Σύμφωνα με νέα επιδημιολογική μελέτη, ο κίνδυνος μη θανατηφόρου εμφράγματος αυξάνεται έξι ώρες μετά την έκθεση του οργανισμού σε αυξημένα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης

Ακόμη και η ολιγόωρη έκθεση στα μικροσωματίδια της ατμοσφαιρικής ρύπανσης ενδέχεται να προκαλέσει μη θανατηφόρα καρδιακή προσβολή, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Environmental Health Perspectives.

Πρόκειται για την πρώτη επιδημιολογική διερεύνηση των επιπτώσεων της έκθεσης σε μικροσωματίδια UFP και της καρδιακής προσβολής, χρησιμοποιώντας τον αριθμό των μορίων, το μήκος και τη συγκέντρωσή τους ανά επιφάνεια σε ωριαία έκθεση. Σημειώνεται ότι πρόκειται για τα λεπτόκοκκα σωματίδια με διάμετρο κάτω 2,5μm που στις αστικές περιοχές εκλύονται κατά κύριο λόγο από τα καυσαέρια των οχημάτων.

«Η μελέτη αυτή επιβεβαιώνει αυτό που υποψιαζόμασταν εδώ και πολύ καιρό: ότι τα μικροσκοπικά σωματίδια της ατμοσφαιρικής ρύπανσης παίζουν ρόλο στις σοβαρές καρδιακές παθήσεις και ότι αυτό συμβαίνει ακόμα και μέσα στις πρώτες ώρες της έκθεσης», αναφέρει ο Δρ. Kai Chen, επίκουρος καθηγητής στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Yale και πρώτος συγγραφέας της μελέτης.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι κάθε φορά που ο αριθμός των μικροσωματιδίων αυξανόταν, ο κίνδυνος μη θανατηφόρου εμφράγματος έξι ώρες μετά την έκθεση αυξανόταν κατά 3,27%.

Τα μικροσωματίδια UFP αποτελούν κίνδυνο για την υγεία λόγω του μικρού τους μεγέθους, της μεγάλης επιφάνειας ανά μονάδα μάζας και της ικανότητάς τους να προσβάλλουν τα κύτταρα και να εισέρχονται στη ροή του αίματος.

Ο Δρ. Chen και οι συνεργάτες του, λοιπόν, θέλησαν να δουν αν η παροδική έκθεση στα UFP μπορεί να προκαλέσει καρδιακές προσβολές και αν εναλλακτικές μετρήσεις όπως το μήκος των μορίων και οι συγκεντρώσεις ανά επιφάνεια μπορούν να βελτιώσουν τα -ελλιπή μέχρι τώρα- ερευνητικά αποτελέσματα όσον αφορά στις επιπτώσεις των UFP στην υγεία.

Έτσι, εξέτασαν περισσότερους από 5.898 ασθενείς με μη θανατηφόρο καρδιακή προσβολή, συγκρίνοντας τα μεμονωμένα περιστατικά με τα δεδομένα ατμοσφαιρικής ρύπανσης UFP τη στιγμή της καρδιακής προσβολής και προσαρμόζοντας τα στοιχεία σε μια ποικιλία επιπρόσθετων παραγόντων, όπως η ημέρα της εβδομάδας, οι μακροχρόνιες τάσεις και η κοινωνικο-οικονομική κατάσταση.

«Πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα προς την κατανόηση του κατάλληλου παράγοντα ένδειξης της έκθεσης στα UFP όσον αφορά στον προσδιορισμό των βραχυπρόθεσμων επιπτώσεων στην υγεία. Κι αυτό γιατί οι επιπτώσεις του μήκους και της συγκέντρωσης των μορίων ανά επιφάνεια ήταν ισχυρότερες από εκείνες του αριθμού συγκέντρωσής τους και παρέμειναν έτσι ακόμα και μετά την προσαρμογή σε άλλους ρύπους της ατμόσφαιρας», εξηγεί ο Δρ. Chen και καταλήγει:

«Μελλοντική μελέτη θα εξετάσει τις ωριαίες εκθέσεις συνδυαστικά τόσο με την ατμοσφαιρική ρύπανση όσο και με την υπερβολική θερμοκρασία. Θα εντοπίσουμε επίσης τους ευάλωτους υπο-πληθυσμούς, όσον αφορά στις προϋπάρχουσες παθήσεις και την πρόσληψη φαρμακευτικής αγωγής».

πηγη: ygeiamou.gr

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

«Εάν είχαμε την πολυτέλεια, θα πρότεινα να μην δουλεύουμε ούτε τις Δευτέρες, ούτε τις Τετάρτες»… Αυτό ισχυρίστηκε προκλητικά, ειρωνευόμενος τους εργαζόμενους, ο πρόεδρος και ιδιοκτήτης της εταιρείας Jumbo, Απόστολος Βακάκης.

Πριν από λίγες εβδομάδες η αλυσίδα ανακοίνωσε ότι τα καταστήματα της σε Πρέβεζα και Κατερίνη θα παραμένουν ανοιχτά και τις Κυριακές, επιδιώκοντας να «σπάσει» στην πράξη την κυριακάτικη αργία. Οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα αντέδρασαν και στα Jumbo κηρύχθηκε για πρώτη φορά 24ωρη απεργία. 

Μπροστά στις αντιδράσεις των εργαζομένων αλλά και μεγάλου τμήματος της κοινωνίας το αφεντικό επέλεξε να …πουλήσει «πνεύμα». Συγκάλεσε λοιπόν έκτακτη Γενική Συνέλευση του ομίλου και από το βήμα της υποστήριξε: «Εάν είχαμε την πολυτέλεια, θα πρότεινα να μην δουλεύουμε ούτε τις Δευτέρες, ούτε τις Τετάρτες».

Βέβαια ταυτόχρονα με τους ανόητους εργοδοτικούς αστεϊσμούς επέμεινε ότι δεν θα υποχωρήσει και θα προχωρήσει στο άνοιγμα των καταστημάτων του τις Κυριακές. Ουσιαστικά ξεκαθάρισε τις  προθέσεις του να μετατρέψει σε σύγχρονα στρατόπεδα εργασίας τις επιχειρήσεις τους, οι οποίες θα είναι ανοιχτές και τις 52 εβδομάδες το χρόνο.

Μάλιστα, επιδίωξε να εμφανίσει την απόφαση του ως μια κίνηση του έγινε προς απάντηση και στον τοπικό ανταγωνισμό (!). Επίσης ισχυρίστηκε ότι η συγκεκριμένη απόφαση προσθέτει κόστος λειτουργίας (!) έναντι μίας «ελπίδας αύξησης» της αποτελεσματικότητας σε ετήσια βάση. Ωστόσο, την απόφαση την πήρε και την υλοποιεί! Γιατί; Γιατί ακριβώς θέλει να μεταφέρει το συγκεκριμένο μοντέλο εργασίας σε κάθε γωνιά της χώρας, όπου διαθέτει κατάστημα, με μοναδικό στόχο φυσικά την περαιτέρω αύξηση των κερδών του. Προχωρά στο άνοιγμα των καταστημάτων στο πλαίσιο μιας ευαισθησίας για την… ενίσχυσης του τοπικού ανταγωνισμού; Προφανώς και όχι. Στόχος είναι να πάρει  μεγαλύτερο μέρος από την πίτα της αγοράς.

Ωστόσο επιχείρησε να κρύψει τις πραγματικές προθέσεις του και μάλιστα προκλητικά εμφανίστηκε και …φιλεύσπλαχνος απέναντι στους εργαζόμενους. Ισχυρίστηκε, σύμφωνα με το news247, ότι ανοίγει τα συγκεκριμένα καταστήματα Κυριακές για να στηρίξει την τοπική απασχόληση καθώς, όπως ισχυρίστηκε, δεν θα διακοπούν οι συμβάσεις του 30% των εργαζομένων που θεωρούνται εποχικοί υπάλληλοι. Αν δεν τα ανοίξει τα καταστήματα τις Κυριακές απείλησε ότι θα τους απολύσει; Ωμός ο ταξικός εκβιασμός… 

Ο ίδιος, συνεχίζοντας το κάλπικο φιλεργατικό κρεσέντο του, ανέφερε ότι παρά την διεύρυνση του ωραρίου στις 7 ημέρες, οι εργαζόμενοι διατηρούν πλήρως τα δικαιώματα της 40ωρης απασχόλησης. Τι δεν είπε; Ότι από τη στιγμή που η κυριακάτικη αργία καταργείται η μέρα αυτή θα θεωρείται εργάσιμη και θα έχει τη δυνατότητα να την πληρώσει χωρίς την προσαύξηση, όπως δηλαδή, θα πληρώνονταν μια κανονική εργάσιμη ημέρα!

Οι καπιταλιστές επιδιώκουν με κάθε τρόπο την παράταση της εργάσιμης μέρας, την κατάργηση των αργιών και κυρίως την αύξηση της εντατικοποίησης της εργασίας. Κάθε λεπτό, κάθε ώρα, κάθε μέρα πρόσθετης εργασίας, για τα αφεντικά σημαίνει αύξηση της υπεραξίας και άρα μεγιστοποίηση των κερδών τους… Το ίδιο ισχύει και για τον κ. Βακάκη των Jumbo. Στην αντίπερα όχθη για τους εργαζόμενους αυτές οι πρακτικές σηματοδοτούν ακόμα μεγαλύτερη εκμετάλλευση, εξουθένωση και διάλυση της ζωής τους…

Στο χέρι της εργατικής τάξης της χώρας είναι, είτε από τη θέση του εργαζόμενου, είτε από αυτή του καταναλωτή, να τσακίσουν στην πράξη τους σχεδιασμούς των κεφαλαιοκρατών…

πηγη: imerodromos.gr

Της Μ. Παπαχριστούδη στη στήλη “Πίσω από τις κάμερες” στο ΠΡΙΝ της Κυριακής

Με τον πιο επίσημο τρόπο άνοιξε η παραδοσιακή διαπραγμάτευση της πολιτικής εξουσίας με τους εκδότες αλλά και τους ιδιοκτήτες τηλεοπτικών σταθμών, τις διαφημιστικές εταιρείες και τους περιφερειακούς σταθμούς. Στο μενού βρέθηκε η συνέχιση της έκδοσης των εφημερίδων πανελλήνιας κυκλοφορίας με απευθείας κρατική στήριξη, στα πρότυπα του περιφερειακού Τύπου, αλλά και η ικανοποίηση όλων των απαιτήσεων των αφεντικών της τηλεόρασης. Εδώ, το πάνω χέρι πλέον έχει η κυβέρνηση που τόσο υποστηρίχθηκε και συνεχίζει να υποστηρίζεται από τη συντριπτική πλειονότητα των Μέσων — άλλωστε, εκτός από τις τρεις-τέσσερις εφημερίδες που κατατάσσονται στην ευρύτερη επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ (Documento, ΕφΣυν, Αυγή), όλες οι άλλες στηρίζουν Μητσοτάκη.

Ωστόσο, η απόσυρση της ενίσχυσης για το 2019, δηλαδή των χρημάτων που προορίζονταν για να πληρωθούν τα χρωστούμενα δεδουλευμένα σε εργαζόμενους και τα χρέη σε ασφαλιστικά ταμεία, έχει προκαλέσει ρωγμή στο μέτωπο εκδοτών-Μητσοτάκη. Τη μικρή εστία φωτιάς έσπευσε να σβήσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στ. Πέτσας, δηλώνοντας πως μέσα σε δυο μήνες θα έχει ανακοινωθεί το κυβερνητικό πρόγραμμα στήριξης του Τύπου. Η θέση αυτή δεν ικανοποιεί ούτε τους μικρούς εκδότες, οι οποίοι, σε αντίθεση με τους «μεγάλους» των εφημερίδων, ανέμεναν τη χρηματική ανάσα εντός του 2019.
Με την πρώτη ανάγνωση, λοιπόν, η απόσυρση της οικονομικής στήριξης χτυπάει άμεσα τις εκδοτικές επιχειρήσεις που δεν στηρίζονται με άλλα επιχειρηματικά κεφάλαια και δεν διαθέτουν τηλεοπτικούς σταθμούς. Όλες, δηλαδή, με εξαίρεση τα Μέσα των Μαρινάκη, Αλαφούζου, Σαββίδη και Βαρδινογιάννη. Όσο για την απροκάλυπτη συνδικαλιστική υποστήριξη των (κακο)πληρωτών εκδοτών από την πλευρά της ΕΣΗΕΑ, η οποία προειδοποίησε με απεργιακές κινητοποιήσεις, εμμένοντας στην άμεση χορήγηση της κρατικής ενίσχυσης του 2019 και του 2020 με βάση την απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, απηχεί σε μεγάλο βαθμό τις θέσεις των εκδοτών.

Το γεγονός, πάντως, ότι η ενίσχυση στον Τύπο μετατρέπεται από τις κυβερνήσεις –της ΝΔ σήμερα και του ΣΥΡΙΖΑ πριν από αυτήν– σε σήριαλ πολλών επεισοδίων, καταδεικνύει και το μέγεθος της αλληλοεξάρτησης μεταξύ των δυο…

Για την τηλεόραση η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανταποκρίνεται άμεσα στις απαιτήσεις της αγοράς. Έτσι, θεωρείται βέβαιο πως προωθείται η πλήρης κατάργηση του Ειδικού Φόρου Τηλεόρασης, ύψους 5%, απαίτηση την οποία έθεσαν και οι διαφημιστικές εταιρείες. Παράλληλα, προωθείται η πλήρης απελευθέρωση της διαφήμισης, ενώ και η νέα τηλεοπτική οδηγία που θα ενταχθεί στο εθνικό δίκαιο υποστηρίζει αυτή την κατεύθυνση.

Στο μενού της διαπραγμάτευσης υπάρχουν και οι περιφερειακές άδειες. Οι ιδιοκτήτες ενδιαφερόμενων καναλιών έχουν ζητήσει την κατάργηση της δημοπρασίας για τις άδειες, αίτημα που φαίνεται πως έκανε αποδεκτό η κυβέρνηση, αν και μένει να το διαπιστώσουμε με την κατάθεση της απαραίτητης τροπολογίας. Αυτό που είναι βέβαιο πως δεν θα συζητηθεί, είναι να δοθούν επιπλέον άδειες σε πανελλαδικής εμβέλειας θεματικά κανάλια, όσο κι αν το θέλουν ορισμένοι.

Αποφάσεις για την ΕΡΤ, για την (υποχρεωτική) εθελούσια έξοδο προσωπικού μονίμων υπαλλήλων και το νέο οργανόγραμμα, αναμένονται τις επόμενες ημέρες. Στο ραδιομέγαρο, στο μεταξύ, συνεχίζεται η προσθήκη ενημερωτικών εκπομπών με άρωμα ψυχαγωγίας ιδιωτικών. Η ΕΡΤ ενδυναμώνει τον χαρακτήρα της ως ελεγχόμενος κυβερνητικός οργανισμός και παράλληλα εντάσσει στη δομή της την αμφίβολης ποιότητας ψυχαγωγία των ιδιωτικών καναλιών.

πηγη:  prin.gr

Προ των πυλών η πλήρης ιδιωτικοποίηση κοινωνικής ασφάλισης και περίθαλψης

Πάνος Παπανικολάου*

Οι νεόκοποι διοικητές νοσοκομείων της κυβέρνησης Μητσοτάκη που μόλις πρόσφατα ανέλαβαν καθήκοντα, ήδη αναγκάζονται να επιδοθούν σε αγώνα δρόμου εν όψει των επικείμενων «εσωτερικών αξιολογήσεων» του «επιτελικού κράτους»: ο υπουργός Υγείας θα αξιολογεί τους διοικητές και ο πρωθυπουργός τον υπουργό.

Ποιο θα είναι το βασικό κριτήριο αυτής της «αξιολόγησης»; Μήπως η καλή λειτουργία των νοσοκομείων όσον αφορά την ποιότητα της παρεχόμενης περίθαλψης; Το πόσες ζωές έσωσε το κάθε νοσοκομείο;

Χάσατε: τουλάχιστον όσον αφορά την επερχόμενη «πρώτη αξιολόγηση» το κριτήριο θα είναι η πλήρης εφαρμογή της διαδικασίας των ΚΕΝ – DRGs. Τι είναι αυτά τα νέα «Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια» (DRGs); Είναι ένα λογιστικό σύστημα κωδικοποίησης της κοστολόγησης σε χρήμα των ιατρικών πράξεων. Η σχετική υποχρέωση συμμόρφωσης των δημόσιων νοσοκομείων προκύπτει από νομοθεσία της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (ΕΚΠΥ του ΕΟΠΥΥ, ΦΕΚ 4898 τ. Β΄, 1-11-2018). Και γιατί χρειάζεται η ακριβής κοστολόγηση κάθε ιατρικής πράξης, δηλαδή της ίδιας της ιατρικής εργασίας (τα ιατρικά υλικά και τα φάρμακα ανέκαθεν χρεώνονταν εδώ και πολλές δεκαετίες) σε ένα δημόσιο σύστημα περίθαλψης στο οποίο οι γιατροί είναι δημόσιοι λειτουργοί μισθοδοτούμενοι από τον κρατικό προϋπολογισμό με ειδικό μισθολόγιο;

Η σχετική ρητορική των κυβερνήσεων, τόσο της σημερινής όσο και της προηγούμενης, είναι ακριβώς η ίδια: η κοστολόγηση της ιατρικής εργασίας (την οποία μάλιστα πρέπει σύμφωνα με την νομοθεσία που προαναφέρθηκε να την κάνουν οι ίδιοι οι γιατροί, δηλαδή οι ίδιοι οι γιατροί να …«πιστώνουν» στον ασθενή τον κατάλληλο κωδικό χρέωσης) χρειάζεται δήθεν ώστε τα νοσοκομεία να μπορούν να χρηματοδοτούνται «γενναία» από τον ΕΟΠΥΥ. Άλλωστε η λογική του τρέχοντος ΕΚΠΥ του ΕΟΠΥΥ και των προηγούμενων αντίστοιχων νομοθετημάτων είναι ακριβώς αυτή: ο ΕΟΠΥΥ τελείως «ουδέτερα» αντιμετωπίζει ως «ισότιμους παρόχους» τόσο τα δημόσια νοσοκομεία όσο και τις συμβεβλημένες ιδιωτικές κλινικές.

Γι’ αυτό υποτίθεται πως με ενιαίο τρόπο θα «αποζημιώνει» τα νοσήλια για την περίθαλψη των ασφαλισμένων του οι οποίοι πρακτικά είναι όλος ο πληθυσμός της χώρας με εξαίρεση τους ανασφάλιστους και ελάχιστα εναπομείναντα «αυτόνομα» ασφαλιστικά ταμεία. Αυτός είναι ένας από τους ιδεολογικοπολιτικούς άξονες που συνέχει τα μνημόνια επί όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων (ΓΑΠ, Σαμαρά, Τσίπρα και Μητσοτάκη).

Εκκωφαντικά αποδεικνύεται όμως πως ακόμα και αυτό το νεοφιλελεύθερο μοντέλο («αυτοχρηματοδοτούμενος ο ΕΟΠΥΥ, αυτοχρηματοδοτούμενα επιχειρηματικοποιημένα νοσοκομεία, ισότιμη αντιμετώπιση από τον ΕΟΠΥΥ των δημόσιων νοσοκομείων και των συμβεβλημένων ιδιωτικών κλινικών» κλπ) δεν είναι παρά μια προπαγανδιστική μπαρούφα. Γιατί; Μα απλούστατα γιατί κάθε 2 – 3 χρόνια στα μουλωχτά έρχεται μια νομοθετική ρύθμιση που απλούστατα ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ τα συσσωρευμένα («στα χαρτιά») χρέη του ΕΟΠΥΥ προς τα δημόσια νοσοκομεία τα οποία έχουν προκύψει λόγω της νοσηλείας ασφαλισμένων του ΕΟΠΥΥ.

Η τελευταία τέτοια ρύθμιση έγινε μόλις προ μηνός (ΥΑ Β2.α/ Γ.Π. οικ. 88565/24-12-2019). Αφορούσε χρέη του ΕΟΠΥΥ προς τα δημόσια νοσοκομεία για την τριετία 2015 – 2017. Ξέρετε τι ποσό διαγράφτηκε με «μονοκονδυλιά»; Κρατηθείτε: 3,5 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ! Δηλαδή χωρίς να έχουν εφαρμοστεί τα ΚΕΝ – DRGs, ο ΕΟΠΥΥ δεν είχε να πληρώσει σχεδόν ούτε …«σάλιο» και το κράτος (για 3η συνεχόμενη φορά τα τελευταία 7 χρόνια) διέγραψε τα χρέη του ΕΟΠΥΥ προς τα νοσοκομεία.

Αν υποθετικά το σύστημα χρέωσης ΚΕΝ – DRGs είχε ήδη εφαρμοστεί από τις αρχές του 2015, τα χρέη αυτής της τριετίας 2015 – 2017 φυσικά δεν θα ήταν μόνο 3,5 δισ. αλλά υπερπολλαπλάσια. Αφού λοιπόν ο ΕΟΠΥΥ αποδεδειγμένα (για λόγους …ταμειακής ουσίας και όχι διαδικασίας) ΔΕΝ μπορεί να χρηματοδοτήσει τα δημόσια νοσοκομεία και με το ζόρι καταφέρνει ίσα ίσα να καλύπτει ένα μέρος της φαρμακευτικής δαπάνης και ένα μέρος της δαπάνης των εξωτερικών διαγνωστικών εξετάσεων (το υπόλοιπο μέρος, την λεγόμενη «συμμετοχή», την πληρώνει ο ασφαλισμένος από την τσέπη του), τότε τι τα θέλουμε τα ΚΕΝ – DRGs στα δημόσια νοσοκομεία;

Απλούστατα: το σύστημα ΚΕΝ – DRGs είναι αναγκαία προϋπόθεση για την επέλαση των ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ασφαλιστικών εταιρειών στην δημόσια περίθαλψη. Το Σύστημα Κωδικών Κοστολόγησης Ιατρικής Εργασίας ΚΕΝ – DRGs δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια σύγχρονη διεθνής καπιταλιστική «γλώσσα» κοστολόγησης ιατρικών πράξεων και ιατρικής εργασίας ώστε να υπάρχουν οι απαραίτητοι καπιταλιστικοί «κανόνες του παιχνιδιού» σε ένα ιδιωτικό ασφαλιστικό σύστημα που θα συναλλάσσεται με τις μονάδες περίθαλψης με όρους ιδιωτικής οικονομίας κατά το πρότυπο των ΗΠΑ.

Άρα ακόμα και το νεοφιλελεύθερο μοντέλο «επιχειρηματικοποιημένη οικονομική λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων ώστε να συναλλάσσονται με τον ΕΟΠΥΥ ως πάροχοι ισότιμοι με τις συμβεβλημένες ιδιωτικές κλινικές» είναι ουσιαστικά ένας fake «φερετζές» γιατί ακόμα και το μοντέλο αυτό είναι πολύ … light για τις πραγματικές σημερινές επιδιώξεις του συστήματος.

Προ των πυλών δεν είναι απλά η «επιχειρηματικοποίηση» αλλά η ΠΛΗΡΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ τόσο της ασφάλισης όσο και της περίθαλψης. Αυτό ακριβώς προετοίμαζαν τα νομοθετήματα του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό ακριβώς σπεύδει να υλοποιήσει τώρα η ΝΔ.

Είναι προφανές πως μια τόσο σκληρή επίθεση ενάντια στα στοιχειώδη δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας απαιτεί και την ανάλογη απάντηση από το κίνημα. Πρώτα και κύρια σε επίπεδο αιτημάτων και διεκδικήσεων. Είναι θνησιγενείς οι κλασικοί αμυντικοί ρεφορμισμοί, δηλαδή η λογική «υπεράσπισης της κοινωνικής ασφάλειας περίθαλψης» και «υπεράσπισης του Ιερού Ταμείου του νοσοκομείου που πρέπει να χρηματοδοτείται από την κοινωνική ασφάλιση για να παρέχει δωρεάν περίθαλψη». Τα αιτήματα πρέπει να είναι ριζικά, ανατρεπτικά και να μην προσπαθούν μάταια να επιβληθούν μέσα στο ιδεολογικοπολιτικό «γήπεδο» του αντιπάλου γιατί τότε η ήττα είναι σίγουρη. Το κίνημα πρέπει να περάσει επειγόντως στην άλλη όχθη, αυτή της δικής του αντεπίθεσης:

1. Πλήρως κρατικοκεντρικό δημόσιο σύστημα περίθαλψης αποκλειστικά χρηματοδοτούμενο από τον κρατικό προϋπολογισμό δηλαδή από την γενική φορολογία ΚΑΙ ΟΧΙ από τα κοινωνικά ασφαλιστικά ταμεία, άρα :

2. Κατάργηση του κλάδου περίθαλψης του ΕΦΚΑ, δηλαδή κατάργηση του ΕΟΠΥΥ, άρα :

3. Κατάργηση και των ασφαλιστικών εισφορών περίθαλψης, άρα :

4. Κατάργηση κάθε διάκρισης μεταξύ ασφαλισμένων και ανασφάλιστων, όλος ο πληθυσμός να θεωρείται αυτοδίκαια ασφαλισμένος όσον αφορά την δημόσια περίθαλψη, άρα :

5. Κατάργηση κάθε κρατικοδίαιατης χρηματοδότησης προς τους ιδιώτες επιχειρηματίες περίθαλψης.

Μα θα αντέξει το σύστημα περίθαλψης χωρίς χρηματοδότηση από την κοινωνική ασφάλιση; ΦΥΣΙΚΑ – ούτως ή άλλως ήδη σχεδόν αποκλειστικά από τον κρατικό προϋπολογισμό χρηματοδοτείται αφού τα χρέη του ΕΟΠΥΥ προς τα δημόσια νοσοκομεία στο μεγαλύτερό τους μέρος δεν αποπληρώνονται ποτέ και κάθε τόσο διαγράφονται.

Μα έτσι δεν θα ανέβει το κόστος της περίθαλψης; ΟΧΙ – ακριβώς το αντίθετο, θα μειωθεί δραματικά: το υπάρχον από πολλές δεκαετίες ασφαλιστικοκεντρικό σύστημα ίσα ίσα που εκτίναξε το κόστος σε δυσθεώρητα ύψη λόγω σκανδαλωδών υπερτιμολογήσεων (κυρίως από τα τέλη της δεκαετίας 1990 και μετά) σε φάρμακα – υλικά – υπηρεσίες τις οποίες υπαγόρευσαν ιδιώτες προμηθευτές και ιδιώτες επιχειρηματίες περίθαλψης – διάγνωσης προκειμένου μέσω προμηθειών και συμβάσεων να καταληστεύουν τα αποθεματικά των κοινωνικών ασφαλιστικών ταμείων.

Μα αυτό προϋποθέτει ριζικές κοινωνικές και πολιτικές ανατροπές αφού δεν θα μας αφήσουν. ΝΑΙ, προϋποθέτει. ΟΧΙ, δεν θα μας αφήσουν. Άλλωστε στις σημερινές συνθήκες το σύστημα υποχωρεί έστω και εν μέρει μόνο αν απειλείται σοβαρά πως θα χάσει το όλον.

*Ο Πάνος Παπανικολάου είναι Νευροχειρουργός, ΓΓ της ΟΕΝΓΕ, μέλος του ΔΣ της ΕΙΝΑΠ, εκπρόσωπος του Ενωτικού Κινήματος για την Ανατροπή και μέλος της ΠΕ του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση.

πηγη:  pandiera.gr