκία.

Εφησυχασμός στην Αθήνα

Από την άλλη πλευρά η ελληνική κυβέρνηση και γενικότερα το πολιτικό σύστημα της χώρας μοιάζει να πετούν, σε κατάσταση νιρβάνας και αποχαύνωσης, στα σύννεφα της νέας ατμόσφαιρας των ελληνοαμερικανικών σχέσεων που οικοδομεί (επικοινωνιακά) η αμερικανική πρεσβεία τροφοδοτώντας με οδηγίες την «αριστερή» κυβέρνηση της χώρας.

Τα ορατά αποτελέσματα ωστόσο αυτής της ελληνοαμερικανικής σχέσης δεν μοιάζουν τόσο μεγάλα και ικανοποιητικά για τα ελληνικά συμφέροντα καθώς:

● Διέρρηξαν τις ελληνορωσικές σχέσεις.

● Δεν επέλυσαν – ούτε καν εκτόνωσαν – κανένα ελληνοτουρκικό φλέγον ζήτημα.

● Αναγόρευσαν τελικά τη χώρα, χωρίς – εμφανές τουλάχιστον – αντάλλαγμα πέρα από τα ωραία λόγια του Αμερικανού πρεσβευτή, σε αντιπρόσωπο των Αμερικανών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις μελλοντικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή.

Στην Αθήνα τόσο αυτοί που σήμερα κυβερνούν όσο και αυτοί που φιλοδοξούν ότι θα κυβερνήσουν δεν κρύβουν την ικανοποίησή τους για τα αμερικανικά εύσημα θεωρώντας ότι η αμερικανική προστασία είναι δεδομένη έναντι μιας χώρας, της Τουρκίας, της οποίας η οικονομία (όπως θέλουν να πιστεύουν) είναι έτοιμη να καταρρεύσει.

Αυτές οι βεβαιότητες κάνουν την ελληνική κυβέρνηση, αλλά και την αξιωματική αντιπολίτευση, για να μην την αδικούμε, να αγνοούν το σαφέστατο μήνυμα που στέλνουν προς κάθε κατεύθυνση κάποιοι άλλοι αριθμοί που έρχονται από την Τουρκία.

Σύμφωνα με αυτούς τους αριθμούς, την ίδια ώρα που η τουρκική οικονομία τοποθετείται από τη Δύση σε καθεστώς κατάρρευσης, η Άγκυρα αύξησε το 2018 τις εξοπλιστικές της δαπάνες κατά 24%, σε 19 δισεκατομμύρια δολάρια, που είναι η υψηλότερη ετήσια ποσοστιαία αύξηση στη λίστα των 15 χωρών με τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δαπάνες.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα αρνείται να συνειδητοποιήσει και να αντιμετωπίσει το χάσμα που δημιουργείται σε στρατιωτικές δυνατότητες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Αναπαυμένη στο συννεφάκι της αμερικανικής προστασίας, η ηγεσία του τόπου ξεχνά πολλά επεισόδια της σύγχρονης Ιστορίας και την τύχη που είχαν κατά καιρούς άλλοι αντιπρόσωποι αμερικανικών συμφερόντων σε άλλες γωνιές του πλανήτη, απ’ όπου κάποια στιγμή έφυγαν τρέχοντας οι Αμερικανοί αφήνοντας πίσω τους καμένη (και ματωμένη) γη…

Πηγή: Εφημερίδα «Το Ποντίκι»

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Το έργο αναπτύσσεται από τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ) σε συνεργασία με την Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους.

Με βάση τα κριτήρια του νόμου θα υπολογίζεται το ποσοστό επιδότησης που θα λαμβάνει από το κράτος ο δανειολήπτης και ιδιαίτερα εκείνος που έχει στεγαστικό δάνειο και θα δικαιούται από 20% -50% ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση του και το εισόδημα του. Σε ότι αφορά τα ενυπόθηκα επιχειρηματικά δάνεια το ποσοστό της επιδότησης είναι 30% για όλους τους επιλέξιμους δανειολήπτες.

Επιπλέον, μέσω της πλατφόρμας οι δανειολήπτες θα αξιολογούνται με κριτήρια επιλεξιμότητας και τόσο το Δημόσιο όσο και οι τράπεζες θα έχουν πλήρη εικόνα των εισοδημάτων και της περιουσίας τους. Με βάση αυτά τα κριτήρια οι τράπεζες θα υποβάλλουν τις προτάσεις ρύθμισης στους δανειολήπτες.

Αξίζει να σημειωθεί πως σε περίπτωση που η διαδικασία μέσω της πλατφόρμας δεν οδηγήσει σε συμφωνία αναδιάρθρωσης της oφειλής, τότε ο δανειολήπτης μπορεί να καταθέσει αίτημα αναδιάρθρωσης ενώπιον του αρμόδιου Ειρηνοδικείου.

Μετά τη ρύθμιση του δανείου από την τράπεζα (επιμήκυνση χρόνου αποπληρωμής, χαμηλότερο επιτόκιο,κούρεμα οφειλής) καθορίζεται το ποσοστό της επιδότησης και το Δημόσιο καταβάλλει αντίστοιχο ποσό σε ειδικό , δεσμευμένο και ακατάσχετο λογαριασμό του οφειλέτη, καθ΄όλη τη τη διάρκεια της ρύθμισης του δανείου.

Ωστόσο το ποσοστό της επιδότησης μπορεί να μεταβληθεί καθώς αυτεπάγγελτα στη λήξη κάθε έτους θα επανεξετάζεται η οικογενειακή εισοδηματική και περιουσιακή κατάσταση των επιλέξιμων δανειοληπτών.

Η επιδότηση θα καταβάλλεται σε περίπτωση που ο οφειλέτης:

• Κρίθηκε επιλέξιμος για την υπαγωγή στο νέο πλαίσιο προστασίας( 4650/2019)
• Αποδέχτηκε τη συναινετική ρύθμιση που πρότειναν οι τράπεζες ή πέτυχε τη δικαστική ρύθμιση των οφειλών του, σύμφωνα με τον Ν.4605/2019
• Πληροί τα εισοδηματικά κριτήρια

Η αίτηση υποβολής στο νέο πλαίσιο επέχει θέση αίτησης και για τη συνεισφορά του Δημοσίου, το οποίο αποκτά άμεσα πρόσβαση στην ΑΑΔΕ ώστε ελέγξει το πλήρες φορολογικό προφίλ και η πλατφόρμα καθορίζει το ύψος της επιδότησης. Εντός 15 ημερών ο δανειολήπτης θα γνωρίζει εάν είναι επιλέξιμος καθώς τι δικαιούται.

πηγη: newsbomb.gr

Το αεροπλανοφόρο «USS Abraham Lincoln»

Όπως αποδεικνύεται υπάρχουν κοινοί μύθοι γύρω από το ζήτημα που μπορούν να προκαλέσουν σύγχυση. Με αυτήν την αφορμή, ομάδα Αμερικανών ερευνητών διεξήγαγαν μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο Health Sleep.

Οι ερευνητές ανέλυσαν πάνω από 8.000 πηγές στο διαδίκτυο για να βρουν τους 20 πιο συνηθισμένους μύθους για τον ύπνο και να εξετάσουν αν ισχύουν, αν μπορούν να υποστηριχθούν με επιστημονικά στοιχεία και κατά πόσο θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά την υγεία των ανθρώπων.

Μύθος #1: Για κάποιους ανθρώπους αρκούν πέντε ώρες ύπνου

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι πρόκειται για συνηθισμένο μύθο που αντικρούεται από επιστημονικές αποδείξεις, σύμφωνα με τις οποίες τουλάχιστον επτά ώρες ξεκούρασης κάθε βράδυ, είναι το καλύτερο για την υγεία.

Μύθος #2: Το ροχαλητό είναι ακίνδυνο

Πολλοί άνθρωποι ροχαλίζουν και οι ερευνητές επισημαίνουν ότι σε πολλές περιπτώσεις κάτι τέτοιο δεν είναι ανησυχητικό. Παρόλα αυτά, δεν είναι κάτι που πρέπει να αμελείται, δεδομένου ότι το ροχαλητό μπορεί να είναι ένδειξη υπνικής άπνοιας, μιας διαταραχής στη λειτουργία της αναπνοής κατά τη διάρκεια του ύπνου. Οι ερευνητές προτείνουν να συμβουλευτείτε ειδικό εάν αντιμετωπίζετε το συγκεκριμένο πρόβλημα για να εξετάσετε αν αντιμετωπίζετε κάποιο πιο σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Μύθος #3: Ένα ποτό πριν τον ύπνο θα σας βοηθήσει να κοιμηθείτε

Αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι το να πιείτε ένα ποτό πριν πέσετε στο κρεβάτι θα σας βοηθήσει να κοιμηθείτε. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η κατανάλωση αλκοόλ πριν τον ύπνο σας εμποδίζει να φτάσετε σε βαθύ ύπνο, ο οποίος είναι απαραίτητος για την υγιή λειτουργία του οργανισμού.

Πηγή: mindbodygreen.com - onmed.gr