Νεκρός κατά την διάρκεια εργασιών ένας οικοδόμος στο κέντρο της Αθήνας

Εργατικό δυστύχημα, σημειώθηκε στη συμβολή των οδών Ακαδημίας και Ομήρου, όπου ένας οικοδόμος έχασε τη ζωή του από κομμάτι μπετόν που έπεσε στο κεφάλι του.

Ανακοίνωση για το τραγικό περιστατικό εξέδωσε το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας τονίζοντας μεταξύ άλλων: «Εκφράζουμε τα βαθιά μας συλλυπητήρια και τη στήριξή μας στην οικογένεια, στους συγγενείς και στους φίλους του συναδέλφου μας Ελτιόν Γκίκα, που έχασε σήμερα τη ζωή του πηγαίνοντας για το μεροκάματο στο εργοτάξιο κατασκευής κτιρίου της ΕΧΙΝΟΣ που θα μετατραπεί σε ξενοδοχείο, επί της οδού Ομήρου και Ακαδημίας στο κέντρο της Αθήνας.

Είναι ξεκάθαρο, όπως στις περισσότερες περιπτώσεις θανατηφόρων δυστυχημάτων, ότι τα μέτρα ασφαλείας είναι κόστος για τους εργοδότες, μπορεί ακόμη και να δημιουργούν καθυστέρηση στις εργασίες γι’ αυτό και δεν τηρούνται όπως οφείλεται, ενώ ταυτόχρονα επιβάλλονται εξαντλητικά ωράρια, πολλές φορές 7ήμερη εργασία με μόνο στόχο να πιαστούν τα χρονοδιαγράμματα και να παραδοθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται το έργο. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της «ανάπτυξης» για την οποία καμαρώνουν η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Από τη μία αυξήσεις των κερδών για τις κατασκευαστικές εταιρείες και τους μεγαλοεργολάβους και από την άλλη νεκροί και τσακισμένοι εργάτες, ένας εργασιακός μεσαίωνας, με εισοδήματα που έχουν συμπιεστεί προς τα κάτω εδώ και 15 χρόνια. Οι όποιες αυξήσεις, πάρθηκαν με τον δικό μας συλλογικό και οργανωμένο αγώνα, με τη δική μας μαχητική διεκδίκηση».

Πηγή: newsbomb.gr

Το αυξανόμενο κόστος ζωής είναι η μεγαλύτερη ανησυχία για το 93% των Ευρωπαίων, σύμφωνα με την πρόσφατη έρευνα του Ευρωβαρόμετρου..

Το αυξανόμενο κόστος ζωής είναι η μεγαλύτερη ανησυχία για το 93% των Ευρωπαίων, σύμφωνα με την πρόσφατη έρευνα του Ευρωβαρόμετρου που δημοσιεύθηκε σήμερα.  

Οι εξελίξεις με την υγεία του έκπτωτου βασιλιά Κωσταντίνου Γλύξμπουργκ ξύπνησαν φαντάσματα του παρελθόντος, τις πιο σκοτεινές σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας που συνδέονται με τη δυναστεία των Γλύξμπουργκ. Για την επιλογή και επιβολή, από την Αγγλία, της πριγκηπικής οικογένειας της Δανίας στον ελληνικό θρόνο γράφει στο βιβλίο του «Μεγάλη Ιδέα: 1844 -1922» (εκδόσεις ΤΟΠΟΣ) ο Σπύρος Αλεξίου. Αναδημοσιεύουμε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα:

«Τελικά στις 2 Οκτώβρη 1862 ο Όθωνας και η Αμαλία επιβιβάζονται στη φρεγάδα «Αμαλία» και ξεκινούν περιοδεία με στόχο να ξανακερδίσουν την «αγάπη του λαού». Δε θα ξαναπατήσουν ποτέ στην Αττική. Στις 4 Οκτώβρη στη Βόνιτσα ο Θεοδωράκης Γρίβας ξεκινά πρώτος την Επανάσταση. Ακολουθούν η μία μετά την άλλη οι πόλεις και το ξημέρωμα της 11 Οκτώβρη η Αθήνα. Χωρίς να συναντήσουν ουσιαστικά αντίσταση οι επαναστάτες συγκεντρώνονται στον στρατώνα του πυροβολικού και στις 3 τα χαράματα, πάνω στην κάνη ενός πυροβόλου ο Επαμεινώνδας Δεληγιώργης συντάσσει το ψήφισμα που κηρύσσει έκπτωτο τον Όθωνα και συγκροτείται προσωρινή κυβέρνηση από τους Δ. Βούλγαρη, Κ. Κανάρη και Μ. Ρούφο.

Το διπλωματικό παιχνίδι

Ο θρόνος της Ελλάδας μένει κενός και το διπλωματικό πόκερ ξεκινά. Τα φύλλα τα μοιράζει, ως συνήθως, η Αγγλία και ανάμεσα στα άλλα χαρτιά που θα ρίξει στο τραπέζι θα είναι και τα Επτάνησα.

Οι Άγγλοι, έχοντας προδιαγράψει και επιδιώξει την εκθρόνιση του Όθωνα είχαν ξεκινήσει την προσπάθεια να ανεβάσουν στον θρόνο της Ελλάδας τον Αλφρέδο, γιο της βασίλισσας Βικτωρίας. Το όνομά του, στα τέλη της δεκαετίας του 1850, είχε  ακουστεί ως πρόταση για ηγεμόνα μιας «Επτανησιακής Ηγεμονίας», σχέδιο που προωθούσαν οι άνθρωποι της Αγγλίας στα Επτάνησα. Η γηραιά Αλβιόνα ήθελε στην πραγματικότητα να ξεφορτωθεί τα «προβληματικά» Επτάνησα, να ελέγχει όμως το μέλλον τους. Ταυτόχρονα άφηναν να διαδίδονται φήμες και για ευνοϊκή θέση της Αγγλίας για Θεσσαλία και Ήπειρο. Όταν φάνηκε πως ήταν θέμα χρόνου η εκθρόνιση του Όθωνα, οι άνθρωποι των Άγγλων «ξέχασαν» το σχέδιο τους μιας και ο Αλφρέδος προοριζόταν πια για βασιλιάς της Ελλάδας.

 Όπως γράφει ο Επ. Κυριακίδης:

«η αγγλική διπλωματία από δεκαετίας ειργάσθη υπέρ της υποψηφιότητας του Αλφρέδου, ωμίλει δε περί τούτου εν Αθήναις δια του Άγγλου πρεσβευτού κατά τρόπον δυνάμενον  να παράσχη πολλάς ελπίδας περί μεγεθύνσεως της Ελλάδος εν περιπτώση εκλογής αυτού. Ούτως εν τη ελευθέρα και δούλη Ελλάδι το όνομα του Αλφρέδου εγένετο δημοφιλέστατον, εικόνες αυτού κυκλοφορούν ανά πάσας τας πόλεις και διαδηλώσεις εγένοντο υπέρ αυτού εν Αθήναις».[1]

Στο παιχνίδι έπαιζαν φυσικά και οι άλλες δυνάμεις. Η Ρωσία προωθούσε για βασιλιά τον Γαλλορώσο πρίγκηπα Λαίχτεμπεργκ, εγγονό του τσάρου Νικόλαου, υποψηφιότητα που στήριζε και η Γαλλία. Η Αγγλία για να εμποδίσει την εξέλιξη αυτή επικαλέστηκε το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830, σύμφωνα με το οποίο δεν μπορούσε ο βασιλιάς να προέρχεται από τους οίκους των τριών προστάτιδων Δυνάμεων. Ταυτόχρονα βέβαια ακύρωνε και την υποψηφιότητα του Αλφρέδου και όλη την πολιτική επένδυση που είχε κάνει και που είχε φέρει αποτελέσματα.

Αξίζει να αναφέρουμε πως το 1862, μαζί με τις εκλογές στην Ελλάδα, έγινε και ενδεικτικό δημοψήφισμα για επιλογή βασιλιά. Ο Αλφρέδος έλαβε 230.016 ψήφους, ο Λάιχτεμπεργκ 2.400 ενώ ο Γεώργιος – Γουλιέλμος, αυτός τον οποίον έφεραν τελικά για βασιλιά…μόλις 6! Προς τιμήν τους, 93 πολίτες ψήφισαν «ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ», αν και δεν είχε μπει θέμα πολιτεύματος. Τυπικά η Αγγλία εμφανιζόταν χαμένη, πρακτικά συνέβαινε το αντίθετο. Ο Π. Καρολίδης σχολιάζει:

«Αι εις τον Αλφρέδον δοθείσαι ψήφοι εκήρυττον εμφαντικώτατα εις άπαντα τον κόσμον ουχί απλώς την εμπέδωσιν της Αγγλικής εν Ελλάδι πολιτικής ροπής, αλλά την παμβασιλείαν της Αγγλικής εν τω κράτει τούτω»[2].

Ουσιαστικά δηλαδή η Αγγλία αναζητούσε «να πέψη εις Αθήνας αρμοστήν μεριμνώντα περί των αγγλικών και ουχί βασιλέα εργαζόμενον περί ελληνικών συμφερόντων»[3]. Και ποια ήταν η αιχμή αυτών των συμφερόντων; Όπως αποκάλυψε ο Δούκας Ερνέστος του Σαξ Κομπουργκ, αρνήθηκε το στέμμα που του πρότεινε η Αγγλία γιατί «δεν ηθέλησε να υποσχεθή τη Αγγλία ότι ουδέποτε ως βασιλεύς της Ελλάδος θα περιέλθη εις πόλεμον προς την Τουρκίαν»[4]. Στα «Απομνημονεύματά» του ο Ερνέστος σημειώνει, μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό της Αγγλίας Πάλμερστον:

«ο λόρδος Πάλμερστον εφρόνει ότι δια την Ελλάδα η συντήρησις στρατού και στόλου απέβαινε επιζήμιος και επιβλαβής διότι θα ενέβαλε το κράτος εις περιπλοκάς. Η Η Ελλάς έχρηζε μόνον λυσιτελούς χωροφυλακής».[5] Ο Ερνέστος αναφέρει ακόμη πως ανάμεσα σε αυτούς που η Αγγλία πρόσφερε το στέμμα ήταν κι ο Φερδινάρδος της Πορτογαλίας αλλά κι αυτός το αρνήθηκε καθώς «η αγγλική κυβέρνησις επεθύμει να εγκαταστήσει εντός ολίγων εβδομάδων νέον εν Αθήναις βασιλέα, ως συνέβαινε με τους τοπάρχας της Βεγγάλης ότε αναχωρούντος του ενός επέμπετο ευθύς έτερος»[6]

Επειδή στην εποχή μας από διάφορες πλευρές εκφράζεται η άποψη πως δεν υπήρξε εξαρτημένο κράτος η Ελλάδα, είναι χαρακτηριστικό το απόσπασμα του Επ. Κυριακίδη:

«το ελληνικό στέμμα περιεφέρετο ανά την Ευρώπην εκπληστηριαζόμενον υπό της αγγλικής κυβερνήσεως, κατά την φράσιν του Άγγλου βουλευτού Φιτζέραλντ, προτεινόμενον εις τους άρρενες βλαστούς πάσης γερμανικής αυλής και απορριπτόμενον παρά των πειναλέων τούτων πριγκήπων, κατά την φράσιν ετέρου Άγγλου βουλευτού του Σμόλετ.»[7].

Με απλά λόγια, η Αγγλία έλεγχε απόλυτα το μέλλον της Ελλάδας και επιδίωκε έναν τοποτηρητή της στον θρόνο της. Κόκκινη γραμμή ήταν η εξασφάλιση της ακεραιότητας της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Για αυτό και ήταν διατεθειμένη να δώσει ως αντάλλαγμα ασήμαντες πια για αυτές κτήσεις που, εκτός των άλλων, αποτελούσαν και μπελά λόγω των εξεγέρσεων των «ποπολάρων».

Ο Γεώργιος Γλιξμπουργκ

Αφού οι Γερμανοί πρίγκηπες Λεινίγκεν και Χοενλόε καθώς και ο Φερδινάρδος της Βαϊμάρης αρνήθηκαν ο Πάλμερστον κατέληξε στον Γουλιέλμο Γεώργιο της Αγγλίας, ανιψιό του βασιλιά Φρειδερίκου της Δανίας. Ήταν 18 ετών και υπηρετούσε ως δόκιμος στο ναυτικό. Στην υποψηφιότητά του συμφώνησαν και η Ρωσία με τη Δανία. Ανακοινώθηκε στην ελληνική κυβέρνηση (πάλι καλά…) κι ο πρωθυπουργός Σ. Βάλβης το ανακοίνωσε στη Βουλή όπου «δι ανατάσεως των βουλευτών» αναγορεύτηκε συνταγματικός βασιλέας των Ελλήνων ο Γεώργιος. Η όλη μεθόδευση δεν θύμιζε και πολύ διαδικασία εκλογής βασιλέα σε ανεξάρτητο κράτος, ειδικά αν  θυμηθούμε πως στο ενδεικτικό «δημοψήφισμα» η υποψηφιότητα του Γεώργιου είχε λάβει τον εντυπωσιακό αριθμό των … 6 ψήφων! Αυτά ήταν βέβαια λεπτομέρειες για την Αγγλία αλλά και την ελληνική πολιτική ηγεσία, μην τους ξεχνάμε κι αυτούς, δεν ήταν ανεύθυνοι…

Η Βουλή εξέλεξε τριμελή επιτροπή από τους Κ. Κανάρη, Θρ. Ζαΐμη και Δ. Γρίβα για να μεταβεί στην Κοπεγχάγη και να προσφέρει το στέμμα. Λύθηκε πρώτα το οικονομικό, οι Δανοί ήταν σοβαροί επαγγελματίες του είδους, τα παζάρια κράτησαν 42 ημέρες: Εκτός της επιχορήγησης, ύψους 1.125.000 δραχμών εκείνης της εποχής, από το ελληνικό κράτος ο Γεώργιος θα λάμβανε επιπλέον και 12.000 χρυσές λίρες τον χρόνο. Όχι βέβαια από τις Δυνάμεις αλλά από τα τοκοχρεωλύσια του δάνειου που η Ελλάδα είχε πάρει από τις Δυνάμεις για να πληρώνει τον…Όθωνα! Και εφαπαξ ένα μεγάλο ποσό ως προικοδότηση. Στην – υποτιθέμενη – «Ψωρωκώσταινα» όπως φαίνεται πλούτος πάντα παραγόταν. Ποιος τον καρπώνονταν ήταν  πάντα το ερώτημα.

Τελικά στις 25 Μάη 1863 ο Φρειδερίκος της Δανίας, ως κηδεμόνας του ανήλικου Γεώργιου, αποδέχθηκε το στέμμα σε επίσημη τελετή και η Ελλάδα απέκτησε βασιλιά. Κι όχι μόνο αυτό αλλά πήρε και δώρο τα Επτάνησα, ήταν η πρώτη διεύρυνση μετά το 1830. Ήταν μια «διπλωματική νίκη» ή «απόδειξη του φιλελληνισμού των Άγγλων»; Όχι ακριβώς ή, καλύτερα, καμία σχέση. Ας το δούμε…

Το κρυφό διπλωματικό παιχνίδι

Είδαμε τις επιδιώξεις της αγγλικής διπλωματίας σχετικά με τον θρόνο της Ελλάδας. Πριν ανακοινώσει η αγγλική κυβέρνηση στην ελληνική ποιος θα ήταν ο νέος βασιλιάς του …ανεξάρτητου ελληνικού κράτους είχε θέσει στον Φρειδερίκο της Δανίας τον ίδιον όρο που είχε θέσει και στους άλλους υποψηφίους, οι οποίοι τον είχαν αρνηθεί. Ο Φρειδερίκος τον δέχτηκε και υπογράφηκε μυστική συμφωνία με την οποία η Αγγλία «προίκιζε» τον Γεώργιο με τα Επτάνησα αλλά με τον σαφή όρο πως ο Γεώργιος «ήθελε απόσχει στασιαστικών κινημάτων κατά της Τουρκίας». Ταυτόχρονα ο Γεώργιος, δηλαδή το ελληνικό κράτος θα αναλάμβανε τις οικονομικές υποχρεώσεις που είχε αναλάβει ο Άγγλος αρμοστής απέναντι στην εταιρεία Loyd, την Ιόνιο τράπεζα, την εταιρεία υγραερίου της Μάλτας και άλλους δικαιούχους.

Στις 10 Δεκεμβρίου του 1862, ο λόρδος Ράσελ, διαμήνυσε στον επιτετραμμένο της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο Χαρίλαο Τρικούπη πως η βασίλισσα δεν θα είχε αντίρρηση να δοθούν τα Επτάνησα στην Ελλάδα, αν ο νέος βασιλιάς ήταν αρεστός στους Βρετανούς. Αντίστοιχο μήνυμα, τον ίδιο μήνα,  μετέφερε στην ελληνική κυβέρνηση απεσταλμένος της Αγγλίας.

Και αφού όλα συμφωνήθηκαν, έπρεπε να νομιμοποιηθούν και τυπικά. Έτσι, στις 13 Ιουλίου του 1863, μια διεθνής συνθήκη έδινε στα Επτάνησα το δικαίωμα να ενωθούν με την Ελλάδα, «εφόσον αυτό επιθυμούσε ο λαός τους». Ο Ύπατος Αρμοστής Στορξ διέλυσε το κοινοβούλιο της Επτανησιακής πολιτείας και προκήρυξε εκλογές για τις 19 Σεπτεμβρίου, θέτοντας ο ίδιος το ερώτημα αν επιθυμούν οι εκλογείς την Ένωση με την Ελλάδα. Η νέα  Βουλή με το 1^ο ψήφισμά της, στις 23 Σεπτέμβρη δηλώνει:

«Αι νήσοι Κέρκυρα, Κεφαλληνία, Ζάκυνθος, Λευκάς, Ιθάκη, Κύθηρα, Παξοί και τα εξαρτήματα αυτών ενούνται μετά του βασιλείου της Ελλάδος, όπως εσαεί αποτελώσιν αναπόσπαστον αυτού μέρος εν μιά και αδιαιρέτω πολιτεία, υπό το συνταγματικόν σκήπτρον της Αυτού Μεγαλειότητος του βασιλέως των Ελλήνων Γεωργίου του Α’ και των διαδόχων αυτού».

Τελικά στις 14 Νοεμβρίου του 1863 με την υπογραφή της συνθήκης του Λονδίνου τα Επτάνησα «παραχωρήθηκαν» στην Ελλάδα, ακόμη και για το ρήμα υπήρξε αντιπαράθεση, «παραχωρήθηκαν» λόγω της αγγλικής μεγαλοψυχίας ή «ενώθηκαν» λόγω της θέλησης και των αγώνων του λαού τους;. Στις 16 Νοέμβρη ο Γεώργιος ορκιζόταν βασιλιάς των Ελλήνων. Στις 16 Μάη 1864 ο Θρασύβουλος Ζαίμης, εκ μέρους του Ελληνικού κράτους, θα παραλάβει από τον ύπατο αρμοστή Στορξ τα κατεστραμμένα οχυρά της Κέρκυρας και στις 21 Μάη και τυπικά τα Επτάνησα ενώνονται με την Ελλάδα».

[1] Επαμεινώνδας Κυριακίδης, Ιστορία του σύγχρονου ελληνισμού 1832-1892, εκδ. Ιγγλέση, Αθήνα 1892, τομ. Β΄,  σελ. 204 https://anemi.lib.uoc.gr/metadata (21/7/22)

[2]  Παύλου Καρολίδη, «Σύγχρονος ιστορία των Ελλήνων και των λοιπών λαών της Ανατολής από 1821 μέχρι 1921»,τομος στ΄, σελ. 10, https://anemi.lib.uoc.gr (12/7/22)

[3] Γεωργίου Ν. Φιλαρέτου, «Ξενοκρατία και Βασιλεία εν Ελλάδι (1821-1897)», Αθήνα 1897, εκδ.  Κουσουλίνου, σελ. 149, https://anemi.lib.uoc.gr/metadata (22/7/22)

[4] Επ. Κυριακίδης, ο.π., τομ. Β΄, σελ. 216

[5] Γ. Φιλαρέτου, ο.π., σελ. 152, 158

[6] Γ. Φιλάρετου, ο.π.

[7] Επ. Κυριακίδη, ο.π., σελ. 233

Πηγή: kommon.gr

Ανέκαθεν, πριν τις βουλευτικές εκλογές, στον Τύπο και αργότερα στα ηλεκτρονικά Μέσα, κάθε πολιτικό κόμμα «έστελνε» έναν δικό του δημοσιογράφο για το πολιτικό ρεπορτάζ. Οι «κομματικοί» προσλαμβάνονταν για όσο διάστημα κρινόταν απαραίτητο, με στόχο να περάσουν τη γραμμή χωρίς «δημοσιογραφικά παράσιτα» — ερωτημάτων, αμφισβητήσεων ή, έστω, αποστασιοποίησης.

Η βαθιά οικονομική εξάρτηση του συνόλου των σημερινών μίντια από το κρατικό χρήμα κατέστησε τη χειραγώγηση Μέσων και δημοσιογράφων αχρείαστη. Αν στα μεγάλα συγκροτήματα των μίντια οι δουλειές και δουλείες του αφεντικού είναι αυτές που καθορίζουν την κυρίαρχη πολιτική γραμμή, στα δεκάδες ή εκατοντάδες μεσαία και μικρά ιντερνετικά Μέσα και τις εφημερίδες, κεντρικές και περιφερειακές που εξαρτώνται αποκλειστικά από το κρατικό, διαφημιστικό ή μαύρο πολιτικό χρήμα, αρχισυντάκτης είναι το Μαξίμου!

Είναι μια τεράστια και πολύ σημαντική αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας Τύπου-ΜΜΕ και στον βαθμό εξάρτησής τους από την πολιτική εξουσία. Μια αλλαγή στην οποία ούτε τα άλλα κόμματα του Κοινοβουλίου αντιδρούν. Ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ, συμπεριφέρεται σαν να παίρνει μαθήματα χειραγώγησης από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αναφορικά με το πώς μπορεί να ελεγχθούν ολοκληρωτικά τα ΜΜΕ, ακολουθώντας μόνο την τακτική του επικοινωνιακού πολέμου.

Μπροστά στις επικείμενες εκλογές, το φαινόμενο των «τοποτηρητών» εξελίχθηκε. Οι… απεσταλμένοι προς πρόσληψη δημοσιογράφοι σε μεγάλες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες, κανάλια και εφημερίδες προέρχονται απευθείας από τα υπόγεια ή τα ανώγεια των υπηρεσιών ενημέρωσης του Μαξίμου, εργάζονται ήδη σε γραφεία Τύπου κυβέρνησης ή υπουργών. Προσλαμβάνονται όχι για να μεταφέρουν τη γραμμή ως ρεπόρτερ, αλλά σε ρόλο διευθυντή σύνταξης, προκειμένου να λογοκρίνουν άλλα ρεπορτάζ — αυτά που δεν εγκρίνουν οι εντολείς τους. Κυρίως θέματα διαμαρτυρίας ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, ειδήσεις από σωματεία, κοινωνικές δράσεις κ.λπ. Συνήθως, δε, έχουν την ισχύ να απολύουν εργαζόμενους απλά επειδή είναι επίμονοι στο να κάνουν ρεπορτάζ ή επιμένουν στη γραμμή του δημοσιογραφικού πλουραλισμού.

Η χρηματοδότηση των ιστοσελίδων, μεταξύ αυτών και ορισμένων από τις διαφημιζόμενες ως «έγκυρες ή ανεξάρτητες» με έδρα εκτός της Ελλάδας και άγνωστο τρόπο μισθοδοσίας, ενόψει των εκλογών θα αυξάνεται ευθέως, ανάλογα με τον ρόλο που θα έχουν οι τοποτηρητές του Μαξίμου. Αυτοί που μετατρέπουν τους δημοσιογράφους σε «όργανα ανάρτησης» εγκεκριμένων πολιτικά ειδήσεων.

Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες

Άνοιξε το πουγκί της κρατικής διαφήμισης. Υπουργεία, δήμοι, περιφέρειες παίρνουν μαζικά το πράσινο φως για τα διαφημιστικά κονδύλια του 2023, με στόχο δημόσιες σχέσεις και επικοινωνιακές δράσεις. Πριν καν εκπνεύσει το 2022, δεκάδες φορείς του δημοσίου πήραν έγκριση για διάθεση τουλάχιστον 3,5 εκατ. ευρώ για τέτοιου είδους προγράμματα. Χρήματα που θα κατευθυνθούν σε διαφημιστικές και ΜΜΕ. Πρωταθλητές είναι τα υπουργεία και οι περιφέρειες της χώρας.

Μία ακόμη εκκρεμότητα έλυσε ο πρόσφατος νόμος για τα Μητρώα έντυπων και ηλεκτρονικών Μέσων, που αφορά στους τοποθετημένους από το Μαξίμου στην ΕΡΤ και το ΑΠΕ. Στον 5005/2022 (ΦΕΚ 236Α) επιτρέπεται η παράλληλη απασχόληση εργαζομένων στα δύο κρατικά Μέσα σε κάθε είδους ιδιωτικά ΜΜΕ, υπό τον όρο ότι δεν σχετίζεται με τη θέση τους στα κρατικά. Έτσι, ο διευθυντής του ΑΠΕ ή της ΕΡΤ μπορεί να εργάζεται και σε ιδιωτικό Μέσο.

Ψιθυρίζεται έντονα πως μεγάλα μίντια είναι άκρως ενοχλημένα με τη χαριστική πολιτική του υπουργείου Ανάπτυξης απέναντι στα ξένα κεφάλαια της οπτικοακουστικής παραγωγής. Αιτία είναι πως όλες οι εταιρείες προστρέχουν σε επιδοτήσεις από τον αναπτυξιακό νόμο για την κατασκευή στούντιο παραγωγής, αλλά, όπως ακούγεται, υπάρχει φωτογραφικό κριτήριο για επιδότηση έως και 55% μόνο για κατασκευή στούντιο στη Θεσσαλονίκη, που αφορά τη βουλγάρικη Nu Boyana Studios.

Πηγή: prin.gr

Σε ανακοίνωσή του το ΜέΡΑ25 γνωστοποιεί ότι το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας ετοιμάζεται να ρευστοποιήσει τα μερίδιά του «κοψοχρονιά» στις συστημικές τράπεζες. «Θυμίζουμε, ότι οι μνημονιακές Κυβερνήσεις πήραν από τον ESM περίπου 47 δις δανείων και τα φόρτωσαν στο χρέος της χώρας, κι άρα στο μέλλον των επόμενων γενιών, για να «στηρίξουν» αυτές τις τράπεζες. Οπότε οτιδήποτε λιγότερο λάβει το ΤΧΣ, και κατ’ επέκταση το ελληνικό δημόσιο, από τις πωλήσεις των μεριδίων του, θα συνιστά, τουλάχιστον, έγκλημα σε βάρος των φορολογουμένων», επισημαίνεται στην ανακοίνωση. 

Αναλυτικά:

Διαβάζουμε ότι το ΤΧΣ προτίθεται να ρευστοποιήσει τα μερίδιά του, μερίδια του δημοσίου δηλαδή, στις συστημικές τράπεζες και στο πλαίσιο αυτό αναμένεται το επόμενο διάστημα να βολιδοσκοπήσει το ενδιαφέρον των «επενδυτών» για το σύνολο του χαρτοφυλακίου του, δηλαδή το 40,39% στην Εθνική Τράπεζα, το 27% στην Τράπεζα Πειραιώς, το 9% στην Alpha Bank και το 1,4% στη Eurobank.

Θυμίζουμε, ότι οι μνημονιακές Κυβερνήσεις πήραν από τον ESM περίπου 47 δις δανείων και τα φόρτωσαν στο χρέος της χώρας, κι άρα στο μέλλον των επόμενων γενιών, για να «στηρίξουν» αυτές τις τράπεζες. Οπότε οτιδήποτε λιγότερο λάβει το ΤΧΣ, και κατ’ επέκταση το ελληνικό δημόσιο, από τις πωλήσεις των μεριδίων του, θα συνιστά, τουλάχιστον, έγκλημα σε βάρος των φορολογουμένων.

Επιπλέον, η Κυβέρνηση δεν είναι που διατείνεται ότι η οικονομία θα πάει πολύ καλύτερα από δω και πέρα κι ότι οι τράπεζες θα μεσουρανούν μετά και τις σχετικές αυξήσεις των επιτοκίων, με τις τιμές και τις αξίες να ανεβαίνουν κ.λπ; Γιατί δεν κρατάει, λοιπόν, το ΤΧΣ τις μετοχές αυτές, ώστε να ανέβει και η δική τους αξία, ενώ αντίθετα επεξεργάζεται σενάρια ξεπουλήματος της περιουσίας του δημοσίου στις τράπεζες αυτές;

Ούτε καν οι τραπεζίτες αυτή τη στιγμή επιθυμούν να υπάρξει μια τέτοια κίνηση, όμως η τρόικα πιέζει προς αυτήν την κατεύθυνση. Ας αφήσει, λοιπόν, η Μητσοτάκης Α.Ε. και το υπόλοιπο μνημονιακό τόξο τα παραμύθια περί «εξόδου της χώρας μας από τα μνημόνια και την ενισχυμένη εποπτεία», όταν οι Κυβερνήσεις και τα οικονομικά επιτελεία συνεχίζουν να πορεύονται πιστά στις επιταγές των μνημονίων.

Στον αντίποδα, το ΜέΡΑ25 προτείνει την δημιουργίας μιας νέας Αναπτυξιακής Τράπεζας που θα «απορροφήσει» το Υπερταμείο, το ΤΑΙΠΕΔ και το ΤΧΣ, ώστε η περιουσία του δημοσίου να αποτελεί εχέγγυο, και όχι λάφυρο για ξεπούλημα, που θα χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη και μαζί με την δημιουργία του Συστήματος Δημοσιονομικών Συναλλαγών «Δήμητρα» θα δώσει την αναγκαία ώθηση στην οικονομία.

Πηγή: thepressproject.gr

Τα οκτώ μεγαλύτερα γαλλικά συνδικάτα ανακοίνωσαν απεργιακή κινητοποίηση στις 19 Ιανουαρίου, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το σχέδιο μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος που προβλέπει κυρίως την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης κατά δύο έτη, από τα 62 στα 64.

Αυτή η πρώτη ημέρα «θα δώσει το έναυσμα για μια ισχυρή κινητοποίηση διαρκείας» αναφέρουν στην κοινή ανακοίνωσή τους τα συνδικάτα.

Νωρίτερα, οι γενικοί γραμματείς και οι πρόεδροί τους συνεδρίασαν στο Παρίσι για να συζητήσουν το νομοσχέδιο που προωθεί η γαλλική κυβέρνηση.

Πηγή: efsyn.gr

Η κατάσταση προβλέπεται να παραμείνει εκρηκτική και το 2023

Οι εργατικές αναταραχές είχαν ασυνήθιστα βαρύ τίμημα για τα λιμάνια σε όλο τον κόσμο πέρυσι και οι προοπτικές για συνεχιζόμενη οικονομική αστάθεια θα μπορούσαν να φέρουν ακόμη μεγαλύτερη πίεση στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού το 2023. Υπήρξαν τουλάχιστον 38 περιπτώσεις απεργιών ή άλλων κινητοποιήσεων που επηρέασαν τις λιμενικές λειτουργίες πέρυσι- αριθμός υπερ- τετραπλάσιος σε σχέση με το 2021, όταν η πανδημία ανέτρεψε το παγκόσμιο εμπόριο, σύμφωνα με το Crisis24, μια εταιρεία συμβούλων για την ασφάλεια στη θάλασσα.

Το 2020 είχαν καταγραφεί μόλις 9. Το Crisis24 άλλαξε το σύστημα παρακολούθησης εκείνη την εποχή και οι συγκρίσεις με τα προηγούμενα χρόνια δεν είναι διαθέσιμες. Τα δεδομένα παρακολουθούν περιπτώσεις όπου οι λιμενικές λειτουργίες επηρεάστηκαν από διαμαρτυρίες, συμπεριλαμβανομένων των κινητοποιήσεων των εργατών και της πολιτικής αναταραχής.

Οι εργαζόμενοι αισθάνονται τον αντίκτυπο των υψηλότερων τιμών των καυσίμων και των τροφίμων στον απόηχο της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, ενώ οι μισθοί τους παραμένουν στάσιμοι, εξηγούν στο Bloomberg ειδικοί των συνδικάτων, μεταφορείς και φορτωτές. Αυτό ενθαρρύνει τους λιμενεργάτες να απαιτούν περισσότερα από τα αφεντικά τους.

Καθώς ο πληθωρισμός εξακολουθεί να αποτελεί απειλή, οι αλυσίδες εφοδιασμού είναι εύθραυστες και οι αγορές εργασίας σφιχτές, οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν να δέχονται πιέσεις και το νέο έτος. «Η εργασιακή αναταραχή είναι απίθανο να μειωθεί μέσα το 2023 και μπορεί στην πραγματικότητα να επιδεινωθεί στην πιθανή περίπτωση που οι παγκόσμιες οικονομικές συνθήκες δεν βελτιωθούν», δήλωσε εκπρόσωπος του Crisis24 στο Bloomberg.

Εν τω μεταξύ, νέες παραλλαγές του Covid-19 εξακολουθούν να δημιουργούν συμφόρηση στις αλυσίδες εφοδιασμού, δίνοντας επίσης στους εργαζομένους μεγαλύτερη ισχύ στις διαπραγματεύσεις για συμβάσεις, σημειώνει ο Τζον Άλκουιστ, καθηγητής στη σχολή Παγκόσμιας Πολιτικής και Στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.

Διαμαρτυρίες και απεργίες πραγματοποιήθηκαν σε μεγάλους ναυτιλιακούς κόμβους σε όλο τον κόσμο το 2022. Οι Νοτιοκορεάτες φορτηγατζήδες πραγματοποίησαν στάσεις εργασίας δύο φορές σε διάστημα έξι μηνών, διακόπτοντας τη λειτουργία των εμπορευματοκιβωτίων στο Μπουσάν. Η συμφόρηση σε ορισμένα από τα λιμάνια της Ευρώπης έφτασε σε κρίσιμα επίπεδα εν μέσω κινητοποιήσεων των λιμενεργατών στη Γερμανία και τη Βρετανία. Ο φορέας εκμετάλλευσης λιμένων της Νότιας Αφρικής κήρυξε ανωτέρα βία τον Οκτώβριο καθώς η απεργία των εργαζομένων ανέστειλε τις εξαγωγές φρούτων, κρασιού και μετάλλων. Η Αϊτή παρέλυσε από τη βία το περασμένο φθινόπωρο, με συμμορίες να παίρνουν τον έλεγχο ενός κρίσιμου τερματικού σταθμού πετρελαίου και ενός λιμανιού.

Πηγή: naftemporiki.gr

Μεγάλη προσέλευση στις εφημερίες σε όλα σχεδόν τα νοσοκομεία, πολύωρη αναμονή και ταλαιπωρία, ειδικά για τους μικρούς ασθενείς και τις οικογένειές τους σε παιδιατρικά νοσοκομεία και κλινικές, συνθήκες εξάντλησης για το υγειονομικό προσωπικό: Η έξαρση των αναπνευστικών ιώσεων την περίοδο που διανύουμε βρίσκει το δημόσιο σύστημα Υγείας σε τραγική κατάσταση, ενώ ταυτόχρονα αποκαλύπτει την εγκληματική γύμνια ειδικά στα παιδιατρικά νοσοκομεία.

Οι δυσκολίες άλλωστε είχαν ήδη καταγραφεί από τον περασμένο Δεκέμβρη, με τις εφημερίες να κατακλύζονται από περιστατικά σχετικών λοιμώξεων, με εκατοντάδες οικογένειες να προσέρχονται στα ιατρεία, αναμένοντας 8 - 10 ώρες για τον παιδίατρο.

Η επαναλειτουργία μάλιστα των σχολείων μετά τις γιορτές χωρίς μέτρα προστασίας για μαθητές και εκπαιδευτικούς διαμορφώνει το έδαφος πάνω στο οποίο η πίεση προς τα παιδιατρικά νοσοκομεία αναμένεται να ενταθεί, μια κατάσταση που επαναφέρει στο προσκήνιο την ανάγκη για ενίσχυση των παιδιατρικών νοσοκομείων με μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων και κλάδων.

 

Ασφυκτική είναι η πίεση στις Παιδιατρικές κλινικές και στα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης, αφού το δεύτερο μεγαλύτερο αστικό κέντρο της χώρας δεν διαθέτει καν παιδιατρικό νοσοκομείο!

Ετσι, στο Νοσοκομείο «Παπαγεωργίου», που βγήκε από εφημερία χθες το πρωί, η Παιδιατρική κλινική είναι σχεδόν πλήρης καθώς νοσηλεύονται 35 παιδιά, στην πλειοψηφία τους νήπια και βρέφη με λοιμώξεις του αναπνευστικού.

Στο Ιπποκράτειο λειτουργεί η μοναδική ΜΕΘ Παίδων για ολόκληρη τη Βόρεια Ελλάδα, με μόλις 8 κλίνες, και η πληρότητα είναι 100%, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να δεχτεί επείγοντα περιστατικά, όπως συνέβη την προηγούμενη βδομάδα, με τα δύο αδερφάκια από την Κοζάνη. Οι δύο Παιδιατρικές κλινικές του νοσοκομείου είχαν χθες πληρότητα 50% και προετοιμάζονται να δεχτούν ασφυκτική πίεση στην επόμενη εφημερία. Οπως περιγράφουν γιατροί του νοσοκομείου, στα Επείγοντα υπάρχει μεγάλη προσέλευση περιστατικών που θα μπορούσαν να εξυπηρετηθούν σε δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, οι οποίες όμως είναι υποστελεχωμένες και υπολειτουργούν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα στα ΤΕΠ να δημιουργούνται ασφυκτική πίεση, ένταση και φυσικά πολύωρες αναμονές, που σε κάποιες περιπτώσεις φτάνουν τις 4 και 5 ώρες.

 

(Πηγή: «Ριζοσπάστης»)

Πηγή: 902.gr

 

Στην προκήρυξη 24ωρης πανελλαδικής απεργίας για τους εργαζόμενους στους δήμους προχώρησε η ΠΟΕ-ΟΤΑ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης) την Τρίτη 17 Ιανουαρίου, με αφορμή τον τραγικό θάνατο 45χρονης εργαζόμενης στην καθαριότητα του Δήμου Ξυλόκαστρου.

Παράλληλα, αποφάσισε την πραγματοποίηση συγκέντρωσης διαμαρτυρίας έξω από το υπουργείο Εργασίας, την ίδια ημέρα στις 10 το πρωί και στη συνέχεια πορεία προς το υπουργείο Εσωτερικών (στο κτίριο επί της Βασ. Σοφίας), όπου θα ζητηθεί συνάντηση με τον υπουργό Μάκη Βορίδη.

Η ΠΟΕ-ΟΤΑ κατήγγειλε ότι τόσο η αδικοχαμένη υπάλληλος όσο και το υπόλοιπο πλήρωμα του απορριμματοφόρου «φέρεται να είναι ανασφάλιστοι, δίχως εργασιακή σχέση με τον Δήμο».

Σε ανακοίνωσή της κάνει λόγο για «εργασιακό έγκλημα» και κατηγορεί την κυβέρνηση ότι «στοχευμένα έχει διαλύσει κάθε ελεγκτικό μηχανισμό δημιουργώντας εν γνώση τις συνθήκες εργασιακής ζούγκλας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση».

«Είναι πολιτική επιλογή της σημερινής κυβέρνησης η διάλυση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.). Είναι επιλογή της κυβέρνησης η πολιτική μηδενικών ελέγχων, η ατιμωρησία και η ασυδοσία, με αποτέλεσμα να επικρατούν στις υπηρεσίες των Ο.Τ.Α., με κύρια ευθύνη σημαντικής μερίδας των Δημάρχων, η ανομία», τονίζεται στην ανακοίνωση.

Μιλώντας σήμερα στο κανάλι Attica ο πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ Νίκος Τράκας είπε ότι μόλις χθες το μεσημέρι (Δευτέρα) δημοσιεύτηκε στη Διαύγεια η πρόσληψη της θανούσας κι άλλων εργαζόμενων στην καθαριότητα με σύμβαση διάρκειας πέντε ημερών, για το διάστημα 4-9 Ιανουαρίου.

Πηγή: efsyn.gr