Από τον κ. Χρήστο Παπασιδέρη, MD, PhD, Αγγειοχειρουργό, Γενικό Γραμματέα Ένωσης Αγγειοχειρουργών Ελλάδος

Ποιες, όμως, είναι οι επιπτώσεις και το πραγματικό κόστος που επιφέρει αυτή η βλαβερή συνήθεια, στην υγεία μας; Οι επιπτώσεις του καπνίσματος στον ανθρώπινο οργανισμό είναι πολλές και αφορούν πολλά συστήματά του, μεταξύ άλλων, παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος, όπως τη βρογχίτιδα, τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, τη πνευμονική υπέρταση, το άσθμα, τις διάμεσες πνευμονικές νόσους, τον καρκίνο του πνεύμονα, τη στυτική δυσλειτουργία, κ.α.

Επιπρόσθετα, το κάπνισμα προκαλεί μεγάλες βλάβες στα αγγεία και το σημαντικότερο, από τους παράγοντες κινδύνου, που προκαλούν αθηρωμάτωση των αγγείων. Συγκεκριμένα:

Ανευρύσματα:

Το ανεύρυσμα είναι η εντοπισμένη διάταση, η αύξηση της διαμέτρου δηλαδή μίας αρτηρίας, σε ποσοστό άνω του 50% της φυσιολογικής διαμέτρου. Ο βασικότερος παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής είναι το κάπνισμα, το οποίο αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισης ανευρύσματος, κατά πέντε φορές. Στην περίπτωση εμφάνισης ανευρύσματος, η θνητότητα υπερβαίνει το 65% και η νοσηρότητα το 50% προκαλώντας μόνιμες νευρολογικές βλάβες, μερικές εκ των οποίων επηρεάζουν την ικανότητα αυτοεξυπηρέτησης.

Περιφερικές αγγειοπάθειες:

Περιφερική αγγειοπάθεια ονομάζουμε τις στενώσεις των αρτηριών που μεταφέρουν το αίμα στα πόδια και τα χέρια. Αν μία αρτηρία που φέρνει αίμα π.χ. σε ένα πόδι φράξει, τότε η συνέπεια μπορεί να είναι μέχρι και ο ακρωτηριασμός του ποδιού. Δυστυχώς, οι περισσότεροι ασθενείς που εμφανίζουν τη συγκεκριμένη πάθηση, ανήκουν στην κατηγορία των καπνιστών.

Αν η θρόμβωση είναι σε αρτηρία και το αίμα δεν μπορεί να κυκλοφορήσει, τότε ο σχετικός ιστός που ανεφοδιάζεται χάνει την επαφή με οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά, πεθαίνοντας σε μερικά λεπτά. Μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι σε σύγκριση με τους μη καπνιστές, όσοι καπνίζουν για περισσότερο από 40 χρόνια ένα πακέτο τσιγάρα την ημέρα, είχαν περίπου 4 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για περιφερική αρτηριακή νόσο. Τα καλά νέα είναι πως όταν διακοπεί το κάπνισμα, τα στενώματα αυτά στις αρτηρίες υποχωρούν σταδιακά

Καρωτιδική Νόσος:

Η στένωση της καρωτίδας αποτελεί ένα συχνό και σοβαρό πρόβλημα, καθώς δημιουργεί συνθήκες που μπορεί να οδηγήσουν σε εγκεφαλικό επεισόδιο. Άνω του 50% των εγκεφαλικών οφείλονται στην καρωτιδική νόσο. Αποτελέσματα μελετών δείχνουν πως ακόμα και οι καπνιστές που δεν εμφανίζουν κανένα κλινικό συμπτώματα, σε ποσοστό 89,7 είχαν αθηρωματικές βλάβες. Η διάρκεια και η συχνότητα του καπνίσματος αυξάνει το ποσοστό της καρωτιδικής στένωσης κατά 0.34% και 0.31% ανά έτος. Ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για ανάπτυξη αθηρωματικών πλακών στις καρωτίδες είναι το κάπνισμα.

Πρόληψη:

Οι παθήσεις των αγγείων από το κάπνισμα, είναι πολλές, επικίνδυνες και πολύ συχνές. Ο καλύτερος τρόπος για τον περιορισμό της εμφάνισή τους είναι η άμεση διακοπή του καπνίσματος. Όλοι οι χρόνιοι, παθητικοί και πρώην καπνιστές, θα πρέπει να επισκεφθούν τον ειδικό αγγειοχειρουργό για μία κλινική εξέταση και ένα απλό, εύκολο και ανώδυνο triplex υπερηχογράφηματος.

Αντιμετώπιση:

Η αντιμετώπιση και η θεραπεία των αγγειακών παθήσεων στην εποχή μας είναι πολύ διαφορετική από τις παραδοσιακές θεραπείες του παρελθόντος. Οι σημερινές τεχνικές που έχουμε στη φαρέτρα μας βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των αγγειακών παθήσεων, στη σημαντική αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης, καθώς και στην καλύτερη ποιότητα ζωής των πασχόντων. Οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές που έχουν αναπτυχθεί και η δυνατότητα εκτέλεσής τους σε εξωνοσοκομειακή βάση, οι νεότερες εξελίξεις στην νανοϊατρική και την αγγειακή υπερηχοτομογραφία, σε συνδυασμό με τη νέα γενιά αγγειοδιασταλτικών, αντιπηκτικών και αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων, επιτρέπουν σε όλο και περισσότερους ανθρώπους να ανακουφιστούν άμεσα και σχετικά ανώδυνα από τα συμπτώματα της ασθένειας τους.

πηγη: enikos.gr

Στο 16,8% ανήλθε το ποσοστό της ανεργίας τον Σεπτέμβριο εφέτος έναντι 18,8% τον Σεπτέμβριο 2018 και του αναθεωρημένου προς τα άνω 16,9% τον Αύγουστο 2019, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ.

Η έρευνα εργατικού δυναμικού της Αρχής δείχνει ότι οι άνεργοι ανήλθαν σε 791.795 άτομα και ο αριθμός τους μειώθηκε κατά 100.579 άτομα σε σχέση με τον Σεπτέμβριο 2018 (μείωση 11,3%) και κατά 3.552 άτομα σε σχέση με τον Αύγουστο 2019 (μείωση 0,4%).

Το σύνολο των απασχολουμένων εκτιμάται ότι ανήλθε σε 3.913.254 άτομα και οι απασχολούμενοι αυξήθηκαν κατά 61.895 άτομα σε σχέση με τον Σεπτέμβριο 2018 (αύξηση 1,6%) και μειώθηκαν κατά 1.329 άτομα σε σχέση με τον Αύγουστο 2019 (αμελητέα μεταβολή).

Ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός (τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία) ανήλθε σε 3.216.215 άτομα και μειώθηκε κατά 6.350 άτομα σε σχέση με τον Σεπτέμβριο 2018 (μείωση 0,2%), ενώ αυξήθηκε κατά 996 άτομα σε σχέση με τον Αύγουστο 2019 (αμελητέα μεταβολή).

Στις γυναίκες το ποσοστό ανεργίας (20,8% τον Σεπτέμβριο εφέτος από 23,7% τον Σεπτέμβριο 2018) παραμένει σημαντικά υψηλότερο από εκείνο στους άνδρες (13,7% από 14,9%).

Ηλικιακά, τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφονται στις ομάδες 15- 24 ετών (32,4% τον Σεπτέμβριο 2019 από 38,1% τον Σεπτέμβριο 2018) και 25- 34 ετών (23,3% από 24,1%). Ακολουθούν οι ηλικίες 35- 44 ετών (14,5% από 16,8%), 45- 54 ετών (13,6% από 15,6%), 55- 64 ετών (13,6% από 14,4%) και 65- 74 ετών (7,5% από 11,9%).

Σε επίπεδο αποκεντρωμένων διοικήσεων της χώρας, στις τρεις πρώτες θέσεις βρίσκονται η Ήπειρος- Δυτική Μακεδονία (19,4% τον Σεπτέμβριο εφέτος από 22,9% τον Σεπτέμβριο πέρυσι), η Θεσσαλία- Στερεά Ελλάδα (19,3% από 18,2%) και η Μακεδονία- Θράκη (18,1% από 19,4%). Ακολουθούν, η Πελοπόννησος- Δυτική Ελλάδα- Ιόνιοι Νήσοι (17,3% από 18,9%), η Αττική (16,1% από 19,2%), το Αιγαίο (14,7% από 19,2%) και η Κρήτη (11,8% από 12,4%).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ - efsyn.gr

Με τρία νομοσχέδια από το νέο χρόνο η κυβέρνηση, σύμφωνα με τις αποκαλύψεις του “Πρώτου Θέματος“, βάζει τέλος στα δημόσια νοσοκομεία και στην ουσία στη δημόσια δωρεάν υγεία.

Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς του υπουργείου Υγείας πρόκειται να ξεκινήσουν πιλοτικά σε Νοσοκομεία ΣΔΙΤ που κατά περίπτωση θα παραδώσουν σε “ιδιώτες επενδυτές” την προμήθεια, εγκατάσταση και λειτουργία ιατρικού εξοπλισμού προκειμένου να υποβάλλονται σε εξετάσεις ή και θεραπεία εσωτερικοί ή εξωτερικοί ασθενείς των νοσοκομείων. Κατά πληροφορίες, δρομολογείται σημαντική ΣΔΙΤ σε νοσοκομείο της Πελοποννήσου για την απόκτηση και δεύτερου γραμμικού επιταχυντή – υπάρχει ένας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ρίου – ώστε να καλυφθούν οι θεραπευτικές ανάγκες των ογκολογικών ασθενών.

Άλλες μορφές ΣΔΙΤ θα αφορούν, εκτός από το φάσμα των κλινικών υπηρεσιών, τη διοίκηση (management) δημόσιων νοσοκομείων, την εγκατάσταση μιας ιδιωτικής πτέρυγας μέσα σε δημόσιο νοσοκομείο καθώς και την ιδιωτική χρηματοδότηση, κατασκευή και ενοικίαση δημόσιων νοσοκομείων. Ωστόσο, πηγές του υπουργείου Υγείας εκτιμούν ότι αυτές θα δρομολογηθούν σε μεταγενέστερο χρόνο.

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση, στο όνομα του σαθρού επιχειρήματος της έλλειψης κονδυλίων, αντί να προχωρήσει στην αναβάθμιση, εξυγίανση και ανασυγκρότηση των δημοσίων νοσοκομείων και του δημόσιου δωρεάν συστήματος Υγείας, επιλέγει την παράδοσή τους σε ιδιωτικά συμφέροντα και στην πλήρη εμπορευματοποίησή της υγειονομικής και νοσοκομειακής περίθαλψης στη χώρα, πράγμα που θα καταστήσει όνειρο θερινής νυχτός την δωρεάν υγεία και θα αναγκάσει τους ασφαλισμένους να πληρώνουν αδρά για ιατρικές και νοσοκομειακές υπηρεσίες.

Μόνο ένα μεγάλο κίνημα μπορεί να σταματήσει την καταστροφή στην ήδη ερειπωμένη δημόσια υγεία.

Ν.Ζ

πηγη: iskra.gr

του Ντανιέλ Τανούρο

Η παταγώδης αποτυχία της Διάσκεψης της Μαδρίτης για το κλίμα ρίχνει άπλετο φως στην ανικανότητα του καπιταλιστικου συστήματος να αντιμετωπίσει την κλιματική απειλή. Οι λύσεις δεν θα βγουν μέσα από τις COP αλλά από τη κοινωνική κινητοποίηση, τους αγώνες των λαών ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση.

Στα 25 χρόνια της ύπαρξής τους, οι COP δεν κατάληξαν σε κανένα αποτελεσματικό και δίκαιο μέτρο για να εμποδίσουν την “επικίνδυνη ανθρωπική διατάραξη” του κλίματος της Γης ενάντια στην οποία οι επιστήμονες προειδοποιούν εδώ και δεκαετίες, όλο και πιο συγκεκριμένα και πιεστικά.

Το αποτέλεσμα ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας: Πυρκαγιές, πλημμύρες, κυκλώνες, ξηρασίες...Είναι τόσο πολύς ο χρόνος που χάθηκε από τη Συνάντηση κορυφής για τη Γη του Ρίο (1992) μέχρι σήμερα, που δεν είναι πια δυνατό να αποφύγουμε την καταστροφή: Ενώ τα μέσα για να την σταματήσουμε υπάρχουν, αυτή μεγεθύνεται ταχύτατα γύρω μας και απειλεί να μεταξελιχτεί σε ένα τρομερό κατακλυσμό. Εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπινα και μη-ανθρώπινα όντα κινδυνεύουν να το πληρώσουν με τη ζωή τους.

Η αιτία αυτής της εφιαλτικής, τρομακτικής και παράλογης κατάστασης δεν αφήνει καμιά αμφιβολία: Οι επιχειρήσεις του ορυκτού τομέα αρνούνται να αφήσουν τα καύσιμα μέσα στο έδαφος, οι τράπεζες τις στηρίζουν, όλοι οι μεγάλοι οικονομικοί τομείς κάνουν το ίδιο και οι κυβερνήσεις στέκονται προσοχή μπροστά τους επειδή είναι όλες τους στην υπηρεσία του καπιταλιστικού κέρδους και της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας.

Οι πολιτικοί υπεύθυνοι επιχειρούν να μας καθησυχάσουν λέγοντας πως η COP26, που θα γίνει στη Γλασκώβη του χρόνου, θα υιοθετήσει επιτέλους το “νέο αγοραίο μηχανισμό” που αποφασίστηκε κατ’αρχήν στο Παρίσι το 2015 και για τον οποίο οι διαπραγματευτές δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν στη Μαδρίτη. Μας λένε, κάντε λίγη υπομονή: Τότε τα πάντα θα ξεμπλοκάρουν, μια και τα Κράτη θα διαθέτουν μια καλή βάση για να ανταλλάξουν “πιστώσεις εκμπομπής” και να καλύψουν έτσι με μικρότερο κόστος το χάος που χωρίζει τις εθνικές τους δεσμεύσεις (+3,3°C!) από τον στόχο του 1,5°C μάξιμουμ.

Πρέπει να είναι κανείς αφελής για να πιστέψει τέτοιες υποσχέσεις! Το πρωτόκολλο του Κυότο είχε δημιουργήσει κι αυτό έναν “αγοραίο μηχανισμό” που παρουσίαζαν ως “σφριγηλό”. Ο απολογισμός είναι αποστομωτικός: Το 73% των πιστώσεων που ανταλλάχτηκαν ήταν κατά πολύ επίπλαστες, το 2% μόλις και μετά βίας αντιστοιχούσαν όντως σε πραγματικές μειώσεις (1). Επιπλέον, πολλές από αυτές τις πιστώσεις αποκτήθηκαν σε βάρος των πληθυσμών του Νότου, και ειδικότερα των ιθαγενών λαών που εκδιώχτηκαν από τη γη τους. Οι απόπειρες να “διορθωθεί” ο μηχανισμός εξάλειψαν τις πιο μεγάλες απάτες (2), αλλά δεν άλλαξαν τίποτα επί της ουσίας...

Κάπου 4,3 δισεκατομμύρια πιστώσεων εκπομπής του παλιού συστήματος παραμένουν χωρίς να έχουν ανταλλαγεί. Αυτό αντιπροσωπεύει περισσότερο από τις ετήσιες εκπομπές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Κίνα κατέχει το 60% από αυτές, η Ινδία το 10%, η Βραζιλία το 5%. (3) Παρόλο που η ευκολία με την οποία δημιουργούνται αυτές οι πιστώσεις μέσα από πολυάριθμες αλχημείες και κολπάκια προκάλεσε την κατάρρευση των τιμών, το στοκ των μη πωληθέντων αντιπροσωπεύει ωστόσο ένα σεβαστό ποσό. Εκείνοι που το κατέχουν αρνούνται να τo αποχωριστούν.

Στη Μαδρίτη, η Βραζιλία, η Κίνα, η Ινδία και η Αυστραλία απαίτησαν να μπορούν να συνεχίσουν να πουλάνε τις παλιές τους πιστώσεις εκπομπής “Κυότο” στο πλαίσιο του νέου μηχανισμού. Το λιγότερο θα ήταν να απορριφθεί αυτή η ιδιαίτερα υπερβολική απαίτηση, καθώς αυτό που απλούστατα ζητούσαν αυτές οι χώρες ήταν να συνεχίσουν να πλουτίζουν με δόλιο τρόπο κάνοντας τάχα πως ό,τι κάνουν είναι για το κλίμα. ωστόσο, όλες οι κυβερνήσεις αποδέχονται τη δυνατότητα να αντικαταστήσουν τις μειώσεις εκπομπών ορυκτού CO2 με απορρόφηση CO2 από τα δάση. Όμως, αυτό το “αντιστάθμισμα άνθρακα” είναι καθεαυτό μια τεράστια απάτη.

Στη πραγματικότητα, η απάτη αποτελεί αρχή της νεοφιλελεύθερης κλιματικής πολιτικής. Γιατί; Μα, επειδή μόνον η απάτη επιτρέπει να ξεπεραστεί επιφανειακά ο ασυμφιλίωτος ανταγωνισμός ανάμεσα στα όρια της Γης και στην χωρίς όρια καπιταλιστική δίψα για κέρδη. Όμως, η κλιματική πολιτική διευθύνεται όλο και πιο καθαρά και άμεσα από τις πολυεθνικές. Αυτές άλλαξαν τακτική: Αντί να αρνούνται την πραγματικότητα, καμώνονται ότι την αποδέχονται, διακηρύσσουν τη διάθεσή τους να συνεργαστούν με αποφασιστικό τρόπο, και έτσι παίρνουν τον έλεγχο των κέντρων απόφασης... και παίζουν το παιχνίδι των καθυστερήσεων για να συνεχίσουν να καίνε τον άνθρακα, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, ενώ ταυτόχρονα εφευρίσκουν νέες απάτες.

Η ίδια η διεξαγωγή των COP είναι κατ’εικόνα και ομοίωση αυτής της διαρκώς αυξανόμενης επιρροής. Ακόμα περισσότερο από τις προηγούμενες, τη διάσκεψη της Μαδρίτης την πατρονάριζαν οι ρυπαντές. Έτσι, τα δυο μεγάλα ισπανικά ενεργειακά γκρουπ, Iberdrola και Endesa, χρηματοδότησαν τη διάσκεψη με 2 εκατομμύρια ευρώ το καθένα.(4) Αντίθετα, διακόσιοι ακτιβιστές μη-κυβερνητικών οργανώσεων εκδιώχτηκαν από το συνεδριακό κέντρο και οι εκπρόσωποι των φτωχών χωρών αποκλείστηκαν από ορισμένες τελικές συναντήσεις...(5)

Κάποιοι εναποθέτουν τις ελπίδες τους στη συνάντηση κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κίνας, που θα γίνει τον Σεπτέμβρη του 2020, μερικούς μήνες πριν τη Γλασκώβη. Πρέπει να είσαι εντελώς εκτός πραγματικότητας για να φανταστείς ότι μια συμφωνία μεταξύ αυτών των δυό ιμπεριαλισμών (ή άλλες διμερείς συμφωνίες) μπορεί να βάλει την COP26 στο δρόμο μιας δίκαιης και αποτελεσματικής εξόδου από τη κλιματική κρίση.

Το “Green Deal”, την έναρξη του οποίου ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση στην COP25, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία. “Βαφτίζουν το κρέας ψάρι”: Καθώς η “βιώσιμη αναπτυξη” δεν αρκούσε πια για να δημιουργεί αυταπάτες, αυτό το “Green Deal” δεν είναι τίποτ’άλλο από τη νέα μεταμφίεση του πράσινου καπιταλισμού (στον οποίο προσθέτουν μια πινελιά “δίκαιης μετάβασης”, για να αποκοιμίσουν τα συνδικάτα)… Προκειμένου να προστατεύσουν την ανταγωνιστικότητα, θα βάλουν ένα φόρο στις εισαγωγές...αλλά η ΕΕ θα μπορεί να συνεχίσει να εξάγει στο Νότο τα αγροτικά της προϊόντα με τιμές που καταστρέφουν τους ντόπιους παραγωγούς.

Στη Μαδρίτη, η κινέζικη κυβέρνηση εμφανίστηκε ως υπερασπιστής του παγκόσμιου Νότου. Έθεσε ως προϋπόθεση για να αυξήσει τους κλιματικούς της στόχους, να σεβαστούν οι πλούσιες χώρες τις υποσχέσεις τους να βοηθήσουν οικονομικά και να αποζημιώσουν τις φτωχές χώρες για τίς “απώλειες και τις ζημιές” που έχουν υποστεί. Όμως, όλα αυτά δεν είναι παρά τακτική. Όπως συμβαίνει και με κάθε ιμπεριαλισμό, οι έγνοιες του Πεκίνου είναι γεωστρατηγικές: Να επεκτείνει την επιρροή στο εξωτερικό και να ενισχύσει το στρατιωτικό του δυναμικό… ενώ ταυτόχρονα απαγορεύει στους πάντες να διαμαρτυρηθούν ενάντια στις παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων στο εσωτερικό.

Η ΕΕ και η Κίνα δεν έχουν παρά ένα πράγμα κατά νου: Να επωφεληθούν από τον κλιματο-αρνητισμό της αμερικανικής κυβέρνησης για να κατακτήσουν τις αγορές του “πράσινου καπιταλισμού”...και την παγκόσμια ηγεμονία. Η άλλη όψη του νομίσματος είναι η μετακόμιση των βρώμικων παραγωγών προς τι χώρες της περιφέρειας, η γεωλογική αποθήκευση του CO2, η αλόγιστη ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας, η μη λογιστικοποίηση των γκρίζων εκπομπών (6) και των διεθνών μεταφορών, ο έλεγχος των ικανοτήτων απορρόφησης του CO2 από τα εδάφη και τα δάση… Δεν είναι τυχαίο ότι η Κίνα ξαναρχίζει την παραγωγή της άνθρακα.

Μαζί με δυο άλλες ακτιβίστριες, η Γκρέτα Τούνμπεργκ έγραφε πρόσφατα ότι “η κλιματική κρίση δεν αφορά μόνο το περιβάλλον. Είναι μια κρίση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της δικαιοσύνης, της πολιτικής βούλησης. Την εξέθρεψαν τα αποικιοκρατικά, ρατσιστικά και πατριαρχικά συστήματα καταπίεσης. Πρέπει όλα τους να τα διαλύσουμε. (7) Από το βήμα της COP, η νεαρή Σουηδέζα δήλωσε ότι η λύση δεν θα έλθει από τις συναντήσεις κορυφής αλλά από τους λαούς. Και πράγματι, αυτή είναι η λύση που επιβάλλεται μετά από ένα τέταρτο του αιώνα καπιταλιστικών κλιματικών πανηγυρικών διασκέψεων: Η λύση θα έλθει από τον αγώνα, όχι από τις COP!

Κανένας αγοραίος μηχανισμός δεν θα σταματήσει την κλιματική καταστροφή που προκαλεί η αγορά. Η καταστροφή της κοινωνίας και της φύσης είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η αποκατάσταση της φύσης και της κοινωνίας απαιτεί επιτακτικα να παράγουμε λιγότερο, να μεταφέρουμε λιγότερο, να μοιραζόμαστε περισσότερο, για να ικανοποιούμε πραγματικές κοινωνικές ανάγκες, και όχι εκείνες της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Πρόκειται για μια επιλογή κοινωνίας, μια επιλογή πολιτισμού. Και δεν μπορεί να τεθεί και να ξεκαθαρίσει παρά μέσα στους αγώνες. Ο εχθρός πρέπει να ονοματιστεί ξεκάθαρα: Ο εχθρός είναι το καπιταλιστικό παραγωγικιστικό, εκμεταλλευτικό, ρατσιστικό, πατριαρχικό και θανατηφόρο σύστημα.

Σημειώσεις

1. « How additional is the Clean Development Mechanism? », Öko-Institut E.V, Berlin 2016

2. Ειδικά ο κλάδος του HFC-23, από τον οποίο, με το πρόσχημα της μείωσης των εκπομπών, εκπέμπεται στη πραγματικότητα περισσότερο αέριο του θερμοκηπίου!

3. Financial Times, 15/12/2019.

4. El Independiente, 19/11/2019.

5.Climate Home News

6. Ορίζουμε ως “γκρίζες εκπομπές” τις εκπομπές που συνδέονται με την παραγωγή εισαγόμενων εμπορευμάτων.

7.https://www.project-syndicate.org/commentary/climate-strikes-un-conference-madrid-by-greta-thunberg-et-al-2019-11/

Μετάφραση: Γιώργος Μητραλιάς

ΠΗΓΗ: contra-xreos.gr - kommon.gr

«Διατεθειμένος να βελτιώσει» το σχέδιο για την μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, που έχει προκαλέσει νέο απεργιακό κύμα και διαδηλώσεις, τις τελευταίες δύο εβδομάδες στη Γαλλία, είναι ο Εμανουέλ Μακρόν, όπως γνωστοποίησε το περιβάλλον του προέδρου την Τετάρτη, λίγο πριν από τις νέες διαβουλεύσεις της κυβέρνησης με τους κοινωνικούς εταίρους, αργότερα μέσα στη μέρα.

Ο πρόεδρος «δεν θα εγκαταλείψει» το σχέδιο αυτό για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού, αλλά «είναι διατεθειμένος να το βελτιώσει μέσω των συζητήσεων με τα συνδικάτα», διευκρίνισε η γαλλική προεδρία, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μπορεί να υπάρξει «πρόοδος ως το τέλος της εβδομάδας».

Το βράδυ της Τρίτης, η γαλλική κυβέρνηση διόρισε τον Λοράν Πιετρασεφσκί ως νέο πολιτικό αρμόδιο για την εξέταση της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού, μετά την παραίτηση του αρχιτέκτονα του συστήματος  Ζαν-Πολ Ντελεβουά, ο οποίος είναι ύποπτος για σύγκρουση συμφερόντων. 

Μαζί με τον Πιετρασεφσκί, ο πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ συναντάει - εντός της ημέρας - τον έναν μετά τον άλλον, τους επικεφαλής των συνδικάτων και της εργοδοσίας, σε μια προσπάθεια εξεύρεσης λύσης στην κρίση, η οποία έχει παραλύσει σε μεγάλο βαθμό τα δημόσια μέσα μεταφοράς.

Σύμφωνα με την προεδρία, ο Μακρόν έχει θέσει ως «στόχο να εξασφαλιστεί μια παύση» της κινητοποίησης, «κατά τη διάρκεια των εορτών» των Χριστουγέννων. Τα συνδικάτα που βρίσκονται στην εμπροσθοφυλακή των διαμαρτυριών για το μεταρρυθμιστικό σχέδιο της κυβέρνησης, επαναλαμβάνουν προς το παρόν ότι θέλουν να συνεχίσουν την κινητοποίηση, χωρίς να αφήνουν το περιθώριο για μια «ανακωχή» μέσα στις γιορτές, οι οποίες αρχίζουν σε τρεις ημέρες στη Γαλλία.

πηγη: efsyn.gr

Ένας στους πέντε εργαζομένους στην Ελλάδα καλείται να ζήσει με λιγότερα από 500 ευρώ το μήνα, ενώ με λιγότερα από 700 ευρώ το μήνα αμείβεται ένας στους τρεις. Για το ήμισυ του εργατικού δυναμικού οι αμοιβές δεν υπερβαίνουν τα 800 ευρώ μηνιαίως, όπως προκύπτει από την ετήσια έκθεση της Εργάνης.

Στα χαμηλά κλιμάκια αμοιβής βρίσκεται το μεγαλύτερο ποσοστό από τους συνολικά 1,986 εκατ. εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, όπως προκύπτει από στοιχεία της Εργάνη.

Το 2019 ο αριθμός των εργαζομένων με μισθό χαμηλότερο των 500 ευρώ ήταν 406.416 έναντι 422.150 το 2018, με το ποσοστό τους να υποχωρεί ελαφρά στο 20,46% από 22,13%. Ένα επιπλέον 3,28% (65.179 εργαζόμενοι) αμείβονται φέτος με 501 έως 600 ευρώ. Συνολικά στην κατηγορία 401-600 ευρώ οι εργαζόμενοι είναι περίπου 150.000 λιγότεροι από το 2018, γεγονός που αποδίδεται εν πολλοίς στην αύξηση του κατώτατου και την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού.

Το 11,74% (233.116 εργαζομένοι) έχουν μισθό 601 έως 700 ευρώ. Στην κλίμακα 701 έως 800 ευρώ βρσίκονται 248.027 εργαζόμενοι, δηλαδή ποσοστό 12,49%, ενώ από 801 έως 900 ευρώ λαμβάνουν 166.389 (8,38%) και 901 έως 1.000 ευρώ 146.735 εργαζόμενοι (7,39%). Μισθό από 1.000 έως 2.000 ευρώ λαμβάνει περίπου το 20% των εργαζομένων, ενώ πάνω από 2.000 ευρώ μόλις το 8,2%.

Επιπλέον τα στοιχεία της Εργάνης αποκαλύπτουν ότι το διάστημα από 1η Οκτωβρίου έως 15 Νοεμβρίου 2019, υπέβαλαν ηλεκτρονικά συμπληρωματικό πίνακα προσωπικού 319.514 επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα. Οι επιχειρήσεις που απασχολούν εργαζομένους με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ανέρχονται σε 265.212, ενώ μαζί και με τα παραρτήματά τους ανέρχονται 313.375. Οι εργαζόμενοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ανέρχονται σε 2.085.581.

ΠΗΓΗ: