Το διάλειμμα πληρωμής άμεσων φόρων στο κράτος πλησιάζει στο τέλος του. Από τα τέλη Ιουλίου και μετά ξεκινά ένα ιδιαίτερα θερμό εξάμηνο κατά το οποίο οι φορολογούμενοι πρέπει να καταβάλουν περί τα 3,5 δισ. ευρώ σε φόρους που θα τους καταλογιστούν από την εκκαθάριση των δηλώσεων και 3,4 δισ. ευρώ για τον ΕΝΦΙΑ.

Φορολογικές Δηλώσεις

Η υποβολή των φορολογικών δηλώσεων βρίσκεται σε εξέλιξη και οι 6,2 εκατομμύρια φορολογούμενοι θα πρέπει μέχρι τις 30 Ιουνίου να έχουν ολοκληρώσει τις διαδικασίες.

Ο φόρος που θα καταλογιστεί από την εκκαθάριση των δηλώσεων θα καταβληθεί σε τρεις διμηνιαίες δόσεις. Στις 31 Ιουλίου η πρώτη δόση ,30 Σεπτεμβρίου η δεύτερη δόση και 30 Νοεμβρίου η τρίτη δόση.

Θα εκδοθούν επίσης εννέα εκατομμύρια εκκαθαριστικά ανεξάρτητα αν οι σύζυγοι κάνουν μαζί ή χωριστά φορολογική δήλωση.

Αξίζει να αναφέρουμε πως μέχρι χθες είχαν υποβληθεί 1.013.514 δηλώσεις Ε1 φυσικών προσώπων , 384.924 έντυπα Ε2 που αφορούν εισοδήματα που έχουν αποκτηθεί από μισθώματα ακινήτων και 98.654 έντυπα Ε3 που αφορούν την κατάσταση των οικονομικών στοιχείων από επιχειρηματική δραστηριότητα.

Συνολικά έχουν υποβληθεί 1.013.514 δηλώσεις (Ε1, Ε2,Ε3), εξ αυτών 342.825 είναι χρεωστικές (24,70% επί του συνόλου), 157.318 πιστωτικές (11,33% επί του συνόλου) και 887.790 μηδενικές (63,96% επί του συνόλου).

ΕΝΦΙΑ

Μόλις τελειώσει η εκκαθάριση των δηλώσεων η ΑΑΔΕ θα ξεκινήσει την επεξεργασία των στοιχείων του ΕΝΦΙΑ. Περί τα τέλη Ιουλίου θα αποσταλούν στα έξι εκατομμύρια φορολογούμενων τα ραβασάκια του φόρου τα οποία θα υπολογιστούν με βάση τις αντικειμενικές αξίες του 2018.

Τα εκκαθαριστικά θα είναι αναρτημένα στους λογαριασμούς τους στο TAXISnet και θα πρέπει να εξοφληθούν νωρίτερα από τις προηγούμενες χρονιές.

Η πρώτη από τις πέντε μηνιαίες δόσεις θα καταβληθεί την 31η Αυγούστου 2019 και η τελευταία δόση την 31η Δεκεμβρίου 2019.

Φουσκωμένο φόρο θα πληρώσουν για μια ακόμη χρονιά 450.000 ιδιοκτήτες οι οποίοι κατέχουν ακίνητη περιουσία αντικειμενικής αξίας άνω των 200.000 ευρώ. Για αυτούς όχι μόνο δεν προβλέπεται καμία απολύτως ελάφρυνση, αλλά θα συνεχίσουν να πληρώνουν διπλό φόρο για τα ακίνητά τους (ΕΝΦΙΑ και συμπληρωματικό φόρο) που συνολικά υπερβαίνει το 1 δισ.. ευρώ.

Μεσοσταθμική μείωση 11,89% θα δουν 5.408.827 φορολογούμενοι οι οποίοι διαθέτουν περιουσία έως 200.000 ευρώ. Ο φόρος που θα πληρώσουν θα είναι μειωμένος από 2,72% έως 30%, η μείωση της επιβάρυνσης ωστόσο δεν θα υπερβαίνει τα 100 ευρώ.

Ιούλιο και Αύγουστο οι φορολογούμενοι θα πρέπει να έχουν στο μυαλό τους πέραν των διακοπών και την εφορία στην οποία θα πρέπει να πληρώσουν περί τα 1,85 δισ. ευρώ για εκκαθάριση φόρων και ΕΝΦΙΑ.

Από και πέρα δύσκολοι θα είναι όλοι οι μήνες μέχρι τέλος του χρόνου με πρώτο τον Σεπτέμβριο όπου θα υπάρχει διπλή πληρωμή σε φόρο και ΕΝΦΙΑ, αντίστοιχης δυσκολίας θα είναι ο Νοέμβριος επίσης με διπλή πληρωμή. Το Δεκέμβριο τέλος θα πρέπει να καταβληθεί η τελευταία δόση του ΕΝΦΙΑ αλλά και τα τέλη κυκλοφορίας του 2020 ύψους 1,1 δισ. ευρώ.

πηγη:  ergasianet.gr

Στο πλαίσιο πρόσφατου διεθνούς σεμιναρίου αναφορικά με την ανακύκλωση των πλοίων και την εφαρμογή της Σύμβασης του Χονγκ Κονγκ, ο γενικός γραμματέας του IMO, Kitack Lim, παρότρυνε και άλλες χώρες μέλη του IMO να επικυρώσουν την εν λόγω σύμβαση.

Δέκα χρόνια μετά την υιοθέτηση της Σύμβασης του Χονγκ Κονγκ η οποία προβλέπει την ασφαλή και την φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση των πλοίων, πλέον κρίνεται απαραίτητο, σύμφωνα με τον Kitack Lim να τεθεί άμεσα σε ισχύ η συγκεκριμένη σύμβαση.

Η Σύμβαση του Χονγκ Κονγκ προβλέπει την τήρηση σωστού σχεδιασμού, κατασκευής, λειτουργίας και συντήρησης των πλοίων, αλλά και την λήψη των απαιτούμενων μέτρων προετοιμασίας για την ανακύκλωση ενός πλοίου, τα οποία θα διευκολύνουν την δημιουργία ασφαλών και φιλικών προς το περιβάλλον συνθηκών κατά τη διαδικασία ανακύκλωσης πλοίων χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία των εργαζομένων.

Σύμφωνα με την Σύμβαση του Χονγκ Κονγκ τα πλοία που οδηγούνται προς ανακύκλωση υποχρεούνται να έχουν καταγράψει τα επικίνδυνα υλικά που μεταφέρουν, ενώ οι εγκαταστάσεις ανακύκλωσης από την πλευρά τους οφείλουν να παρέχουν ένα σχέδιο ανακύκλωσης για τα πλοία σύμφωνα με το οποίο θα προσδιορίζεται ο τρόπος που θα ανακυκλωθεί το κάθε πλοίο, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του καθενός.

Προς το παρόν οι χώρες που έχουν επικυρώσει την Σύμβαση του Χονγκ Κονγκ είναι το Βέλγιο, η Δανία, η Γαλλία, η Ιαπωνία, η Ολλανδία, η Νορβηγία, ο Παναμάς, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Σερβία, η Τουρκία και η Εσθονία, οι οποίες αντιπροσωπεύουν περίπου το 23% του παγκόσμιου τονάζ, ενώ η συνολική χωρητικότητα των πλοίων που έχουν στείλει προς ανακύκλωση τα τελευταία 10 χρόνια οι παραπάνω χώρες ανέρχεται σε 1,7 τόνους.

Προκειμένου να τεθεί σε ισχύ η Σύμβαση του Χονγκ Κονγκ απαιτείται να την επικυρώσουν 15 τουλάχιστον κράτη που να αντιπροσωπεύουν το 40% του παγκόσμιου τονάζ.

Φωτό: ΑΠΕ- ΜΠΕ - naftikachronika.gr

Μόνο κατά το ήμισι αποκαταστάθηκε η κατάρρευση του κατώτατου μισθού κυρίως για τους νέους, σύμφωνα με την Εκθεση του ΙΝΕ / ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία 2019. Η πρόσφατη αύξηση του κατώτατου μισθού σε 650 ευρώ μικτά ή κατά 10,9 και η κατάργηση του υποκατώτατου μισθού- όπως σημειώνεται- αντιστοιχεί σε αύξηση 27% για τους νέους κάτω των 25 και αντισταθμίζει κατά το ήμισυ την αρχική μισθολογική μείωση των εργαζομένων που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό.

Πάντως οι συντάκτες της έκθεσης εκτιμούν ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού αναμένεται να έχει θετική επίδραση στην οικονομική δραστηριότητα, καθώς ένα υψηλότερο επίπεδο του κατώτατου μισθού συμβάλλει στη σταθεροποίηση της. Ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα όπως φαίνεται από το διάγραμμα βρίσκεται στα ίδια επίπεδα με την Πορτογαλία και κάτω από την Ισπανία ενώ στην κορυφή της λίστα παραμένει το Λουξεμβούργο.

Συγκρίνοντας τα στοιχεία των αποδοχών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα ανάμεσα στα έτη 2018 και 2010, γίνεται εμφανές το μέγεθος της προσαρμογής των αμοιβών. Πιο συγκεκριμένα, κατά το 2010 οι μέσες μηνιαίες τακτικές αποδοχές ανέρχονταν σε 1.247 ευρώ, ενώ το 2018 είχαν πέσει στα 898 ευρώ, υποδεικνύοντας κατ’ αυτό τον τρόπο ότι οι μειώσεις στους μισθούς την εν λόγω 8ετία ξεπέρασαν το 28% σύμφωνα πάντα με την έκθεση της ΓΣΕΕ. Από το 2010 έως το τέλος του 2018 σχεδόν τετραπλασιάστηκε ο αριθμός όσων αμείβονται με έως 250 ευρώ (64.000 το 2010, 190.927 το 2015 και 251.020 το 2018), ενώ 3πλασιάστηκε ο αριθμός όσων λαμβάνουν 500-600 ευρώ. Το 2018 στον ιδιωτικό τομέα 571.000 άτομα – δηλαδή ένας στους τέσσερις – αμείβονταν με μισθό έως 500 ευρώ, ενώ 251.000 άτομα αμείβονταν με μισθό έως 250 ευρώ. Το 2010 οι μέσες τακτικές αποδοχές στην πλήρη απασχόληση ήταν 1.394 ευρώ και το 2018 είχαν φτάσει στα 1.111 ευρώ, ενώ στην μερική απασχόληση τα 562 ευρώ το 2010 έγιναν 375 ευρώ το 2018. Ένας εργαζόμενος μερικής απασχόλησης αμείβονταν το 2018 με λιγότερο από το μισό ανά ώρα εργασίας σε σχέση με έναν εργαζόμενο πλήρους απασχόλησης. Συγκρίνοντας τα στοιχεία των αποδοχών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα ανάμεσα στα έτη 2018 και 2010, γίνεται εμφανές το μέγεθος της προσαρμογής των αμοιβών.

Ένας από τους λόγους της κατάρρευσης των μισθών είναι η απουσία των κλαδικών συμβάσεων. Αν υπολογιστεί ότι το σύνολο των εργαζομένων με σχέση ιδιωτικού δικαίου σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση της ΕΡΓΑΝΗ του 2018 είναι 1.996.723, τότε η επέκταση των κλαδικών συμβάσεων εργασίας αντιστοιχεί περίπου στο 10% του συνόλου των εργαζομένων .

Η έκθεση περιγράφει ως “ιδιαίτερα εύθραυστη” την χρηματοοικονομική θέση των νοικοκυριών κυρίως λόγω αρνητικών νέων αποταμιεύσεων και χαμηλού επιπέδου εισοδημάτων σε σχέση με τις δανειακές τους υποχρεώσεις. Ενδιαφέρον, μάλιστα, εμφανίζει το γεγονός πως ενώ το 2017 παρατηρήθηκε σχετική βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής σε σχέση με το 2016 για διάφορες κοινωνικές ομάδες, σε αυτές δεν συμπεριλαμβάνονται οι μισθωτοί εργαζόμενοι.

Τα στοιχεία δείχνουν σταθερά υψηλό κόστος απόλυσης για τους μισθωτούς και όξυνση των εισοδηματικών διαφορών στην αγορά εργασίας εις βάρος των γυναικών.

Την στιγμή που ο ΣΕΒ ζητά “εξορθολογισμό” του καθεστώς των αποζημιώσεων, τα στοιχεία του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ δείχνουν τη σημαντική οικονομική υποβάθμιση του ανέργου στην Ελλάδα σε σχέση με τις άλλες χώρες του ΟΟΣΑ καθώς το επίδομα ανεργίας αναπληρώνει μόλις το 27% του μέσου μισθού,

Ειδικότερα, το χρηματικό κόστος από την απώλεια μίας θέσης εργασίας για ένα έτος ανήλθε κατά το 2018 σε 8.126 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 50% του μέσου καθαρού εισοδήματος από εργασία .

Αντίθετα οι δείκτες φτώχειας εμφανίζουν βελτίωση. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ο δείκτης φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού εμφανίζει σταθερή υποχώρηση επί τρία συναπτά από 36% το 2014 σε 34,8% το 2017. Ενώ όμως οι δείκτες φτώχειας βελτιώνονται στον γενικό πληθυσμό δεν φαίνεται να ισχύει το ίδιο για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα. Ειδικά για τους μισθωτούς ο δείκτης υλικής υστέρησης από 14,2% το 2016 αυξήθηκε στο 15,6% το 2017.

Η ανεργία τα τελευταία χρόνια έχει σημειώσει κάμψη. Ωστόσο η πλειονότητα των νέων προσλήψεων αφορά θέσεις ευέλικτων μορφών απασχόλησης. Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης αν υπολογίσουμε την αποθάρρυνση αναζήτησης εργασίας και την αναγκαστική υποαπασχόληση ( 234 χιλιάδες άτομα) η πραγματική ανεργία φθάνει το 25% . Το ποσοστό εκτιμάται ότι θα υποχωρήσει κάτω από 10% στα μέσα της δεκαετίας 2020-2030.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έκθεσης, οι πολιτικές λιτότητας και υπερπλεονασμάτων έχουν επιβαρύνει σημαντικά το προσαρμοσμένο ακαθάριστο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, το οποίο την περίοδο 2009-2017 σημείωσε πτώση 33,7%, διαταράσσοντας τη μακροοικονομική και τη χρηματοπιστωτική συνοχή της οικονομίας. Η οικονομική μεγέθυνση εξακολουθεί να βασίζεται στην ιδιωτική κατανάλωση, η οποία το β΄ εξάμηνο του 2018 αυξήθηκε κατά 700 εκατ. ευρώ περίπου σε πραγματικούς όρους.

πηγη: iskra.gr