ΟΥΤΕ ΤΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ "BAD BANK" ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΟΙ "ΘΕΣΜΟΙ"

Βορά στα κοράκια των funds θέλουν οι δανειστές τα «κόκκινα» δάνεια νοικοκυριών και επιχειρήσεων, απορρίπτοντας ακόμα και αυτήν την επιζήμια για τους φορολογούμενος πρόταση της κυβέρνησης για τη διαχείρισή των "κόκκινων" δανείων από φορέα στον οποίο θα συμμετείχαν  το δημόσιο και ιδιωτικά κεφάλαια.

Το σχέδιο για τη σύσταση εξειδικευμένης κρατικής εταιρείας διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων (Asset Management Company ή SPV-όχημα ειδικού σκοπού), παρ' ότι επιζήμιο για τους πολίτες,  δεν γίνεται αποδεκτό από τους "θεσμούς", οι οποίοι -κυρίως το ευρωπαϊκό τους σκέλος- επιμένουν να ανοίξει πλέον διάπλατα ο δρόμος για απευθείας πωλήσεις δανείων από τις τράπεζες στους περιβόητους «επενδυτές της μιζέριας» -τα λεγόμενα distress funds- που εδώ και χρόνια πολιορκούν τις τράπεζες για να αποκτήσουν έναντι πινακίου φακής σπίτια, ξενοδοχεία και επιχειρήσεις.

Παρότι η συζήτηση μεταξύ της κυβέρνησης και του κουαρτέτου των δανειστών βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και αναμένεται να κορυφωθεί την Παρασκευή (7/8), οι δανειστές δεν αναμένεται να κάνουν βήματα πίσω από την πρότασή τους να υιοθετηθεί στην Ελλάδα το μοντέλο της «εντός ισολογισμού» αντιμετώπισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Δηλαδή της ενεργητικής διαχείρισής τους από τις ίδιες τις τράπεζες, ώστε αφού γίνουν οι απαραίτητες τροποποιήσεις στο θεσμικό πλαίσιο, να μπορούν να πωλούν πακέτα μη εξυπηρετούμενων στεγαστικών, καταναλωτικών ή επιχειρηματικών δανείων απευθείας σε ιδιωτικά funds με στόχο να εξυγιάνουν τους ισολογισμούς τους.

Πρόκειται λίγο-πολύ για το ίδιο μοντέλο που είχε υιοθετήσει και η προηγούμενη κυβέρνηση κατά τις διαπραγματεύσεις με την τότε τρόικα, και το οποίο εφόσον υιοθετηθεί, θα αναβιώσει προσπάθειες εμπορίας «κόκκινων» δανείων όπως αυτές που είχαν επιχειρήσει πέρυσι η Alpha Bank με την Aktua και η Πειραιώς με την KKR, και θα ανοίξει τον δρόμο σε μαζικές εκποιήσεις και πλειστηριασμούς ακινήτων.

Με βάση αυτό το μοντέλο είχε ψηφιστεί ο -ανενεργός σήμερα- «νόμος Δένδια» για τα επιχειρηματικά δάνεια και είχε καταρτιστεί ο «Κώδικας Δεοντολογίας» των τραπεζών για τα δάνεια των νοικοκυριών που είχε επεξεργαστεί η Τράπεζα της Ελλάδος με οδηγίες για την ενεργητική διαχείριση των στεγαστικών και λοιπών δανείων.

Αντίθετες στη λύση αυτή είναι τόσο η κυβέρνηση όσο και οι διοικήσεις των τραπεζών, που δίνουν μάχη να πείσουν για την ανάγκη ίδρυσης εταιρείας διαχείρισης με τη συμμετοχή του Δημοσίου και ιδιωτικών κεφαλαίων, όπως συνέβη με τη NAMA της Ιρλανδίας (51% ιδιώτες και 49% κράτος) το 2009 και τη SAREB στην Ισπανία (55% ιδιώτες και 45% Δημόσιο), όπου πάντως, παρά την ύπαρξή τους, οι μαζικές εξώσεις πολιτών από τις κατοικίες τους δεν αποφεύχθηκαν.

Η κυβέρνηση προκρίνει τον ενδιάμεσο φορέα γιατί θεωρεί ότι με τον τρόπο αυτό θα μπορέσει να αντιμετωπίσει κυρίως τις κοινωνικές επιπτώσεις του δράματος των «κόκκινων» στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων, και οι τράπεζες επειδή θεωρούν πως θα έχουν περισσότερα άμεσα οφέλη αν ξεφορτωθούν τα ζημιογόνα χαρτοφυλάκιά τους πουλώντας τα «ακριβότερα» και πιο γρήγορα σε έναν ενδιάμεσο φορέα με κρατική συμμετοχή, παρά στα «κοράκια» που πληρώνουν μόλις 6-10% επί της αξίας των δανείων.

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Ηδη οι αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που δίνει πλεονέκτημα στις τράπεζες για τους πλειστηριασμούς και η προωθούμενη τροποποίηση του πτωχευτικού δικαίου, που επίσης θα διευκολύνει τις χρεοκοπίες επιχειρήσεων, αποτελούν βήματα τα οποία προετοιμάζουν το νέο τοπίο για την «ενεργητική διαχείριση» των δανείων.

Οι «αντιρρήσεις» των θεσμών και πρωτίστως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην πρόταση δημιουργίας εξειδικευμένης εταιρείας διαχείρισης τύπου «Bad Bank» άπτονται τόσο του θεσμικού πλαισίου της Ε.Ε. όσο και διαδικαστικών ζητημάτων, ενώ συνδέονται άμεσα με το ελληνικό δημόσιο χρέος αλλά και με την πιθανότητα κουρέματος των καταθέσεων:

• Το σχέδιο για αμιγώς κρατική Bad Bank προσκρούει στον νόμο που ψηφίστηκε για τη «διάσωση εκ των έσω» των προβληματικών τραπεζών (bail-in). Αν το κράτος συνεισφέρει κεφάλαια για τη δημιουργία τέτοιου φορέα που θα αγοράσει τραπεζικά δάνεια, ενδέχεται να ενεργοποιηθεί η διαδικασία του bail-in που προβλέπει ότι πριν από κάθε κρατική βοήθεια σε τράπεζα πρέπει να κουρευτούν ομολογιούχοι, μέτοχοι και ανασφάλιστοι καταθέτες άνω των 100.000 ευρώ έως και του 8% των κεφαλαίων.
• Υπάρχει κίνδυνος επίσης ακόμη και αν η συμμετοχή του κράτους στον φορέα είναι μικρότερη του 51% (λ.χ 30-40%) αυτό να κριθεί από τις ευρωπαϊκές αρχές ανταγωνισμού έμμεση κρατική ενίσχυση.
• Ζήτημα εγείρεται και για το αν τα κεφάλαια που θα βάλει το κράτος ως συμμετοχή, θα προσμετρηθούν στο δημόσιο χρέος.
• Αμφισβητείται η δυνατότητα του Δημοσίου να οργανώσει γρήγορα (ουσιαστικά μέχρι το τέλος του έτους) τις υποδομές και τη λειτουργία ενός τέτοιου φορέα.

ΕΛΕΓΚΤΕΣ ΤΗΣ ΕΚΤ ΓΙΑ ΤΑ STRESS TESTS

Το αν θα υπάρξει ή όχι άμεσα συμφωνία για το μοντέλο διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων που ξεπερνούν τα 80 δισ. ευρώ, θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό και τις κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών. Στην κυβέρνηση φοβούνται ότι πιθανόν οι απαιτήσεις που θα δείξουν τα stress tests θα είναι «αρκετά φουσκωμένες» σε πρόσθετα κεφάλαια, από τη στιγμή που επιλεγεί η λύση της διαχείρισης των δανείων αυτόνομα από τις τράπεζες, επειδή οι υποθέσεις που θα γίνουν είναι ότι οι τράπεζες δεν θα καταφέρουν να ανακτήσουν σημαντικά ποσά από τις πωλήσεις δανείων σε funds.

Ενδεικτικά ο υπουργός Οικονομίας Γ. Σταθάκης που χειρίζεται το θέμα των «κόκκινων» δανείων δήλωσε χθες ότι οι αποφάσεις για την ανακεφαλαιοποίηση θα πρέπει να συνδυαστούν χρονικά με αυτές για τα «κόκκινα» δάνεια καθώς, όπως είπε, τα δύο θέματα αλληλοεπηρεάζονται. Ωστόσο, κυβερνητικά στελέχη έλεγαν ότι οι συζητήσεις για το θέμα έχουν ακόμη πολύ δρόμο μπροστά τους.

Από την άλλη, πληροφορίες θέλουν την κυβέρνηση και τους δανειστές να έχουν συμφωνήσει ήδη στο μοντέλο ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, απορρίπτοντας τη λύση της απευθείας χρηματοδότησης από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) καθώς αυτό θα σήμαινε πιθανότητα κούρεμα των ανασφάλιστων καταθέσεων (άνω των 100.000 ευρώ) και προκρίνοντας είτε το σενάριο νέας ανακεφαλαιοποίησης μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας είτε –σύμφωνα με κάποιες σκέψεις- μέσω του «υπερταμείου» αποκρατικοποιήσεων.

Η επικεφαλής του ενιαίου ευρωπαϊκού μηχανισμού εποπτείας των τραπεζών, Ντανιέλ Νουί, ανέφερε χθες σε επιστολή της ότι οι όποιες κεφαλαιακές ανάγκες ανακύψουν για τις ελληνικές τράπεζες θα μπορούσαν να καλυφθούν από το κονδύλι των 25 δισ. ευρώ το οποίο προβλέπεται να δοθεί μέσω του τρίτου προγράμματος για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Σε κάθε περίπτωση στόχος είναι οι όποιες ανάγκες αναδειχθούν από τις διαδικασίες ελέγχου της ποιότητας ενεργητικού που ήδη έχουν ξεκινήσει (σ.σ. σήμερα έρχονται στην Ελλάδα τα κλιμάκια της ΕΚΤ) και των stress tests που θα ακολουθήσουν, να καλυφθούν πριν τελειώσει το 2015 ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος κουρέματος των ανασφάλιστων καταθέσεων, δεδομένου ότι η ισχύς του σχετικού νόμου για τη «διάσωση εκ των έσω» στις τράπεζες ξεκινά από την 1η Ιανουαρίου 2016.

Βασική πηγή: "Εφημερίδα των Συντακτών" (6/8/15) με συντάκτη το Βασίλη Γεώργα.

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr

Γράφει ο ΣΤΩΙΚΟΣ*

Όπως πολύ καλά κατάλαβε όλος ο κόσμος, η προεκλογική περίοδος εγκαινιάστηκε την Τετάρτη 5/8 με την επίσκεψη Τσίπρα στο υπουργείο Γεωργίας.

Καθόλου τυχαία επίσκεψη. Ο αγροτικός κόσμος βρίσκεται σε αναβρασμό, μετά την γνωστοποίηση των νέων σφαγιαστικών μέτρων που απαιτεί το κουαρτέτο των δανειστών και έχουν προαναγγείλει κινητοποιήσεις μεσσούντος του καλοκαιριού.

Οι εκπρόσωποι των ιμπεριαλιστών απαιτούν:

• Φορολόγηση των αγροτών με το καθεστώς του ελεύθερου επαγγελματία. Αυτό απλά σημαίνει ότι οι αγρότες θα τηρούν βιβλίο εσόδων εξόδων και θα φορολογούνται με συντελεστή 29% από το πρώτο ευρώ, ενώ θα ισχύει προκαταβολή φόρου 100%.
• Κατάργηση της επιστροφής μέρους του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης για το αγροτικό πετρέλαιο, καθώς και κατάργηση των επιστροφών ΦΠΑ.
• Τριπλασιασμός των ασφαλιστικών εισφορών στον ΟΓΑ.
• Κατάργηση της απαλλαγής από φόρο των επιδοτήσεων για ποσό έως 12.000 ευρώ.
• Μείωση στο μισό της επιδότησης του πετρελαίου θέρμανσης για τον προϋπολογισμό του 2016.
• Αύξηση της τιμής του αγροτικού ρεύματος.
• Αύξηση Φ.Π.Α αγροτικών εφοδίων στο 23% από 13%.
• Αύξηση του Φ.Π.Α συσκευασμένων αγροτικών προϊόντων στο 23%.

Πρόκειται για μέτρα προγραφής των μικρών και μεσαίων αγροτικών καλλιεργειών οι οποίες κυριολεκτικά θα σβήσουν από τον χάρτη, θα αφανιστούν.

Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος των μέτρων, δεδομένου ότι, παρά τις καταστρεπτικές συνέπειες της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, με τους περιορισμούς που εισάγει στις καλλιέργειες, τις αθρόες εισαγωγές αγροτικών προϊόντων από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και την καταλήστεψη του αγροτικού πληθυσμού από το εμπορικό κεφάλαιο, οι μικρές και μεσαίες αγροτικές εκμεταλλεύσεις, παρά τις απώλειες που εμφανίζουν από την άνιση μάχη που δίνουν, αντέχουν ακόμα.

Και επειδή το διαβρωτικό έργο των «δυνάμεων της αγοράς» πάνω στη μικρή και μεσαία αγροτική ιδιοκτησία, θα χρειαζόταν δεκαετίες για να ολοκληρωθεί, επέλεξαν να επιταχύνουν τις διαδικασίες συγκεντροποίησης του αγροτικού κεφαλαίου με μοχλό την άγρια φορολογική επιδρομή στο αγροτικό εισόδημα. Είναι προφανές, ότι αυτοί που θα αφανιστούν πρώτοι από τα εξοντωτικά αυτά μέτρα θα είναι οι φτωχοί και μεσαίοι αγρότες, ενώ οι μεγάλες αγροτικές εκμεταλλεύσεις, θα αγοράσουν μπιτ παρά την γη των χρεοκοπημένων φτωχών αγροτών.

Με αφορμή τις εξελίξεις αυτές, νομίζουμε ότι είναι χρήσιμο να αναδημοσιεύσουμε το άρθρο για την συγκέντρωση της αγροτικής γης τα έτη 2000 και 2010, που είχε δημοσιεύσει σε ανύποπτο χρόνο ο Εργατικός Αγώνας. Αν και τα στοιχεία αφορούν την περίοδο πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης (για την ακρίβεια το πρώτο μνημόνιο υπογράφηκε στις 3 Μάη του 2010), είναι αρκετά ενδεικτικά για τις εξελίξεις που συντελούνται την τελευταία περίοδο στην αγροτική οικονομία.

ΕΠΙΤΑΧΥΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΓΗΣ

Το 3,3% των μεγάλων αγροτικών νοικοκυριών (με ιδιοκτησία πάνω από 250 στρέμματα) κατείχε το 2010 το 31,2% της αγροτικής γης της χώρας, ενώ το υπόλοιπο 96,7% το 68,8%.

Τα στοιχεία αυτά είναι εντυπωσιακά, αν λάβουμε υπόψη ότι δέκα χρόνια πριν, το 2000, το 2,3% των μεγάλων αγροτικών νοικοκυριών με ιδιοκτησία πάνω από 250 στρέμματα, κατείχε το 24,6% της αγροτικής γης και το υπόλοιπο 97,7%( με ιδιοκτησία κάτω από 250 στρέμματα) το 75,4% της γης.

Μέσα δηλαδή στη δεκαετία 2000 – 2010, οι μεγάλες αγροτικές εκμεταλλεύσεις αυξήθηκαν κατά 1% και η ιδιοκτησία τους στην αγροτική γη, σημείωσε αύξηση 6,6%.

Η συγκέντρωση της καλλιεργούμενης γης στα χέρια λίγων μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, είναι αποτέλεσμα τόσο της εφαρμογής της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ή οποία ευνοεί προκλητικά την καπιταλιστική ανάπτυξη της γεωργίας σε βάρος της μικρής καλλιέργειας, όσο και της αθρόας προσέλευσης ξένων μεταναστών στην ελληνική επαρχία. Τα χαμηλά μεροκάματα των εργατών γης σε συνδυασμό με την μεγάλη προσφορά εργασίας, επιταχύνουν την ταξική διαφοροποίηση στον πρωτογενή τομέα της οικονομίας. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις, έχουμε την κλασσική περίπτωση της καπιταλιστικής επιχείρησης, όπου ο εργοδότης – αγρότης, προσλαμβάνει με το μήνα ένα αριθμό εργατών γης. Στις περιπτώσεις αυτές η αντίθεση κεφαλαίου – εργασίας δεν έχει ευκαιριακό χαρακτήρα, αλλά παίρνει μόνιμα και σταθερά χαρακτηριστικά. Η εδραίωση του καπιταλισμού στη γεωργία, δεν θα ήταν τόσο γρήγορη και τόσο στέρεα, αν δεν υπήρχαν οι χιλιάδες μετανάστες, οι οποίοι με την εργασία τους σε καθημερινή βάση, αναπαράγουν το σύνολο των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής και στην ύπαιθρο.

Με δεδομένο ότι τα επόμενα χρόνια μεσολάβησε η οικονομική κρίση, αναμένεται, ότι τα φαινόμενα συγκεντροποίησης της αγροτικής γης στα χέρια λίγων μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, θα έχουν επιταχυνθεί περαιτέρω.

Ο Εργατικός Αγώνας, παρουσιάζει κατ΄ αποκλειστικότητα, τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Αρχής για την περίοδο 2000 – 2010, που καταδεικνύουν την ενίσχυση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής στον αγροτικό τομέα της οικονομίας, όπου ξεχωρίζει μια μικρή ομάδα μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, οι οποίες προσεγγίζουν ή και εντάσσονται στους κόλπους στης αστικής τάξης της χώρας. Η ομάδα αυτή με την πάροδο του χρόνου, αυξάνει το μέγεθος της ιδιοκτησία της στη γη, σε βάρος των μεσαίων και μικρών αγροτών. Η τάση αυτή, η οποία στις συνθήκες του καπιταλισμού έχει χαρακτήρα νομοτέλειας, με την πάροδο του χρόνου θα ενισχύεται και θα εδραιώνεται.

Χαρακτηριστικό της περιόδου που εξετάζουμε, είναι, ότι μεταξύ του 2000 και του 2010, παρατηρείται μείωση, τόσο των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, όσο και της καλλιεργούμενης γης. Ειδικότερα, το 2000 οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις ανέρχονταν σε 817.059, ενώ το 2010 μειώθηκαν σε 716.823. Ο κατά 100.236 περιορισμός των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, θα πρέπει να αποδοθεί στην καταστροφή της μικρής και μεσαίας αγροτικής ιδιοκτησίας, προς όφελος της μεγάλης, η οποία εμφανίζεται να αυξάνει τόσο τον αριθμό των κλήρων, όσο και την καλλιεργούμενη έκταση. Μείωση όμως εμφανίζει και ο αριθμός των καλλιεργούμενων εκτάσεων. Από 35,8 εκατομμύρια καλλιεργούμενα στρέμματα το 2000, το 2010, αυτά μειώθηκαν στα 34,8 εκατομμύρια στρέμματα.

ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ

Στις αγροτικές εκμεταλλεύσεις με ιδιοκτησία γης κάτω από 250 στρέμματα, διακρίνουμε δύο υποομάδες: Τους φτωχούς αγρότες με ιδιοκτησία ως 50 στρέμματα γης. Οι τελευταίοι συνεχίζουν να αποτελούν την πολύ μεγάλη πλειοψηφία των αγροτών της χώρας, αν και στη δεκαετία εμφανίζουν απόλυτη μείωση. Ειδικότερα το 2000, 627.181 αγροτικά νοικοκυριά ή το 76,7% του συνόλου, με ιδιοκτησία ως 50 στρέμματα, κατείχαν 10,5 εκατομμύρια στρέμματα, ή το 29,2% του συνόλου.

Το 2010 τα φτωχά αγροτικά νοικοκυριά μειώθηκαν στα 550.975 ή το 77% του συνόλου (υπήρξε απόλυτη μείωση κατά 76.206 νοικοκυριά, αλλά επειδή σε απόλυτους αριθμούς μειώθηκε το σύνολο των αγροτικών νοικοκυριών, το ποσοστό παρέμεινε στα ίδια περίπου επίπεδα με το 2000), ενώ η ιδιοκτησία τους στη γη περιορίστηκε στα 8,9 εκατομμύρια στρέμματα που αντιστοιχεί στο 24,9% του συνόλου. Μειώθηκε δηλαδή κατά 1,6 εκατομμύρια στρέμματα και σε ποσοστό κατά 4,3%.

Η πολυπληθής αυτή ομάδα των φτωχών αγροτών, οποίοι βρίσκονται σε διαδικασία προλεταριοποίησης, αποτελούν φυσικό σύμμαχο της εργατικής τάξης στην πάλη για την εθνική ανεξαρτησία και τη σοσιαλιστική προοπτική της χώρας.

Η ΜΕΣΑΙΑ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ

Συρρίκνωση σε απόλυτα και σχετικά μεγέθη εμφανίζει και η μεσαία ιδιοκτησία (κάτοχοι γης από 50 έως 250 στρέμματα), αν και είναι εμφανές ότι μέσα στην υποομάδα αυτή υπάρχου μεγάλες ταξικές διαφοροποιήσεις με όσους είναι ποιο κοντά στα 50 στρέμματα να προσεγγίζουν την ομάδα των φτωχών αγροτών, ενώ όσοι είναι ποιο κοντά στα 250 στρέμματα προσεγγίζουν τους Έλληνες κουλάκους).

Ειδικότερα, από 170.861 νοικοκυριά το 2000, μειώθηκαν στα 142.329 το 2010, ή κατά 28.532 νοικοκυριά σε απόλυτα μεγέθη. Για τους λόγους που αναφέραμε πιο πάνω, η σχετική μείωση είναι ίση με μια ποσοστιαία μονάδας (από 20,9% στο 19,9% του συνόλου).

Το 2000, οι αγροτικές αυτές εκμεταλλεύσεις, κατείχαν 16,6 εκατομμύρια στρέμματα, ή το 46,4% του συνόλου, ενώ το 2010 η ιδιοκτησία μειώθηκε στα 14,2 εκατομμύρια στρέμματα, ή στο 40,9% του συνόλου. Έχουμε δηλαδή απόλυτη μείωση του αριθμού των καλλιεργούμενων στρεμμάτων κατά 2,4 εκατομμύρια, και σχετική μείωση κατά 5,5 ποσοστιαίες μονάδες.

Η ομάδα αυτή των αγροτών, βρίσκεται ανάμεσα στις δύο κυρίαρχες τάξεις, την αστική τάξη και το προλεταριάτο. Η πίεση που της ασκείται από την μεγάλη αστική τάξη, η οποία ισοδυναμεί με απώλεια ιδιοκτησίας και εισοδήματος, την φέρνει πιο κοντά στην εργατική τάξη και τους φτωχούς αγρότες, με τους οποίους μπορεί να αναπτύξει ευκαιριακές συμμαχίες για θέματα που αφορούν την ληστεία που υφίστανται από το μονοπωλιακό κεφάλαιο που τους προμηθεύει μέσα παραγωγής, γεωργικά εφόδια (σπόρους, φυτοφάρμακα), το εμπορικό κεφάλαιο και τις τράπεζες που αποσπούν μεγάλο μέρος της παραγόμενης υπεραξίας. Είναι όμως ασυνεπείς σύμμαχοι των εργατών και των φτωχών αγροτών, καθώς η θέση τους ως ιδιοκτήτες αγροτικής γης και μέσων παραγωγής, τους φέρνει πιο κοντά στην αστική τάξη, ενώ είναι εχθρικοί σε κάθε προοπτική εργατικής, σοσιαλιστικής εξουσίας.

Η ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ.

Η ομάδα των αγροτών που καλλιεργεί περισσότερα από 250 στρέμματα ανά νοικοκυριό, είναι η μόνη η οποία εμφανίζει ποσοτική αύξηση, τόσο των μελών της, όσο και της καλλιεργούμενης έκτασης.

Ειδικότερα το 2000, 18.990 μεγάλα νοικοκυριά ή το 2,32% του συνόλου, κατείχαν 8,8 εκατομμύρια στρέμματα που αντιστοιχούσαν στο 24,6% της συνολικής καλλιεργούμενης έκτασης. Το 2010 τα νοικοκυριά αυτά αυξήθηκαν σε 23.519 (απόλυτη αύξηση 4.529) που αντιστοιχούσαν στο 3,28% του συνόλου των νοικοκυριών, ενώ η καλλιεργούμενη έκταση αυξήθηκε στα 10,85 εκατομμύρια στρέμματα, ή το 31,2% του συνόλου.

Ενδεικτικό της ταχύτητας της συγκέντρωσης γης που παρατηρείται την εξεταζόμενη περίοδο, αποτελεί και το ακόλουθο στοιχείο. Το 2000 οι αγρότες με περισσότερα από 1.000 στρέμματα, ανέρχονταν σε 925 και κατείχαν 1.616 χιλ. στρέμματα. Το 2010, η ομάδα αυτή των μεγάλων αγροτών αυξήθηκε εντυπωσιακά στους 1.498 και η κατοχή γης στα 2.506 χιλ. στρέμματα.

ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Από τα ίδια τα στοιχεία προκύπτει ότι υπάρχει θέμα επιβίωσης της μικρής και της μεσαίας αγροτικής ιδιοκτησίας, η οποία κινδυνεύει να απαλλοτριωθεί από την μεγάλη. Ειδικά οι μικροί αγρότες, δεν έχουν άλλο μέσο άμυνας από τη συμμαχία με τους εργάτες γης, αλλά και την εργατική τάξη των πόλεων. Είναι βέβαια κατανοητό, ότι η συμμαχία των μικρών αγροτών με τους αλλοδαπούς εργάτες γης, προσκρούει σε φυλετικές, εθνοτικές και θρησκευτικές αντιλήψεις, οι οποίες δρουν ενάντια στο ταξικό συμφέρον, τόσο των μικρών αγροτών, όσο και των ξένων εργατών γης.

Πρέπει να γίνει ευρύτερα κατανοητό, ότι οι φτωχοί αγρότες είτε θα συμμαχήσουν με την εργατική τάξη στην προοπτική κατάκτησης της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας και της σοσιαλιστικής επανάστασης, είτε θα οδηγηθούν σε βίαιη προλεταριοποίηση.

Είτε ο ενωμένος λαός θα απαλλοτριώσει την ιδιοκτησία της αστικής τάξης – και της μεγάλης αγροτικής ιδιοκτησίας – είτε η αστική τάξη θα απαλλοτριώσει την μικρή και μεσαία ιδιοκτησία.

Αυτό είναι το δίλλημα των ημερών.

Δεν χρειάζεται να το επισημάνουμε, ότι οι φτωχοί αγρότες μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι από χέρι χαμένοι. Όλες οι πολιτικές της ΕΕ συντείνουν στην καταστροφή της μικρής και μεσαίας αγροτικής ιδιοκτησίας και την ενίσχυση της μεγάλης. Η δημιουργία του κοινωνικοπολιτικού μετώπου για την έξοδο της Ελλάδας από τη λυκοσυμμαχία του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, προβάλλει σήμερα αναγκαία όσο ποτέ.

*Πηγή: http://ergatikosagwnas.gr

Σάββατο 8 Αυγούστου 2015

Οι μετανάστες στην Κω «όσο περισσότερο περιμένουν τόσο περισσότερο υποφέρουν από την έλλειψη βοήθειας και στέγασης» τονίζει οεπικεφαλής της αποστολής των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα» στην Ελλάδα προς τους κατοίκους του νησιού.

Με επιστολή του ο Στάθης Κυρούσης υπογραμμίζει ότι παρότι δεν έχει υπάρξει καμία ανταπόκριση από τις αρχές, ο αριθμός των αφίξεων στο νησί συνεχίζει να αυξάνεται. «Η Κως βρίσκεται αντιμέτωπη με μία αύξηση  600% στις αφίξεις συγκριτικά με πέρυσι».

Επισημαίνει δε πως κρίνεται επιτακτική η ανάγκη να διατεθεί ένας χώρος για να φιλοξενηθούν κατάλληλα.

Ολόκληρη η ανακοίνωση:

«Από την αρχή του χρόνου, το νησί της Κω έχει υποδεχτεί 20.435 πρόσφυγες και μετανάστες που φτάνουν μέσω θαλάσσης από την Τουρκία. Πάνω από το 85% αυτών των ανθρώπων προέρχεται από χώρες που πλήττονται από τον πόλεμο, από τη Συρία, το Αφγανιστάν ή το Ιράκ. Φτάνουν στριμωγμένοι σε μικρές φουσκωτές βάρκες με τα παιδιά στην αγκαλιά τους. Χωρίς άλλη επιλογή, αφού  τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι παντού κλειστά. Οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν μέρος των 60 εκατομμυρίων ανθρώπων στον κόσμο που αυτή τη στιγμή έχουν εκτοπιστεί λόγω των πολέμων και των καταστροφών.

Από τον Οκτώβριο του 2014, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα προσφέρουμε φροντίδα στους πρόσφυγες στην Κω. Οι ομάδες μας έχουν τοποθετήσει σκηνές, τουαλέτες, ντους και παρέχουν ιατρική φροντίδα στους ανθρώπους που μένουν στο εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο «Κάπταιν Ηλίας», το μοναδικό μέρος όπου τους επιτρέπεται να διαμείνουν. Αυτός ο ανεπίσημος χώρος μετάβασης φιλοξενεί σήμερα περισσότερους από 600 ανθρώπους, αν και έχει δυνατότητα να φιλοξενήσει το πολύ 200 άτομα με κάποια σχετική αξιοπρέπεια. Είναι ένα μέρος όπου δεν υπάρχει κανείς υπεύθυνος. Ενήλικοι και παιδιά κοιμούνται στο πάτωμα.

Όσοι δεν έχουν σκηνές προσπαθούν να βρουν λίγη σκιά κάτω από τους φοίνικες ή φτιάχνουν το δικό τους καταφύγιο με ό,τι υλικά βρίσκουν. Οι ντόπιοι εθελοντές σε συνεργασία με τοπικές επιχειρήσεις έκαναν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να δίνουν καθημερινά ένα πιάτο φαγητό, αλλά δυστυχώς αναγκάστηκαν να σταματήσουν. Όσοι δεν βρίσκουν χώρο στο «Κάπταιν Ηλίας», αναγκάζονται να κοιμούνται έξω στα πάρκα. Άστεγοι, για πολλές νύχτες, χωρίς πρόσβαση σε τουαλέτες και ντους, χωρίς καμία προστασία για τους πιο ευάλωτους όπως είναι τα παιδιά, οι έγκυες και οι ηλικιωμένοι. Η απελπισία και η εξαθλίωση τους βρίσκονται σε κοινή θέα. Οι ομάδες μας το τελευταίο διάστημα προσπαθούν με κάθε δυνατό τρόπο να παρέχουν ιατρική περίθαλψη και υποστήριξη και σε αυτούς τους ανθρώπους που κοιμούνται στα πάρκα και έξω από το αστυνομικό τμήμα.

Όπως ο Μουχάμαντ που μένει με τη γυναίκα του και τα πέντε του παιδιά γύρω από ένα παγκάκι δίπλα από το λιμάνι της Κω. Μίλησα μαζί του και θα ήθελα να μοιραστώ με εσάς όσα μου είπε:

«Βρισκόμαστε εδώ τρεις μέρες. Είμαστε από τη Συρία, από τη Ράκα. Ήρθαμε από ένα μέρος όπου άνθρωποι αποκεφαλίζουν άλλους ανθρώπους. Γλυτώσαμε από το θάνατο. Για να φτάσουμε σε ένα μέρος όπου δεν υπάρχει τουαλέτα. Σας ορκίζομαι ότι δεν ήρθαμε για να μείνουμε εδώ. Γιατί να επικρατούν αυτές οι συνθήκες; Γιατί δεν μας παραχωρούν μια τουαλέτα;  Κοιμόμαστε όλοι στο πάρκο και όποιος είναι πιο γρήγορος προλαβαίνει το παγκάκι. Δεν έχουμε ρούχα. Σας το ορκίζομαι: όταν ήμασταν στη βάρκα έπρεπε να πετάξουμε όλα μας τα πράγματα στη θάλασσα ώστε να μην βυθιστεί. Αν δεν θέλετε να μας βοηθήσετε τουλάχιστον στείλτε μας αλλού.  Δεν θέλουμε να μείνουμε εδώ, θέλουμε να φύγουμε. Άλλα κάθε μέρα η κατάσταση χειροτερεύει.»

Οι πρόσφυγες που φτάνουν στην Κω θέλουν απλά να φύγουν όσο πιο γρήγορα γίνεται για να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Ωστόσο, είναι υποχρεωμένοι να περιμένουν στο νησί για το χαρτί της αστυνομίας που θα τους επιτρέψει να πάρουν το πλοίο για την Αθήνα. Όσο περισσότερο περιμένουν τόσο περισσότερο υποφέρουν από την έλλειψη βοήθειας και στέγασης. Αρκετοί είναι αναγκασμένοι  να περιμένουν μέχρι και 25 μέρες για να πάρουν το πολυπόθητο χαρτί.

Η Κως έχει μετατραπεί σε τιμωρία για αυτούς τους ανθρώπους. Και μάλιστα πολύ άδικη τιμωρία. Έχοντας ξεφύγει από τον πόλεμο και τη βία, πολλοί σοκάρονται όταν έρχονται αντιμέτωποι με τέτοιες απάνθρωπες συνθήκες στην Ευρώπη. Ωστόσο, το να κοιμηθούν στο πάρκο ή σε ένα βρώμικο στρώμα δεν μπορεί να συγκριθεί σε τίποτα μπροστά στη βία και την ανασφάλεια που έχουν ζήσει στις χώρες τους. 

Από τον περασμένο Δεκέμβριο, οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα απευθύνουν συνεχείς εκκλήσεις στην κυβέρνηση και στις τοπικές αρχές να οργανώσουν χώρους μετάβασης όπου θα μπορεί να δοθεί η απαραίτητη βοήθεια στους πρόσφυγες που περιμένουν τα χαρτιά τους. Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει καμία ανταπόκριση εκτός από το «Κάπταιν Ηλίας», το οποίο είναι εντελώς ακατάλληλο να φιλοξενήσει τόσους πολλούς ανθρώπους. Στην καρδιά του καλοκαιριού, όπου καταγράφεται ο μεγαλύτερος αριθμός αφίξεων, η κατάσταση είναι τώρα πιο πολύ από ποτέ απαράδεκτη. Η λύση δεν είναι να εθελοτυφλούμε μπροστά στο πρόβλημα αυτό.

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι δεν είναι η προοπτική της ανθρωπιστικής βοήθειας που προσελκύει αυτούς τους ανθρώπους. Φεύγουν από τις χώρες τους για να γλιτώσουν  τις ζωές τους. Για να το κατανοήσουμε αυτό δεν έχουμε παρά να κοιτάξουμε τους αριθμούς: παρότι δεν έχει υπάρξει καμία ανταπόκριση από τις αρχές, ο αριθμός των αφίξεων στο νησί συνεχίζει να αυξάνεται. Η Κως βρίσκεται αντιμέτωπη με μία αύξηση  600% στις αφίξεις συγκριτικά με πέρυσι. Η Ιταλία που προσφέρει πολύ καλύτερες συνθήκες υποδοχής, δέχεται λιγότερους ανθρώπους αυτή τη στιγμή από ό,τι η Ελλάδα. Η μόνη συνέπεια αυτής της έλλειψης ανταπόκρισης είναι η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η αυξημένη ευπάθεια των προσφύγων και η καταρράκωση της αξιοπρέπειάς τους.

Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να διατεθεί ένας χώρος για να φιλοξενηθούν κατάλληλα αυτοί οι άνθρωποι και να μπορέσει να τους παρασχεθεί ιατρική βοήθεια, ανθρώπινες συνθήκες υγιεινής και φαγητό. Οι νεοαφιχθέντες πρόσφυγες  πρέπει να περάσουν από τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις, για να λάβουν άμεση ιατρική φροντίδα όσοι από αυτούς τη χρειάζονται αλλά και για να διαγνωσθούν και να αντιμετωπιστούν καταλλήλως οι οποιεσδήποτε ασθένειες, οι περισσότερες εκ των οποίων σχετίζονται με τις κακές συνθήκες διαβίωσης και τις κακουχίες του ταξιδιού.

Έχουμε προσφέρει την πλήρη υποστήριξή μας στις αρχές της Κω, έτσι ώστε η παροχή βοήθειας να μην στηρίζεται μόνο στους ήδη περιορισμένους δημόσιους πόρους. Έχουμε επίσης απευθύνει έκκληση στην  Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και στην Ευρωπαϊκή Ένωση να παρέχουν έμπρακτη βοήθεια στις ελληνικές αρχές. Όμως αυτό δεν μπορεί να συμβεί χωρίς να αναλάβουν ευθύνη οι ίδιες οι αρχές. Ταυτόχρονα, οι κάτοικοι της Κω μπορούν να συνεισφέρουν, δείχνοντας αλληλεγγύη στους πρόσφυγες. 

Ας υποδεχτούμε λοιπόν τους πρόσφυγες με ανθρωπιά ώστε η Κως να μείνει στη μνήμη όλων, τουριστών και προσφύγων, για την ομορφιά και τη φιλοξενία της.»

πηγη: efsyn.gr

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Ναυτιλίας, με τη συμμετοχή των Αναπληρωτών Υπουργών Ναυτιλίας κ. Θοδωρή Δρίτσα και Περιβάλλοντος κ. Γιάννη Τσιρώνη, του Αναπληρωτή Γεν. Γραμματέα ΥΠ.Ο.Υ.Ν.Τ. κ. Γιάννη Θεοτοκά, καθώς και υπηρεσιακών παραγόντων των δύο Υπουργείων, επιβεβαιώθηκε η βούληση για την επίσπευση και ολοκλήρωση των ενεργειών, για την ανέλκυση του ναυαγίου.

Κατά τη διάρκεια της σύσκεψης, εξετάστηκε η πρόοδος που έχει υπάρξει μέχρι σήμερα σε σχέση με την ανέλκυση, έγινε ενημέρωση και εκτενής συζήτηση των διαστάσεων του θέματος, καθώς και του ζητήματος της αρμοδιότητας για την ενεργοποίηση και επίσπευση των σχετικών διαδικασιών.

Στη σύσκεψη αποφασίστηκε να ζητηθεί από το Λιμενικό Ταμείο Θήρας, το οποίο έχει την κατά νόμο αρμοδιότητα, η εκ νέου διεθνής προκήρυξη πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος, για την ανέλκυση του ναυαγίου προς εταιρείες και οργανισμούς που εξειδικεύονται στις σχετικές εργασίες, καθώς και ο προσδιορισμός των ενεργειών που θα πρέπει να γίνουν, για τη δέσμευση των εταιρειών/νομικών προσώπων που έχουν τη νομική ευθύνη ότι θα ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, για την ολοκλήρωση της απορρύπανσης και την ανέλκυση του ναυαγίου. Τα συναρμόδια Υπουργεία, θα παράσχουν κάθε δυνατή υποστήριξη στην υλοποίηση αυτής της διαδικασίας. Παράλληλα, αποφασίστηκε η συνέχιση της συνεργασίας των δύο Υπουργείων μεταξύ τους και με το Υπουργείο Εσωτερικών, με στόχο τον διαρκή συντονισμό πρόσθετων δράσεων, οι οποίες αποφασίστηκαν και θα ανακοινωθούν μόλις δρομολογηθούν.

πηγη: pireas2day.gr

«Μικροεργασία» (mini job), στην οποία επικρατούν πολύ χαμηλές αμοιβές, χωρίς ασφαλιστική κάλυψη, «συμβόλαια μηδενικών ωρών» (zero hours contracts), ήτοι δουλειά όσο, όταν κι όποτε θέλει ο εργοδότης, αλλά και παραλλαγές αυτών, όπως, π.χ., «συμβόλαια ολίγων ωρών» (low hour contracts), «συμβόλαια με το τηλέφωνο» (on call contracts) κ.ά., είναι μερικές από τις «βέλτιστες πρακτικές» που θέλουν να εισάγουν στη χώρα μας και να νομοθετήσει η ελληνική Βουλή οι τοκογλύφοι – δανειστές, με βάση τη συμφωνία των Βρυξελλών.

Άλλωστε, σύμφωνα με τις πληροφορίες, στη συνάντηση που είχαν την περασμένη Τρίτη με την ελληνική διαπραγματευτική ομάδα για τα εργασιακά κατέστησαν σαφή την αντιθεσή τους στο νόμο με τον οποίο δόθηκε παράταση στη μετενέργεια των συλλογικών συμβάσεων, θεωρώντας πως αποτελεί μονομερή ενέργεια, η οποία –όπως λένε- δεν προωθεί τις παραπάνω ατομικές συμβάσεις δουλείας.

Πέραν αυτού, ξεκαθάρισαν πως στο κείμενο της συμφωνίας αποκλείστηκε κάθε ενδεχόμενο επιστροφής σε παλαιότερα πλαίσια πολιτικής. Με λίγα λόγια; Με την υπαναχώρηση της κυβέρνησης έναντι όλων όσα πρέσβευε και υποσχόταν στον κόσμο της εργασίας, έβγαλαν εκτός πλάνου το νομοσχέδιο Σκουρλέτη για τις συλλογικές συμβάσεις και την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ και απαιτούν εκ νέου:

• κατάργηση των τριετιών στους μισθούς, που θα παραμείνουν «παγωμένες» έως ότου η ανεργία πέσει κάτω από το 10%,
• απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων με νόμο
• αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο του 1982 - κυρίως της προκήρυξης απεργιών: οι δανειστές ζητούν η απόφαση για απεργία να λαμβάνεται με πλειοψηφία 50% + 1 του συνόλου των μελών του συνδικάτου.
• θεσμοθέτηση του λοκάουτ – ανταπεργίας των εργοδοτών,
• αλλαγές στη διαδικασία προσφυγής στον ΟΜΕΔ.

Από τα παραπάνω είναι σαφές ότι το κεφάλαιο, διεθνές και ντόπιο, και οι τοκογλύφοι – δανειστές έχουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για να ελαστικοποιήσουν ακόμη περισσότερο τις εργασιακές σχέσεις στη χώρα μας και να… εκμηδενίσουν τον κατώτερο μισθό, υπό το «μανδύα» της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης. Επιχειρούν να εγκαταστήσουν νέα εργασιακά μοντέλα, πρώτα στις χώρες με αδύναμες οικονομίες, για να τα επεκτείνουν στη συνέχεια σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή επικράτεια.

Τους ενδιαφέρει το κέρδος και μόνον το κέρδος μέσα από μια «βιομηχανία» εξαθλιωμένων άνεργων – εργαζομένων, που με όπλο την τρομοκρατία του «ουδείς αναντικατάστατος», του «υπάρχουν κι άλλοι που περιμένουν στην ουρά» θα είναι εύκολη βορά και δε θα διεκδικούν με αγώνες τα δικαιώματά τους, φοβούμενοι πως δε θα βρουν εργασία.

πηγη: ergasianet.gr

Ξεπέρασαν τις 130.000 οι αιτήσεις για την ένταξη στο πρόγραμμα του Ταμείου Ευρωπαϊκής Βοήθειας για Απόρους τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη της υποβολής των αιτήσεων. Συγκεκριμένα οι αιτήσεις έχουν φτάσει τις 130.742, εκ των οποίων οι 50.226 υποβλήθηκαν ιδιωτικά, ενώ οι 80.516 υποβλήθηκαν από τους Εταίρους. Επισημαίνεται ότι οι 130.742 αιτήσεις αντιστοιχούν σε 287.584 άτομα. Η 26η Αυγούστου είναι η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας για την υποβολή αιτήσεων για το συγκεκριμένο πρόγραμμα.

πηγη: ergasianet.gr

Γράφει ο Βασίλης Συλαϊδής

Πριν ακριβώς 70 χρόνια ο κόσμος που ξέρουμε πάνω στη γή άλλαξε για πάντα. Η ατομική βόμβα που κατασκεύασαν οι ΗΠΑ έπεσε πάνω σε μια πόλη, τη Χιροσίμα, σκοτώνοντας ακαριαία 80 χιλιάδες κατοίκους κι άλλους 60 χιλιάδες μέχρι την επόμενη χρονιά, σα συνέπεια των σοβαρότατων τραυμάτων, εγκαυμάτων ή και της έκθεσης στην ραδιενέργεια που υπέστησαν. Δεκάδες χιλιάδες άλλοι άνθρωποι συνέχισαν να υποφέρουν και τα επόμενα χρόνια πολλοί ακόμη πέθαναν από τις συνέπειες της έκρηξης.

Μετά 3 μέρες, στις 9 Αυγούστου μια ακόμη ατομική βόμβα κατέστρεψε το Ναγκασάκι, με πολλές δεκάδες χιλιάδες ακόμη νεκρούς.

Ο κόσμος που ζούμε δεν είναι πια ίδιος.

Η ανθρώπινη κοινωνία με την τεχνολογική της πρόοδο κι ιδιαίτερα μέσα στον πιο καταστροφικό πόλεμο της ιστορίας τον 2ο ΠΠ που στοίχησε τη ζωή σε 60-80 εκατομμύρια ανθρώπους, κατασκεύασε τα μέσα με τα οποία η ίδια η επιβίωσή της πάνω στη γη για πρώτη φορά κινδυνεύει (με αιτία τις ανθρώπινες ενέργειες). Το ότι δεν έγινε πόλεμος με ανοιχτή – γενικευμένη χρήση πυρηνικών όπλων σε μια γιγαντιαία κλίμακα είναι θέμα μάλλον τύχης, δεδομένου ότι έχουν υπάρξει πολλές στιγμές που θα μπορούσε να ξεκινήσει. Σήμερα στους κινδύνους αυτούς που δεν έχουν εξουδετερωθεί προστίθενται κι άλλοι τεράστιοι ανθρωπογενείς κίνδυνοι: η υπερθέρμανση του πλανήτη κι η κλιματική αλλαγή, η μόλυνση του περιβάλλοντος, επιδημικές ασθένειες που θα ξέφευγαν από έλεγχο κ.ο.κ. Η κύρια όμως απειλή είναι τα πυρηνικά όσο υπάρχουν και δεν καταργούνται κι απαγορεύονται παγκόσμια κι όσο οι πόλεμοι συνεχίζονται.

Και δυστυχώς, όταν το 1945 μια κυβέρνηση, των ΗΠΑ συγκεκριμένα (και η μόνη μέχρι στιγμής), αποφάσισε να τα χρησιμοποιήσει και μάλιστα απροειδοποίητα, για δικούς της στρατηγικούς και γεωπολιτικούς λόγους, αυτό αποτελεί ένα ζοφερό προηγούμενο ότι μπορεί κάλλιστα να επαναληφθεί. Και θα επαναληφθεί, όσο τα πυρηνικά κι άλλα όπλα μαζικής καταστροφής δεν απαγορεύονται και καταργούνται με διεθνή εποπτεία παγκόσμια, όσο συνεχίζονται οι ανταγωνισμοί σε οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο, όσο οι εξοπλισμοί αυξάνονται κι οι συγκρούσεις κι οι «τοπικοί» πόλεμοι εξαπλώνονται.

Στο τέλος του 2ου ΠΠ οι ΗΠΑ απέκτησαν το πυρηνικό μονοπώλιο για λίγα χρόνια, σήμερα αρκετές χώρες έχουν μπεί στο «club» των πυρηνικών δυνάμεων, επίσημα ή και ανεπίσημα (όπως το Ισραήλ, το οποίο διαθέτει πιθανότατα εκατοντάδες πυρηνικά, χωρίς να έχει κάνει «δοκιμή», αλλά σχεδόν έφθασε να τα χρησιμοποιήσει τον Οκτώβριο του 1973 όταν ηττάτο στην αρχή του τότε πολέμου με τους Άραβες).

Η επίσημη δικαιολογία των ΗΠΑ για τη ρίψη των 2 βομβών στην Ιαπωνία είναι ότι έτσι επιτεύχθηκε η παράδοση της τελευταίας κι αποφεύχθηκαν περαιτέρω απώλειες Αμερικανών στρατιωτών. Σοβαρές νεώτερες έρευνες και μελέτες σε ΗΠΑ, Ιαπωνία κ.ά. όμως δείχνουν ότι ο καθοριστικός παράγων που κατέστρεψε κάθε στρατηγική και διπλωματική ελπίδα της Ιαπωνικής στρατιωτικοφασιστικής-μοναρχικής άρχουσας κλίκας και κυβέρνησης να πετύχει μια κάπως πιο ευνοϊκή γι αυτήν συνθηκολόγηση (τον πόλεμο τον είχαν χάσει ήδη και το ήξεραν) ήταν η είσοδος της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο εναντίον της τα μεσάνυχτα 8-9 Αυγούστου. Ακριβώς όπως είχαν συμφωνήσει ήδη με τους τότε συμμάχους τους στην Ευρώπη, ΗΠΑ και Μ. Βρετανία στη διάσκεψη της Γιάλτας τον Φεβρουάριο του 1945 (Στάλιν-Ρούσβελτ-Τσώρτσιλ), δηλ. να μπεί στον πόλεμο κατά της Ιαπωνίας κι η ΕΣΣΔ 3 μήνες μετά την παράδοση της ναζιστικής Γερμανίας, η οποία επιτεύχθηκε 8-9 Μαϊου 1945… «Εγγλέζοι» στο ραντεβού τους οι Σοβιετικοί… Η ηγεσία της αυτοκρατορικής Ιαπωνίας έλπιζε μέχρι την τελευταία στιγμή να αξιοποιήσει την «ουδέτερη» μέχρι τότε ΕΣΣΔ σαν μεσάζοντα για να πετύχει μια ευνοϊκή για το καθεστώς της συνθηκολόγηση. Αντί γι αυτό αιφνιδιάστηκε απόλυτα όταν εκδηλώθηκε μια καταιγιστική σοβιετική επίθεση στην Μαντσουρία (Β.Α. Κίνα, που ήταν κατεχόμενη από την Ιαπωνία κι «ανεξαρτοποιημένη» σαν κράτος-ανδρείκελο της Ιαπωνίας). Η σοβιετική επέλαση σε ελάχιστες μέρες κατέστρεψε την «ένδοξη» ιαπωνική στρατιωτική δύναμη στο Κβαντούνγκ όπως την αποκαλούσαν, συντρίβοντας την αλλαζονεία του Ιαπωνικού στρατού. Εκτός από την Μαντσουρία που σχεδόν ολοκληρωτικά κατέλαβε ακαριαία, απειλούσε άμεσα την Κορέα που κατείχε η Ιαπωνία από το 1895, κατέλαβε και τα νησιά Σαχαλίνη και Κουρίλες που η τσαρική Ρωσία είχε χάσει από τους Ιάπωνες το 1905, απειλούσε και το βόρειο μεγάλο νησί του Ιαπωνικού αρχιπελάγους, το Χοκάιντο. Ταυτόχρονα κι όλη η τεράστια στρατιωτική δύναμη της Ιαπωνίας που κατείχε μεγάλο μέρος της Κίνας ουσιαστικά εξουδετερωνόταν και κυκλωνόταν. Έτσι, μπροστά στις καταιγιδτικές εξελίξεις και πατώντας και στο σοκ των πυρηνικών επιθέσεων των ΗΠΑ (που είχαν όμως περιωρισμένη στρατιωτική σημασία), με ένα «ανακτορικό» πραξικόπημα, εξουδετερώθηκε η πρωτοκαθεδρία του «ανυποχώρητου» Στρατού στο Τόκυο κι ο ίδιος ο αυτοκράτορας ανάγγειλε στις 15 Αυγούστου την ετοιμότητα για παράδοση (σώζοντας έτσι και το θρόνο του, το μόνο που παραχώρησαν οι ΗΠΑ στην Ιαπωνία, μια που το βρήκαν χρήσιμο για την παράδοση και μετέπειτα κατοχή της). Η επίσημη τελετή παράδοσης έγινε στον όρμο του Τόκιο, πάνω στο αμερικανικό θωρηκτό «Μιζούρι» στις 2 Σεπτέμβρη.

Με βάση τα παραπάνω, μάλλον διαφαίνεται ότι πραγματικός στόχος των 2 βομβών από τις ΗΠΑ ήταν να αντισταθμίσουν την καταλυτική γεωπολιτική επίδραση που έτσι κι αλλιώς θα είχε η σοβιετική επέμβαση, την οποία βέβαια είχαν ζητήσει οι ΗΠΑ κι είχαν ανάγκη άλλωστε για να εξουδετερωθεί οριστικά στρατιωτικά η Ιαπωνία που είχε μια νοοτροπία φανατικής αντίστασης μέχρις εσχάτων (όπως είχε πρόσφατα φανεί στην Οκινάβα). Αλλά παράλληλα να δείξουν στον κόσμο και στην ΕΣΣΔ που έβγαινε μεν κατεστραμένη κι αιμάσουσα (28 εκατ. νεκροί) από τον 2ο ΠΠ αλλά στρατιωτικά πανίσχυρη και θριαμβεύτρια πάνω στη ναζιστική Γερμανία, ότι οι ΗΠΑ όχι μόνο είχαν το πυρηνικό μονοπώλιο (μέχρι το 1949 που απέκτησε κι η ΕΣΣΔ πυρηνικά), αλλά και την «αποφασιστικότητα» να το χρησιμοποιήσει, ακόμη και πάνω σε αμάχους…

http://www.pandiera.gr/wp-content/themes/megnet/img/dot.png); background-attachment: scroll; background-size: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-position: 0px 0px; background-repeat: repeat;">http://www.pandiera.gr/wp-content/plugins/image-zoom/img/zoomin.cur), pointer; outline: 0px;">

Χιροσίμα, ο «θόλος», το μόνο «μνημείο» που σώζεται σήμερα από τον πυρηνικό όλεθρο.

Έτσι, οι 2 βόμβες στη Χιροσίμα και Ναγκασάκι, σηματοδοτούν το τέλος του 2ου ΠΠ αλλά και την αρχή του Ψυχρού Πολέμου, που τυπικά έληξε το 1991 με τη διάλυση της ΕΣΣΔ, αλλά ουσιαστικά συνεχίζεται κι εντείνεται και σήμερα αντιπαραθέτοντας τις ΗΠΑ (με τους συμμάχους τους) στη Ρωσία και την ανερχόμενη και στρατιωτικά Κίνα…

Εδώ και 70 χρόνια, κάθε άνθρωπος πάνω στη γη, δεν πρέπει να ξεχνά αυτό που απάντησε ο Αϊνστάιν όταν ρωτήθηκε σχετικά, ότι δεν ξέρει πως θα διεξαχθεί ο 3οςΠΠ, αλλά μπορεί να προβλέψει για τον 4ο: με τόξα και βέλη… (μάλλον «αισιόδοξος»). Ο Αϊνστάιν που στην εκτυφλωτική λάμψη των εκρήξεων στις Ιαπωνικές πόλεις επιβεβαιώθηκε «πειραματικά» με τον πιο τραγικό τρόπο για την ισοδυναμία μάζας-ενέργειας από την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας που δημοσίευσε το 1905.

Η καμπάνα στο πάρκο ειρήνης στη Χιροσίμα που ηχεί στις 8:15 στις 6 Αυγούστου κάθε χρόνο σημαίνει για όλη την ανθρωπότητα: ποτέ πια πόλεμοι, τέρμα τα πυρηνικά!

πηγη: pandiera.gr

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ, ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Στην αποκάλυψη - «βόμβα» ότι το στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Τζουζέπε Καρόνε παρέδωσε στην ελληνική κυβέρνηση και στην ηγεσία του υπουργείου Εργασίας έναν πίνακα για τη μείωση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων - που οδηγεί σε μεγάλες αυξήσεις ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης - προχώρησε ο γενικός γραμματέας Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Γιώργος Ρωμανιάς.

«Και στις προηγούμενες κυβερνήσεις, και τώρα, οι νόμοι έρχονται έτοιμοι απ’ έξω. Δεν τους φτιάχνουμε εμείς. Ο πίνακας αυτός υπακούει σε μια μαθηματική λογική. Έχει προκύψει από έναν αλγόριθμο. Στην πράξη δεν βγαίνει, βέβαια. Είναι παράλογος. Είναι τρέλα. Σκέτη τρέλα. Επί αυτού διαπραγματευόμαστε», ανέφερε ο κ. Ρωμανιάς , μιλώντας στο MEGA.

«Έχω μαζέψει υλικό μπόλικο. Κάποια ώρα θα τα βγάλω στη δημοσιότητα όλα», τόνισε.

Υπενθυμίζουμε ότι ο Τζουζέπε Καρόνε είναι, επίσης, αρμόδιος για θέματα φαρμακευτικής πολιτικής της τρόικας.

Είναι ο άνθρωπος, που με την... αμέριστη συμπαράσταση των κ.κ. Λοβέρδου, Γεωργιάδη και Βορίδη φρόντισε να επιφέρει ανεπανόρθωτο πλήγμα στη Δημόσια Υγεία, επιβάλλοντας, μεταξύ άλλων, τη δραματική μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης και την εγκληματική ρύθμιση για τη συνταγογράφηση με βάση τη δραστική ουσία.

Ο κ. Ρωμανίας πρόσθεσε, εξάλλου, πως με τις αλλαγές που ζητούν οι θεσμοί, μια γυναίκα που έχει σήμερα ανήλικο παιδί και 5.500 ένσημα, αλλά έως τις 30 Ιουνίου 2015 δεν έχει κλείσει τα 55 έτη, ενδεχομένως να μην μπορεί να βγει στη σύνταξη ούτε και το 2022, όταν θα είναι 62 ετών.

Ο κ. Ρωμανιάς, ο οποίος δήλωσε πως τελεί υπό παραίτηση, αμφισβήτησε τις γνώσεις των προσώπων που συνθέτουν την ελληνική διαπραγματευτική ομάδα και ασχολούνται με τα θέματα της κοινωνικής ασφάλισης, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «δεν μπορούν να δώσουν ούτε καν τον ορισμό της κοινωνικής ασφάλισης».

«Το διάστημα του εξαμήνου, ειδικά στον τομέα το δικό μου, το συνταξιοδοτικό, τα πρόσωπα που είχαν εξουσιοδοτηθεί να διαπραγματεύονται, δεν ήξεραν κοινωνική ασφάλιση. Αν τους ρωτήσεις τώρα τι σημαίνει κοινωνική ασφάλιση, τον ορισμό να σου δώσουνε, δεν ξέρουν. Τα ίδια πρόσωπα συνεχίζουν να διαπραγματεύονται και τώρα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

πηγη: newsbomb.gr