Οι συγκεντρωθέντες κρατούσαν σημαίες και πανό με το πρόσωπο του Οτσαλάν και ανέβηκαν στον εξώστη της αίθουσας, προκαλώντας αναστάτωση.

Ομάδα περίπου 25 Κούρδων οπαδών του Αμπντουλάχ Οτσαλάν εισέβαλε νωρίς το μεσημέρι της Τετάρτης (15/02) στην αίθουσα της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, φωνάζοντας συνθήματα για την απελευθέρωσή του. 

Οι συγκεντρωθέντες κρατούσαν σημαίες και πανό με το πρόσωπο του Οτσαλάν και ανέβηκαν στον εξώστη της αίθουσας, προκαλώντας αναστάτωση. 

Τα μέλη της ασφάλειας του Ευρωκοινοβουλίου επενέβησαν προκειμένου να απομακρύνουν τους οπαδούς, ενώ όταν τους πλησίασαν, αρκετοί πέρασαν μπροστά από το προστατευτικό τζάμι του εξώστη απειλώντας να πέσουν στο κενό.

Business at the European Parliament in Strasbourg has been suspended after a debate on environmental plans was disrupted from the public gallery. @virginmedianews pic.twitter.com/8tjL63RlSZ

— Gavan Reilly (@gavreilly) February 15, 2023

Η συνεδρίαση της Ολομέλειας του Ευρωκοινοβουλίου διακόπηκε προσωρινά για λόγους ασφαλείας, η αίθουσα εκκενώθηκε, ενώ οι Αρχές αναζητούν τη διαδρομή που ακολούθησαν οι εισβολείς.

Δείτε εικόνες από τη διαμαρτυρία:

 

LAST MOMENT – #Kurdish Revolutionary Youth disrupts the #EuropeanParliament session demanding the freedom of Rêber APO!

Civil disobedience action is being carried out under the leadership of the members of TCŞ and TekoJIN! pic.twitter.com/efXdSpBK9W

— @Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. (@Antifa_Entsy) February 15, 2023

Πηγή: news247.gr

Συνελήφθη μεσημβρινές ώρες χθες ο Πλοίαρχος του Ε/Γ-Ο/Γ ”ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ” Ν.Π 12524, στον νέο λιμένα Θάσου, διότι μετά από καταμέτρηση επιβατών, κατά τον κατάπλου του πλοίου από τον λιμένα Κεραμωτής, διαπιστώθηκε ότι έφερε υπεράριθμους επιβάτες.

Συνολικά καταμετρήθηκαν διακόσιοι τριάντα οκτώ (238) επιβάτες αντί του μέγιστου επιτρεπόμενου αριθμού των εκατόν εβδομήντα πέντε (175), βάσει του ισχύοντος πρωτοκόλλου ασφάλειας του πλοίου.

Από τη Λιμενική Αρχή Θάσου, που διενεργεί την προανάκριση επιβλήθηκαν οι προβλεπόμενες διοικητικές κυρώσεις.

Πηγή: e-nautilia.gr

Είναι συχνή η συζήτηση που γίνεται μερικές φορές για τα ενεργειακά ποτά που βλέπουμε σε περίπτερα και mini markets ή super markets, τα οποία περιέχουν ταυρίνη και καφεΐνη. Είναι επικίνδυνα;  Δεν υπάρχει σύντομη απάντηση “Ναι” ή “Όχι”, καθώς εξαρτάται από την ποσότητα και τη μορφή με την οποία τα καταναλώνουμε.

Συγκεκριμένα, αν τα καταναλώνουμε με ζάχαρη, ναι, είναι επικίνδυνα. Θα πρέπει να προτιμούμε τη μορφή τους χωρίς ζάχαρη. Ακόμα και ένα μόλις τέτοιο αναψυκτικό με ζάχαρη, ξεπερνά το ημερήσιο ασφαλές όριο κατανάλωσης ζάχαρης.

Στη συνέχεια, εξετάζουμε την καφεΐνη. Αν καταναλώνουμε ένα την ημέρα, είμαστε ασφαλείς, καθώς παραμένουμε μέσα στα ασφαλή όρια πρόσληψης καφεΐνης. Ένα μικρό κουτάκι των 250 ml περιέχει 75-80 mg καφεΐνη κι ένα μεγάλο των 500 ml περιέχει 150-160 mg καφεΐνη. Και στις δύο περιπτώσεις, πρόκειται για επιτρεπόμενες ημερήσιες ποσότητες. Φυσικά, όπως ισχύει και με τον καφέ, δεν θα πρέπει να τα καταναλώνουμε πριν την ώρα που θα πρέπει να πάμε για ύπνο, καθώς θα τον εμποδίσουν ή θα διαταράξουν την ποιότητα και τη διάρκειά του.

Η ταυρίνη για την οποία γίνεται αρκετή συζήτηση, ΔΕΝ είναι επικίνδυνη. Πρόκειται για ένα φυσικό αμινοξύ που έχει οφέλη για την υγεία. Ο οργανισμός παράγει κάποιες ποσότητες ταυρίνης από μόνος του, αλλά για τη διατήρηση των απαιτούμενων επιπέδων, πρέπει να προσλαμβάνεται και από τη διατροφή (κυρίως κρέας) ή από συμπληρώματα.

Εν κατακλείδι: Μέχρι ένα ενεργειακό αναψυκτικό τη μέρα κι αυτό χωρίς ζάχαρη κι είσαστε ασφαλείς!

Πηγή: ygeia24.com

24ωρη απεργία από ΔΟΕ και ΟΛΜΕ την Τετάρτη 15/2

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες πραγματοποιούνται οι μαζικότερες συνελεύσεις των τελευταίων ετών στην εκπαίδευση. Το εκπαιδευτικό κίνημα συζητά, οργανώνεται, συντονίζεται και αποφασίζει απέναντι στη σφοδρότατη επίθεση της κυβέρνησης για την κατίσχυση της ατομικής αξιολόγησης και μάλιστα με διαδικασίες fast track. Ήδη η ΔΟΕ έχει εξαγγείλει 24ωρη απεργία για τις 15 Φλεβάρη, κήρυξη απεργίας-αποχής και στάσεων εργασίας από τις διαδικασίες της ατομικής αξιολόγησης και νέο γύρο γενικών συνελεύσεων και ολομέλειας προέδρων.

Στην ίδια κατεύθυνση και η συνέλευση προέδρων της ΟΛΜΕ που συνεδριάζει το Σάββατο 11 Φλεβάρη με αντίστοιχη εισήγηση. Όλες οι γενικές συνελεύσεις παίρνουν αποφάσεις αγώνα, ειδικά στις περιοχές που βρίσκονται στο «μάτι του κυκλώνα» με τους αξιολογητές έτοιμους να ξεκινήσουν. Σοβαρή αναστάτωση και κινητικότητα επικρατεί στους νεοδιόριστους που η κυβέρνηση τους χρησιμοποιεί ως μέσω εκβιασμού και δούρειο ίππο για να περπατήσει η αξιολόγηση.

Δεν είναι τυχαίο ότι καμία κυβέρνηση ποτέ δεν κατάφερε να περάσει την αξιολόγηση, αλλά κάθε νέα κυβέρνηση προσπαθούσε από το μηδέν και «έτρωγε τα μούτρα» της από την αντίσταση των εκπαιδευτικών. Αυτό θέλει η Κεραμέως, να κατοχυρώσει ότι η επόμενη κυβέρνηση, όποια και αν είναι αυτή, θα βρει στρωμένο έδαφος για την αξιολόγηση.

Κάτω από τις μαζικές αντιδράσεις και τις αγωνιστικές αποφάσεις των συνελεύσεων, είναι ολοφάνερο ότι οι εκπαιδευτικοί θα δώσουν ανυποχώρητα την μάχη και για αυτόν τον λόγο το υπουργείο προσπαθεί με εγκυκλίους να τρομοκρατήσει τον κόσμο. Με απειλές για μισθολογικές ποινές, πειθαρχικά και εκφοβισμό στην μη συμμόρφωση, είναι καθαρό ότι η κυβέρνηση θα επιδιώξει να επιβληθεί και δεν θα διστάσει να χτυπήσει το απεργιακό δικαίωμα, να σύρει τις ομοσπονδίες στα δικαστήρια για να βγάλει την απεργία-αποχή παράνομη. Όλα αυτά τα έχει ξανακάνει και δεν κατάφερε ποτέ όμως να αγγίξει στο ελάχιστο τους απεργούς.

Οι συνελεύσεις ψηφίζουν αγωνιστικό σχεδιασμό που δεν θα αφήσει ακάλυπτο κανέναν εργαζόμενο και θα επαναπροκηρύξουν την απεργία-αποχή και στάσεις εργασίες για την ατομική αξιολόγηση ακόμα και αν αυτή δεν επαναπροκηρυχτεί από τις ομοσπονδίες.

Η κυβέρνηση επιδιώκει να πλάσει το αφήγημα ότι πέρασε την αξιολόγηση σε τρία επίπεδα. Την προηγούμενη χρονιά υλοποιήθηκε η αξιολόγηση εκπαιδευτικού συστήματος μέσω των εξετάσεων «PISA» και η αξιολόγηση σχολικής μονάδας μέσω της αυτοαξιολόγησης και τώρα τής μένει να υλοποιηθεί η ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.

Οι εξετάσεις «PISA» που επιχειρήθηκαν πέρυσι σε 600 περίπου σχολεία (μερικές ΣΤ΄ Δημοτικού και μερικές Γ΄ Γυμνασίου), φέτος θα γινόταν σε όλες τις ΣΤ΄ Δημοτικού και Γ΄ Γυμνασίου, και την επόμενη χρονιά θα συνεχιζόταν σε όλες τις τάξεις του Δημοτικού και Γυμνασίου. Πέρυσι το εκπαιδευτικό και γονεϊκό κίνημα ακύρωσε στην πράξη τις εξετάσεις «PISA». Φέτος η κυβέρνηση δεν τόλμησε να προχωρήσει στον σχεδιασμό της και ανακοίνωσε για δεύτερη χρονιά την απόπειρα των εξετάσεων «PISA», πάλι μόνο σε 600 περίπου σχολεία.

Η αξιολόγηση της σχολικής μονάδας εξίσου μπλοκαρίστηκε με συμμετοχή των εκπαιδευτικών σε απεργία-αποχή από τις διαδικασίες της σε ποσοστά που άγγιξαν το 95%. Ο γραφειοκρατικός συνδικαλισμός βέβαια, τράβηξε το χαλί κάτω από τα πόδια των εκπαιδευτικών τον Οκτώβρη του 2021. Όταν η συμμετοχή του κόσμου τόσο στην απεργία-αποχή όσο και στην απεργία της 11^ης Οκτώβρη είχε τόσο μαζικότητα και αγωνιστικότητα που γινόταν πραγματικά επικίνδυνη, οι ομοσπονδίες αποφάσισαν να μην επαναπροκηρύξουν απεργία-αποχή, αλλά ούτε να συνεχίσουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις μετά από τη μεγαλύτερη απεργία των τελευταίων ετών.

Τέλος η Κεραμέως αλλάζει τον νόμο ώστε να υλοποιήσει έστω τμηματικά την ατομική αξιολόγηση σε μερικές πρώτα περιοχές και εκβιάζει τους νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς ότι αν δεν την αποδεχτούν δεν θα μονιμοποιηθούν.

Αυτός είναι και ο λόγος που συνελεύσεις σε κάθε γωνιά της Ελλάδας καταγράφουν τεράστια μαζικότητα και ιδιαίτερα η νέα γενιά φωνάζει «τα 41 χρόνια είναι λίγα, εμείς θα τα κάνουμε 141». Την Τετάρτη 15/2 η απεργία όπως φαίνεται θα πλημμυρίσει κάθε πόλη της Ελλάδας. Μια απεργία που θα δώσει μήνυμα ενός ανυποχώρητου αγώνα.

Πηγή: prin.gr

Μπορεί να μας στερεί την δυνατότητα να απευθυνθούμε σε περισσότερο αναγνωστικό κοινό, αλλά αυτός ο πόλεμος που έχει ξεκινήσει στον ιστότοπο μας, μας χαροποιεί. Σημαίνει ότι αυτό το ταξικό μετερίζι κάποιους ενοχλεί, κάτι που υποδηλώνει ότι έχουμε λόγο ύπαρξης, 

Να ισχυριστούμε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει την δυνατότητα παρέμβασης σε δυο πολυεθνικές εταιρείες κολοσσούς, -την google και το facebook- δεν μπορεί να το κάνουμε. Ούτε όμως μπορεί να εξηγήσουμε τους λόγους που οδηγούν αυτές τις εταιρείες στο να φιμώσουν την διαδικτυακή μας παρουσία. 

Μετά, λοιπόν απ' αυτό που συνέβη σήμερα, είναι μονόδρομος να αρχίσουμε να εγκαταλείψουμε αυτή την Ιντερνετική γωνιά, μετά τόσα χρόνια -  το μπλοκ μας είχε ξεκινήσει απ' τις 28 Δεκέμβρη του 2007 και η πρώτη ανάρτησή μας είναι αυτή- για να μεταφερθούμε στην ιστοσελίδα μας.

Φυσικά σε καμιά περίπτωση δεν θα δηλώσουμε θυματοποιημένοι. Αυτοί κάνουν την δουλειά τους κι εμείς την δικιά μας. 

Πάμε τηλεγραφικά το στόρι. Αρχικά η Google μας έστειλε e-mail για να μας γνωστοποιήσει ότι "Λόγω αιτήματος βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας περί προστασίας δεδομένων η Google δεν είναι δυνατό να εμφανίζει μία ή περισσότερες σελίδες από τον ιστότοπό σας στα αποτελέσματα Αναζήτησης Google".

Στην συνέχεια το facebook πετσόκοψε την αναγνωσιμότητα της παρουσίας που έχουμε εκεί, θέτοντας την σε κατάσταση "περιορισμένης λειτουργικότητας", κάτι που ισχύει μέχρι σήμερα. με την προειδοποίηση ότι "αν δεν συμμορφωθούμε προς τα υποδείξεις" θα διακόψει την λειτουργία της.

Σήμερα, στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο η blogger μας γράφει ότι κάποιες αναρτήσεις μας "τις επισημάνθηκαν για έλεγχο" και οι αρμόδιοι της εταιρείας διαπίστωσαν ότι "παραβαίνουν τις οδηγίες μας και καταργήσαμε τις δημοσιεύσεις των URL". 

Διέγραψαν δηλαδή τα κείμενα μας και όποιος/α προσπαθήσεις να επισκεφτεί τα συγκεκριμένα αντικρίζει:

Εχουμε ευφυείς αναγνώστες/ιες και δεν χρειάζεται να αναφέρουμε εμείς που αποδίδουμε την στοχοποίηση του blog μας. Η γελοία δικαιολογία ότι δεν "συμμορφωνόμαστε με τις Οδηγίες κοινότητας του Blogger", δεν αντέχει στον παραμικρό σχολιασμό.

Σε ότι μας αφορά, όμως το ξεκαθαρίζουμε: Δεν πρόκειται να κάνουμε ούτε βήμα πίσω απ' τις πολιτικές μας θέσεις. Μπορεί να μας αναγκάζουν να εγκαταλείψουμε μετά τόσα χρόνια ένα αγαπημένο διαδικτυακό μετερίζι - έχουμε κάνει 48.317 αναρτήσεις που νομίζουμε ότι αποτελεί ρεκόρ για την μπλοκόσφαιρα-, αλλά αυτοί έχουν το μαχαίρι και το πεπόνι. 

(Αλήθεια, τι χαζό είναι μας μας στέλνουν δεκάδες mail για να μας πουν ότι διαγράφουν αναρτήσεις, αντί να μας δηλώσουν ξεκάθαρα ότι καταργούν το blog μας";

Αυτή λοιπόν είναι η τελευταία ανάρτησή μας εδώ, και θα σας προτείναμε να προσθέσετε στα "αγαπημένα" σας, την διεύθυνση της ιστοσελίδας μας http://vathikokkino.gr/

Πηγή: tsak-giorgis.blogspot.com

Οι δύο καταστροφικοί σεισμοί που έγιναν τη Δευτέρα 6 Φλεβάρη με επίκεντρο στη νοτιοανατολική Τουρκία, κοντά στα σύνορα με τη Συρία, είχαν ως αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και ακόμα περισσότερους αγνοούμενους και εγκλωβισμένους κάτω από τα συντρίμμια στις δύο χώρες. Ξυπνούν μνήμες από ισχυρούς καταστροφικούς σεισμούς στη χώρα μας και φέρνουν στο προσκήνιο για ακόμα μια φορά το ζήτημα της αντισεισμικής θωράκισης και προστασίας.

Δικαιολογημένα ανησυχούν οι εργατικές και λαϊκές οικογένειες. Αναρωτιούνται τι θα συμβεί στη χώρα μας με έναν αντίστοιχο σεισμό. Κάτι που δεν μπορεί να αποκλειστεί, γιατί είμαστε η 1^η σεισμογόνος χώρα στην Ευρώπη και 6^η στον κόσμο.

Η προσπάθεια εφησυχασμού του λαού από την κυβέρνηση με το επιχείρημα ότι εμείς έχουμε σύγχρονο αντισεισμικό κανονισμό δεν μπορεί να σταθεί.

Τα κτίρια, σε ένα ποσοστό της τάξης του 60%, είναι κατασκευασμένα χωρίς καθόλου αντισεισμικούς κανονισμούς ή με τον αντισεισμικό κανονισμό του 1959. Το 1984 και το 1985 στον κανονισμό αυτό έγιναν τροποποιήσεις και συμπληρώσεις με ορισμένες πρόσθετες διατάξεις εξαιτίας των μεγάλων σεισμών στη Θεσσαλονίκη (1978) και στις Αλκυονίδες (1981).

Η εφαρμογή του Νέου Ελληνικού Αντισεισμικού Κανονισμού (ΝΕΑΚ) καθυστέρησε ακόμη μία δεκαετία. Το 2000 και το 2003 με τον ΕΑΚ θεσπίστηκαν αλλαγές με αυστηρότερες διατάξεις και έγινε τροποποίηση του χάρτη με τις ζώνες σεισμικής επικινδυνότητας.

Από τα παραπάνω προκύπτει η ανάγκη για άμεσο έλεγχο με κρατική ευθύνη των δημόσιων και κοινωφελούς χρήσης κτιρίων και υποδομών. Η ασάφεια της σεισμικής επάρκειάς τους γίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν ληφθεί υπόψη η πλημμελής συντήρησή τους, αφού προβλήματα που εμφανίζονται στη διάρκεια ζωής και λειτουργίας των δημόσιων κτιρίων και υποδομών (π.χ. διάβρωση) δεν αντιμετωπίζονται άμεσα ή ποτέ, με αποτέλεσμα να απομειώνεται η αντοχή τους.

Το τζίνι δεν μπορεί να ξαναμπεί στο μπουκάλι και η ανεύθυνη απόφαση του 2008 θα αποτελεί το κεκτημένο για κάθε εθνοτικό θύλακα να «αυτοπροσδιορίζεται»

Παρά τις κατηγορίες προς τη Ρωσία για την προσάρτηση επαρχιών της Ουκρανίας, οφείλουμε να θυμόμαστε ότι ήταν η Δύση αυτή, η οποία άνοιξε τον ασκό του Αιόλου με την αναγνώριση του Κοσόβου, θέτοντας σε αμφισβήτηση για πρώτη φορά μεταπολεμικώς την εδαφική ακεραιότητα ενός κυρίαρχου ευρωπαϊκού κράτους.

Όταν οι ηγέτες της αλβανικής εθνότητας προέβησαν σε μονομερή διακήρυξη ανεξαρτησίας το 2008, οι περισσότερες δυτικές χώρες αναγνώρισαν το Κόσοβο ως ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος. Το γεγονός αυτό έστειλε στον κάλαθο των αχρήστων τις διακηρύξεις του ΟΗΕ για την εδαφική ακεραιότητα των μελών του. Μόλις το κουτί της Πανδώρας άνοιξε για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ακολουθήθηκαν παρόμοιες λύσεις στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, που μην ξεχνάμε, υπήρξε και αυτή μια σοσιαλιστική ομοσπονδία όπως η Γιουγκοσλαβία. Το παράδειγμα του Κοσόβου αναφέρθηκε στις περιπτώσεις της Νότιας Οσετίας, της Αμπχαζίας, της Κριμαίας και τώρα των επαρχιών της νοτιανατολικής Ουκρανίας, καθώς επίσης και κατά τη διαμάχη της Αρμενίας με το Αζερμπαϊτζάν στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Όλα αυτά τα σημειώνει σε πρόσφατο άρθρο του ο Μπόρις Τάντιτς, πρώην πρόεδρος της Σερβίας (2004-2012) με το φιλοδυτικό κόμμα των Δημοκρατικών, ένας πολιτικός που ανήκε στην πλέον προσανατολισμένη προς την Ευρωπαϊκή Ένωση πτέρυγα του σερβικού πολιτικού σκηνικού, ο οποίος, όμως, δεν μπορεί παρά να παρατηρήσει τα προφανή.

Τα γνωστά διπλά μέτρα και σταθμά της Δύσης είχαν εφαρμοστεί σε πλήθος περιπτώσεων μεταπολεμικά. Η πράξη, ωστόσο, αναγνώρισης της ανεξαρτησίας του Κοσόβου αποτέλεσε μια διάβαση του Ρουβίκωνα, η οποία ανέτρεψε το status quo, που είχε καθιερωθεί από τα Ηνωμένα Έθνη, και, ανοίγοντας τον δρόμο σε ένα «mirroring» (για να χρησιμοποιήσουμε έναν όρο του συρμού των επικοινωνιολόγων) από χώρες αντίπαλων μπλοκ, πλησίασε την ανθρωπότητα πολύ περισσότερο σε έναν Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που επί δεκαετίες είχαμε προσπαθήσει να αποφύγουμε.

Πάντως, ο Βλαντίμιρ Πούτιν είναι ένας εξαιρετικά διαφανής ηγέτης. Προκειμένου να κατανοήσει κανείς τις μελλοντικές ενέργειές του, αρκεί να διαβάσει προσεκτικά τους πλέον περίοπτους λόγους και δηλώσεις του, που είναι μάλιστα εξαιρετικά έγκαιροι. Ήδη το 2008, μετά την αναγνώριση του Κοσόβου ο Βλαντίμιρ Πούτιν είχε δηλώσει ότι η αναγνώριση του Κοσόβου είναι «ένα δίκοπο μαχαίρι που θα επιστρέψει σε αυτούς και θα τους χτυπήσει στο πρόσωπο». Άλλο αν κάποιοι δεν ήθελαν να καταλάβουν τι σημαίνει αυτή η δήλωση.

Βεβαίως, θυμηδία προκαλεί η διακήρυξη της Δύσης ότι το Κόσοβο αποτελεί μία μοναδική, sui generis περίπτωση που δεν μπορεί να επαναληφθεί. Πέρα από τον προφανή ιμπεριαλιστικό εγωισμό και νταηλίκι της έκφρασης, αγνοεί κοντόφθαλμα (όπως δυστυχώς μυωπικά ήταν όλα τα καμώματα του νατοϊκού ιμπεριαλισμού μετά το 1990) ότι πάρα πολύ παρόμοιες συνθήκες με αυτές του Κοσόβου επικρατούν στις χώρες μιας άλλης πρώην σοσιαλιστικής ομοσπονδίας, της Σοβιετικής Ένωσης. Βεβαίως, η ρωσική απάντηση δεν άργησε, καθώς πολύ σύντομα αναγνωρίστηκαν μονομερώς το 2008 η Αμπχαζία και η Νότια Οσετία, αυτονομημένες περιοχές της Γεωργίας που είχαν ανακηρύξει την ανεξαρτησία τους 15 χρόνια νωρίτερα. Η περίπτωση τους είναι πανομοιότυπη με του Κοσόβου και, όπως παρατήρησε ο τότε πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ: «μας ήταν αδύνατον να πείσουμε τους Αμπχάζιους και τους Οσέτιους ότι αυτό που ίσχυε για το Κόσοβο δεν θα έπρεπε να ισχύει για τις δικές τους δημοκρατίες».

Σημειωτέον, παρεμπιπτόντως, ότι η Σερβία αρχικά θα προτιμούσε να μην είχε κάνει η Ρωσία «mirroring» της δυτικής πολιτικής, ώστε να μην εξασθενήσει η δική της πολιτική θέση για τη μη αναγνώριση του Κοσόβου, την οποία άλλωστε ουδέποτε έπαψε να υποστηρίζει η Ρωσική Ομοσπονδία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ωστόσο, μετά την πλέον κραυγαλέα χρήση διπλών στάνταρντ από τη «συλλογική Δύση», ώστε να μιλήσει η γυμνή ισχύς, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει αν αυτό οδηγεί εντέλει σε μια παγκόσμια αναμέτρηση λίγα χρόνια μετά. Πλέον το μεγαλύτερο μέρος του σερβικού λαού επιδοκιμάζει τη ρωσική πολιτική, όσο και αν πονοκεφαλιάζουν πολλοί Σέρβοι διπλωμάτες.

Γιατί λέμε ότι το Κόσοβο, η Αμπχαζία και η Νότια Οσετία είναι πανομοιότυπες περιπτώσεις; Μα ασφαλώς επειδή είχαν το ίδιο στάτους: Ήταν αυτόνομες περιοχές εντός σοσιαλιστικών δημοκρατιών εντός σοσιαλιστικών ομοσπονδιών. Για να το θέσουμε με παραδείγματα. Η ανακήρυξη ανεξαρτησίας λ.χ. της Σλοβενίας ή της Κροατίας στην πρώην Γιουγκοσλαβία είχε ως ανάλογο την αντίστοιχη ανακήρυξη της Εσθονίας ή της Γεωργίας στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Όμως το να ανακηρύσσεται ως ανεξάρτητο το Κόσοβο έχει ως αντίστοιχο μια ανακήρυξη ανεξαρτησίας αυτόνομων περιοχών, όπως η Αμπχαζία και η Νότια Οσετία στη Γεωργία και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό. Σημειωτέον ότι αυτόνομη περιοχή εντός της Σερβίας ήταν και η Βοϊβόντινα, και τώρα η Σερβία φοβάται ότι μια αναγνώριση του Κοσόβου οδηγεί μακροπρόθεσμα σε αναγνώριση ανεξαρτησίας και αυτού του μέρους της χώρας, όπου βρίσκεται η δεύτερη σημαντικότερη σερβική πόλη, το Νόβισαντ, και την οποία διεκδικούν οι Ούγγροι.

Με άλλα λόγια, τα εσωτερικά διοικητικά σύνορα ομοσπονδιακών πολυεθνοτικών οντοτήτων (τα οποία δεν συνεπάγονταν κάτι το δραματικό για τη ζωή των ανθρώπων και εύκολα άλλαζαν, όπως συνέβη τη δεκαετία του ’50 με την υπαγωγή της Κριμαίας στην Ουκρανική ΣΣΔ) άλλοτε είναι «ιερά», όταν μετατρέπονται σε διεθνή σύνορα, και άλλοτε όχι και οι εθνικές ολοκληρώσεις σε ομοιογενείς διεθνείς οντότητες άλλοτε είναι «ευλογημένες» βάσει της αρχής της αυτοδιάθεσης και άλλοτε όχι.

Η προβαλλόμενη διαφορά ότι στην περίπτωση του Κοσόβου υπήρξε εκ των υστέρων αναγνώριση από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης είχε το ακόμη χειρότερο αποτέλεσμα της κατακρήμνισης της διεθνούς νομικής αρχιτεκτονικής. Ας μην ξεχνάμε ότι κατά την περίοδο της αποαποκιοποίησης οι λαοί της Αφρικής και της Ασίας θα μπορούσαν να είχαν χαράξει ξανά τα σύνορα που είχαν ορίσει οι αποικιοκρατικές δυνάμεις εντελώς αυθαίρετα, όμως δεν το έκαναν από φόβο ότι αυτό θα δημιουργούσε χάος. Ως προς την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν διαμηνύσει ότι θα αγνοούσαν ούτως ή άλλως, αν αυτή ήταν αρνητική, τη γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου, στο οποίο είχε απευθυνθεί η Σερβία. Με αποτέλεσμα το Διεθνές Δικαστήριο να πρέπει να συμπεριλάβει στην απόφασή του από τη μια την αρχή της ακεραιότητας των κυρίαρχων κρατών και από την άλλη ντε φάκτο κριτήρια σε σχέση με τη στάση της συλλογικής Δύσης. Τελικά, η γνωμοδότησή του ήταν τρομακτικά αόριστη και ανοικτή σε διαφορετικές ερμηνείες, μιλούσε για τη διακήρυξη ανεξαρτησίας σχεδόν σαν να είναι ένα ζήτημα ελευθερίας της γνώμης, υποβαθμίζοντας τις επιτελεστικές συνέπειες που έχει για την απόσχιση μιας περιοχής από ένα κυρίαρχο κράτος. Στην ουσία η γνωμοδότηση απλώς δεν καταδίκαζε τους Αλβανούς Κοσοβάρους, ενώ από την άλλη επέτρεπε σε όσους ήθελαν να συνεχίσουν να μην αναγνωρίζουν το Κόσοβο. Το τελευταίο πέτυχε την αναγνώρισή του από την πλειονότητα των δυτικών χωρών, με την αρχή της ισχύος να παράγει αποτελέσματα.

Η συνέπεια βεβαίως αυτής της κοντόφθαλμης γνωμοδότησης ήταν ότι ο καθένας μπορούσε τώρα να διακηρύσσει την ανεξαρτησία του, σχεδόν σαν να πρόκειται για ένα είδος δικαιωματικού αυτοπροσδιορισμού, και μετά ασφαλώς εναπόκειται στη γυμνή δύναμη και στους διπλωματικούς συσχετισμούς να τον επιβεβαιώσουν. Κάπως έτσι το 2008 καταλύθηκε μία παράδοση διεθνούς δικαίου πολλών δεκαετιών, που μπορεί να ήταν συντηρητική ενίοτε σε βάρος των πραγματικών γεωπολιτικών συσχετισμών, αλλά είχε το πλεονέκτημα ότι απέτρεπε αιματηρούς πολέμους με απρόβλεπτες συνέπειες. Όχι τυχαία, το 2008 είχαμε την κρίση της Γεωργίας, την οποία σύντομα ακολούθησε ο πόλεμος του 2014 στην Ουκρανία, που κρατάει μέχρι σήμερα. Αλλά υπάρχει επίσης και το πρόβλημα του Ναγκόρνο Καραμπάχ, καθώς η Αρμενία έχει τη δυνατότητα να επικαλείται το προηγούμενο του Κοσόβου, με αποτέλεσμα οι διαφορές με το Αζερμπαϊτζάν να λύνονται με τη δύναμη των όπλων, όπως στον πρόσφατο πόλεμο.

Το πρόβλημα είναι βεβαίως ότι το τζίνι δεν μπορεί να ξαναμπεί στο μπουκάλι και η ανεύθυνη απόφαση του 2008 θα αποτελεί το κεκτημένο για κάθε εθνοτικό θύλακα να «αυτοπροσδιορίζεται», παραπέμποντας την τελική έκβαση στην ισχύ των όπλων, παράγοντας «παγωμένες», αλλά πλέον και «φλεγόμενες» συγκρούσεις.   

Πηγή: kosmodromio.gr

Μετά από χρόνια υποψιών και καταγγελιών από το περιβάλλον του Πάμπλο Νερούδα ότι δολοφονήθηκε, μία ιατροδικαστική έκθεση που ανακοινώθηκε σήμερα επιβεβαιώνει αυτή την εκδοχή, διαπιστώνοντας ότι ο βραβευμένος με Νόμπελ Χιλιανός κομμουνιστής ποιητής πέθανε μετά από δηλητηρίαση με ισχυρή τοξίνη.

Σύμφωνα με τη μέχρι σήμερα επίσημη εκδοχή, ο Νερούδα πέθανε από καρκίνο του προστάτη στις 23 Σεπτεμβρίου 1973, μόλις 12 ημέρες μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα που ανέτρεψε τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση του Σαλβαδόρ Αλιέντε.

Ωστόσο αρκετοί, συμπεριλαμβανομένου του ανιψιού του Νερούδα, Ροδόλφο Ρέγιες, πίστευαν εδώ και καιρό ότι δολοφονήθηκε λόγω της αντίθεσής του στην μόλις επιβληθείσα δικτατορία του Αουγκούστο Πινοσέτ.

Πριν από δέκα χρόνια, ένας Χιλιανός δικαστής διέταξε την εκταφή των λειψάνων του ποιητή, αφού ο πρώην σοφέρ του, Μανουέλ Αράγια, αποκάλυψε ότι ο Νερούδα τους είχε τηλεφωνήσει ταραγμένος από το νοσοκομείο του Σαντιάγο όπου νοσηλευόταν για να του πει ότι του έκαναν ένεση στο στομάχι ενώ κοιμόταν. Ο ποιητής πέθανε λίγες ώρες αργότερα.

Δείγματα των λειψάνων του Νερούδα εστάλησαν σε εγκληματολογικά εργαστήρια σε τέσσερις χώρες για ανάλυση και το 2015 η κυβέρνηση της Χιλής είπε ότι ήταν «πολύ πιθανό ότι κάποιος τρίτος» ευθύνεται για τον θάνατό του. Δύο χρόνια αργότερα, μια ομάδα διεθνών επιστημόνων είπε ότι ήταν «100% πεπεισμένοι» ότι ο ποιητής δεν πέθανε από καρκίνο του προστάτη.

Τελικά, οι επιστημονικές δοκιμές έδειξαν ότι η τοξίνη «clostridium botulinum» υπήρχε στο σώμα του θείου του όταν πέθανε, υποδηλώνοντας ότι πράγματι «δηλητηριάστηκε» μετά το πραξικόπημα.

Τα βακτήρια, που παράγουν τη νευροτοξίνη που προκαλεί αλλαντίαση, ανακαλύφθηκαν σε ένα από τα δόντια του Νερούδα που είχαν εκταφεί το 2017. Η ανάλυση από ειδικούς στο Πανεπιστήμιο McMaster στον Καναδά και το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης απέδειξε ότι τα βακτήρια δεν κατέληξαν στο σώμα του Νερούδα από το φέρετρο ή από τη γύρω περιοχή.

Το αμερικανοκίνητο από τις ΗΠΑ πραξικόπημα του Πινοσέτ, κατά το οποίο ο Αλιέντε αυτοκτόνησε ενώ τα στρατεύματα εισέβαλαν στο προεδρικό μέγαρο, συγκλόνισε τον Νερούδα, ο οποίος σχεδίαζε να διαφύγει στο Μεξικό.

Όμως, μια μέρα πριν από την προγραμματισμένη αναχώρησή του, μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο της πρωτεύουσας της Χιλής όπου νοσηλευόταν για καρκίνο και άλλες παθήσεις. Πέθανε εκεί το βράδυ της 23ης Σεπτεμβρίου, υποτίθεται ότι από τις καταστροφικές συνέπειες του καρκίνου του προστάτη που είχε εντοπιστεί για πρώτη φορά τέσσερα χρόνια νωρίτερα.

Ζωή γεμάτη ποίηση κι αγώνες

Ο Πάμπλο Νερούδα (Ρικάρντο Νεφταλί Ελιέθερ Ρέγιες Μποσοάλτο) γεννήθηκε στο Παράλ της Χιλής, στις 12/7/1904. Δίχρονος, με το σιδηροδρομικό πατέρα του, εγκαθίσταται στο χωριό Τεμούκο. Από μικρός διαβάζει φημισμένους Λατινοαμερικανούς και Ευρωπαίους συγγραφείς. Στο Γυμνάσιο, η καθηγήτριά του Γκαμπριέλα Μιστράλ, η πρώτη Λατινοαμερικάνα που πήρε Νόμπελ Λογοτεχνίας, τον μυεί στην κλασική ρωσική λογοτεχνία. Γυμνασιόπαιδο, ακόμα, δημοσιεύει ποιήματά του σε εφημερίδες και περιοδικά, με διάφορα ψευδώνυμα, αφού δεν του επιτρέπει ο πατέρας του. Ετσι υιοθετεί και το όνομα Νερούδα, από τον Τσέχο συγγραφέα Γιαν Νερούντα.

Σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο γαλλική φιλολογία και μετέχει στους φοιτητικούς αγώνες. Αφήνει το Πανεπιστήμιο για να αφοσιωθεί στην ποίηση. Το 1923 δημοσιεύει το πρώτο του ποιητικό βιβλίο «Ηλιοβασιλέματα».

Το 1927 μπαίνει στο διπλωματικό Σώμα. Από το 1934-1937 είναι διπλωμάτης στην Ισπανία. Παίρνει μέρος στη μάχη του ισπανικού λαού. «Ο κόσμος άλλαξε κι έχει αλλάξει και η ποίησή μου», λέει κάπου. Το 1937 γράφει την ποιητική συλλογή «Ισπανία στην καρδιά». Το 1942 και το 1943 γράφει δυο «Τραγούδια αγάπης για το Στάλινγκραντ».

«Στα τέλη του 1943 ξαναγύρισα στο Σαντιάγο. Εγκαταστάθηκα στο σπίτι που απόκτησα με το σύστημα των δόσεων. Η χώρα μου δεν είχε αλλάξει: Τρομερή φτώχεια στις περιοχές των μεταλλείων και η κομψή κοινωνία που γέμιζε το Κάντρι Κλαμπ. Επρεπε ν' αποφασίσω. Η απόφασή μου μού στοίχισε καταδιώξεις και στιγμές εκρηκτικές», γράφει ο Νερούδα. Στις 15/7/1945 οργανώνεται στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Χιλής, του οποίου εκλέγεται και γερουσιαστής.

Ο Νερούδα, επειδή καταγγέλλει τον εκλεγμένο και με τις ψήφους του ΚΚΧ Πρόεδρο Γκονσάλες Βιδέλα, διώκεται. Με εντολή του παράνομου πλέον ΚΚΧ, βγαίνει στην παρανομία. Διασχίζοντας τις βουνοκορφές των Ανδεων, περνά στην Αργεντινή. Με το διαβατήριο του φημισμένου Αργεντινού μυθιστοριογράφου Μιγκέλ Ανχελ Αστούριας, φθάνει στο Παρίσι. Οι Πικάσο, Ελυάρ και Αραγκόν φροντίζουν να του δοθεί πολιτικό άσυλο και γαλλικό διαβατήριο.

Το 1950 έγινε μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης. Επισκέπτεται πολλές φορές την ΕΣΣΔ, όπου τις εμπειρίες αυτής της περιόδου της ζωής του καταγράφει στο λυρικό ημερολόγιο «Τα αμπέλια και ο άνεμος». Στην ΕΣΣΔ γνωρίζει σπουδαίους Σοβιετικούς δημιουργούς και τον Τούρκο ποιητή Ναζίμ Χικμέτ. Το 1951 τού απονέμεται το βραβείο «Στάλιν».

Ανάμεσα στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνονται τα «Είκοσι ερωτικά ποιήματα και ένα τραγούδι απελπισμένο», «Γενικό Άσμα» («Canto general»), «Οι στίχοι του καπετάνιου», «Όλη η αγάπη», «Το βιβλίο των ερωτήσεων» κ.α.

Ο Νερούδα, από το 1952 έως το 1957, ζει στην πατρίδα του. Στη δεκαετία του 1960, το ΚΚΧ απονέμει στον Νερούδα το μετάλλιο «Ρεκαμπάρεν» (η ανώτατη κομματική διάκριση στη μνήμη του πρωτοπόρου «οδηγητή» της εργατικής τάξης της Χιλής). Μετά τη νίκη της Λαϊκής Ενότητας στέλνεται ως πρέσβης στο Παρίσι. Η χιλιανή κυβέρνηση ζητά από τον ποιητή της να γυρίσει από το Παρίσι, για να βοηθήσει στις εκλογές της 4ης Μάρτη 1973. Άρρωστος, ήδη, επιστρέφει το Γενάρη του 1973.

«Εγώ θα μείνω με τους εργάτες να τραγουδήσω

(...) για των ψαράδων τον ωκεανό,

για το ψωμί των παιδικών μας αηδονιών,

και για την αγροτιά και για τ' αλεύρι μας,

τη θάλασσα, το ρόδο και το στάχυ,

τους σπουδαστές, τους ναύτες, τους φαντάρους,

για όλους τους λαούς σ' όλους τους τόπους,

για τη λυτρωτική τη θέληση/ των πορφυρών λαβάρων της αυγής.

Πάλεψε πλάι μου, κι εγώ θα σου χαρίσω τα όπλα όλα της ποίησής μου»...

(Με πληροφορίες από «Associated Press», «Guardian», Ριζοσπάστη)

Πηγή: 902.gr

Η σταδιακή κατάργηση των τεκμηρίων διαβίωσης, που αφορά πάνω από 2 εκατομμύρια πολίτες, μπαίνει ξανά στο τραπέζι το επόμενο διάστημα, σύμφωνα και με παλιότερες δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών. Στα σκαριά ένα νέο σύστημα εντοπισμού των πραγματικών εισοδημάτων.

Κατάργηση των τεκμηρίων σε δύο φάσεις

Εδώ και καιρό έχει σχηματιστεί φημολογία περί του ότι η κυβέρνηση έχει στα πλάνα της να προχωρήσει στην κατάργηση των τεκμηρίων διαβίωσης εντός της επόμενης διετίας, κάτι που ξεκίνησε από δημοσίευμα της Real. Έτσι, τα τεκμήρια διαβίωσης, που οδηγούν σε υπερφορολόγηση για πάνω από 2 εκατομμύρια Έλληνες κάθε χρόνο, δεν αποκλείεται να αποτελέσουν σύντομα παρελθόν ή να εξαγγελθεί η κατάργησή τους στα πλαίσια της προεκλογικής περιόδου. Το απαρχαιωμένο σύστημα των τεκμηρίων διαβίωσης και του φόρου πολυτελείας, πρόκειται να αντικατασταθεί από ένα νέο σύστημα εντοπισμού των πραγματικών εισοδημάτων των φορολογουμένων, κυρίως μέσα από την πλήρη εφαρμογή των έμμεσων τεχνικών ελέγχου και την περαιτέρω επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών.

Σύμφωνα με την εισήγηση που έχουν δεχθεί στελέχη του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, δεν αποκλείεται η κατάργηση των τεκμηρίων να πραγματοποιηθεί σε δύο φάσεις, ήτοι να μειωθούν κατά 50% τη μία χρονιά και να καταργηθούν την επόμενη. Τα τεκμήρια διαβίωσης, το ελάχιστο ετήσιο εισόδημα που απαιτείται να έχει κάποιος για να μπορεί να συντηρεί τα περιουσιακά του στοιχεία (αυτοκίνητα, σκάφη αναψυχής, κατοικίες -κύριες και δευτερεύουσες- κ.λπ.) καθώς και το ελάχιστο κόστος ετήσιας διαβίωσής του, αποτελούν μια μεγάλη αδικία για πολλούς φορολογουμένους, καθώς τα πραγματικά εισοδήματα που δηλώνουν είναι μικρότερα από την τεκμαρτή αξία των περιουσιακών τους στοιχείων, όπως την υπολογίζει η εφορία, με αποτέλεσμα να φορολογούνται υπέρμετρα.

Από έρευνα θα περνούν οι δαπάνες που αφορούν πάγια έξοδα κατοικίας-γραφείου, ιδιωτικά σχολεία, δάνεια και αγορές με πιστωτικές κάρτες, στην ιδιωτική ασφάλιση, στους λογαριασμούς ΔΕΚΟ-κινητής τηλεφωνίας. Αυτές θα διασταυρώνονται με τα εισοδήματα από μισθούς και επαγγελματική δραστηριότητα, επιδόματα, επιδοτήσεις, επιχορηγήσεις, καθώς και με την περιουσιακή κατάσταση, δηλαδή με ακίνητα (μεταβολές), αλλά και με τις καταθέσεις και τα μετρητά που έχουν οι φορολογούμενοι, με στόχο τον υπολογισμό και τη φορολόγηση των πραγματικών εισοδημάτων.

Πώς προσδιορίζονται τώρα τα τεκμήρια

Το τεκμαρτό εισόδημα, κατά την αυτόματη εκκαθάριση κάθε φορολογικής δήλωσης, προσδιορίζεται από το ελάχιστο τεκμήριο διαβίωσης. Για κάθε φορολογούμενο ο οποίος κατά τη διάρκεια του εκάστοτε προηγούμενου έτους απέκτησε έστω και 0,01 ευρώ εισόδημα από οποιαδήποτε πηγή (π.χ. ακόμη και από τόκους καταθέσεων, επιδόματα τέκνων κ.λπ.), η νομοθεσία προβλέπει ότι ισχύει ελάχιστο τεκμήριο διαβίωσης:

• - 3.000 ευρώ αν είναι άγαμος ή έγγαμος και έχει επιλέξει να υποβάλει τη δήλωσή του χωριστά από τη σύζυγο ή τον σύζυγο.
• - 2.500 ευρώ αν είναι έγγαμος και έχει επιλέξει να υποβάλει κοινή δήλωση με τη ή τον σύζυγο.

Πως υπολογίζονται τα τεκμήρια για τα Ι.Χ. αυτοκίνητα

Τα τεκμήρια διαμορφώνονται με βάση τα κυβικά εκατοστά του κινητήρα και την παλαιότητα του οχήματος. Πιο συγκεκριμένα:

• - Για τα αυτοκίνητα μέχρι 1.200 κυβικά εκατοστά τεκμήριο 4.000 €.
• - Για αυτοκίνητα μεγαλύτερα των 1.200 κ.εκ. είναι κλιμακωτά από 4.600 € έως 8.800 €,
• - Για αυτοκίνητα μεγαλύτερα των 2.000 κ.εκ. είναι κλιμακωτά από 9.700 € έως 17.800 € και
• - Για αυτοκίνητα μεγαλύτερα από 3.000 κ.εκ. είναι από 19.000 € έως και 53.800 € για αυτοκίνητα 6.000 κ.εκ.

Αυτά ισχύουν για αυτοκίνητα έως 5 ετών. Για οχήματα ηλικίας 5 έως 10 ετών, προβλέπεται έκπτωση σε αυτά κατά 30% και για αυτοκίνητα ηλικίας άνω των 10 ετών έκπτωση κατά 50%. Το απαρχαιωμένο φορολογικό πλαίσιο για το αυτοκίνητο, που έχει αποδειχθεί ότι έχει ξεκάθαρα εισπρακτικό χαρακτήρα, αναγκάζει τους αγοραστές να πηγαίνουν σε μικρότερου κυβισμού αυτοκίνητα για να μην τους «πιάνουν» τα τεκμήρια και ο φόρος πολυτελούς διαβίωσης.

Δείτε τον σχετικό πίνακα με τα τεκμήρια των Ι.Χ. για το 2023

Ο φόρος πολυτελείας υπολογίζεται βάσει του ετήσιου τεκμηρίου, ανάλογα με την ηλικία του οχήματος

Για τα αυτοκίνητα από 1.929 έως 2.500 κυβικά εκατοστά ο φόρος υπολογίζεται με συντελεστή 5% επί του ετήσιου τεκμηρίου διαβίωσης, ενώ από 2.500 κυβικά εκατοστά και άνω ο φόρος υπολογίζεται με συντελεστή 10% επί του ετήσιου τεκμηρίου διαβίωσης. Από την επιβολή του φόρου πολυτελούς διαβίωσης εξαιρούνται τα αυτοκίνητα άνω των 10 ετών, από την πρώτη τους κυκλοφορία στην Ελλάδα.

Παραδείγματα
- Toyota Corolla 2,0 Hybrid ή VW Golf 2,0 mild Hybrid ή Ford Kuga 2,0 diesel mHEV= 440 ευρώ φόρο πολυτελείας + τεκμήριο (αν τα εισοδήματα του ιδιοκτήτη δε δικαιολογούν ετήσια αντικειμενική δαπάνη 8.800 ευρώ)
- Toyota RAV4 2,5 Hybrid= 1.729 ευρώ φόρος πολυτελείας + τεκμήριο (αν τα εισοδήματα του ιδιοκτήτη δε δικαιολογούν ετήσια αντικειμενική δαπάνη 13.300 ευρώ)

Από την άλλη, οι εταιρείες έχουν επενδύσει σε μεγαλύτερου κυβισμού μοτέρ (2λιτρα ή και μεγαλύτερα) σε συνδυασμό με υβριδικά συστήματα για να πιάσουν τα αυστηρά όρια ρύπων της Ε.Ε.. Στην Ελλάδα τώρα, είναι απαγορευτικό να πάρεις κάποιο από τα αυτοκίνητα του παραδείγματος, ή ένα SUV με 2λιτρο ή και παραπάνω κυβικών μοτέρ βενζίνης-diesel-hybrid-mild hybrid, γιατί θα τα σκας κάθε χρόνο!

Το «παραμύθι» των εσόδων

Όλοι οι υπουργοί Οικονομικών, όλα αυτά τα χρόνια κρατούν τα τεκμήρια και τον φόρο πολυτελείας σε ισχύ αφού είναι έσοδα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ ετησίως, προτάσσοντας ως επιχείρημα ότι πιάνονται στη «δαγκάνα» μόνο όσοι φοροδιαφεύγουν. Ωστόσο, αγοράζοντας ένα αυτοκίνητο μεγάλου κυβισμού, μπορούν να υπάρξουν αντισταθμιστικά έσοδα από καύσιμα, συντήρηση, φορολογία στην αγορά κ.ο.κ.. Επίσης, επειδή «μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά», υπάρχει η περίπτωση των νομοταγών πολιτών που πληρώνουν χρόνο με το χρόνο τις φορολογικές τους υποχρεώσεις, απλά και μόνο επειδή δεν έχει οριστικοποιηθεί κάποια άλλη δικλείδα ελέγχου του «μαύρου» χρήματος. Εντούτοις, σήμερα, μετά την αναβάθμιση των ελεγκτικών μηχανισμών και την ψηφιοποίηση αρκετών λειτουργειών (σ.σ. να και κάτι καλό που προέκυψε από την πανδημία), αυτά τα «χαράτσια» περισσότερο ταλαιπωρούν τους νομοταγείς πολίτες και κόβουν πωλήσεις από τις εταιρείες. Άσε που υπάρχει και το παράδοξο της δεκαετίας, δηλαδή μια Porsche Cayenne 7ετίας είναι προϊόν πολυτελείας, ωστόσο μετά από 3 χρόνια ο ιδιοκτήτης δεν υποχρεούται σε φόρο πολυτελούς διαβίωσης.

Ξέρετε ότι:

• - Ο φόρος πολυτελούς διαβίωσης ορίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 44 του ν.4111/2013, όπως αυτές τροποποιήθηκαν και ισχύουν με την παράγραφο 6 του άρθρου 74 του ν.4172/2013 (ΦΕΚ 167Α΄).
• - Τα τεκμήρια υπάρχουν στην φορολογική ζωή της Ελλάδας από το 1978. Διαμορφώνονται με βάση τα κυβικά εκατοστά του κινητήρα και καθορίζονται βάσει του ν.2238/1994.
• - Η κινητικότητα που θα δημιουργηθεί σε αρκετούς κλάδους σχετικούς με την αυτοκίνηση και τα χρήματα που θα πέσουν στην αγορά με άμεσο (αγορά καινούργιων ή μεταχειρισμένων αυτοκινήτων με κινητήρες από 2 λτ. και άνω) ή έμμεσο τρόπο (φόροι από καύσιμα, σέρβις ακινητοποιημένων για χρόνια αυτοκινήτων μεγάλου κυβισμού, καινούργια ελαστικά κ.ο.κ.) θα καλύψουν μέρος, αν όχι το σύνολο, των εσόδων που θα είχε το κράτος από τα τεκμήρια.
• - Εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ διαφεύγουν κάθε χρόνο προς το εξωτερικό, καθώς οι ιδιοκτήτες τους προτιμούν το φορολογικό καθεστώς γειτονικών ή κοντινών μας χωρών (βλ. Βουλγαρία, Αλβανία κ.ο.κ.) για πολυτελή οχήματα ή αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού.

Παραδείγματα με τα Τεκμήρια και τον Φόρο Πολυτελούς Διαβίωσης (πίνακας)

Δείτε στον πίνακα τα Τεκμήρια και τον Φόρο Πολυτελούς Διαβίωσης που υποχρεούται να πληρώσει κανείς ανάλογα με τον κυβισμό του αυτοκινήτου του:

Πηγή: autotriti.gr

Τα έντονα παράπονα του δήμου και της τοπικής κοινωνίας της Κύθνου για τη μη προσέγγιση του πλοίου «Αδαμάντιος Κοραής» στο λιμάνι του νησιού σε συγκεκριμένες ημερομηνίες κατά τον προηγούμενο μήνα, αφήνοντας κατοίκους και επισκέπτες χωρίς καμία μέριμνα παρότι είχαν εκδώσει εισιτήρια, καταγράφει στην επιστολή διαμαρτυρίας του ο δήμαρχος Κύθνου, Σταμάτης Γαρδέρης.

Την επιστολή στέλνει στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Ναυτιλίας αλλά και στην πλοιοκτήτρια εταιρεία Zante Ferries, ενημερώνοντας ότι το πλοίο δεν προσέγγισε το νησί στις 17, 18 και 26 Ιανουαρίου, παρά τα προγραμματισμένα δρομολόγιά του, αφήνοντας κατοίκους και επισκέπτες στην αβεβαιότητα. Τονίζει ότι επιβάτες που ήθελαν να ταξιδέψουν προς την Κύθνο αναγκάστηκαν να επισκεφθούν κάποιο άλλο κοντινό νησί των Κυκλάδων ή να επιστρέψουν στο λιμάνι του Πειραιά, αλλά και επιβάτες που επιθυμούσαν να ταξιδέψουν προς τον Πειραιά, ενώ είχαν εκδώσει τα εισιτήριά τους, ενημερώθηκαν εκ των υστέρων ότι το πλοίο δεν θα προσεγγίσει το λιμάνι.

«Θεωρούμε αδιανόητο ένα νησί που τους θερινούς μήνες κατακλύζεται από επισκέπτες, ο αριθμός των οποίων κάθε χρόνο αυξάνεται, να χρήζει τέτοιας αντιμετώπισης» τονίζει ο δήμαρχος και επισημαίνει ότι οι πολίτες και οι επισκέπτες της Κύθνου έχουν άμεση ανάγκη την ακτοπλοϊκή επικοινωνία με τον Πειραιά, ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες που η διαβίωση στις νησιωτικές περιοχές δυσχεραίνεται. Επισημαίνει ότι αντιλαμβάνονται πως η προσέγγιση των πλοίων δεν είναι πάντα εύκολη και οι συνθήκες δεν είναι πάντα ευνοϊκές, αλλά, όπως τονίζει, «αρνούμαστε να δεχτούμε την ανακρίβεια, την ανησυχία, την ανασφάλεια και την αναξιοπιστία που έχει προκληθεί».

Το θέμα έφερε στη Βουλή με αναφορά του προς τον υπουργό Ναυτιλίας, Γιάννη Πλακιωτάκη, ο βουλευτής Κυκλάδων του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Συρμαλένιος, ζητώντας ενημέρωση για τις σχετικές ενέργειες που θα κάνει.

Πηγή: efsyn.gr