Χρεοκοπεί το 50% των καταστημάτων εστίασης-500.000 άνθρωποι στον δρόμο
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Θα σωθούν μόνο αν η κυβέρνηση τους επιδοτήσει με το 30% του τζίρου τους
«Κραυγή αγωνίας» από τον πρόεδρο της ΓΣΕΒΕΕ Γιώργο Καββαθά, ο οποίος δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή πως το 50% των επιχειρήσεων εστίασης είναι έτοιμες να βάλουν λουκέτο λόγω των απαγορεύσεων κυβέρνησης και λοιμωξιολόγων, αφήνοντας τουλάχιστον 500.000 ανθρώπους στον δρόμο.
«Η εστίαση παραμένει κλειστή χωρίς προοπτική ανοίγματος. Δεν υπάρχει κανένα μέτρο στήριξης του κλάδου. Χρειάζεται ειδικό πρόγραμμα στήριξης. Αν δεν γίνει αυτό θα κλείσει το 50% των επιχειρήσεων» τόνισε, λέγοντας ότι στην εστίαση απασχολούνται άμεσα 330.000 άτομα, ενώ έμμεσα απασχολεί 1.000.000 Έλληνες.
Δήλωσε πως για να μην μείνουν 500.000 άνθρωποι στον δρόμο η κυβέρνηση θα πρέπει να επιδοτήσει στα μαγαζιά το 30% του τζίρου τους σε σχέση με πέρυσι, κάτι που δείχνει πολύ δύσκολο να συμβεί, αν κρίνουμε με τα μέχρι τώρα πενιχρά μέτρα στήριξης της κυβέρνησης στην κοινωνία.
Όσον αφορά για το νέο κλείσιμο της αγοράς από λοιμωξιολόγους και κυβέρνηση δήλωσε «Αντί ν’ανοίξουν την αγορά την κλείνουν, έχουμε χάσει την εορταστική και την περίοδο των εκπτώσεων και το click away ωφέλησε κυρίως στις μεγάλες επιχειρήσεις».
Ακόμα, έκανε λόγο για «παλινωδίες» στο τρόπο ανοίγματος της αγοράς τον Δεκέμβριο, η οποία προκάλεσε μεγάλα προβλήματα στους εμπόρους, καθώς είχαν προχωρήσει σε προμήθειες, με αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς να βγήκαν και ζημιωμένοι.
Ζήτησε, μάλιστα, από την κυβέρνηση να δεσμευθεί, εάν δεν δοθεί το ποσό του 1,5 δις από την επιστρεπτέα προκαταβολή, να υπάρξει παράταση, ώστε να ενταχθούν στο μέτρο οι έμποροι και οι βιοτέχνες.
πηγη: iskra.gr
Πρόκειται μόνο για έναν Τράμπ; (σχόλιο για τα γεγονότα στις ΗΠΑ)
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Παναγιώτης Μαυροειδής
Δημήτρης Τατάκης: Ολόρθος, ένα με τους βράχους
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ
Απόψε στις σκηνές γονατιστοί
κοιτάζουμε προς στ’ άδειο σου τσαντίρι
κι ανάβουν οι λαμπάδες της καρδιάς
στο άγνωστο που σ’ έχουν κοιμητήρι.
Και στο λαό μας κάνουμε την προσευχή
Ν’ αξιωθούμε τίμιο θάνατο
Και δίνουμε στη μνήμη σου τον όρκο
την πίστη σου να κάνουμε ένα λάβαρο.
Γιάννης Παλαβός
Το στέλεχος της θρυλικής ΟΕΝΟ (Ομοσπονδίας Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων) ο καπετάνιος Μήτσος Τατάκης, συνελήφθη το 1948 και στάλθηκε εξορία, για λίγους μήνες αρχικά στην Ικαρία και από κει, στις 5 Νοέμβρη 1948, στο θανατονήσι, την Μακρόνησο, στις Στρατιωτικές Φυλακές Αθηνών, την περιβόητη ΣΦΑ.
Ο θεάρεστος κύκλος της «Αναμόρφωσης» των παραπλανημένων και παραστρατημένων νεολαίων που είχαν προσβληθεί από το μικρόβιο του κομμουνισμού και συμμετείχαν στον μεγαλειώδη αγώνα της Εθνικής Αντίστασης μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ ξεκίνησε αμέσως και για τον Τατάκη με τα βασανιστήρια υποδοχής των νέων κρατουμένων. Από την πρώτη στιγμή αυτό που του ζητούσαν ήταν μια «απλή» Δήλωση Μετανοίας, μια αποκήρυξη μετά βδελυγμίας και καταδίκη «του ΚΚΕ και των παραφυάδων του, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ…».
Γρήγορα τον πέταξαν, μαζί με τους υπόλοιπους «αδήλωτους» συγκρατούμενούς του, στους κλωβούς της απομόνωσης όπου εντάθηκαν και τα βασανιστήρια, όμως ο Τατάκης δεν υπέκυψε στους ξυλοδαρμούς και τον εκβιασμό, δεν υπόγραψε δήλωση.
«Το καψόνι της ορθοστασίας», του Γιώργου Φαρσακίδη, σχέδιο του 1950
Εξι μήνες μετά, στις 14 Μάη 1949, μεταφέρθηκε για ανάκριση στoν εισηγητή του Στρατοδικείου, κατηγορούμενος και για «απόσπαση μέρους ή όλου της Επικράτειας». Τον κράτησαν τρεις βδομάδες και αποφάσισαν να τον στείλουν πίσω στην Μακρόνησο για να συνεχιστεί και να ολοκληρωθεί η …«αναμόρφωση».
Οταν στις 8 του Ιούνη 1949 έφτασε ξανά στη ΣΦΑ, οι δεσμοφύλακες, ανάμεσα στα άλλα βασανιστήρια, του επιφύλασσαν και το ιδιαίτερο μαρτύριο του «πελαργού», την ορθοστασία μέχρι θανάτου! Μουσκεμένος μέχρι το μεδούλι με θαλασσινό νερό, φορτωμένος με όλα του τα πράγματα, έπρεπε να στέκεται όρθιος, στο ένα πόδι, κοιτώντας σε μια κατεύθυνση, ακίνητος και αμίλητος, με τον αλφαμίτη να επιτηρεί, μέρα – νύχτα, και να κοπανάει τον κρατούμενο μόλις πατήσει το άλλο πόδι του ή γύριζα το κεφάλι του. Μόνο κατά τη διάρκεια του φαγητού του επιτρεπόταν να καθίσει, και αυτό μόλις 5 λεπτά, αυστηρά, με το ρολόι. Ταυτόχρονα με τη σωματική κόπωση, ο κρατούμενος έπρεπε να δέχεται βουβά και όλες τις προκλήσεις, τους εξευτελισμούς, τις ύβρεις των δεσμοφυλάκων-βασανιστών του.
Τον Τατάκη τον στήσανε πάνω σε έναν βράχο, δίπλα στην παραλία, μπροστά στις σκηνές των κρατουμένων της ΣΦΑ, με το βλέμμα καρφωμένο στο Σούνιο. Ο αλύγιστος έπρεπε να λυγίσει μπροστά στους συγκρατούμενούς του, σε κοινή θέα. Κάθε ατομικό λύγισμα ήταν πρώτιστα ένα χτύπημα στο ηθικό του συνόλου.
Ο χρόνος περνούσε, αλλά ο «καπετάνιος» δε λύγιζε. Οι κρατούμενοι αντλούσαν κουράγιο και οι βασανιστές του Μακρονησιού έχαναν την υπομονή τους.
Κάθε μέρα ο πλησίαζε ο βασανιστής με την «λύτρωση»:
«Ρε αποκηρύχνεις το κομμουνιστικό κόμμα:» και κάθε μέρα εισέπραττε την ίδια περήφανη απάντηση: «ΠΟΤΕ»…
Μόλις έκλεισε η πρώτη βδομάδα του φοβερού μαρτυρίου, ο βασανιστής του, ο Κοθράς, τον προκαλεί:
— Σήμερα θα υπογράψεις. Βάζεις στοίχημα, Τατάκη , πως σήμερα θα υπογράψεις δήλωση;
— Οχι. Δεν βάζω στοίχημα. Γιατί θα το χάσεις και σε λυπάμαι, είσαι φτωχός άνθρωπος.
Οι μέρες περνούσαν η μια μετά την άλλη. Οι πόνοι αβάσταχτοι, οι παραισθήσεις μόνιμος σύντροφος, γύρω από τους αστράγαλους σχηματίζονται δακτύλιοι από αίμα.
Πολλοί πέρασαν από αυτό το φοβερό βάσανο (Βαρδινογιάννης, Μουρατίδης, Μεταξωτός, Τσιτσιφάκος, Μπαϊράμης, Πολίτης κ.ά.), για κάποιες επώδυνες ώρες ή μέρες. Μα ο Μήτσος Τατάκης πέτυχε το απίστευτο. Εμεινε ακλόνητος, όρθιος πάνω στον βράχο, τριάντα τρία μερόνυχτα! Δεν έσπασε. Δεν υπέγραψε.
Αναγκάστηκαν οι δήμιοι να σταματήσουν το βασανιστήριο της ορθοστασίας. Αρχισε να λειτουργεί ανάποδα. Οι κρατούμενοι της ΣΦΑαντί να λυγίζουν αντλούσαν δύναμη και θάρρος από τον Καπετάνιο.
Οταν οι βασανιστές τον ρώτησαν «γιατί το έκανες αυτό, Τατάκη ;» εκείνος απάντησε:
«Το έκαμα για να αποδείξω πως όλα τα πλάνα της ανθρώπινης αντοχής, οι αγωνιστές τα ξεπερνάνε, όταν πιστεύουν και θέλουν. Δεν υπάρχουν άπαρτα φρούρια για τους κομμουνιστές!».
Η αντίσταση του Δημήτρη Τατάκη και η ανυπακοή που γινόταν σύμβολο σε όλη την Μακρόνησο δεν μπορούσαν να μείνουν ατιμώρητες. Τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν με αμείωτη ένταση. Κι αφού δεν μπόρεσαν να τον εξοντώσουν ηθικά, ψυχικά και ιδεολογικά, απέμενε μόνο η βιολογική εξόντωσή του.
Στις 9 Γενάρη 1950 ο Δημήτρης Τατάκης οδηγήθηκε, για τελευταία φορά, στον κλωβό της απομόνωσης με άλλους 20 συντρόφους του. Αλαφιασμένοι οι αλφαμίτες οπλισμένοι με μπαμπού, λοστούς και σίδερα, ξεκίνησαν την σχεδιασμένη δολοφονική επίθεση. Βασάνισαν άγρια τον Τατάκη επί ώρες, ώσπου τον άφησαν μισοπεθαμένο να τον αποτελειώσουν τα τραύματά του.
Ο Τατάκης άφησε την τελευταία του πνοή τη νύχτα της 9 με 10 Γενάρη 1950. Δεν είχε κλείσει τα 36 του χρόνια… αλλά διάνυσε ιστορικά μια πολύ μεγάλη διαδρομή.
Στο έγγραφο του Δήμου Λευρεωτικής, στον ονομαστικό κατάλογο των νεκρών αγωνιστών που πέθαναν στη Μακρόνησο από 6.6.49 μέχρι 22.11.51 και θάφτηκαν στο νεκροταφείο Λαυρίου, καταγράφεται και ο θάνατος του Δημήτρη Τατάκη, με ημερομηνία την επομένη του θανάτου του Καπετάνιου, και αιτία θανάτου την… ΟΥΡΑΙΜΙΑ!

Ο Μήτσος Τατάκης όσο ζούσε στις σκηνές της ΣΦΑ, στάθηκε για όλους ο πιο αγαπημένος σύντροφος, ο πιο πολύτιμος σύμβουλος, ο ψύχραιμος, ο σοφός καθοδηγητής. Αυτός δίδαξε «την αξία της ομαδικής ζωής, που πάντα μπορούν να αναπτύσσουν, ανάλογα με τις συνθήκες οι κρατούμενοι και είναι το μεγαλύτερο όπλο τους» και σημείωνε:
«Όλα τα χαρίσματα που συναντάει κανείς στον άνθρωπο, πρέπει να τα συγκεντρώνει στο πρόσωπό του ο Κομμουνιστής».
Φάλαγγα στην κορυφή – Γ. Φαρσακίδης σχέδιο 1949 σινική μελάνη
«Σκοτώσανε τον καπετάνιο»
Αποσπάσματα από τη διήγηση του Γιάννη Παλαβού για εκείνη τη μέρα, 10 Γενάρη 1950, (από Ριζοσπάστη 26.1.2003 και Μακρόνησος Ιστορικός Τόπος, τόμος Β΄, σελ. 537 – 540):
«Τέλη Δεκέμβρη 1949. Ο χειμώνας ήταν σκληρός, έπεσε και χιόνι στο νησί. Μας βάζουν την ημέρα να καθόμαστε κατάχαμα. Απαγορεύεται να βάλεις ένα κουρελάκι, για να καθίσεις, ή μια πέτρα, για να μην είσαι καθισμένος μέσα στις λάσπες και το νερό. Απαγορεύεται κάθε κίνηση, απαγορεύεται να στρέψεις δεξιά ή αριστερά. Εκεί, υποχρεωμένος να βλέπεις προς μια κατεύθυνση, χωρίς να στρίβεις το κεφάλι. Και η παραμικρή κίνηση κολάζεται με ξυλοδαρμό. Το σώμα σου πιάνεται από την υγρασία και γίνεται ένα με τις λάσπες και τη γη. Φαγητό μας δίνουν κάθε δεύτερη ή και κάθε τρίτη μέρα. Το φαγητό είναι δυο μπουκιές ψωμί και λίγα χόρτα, χωρίς λάδι.
Ο χώρος της απομόνωσης περιφραγμένος – με αγκαθωτό συρματόπλεγμα. Αντίσκηνα ατομικά σε μια απόσταση το ένα με το άλλο. Οταν έβρεχε, το νερό έμπαινε μέσα.
(…)
Κάθε βράδυ, κατεβάζουν κάνα δυο στο φυλάκιο. Δε μας παίρνουν μαζί. Παίρνουν πρώτα τον ένα κι ύστερα τον άλλον, αφού τελειώσουν με τον πρώτο. Οι βασανιστές εναλλάσσονται στο «έργο» τους, για να μην κουράζονται. Την πρώτη θέση κατέχουν οι φάλαγγες, τα χτυπήματα στα άκρα, παντού. Αλλά και τα αδέσποτα χτυπήματα, κλοτσιές, κοντακιές, γροθιές δε λείπουν. Στήνουν χορό γύρω σου και ουρλιάζουν. «Απόψε θα την κάνεις, θα την κάνεις» (τη δήλωση, δηλαδή). «Ηρωας δε θα βγεις από το Μακρονήσι».
Το κατέβασμα στο φυλάκιο δε σταματάει σ’ ένα γύρο. Εχει συνέχεια.
(…)
Πλησιάζουν Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, θα ‘λεγε κανείς ότι οι «Χριστιανοί» θα σταματούσαν γι’ αυτές τις μέρες τις φρικαλεότητες, θα έδειχναν λίγη ανθρωπιά. Πέσαμε έξω. Η κατάσταση χειροτέρευσε.
Μία από τις «άγιες» αυτές μέρες, μας επισκέφθηκε στην απομόνωση ο ιερέας του στρατοπέδου. Δεν ήρθε από συμπόνια, από κανένα αίσθημα ανθρωπιάς.
Ηρθε να μετρήσει το ηθικό μας, να μας καλέσει εμάς τους «αμαρτωλούς» σε μετάνοια. Μας μοίραζε μια «χριστιανική επιστολή» και του είπαμε να την κρατήσει και να μην κουράζεται για τη δική μας ψυχή.
Φθάσαμε στις 9 Γενάρη του 1950. Μαθαίνουμε το πρωί πως ετοιμάζουν μεταγωγή σε μένα και τον Πολύβιο για έκτακτο στρατοδικείο. Περιμένουμε από στιγμή σε στιγμή να μας φωνάξουν. Ο καθένας στον κλωβό μας δίνει και από κάποια παραγγελία. Ολα γίνονται με προσοχή και μέσα σε δυσκολίες. Στο αριστερό μέρος της απομόνωσης, όπως μπαίνουμε, είναι το αντίσκηνο του Τατάκη. Ο Μήτσος με ειδοποιεί ότι έχει αφήσει κάτω από μια πέτρα, εκεί στο υπαίθριο αποχωρητήριο της απομόνωσης, ένα σημείωμα. Να το πάρω και να το δώσω στην αδελφή του, που έμενε στον Πειραιά, και να της πω πως ο Μήτσος είναι καλά.
Παραμονή της αναχώρησής μας, 9/1/1950. Νύχτωσε για καλά. Κατεβάζουν στο φυλάκιο τον Μεταξωτό και ύστερα απ’ αυτόν τον Τατάκη.
Η απουσία του Μήτσου κράτησε τη βραδιά εκείνη αρκετή ώρα. Από μια σχισμή του αντίσκηνου, κοιτάζω προς το φυλάκιο και αφουγκράζομαι. Το ούρλιασμα των βασανιστών, σα να ξεχωρίζει μέσα από το βουνό, τον αγέρα και το βογκητό της θάλασσας, που ξέσπαγε στο βράχο της απομόνωσης.
Σε μια στιγμή φάνηκαν να κινούνται δύο σκιές από το φυλάκιο προς την απομόνωση. Οσο πλησιάζουν, ξεχωρίζουν καλύτερα. Ο Μήτσος μπροστά ξυπόλυτος, κρατούσε τη μέση του και δύσκολα περπατούσε. Από κοντά ο αλφαμίτης, που συνέχεια τον κτυπούσε με την κάννη του όπλου.
Μπήκαν στον κλωβό. Τώρα δε διακρίνω τίποτα. Ενας βόγκος σαν να ‘ρχεται από πολύ βαθιά. Περασμένα μεσάνυχτα, ο βόγκος σβήνει σιγά – σιγά. Υστερα από λίγο ακούγονται ποδοβολητά προς το μέρος της σκηνής του.
Τον παίρνουν, ο Μήτσος ήταν νεκρός. Αφησε την τελευταία του πνοή με το ΟΧΙ στα χείλη, το ΟΧΙ που μας είχε απομείνει, το μοναδικό όπλο πάλης, ενάντια στην κτηνωδία και τις φρικαλεότητες του φασισμού. Υψώθηκε ο Τατάκης σαν μια πελώρια δρυς και σκέπασε το νησί μας.
Πρωί – πρωί κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα: ΣΚΟΤΩΣΑΝΕ ΤΟΝ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟ.
Με παίρνουν τις πρωινές ώρες της 10ης Γενάρη με τον Πολύβιο από το σύρμα. Με βαθιά συγκίνηση και μίσος κατά των τυράννων φορτωνόμαστε – ό,τι μας είχε απομείνει από τα πράγματά μας.
Μας πάνε στο κεντρικό φυλάκιο της A. M. Από κει ρίχνουμε μια ματιά στην απομόνωση. Τα αντίσκηνα κλειστά, σιωπή ολόγυρά μας. Ολα είχαν σιγήσει. Οι άνανδροι δολοφόνοι λούφαξαν από φόβο μπροστά στο νεκρό.
Μας βάζουν στο καΐκι και από κει στο Λαύριο και στη συνέχεια στον Πειραιά, στις φυλακές Βούρλων. Η πρώτη μας φροντίδα ήτανε να στείλουμε έξω γράμματα και καταγγελίες για το δολοφονικό όργιο της Μακρονήσου. Μια τέτοια επιστολή – καταγγελία ήταν και το γράμμα του Πολύβιου Κουτσόγεργα, που στάλθηκε στην εφημερίδα «ΜΑΧΗ» και δημοσιεύτηκε στις 17/3/1950.
Στα πρώτα μελήματά μας ήταν να ειδοποιήσουμε και την αδελφή του Τατάκη. Καταφέρνει και έρχεται στο επισκεπτήριο. Της έδωσα το σημείωμα. Με ρωτάει τι κάνει κι αν είναι καλά ο Μήτσος.
Πολύ προσπάθησα να συγκρατήσω τη συγκίνησή μου, το δάκρυ μου. Της είπα: «Αυτές τις μέρες βασανίζονται σκληρά στην απομόνωση και χθες βράδυ γίνανε όργια.
Ορισμένα σημάδια λένε ότι μπορεί να υπάρχουν και νεκροί. Από στιγμή σε στιγμή, πολλά μπορεί να γίνουν. Κινηθείτε προς όλες τις κατευθύνσεις, αδελφές, μανάδες, για να σταματήσει το κακό. Αύριο θα ‘ναι πολύ αργά».
Ετσι έκλεισε η συζήτησή μας. Εφυγε η αδελφή με αγωνία και φόβο, αλλά και την ελπίδα πως ο Μήτσος μπορεί να ζει.
(…)
Ξαναγυρίσαμε στην απομόνωση. Πέρασαν μερικές μέρες με μια κάποια ηρεμία. Στις 40 μέρες από τη δολοφονία του συντρόφου Τατάκη, κρατήσαμε το βράδυ, γονατιστοί στ’ αντίσκηνά μας, ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του. Στο λαό μας κάναμε την προσευχή ν’ αξιωθούμε τίμιο θάνατο και δώσαμε στο κόμμα μας, το ΚΚΕ, τον όρκο, την πίστη του Τατάκη να κάνουμε ένα λάβαρο.
(…)
Κάθε φορά που η σκέψη μου με φέρνει στον τόπο αυτό του μαρτυρίου, βλέπω τον Μήτσο Τατάκη να στέκεται ολόρθος στους βράχους με υψωμένη τη γροθιά, φάρος του αγώνα».
Ένα σύντομο βιογραφικό του καπετάνιου Δημήτρη Τατάκη
Ο Δημήτρης Τατάκης γεννήθηκε το 1913 στο Βραχνό της Ανδρου. Αμέσως μόλις τελείωσε το σχολείο μπαρκάρισε και δούλεψε αρκετά χρόνια στα καράβια. Αρχικά ως δόκιμος και κατόπιν ως αξιωματικός καταστρώματος.
Το 1936, ξεκίνησε τη συνδικαλιστική, πολιτική του δράση. Η έκρηξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου τον βρήκε στο εξωτερικό, όπου μετείχε ενεργά στις προσπάθειες για την καλύτερη οργάνωση του αντιφασιστικού, εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα αλλά και την πιο αποτελεσματική οργάνωση της πάλης των ναυτεργατών στα καράβια.
Σαν ένα από τα πρώτα στελέχη της Ενωσης Ναυτίλων Αξιωματικών (της οποίας διετέλεσε και γενικός γραμματέας), δούλεψε ακούραστα για την ανάπτυξη και το δυνάμωμά της. Το Μάρτη του 1943 μπήκαν οι βάσεις για τη δημιουργία της θρυλικής Ομοσπονδίας Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων (ΟΕNO), που στο τιμόνι της ήταν η δυαδική γραμματεία, με τους κομμουνιστές Αντώνη Αμπατιέλο από τα πληρώματα και Βασίλη Μπεκάκο (πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ) από τους αξιωματικούς.
Ο Τατάκης πρωτοστατούσε στις εξελίξεις και αναδείχθηκε μέλος της πρώτης Εκτελεστικής της Επιτροπής, εκπροσωπώντας σε αυτή τους ναυτίλους αξιωματικούς.
Μαζί με τους άλλους συντρόφους του πρωτοστάτησε στην υλοποίηση του συνθήματος της ΟΕΝΟ «Τα πλοία εν κινήσει», προσφέρθηκε ως εθελοντής και είχε συμβολή στην οργάνωση της απόβασης στη Νορμανδία.
Η προσφορά της ΟΕΝΟ στον αντιφασιστικό, εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα αλλά και στον αγώνα για τα δικαιώματα των ναυτεργατών είναι ανεκτίμητης αξίας, γι’ αυτό αντιμετωπίστηκε εχθρικά από τους εφοπλιστές και το αστικό κράτος, την εξουσία του κεφαλαίου.
Το πέρας του πολέμου βρίσκει στην Ελλάδα δύο κόσμους σε σύγκρουση: Από τη μια η αστική τάξη, οι κατοχικοί μηχανισμοί καταστολής (ταγματασφαλίτες, χωροφυλακή, κλπ.) και ο διεθνής ιμπεριαλισμός. Από την άλλη, το λαϊκό κίνημα που αναδείχθηκε μέσα από την εθνικοαπελευθερωτική πάλη, η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της, με πυρήνα το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ.
Η ΟΕΝΟ βρέθηκε επίσης στο στόχαστρο της αστικής βίας και καταστολής, αφού, μεταξύ πολλών άλλων, θεωρούνταν υπεύθυνη από το εφοπλιστικό κεφάλαιο για το ότι, όπως έλεγαν, «το ελληνικόν πλοίον απώλεσε το μοναδικόν του πλεονέκτημα, το χαμηλόν κόστος εκμεταλλεύσεως, που του επέτρεπε να συναγωνίζεται επιτυχώς τας ξένας ναυτιλίας». Ετσι, ενώ οι εφοπλιστές κατάφεραν να ξεπεράσουν σύντομα το προπολεμικό τονάζ, με τα 100 Λίμπερτυ και τα 7 δεξαμενόπλοια που αγοράστηκαν με εγγύηση του ελληνικού κράτους και χαρίστηκαν στους εφοπλιστές, οι αγωνιστές της ΟΕΝΟ, εκείνοι που προσέφεραν τα πάντα στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, άρχισαν τώρα να φυλακίζονται, να βασανίζονται, να εξορίζονται και να στήνονται στο εκτελεστικό απόσπασμα. Χιλιάδες μπήκαν στις μαύρες λίστες των μεταπολεμικών κυβερνήσεων και των εφοπλιστών καταδικαζόμενοι σε πολύχρονη ανεργία.
Το 1945 ο Τατάκης γύρισε στην Ελλάδα με το πλοίο «ΕΛΛΑΣ» για να απολυθεί άμεσα από τις αρχές με τη δικαιολογία ότι δήθεν είχε οργανώσει στάση στο καράβι! Στη συνέχεια, από τη στιγμή που απολύθηκε μέχρι και τη στιγμή που πιάστηκε, σε καθεστώς ημιπαρανομίας, θα αφιερωθεί με συνέπεια και με όλες του τις δυνάμεις στην υπόθεση της οργάνωσης του αγώνα των ναυτίλων αξιωματικών και γενικότερα όλων των ναυτεργατών.
Το διάστημα 1946-1949 οι κομμουνιστές ναυτεργάτες συνεχίζουν την πάλη στα καράβια και στα λιμάνια, ενώ ένα τμήμα τους παίρνει το δρόμο για το βουνό, ενώνεται με τους άλλους αγωνιστές και παλεύει στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας κατά των αστικών δυνάμεων και των Αμερικανών ιμπεριαλιστών.
Στις 8 Γενάρη του 1948 το ΚΚΕ τέθηκε και τυπικά εκτός νόμου, με το νόμο 509, ενώ η Ασφάλεια, στις 14 του ίδιου μήνα, έκανε επιδρομή στα γραφεία της ΟΕΝΟ, διαλύοντας ουσιαστικά την οργάνωση και απαγορεύοντας την έκδοση της εφημερίδας της, της «Ναυτεργατικής Φωνής». Πολλά κομματικά και συνδικαλιστικά στελέχη συνελήφθησαν. Δρομολογήθηκε η δίκη της ΟΕΝΟ.
Στο εδώλιο του έκτακτου Στρατοδικείου Αθηνών οδηγήθηκαν τελικά 36 κατηγορούμενοι. Για τους απόντες, γύρω στους 40 – μεταξύ αυτών και ο Τατάκης – η δίκη διαχωρίστηκε. Ολοι κατηγορούνταν πως επιδίωκαν την απόσπαση μέρους της ελληνικής επικράτειας σε όφελος τρίτης χώρας! Ομως, οι Αμπατιέλος, Τιμογιαννάκης, Μπεκάκος, Κολιαράκης, Ορφανός και οι άλλοι συγκατηγορούμενοι δεν πτοήθηκαν, δεν υπέκυψαν στην τρομοκρατία της έδρας του στρατοδίκη. Αντίθετα, μετέφεραν το αγωνιστικό ήθος του κομμουνιστή και στη δικαστική αίθουσα, μετατρέποντας το εδώλιο του κατηγορουμένου σε κατηγορητήριο κατά της αστικής εξουσίας, υπερασπίζοντας αταλάντευτα το δίκιο των ναυτεργατών και συνολικά της εργατικής τάξης.
Η δίκη – παρωδία έληξε με την καταδίκη 10 κομμουνιστών – στελεχών της ΟΕΝΟ σε θάνατο, 8 σε ισόβια και άλλες μικρότερες ποινές.
Την ίδια χρονιά, το 1948, ο Τατάκης συνελήφθη και στάλθηκε εξορία, αρχικά στην Ικαρία και από κει, λίγους μήνες μετά, στις Στρατιωτικές Φυλακές Αθηνών, την περιβόητη ΣΦΑ στο Μακρονήσι, για «Αναμόρφωση».
Ο «Οργανισμός Αναμορφώσεως Μακρονήσου» δεν ήταν έργο κάποιων ακραίων αντιδραστικών. Ολος ο Αστικός πολιτικός κόσμος, αρκετοί παράγοντες του πολιτισμού και σύσσωμη η ηγεσία της επίσημης Εκκλησίας στήριξαν και χειροκρότησαν το εγχείρημα. Από τον «δεξιό» Παναγιώτη Κανελλόπουλο για τον οποίο «ο οργανισμός της Μακρονήσου υπήρξε μια από τας λαμπροτέρας ηθικάς νίκας κατά το διάστημα των τελευταίων ετών», «τιμημένος τόπος» και «Παρθενώνας του νέου ελληνισμού», ως τον «κεντρώο» Κωνσταντίνο Ρεντή για τον οποίο η Μακρόνησος αποτέλεσε «νήσον ελευθερίας, προόδου και ηθικής και πολιτιστικής αναπλάσεως». Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, ο μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1975 – 1980), έβρισκε σ’ αυτόν τον τόπο εξορίας, ένα «αναρρωτήριο ψυχών», μια «συνέχιση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού», μια «νέα Εδεμ στα μάτια της ελληνικής Ιστορίας».
ΠΗΓΕΣ:
–«ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ – Ιστορικός Τόπος», Αθήνα 2003, Σύγχρονη Εποχή, τόμος Β΄, σελ.537- 543
–«ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ – μια υπόμνηση…», Ρένα Λευκαδίτου-Παπαντωνίου, Εκδόσεις ΕΝΤΟΣ, σελ. 98, 144-145, 153
–ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 26 Γενάρη 2003 και Κυριακή 20 Ιούνη 2010
—Ημεροδρόμος «26 Μάη 1947: Η κόλαση της Μακρονήσου ανοίγει τις πύλες της»
πηγη: imerodromos.gr

Ισχυρές πιέσεις με το «καλημέρα» δέχεται το έκτακτο αποθεματικό του προϋπολογισμού που χρηματοδοτεί τα μέτρα στήριξης στην οικονομία, αφού από τον ίδιο λογαριασμό θα βγουν και τα λεφτά για τους επόμενους δύο κύκλους της επιστρεπτέας προκαταβολής (5 και 6), που θα φτάσουν συνολικά τα 2,2 δισ. ευρώ. Με δεδομένο όμως ότι ο προϋπολογισμός του 2021 προβλέπει 3 δισ. ευρώ αποθεματικό δαπανών για το σύνολο του έτους, το ενδεχόμενο αξιώσεων για πρόσθετα κονδύλια είναι πολύ ισχυρό όσο η καραντίνα στην οικονομία θα συνεχίζεται.
Το οικονομικό επιτελείο βρίσκεται σε πλήρη ετοιμότητα για την παροχή νέων ενέσεων ρευστότητας στην αγορά, η οποία κατάφερε να πάρει κάποιες μικρές ανάσες με το σύστημα του click away για να έρθει μετά τις γιορτές να προσγειωθεί στη σκληρή πραγματικότητα της πανδημίας. Το εναρκτήριο λάκτισμα των μέτρων θα δώσει η υπουργική απόφαση για τον 5ο κύκλο της επιστρεπτέας προκαταβολής, ύψους 1,5 δισ. ευρώ, που θα είναι στοχευμένη και θα «δωρίζει» στους δικαιούχους το 50% των κρατικών δανείων.
Τα κρατικά δάνεια
Η υπουργική απόφαση θα εκδοθεί τις επόμενες μέρες ώστε την επόμενη εβδομάδα να ανοίξει η ηλεκτρονική πλατφόρμα «My Business Support» της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) για την υποβολή αιτήσεων από τις επιχειρήσεις και τους επαγγελματίες. Η διαδικασία χορήγησης των κρατικών δανείων δεν θα είναι αυτόματη, όπως στον 4ο κύκλο όπου λίγα 24ωρα μετά την υποβολή της αίτησης πιστώνονταν στον τραπεζικό λογαριασμό του δικαιούχου τα χρήματα της επιστρεπτέας. Στην 5η επιστρεπτέα οι ενδιαφερόμενοι πρώτα θα υποβάλουν την αίτηση και μετά θα καθοριστεί το ύψος του ποσού που θα δοθεί.
Ο σχεδιασμός για την αντιμετώπιση των οικονομικών συνεπειών της κρίσης που φέρνει αντίστοιχη αιμορραγία εσόδων στο αποθεματικό των δαπανών, εφόσον υπάρξει ανάγκη χρονικής επιμήκυνσης της καραντίνας, προβλέπει ακόμη: συνέχιση της καταβολής της αποζημίωσης ειδικού σκοπού των 534 ευρώ για τους εργαζόμενους που οι συμβάσεις τους τίθενται σε αναστολή, με πλήρη κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών επί του ονομαστικού τους μισθού από το κράτος, μείωση ενοικίου, παράταση του μηχανισμού «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ» και ενεργοποίηση όλων των εργαλείων για την παροχή φτηνής ρευστότητας στην αγορά με μοχλό τα ευρωπαϊκά εγγυοδοτικά ταμεία.
Μόνο τα μέτρα των αποζημιώσεων για τα «κουρεμένα» ενοίκια, όπου για τον μήνα Ιανουάριο δεν υπάρχει υποχρέωση καταβολής μισθώματος από τις επιχειρήσεις που έκλεισαν με κρατική εντολή, φτάνουν για να ανεβάσουν τον λογαριασμό του Δημοσίου κατά 400 εκατ. ευρώ.
Το κόστος για τον προϋπολογισμό αυξάνεται και από το γεγονός ότι στο πακέτο των αποζημιώσεων για τα ενοίκια εντάσσονται και οι εταιρείες που εκμισθώνουν ακίνητα. Πρόκειται για περίπου 1.400 νομικά πρόσωπα που εκμισθώνουν ακίνητα και εισπράττουν υποχρεωτικά «κουρεμένα» ενοίκια και θα αποζημιωθούν από το κράτος, για πρώτη φορά από τον Μάρτιο που τέθηκε σε εφαρμογή το μέτρο στήριξης. Για τον Ιανουάριο που δεν θα εισπράξουν καθόλου ενοίκια η κρατική αποζημίωση ανέρχεται στο 60% του αρχικού μισθώματος. Δηλαδή για ενοίκιο 3.000 ευρώ θα λάβουν από το κράτος 1.800 ευρώ.
πηγη: efsyn.gr
ΗΠΑ: Βίντεο δείχνει την αστυνομία να ανοίγει τον δρόμο στους εισβολείς
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Καθώς οι εικόνες από τη χθεσινή εισβολή των ακροδεξιών ομάδων στο Καπιτώλιο συνεχίζουν να κάνουν τον γύρο του κόσμου, αποτυπώνοντας την περιβόητη …«αμερικανική δημοκρατία», στο εσωτερικό των ΗΠΑ αποκαλύπτονται διάφορες πλευρές που ενισχύουν τα ερωτηματικά για τον τρόπο που έδρασαν αυτές οι ομάδες και αν μη τι άλλο επιβεβαιώνουν ότι η χθεσινή εξέλιξη δεν ήταν αποτέλεσμα της ιδιοτροπίας του Τραμπ, αλλά ένδειξη ενός βαθέος διχασμού ανάμεσα σε τμήματα της κυρίαρχης τάξης στις ΗΠΑ.
Τις τελευταίες ώρες όλο και φουντώνουν οι φήμες ότι οι φύλακες του Καπιτωλίου βοήθησαν την είσοδο των διαδηλωτών, ενώ υπάρχουν στο διαδίκτυο και βίντεο που δείχνουν τους άνδρες της US Police Capitol να ανοίγουν τα κιγκλιδώματα επιτρέποντας την είσοδο των οπαδών του Τραμπ.
Ο πρώην αρχηγός της αστυνομίας του Καπιτωλίου, Τέρανς Γκάινερ, δήλωσε στο CNBC ότι «η υπηρεσία επιβολής του νόμου απέτυχε να εξασφαλίσει τις εγκαταστάσεις, επιτρέποντας στους ένοπλους ταραξίες να παραβιάσουν το κτίριο για να διακόψουν την πιστοποίηση των προεδρικών εκλογών». «Αν ήμουν εγώ υπεύθυνος για τη φύλαξη του Καπιτωλίου θα άξιζα να απολυθώ», είπε χαρακτηριστικά.
Από την άλλη, εκπρόσωποι του κινήματος «Black Lives Matter», που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο των αντιδράσεων για τις δολοφονίες Αφροαμερικανών από αστυνομικούς, υπογραμμίζουν με δηκτικό τρόπο τη διαφορά αντιμετώπισης που έχουν οι δικές τους διαδηλώσεις από την αστυνομία.
«Όταν οι Μαύροι διαμαρτυρόμαστε για τη ζωή μας, συναντάμε πολύ συχνά στρατεύματα της Εθνικής Φρουράς ή αστυνομία εξοπλισμένη με τουφέκια, ασπίδες, δακρυγόνα και κράνη μάχης», ανέφερε η ομάδα σε δήλωση και προσθέτει: «Μην κάνετε λάθος, αν οι διαδηλωτές ήταν Μαύροι, θα είχαμε δακρυγόνα, χτυπήματα και ίσως πυροβολισμούς».
Ακροδεξιά οργάνωση είχε ανακοινώσει την εισβολή
Τα ερωτήματα ενισχύει η αποκάλυψη ότι η ακροδεξιά ομάδα «Three Percenters», η οποία συμμετείχε στα επεισόδια, ήδη από τις 21 Δεκέμβρη είχε ανακοινώσει τα σχέδιά της για κατάληψη του Καπιτωλίου. Σε ένα μήνυμά του προς του οπαδούς, ο αρχηγός του γκρουπ ανέφερε το σχέδιο να «στρατοπεδεύσουν» στο κτίριο για να προκαλέσουν έναν «νομοθετικό αποκλεισμό».
Σύμφωνα με αμερικανικά ΜΜΕ, στην εισβολή συμμετείχαν μία σειρά ακροδεξιές ομάδες, όπως οι «Proud Boys», που αυτοπροσδιορίζονται ως «λευκοί σοβινιστές», οι «QAnon» ένα συνωμοσιολογικό ακροδεξιό γκρουπ, που πιστεύει ότι ο Τραμπ «μάχεται» εναντίον μιας συνωμοσίας παιδόφιλων και σωματεμπόρων του «βαθέος κράτους» και το «Σταματήστε την κλοπή», που δημιουργήθηκε με στόχο την ακύρωση του εκλογικού αποτελέσματος με τη δικαιολογία της «εκτεταμένης νοθείας».
Το σκηνικό συμπλήρωναν αυτοσχέδιες κρεμάλες και θηλιές, καθώς και η σημαία της Συνομοσπονδίας, του στρατού των Νοτίων στον αμερικανικό εμφύλιο, που αποτελεί σύμβολο της εποχής της δουλείας.
Aπό 902.gr (Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, «Reuters», CNN, «ABC News»)
πηγη: imerodromos.gr
Ταχυπαλμίες: Με ποιες παθήσεις συνδέονται
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Οι ταχυπαλμίες ή ταχυκαρδία είναι η κατάσταση κατά την οποία οι καρδιακοί παλμοί ξεπερνούν τους 100 το λεπτό.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες οι καρδιακοί παλμοί ενός ενήλικα κυμαίνονται μεταξύ 60-100 το λεπτό, οι αθλητές έχουν χαμηλότερες τιμές και τα βρέφη τις υψηλότερες.
Το λεγόμενο «φτερούγισμα» στην καρδιά είναι κάτι που παρατηρείται συχνά, ειδικά σε στιγμές μεγάλης χαράς ή έντονης λύπης και συνήθως είναι αθώο, ειδικά όταν εμφανίζεται σε άτομα νεαρής ηλικίας.
Μία ταχυκαρδία όμως που επιμένει είναι σημάδι που δεν πρέπει να υποτιμηθεί, καθώς μπορεί να υποκρύπτει μια καρδιακή πάθηση.
Δείτε στις εικόνες που ακολουθούν τι μπορεί να προκαλεί ταχυπαλμίες:

Θυρεοειδής: Ο υποθυρεοειδισμός είναι πάθηση που μπορεί να προκαλέσει ταχυκαρδία, γι΄ αυτό και πρέπει να συμβουλευτείτε το γιατρό σας.
×

Αναιμία: Η αναιμία ενοχοποιείται συχνά για αύξηση των παλμών της καρδιάς. Είναι χρήσιμο να κάνετε εξετάσεις αίματος για να αποκλειστεί η αιτία.
×

Στρες: Το έντονο στρες και η υπόταση είναι αιτίες που συχνά προκαλούν ταχυκαρδία. Το υπερηχογράφημα και το ηλεκτροκαρδιογράφημα θα αποκλείσει καρδιολογικό πρόβλημα

Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση / Δυσπεψία: Το κάψιμο στο στέρνο είναι ένδειξη παλινδρόμησης που ίσως συνοδεύεται από ταχυπαλμίες. Είναι πιθανό να χρειαστεί να αλλάξετε τη διατροφή σας και να ακολουθήσετε φαρμακευτική αγωγή. Αν υπάρχει δυσκολία στην πέψη, ο γιατρός θα σας δώσει την κατάλληλη διατροφή και θα σας συστήσει να αποφύγετε λιπαρές τροφές, το κάπνισμα και τον καφέ. Μπορεί επίσης να σας χορηγήσει αντιόξινα φάρμακα.

Φούσκωμα: Αν μετά από κάθε γεύμα έχετε φούσκωμα στο άνω μέρος της κοιλιάς, ίσως έχετε κάποια πάθηση του στομάχου (π.χ γαστρίτιδα). Η διάγνωση γίνεται με εξέταση αίματος, κοπράνων και με γαστροσκόπηση. Η θεραπεία συνήθως γίνεται με αντιβιοτικά.

Παθήσεις του θώρακα: Μια ακτινογραφία θώρακα μπορεί να δείξει αν υπάρχει κάποια ασθένεια στους πνεύμονες που μπορεί να προκαλέσει και ταχυκαρδίες.
πηγη: onmed.gr
ΣΕΠΕ «η Αθηνά» | Η κυβέρνηση ανοίγει την Πρωτοβάθμια, όπως ακριβώς την έκλεισε: με εγκληματική ανευθυνότητα και ψέματα
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Οι όροι για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων αποτελούν προϋπόθεση για την επαναλειτουργία τους. Οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές και οι οικογένειές τους δεν είναι αναλώσιμοι
Η κυβέρνηση, με τις ίδιες σκοπιμότητες, αλλά και τις ίδιες πρακτικές που άνοιξε τα σχολεία το Σεπτέμβρη, τα άφησε ανοχύρωτα ως υγειονομικές βόμβες και τα έκλεισε το Νοέμβρη, ως αποτέλεσμα των εγκληματικών της επιλογών σχετικά με την πανδημία, αποφάσισε να ανοίξει τα σχολεία στις 11 Γενάρη, χωρίς ούτε τη στοιχειώδη προσφυγή στη γνώμη της επιτροπής των ειδικών που η ίδια διόρισε για να «νομιμοποιεί» τις επιλογές της. Επιλογές που βρίθουν από ταξική μεροληψία, αναλγησία, μένος κατά των δημόσιων αγαθών σε Υγεία και Παιδεία, αντιδημοκρατική-καθεστωτική πρακτική και επικοινωνιακή προπαγάνδα μέσω των χρυσοπληρωμένων ΜΜΕ.
Ανοίγει, λοιπόν, τα Δημοτικά και τα Νηπιαγωγεία, όπως ακριβώς έκλεισαν λέγοντας τα ίδια ψέματα, χωρίς να έχει διασφαλιστεί καμία από τις προϋποθέσεις για την ασφαλή λειτουργία τους, λειτουργώντας με εγκληματική ανευθυνότητα, θεωρώντας τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τις οικογένειές τους ως αναλώσιμους. Εξηγούμαστε: Την ώρα που, λόγω της πεισματικής εμμονής των κυβερνώντων, τα τμήματα παραμένουν πληθωρικά χωρίς καμιά αποσυμφόρηση και οι αρμόδιοι εκτιμούσαν πως στα γιορτινά γεύματα ήταν υγειονομικά επικίνδυνο να συνωστίζονται 9 άτομα από δυο οικογένειες σε ένα διαμέρισμα των 80 τετραγωνικών, το να συνωστίζονται Γενάρη μήνα, επί 6 ώρες, 25 μαθητές-εκπαιδευτικοί από 25 οικογένειες, ενώ πολλοί εκπαιδευτικοί συνωστίζονται σε δεκάδες τμήματα πολλών σχολείων, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο! Την ευθύνη για τις συνέπειες αυτής της εγκληματικής πολιτικής φέρει ακέραια η κυβέρνηση. Μοιραία θα οδηγηθούμε σε νέο και πάλι σε νέο κλείσιμο και την ευθύνη για το μορφωτικό έλλειμμα μια ολόκληρης γενιάς την φέρει πάλι η κυβέρνηση.
Eπειδή, όμως, δεν μπορεί να είμαστε αναλώσιμοι, θεωρούμε ότι πλέον οι όροι που προβάλλει το εκπαιδευτικό κίνημα για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων αποτελούν προϋπόθεση για την επαναλειτουργία τους.
Καλούμε τη ΔΟΕ να τοποθετηθεί του θέματος προβάλλοντας και απαιτώντας την υλοποίηση όλων των παρακάτω μέτρων ως απόλυτα απαραίτητων και αναγκαίων για το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων. Είναι σαφές ότι πρέπει από τον κλάδο να αναζητηθούν με κάθε τρόπο οι ευθύνες, πολιτικές και άλλες, από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου και την Κυβέρνηση για αυτήν την πραγματικότητα που μας εκθέτει σε κινδύνους. Όχι άλλα παιχνίδια με την υγεία και τη ζωή των συναδέλφων, όχι άλλα παιχνίδια με τη μόρφωση και την υγεία των μαθητών και των οικογενειών τους
Το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων προϋποθέτει τα εξής:
-
Ολιγομελή τμήματα έως έως 15 μαθητές ανά τμήμα. Αξιοποίηση όλων των τρόπων για την στέγαση των τμημάτων και, βέβαια, διορισμούς εκπαιδευτικών και προσωπικού καθαριότητας!
-
Δωρεάν μαζικά και επαναλαμβανόμενα μοριακά τεστ σε όλη την εκπαιδευτική κοινότητα. Ιχνηλατήσεις και διαρκή επιδημιολογική επιτήρηση σε κάθε σχολείο. Κάθε εκπαιδευτικός να εξαντλεί το ωράριό του σε ένα σχολείο.
-
Εμβολιασμός, προαιρετικός, όλων των εκπαιδευτικών και των εργαζόμενων στα σχολεία κατά προτεραιότητα, μετά τους υγειονομικούς και τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού.
-
Μέτρα για την συνολική αναπροσαρμογή – μείωση της ύλης σε όλες τις τάξεις.
Από την πλευρά του συλλόγου Αθηνά, δηλώνουμε ότι θα συνεχίσουμε αταλάντευτα τις διεκδικήσεις μας για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων, αλλά και την αντίστασή μας στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της Κυβέρνησης με ακροδεξιά χαρακτηριστικά σε πολλές περιπτώσεις, που αξιοποιεί την πανδημία για να υπηρετήσει τα ταξικά-καθεστωτικά της συμφέροντα, να χτυπήσει τα κοινωνικά αγαθά και να περιστείλει τα εργατικά, κοινωνικά δικαιώματα και τις ελευθερίες.
Καλούμε τους συναδέλφους σε κάθε σχολείο να δυναμώσουν τη φωνή της συλλογικής διεκδίκησης για να υπερασπίσουμε την υγεία και τη μόρφωση στο δημόσιο σχολείο.
Ευχόμαστε καλή χρονιά με υγεία και δύναμη σε όλους και όλες!
πηγη; ergasianet.gr
Οι ακριβές λίστες της σκηνοθετημένης επικοινωνίας
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ματίνα Παπαχριστούδη
Καμία έκπληξη από την τέταρτη κατά σειρά χρηματοδοτική «ένεση» της κυβέρνησης στα μίντια που τέθηκαν, από την αρχή της πανδημικής κρίσης, στην υπηρεσία της χειραγώγησης του Μαξίμου. Η νέα λίστα Κικίλια, υπογεγραμμένη την παραμονή των Χριστουγέννων, ανέρχεται σε 18,5 εκατ. ευρώ και προβλέπει τη διάθεση διαφημιστικών κονδυλίων στα ΜΜΕ με κριτήρια τηλεθέασης, ακρόασης και απήχησης. Έρχεται να προστεθεί στις δυο πρώτες λίστες Πέτσα, 11 και 9 εκατ. ευρώ αντίστοιχα, που δόθηκαν τον Μάρτιο και τον Μάιο του περασμένου έτους και στα 2 εκατ. ευρώ που έδωσε ο ίδιος στους σταθμούς πανελλαδικής εμβέλειας τον περασμένο Νοέμβριο. Συνολικά, λοιπόν, η κυβέρνηση Μητσοτάκη σε δέκα μήνες χαρίζει στα μίντια περισσότερα από 40 εκατ. ευρώ, με μόνο στόχο την εξαγορά της ολοκληρωτικής τους στήριξης στις ολοκληρωτικές πρακτικές διαχείρισης της πρωτόγνωρης κρίσης.
Αυτό που πληρώνει αδρά το καθεστώς Μητσοτάκη στα ΜΜΕ είναι η κατασκευή μιας ανύπαρκτης πολιτικής και κοινωνικής επικαιρότητας, με πρωταγωνιστή την κυβέρνηση και τη δράση της σε πολλαπλά σκηνοθετημένα σόου, χωρίς καν κομπάρσους. Είναι η ολοκληρωτική χειραγώγηση και παραπληροφόρηση, με την εξαφάνιση της πραγματικότητας που βιώνει ο ελληνικός λαός.
Οι υπηρεσίες προπαγάνδας, η λογοκρισία, η εξαφάνιση κάθε είδους κριτικής αναφοράς στα πεπραγμένα της κυβέρνησης, η διασπορά ψευδών ειδήσεων και η αγιογράφηση του πρωθυπουργού, προσφέρθηκαν απλόχερα από την πλειονότητα των ΜΜΕ, κυρίως από τους ολιγάρχες της τηλεόρασης.
Παρατηρείται η λειτουργία ενός ιδιότυπου μοντέλου «συνεταιρισμού» ανάμεσα στους ιδιοκτήτες πανελλαδικών καναλιών και ανώτατων στελεχών τους με το κυβερνητικό σύστημα, ενώ στον «συνεταιρισμό» προσχώρησαν και οι κεντρικές ιστοσελίδες ενημέρωσης, οι οποίες απαιτούν ένα ξεροκόμματο της συναλλαγής. Η κυβέρνηση πληρώνει αδρά τους τηλεοπτικούς σταθμούς, ενώ επιπλέον ικανοποιεί όλες τις απαιτήσεις τους, όπως αποδείχθηκε με τις ρυθμίσεις του σχεδίου νόμου για την τηλεόραση, το οποίο θα έρθει στη Βουλή στις 15 Γενάρη. Οι καναλάρχες είναι διπλά ωφελούμενοι. Όχι μόνο πληρώνονται αλλά επιβεβαιώνουν την ισχύ τους ως καθοριστικοί παράγοντες στη διατήρηση της κυβερνητικής εξουσίας.
Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες
Η διάθεση των 40 και πλέον εκατ.ομμυρίων ευρώ στα μίντια προϊδεάζει για ένα πιθανό εκλογικό σενάριο που διακινείται το τελευταίο διάστημα. Εκτίμηση που επιβεβαιώνεται και από μια πέμπτη «λίστα» διανομής διαφήμισης, του υπουργείου Εσωτερικών. Μέσα στα Χριστούγεννα προκηρύχθηκαν δυο διαγωνισμοί για το ποσό των 3 εκατ. ευρώ που θα διαθέσει το υπουργείο, με στόχο να προβάλλει τη δυνατότητα των ομογενών να ψηφίσουν στον τόπο κατοικίας τους.
Τα 2,7 εκατ. ευρώ προβλέπεται να διανεμηθούν στα ξένα μίντια, ενώ 300 χιλιάδες ευρώ θα δοθούν σε εγχώρια ΜΜΕ. Το δεδομένο ότι ο νόμος ψηφίστηκε τον Δεκέμβριο του 2019 και η επικοινωνιακή προβολή τους γίνεται τους πρώτους μήνες του 2021, αρκεί για να φωτιστεί ο πραγματικός στόχος της κυβέρνησης. Εξάγει πλέον το μοντέλο «μπουκώματος» ΜΜΕ για την εξασφάλιση της θετικής προβολής της και στα ξένα Μέσα.
Τον Ιανουάριο κρίνεται η υπόθεση της διανομής Τύπου μέσω του Πρακτορείου «Άργος» από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Η εισήγηση που δόθηκε στη δημοσιότητα καταγράφει αρκετές παραβιάσεις, κυρίως στις συμβάσεις που υπογράφει το Πρακτορείο με τους υποδιανομείς και τις εκδοτικές επιχειρήσεις και τα συμβόλαια αποκλειστικότητας και προτείνει πρόστιμα. Η εισήγηση δεν είναι δεσμευτική για την Επιτροπή και η απόφαση της θα ανοίξει το ζήτημα της διανομής εφημερίδων.
πηγη: prin.gr
Ο επίδοξος πραξικοπηματίας Τραμπ είναι σύμπτωμα, όχι το αίτιο
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
του Αλέκου Αναγνωστάκη
Δέκα υπουργοί και τέσσερεις πρόεδροι στο προσκήνιο
Από τις 4 Γενάρη ως σήμερα δέκα εν ζωή υπουργοί άμυνας των ΗΠΑ και τέσσερεις πρόεδρου έχουν βγει με δηλώσεις τους οι οποίες αποκαλύπτουν το βάθος και την έκταση των εξελίξεων στις ΗΠΑ. «Έτσι αμφισβητούνται τα εκλογικά αποτελέσματα σε μια δημοκρατία μπανανίας - όχι στη δημοκρατία μας» δήλωσε ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος, ο προηγούμενος Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος. «Η ιστορία θα θυμάται ορθά τη σημερινή βία στο Καπιτώλιο, που υποκινήθηκε από έναν πρόεδρο που συνέχισε να ψεύδεται αβάσιμα για το αποτέλεσμα των νόμιμων εκλογών, ως μια στιγμή μεγάλης ατιμίας και ντροπής για το έθνος μας. Αλλά θα αστειευόμασταν, εάν το βλέπαμε ως απόλυτη έκπληξη» σημείωσε ο Ομπάμα. «Η επίθεση τροφοδοτήθηκε από περισσότερα από τέσσερα χρόνια δηλητηριώδους πολιτικής» υπογράμμισε ο Μπιλ Κλίντον, αποκαλύπτοντας την πολιτική οπτική αντιμετώπισης της συνολικής διαχείρισης από τον Τραμπ. «Αυτή είναι μια εθνική τραγωδία και οι σκηνές δεν απεικονίζουν αυτό που είμαστε ως έθνος δήλωσε ο Τζίμι Κάρτερ.
Είχαν προηγηθεί πρώην επικεφαλής του Πενταγώνου, οι Άστον Κάρτερ, Λίον Πανέτα, Ουίλιαμ Πέρι, Ντικ Τσένι, Ουίλιαμ Κόεν, Ντόναλντ Ράμσφελντ, Ρόμπερτ Γκέιτς, Τσακ Χέιγκελ, καθώς και οι Τζέιμς Μάτις και Μαρκ Έσπερ που υπηρέτησαν υπό τον Ντόναλντ Τραμπ οι οποίοι, με άρθρο-ανοιχτή επιστολή τους στην Washington Post, καλούσαν το Πεντάγωνο να δεσμευτεί στην ειρηνική μεταβίβαση της εξουσίας που βρισκόταν σε εξέλιξη το τρέχον διάστημα.
ΟΙ δέκα επικεφαλείς του Πενταγώνου προειδοποιούσαν με σαφήνεια πως «όσοι επιδιώξουν να εμπλέξουν τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις στη διαδικασία μεταβίβασης της εξουσίας ενδέχεται να βρεθούν αντιμέτωποι με σοβαρές συνέπειες, από επαγγελματική και δικαστική σκοπιά». Ήταν ήδη σε εξέλιξη το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα μέσω των αλλεπάλληλων δικαστικών προσφυγών. «Οι εκλογές μας διεξήχθησαν. Έγιναν ανακαταμετρήσεις και έλεγχοι. Οι συναφείς αμφισβητήσεις επιλύθηκαν στα δικαστήρια. Οι κυβερνήτες κύρωσαν τα αποτελέσματα. Και το εκλεκτορικό σώμα ψήφισε», αναφέρουν οι δέκα στο κείμενο.
«Η ώρα για την αμφισβήτηση των αποτελεσμάτων πέρασε· είναι πλέον η ώρα για την τυπική καταμέτρηση των ψήφων του εκλεκτορικού σώματος» από το Κογκρέσο, «όπως ορίζει το Σύνταγμα», προσθέτουν οι δέκα πρώην υπουργοί.
Ο ημίγυμνος «Βίκινγκ» και οι εικόνες από το μέλλον μιας παρακμάζουσας κοινωνίας
Παρά ταύτα, παρά τις προειδοποιήσεις, αυτό που επιχείρησε ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ είναι ακριβώς ένα πραξικόπημα με σταθμούς. Στην αρχή κοινοβουλευτικό και όταν οι προσπάθειες αυτές αποτυγχάνουν οργανώνει την ίδια ώρα μια συγκέντρωση, φανατίζοντας τους οπαδούς του και καλώντας τους να πάνε στο Καπιτώλιο για να διαμαρτυρηθούν.
Ένας συνασπισμός που βασίστηκε από ότι φαίνεται στη συμπαιγνία μεταξύ της αστυνομίας, στοιχείων του Υπουργείου Άμυνας, και ενός φασιστικού όχλου εξαπέλυσε μια άνευ προηγουμένου επίθεση. Η μαζική εισβολή διαδηλωτών και μάλιστα οπλισμένων, οι ανταλλαγές πυρών και ο θάνατος τεσσάρων εξ ων μιας οπαδού του Τραμπ από πυροβολισμό, είναι εικόνες χωρίς προηγούμενο στην ιστορία όχι μόνο των ΗΠΑ αλλά και των αστικών δημοκρατιών της Δύσης μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι τα σύμβολα και η πολιτική στάση και δράση των διαδηλωτών. Συμβολικά κρατούσαν και τοποθέτησαν μέσα στο Καπιτώλιο όχι τη σημαία των ΗΠΑ αλλά σημαίες του αμερικανικού νότου, σημαίες – σύμβολο του προπερασμένου αιώνα της σκλαβιάς των μαύρων στον αμερικανικό εμφύλιο. Ο ημίγυμνος «Βίκινγκ» που πρωταγωνίστησε στην έφοδο που πραγματοποίησαν οι οπαδοί του Τραμπ την Τετάρτη στο Καπιτώλιο, είναι πρωταγωνιστής, μεταξύ άλλων σε διαδηλώσεις για να άνοιγμα των επιχειρήσεων στην Αριζόνα, που έκλεισαν για την αναχαίτιση της πανδημίας του κορονοϊού. Ακούει στο όνομα Jake Angeli και κατά δήλωση του ανήκει στο ακροδεξιό κίνημα συνωμοσιολόγων QAnon.
Αλλά το QAnon είναι ένα διαδικτυακό φόρουμ με κεντρικό θέμα ότι τον κόσμο κυβερνά μια κλίκα «σατανιστών παιδεραστών», οι οποίοι συνωμοτούν κατά του Ντόναλντ Τραμπ, ενώ παράλληλα διαχειρίζονται κύκλωμα traffiking που κακοποιεί παιδιά. Σύμφωνα με τους οπαδούς της θεωρίας, μέλη της «σκοτεινής κλίκας» είναι η Κλίντον, ο Ομπάμα, ο Σόρος, ο Μπιλ Γκέιτς, ο Τομ Χανκς, η Όπρα Γουίνφρι ακόμα και ο Πάπας Φραγκίσκος και ο Δαλάι Λάμα. Ιστοσελίδες του QAnon στην Ευρώπη εμφανίσθηκαν στο τέλος του 2019 και στις αρχές του 2020, αλλά η επισκεψιμότητά τους εκτοξεύθηκε με την πανδημία COVID-19 και το lockdown. Η μεγαλύτερη ομάδα QAnon στο Facebook, είχε σχεδόν 200.000 μέλη πριν κλείσει η σελίδα από το ίδιο το Facebook. Αναφορικά με την άποψη της αμερικανικής κοινής γνώμης για την οργάνωση, τον περασμένο Σεπτέμβριο σχεδόν το 50% των πολιτών είχε ακουστά το QAnon, διπλάσιο ποσοστό από εκείνο προ έξι μηνών. Από αυτούς, το 1/5 είχε και θετική άποψη για το κίνημα!
Δίπλα στο ακροδεξιό κίνημα των συνωμοσιολόγων QAnon τοποθετούνται μια σειρά από παραδοσιακές και νεοακροδεξιές οργανώσεις. Πρόκειται επομένως για ένα σχετικά ισχυρό κοινωνικό ρεύμα το οποίο συνειδητά θέλει να εκπροσωπήσει και με το οποίο σχεδιασμένα συναγελάζεται ο Τραμπ και οι περί αυτών.
Ο στόχος του είναι η αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού προς ένα νέο ολοκληρωτικό πολιτικό σύστημα. Γι’ αυτό δεν διστάζει να στραφεί και εναντίον του ίδιου του κόμματος που τον ανέδειξε. Τα ποιοτικά του θεμέλια τα έχει διακηρύξει: Θέσπιση της «διπλωματίας της κυριαρχίας» στη θέση της διπλωματίας του (διακηρυκτικά) αμοιβαίου διακρατικού οφέλους. Συγκρότηση μιας συμμαχίας κυρίαρχων κρατών, στη βάση της συμμαχικής κυριαρχίας. Στόχευση συγκεκριμένων κρατών ως τα «κέντρα του κακού», καλλιέργεια της θρησκοληψίας και της θεωρίας του «Πάνω απ όλα αμερικάνικου Έθνους» κ.λπ.
Ο συνδυασμός των διαδοχικών κρίσεων, οι άλυτες τελικά διεθνείς αντιθέσεις και διεθνείς αντιφάσεις, οι χαμένες τελικά ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, η επέλαση του νέου ηγεμόνα, της Κίνας, η φρικιαστική κοινωνική ανισότητα και φτώχεια, οι αναζωπύρωση των φυλετικών διακρίσεων, η επικράτηση ως απόλυτης αξίας του χρήματος – αυτής της υλοποιημένης έκφρασης του κεφαλαίου – στην αμερικανική κοινωνία μετά τον ηττημένο σοσιαλισμό, το μεν πολιτικό σύστημα το διαφθείρουν βαθιά, τη δε αμερικάνικη κοινωνία τη διασχίζουν και ταυτόχρονα τη διαχωρίζουν ανάμεσα σε ένα πολύμορφο όχι αμελητέο αλλά ακόμη αδύναμο, ρεύμα μιας σύγχρονης εργατικής χειραφέτησης και στο ενδυναμούμενο «ρεύμα της σκοτεινής απογοήτευσης. Το τελευταίο – καθώς η αριστερά είναι αδύναμη - ψάχνει αξίες σε ένα κόσμο που οι αξίες έχουν λείψει: στον ανορθολογισμό, στο μυστικισμό, στη συνωμοσιολογία, στις εύκολες λύσεις, στην ακροδεξιά κ.λπ. οδηγώντας τελικά στη σημερινή παρακμή που θα γεννήσει τον Τραμπ.
Ο Τραμπ είναι σύμπτωμα, όχι το αίτιο, αυτού του ρεύματος. Φυσικά, καθώς οι εξελίξεις τρέχουν, στις εξελίξεις και στη δυναμική τους το σύμπτωμα και το αίτιο αλληλοτροφοδοτούνται. Οικονομικά στηρίζεται και στηρίζει από μέρος του αμερικάνικου αλλά και πολυεθνικού κεφαλαίου με έδρα εξόρμησης τις ΗΠΑ που νοιώθει να πιέζεται, να περιορίζεται, να χάνει από τις εξελίξεις. Και αναζητά καταφύγιο στον κάθε είδους προστατευτισμό, κυρίως στον προστατευτισμό του έθνους- κράτους. Σε μια εποχή όμως που η πρωτοφανής συγκέντρωση του κεφαλαίου απαιτεί διακρατικές ροές, και μάλιστα ανεμπόδιστα, σε κεφάλαια, εμπορεύματα και ανθρώπινο δυναμικό. Το κεφάλαιο αυτό και οι εκπρόσωποι του θα χάσουν. Ο Τραμπ, ο πρώτος παρ’ ολίγο πραξικοπηματίας πρόεδρος των ΗΠΑ θα ηττηθεί και τα επόμενα επεισόδια θα είναι σκηνές από τις δικαστικές περιπέτειες του ίδιου και των οπαδών του.
Εξάλλου ήδη η πλειοψηφία των Δημοκρατικών και στη Βουλή και από χθες στη Γερουσία, την οποία απέκτησαν μετά τις χθεσινές νίκες στη Τζόρτζια, σταθεροποιούν το σύστημα και περιορίζουν τις δυνατότητες «σαμποτάζ» του νέου προέδρου από τους Ρεπουμπλικάνους.
Ο Τραμπ θα φύγει ο τραμπισμός θα μείνει
Ο Τραμπ θα παραμεριστεί. Αλλά ο τραμπισμός, το ρεύμα των κάθε είδους QAnon, θα εξακολουθήσει δυναμικά να υπάρχει. Γιατί η κοινωνική μήτρα που το εκτρέφει θα εξακολουθεί να είναι δραστήρια, οι κοινωνικές ανισότητες θα διατηρούνται αν δεν οξύνονται, ο εμπορικός πόλεμος με την Κίνα θα φθείρει παραπάνω και τις ΗΠΑ, ο ίδιος ο καπιταλισμός θα δυσκολεύεται ολοένα και περισσότερο να εντάσσει τις σύγχρονες επαναστατικοποιημένες παραγωγικές δυνάμεις στην λειτουργία του δίχως σοβαρές διαταραχές.
Αυτή η βαθιά διχασμένη χώρα, με τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς της πανδημίας των φτωχών, μας επιφυλάσσει προσεχή επεισόδια και άλλες σαιζόν.
Πριν λίγες ημέρες ο γενικός εισαγγελέας της Βαγδάτης εξέδωσε ένταλμα σύλληψης κατά του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, κατηγορώντας τον για τη δολοφονία του Ιρανού στρατιωτικού αξιωματούχου Κασέμ Σολεϊμανί. Μάλιστα, η Τεχεράνη ζητά και τη συνδρομή της Interpol στη σύλληψη του προέδρου των ΗΠΑ! Ποιος το περίμενε…
Πριν λίγο καιρό ο Τούρκος πρόεδρος αποκάλεσε τον πρόεδρο της Γαλλίας, της τρίτης πυρηνικής δύναμης στον κόσμο, «ανόητο»! Και προκάλεσε τους εχθρούς όπως είπε της Τουρκίας «σε αέρα και θάλασσα» ενώ υπογράμμισε ότι «οι Γάλλοι θα πληρώσουν το τίμημα». Ποιος το φανταζόταν…
Πριν λίγο ο Ροχανί τόνιζε πως «Αν επανέλθουν (σ.σ. οι ΗΠΑ) στη λογική, στη νομιμότητα και στις υποχρεώσεις τους, [θα] είναι προς το δικό τους όφελος(!) και για το καλό του κόσμου».
Ο κόσμος λοιπόν δεν «θα αλλάξει», έχει ήδη αλλάξει. Και συνεχίζει.
Όσοι, οργανώσεις και ξεχωριστά άτομα, αναμετρώνται με την αναγέννηση της Αριστεράς, αυτές τις στιγμές και σε αυτήν την περίοδο δεν μπορεί παρά να βλέπουμε το μέγεθος και την ποιότητα της ανάγκης «για να γίνουν συντροφικά και συλλογικά όσα μέχρι τώρα δεν έγιναν».
«Ελεύθερος και δούλος… Με μια λέξη καταπιεστής και καταπιεζόμενος βρίσκονται σε ακατάπαυστη αντίθεση μεταξύ τους, έκαναν ένα αδιάκοπο αγώνα μεταξύ τους πότε σκεπασμένο πότε ανοιχτό, που τελείωνε κάθε φορά με τον επαναστατικό μετασχηματισμό ολόκληρης της κοινωνίας» μας έμενε στο νου πως γράφει το Κομμουνιστικό Μανιφέστο στη δεύτερη μόλις παράγραφο.
Αμέσως μετά συνεχίζει πως αυτός ο αδιάκοπος ταξικός αγώνας ενίοτε τελείωνε «ή με την από κοινού καταστροφή των τάξεων που αγωνιζόταν». Το ζήτημα είναι να αποφευχθεί – και πως - αυτό το διαζευκτικό ή και οι συνέπειες του…
πηγη: kommon.gr

Οσους «θρήνους» κι αν επιστρατεύσουν τα αστικά επιτελεία για την «χαμένη τιμή» της «αμερικανικής δημοκρατίας», όσα «ξόρκια» και «προσευχές» για τους αστικούς «θεσμούς» που «αντέχουν», οι εικόνες από το Καπιτώλιο των ΗΠΑ αποτελούν την εικόνα στον καθρέφτη της καπιταλιστικής κοινωνίας που σαπίζει, που βουλιάζει στις αντιθέσεις, στους ανταγωνισμούς και τις αντιφάσεις της, φορτώνοντας όλο και μεγαλύτερα βάσανα στους λαούς, έως ότου εκείνοι αποφασίσουν οριστικά να απαλλαγούν από αυτή.
Δεν είναι «κακέκτυπο», αλλά αυθεντική εικόνα της αστικής δημοκρατίας, της δικτατορίας δηλαδή του κεφαλαίου, και μάλιστα στην πρώτη καπιταλιστική δύναμη παγκόσμια.
Η «δημοκρατία» που εκθειάζουν είναι η «δημοκρατία» των αμέτρητων ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων, των πραξικοπημάτων και των ανατροπών κυβερνήσεων, των αμέτρητων θυμάτων και των ξεριζωμένων, είτε με Δημοκρατικούς είτε με Ρεπουμπλικάνους στο τιμόνι, από το Ιράκ, τη Συρία και τη Λιβύη έως την «Αραβική Ανοιξη» και την «πλατεία Μεϊντάν» στην Ουκρανία - για να μην πάει κανείς παραπίσω.
Είναι η «δημοκρατία» που εντός και εκτός συνόρων δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα όπου διακυβεύονται τα κέρδη των καπιταλιστών, πόσο μάλλον όταν διακυβεύεται η πρωτοκαθεδρία της ισχυρότερης καπιταλιστικής δύναμης απέναντι στους ανταγωνιστές της, γεννώντας «σεισμούς» και «ρήγματα» και στο εσωτερικό της ίδιας της αστικής τάξης.
Δίνοντας για μια ακόμα φορά στην Ιστορία έστω μια «γεύση» για το πώς οι «αιώνιοι», «απαραβίαστοι» και «υπεράνω όλων» θεσμοί τους δίνουν μέσα σε μια νύχτα τη θέση τους σε «άλλα μέσα», προκειμένου να εξυπηρετηθούν συμφέροντα τμημάτων του κεφαλαίου.
Οι θεσμοί τους, αυτοί που περιφρουρούν τον «θαυμαστό» κόσμο της εκμετάλλευσης, εκεί που «μέσα στην αφθονία κανείς πεθαίνει», με το 5% να κατέχει το 80% του απίστευτου πλούτου που παράγουν εκατομμύρια εργαζόμενοι.
Εκεί όπου τα τεχνολογικά και επιστημονικά επιτεύγματα γίνονται από ευλογία κατάρα για τα εκατομμύρια που αφήνουν τα κόκαλά τους στους κάθε είδους πολέμους των κολοσσών της Ενέργειας, του εμπορίου, των βιομηχανιών που απλώνουν τα πλοκάμια τους σε όλο τον πλανήτη, των γιγάντων της τεχνολογίας, την ώρα που εκατομμύρια άλλοι αργοπεθαίνουν στις ουρές της ανεργίας.
Είναι η «δημοκρατία» των 370 χιλιάδων νεκρών από την πανδημία και των ομαδικών τάφων στην καρδιά της Νέας Υόρκης, εν έτει 2020.
Η «δημοκρατία» των εκμεταλλευτών, όχι η «ασπίδα» αλλά το θερμοκήπιο της άγριας εκμετάλλευσης και των κοινωνικών ανισοτήτων, του ρατσισμού και του σκοταδισμού, της φτώχειας και της καταστολής, των εκατομμυρίων που «δεν μπορούν να αναπνεύσουν», για να ζουν μέσα στη χλιδή κυριολεκτικά μια χούφτα μέτοχοι και δισεκατομμυριούχοι.
Αυτήν τη «δημοκρατία», που την ξέρουν καλά οι καπιταλιστές, οι κυβερνήσεις και τα κόμματά τους εδώ, από τους δεσμούς αίματος που τους ενώνουν, κι ας καμώνονται ότι είναι «αγνώριστη», κι ας κάνουν πως δεν ξέρουν ότι και η αμερικανική, όπως και η δική τους «δημοκρατία», είναι δημοκρατία για μια χούφτα καπιταλιστές και στυγνή δικτατορία για εκατομμύρια εργαζόμενους.
Κι ας «μακιγιάρουν» όπως - όπως το σάπιο σύστημά τους, καλώντας τους εργαζόμενους και το λαό να πέσουν ξανά σε μάχες ξένες για τα συμφέροντά τους, για να στεριώσουν καλύτερα τη «δημοκρατία» για τους λίγους, τη δικτατορία του κεφαλαίου, που τους βυθίζει όλο και πιο βαθιά στη φτώχεια, στην εκμετάλλευση, στους πολέμους «για τ' αφέντη το φαΐ».
Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Παρασκευή 8 Γενάρη 2021
ΠΗΓΗ: 902.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή