Σύμφωνα με Δελτίο Τύπου της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Θηραίων Πολιτών για την Ανέλκυση του Sea Diamond, 
 

Ναυάγιο «SEA DIAMOND» όπως Ναυάγιο «ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ»

Το ναυάγιο του SEA DIAMOND στη Σαντορίνη δείχνει να ακολουθεί την τύχη του ναυαγίου του ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ, με μία καθυστέρηση 7 ετών. Πέρασαν 13 χρόνια από τη βύθιση του SEA DIAMOND και άλλα 20 χρόνια από τη βύθιση του ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ. Και ενώ πολλοί θεωρούσαν ότι στο ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ έχει γίνει απάντληση καυσίμων και ότι έχει απομακρυνθεί το ρυπογόνο φορτίο του, παρατηρούμε πως μέχρι σήμερα εξακολουθεί να απειλεί και να καταστρέφει κατά τόπους το φυσικό περιβάλλον της Πάρου, με πετρελαιοειδή που διαρρέουν από τις δεξαμενές του. Στην επιφάνεια της θάλασσας γύρω από την περιοχή του ναυαγίου εμφανίστηκαν πετρελαιοκηλίδες, ενώ στα βράχια κοντινών παραλιών ξεβράστηκε πίσσα. Τα σαφή αυτά ίχνη της μόλυνσης από το «Εξπρές Σάμινα» παρατηρούνται από τις 12 Ιουνίου 2020.

Έτσι τοποθετήθηκαν και πάλι τα πλωτά φράγματα ανάσχεσης πετρελαιοειδών, ίδια με αυτά που έχουμε εδώ και 13 χρόνια πάνω από το ναυάγιο του «Sea Diamond». Υπολογίζεται ότι εντός του ναυαγίου του «Εξπρές Σάμινα» υπάρχουν κάποιες δεκάδες κυβικά μέτρα υγρών καυσίμων, ενώ εντός του ναυαγίου του «Sea Diamond» υπολογίζεται ότι υπάρχουν μερικές εκατοντάδες κυβικά μέτρα υγρών καυσίμων και λιπαντικών μηχανής, μερικές χιλιάδες κυβικά μέτρα μονωτικών υλικών όπως πετροβάμβακας και υαλοβάμβακας, μερικές εκατοντάδες κιλά ανόδια που περιέχουν βαρέα μέταλλα όπως μόλυβδο, κάδμιο και ψευδάργυρο, μερικές χιλιάδες μέτρα καλωδιώσεων που περιέχουν χαλκό, μερικές εκατοντάδες λίτρα ηλεκτρολύτη στις μπαταρίες του πλοίου που περιέχουν ισχυρά οξέα, μόλυβδο και κάδμιο, πολλά επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία χημικά όπως χρώματα, αντισκωριακά, σταθεροποιητές βαφών, αλλά και πολλές ηλεκτρονικές συσκευές στα όργανα και στις εγκαταστάσεις του πλοίου που περιέχουν υδράργυρο, ενώ όλες οι εύφλεκτες επιφάνειές του ήταν εμποτισμένες με βρωμιούχες επιβραδυντικές χημικές ενώσεις.

Το ναυάγιο του Sea Diamond, σύμφωνα με το πόρισμα της διαταχθείσης Πραγματογνωμοσύνης με τις υπ' αριθμ. 51/2017 και 373/2018 αποφάσεις του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς, χαρακτηρίστηκε ως εστία εκπομπής ρυπογόνων και επιβλαβών ουσιών, τόσο για το ανθρώπινο όσο και για το φυσικό περιβάλλον. Σύμφωνα με την πραγματογνωμοσύνη:
 

«Η επιβάρυνση που έχει επιφέρει το ναυάγιο του «Sea Diamond» στην περιοχή είναι σαφής και ο μοναδικός τρόπος αποτροπής της, είναι η οριστική απομάκρυνση του. Κάθε άλλη καθυστέρηση ή ενέργεια θα έχει ως αποτέλεσμα την οικολογική και όχι μόνον καταστροφή της Καλντέρας».

«Η τελική εξάλειψη των πιθανών κινδύνων ρύπανσης του ναυαγίου προσδιορίζονται χρονικά στα 420 χρόνια και συμπίπτει με τη χρονικήέκταση στο μέλλον των επιβλαβών εκπομπών από το πλοίο αλλά και με το χρονικό σημείο κατά το οποίο το «σώμα» του πλοίου θα καταστεί αδρανές».

«Ως βέλτιστη λύση (από περιβαλλοντικής απόψεως), προκρίνεται η ολική ανέλκυση του σκάφους».

Ταυτόχρονα σύμφωνα με τους πραγματογνώμονες που διόρισε το Τριμελές Εφετείο Πειραιά: «Με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα, η ανέλκυση του ναυαγίου SEA DIAMOND είναι πρακτικώς εφικτή»

Και ενώ παρακολουθούμε τη ρύπανση που προκαλεί το «Εξπρές Σάμινα» 20 χρόνια μετά τη βύθιση και την εγκατάλειψή του στα ανοιχτά της Πάρου, ενώ καθημερινά εδώ και 13 χρόνια παρακολουθούμε το Sea Diamond να ρυπαίνει την κλειστή Καλντέρα της Σαντορίνης, ενώ το Συμβούλιο της Επικρατείας με την απόφασή του 1820/2019 ακύρωσε τη σιωπηρή άρνηση της Διοικήσεως να προβεί στις απαραίτητες διαδικασίες για την ανέλκυση του Sea Diamond και επέβαλε στο Υπουργείο Ναυτιλίας, που έχει άμεση αυτοτελή υποχρέωση και αρμοδιότητα να κινήσει τις διαδικασίες ανέλκυσης του Sea Diamond, ουδείς δείχνει να ενδιαφέρεται για τη λύση ενός τόσο σημαντικού περιβαλλοντικού προβλήματος που απειλεί και υποβαθμίζει καθημερινά εδώ και 13 χρόνια το μοναδικό φυσικό περιβάλλον της Σαντορίνης. Δηλαδή της βιτρίνας του τουρισμού της χώρας μας, όπου ο ίδιος ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε πριν λίγες μέρες για να σημάνει παγκοσμίως την έναρξη της τουριστικής μας περιόδου!

Όλοι οι κάτοικοι της Σαντορίνης, μαζί με την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Θήρας από τις 17/2/2020, απαιτούμε την άμεση ανέλκυση του ναυαγίου K/Z SEA DIAMOND και δεν θα σταματήσουμε να διεκδικούμε μέχρι να δικαιωθούμε. Πιστοί στο δίκαιο αγώνα μας εδώ και 13 χρόνια, για άλλη μια φορά καλούμε την πολιτεία να σεβαστεί την απόφαση 1820/2019 του Συμβουλίου της Επικρατείας και να εφαρμόσει τις διατάξεις του Νόμου 2881/2001, του άρθρου 24 του Συντάγματος, όσο και τις διατάξεις των Π.Δ. 55/1998 και 11/2002, προκειμένου να υποχρεώσει την πλοιοκτήτρια ως υπεύθυνη του ναυαγίου και τον αλληλασφαλιστικό της οργανισμό, να πληρώσουν για την ανέλκυση του SeaDiamond, η οποία είναι απαραίτητη και εφικτή σύμφωνα με τις πρόσφατες δικαστικές πραγματογνωμοσύνες!

Ανελκύστε το «SEA DIAMOND». Σταματήστε άλλο ένα περιβαλλοντικό έγκλημα!

Μετά τιμής, Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Θηραίων Πολιτών για την Ανέλκυση του Sea Diamond.

πηγη:

Η χοληδόχος κύστη (κοινώς χολή) είναι ένα όργανο σε σχήμα αχλαδιού, που βρίσκεται κάτω από την δεξιά πλευρά του ήπατος.

Η κυρία λειτουργία της είναι να συγκεντρώνει μέρος του πεπτικού υγρού (χολή) που παράγεται από το ήπαρ.

Το υγρό αυτό ελευθερώνεται από την χοληδόχο κύστη μετά το φαγητό, βοηθώντας στην πέψη κυρίως των λιπαρών ουσιών.

Τα προβλήματα στην χοληδόχο κύστη προκαλούνται συνήθως από την παρουσία χολολίθων (πέτρες), οι οποίες σχηματίζονται κυρίως από χοληστερόλη και χολικά άλατα στην χοληδόχο κύστη ή στον χοληδόχο πόρο.

Οι αιτίες δημιουργίας χολολίθων δεν είναι γνωστές, γι' αυτό και δεν υπάρχουν τρόποι πρόληψης της δημιουργίας τους.

Εάν οι πέτρες αυτές προχωρήσουν στον χοληδόχο πόρο, εμποδίζουν τη ροή της χολής προς το έντερο και προκαλούν τη διόγκωση της κύστης, με αποτέλεσμα να εκδηλώνονται τα παρακάτω συμπτώματα:

Οξύ κοιλιακό άλγος

Εμετοί

Δυσπεψία

Πυρετός

Εάν η πέτρα στη χολή αποφράξει τον κοινό χοληδόχο πόρο, μπορεί να προκληθεί ίκτερος (κιτρίνισμα του δέρματος) ή παγκρεατίτιδα

πηγη: onmed.gr

Νέο κύμα ανεργίας και ένταση της εργασιακής επισφάλειας ως επακόλουθο της νέας κρίσης, προβλέπει έκθεση του Ινστιτούτου της ΓΣΣΕ. Η ανεργία μάλιστα ενδέχεται να πλήξει μέχρι και 192 χιλιάδες εργαζόμενους, με ιδιαίτερο κίνδυνο να διατρέχουν οι απασχολούμενοι σε χώρους που πλήττονται έντονα από τον ιό καθώς απαιτούν φυσική παρουσία.

Οι πολίτες του Βόλου διαδηλώνουν κατά της καύσης σκουπιδιών στις εγκαταστάσεις της ΑΓΕΤ Ηρακλής και η δημοτική αρχή τους αντιμετωπίζει με τη βία των ΜΑΤ, εξυπηρετώντας την πολυεθνική Lafarge και την Ευρωπαϊκή Ένωση. H ΑΓΕΤ εισάγει σκουπίδια από την Ιταλία, όπου η καύση τους γινόταν παλιότερα από την ιταλική μαφία.

Με την Κίνα να απαγορεύει από το 2018 την εισαγωγή σκουπιδιών, η Δυτική Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να πετά τα σκουπίδια της στην πάλαι ποτέ περιφέρεια του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Τα μεταφέρει στην περιφέρεια της Ε.Ε. και συγκεκριμένα σε χώρες όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία και προσφάτως και η Ελλάδα.

Το INFO-WAR παρουσιάζει ένα σύντομο ιστορικό της καύσης σκουπιδιών, από την ιταλική μαφία μέχρι τον Βόλο, σε κείμενα του Χρήστου Αβραμίδη και επιμέλεια του Αλέξανδρου Λιτσαρδάκη.

Δείτε το INFO-VIDEO, διαβάστε το σχετικό κείμενό μας στην ΕΦ.ΣΥΝ. και ακούστε το αφιέρωμα του ραδιοφωνικού INFO-WAR στην καύση σκουπιδιών.

ΠΗΓΗ: kommon.gr

Δέσποινα Κουτσούμπα

Το μήνυμα του δημοψηφίσματος, το 61,3% του «Όχι», έπρεπε επειγόντως να φιμωθεί, να παρερμηνευτεί, να λοιδορηθεί και τελικά να ξεχαστεί.

Έχουν περάσει πέντε χρόνια από εκείνο το βράδυ που μας σημάδεψε. Από όλες τις στιγμές των χρόνων 2010-2015 και της κινητοποίησης του κόσμου που συνηθίσαμε να ονομάζουμε «αντιμνημονιακό κίνημα», το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν μια στιγμή τομής. Μπορεί να συνιστά τομή το αποτέλεσμα μιας κάλπης; Ναι, όταν αυτό είναι τόσο αντίθετο στην Εκάλη από το Περιστέρι, στις ψήφους των εργοδοτών από τις ψήφους των εργαζομένων, των πλούσιων από τους φτωχούς. Ναι, ήταν ένα ταξικό αποτέλεσμα, που είχε σμιλευτεί μέσα σε πέντε χρόνια σκληρών αγώνων, μεγάλων απεργιών, συνελεύσεων και συγκρούσεων στις πλατείες, στησίματος της αλληλεγγύης των από κάτω. Ήταν ένα ταξικό αποτέλεσμα που ήρθε να βροντοφωνάξει ότι η πλειοψηφία είμαστε εμείς οι «από κάτω», κι αν αψηφήσουμε την τρομοκρατία, το φόβο, την εκμετάλλευση, μπορούμε να κερδίσουμε. Κι αυτός είναι βασικός λόγος που το μήνυμα του δημοψηφίσματος, το 61,3% του «Όχι», έπρεπε επειγόντως να φιμωθεί, να παρερμηνευτεί, να λοιδορηθεί και τελικά να ξεχαστεί.

Δε θέλει να θυμάται το δημοψήφισμα η αστική τάξη της χώρας, που μετά από πολλά χρόνια ένιωσε να απειλείται από τους «ξεβράκωτους»

Δεν θέλει να θυμάται το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα που προκάλεσε το δημοψήφισμα. Γιατί η ηγεσία του πίστευε εξαρχής ότι ήταν ένα «κόλπο grosso», ένας τρόπος να «διαπραγματευτούν» καλύτερα το μνημόνιο, που είχαν ξεκινήσει να ετοιμάζουν από τη συμφωνία της 20 Φλεβάρη 2015. Σε αντίθεση με τα εξαγγελλόμενα, δεν ήθελαν να διαπραγματευτούν με την τρόικα, αλλά με τον ίδιο τον κόσμο που τους είχε ψηφίσει. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ πόνταρε στον φόβο που θα δημιουργούσε η αντίδραση των «ισχυρών» της ΕΕ. Ο εργαζόμενος λαός τους διέψευσε. Από το βράδυ του δημοψηφίσματος η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ανασυντάχθηκε και έδειξε ποιους ήθελε για συμμάχους, καλώντας το συμβούλιο των (παντελώς ηττημένων) πολιτικών αρχηγών για να ξεπεράσουν με «εθνική ομοψυχία» τον κραδασμό του δημοψηφίσματος.

Δε θέλει να θυμάται το 61,3% η ΝΔ, το ΚΙΝΑΛ και το Ποτάμι που πολέμησαν λυσσαλέα για να νικήσει ο φόβος -και έχασαν κατά κράτος. Το βράδυ του δημοψηφίσματος ο τότε αρχηγός της ΝΔ Β. Μεϊμαράκης προειδοποίησε ότι «οι δυνάμεις της αστικής τάξης θα απαντήσουν». Ήταν η αναμενόμενη αντίδραση όλου του αστικού πολιτικού κόσμου απέναντι στην ψήφο του «κυρίαρχου λαού», που κατά τα άλλα ισχυρίζονται ότι «τιμούν» και «σέβονται». Γιατί όταν το μαχαίρι φτάνει στο κόκκαλο και διακυβεύεται αληθινά το συμφέρον της αστικής τάξης, οι «καθώς πρέπει» πολιτικές διαμεσολαβήσεις πάνε περίπατο και τη θέση τους παίρνει η ωμότητα του αστικού πολιτικού συστήματος και των συμφερόντων που καλείται να υπηρετήσει, που δεν έχουν καμία σχέση με… δημοκρατικές ανησυχίες.

Δε θέλει να θυμάται το δημοψήφισμα η αστική τάξη της χώρας, που μετά από πολλά χρόνια ένιωσε να απειλείται από τους «ξεβράκωτους». Δε θέλουν να θυμούνται το δημοψήφισμα οι ολιγάρχες των μίντια, που πίστευαν ότι με στημένες εκπομπές και δημοσκοπήσεις (που μέχρι την τελευταία στιγμή έδιναν υπεροχή στο «Ναι») θα μπορούσαν να καναλιζάρουν τη βούληση της πλειοψηφίας -κι όμως είχαν ήδη χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας και δεν το ξαναβρήκαν ποτέ.

Δεν θέλει να θυμάται το δημοψήφισμα ούτε η πολιτική τάξη της ΕΕ, γιατί ήταν ένα από τα πιο ηχηρά χαστούκια που είχε δεχτεί μέσα στην καπιταλιστική κρίση που μαινόταν από το 2008. Παρά την τρομοκρατία και τις απειλές για την φτώχεια στην οποία θα καταδίκαζε τη χώρα η σύγκρουση με την ΕΕ (λες και δεν είχε καταδικάσει το λαό στη φτώχεια η πρόσδεση στο άρμα της ΕΕ), παρά τις προειδοποιήσεις ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος εξόδου από το ευρώ, το 61,3% του «Όχι», αν διαδιδόταν όπως διαδόθηκε η φλόγα των πλατειών λίγα χρόνια πριν, θα οδηγούσε την ΕΕ σε μια πρωτοφανή πολιτική κρίση. Έπρεπε με κάθε τρόπο να ηττηθεί και να ξεχαστεί.

Δε θέλει να θυμάται το δημοψήφισμα, όμως, ούτε το ΚΚΕ. Ο θλιβερός απών από τη μάχη που δόθηκε, το κόμμα που αναφέρεται στην εργατική τάξη αναζητά δικαίωση για τη στάση του άκυρου/αποχής στην προδοσία του δημοψηφίσματος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κάνει ότι ξεχνά ότι το βασικό του σύνθημα, η «ανυπακοή», είχε γίνει πράξη από την εργατική τάξη, τους ανέργους, τη νεολαία, τα φτωχά λαϊκά στρώματα εκείνη τη μέρα. Κι όμως, μόλις το ΚΚΕ βρέθηκε μπροστά στο δίλημμα να εκφράσει αυτό το ορμητικό ποτάμι της ανυπακοής, οχυρώθηκε πίσω από το «δεν θα πετύχετε τίποτα», ενώ εννοούσε ότι δεν ήθελε να αναλάβει την ευθύνη να συμβεί κάτι διαφορετικό.

Για μας εκείνο το βράδυ ήταν κάτι διαφορετικό. Γιατί είχαμε ζήσει μαζί με τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους την αγωνία των πρώτων ημερών. Περάσαμε μαζί τους τις ώρες έξω από τα ΑΤΜ. Το σφίξιμο των δοντιών στην ερώτηση αν μπορούμε να τα καταφέρουμε, αν θα χουμε φαγητό, αν θα χουμε φάρμακα. Γιατί είχαμε βρεθεί στα ίδια μετερίζια στις διαδηλώσεις του 2010, είχαμε ξανακάνει τις συζητήσεις για το ευρώ και τη διαγραφή του χρέους στις πλατείες του 2011, είχαμε ανάψει μαζί φωτιές τον Φλεβάρη του 2012. Είχαμε ξενυχτήσει μαζί με τις καθαρίστριες έξω από το Υπουργείο Οικονομικών και μέσα στην κατειλημμένη ΕΡΤ. Αναγνωρίσαμε το χαμόγελο όταν μοιράζαμε για το «τριπλό όχι», σφίξαμε μαζί τη γροθιά, κι αναγνωρίσαμε την αλλαγή των τελευταίων ημερών όταν σηκώθηκαν πια οι μαγκούρες ενάντια στις απειλές της Μέρκελ και του Σόιμπλε. Νιώσαμε το ποτάμι του «Όχι» πολύ πριν αποτυπωθεί στην κάλπη και για πρώτη φορά βλέπαμε ότι είχε πίσω του την αποφασιστικότητα της επίγνωσης ότι δεν ζητάμε να γυρίσουμε στη ζωή μας πριν το 2010, ζητάμε να χτίσουμε κάτι διαφορετικό.

Αναγνωρίσαμε το χαμόγελο όταν μοιράζαμε για το «τριπλό όχι», σφίξαμε μαζί τη γροθιά, είδαμε την αλλαγή των τελευταίων ημερών όταν σηκώθηκαν πια οι μαγκούρες ενάντια στις απειλές της Μέρκελ και του Σόιμπλε

Εκείνο το αποτέλεσμα ήταν για τη δική μας αριστερά μια δικαίωση πολλών χρόνων. Κι όμως, ήταν μαζί κι ένα τραύμα. Γιατί από την επομένη του δημοψηφίσματος, από τη στιγμή που, μετά το πρώτο σοκ, όλες οι δυνάμεις του συστήματος ενώθηκαν για να το εξαφανίσουν, είδαμε ότι οι δυνάμεις μας δεν ήταν επαρκείς. Ότι οι αυταπάτες, οι παλινωδίες, οι υστερήσεις του κινήματος, μαζί με τις δικές μας αδυναμίες να έχουμε οικοδομήσει πραγματικούς κοινωνικούς δεσμούς με αυτό το πλατύ κομμάτι του λαού, η δική μας λειψή προετοιμασία στο πώς θα γίνουν όλα αυτά, τη στιγμή που περισσότερο από ποτέ φαινόταν ότι μπορούσαν να είναι εφικτά, είχαν ως αποτέλεσμα λίγες εβδομάδες μετά η οργή για την ψήφιση του νέου μνημονίου, κόντρα στη βούληση του 61,3%, να μη μετασχηματιστεί σε μάχιμη δύναμη ανατροπής.

Έχουμε πολλά ακόμη να μάθουμε από κείνη την τομή. Είμαστε οι μόνοι που θέλουμε να τη θυμόμαστε, κι όμως ακόμη δεν την έχουμε αξιολογήσει επαρκώς. Αν θέλουμε να είμαστε η αριστερά αυτού του 61,3%, η αντικαπιταλιστική αριστερά των «από τα κάτω», θα πρέπει να ξαναδούμε τη στάση μας πριν και μετά το δημοψήφισμα. Κι αν δεν άλλαξε τον ρου της ιστορίας, μπορούσε όμως να αλλάξει εμάς. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά…

(Το κείμενο αυτό αφιερώνεται στον Σωτήρη, που έλειπε το βράδυ του δημοψηφίσματος και μας λείπει ακόμη)

ΠΗΓΗ: prin.gr

Χωρίς ΠΑΣΟΚ τίποτε δεν γίνεται. Πώς δικαιολόγησε το ΚΙΝ.ΑΛ την απόφασή του να ψηφίσει το νομοσχέδιο με τα διατάγματα της δικτατορίας.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει πολλά παραδείγματα για το πώς πολιτικές δυνάμεις, προκειμένου να δικαιολογήσουν επιλογές τους, επιχειρούν να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα.  Με αυτή την λογική μας έχει προκύψει στο πρόσφατο παρελθόν το «μνημόνιο με ανθρώπινο πρόσωπο». Όμως το Κίνημα Αλλαγής φαίνεται ότι κατάφερε να …απογειώσει αυτή την λογική. Έτσι, μας προέκυψε η δυνατότητα ένας απροσχημάτιστος «χουντονόμος» να μπορεί να έχει προοδευτικά χαρακτηριστικά. Προφανώς μιλάμε για το νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις που πρόκειται να ψηφιστεί τη Πέμπτη 9 Ιουλίου, από την Νέα Δημοκρατία, το ΚΙΝ.ΑΛ και κατά πάσα πιθανότητα την Ελληνική Λύση.

Το Κίνημα Αλλαγής, αν και όπως δείχνει ο χρόνος που απαιτήθηκε για την λήψη της απόφασης με αρκετές εσωτερικές αντιρρήσεις, ανακοίνωσε περίτρανα δια της προέδρου του, Φώφης Γεννηματά, ότι θα ψηφίσει το νομοσχέδιο. Μάλιστα – συναισθανόμενο ίσως τον βαθμό της έκθεσής του – εξέδωσε και ειδικό ενημερωτικό σημείωμα στην συνέχεια για να αιτιολογήσει την πράξη του. Στα εντυπωσιακά της ανακοίνωσης μπορεί κανείς να συμπεριλάβει την αναφορά που λέει πως «οι αρχές και οι αξίες του ΠΑΣΟΚ και του Κινήματος Αλλαγής επέβαλαν μία δυναμική αλλά δημιουργική αντιπολίτευση».

Πού οδήγησαν λοιπόν αυτές οι αξίες; Στο συμπέρασμα ότι «χωρίς το Κίνημα Αλλαγής, το νομοσχέδιο θα περνούσε με την αρχική, αυταρχική μορφή του». Μόνο που το νομοσχέδιο διατηρεί αλώβητα όλα άρθρα του που προκύπτουν από μεταφρασμένα στην δημοτική διατάγματα της Χούντας. Πράγμα που μάλλον διατηρεί την «αυταρχική μορφή του» εκτός πια αν τα χουντικά διατάγματα δεν ήταν τελικά και τόσο …αυταρχικά.

Μάλιστα, το ΚΙΝ.ΑΛ υποστηρίζει πως ως προς την απαγόρευση μίας διαδήλωσης «το αρχικό σχέδιο προέβλεπε απαγόρευση από την αστυνομική αρχή μόνον με απλή γνώμη του δημάρχου.Μετά από δική μας πρόταση, προβλέπεται πλέον η σύμφωνη γνώμη του προέδρου Πρωτοδικών». Μόνο που η σύμφωνη γνώμη του δικαστικού προβλέπεται να είναι απαραίτητη μέχρι και 24 ώρες πριν την διαδήλωση. Εφόσον παρέλθει η προθεσμία (πράγμα εξαιρετικά πιθανό αφού ουδείς υποχρεώνει την δικαστική αρχή να εκδώσει απόφαση) τότε το θέμα επαφίεται στην αστυνομία.

Επίσης, σημειώνει ότι «στο αρχικό νομοσχέδιο οι αυθόρμητες συναθροίσεις κατά κανόνα απαγορεύονταν και για να επιτραπούν ήταν απαραίτητη ειδική απόφαση. Μετά από δική μας πρόταση, η αυθόρμητη συνάθροιση επιτρέπεται και μόνο κατ’ εξαίρεση μπορεί να απαγορευθεί αν απειλείται η δημόσια ασφάλεια και μετά από ενημέρωση του αρμόδιου εισαγγελέα Πρωτοδικών». Με απλά λόγια η αστυνομία – και πάλι- θα κρίνει αν απειλείται η δημόσια ασφάλεια (που πάντα θα …απειλείται) και έχει την δυνατότητα να …ενημερώσει τον εισαγγελέα.  Παράλληλα το ΚΙΝ.ΑΛ υποστηρίζει ότι οι διαλύσεις συγκεντρώσεων θα γίνονται παρουσία εισαγγελέα (ενώ το νομοσχέδιο δεν το θέτει ως επιχειρησιακή προϋπόθεση) λες και αυτό ήταν το σημαντικό πρόβλημα του νομοσχεδίου. Όπως και το ότι απαλείφθηκαν τα άρθρα που προέβλεπαν ποινές σε μετέχοντες σε απαγορευμένη διαδήλωση. Αυτά δηλαδή που η κυβέρνηση γνώριζε ότι θα ήταν αδύνατον να εφαρμοστούν.

Φυσικά, το πιο ουσιώδες σημείο του νομοσχεδίου, δηλαδή το ότι …πρέπει να πάρει κανείς άδεια από τον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη για να κάνει διαδήλωση δεν έχει θιχτεί ούτε στο ελάχιστο. Αντιθέτως, με την πρακτική που ακολουθεί το Κίνημα Αλλαγής, ο νυν υπουργός Προ-Πο και πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ απλά θα μπορεί να λέει ότι το νομοσχέδιο του πέρασε με ευρεία πλειοψηφία.

Όλα αυτά φυσικά δεν είναι καθόλου παράξενα αν σκεφτεί κανείς πως ανάλογη πρόταση έχει διαμορφώσει στο παρελθόν και ο Γιώργος Καμίνης, πρώην δήμαρχος και νυν βουλευτής επικρατείας του ΚΙΝ.ΑΛ που ήταν και εισηγητής στο νομοσχέδιο. Η διαπραγμάτευση άλλωστε των δύο χώρων δεν ήταν κρυφή η κάτω από το τραπέζι. Αντιθέτως διεξήχθη δημοσίως την προηγούμενη Παρασκευή όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρέθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο στην Βουλή στην «Ώρα του Πρωθυπουργου». Εκεί η Φώφη Γεννηματά κάλεσε τον πρωθυπουργό να κάνει αλλαγές στο νομοσχέδιο  λέγοντας πώς «έτσι όπως είναι δεν ψηφίζεται». Η κυβέρνηση προφανώς ανταποκρίθηκε.

Έτσι ίσως πήραμε μια γεύση πώς θα είναι στο πιθανό μέλλον μια συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας – ΚΙΝ.ΑΛ….

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Στο 8,5% υπολογίζει την ύφεση φέτος η Grand Thorton, στην πιο αντιπροσωπευτική μελέτη της επίδρασης της πανδημίας σε δείγμα επιχειρήσεων που αντιστοιχούν περίπου το 11% του συνολικού κύκλου της χώρας. Η μελέτη της Grand Thorton περιέλαβε δείγμα 17.000 επιχειρήσεων με ετήσιο τζίρο άνω των 200.000 ευρώ.

Σύμφωνα με τα βασικά ευρήματα της μελέτης, επιχειρήσεις που παράγουν κύκλο εργασιών 32,9 δισ. ευρώ και απασχολούν περίπου 1,1 εκατ. εργαζομένους, δηλαδή περίπου 25% του συνόλου, διέκοψαν τη δραστηριότητά τους λόγω της πανδημίας.

Στις επιχειρήσεις του δείγματος αναμένεται μια μείωση του κύκλου εργασιών τους κατά 12,4% σε σχέση με πέρσι και μια μείωση της λειτουργικής τους κερδοφορίας κατά 39%. Ακόμη, θα μειωθεί η ρευστότητά τους κατά 5,6 δισ. ευρώ και το σύνολο των δεδομένων, μαζί με το γεγονός ότι η μεγαλύτερη επίδραση θα καταγραφεί σε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας που σχετίζονται με τον τουρισμό, όπως οι μεταφορές, τα καταλύματα και η εστίαση, κατατείνει σε μια εκτίμηση συρρίκνωσης του ΑΕΠ κατά 8,5%. Ειδικά για τον τουρισμό η μελέτη της Grand Thorton εκτιμά ότι η μείωση του κύκλου εργασιών θα φτάσει το 52%.

Συνολικά, κατά τη μελέτη, το ΑΕΠ της χώρας θα περιοριστεί φέτος σε μόλις 171,5 δισ. ευρώ, έναντι αρχικής πρόβλεψης –προ πανδημίας– για σχεδόν 192 δισ., ενώ για το 2021 η μελέτη προβλέπει ότι θα ανέβει στα 180 δισ. ευρώ, 10 δισ. ευρώ κάτω από την επίδοση του 2019.

«Στην περίπτωση αυτή, η οικονομία το 2021 εκτιμάται πως θα επιστρέψει στα επίπεδα του 2017, έχοντας απολέσει τον πλούτο που δημιουργήθηκε την τελευταία 3ετία», σημειώνει χαρακτηριστικά η μελέτη της Grand Thorton, που διευκρινίζει ότι η εκτίμηση για τη μεταβολή του ΑΕΠ παίρνει υπόψη και την ταχύτητα άρσης των περιοριστικών μέτρων και το μέγεθος των αντισταθμιστικών μέτρων που παίρνει η κυβέρνηση.

Εκτός από τον τουρισμό, που κατά τη μελέτη θα έχει τις μεγαλύτερες απώλειες, οι κλάδοι με τη μεγαλύτερη μείωση τζίρου θα είναι: οι αερομεταφορές (46%), οι θαλάσσιες μεταφορές (42%), η εστίαση (41%), η διασκέδαση-ψυχαγωγία (42%), η παροχή υπηρεσιών (39%), οι διοικητικές και υποστηρικτικές δραστηριότητες (36%), η μεταφορά και αποθήκευση (24%). Οι μόνοι κλάδοι με προοπτική έστω ελάχιστης αύξησης τζίρου είναι οι τηλεπικοινωνίες (1%) και η γεωργία-αλιεία (2%).

Με τα ευρήματα της Grand Thorton συνδέεται και ο «δείκτης φόβου» του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ), που καταγράφει αύξηση της αβεβαιότητας των επενδυτών για την ελληνική αγορά, δεδομένης και της αβεβαιότητας για την έκβαση της πανδημίας. Η τιμή του δείκτη KEPE GRIV, που αποτυπώνει την αβεβαιότητα των συμμετεχόντων στην αγορά παραγώγων για τη βραχυπρόθεσμη πορεία της ελληνικής αγοράς, αυξήθηκε τον Ιούνιο στο 33,80% από 29,56% τον Μάιο.

πηγη: efsyn.gr

Διασώθηκαν από το Talia ένα λιβανέζικο πλοίο που μεταφέρει ζώα, στη ζώνη της Μάλτας, αλλά η Μάλτα και η Ιταλία εδώ και τρεις ημέρες αρνούνται να τους δεχτούν.

Το θαλάσσιο εμπόριο αναμένεται φέτος να υποχωρήσει κατά 1 δισ. σε όρους όγκου, ως άμεση απόρροια της πανδημίας, σύμφωνα με όσα αναφέρει ο ναυλομεσιτικός οίκος Clarksons.

Στην εξαμηνιαία αξιολόγηση του αντίκτυπου του Covid-19 στο θαλάσσιο εμπόριο, ο Steve Gordon, managing director of Clarksons Research, ανέφερε τα εξής: «Το ισχυρό οικονομικό σοκ της πανδημίας για τη ναυτιλιακή βιομηχανία γίνεται περισσότερο σαφές: εκτιμούμε ότι τον Μάιο το θαλάσσιο εμπόριο υποχώρησε κατά 10,6% σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα πέρυσι, ενώ οι εκτιμήσεις μας συνιστούν ότι φέτος θα υποχωρήσει κατά 5,6%, αντιπροσωπεύοντας “χαμένο” εμπόριο 1 δισ. και τη μεγαλύτερη μείωση των τελευταίων 35 ετών».

Ο κ. Gordon σημειώνει παράλληλα ότι το αποκορύφωμα του αντίκτυπου της πανδημίας στο διά θαλάσσης εμπόριο έχει πιθανόν περάσει και συμπληρώνει ότι η λιμενική δραστηριότητα στην Κίνα έχει ομαλοποιηθεί.

Σε ό,τι αφορά τη ναυπηγική βιομηχανία, ο ίδιος επισήμανε ότι έχει καταγραφεί μια μείωση 20% στις παραδόσεις νεότευκτων, ωστόσο διαφαίνεται μια ανάπτυξη στον κλάδο τελευταία.

Φωτό: Chris Pagan/Unspalsh

πηγη: naftikachronika.gr

Στη δημιουργία εμβολίου για τη νόσο COVID-19 εστιάζουν οι γιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Ιωάννης Ντάνασης, Μαρία Γαβριατοπούλου και Θάνος Δημόπουλος, καθηγητής Θεραπευτικής και πρύτανης ΕΚΠΑ τονίζοντας πως «οι γνώμες των ειδικών διίστανται ως προς τον χρονικό ορίζοντα ανάπτυξής του».

«Το πιο αισιόδοξο σενάριο είναι για τα τέλη του χρόνου, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι απέχουμε 12 έως 18 μήνες για ευρέως διαθέσιμο εμβόλιο. Οι πρώτες ενδείξεις είναι αρκετά ενθαρρυντικές, ωστόσο απαιτούνται ορισμένες προϋποθέσεις που καθιστούν δύσκολη την ακριβή πρόβλεψη για το πότε το εμβόλιο θα είναι διαθέσιμο.

Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται:

• Η δυνατότητα του εμβολίου να παράγει αντισωματική απάντηση για επαρκές χρονικό διάστημα (για παράδειγμα, χρονικό διάστημα 3 μηνών δεν κρίνεται επαρκές).
• Η ολοκλήρωση των απαραίτητων ελέγχων, ώστε να διασφαλιστούν η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του εμβολίου.
• Ακολούθως η δυνατότητα μαζικής παραγωγής σε ευρεία κλίμακα, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες σε παγκόσμια κλίμακα.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων 17 υποψήφια εμβόλια για τον κορονοϊό βρίσκονται υπό αξιολόγηση σε κλινικές μελέτες. Σημειώνεται, ότι είναι ενεργείς αρκετές μελέτες φάσης 1 και 2, καθώς και δύο κλινικές μελέτες φάσης 3, οι οποίες εφόσον δείξουν θετικά αποτελέσματα θα οδηγήσουν πιθανότατα σε σχετική έγκριση του εμβολίου από τις εγκριτικές Αρχές.

Επιπλέον, τουλάχιστον 132 υποψήφια εμβόλια βρίσκονται υπό αξιολόγηση σε προκλινικές μελέτες. Κάποια από αυτά βασίζονται σε τεχνολογίες DNA ή RNA, δηλαδή παράγουν τμήματα του ιού μετά τον εμβολιασμό μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό, ώστε να ενεργοποιηθεί το ανοσοποιητικό σύστημα. Ορισμένα βασίζονται σε ανασυνδυασμένες υπομονάδες που περιέχουν ιικούς επίτοπους, ενώ άλλα βασίζονται σε φορείς με βάση απενεργοποιημένο αδενοϊό και άλλα σε χορήγηση κεκαθαρμένου αδρανοποιημένoυ ιού.

πηγη: newsbeast.gr