Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Διαμαρτυρία στην φιέστα της COSCO
Πραγματοποιήθηκε στις 25/2/2020 η προκλητική φιέστα Cosco - Κυβέρνησης - Περιφέρειας - Δήμου Πειραιά η οποία αποσκοπούσε να παρουσιάσουν από κοινού την έναρξη των έργων για την επέκταση της προβλήτας στην Πειραϊκή!
Είναι τέτοιο το κατάντημα της κυβέρνησης και των Πατούλη - Μώραλη οι οποίοι προκειμένου να συστοιχηθούν με τους αντιδραστικούς σχεδιασμούς της Cosco δεν κράτησαν ούτε τα προσχήματα αφού τυπικά εκκρεμεί ακόμη η σχετική μελέτη - πόρισμα σχετικά με τις περιβαλλοντικές συνέπειες από την εκτέλεση του έργου...
Να σημειωθεί επίσης ότι το ίδιο θέμα είναι σε εκκρεμότητα για συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο της Αττικής. Αυτό δείχνει ότι οι τοπικές αρχές έχουν ξεδιάντροπα μετατραπεί σε κλακαδόρους της Cosco και της κυβέρνησης περιφρονώντας και κουρελιάζοντας το εθνικό - θεσμικό πλαίσιο αλλά και τις δίκαιες αντιδράσεις των κατοίκων στην περιοχή και τα αντίστοιχα όργανα που ηγούνται Πατούλης - Μώραλης.
Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ με διαδοχικές παρεμβάσεις Δρίτσα, Σαντορινιού, Ν.Ε Πειραιά, Τμήμα Ναυτιλίας - Μπελαβίλας χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και προβάλουν με περίσσιο φαρισαϊσμό την άρνησή τους να προσέλθουν στην φιέστα κυβέρνησης - Cosco διότι ακόμη δεν έχουν γνωστοποιηθεί οι περιβαλλοντικές συνέπειες....
Από την άλλη κάνουν γαργάρα το ξεπούλημα του λιμανιού, το τερατώδες MasterPlanτης Cosco και βέβαια αποσιωπούν ότι η σύμβαση παραχώρησης, που έφεραν οι ίδιοι και ψήφισαν από κοινού στην Βουλή ΣΥΡΙΖΑ - Ν.Δ - ΚΙΝΑΛ, περιλαμβάνει την επέκταση της προβλήτας για νέα κρουαζιερόπλοια με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ - Περιφερειακό πρόγραμμα Αττικής!!!!
Στα πλαίσια αυτά χωρίς ίχνος ντροπής επιχείρησαν την κάθοδό τους έξω από την Cosco για να καλύψουν τις εγκληματικές τους ευθύνες για τις επαίσχυντες πολιτικές τους πράξεις, οι οποίοι ξεπούλησαν το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας και αυτό της Θεσσαλονίκης και τώρα δηλώνουν τον πόνο τους για τα 10 περιφερειακά λιμάνια....
Δυστυχώς σε αυτή την δημόσια - κακόγουστη φαρσοκωμωδία στηρίχθηκαν από διάφορες κινήσεις και δυνάμεις με τους οποίους ήταν σε κοινή "συγκέντρωση - διαμαρτυρία", γεγονός που αποδεικνύει τον ακραίο οπορτουνισμό στην προσπάθεια νομιμοποίησης και αναβάθμισης των Συριζαίων στους δρόμους.
Ανάμεσα στις δυνάμεις που συμπορεύτηκαν οι Συριζαίοι ήταν το δημοτικό σχήμα "ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Λιμάνι" καθώς και το κοινοτικό σχήμα "Ενεργοί Πολίτες Α΄ Κοινότητα - Όχι Λιμάνι στην Πειραϊκή"......
Τέλος εντύπωση προκαλεί η στάση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ που για πολλοστή φορά σιωπούν - αδρανούν για τα αντιδραστικά σχέδια Cosco - κυβέρνησης.
Παρακάτω δημοσιεύουμε το Δελτίο Τύπου της
"Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Πειραιά - SOS Πειραιάς"
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 25/2/2020
Με τον αγώνα μας να ματαιώσουμε
το τερατώδες περιβαλλοντικό έγκλημα Cosco - κυβέρνησης
Μεγάλη ανταπόκριση στους πολίτες του Πειραιά είχε το κάλεσμα της "Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Πειραιά - SOS Πειραιάς" να διαδηλώσουν ενάντια στην προκλητική και πραξικοπηματική πρωτοβουλία της Cosco, να προχωρήσει στο μπάζωμα της Πειραϊκής για την υλοποίηση του φαραωνικού της έργου για την επέκταση και την δημιουργία νέου προβλήτα στην Πειραϊκή ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝ Η ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗ ΕΓΚΡΙΣΗ-ΠΟΡΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ, με τις ευλογίες των κυβερνήσεων ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, της Περιφέρειας και της ΕΕ, στις 25/2/2020 στον ΟΛΠ όπου σε πανηγυρική φιέστα εγκαινιάστηκε η έναρξη του έργου-τερατουργήματος με συμμετοχή μάλιστα των Υπουργών Ναυτιλίας, Τουρισμού, του περιφερειάρχη Αττικής και του Δήμαρχου Πειραια!
Η απόφαση αυτή κουρελιάζει την ελληνική νομοθεσία, είναι βαθύτατα αντιδραστική και πραξικοπηματική, συνιστά ένα σκάνδαλο μεγατόνων και αποκαλύπτει για μια ακομη φορά την νεοαποικιακή νοοτροπία της Cosco.
" Μητσοτάκη- Τσίπρα ακούστε το καλά, το master plan της Cosco θα μείνει στα χαρτιά", "Λιμάνι στα χέρια των εργατών, όχι της COSCO και των εφοπλιστών", "Πάνω από τα κέρδη τους είναι η ζωή, όχι λιμάνι στην Πειραϊκή", ήταν μερικά από τα συνθήματα που κυριάρχησαν στην διαδήλωση μας.
Συνεχίζουμε την μάχη κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ, ενάντια σε ΕΕ, Κυβέρνηση, Περιφέρεια και Δήμους που υποστηρίζουν το MasterPlan της Cosco, βάζουμε μπροστά τα προβλήματα και τις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας και των εργαζομένων του Πειραιά και θα συνεχίσουμε τον αγώνα να μην υλοποιηθούν οι καταστροφικοί σχεδιασμοί κυβέρνησης - Cosco και των άλλων επιχειρηματικών ομίλων.
Το Συντονιστικό της
"Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Πειραιά - SOS Πειραιάς"
«Μαύρη» λίστα με... αποχρώσεις
Οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης έδειξαν για ακόμη μια χρονιά ότι ενάντια σε όσα διατυμπανίζουν και υπόσχονται στη μάχη για την καταπολέμηση της παγκόσμιας φοροδιαφυγής δεν προτίθενται να βάλουν το μαχαίρι στο κόκαλο.
Στη νέα «μαύρη» λίστα φορολογικών παραδείσων της υφηλίου, που ενέκριναν την περασμένη Τρίτη οι Ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών, προστέθηκαν πασίγνωστοι υπεράκτιοι προορισμοί του «μαύρου» και του αφορολόγητου χρήματος, όπως τα νησιά Κέιμαν, ο Παναμάς και οι Σεϊχέλες.
Εμειναν ωστόσο εκτός, τόσο από τη «μαύρη» όσο και από την «γκρίζα» λίστα της Ε.Ε., γνωστοί παράδεισοι φοροφυγάδων, μαφιόζων και πολυεθνικών, όπως οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, το Γκέρνσεϊ, οι Βερμούδες και οι Μπαχάμες. Εκεί δηλαδή όπου συνεχίζεται η παροχή (στους «πελάτες» τους) δικαιοδοσιών από καθεστώτα μηδενικής ή απειροελάχιστης φορολόγησης, διευκολύνοντας την παγκόσμια φοροδιαφυγή.
Οι κορυφαίοι φορολογικοί παράδεισοι της υφηλίου έχουν ταυτοποιηθεί από ερευνητικές ομάδες όπως η γνωστή ΜΚΟ Oxfam και το δίκτυο Tax Justice Network (TJN). Η εξαίρεσή τους από την ευρωπαϊκή «μαύρη» λίστα οφείλεται στο γεγονός ότι η Ε.Ε. δεν θεωρεί τους μηδενικούς φορολογικούς συντελεστές κριτήριο ταυτοποίησης των φορολογικών παραδείσων, αλλά απλά... «δείκτη κινδύνου»... Η υποκρισία στο ύστατο σημείο της, δηλαδή.
Η αξιοπιστία της ευρωπαϊκής «μαύρης» λίστας υποβαθμίστηκε όμως και από την απροθυμία της να συμπεριλάβει σε αυτήν τους δικούς της φορολογικούς παραδείσους. Από τη λίστα απουσιάζουν «συνήθεις ύποπτοι», όπως το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, η Μάλτα, η Ιρλανδία, η Κύπρος, που αποτελούν κορυφαίους ενδιάμεσους στη μεταφορά επιχειρηματικών κερδών και αμφιλεγόμενων εισοδημάτων παγκοσμίως προς τα υπεράκτια «πάρκινγκ» «μαύρου» χρήματος.
Κανονικά, οι παραπάνω πέντε χώρες-μέλη της Ε.Ε. με βάση τα ίδια τα κριτήρια της Ε.Ε., αλλά και βάσει των εισηγήσεων του Ευρωκοινοβουλίου, θα έπρεπε να κατέχουν εξέχουσα θέση στην ευρωπαϊκή λίστα.
Παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι το 30% των συνολικών εταιρικών κερδών που μεταφέρεται σε φορολογικούς παραδείσους κατευθύνεται σε φορολογικούς παραδείσους εντός της Ε.Ε.
Επίσης, ότι σχεδόν το 80% των κερδών από φοροαποφυγή των κρατών-μελών της Ε.Ε. διοχετεύονται ή περνούν από άλλες χώρες της Ε.Ε.
Οι συνολικές απώλειες φορολογικών εσόδων στην Ε.Ε. -λόγω επιθετικών φορολογικών στρατηγικών που οι επιχειρήσεις ακολουθούν με τη συνδρομή των εν λόγω χωρών- έχουν αποτιμηθεί μεταξύ 60 και 180 δισ. ευρώ ετησίως.
Η φοροαποφυγή μόνο μέσω των παραπάνω 5 χωρών και του Βελγίου είχε το 2015 αποτέλεσμα την απώλεια φορολογικών εσόδων ύψους 42,8 δισ. ευρώ για τις υπόλοιπες 22 χώρες της Ε.Ε.
Από τη «μαύρη» λίστα της Ε.Ε. όμως απουσίαζαν και «οι πολύ μεγάλοι για να μπουν σε λίστα», χώρες δηλαδή με μεγάλο εκτόπισμα στην παγκόσμια οικονομία που για ευνόητους λόγους οι Ευρωπαίοι αποφεύγουν να στιγματίσουν.
Τρανά παραδείγματα αυτών είναι οι ΗΠΑ, η Ελβετία, το Χονγκ Κονγκ, η Σιγκαπούρη και η Βρετανία, που η πρόσφατη μελέτη του TJN ενέταξε μεταξύ των 12 μεγαλύτερων φορολογικών παραδείσων του κόσμου (βλέπε σχετικά «Εφ.Συν.» «Η αγγλοσαξονική “αράχνη” της παγκόσμιας φοροδιαφυγής», του Κώστα Ζαφειρόπουλου, 20/2/2020).
Ειδικά οι ΗΠΑ -που ταυτοποιούνται από το TJN ως ο δεύτερος μεγαλύτερος φορολογικός παράδεισος του κόσμου σήμερα- απουσιάζουν από την ευρωπαϊκή λίστα από τότε που αυτή πρωτοσυντάχτηκε, το 2017, παρότι ποτέ δεν πληρούσαν τα κριτήρια της Ε.Ε.
Η υπερδύναμη δεν έχει υπογράψει τα πρότυπα κοινής αναφοράς (CRS), δηλαδή διακρατικής ανταλλαγής φορολογικών και οικονομικών πληροφοριών του ΟΟΣΑ που αποτελεί προϋπόθεση για την Ε.Ε. Εχει υιοθετήσει δικό της σύστημα (FATCA), το οποίο όμως δεν καλύπτει επαρκώς την πληροφόρηση των φορολογικών αρχών των ευρωπαϊκών χωρών.
Παρ’ όλα αυτά οι ΗΠΑ, στον έλεγχο που τους έγινε τον περασμένο Οκτώβριο από την Ε.Ε., βρέθηκαν να πληρούν τα κριτήρια. Η απόφαση αυτή -όπως άλλωστε και πολλές άλλες στην Ε.Ε.- μυρίζει πολιτική σκοπιμότητα.
Αυτό ενισχύεται από την έλλειψη διαφάνειας που χαρακτηρίζει τη διαδικασία διαμόρφωσης της «μαύρης» λίστας. Το σώμα του Συμβουλίου που είναι επιφορτισμένο με το «σκανάρισμα» των φορολογικών παραδείσων (Code of Conduct Group) εργάζεται με κλειστές πόρτες και δημοσιεύει ελάχιστα ντοκουμέντα, συνήθως καθυστερημένα. Η ατζέντα του, τα πρακτικά και τα έγγραφα των συναντήσεών του δεν είναι διαθέσιμα δημοσίως εγείροντας θέματα «πολιτικού μαγειρέματος».
! Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες χάνουν ετησίως 100 δισ. δολάρια εξαιτίας της φοροαποφυγής των πολυεθνικών. Το ΔΝΤ εκτιμά ότι 40% της Αμεσων Ξένων Επενδύσεων παγκοσμίως αποτελούν «επενδύσεις-φάντασμα», οι οποίες διοχετεύονται μέσω εταιρειών-«κέλυφος» σε φορολογικούς παραδείσους χωρίς να λαμβάνει χώρα κάποια οικονομική δραστηριότητα. Γνωστοί ακαδημαϊκοί εκτιμούν ότι κάθε χρόνο το 36% των εξωχώριων κερδών των πολυεθνικών (ποσόν που το 2016 ξεπερνούσε τα 650 δισ. δολάρια) μεταφέρεται σε φορολογικούς παραδείσους.
ΠΗΓΗ: efsyn.gr
Το στοίχημα του Μακρόν για μια κυρίαρχη Ευρώπη
Από Πέτρος Παπακωνσταντίνου
Η διεθνής διάσκεψη του Μονάχου για την ασφάλεια, το περασμένο Σαββατοκύριακο, είχε ως κεντρικό θέμα ένα σλόγκαν που προκαλούσε πονοκέφαλο στους μεταφραστές: Westlessness, ένας ομιχλώδης νεολογισμός, που παραπέμπει στην αποδυνάμωση της Δύσης στη διεθνή σκηνή. Κατά κάποιο τρόπο, η σημειολογική αμηχανία των οργανωτών αντανακλούσε πιστά το πραγματικό, ιστορικών διαστάσεων πρόβλημα: τα βαθύτατα ρήγματα και τα υπαρξιακά διλήμματα της ευρωατλαντικής κοινότητας στην εποχή του Τραμπ, του Brexit και της ανόδου της Κίνας στο διεθνές στερέωμα.
Όπως έγραψε ο απεσταλμένος των New York Times Στίβεν Ερλάνγκερ, το κεντρικό ερώτημα που ταλάνιζε τους ανώτατους κρατικούς αξιωματούχους και διπλωμάτες στους διαδρόμους του συνεδριακού κέντρου ήταν τι θα συμβεί αν ο Ντόναλντ Τραμπ κερδίσει μια δεύτερη τετραετία στις εκλογές του Νοεμβρίου. Στη μεγάλη τους πλειονότητα, οι Ευρωπαίοι διπλωμάτες και αναλυτές που βρέθηκαν στην πρωτεύουσα της Βαυαρίας εκτιμούσαν πως ο Τραμπ θα κερδίσει, εύκολα ή δύσκολα, τη μάχη. Αν η νίκη-έκπληξη του 2016 αποδόθηκε από πολλούς στην τύχη, μια δεύτερη επικράτησή του θα μεταφραστεί αναπόφευκτα ως στρατηγική επιλογή της Αμερικής, η οποία θα θέσει σε δεινή δοκιμασία τον ευρωατλαντικό δεσμό, ίσως και την ίδια την ύπαρξη του ΝΑΤΟ.
Από το βήμα της συνόδου, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο κάλεσε τους Ευρωπαίους να αποδεχθούν την «πραγματικότητα» της αμερικανικής ηγεσίας απέναντι στον νέο, κοινό εχθρό, την ανερχόμενη Κίνα. Εισέπραξε μια εκκωφαντική σιωπή. Ακόμη και ο πιο στενός σύμμαχος της Αμερικής στη Γηραιά Ήπειρο, η Βρετανία του Μπόρις Τζόνσον, απέκρουσε τις πιέσεις της Ουάσιγκτον για αποκλεισμό του κινεζικού μεγαθηρίου Huawei από τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας πέμπτης γενεάς (5G). Ο Γερμανός πρόεδρος Φρανκ- Βάλτερ Σταϊνμάγερ καυτηρίασε τον μονομερή ηγεμονισμό που συμπυκνώνεται στο σύνθημα του Τραμπ «Make America Great Again» και οδηγεί την ανθρωπότητα σε ένα νέο σκηνικό αντιπαράθεσης μεγάλων δυνάμεων, με «περισσότερη καχυποψία, περισσότερους εξοπλισμούς, λιγότερη ασφάλεια».
Την παράσταση αναμφίβολα έκλεψε ο Εμανουέλ Μακρόν, ίσως ο μόνος ηγέτης μεγάλης διεθνούς δύναμης που από την πρώτη στιγμή διέγνωσε ότι η νίκη του Τραμπ δεν ήταν μια προσωρινή παρέκκλιση της Αμερικής, αλλά ένα φαινόμενο με βαθύτερες ρίζες και στρατηγική σημασία. «Δεν μπορούμε να πηγαίνουμε πάντα πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όχι, οφείλουμε να υιοθετήσουμε μια ευρωπαϊκή οπτική των πραγμάτων», τόνισε ο Γάλλος πρόεδρος, για να προσθέσει: «Η μεσογειακή πολιτική είναι μια ευρωπαϊκή και όχι ευρωατλαντική υπόθεση. Το ίδιο ισχύει για τη Ρωσία, όπου χρειαζόμαστε μια ευρωπαϊκή και όχι απλά μια διατλαντική πολιτική». Σημειωτέον ότι η υπουργός Άμυνας της Γερμανίας, Ανεγκρετ Κραμπ-Κάρενμπαουερ δήλωσε, από το ίδιο βήμα, ότι είναι «απολύτως σύμφωνη» με την τοποθέτηση του Μακρόν.
Οι γκωλικοί τόνοι του Γάλλου προέδρου, ιδιαίτερα απέναντι στη Ρωσία, δεν εξέπληξαν κανέναν. Ήδη ως υπουργός Οικονομικών, το 2016, είχε ταχθεί υπέρ της άρσης των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, θεωρώντας ότι βλάπτουν τα ευρωπαϊκά συμφέροντα. Λίγο μετά την εκλογή του στην προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας, υποδέχθηκε τον Βλαντιμίρ Πούτιν στο ανάκτορο των Βερσαλλιών, στη μεγαλοπρεπή αίθουσα που είχε επισκεφθεί ο Μέγας Πέτρος, το 1717. Προσπάθησε να επαναφέρει τη Ρωσία στο Συμβούλιο της Ευρώπης και στις συνόδους του G7, επιτυχώς στην πρώτη περίπτωση, αλλά όχι και στη δεύτερη.
Ο κίνδυνος
«Αν η Ευρώπη δεν εκφράσει τη δική της φωνή αναφορικά με τη Ρωσία, κι αν αναζητούμε καταφύγιο στην καρικατούρα που εμείς οι ίδιοι κάποιες φορές φτιάχνουμε για τον εαυτό μας, όταν περιοριζόμαστε στο να είμαστε η ορατή πλευρά της αμερικανικής επιρροής σε αυτό το τμήμα του κόσμου, τότε δεν θα μπορέσουμε να κινηθούμε προς τα εμπρός», είχε τονίσει πρόσφατα σε ομιλία του στη γαλλική κοινότητα της Βαρσοβίας. Σε άλλες περιπτώσεις, υπογράμμισε ότι η τυφλή εχθρότητα απέναντι στη Ρωσία μπορεί να την οδηγήσει σε μια στρατηγική συμμαχία με την ανερχόμενη Κίνα, κάτι που θα βλάψει καίρια τα ευρωπαϊκά συμφέροντα.
Ασφαλώς ο Γάλλος πρόεδρος δεν είναι πολιτικά αφελής ώστε να πιστεύει ότι οι αντιθέσεις με τη Ρωσία, για παράδειγμα στο ουκρανικό μέτωπο, μπορούν να γεφυρωθούν από τη μια μέρα στην άλλη. Η Οστ Πολιτίκ που έχει εγκαινιάσει αποτελεί μέρος του ευρύτερου οράματός του γι’ αυτό που αποκαλεί «στρατηγική ανεξαρτησία» της Ε.Ε., ως τρίτου πόλου ισχύος στη διεθνή σκηνή, απέναντι στις ΗΠΑ και την Κίνα.
Αλλά και ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο πιο έμπειρος, αυτή τη στιγμή, ηγέτης μεγάλης δύναμης, ο οποίος έχει δει πολλούς προέδρους να περνάνε από τον Λευκό Οίκο και το Ελιζέ τις δύο τελευταίες δεκαετίες, μπορεί να κατηγορηθεί για οτιδήποτε άλλο εκτός από πολιτική αφέλεια. Τα λόγια του Μακρόν στο Μόναχο ήταν μουσική στα αυτιά του, αλλά δεν λησμονεί ότι γαλλικά πολεμικά πλοία περιπολούν στη Μαύρη Θάλασσα, γαλλικά στρατεύματα συμμετέχουν στη δύναμη του ΝΑΤΟ στη Βόρεια και Ανατολική Ευρώπη και γαλλικοί πύραυλοι, μαζί με αμερικανικούς και βρετανικούς, βομβάρδισαν τον Άσαντ. Επί του παρόντος, οι σχέσεις με τη Γαλλία αντιπροσωπεύουν για τη Ρωσία ένα χρήσιμο χαρτί για τη μεγάλη διαπραγμάτευση που θα γίνει, αν γίνει, κάποια μέρα με την Αμερική, όποιον κι αν έχει πρόεδρο.
Αποφασιστικός ο ρόλος της Γερμανίας
Το όραμα του Μακρόν για μια περισσότερο ανεξάρτητη Ευρώπη, με τη δική της αμυντική ταυτότητα και εξωτερική πολιτική, βρίσκει ευήκοα ώτα σε αρκετές χώρες της Ενωσης, ενώ η θέση του ενισχύεται ύστερα από την αποχώρηση της ακραιφνώς ατλαντικής Βρετανίας. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι θα συναντήσει ισχυρές αντιστάσεις από μια άλλη ομάδα χωρών, πρώτα απ’ όλα της Ανατολικής Ευρώπης, όπου κάθε βήμα χειραφέτησης από τις ΗΠΑ ερεθίζει ρωσοφοβικά αντανακλαστικά. Υπό αυτές τις συνθήκες, καθοριστικός είναι ο ρόλος της Γερμανίας. Μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση της απερχόμενης Ανγκελα Μέρκελ εμφανίζεται διστακτική – ο Γάλλος πρόεδρος περιμένει ακόμη την απάντηση του Βερολίνου στις ρηξικέλευθες προτάσεις που διατύπωσε στη Σορβόννη, τον Σεπτέμβριο του 2017, για την αναμόρφωση της Ευρωζώνης και συνολικά της Ε.Ε. Είναι πιθανό, όμως, μια δεύτερη τετραετία του Τραμπ να δράσει καταλυτικά, υπερνικώντας τη γερμανική αδράνεια και ωθώντας την οικονομική υπερδύναμη της Ευρώπης να διαβεί τον Ρουβίκωνα – ή μάλλον τον Ρήνο.
ΠΗΓΗ: iskra.gr
Νεκρός πλοίαρχος μετά από επίθεση σε δεξαμενόπλοιο
Επίθεση δέχθηκε δεξαμενόπλοιο στις ακτές τις Βενεζουέλας τη Δευτέρα, με αποτέλεσμα το θάνατο του πλοιάρχου, σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Το τάνκερ SAN RAMON ενώ βρισκόταν βόρεια του Puerto La Cruz, δέχθηκε επίθεση από έξι οπλισμένους πειρατές, οι οποίοι πυροβόλησαν τον πλοίαρχο στο κεφάλι, σκοτώνοντάς τον καθώς εκείνος προσπάθησε να αντισταθεί. Ακόμη ένα μέλος του πληρώματος τραυματίστηκε και ένας ακόμα ναυτικός διέφυγε και αγνοείται. Οι πειρατές κατάφεραν να διαφύγουν.
Το πλοίο SAN RAMON βρισκόταν αγκυροβολημένο τους τελευταίους επτά μήνες ύστερα από δικαστική απόφαση, εξαιτίας υποψιών για λαθρεμπόριο πετρελαίου.
ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή