Σήμερα: 25/07/2026

tolios.jpg

Οι ανακατατάξεις στο χώρο των «μ.μ.ε.» αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της κρίσης του αστικού συστήματος κυριαρχίας. Τα τελευταία χρόνια οι ανακατατάξεις έχουν ενταθεί εξ αιτίας των Μνημονιακών μέτρων και της «επιτροπείας» των υπερεθνικών ελίτ Βρυξελών και Βερολίνου. Ιδιαίτερα με αφορμή την έκδοση των νέων ραδιοτηλεοπτικών αδειών, βγήκε στην επιφάνεια το ανταγωνιστικό «σύστημα διαπλοκής», εκπροσώπων της οικονομικής ολιγαρχίας, της πολιτικής ελίτ του αστικού συστήματος και των βαρόνων των media. Το «σύστημα» επιχειρεί την ανασυγκρότηση του με νέους «παίκτες», φορτώνοντας ταυτόχρονα ….«εν τις πολλές αμαρτίαις» δράση του στις πλάτες του ελληνικού λαού.

Τα κυρίαρχα media ….«κήπος του κακού»

Τα σύγχρονα «μ.μ.ε.», έντυπα-ραδιοτηλεοπτικά-ηλεκτρονικά, ιδιωτικά και δημόσια, λειτουργούν ως ιδεολογικοί μηχανισμοί χειραγώγησης και παραπληροφόρησης της «κοινής γνώμης», υπέρ των συμφερόντων του αστικού συστήματος. Ταυτόχρονα εξυπηρετούν τα ιδιαίτερα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα των ιδιοκτητών τους, λαμβάνοντας ως αντιπαροχή ευνοϊκές ρυθμίσεις, για την πολιτική στήριξη που παρέχουν.

Ειδικότερα την τελευταία πενταετία, όλοι ανεξαιρέτως οι ιδιοκτήτες των μεγάλων «μ.μ.ε.» (εφημερίδων και ραδιοτηλεοπτικών μέσων), είχαν εκ μέρους των κυβερνήσεων, σκανδαλώδη ευνοϊκή μεταχείριση, με παροχή «θαλασσοδανείων» και την εξασφάλιση διαφημίσεων, πέρα από την απουσία άδειας λειτουργίας με αντίστοιχο τίμημα. Ειδικότερα τα δάνεια που είχαν συνάψει οι 11 μεγαλύτερες «μιντιακές» επιχειρήσεις το 2015 από τις συστημικές τράπεζες (Εθνική, Πειραιώς, Alpha, Eurobank), προσέγγιζαν το 1 δις €. Ειδικότερα το Mega-Τηλέτυπος, είχαν πάρει 70 εκατ., ο ΔΟΛ 197 εκατ., η Πήγασος-Έθνος 157 εκατ., η ΙΡΙΣ (ΔΟΛ-Πήγασος) 25 εκατ., ο Αντέννα-Μακεδονία 169 εκατ., ο Σκάϊ-Καθημερινή 105 εκατ., ο STAR 56 εκατ., η AlphaDemco 14 εκατ., το Πρώτο Θέμα 11 εκατ. κλπ.

Το μεγαλύτερο μέρος των παραπάνω δανείων, είναι σήμερα «κόκκινα» με πρωταγωνιστές τα δάνεια των συγκροτημάτων ΔΟΛ (όμιλος Λαμπράκη-Ψυχάρη) και «Πήγασος» (όμιλος Μπόμπολα), συνολικού ύψους 453 εκατ. €. («Εφ/Συν», 18.10.15) Παράλληλα σημαντικό μέσο στήριξης των «μ.μ.ε.» είναι τα «διαφημιστικά πακέτα» από δημοσίους φορείς και τράπεζες. Ειδικότερα το 2015, σε σύνολο 14 εκατ. διαφημιστικής δαπάνης εκ μέρους των τραπεζών, το μεγαλύτερο μέρος πήγε σε 11 συστημικά συγκροτήματα «μ.μ.ε.». Ειδικότερα ο ΔΟΛ (Ψυχάρης) πήρε 2,9 εκατ., ο Πήγασος-Έθνος (Μμπόμπολας) πήρε 2,4 εκατ., ο Τηλέτυπος-Mega (Ψυχάρης-Μπόμπολας-Βαρδινογιάννης) 2 εκατ., το STAR (Βαρδινογιάννης) 1 εκατ., η Καθημερινή-Σκάϊ (Αλαφούζος) 3,4 εκατ., ο Αντέννα (Κυριακού) 2,1 εκατ., κλπ.

Η άλλη όψη της ασυδοσίας των βαρόνων των media, είναι η «ντε φάκτο», πέρα από τη «ντε γιούρε» (Μνημονιακή), κατάργηση θεμελιωδών δικαιωμάτων των εργαζόμενων. Η μείωση του κύκλου εργασιών λόγω κρίσης και η λαφυραγώγηση των εταιριών με θαλασσοδάνεια υπέρ των ιδιοκτητών και οι υψηλές αμοιβές των «τηλεπερσόνων» (golden boys), οδήγησαν πολλές εταιρίες σε αρνητικά αποτελέσματα, με κύρια θύματα τους εργαζόμενους. Με βάση τα επίσημα στοιχεία το 2016, στα ιδιωτικά κανάλια εθνικής εμβέλειας απασχολούσαν περίπου 2.000 εργαζόμενους σε συνθήκες διαρκών μειώσεων προσωπικού, απολύσεων, ατομικών συμβάσεων, απανωτών περικοπών και καθυστερήσεων στην καταβολή δεδουλευμένων, καταπάτησης ωραρίων εργασίας, αντικατάσταση μισθολογίων με προσωρινές συμβάσεις και μπλοκάκια κά. Επίσης πολλοί εργαζόμενοι δηλώνονταν από τους καναλάρχες ως εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης, ενώ οι απασχολούμενοι σε εργολάβους (εξωτερικούς παραγωγούς) για τις πρωινές ή μεταμεσονύκτιες εκπομπές ήταν απλήρωτοι για μήνες και αδιευκρίνιστες συνθήκες εργασίας.

Το Mega-σκάνδαλο και οι προεκτάσεις του

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, επιχείρησε πριν ένα χρόνο με νομοθέτηση χορήγησης ραδιοτηλεοπτικών αδειών με δημόσιο διαγωνισμό να βάλει μια «τάξη» στο χώρο των ιδιωτικών media. Ταυτόχρονα επεδίωξε (και επιδιώκει) την ανακατανομή της «πίτας» των συχνοτήτων, με στόχο τη δημιουργία «φίλα κείμενων» ραδιοτηλεοπτικών μέσων, διαιωνίζοντας και όχι καταπολεμώντας τη διαπλοκή. Ο διαγωνισμός για τη χορήγηση των 4 αδειών έχει ακυρωθεί και μετά το διορισμό νέου ΕΣΡ, προβλέπεται να γίνει νέος κύκλος με άγνωστο ακόμα αριθμό «μέσων» πανεθνικής εμβέλειας.

Παράλληλα έχει ξεκινήσει η εκκαθάριση των υπερχρεωμένων εταιριών «μ.μ.ε.» με καταγγελία των «κόκκινων» δανείων από τις τράπεζες, ένταξη σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης, πλειστηριασμούς περιουσιακών στοιχείων κλπ. Το πρώτο βήμα έγινε με το συγκρότημα ΔΟΛ (Λαμπράκη-Ψυχάρη) και θα ακολουθήσει, απ’ ότι φαίνεται, με το συγκρότημα «Πήγασος-Έθνος» (Μπόμπολα). Στον πλειστηριασμό για τα περιουσιακά στοιχεία του ΔΟΛ, πλειοδότης ήταν η εταιρία «Alter Ego» του ομίλου Μαρινάκη, ο οποίος με 22,89 εκατ. € έγινε ιδιοκτήτης των εφημερίδων «Νέα» και «Βήμα», των ιστοσελίδων «in.gr», «vima.gr», «nea.gr» και του Ρ/Σ «Βήμα FM», καθώς 50% των μετοχών της εκτυπωτικής μονάδας «Ίρις», καθώς 42,22% του πρακτορείου διανομής «Άργος». Όσον αφορά τις κτηριακές υποδομές του ΔΟΛ, πέρασαν αντί ποσού 3,75 εκατ. στην Alpha Αστικά Ακίνητα.

Επίσης ο όμιλος Μαρινάκη απόκτησε το μερίδιο που κατείχε ο ΔΟΛ στην εταιρία «Τηλέτυπος» (22,1%) που έχει το κανάλι «Mega». Έτσι η νέα μετοχική σύνθεση του «Mega» έγινε: όμιλος Βαρδινογιάννη 37%, όμιλος Μαρινάκη 22,1%, όμιλος Σαββίδη 19,6% (πρόσφατα εξαγόρασε το μερίδιο του Μπόμπολα στο Mega), όμιλος Κοπελούζου 4,5% και όμιλος Ρέστη 3,1%, κά. Η αλλαγή σύνθεσης στην «Τηλέτυπος» (Mega), έγινε αντικείμενο καταγγελιών μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για «νέα διαπλοκή» (Σαββίδης άνθρωπος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και Μαρινάκης άνθρωπος της ΝΔ, ενώ οι …Βαρδινογιάννης, Κοπελούζος, Ρέστης, παραμένουν προφανώς .…αγνώστου πολιτικής ταυτότητας).!

Ωστόσο η εκκαθάριση του ΔΟΛ άφησε πίσω του μια μεγάλη «εκκρεμότητα» και ένα μεγάλο «ερωτηματικό». Η «εκκρεμότητα» είναι οι εκατοντάδες εργαζόμενοι, οι οποίοι επτά μήνες τώρα είναι απλήρωτοι και χωρίς αποζημίωση εφ’ όσον θεωρούνται απολυμένοι. Σύμφωνα με τη νομοθεσία από το συνολικό ποσό της ρευστοποίησης του ΔΟΛ (γύρω στα 27 εκατ. €), μόλις 25% θα πάει σε Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία και εργαζόμενους. Πρακτικά οι 350 εργαζόμενοι έχουν «λαμβάνειν» από ένα ποσό γύρω στο 6,5 εκατ. €, δηλ. 10% περίπου των συνολικών αποζημιώσεων και δεδουλευμένων.!!!

Από την άλλη ο όμιλος Μαρινάκη (ο οποίος εκτός από ναυτιλιακές δραστηριότητες, ελέγχει και άλλα «μ.μ.ε.», καθώς την ΠΑΕ Ολυμπιακός), παίρνει χωρίς βάρη και υποχρεώσεις, εμπράγματες και άυλες αξίες του ΔΟΛ, ενώ οι πρώην ιδιοκτήτες του (βασικά οικογένειες Λαμπράκη και Ψυχάρη), δεν θα έχουν καμιά συνέπεια για χρέη ύψους 235 εκατ. €, δηλ. 175 εκατ. θαλασσοδάνεια σε τράπεζες και 60 εκατ. σε προμηθευτές (οι τελευταίοι θα μοιραστούν γύρω στα 2,5 εκατ. €). Το «ερώτημα» που προκύπτει είναι αν θα υπάρξει διαχειριστικός έλεγχος για τη χρήση των δανείων του ΔΟΛ, από τη στιγμή που ο ελληνικός λαός εκλήθη να καταβάλει 40 δις για τη σωτηρία (ανακεφαλαιοποίηση) των τραπεζών; Φυσικά δεν περιμένουμε απάντηση από τη μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ούτε από τα κόμματα του μνημονιακού τόξου, που θορυβούν για να υποδηλώσουν την ύπαρξή τους ως υποψήφιοι διαχειριστές της «διαπλοκής» και της νομής της πολιτικής εξουσίας.

Η εξυγίανση των «μ.μ.ε.», κρίκος της εναλλακτικής πολιτικής

Οι ανακατατάξεις και η ασυδοσία στο πεδίο των «μ.μ.ε.», φέρνει στο προσκήνιο ένα κεντρικό ερώτημα. Τι χρειάζεται για να σπάσει ο φαύλος κύκλος διαπλοκής των βαρόνων των media με την πολιτική εξουσία και την οικονομική ολιγαρχία, ώστε να διασφαλιστεί ένα γνήσιο δημοκρατικό πλαίσιο προσφοράς του κοινωνικού αγαθού «ενημέρωση»; Η απάντηση ενέχει την οικονομική, κοινωνική και πολιτική διάσταση. Το βάθος των αλλαγών εξαρτάται από το ποιος βρίσκεται κατ’ αρχάς στην κυβέρνηση και ποιος τελικά κατέχει την πολιτική και οικονομική εξουσία. Μια αριστερή-αντιμνημονιακή κυβέρνηση θα μπορούσε μεταβατικά να προωθήσει ριζοσπαστικά μέτρα, ώστε να σταματήσει ο απόλυτος έλεγχος της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης από την εκάστοτε κυβέρνηση, καθώς οι δίαυλοι διαπλοκής μεταξύ πολιτικής ελίτ και ιδιωτικών συμφερόντων.

Ειδικότερα σε ότι αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς, εκτός από δημόσια και ιδιωτικά «μ.μ.ε.», χρειάζεται να αναπτυχθούν συνεργατικής μορφής μέσα, τύπου ΕΡΤ-ΟΡΕΝ, καθώς και «μ.μ.ε.» ιδιοκτησίας κοινωνικών οργανώσεων. Επίσης ο «πάροχος» της ψηφιακής πλατφόρμας να μην ταυτίζεται με τον «πάροχο» του περιεχομένου (τν). Να υπάρχει έλεγχος και περιορισμός της συγκέντρωσης «μ.μ.ε.», με την απαγόρευση συμμετοχής σε περισσότερα του ενός μέσα (τν, Ρ/Σ, εφημερίδα), καθώς και απαγόρευση συμμετοχής πολιτικών προσώπων. Πλήρης αυτονομία της δημόσιας Ρ/Τα, τόσο έναντι της κυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος, όσο και έναντι οργανωμένων ιδιωτικών συμφερόντων.

Όσον αφορά τη χορήγηση αδειών, να γίνεται με δημόσιο διαγωνισμό και για περιορισμένο χρόνο (5ετία), με δυνατότητα ανάκλησης της άδειας από το ΕΣΡ, όταν παραβιάζονται οι όροι και προϋποθέσεις που χορηγήθηκαν. Από τους διαγωνισμούς θα πρέπει να αποκλείονται, όσοι έχουν οφειλές σε ασφαλιστικά ταμεία και εργαζόμενους, δεν σέβονται εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα και τον κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Η εφαρμογή του κώδικα δεοντολογίας, θα διασφαλίζει την πολυφωνική ενημέρωση, την αντικειμενικότητα και την με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων, ποιότητα προγραμμάτων, τήρηση εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας, κά.

Στη σύνθεση των οργάνων εποπτείας (ΕΣΡ), θα πρέπει να συμμετέχουν εκπρόσωποι κοινωνικών οργανώσεων, ενώ οι εργαζόμενοι στο «μέσο», θα πρέπει να έχουν δικαίωμα ελέγχου των επιλογών της διοίκησης και ζητήματα που αφορούν εργασιακά δικαιώματα. Ιδιαίτερη σημασία έχει η διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων στο νέο τοπίο που θα διαμορφωθεί με τη χορήγηση των αδειών.

Τέλος πάνω απ’ όλα, πρέπει να ενισχυθεί ο δημόσιος έλεγχος των απλών πολιτών, η επιδοκιμασία, η απόρριψη, η κριτική και η ανάδειξη σε αντιπροσωπευτικά βουλευόμενα όργανα, γνήσιων εκπροσώπων των ζωτικών τους συμφερόντων, που να βάζουν αποφασιστικά εμπόδια σε αρνητικές παρενέργειες που παρατηρούνται στη λειτουργία των σύγχρονων «μ.μ.ε.».

Από Γιάννης Τόλιος 9.6.17

πηγη: .iskra.gr

xreos_0.jpg

Όπως το 2010, έτσι και τώρα, δεν υπάρχει κανένα «αντικειμενικό» όριο για την περιβόητη «βιωσιμότητα».

Στα χρό­νια της κρί­σης του ελ­λη­νι­κού κα­πι­τα­λι­σμού, δύο φορές το κρα­τι­κό χρέος ήρθε με τόση δύ­να­μη στην πο­λι­τι­κή επι­και­ρό­τη­τα, κα­θο­ρί­ζο­ντας τις εξε­λί­ξεις. Η πρώτη, ήταν η άνοι­ξη του 2010, όταν η κρίση χρέ­ους κλι­μα­κώ­θη­κε οδη­γώ­ντας στην υπο­γρα­φή του πρώ­του μνη­μο­νί­ου στις 10 Μαΐου του ίδιου έτους. Η δεύ­τε­ρη είναι τώρα, που με αφορ­μή τη λε­γό­με­νη «ρύθ­μι­ση» του χρέ­ους (έχει εγκα­τα­λει­φθεί πλέον όχι μόνο ο όρος «κού­ρε­μα» αλλά και ο όρος «ελά­φρυν­ση…), έχουν ανοί­ξει όλα τα σε­νά­ρια για το μα­κρο­χρό­νιο πλαί­σιο διε­θνούς δια­χεί­ρι­σης της ελ­λη­νι­κής χρε­ο­κο­πί­ας.

Στην πρώτη πε­ρί­πτω­ση, ένας ορυ­μα­γδός προ­πα­γάν­δας και πα­ρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης από το φθι­νό­πω­ρο του 2009 και ύστε­ρα επι­δί­ω­ξε να πεί­σει τις ερ­γα­ζό­με­νες τά­ξεις ότι η κρίση χρέ­ους ήταν «αντι­κει­με­νι­κή», ότι οφει­λό­ταν στο «σπά­τα­λο Δη­μό­σιο», ότι ευ­θυ­νό­ταν γι’ αυτήν το γε­γο­νός ότι «οι Έλ­λη­νες έζη­σαν πάνω απ’ τις δυ­νά­μεις τους», κι ότι το μνη­μό­νιο με τη συμ­με­το­χή του ΔΝΤ ήταν η μόνη λύση αλλά και έκ­φρα­ση «αλ­λη­λεγ­γύ­ης» εκ μέ­ρους των Ευ­ρω­παί­ων «συμ­μά­χων».    

Στη δεύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση, σή­με­ρα, ένας ορυ­μα­γδός προ­πα­γάν­δας και πα­ρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης θέλει να μας πεί­σει ότι η «ρύθ­μι­ση» του χρέ­ους είναι ξανά υπο­χρε­ω­τι­κή, έκ­φρα­ση ξανά της «αλ­λη­λεγ­γύ­ης» των συμ­μά­χων, κάτι σαν «δω­ρά­κι» για τις θυ­σί­ες των ερ­γα­ζό­με­νων τά­ξε­ων της Ελ­λά­δας, που ανοί­γει το δρόμο για την ανά­πτυ­ξη και την έξοδο από τα μνη­μό­νια. Όμως -φευ!- υπάρ­χει ένας «κακός» που χα­λά­ει τη δου­λειά, ο Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε, ένα­ντι του οποί­ου μά­χε­ται απε­γνω­σμέ­να η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ - ΑΝΕΛ.

Το 2010, η πόρτα ει­σό­δου στο κο­λα­στή­ριο του μνη­μο­νί­ου έγρα­φε πάνω της «χρέος». Το 2017-18, η πόρτα ει­σό­δου στο επι­μη­κυ­μέ­νο ως το 2060 (!) «αί­θριο» του νέου υπερ­μνη­μο­νί­ου λι­τό­τη­τας, γρά­φει ξανά χρέος.

 
Από την απάτη
της «αλ­λη­λεγ­γύ­ης»…

Τα παι­χνί­δια της αστι­κής προ­πα­γάν­δας διέ­πο­νται βέ­βαια από τον κα­νό­να της στρέ­βλω­σης, ακόμη και της αντι­στρο­φής των εν­νοιών. Το 2010, με την επι­βο­λή του πρώ­του μνη­μο­νί­ου, η μόνη πραγ­μα­τι­κή αλ­λη­λεγ­γύη που υπήρ­ξε ήταν με­τα­ξύ των εκ­προ­σώ­πων των διε­θνών το­κο­γλύ­φων (ΔΝΤ, όρ­γα­να της Ε.Ε. και της Ευ­ρω­ζώ­νης) και των ίδιων των το­κο­γλύ­φων (τρά­πε­ζες, funds κ.λπ.).

Όπως μας έχει δι­δά­ξει η Ιστο­ρία, δεν αρκεί ένα υψηλό χρέος για να έχου­με ανοι­χτή κρίση χρέ­ους και χρε­ο­κο­πία μιας χώρας. Το ελ­λη­νι­κό κρα­τι­κό χρέος κυ­μαι­νό­ταν περί το 97 και 107% του ΑΕΠ για μια μακρά χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο, από το 1992 μέχρι και το 2007, χωρίς νε εγερ­θεί ζή­τη­μα χρε­ο­κο­πί­ας και διε­θνούς οι­κο­νο­μι­κού ελέγ­χου. Τι συ­νέ­βη μετά το 2007 που άλ­λα­ξε τα δε­δο­μέ­να; Όλοι γνω­ρί­ζου­με: ξέ­σπα­σε η διε­θνής κρίση υπερ­συσ­σώ­ρευ­σης με «επί­κε­ντρο» τις τρά­πε­ζες και γε­νι­κό­τε­ρα το χρη­μα­το­πι­στω­τι­κό τομέα.  Η ιστο­ρία όλων των χρε­ο­κο­πιών στην κα­πι­τα­λι­στι­κή πε­ρι­φέ­ρεια, από το 18ο αιώνα ήδη, δεί­χνει ότι στις με­γά­λες χρη­μα­το­πι­στω­τι­κές κρί­σεις στα κέ­ντρα του πα­γκό­σμιου κα­πι­τα­λι­σμού, οι το­κο­γλύ­φοι που επέν­δυαν (δη­λα­δή κερ­δο­σκο­πού­σαν) στο κρα­τι­κό χρέος αντι­δρού­σαν με τον ίδιο, πα­νο­μοιό­τυ­πο τρόπο: αρ­χι­κά αρ­νού­νταν να συ­νε­χί­σουν τη χρη­μα­το­δό­τη­ση του χρέ­ους οδη­γώ­ντας τη χώρα με υψηλό χρέος στη χρε­ο­κο­πία και στη συ­νέ­χεια ζη­τού­σαν από τα ισχυ­ρά κράτη και πιο πρό­σφα­τα από τους διε­θνείς κα­πι­τα­λι­στι­κούς θε­σμούς να εγ­γυ­η­θούν τις επεν­δύ­σεις τους επι­βάλ­λο­ντας μα­κρο­χρό­νια και σκλη­ρή ιμπε­ρια­λι­στι­κή επι­τρο­πεία.

Το ίδιο ακρι­βώς συ­νέ­βη με την Ελ­λά­δα το 2010: οι αγο­ρές έκλει­σαν την πόρτα στο ελ­λη­νι­κό κρά­τος αρ­νού­με­νες να συ­νε­χί­σουν τη χρη­μα­το­δό­τη­ση ενός χρέ­ους που ήταν σε επί­πε­δα λίγο πάνω από το 100% του ΑΕΠ επί μία δε­κα­πε­ντα­ε­τία! Ύστε­ρα επε­νέ­βη­σαν οι εγ­γυ­η­τές των διε­θνών το­κο­γλύ­φων (ΔΝΤ και όρ­γα­να της Ε.Ε. και της Ευ­ρω­ζώ­νης) για να επι­βά­λουν τα μνη­μό­νια και έναν επα­χθή διε­θνή οι­κο­νο­μι­κό έλεγ­χο, για να δια­σώ­σουν τις επεν­δύ­σεις των το­κο­γλύ­φων. Πρώτα απ’ όλα, των γερ­μα­νι­κών, γαλ­λι­κών και άλλων ευ­ρω­παϊ­κών τρα­πε­ζών, που για τη σω­τη­ρία τους, έπρε­πε να σω­θούν και οι ελ­λη­νι­κές τρά­πε­ζες – όλα με μια γι­γά­ντια με­τα­βί­βα­ση κοι­νω­νι­κού πλού­του από τις ερ­γα­ζό­με­νες τά­ξεις στην ελ­λη­νι­κή αστι­κή τάξη και τους διε­θνείς το­κο­γλύ­φους.    

Τόσο «αντι­κει­με­νι­κή» ήταν η ελ­λη­νι­κή χρε­ο­κο­πία του 2010. Αυτό ήταν το πε­ριε­χό­με­νο της «αλ­λη­λεγ­γύ­ης των εταί­ρων και συμ­μά­χων»…

…στην απάτη
της «βιω­σι­μό­τη­τας»

Καθώς η πρώτη φάση του μνη­μο­νια­κού προ­γράμ­μα­τος ολο­κλη­ρώ­νε­ται με τα μέτρα του τρί­του (Αύ­γου­στος 2015 και του τέ­ταρ­του (Μάιος 2017) μνη­μο­νί­ου, που εκτεί­νο­νται ως το 2022, αλλά και εξαι­τί­ας διε­θνών εξε­λί­ξε­ων που τρο­πο­ποιούν τα δε­δο­μέ­να όσον αφορά τις σχέ­σεις με­τα­ξύ των δα­νει­στών (κυ­ρί­ως με­τα­ξύ ΔΝΤ και Γερ­μα­νί­ας), ήρθε τώρα η ώρα να συ­γκε­κρι­με­νο­ποι­η­θεί το πλαί­σιο του διε­θνούς οι­κο­νο­μι­κού ελέγ­χου και της ιμπε­ρια­λι­στι­κής επι­τρο­πεί­ας σε μα­κρο­χρό­νια βάση ώστε οι ιδιώ­τες το­κο­γλύ­φοι να ξα­να­μπούν στο παι­χνί­δι της ανα­χρη­μα­το­δό­τη­σης του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους.

Αυτό είναι το πραγ­μα­τι­κό πε­ριε­χό­με­νο της έν­νοιας «βιω­σι­μό­τη­τα» του χρέ­ους: εγ­γυώ­με­νοι τη «βιω­σι­μό­τη­τα» του χρέ­ους, οι δα­νει­στές εγ­γυώ­νται τη νέα κερ­δο­σκο­πία πάνω στο ελ­λη­νι­κό χρέος από τη στιγ­μή που η Ελ­λά­δα θα ξα­να­βγεί στις αγο­ρές. Όλη η συ­ζή­τη­ση για τη βιω­σι­μό­τη­τα του χρέ­ους δεν είναι τί­πο­τε άλλο από τη νέα έκ­φρα­ση αλ­λη­λεγ­γύ­ης των δα­νει­στών προς τους το­κο­γλύ­φους. Ο ελ­λη­νι­κός κα­πι­τα­λι­σμός, «ντο­πα­ρι­σμέ­νος» με τη μνη­μο­νια­κή λε­η­λα­σία εις βάρος των ερ­γα­ζό­με­νων τά­ξε­ων της Ελ­λά­δας, θα ξα­να­βγεί στις αγο­ρές, και οι διε­θνείς και εγ­χώ­ριοι το­κο­γλύ­φοι θα ξα­να­μπούν στο παι­χνί­δι της κερ­δο­σκο­πί­ας πάνω στο ελ­λη­νι­κό χρέος. Όσο για τους δα­νει­στές κα­θαυ­τούς, θα εγ­γυ­η­θούν για λο­γα­ρια­σμό τους ότι θα πά­ρουν τα λεφτά τους πίσω.

Όπως το 2010, έτσι και τώρα, δεν υπάρ­χει κα­νέ­να «αντι­κει­με­νι­κό» όριο για την πε­ρι­βό­η­τη «βιω­σι­μό­τη­τα». Τα όρια τί­θε­νται όχι από κά­ποια αντι­κει­με­νι­κά οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία, αλλά από τις εντε­λώς υπο­κει­με­νι­κές ανά­γκες των δα­νει­στών να εγ­γυ­η­θούν με­τα­ξύ τους αλλά και προς τους το­κο­γλύ­φους! Από­δει­ξη, ο πα­ρα­λο­γι­σμός με τους υπο­λο­γι­σμούς γύρω από τη «βιω­σι­μό­τη­τα» του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους. Τα «μα­γει­ρεία» των δα­νει­στών κα­μώ­νο­νται πως υπο­λο­γί­ζουν τους ρυθ­μούς ανά­πτυ­ξης της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας μέχρι το 2060 (!) ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δεν πρό­κει­ται παρά για υπο­θέ­σεις ερ­γα­σί­ας εντε­λώς τον αέρα, αφού η έγνοια τους είναι μία: πού θα «κλει­δώ­σουν» τα πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα μέχρι και το 2060, που εγκα­θι­στούν ένα υπερ-μνη­μό­νιο 37 ετών!   

Υπάρ­χει βέ­βαια ένα βα­θύ­τε­ρο, τα­ξι­κό, κρι­τή­ριο της «βιω­σι­μό­τη­τας» και είναι τούτο: να βρε­θεί το βέλ­τι­στο ση­μείο ισορ­ρο­πί­ας όπου η σκλη­ρή λι­τό­τη­τα ενά­ντια στις ερ­γα­ζό­με­νες τά­ξεις και η το­κο­γλυ­φι­κή λε­η­λα­σία θα εξα­σφα­λί­ζουν τη μα­κρο­χρό­νια απο­δο­τι­κό­τη­τα του «πει­ρά­μα­τος». Να το πούμε αλ­λιώς: βιω­σι­μό­τη­τα ση­μαί­νει να βρε­θεί πόση λι­τό­τη­τα αντέ­χουν όχι οι ερ­γα­ζό­με­νες τά­ξεις στην Ελ­λά­δα αλλά τί πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα αντέ­χει ο ελ­λη­νι­κός κα­πι­τα­λι­σμός ώστε να είναι «λει­τουρ­γι­κός» για τα κέρδη των Ελ­λή­νων κα­πι­τα­λι­στών αλλά και των διε­θνών το­κο­γλύ­φων.

Η κυ­βέρ­νη­ση και
οι μνη­μο­νια­κοί συγ­γε­νείς

Η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ - ΑΝΕΛ πα­ρι­στά­νει τώρα την εξα­πα­τη­μέ­νη, που τάχα οι δα­νει­στές της αρ­νού­νται το υπε­σχη­μέ­νο «δω­ρά­κι». Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, εξα­πα­τά η ίδια. Διότι ήταν αυτή που υπέ­γρα­ψε όλα όσα ο Σόι­μπλε υπο­τί­θε­ται ότι επι­βάλ­λει αυ­θαί­ρε­τα:

Στις 12 Ιου­λί­ου 2015, προ­δί­δο­ντας… τους πά­ντες και τα πάντα, υπέ­γρα­ψε στην ευ­ρω­παϊ­κή Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής, ότι θα εκ­πλη­ρώ­σει «πλή­ρως και εγκαί­ρως» όλες τις υπο­χρε­ώ­σεις της προς τους δα­νει­στές και ότι «το Eurogroup είναι έτοι­μο να εκτι­μή­σει, αν χρειά­ζε­ται, πι­θα­νά πρό­σθε­τα μέτρα (εν­δε­χό­με­νες με­γα­λύ­τε­ρες πε­ριό­δους χά­ρι­τος και πλη­ρω­μής) (…)».

Στις 25/5/2016, όπου έκλει­σε η πρώτη αξιο­λό­γη­ση, εκτός από τα γνω­στά «πα­κέ­τα» αντερ­γα­τι­κών μέ­τρων (με­τα­ξύ των οποί­ων και η υπο­θή­κευ­ση της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας), η κυ­βέρ­νη­ση υπέ­γρα­ψε ότι:
• Το ονο­μα­στι­κό «κού­ρε­μα» του χρέ­ους εξαι­ρεί­ται
• Τα με­σο­πρό­θε­σμα μέτρα για το χρέος θα εφαρ­μο­στούν μετά το τέλος του τρέ­χο­ντος προ­γράμ­μα­τος το 2018, με βάση μια νέα ανά­λυ­ση της βιω­σι­μό­τη­τας του χρέ­ους, ό,τι ισχυ­ρί­ζε­ται εκ του ασφα­λούς ο κ. Σόι­μπλε.

Όσο για την πα­λαιο-μνη­μο­νια­κή αντι­πο­λί­τευ­ση, αυτή πιέ­ζει την κυ­βέρ­νη­ση να «τε­λειώ­νει» με την αξιο­λό­γη­ση για να «μη μπει η χώρα σε πε­ρι­πέ­τειες» και κα­μώ­νε­ται πως η ίδια θα επι­τύγ­χα­νε κα­λύ­τε­ρη συμ­φω­νία. Όσο για τους Έλ­λη­νες κα­πι­τα­λι­στές, δεν κρύ­βουν τη βου­λι­μία τους: θέ­λουν η κυ­βέρ­νη­ση να πε­ρά­σει όπως-όπως και αυτό τον «κάβο», ώστε να συμ­με­τά­σχουν απε­ρί­σπα­στοι στο πλιά­τσι­κο της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας και φα­ντά­ζο­νται ότι θα κα­τα­φέ­ρουν παρά τα υψηλά πλε­ο­νά­σμα­τα να συ­νε­χί­σουν στο δρόμο της κερ­δο­φο­ρί­ας χάρη στη συ­ντρι­βή των μι­σθών, των συ­ντά­ξε­ων και των ερ­γα­τι­κών δι­καιω­μά­των.

Στάση πλη­ρω­μών - δια­γρα­φή!

Η στιγ­μή είναι ξανά κομ­βι­κή. Με πρό­σχη­μα τη «ρύθ­μι­ση» του χρέ­ους, όχι μόνο υπο­γρά­φτη­κε ένα νέο μνη­μό­νιο μέχρι και το 2022, αλλά προ­ε­τοι­μά­ζε­ται το πλαί­σιο για «κλεί­δω­μα» της λι­τό­τη­τας και της ιμπε­ρια­λι­στι­κής επι­τρο­πεί­ας μέχρι το 2060, με ένα υπερ-μνη­μό­νιο που υπο­θη­κεύ­ει τη ζωή και των μελ­λο­ντι­κών γε­νιών.  

Ενό­ψει αυτού, η Αρι­στε­ρά οφεί­λει να πα­ρέμ­βει με όλα τα μέσα, να ανα­λά­βει ενω­τι­κές πρω­το­βου­λί­ες και να ορ­γα­νώ­σει αντι­στά­σεις, προ­βάλ­λο­ντας ξανά τη μόνη απά­ντη­ση που εξυ­πη­ρε­τεί τα συμ­φέ­ρο­ντα των ερ­γα­ζό­με­νων τά­ξε­ων: ενά­ντια στην «αιώ­νια» λι­τό­τη­τα και λε­η­λα­σία, στάση πλη­ρω­μών στο χρέος (τόκοι και χρε­ο­λύ­σια), μη ανα­γνώ­ρι­ση και έλεγ­χος για τον εντο­πι­σμό του επο­νεί­δι­στου - πα­ρά­νο­μου - επα­χθούς χρέ­ους, δια­γρα­φή!

*Ανα­δη­μο­σί­ευ­ση απο την Ερ­γα­τι­κή Αρι­στε­ρά, Νο 385

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017 16:30

Ο γιαλός δεν είναι στραβός και για τους συνταξιούχους

Γράφτηκε από τον

sintaxiouxoi2017.JPG

Οι Βαυαροί είναι οι πρώτοι που  «επέβαλαν» τις συντάξεις στην χώρα μας. Η ειρωνεία είναι ότι οι ίδιοι στην ουσία τις  καταργούν  σήμερα!

          Θα μπορούσαμε να πούμε, ότι  η ανάγκη της ασφάλισης με την ευρεία έννοια  είναι τόσο παλιά όσο και ο άνθρωπος. Από την εποχή του Νεάντερταλ  70.000 χρόνια  πριν , έχουμε βρει  στοιχεία ότι οι συνάνθρωποι του  στην ομάδα  βοηθούσαν και συντηρούσαν το μέλος της που είχε αναπηρία  η που έπασχε από ασθένειες όπως η αρθρίτιδα  κλπ. 

       Βεβαίως οι αρχές του θεσμού της ασφάλισης σε επίπεδο κοινωνίας  χάνονται κάπου εκεί γύρω στην 2η π. Χ. χιλιετία. Η ασφάλιση στα πρώτα της στάδια, εμφανίστηκε με την μορφή "αλληλοβοήθειας", μεταξύ ατόμων που εκτελούσαν ένα παρεμφερές είδος εργασίας. Πχ. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες "δούλευαν" οι εργάτες των πυραμίδων στην αρχαία Αίγυπτο, ήταν άθλιες. Πολλά "εργατικά" ατυχήματα και πολλές ασθένειες τους μάστιζαν.

       Έτσι, δημιουργήθηκε το πρώτο γνωστό "ταμείο αλληλοβοήθειας", όπως προκύπτει από πάπυρο που βρίσκεται στο μουσείο του Καΐρου. Οι πληρωμές των εργατών γίνονταν τότε σε είδος (λάδι, σιτάρι και άλλα τρόφιμα) την πρώτη κάθε μήνα. Από αυτήν την αμοιβή, κατέβαλαν από κοινού κάποια ποσότητα τροφίμων, ώστε να εξασφαλιστεί φαγητό για όσους δεν μπορούσαν να δουλέψουν.

        Στην Ελλάδα από τα πρώτα χρόνια της σύστασης του κράτους χορηγηθήκαν βοηθήματα στους αγωνιστές και στις οικογένειες τους υπό το όνομα «παραμυθία» , «περιθάλψεις».

       Το 1833 στις 10 Ιουλίου εμφανίζεται για πρώτη φορά η λέξη «σύνταξη» στο φύλλο της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ)στο κείμενο  μνημόνιο που καταχωρήθηκε στην Βαυαρική και Ελληνική γλωσσά για την συμφωνία μεταξύ των χωρών , όπου ανάμεσα στα αλλά αναφέρετε ότι αν κάποιος από τους Βαυαρούς στρατιώτες που είναι στην Ελλάδα πάθει οτιδήποτε , να έχει  δικαίωμα σύνταξης, κατά τα επικρατούντα στα  Βασιλικά Βαυαρικά διατάγματα, από το Ταμείο του Ελληνικού Κράτους!

Η Σοσιαλιστική Επανάσταση στη Ρωσία  και οι συντάξεις!

          Μόσχα. 24 Γενάρη 1924 . Η ημέρα που πεθαίνει ο Λένιν.  Η πρώτη σοσιαλιστική επανάσταση έχει ήδη επιβληθεί . Έχει ξεπεραστεί το φάσμα της πείνας,  και  η συμμαχία ανάμεσα στην εργατική τάξη και τους αγροτικούς πληθυσμούς έχει ήδη εδραιωθεί. Μια νέα εποχή για την ανθρωπότητα αρχίζει. Τα μηνύματα φτάνουν και στη χώρα μας .

          Αθήνα  (Δεκέμβριος 1924): Γραφεί ο Αναστάσιος Σπουργίτης,   Πρύτανης του σημερινού ονομαζόμενου  Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών:

        «Ο καλώς εννοούμενος σοσιαλισμός υπήρξεν ευεργετικότατος δια την ανθρωπότητα, προσπαθήσας να μετριάσει τας ακρότητας της ορθοδόξου λεγόμενης   οικονομικής σχολής  και αποδείξας ότι τα πράγματα δεν βαδίζουσι μόνα τους καλώς εις τον κόσμο και ότι πάντοτε το ατομικό συμφέρον δεν συμβαδίζει μετά του γενικού.  Ο Σοσιαλισμος ούτος εδίδαξεν ότι και οι ασθενέστεροι έχουσι δικαίωμα να ζήσωσιν εις αυτόν τον κόσμον και ότι η πολιτεία οφείλει να εξομαλύνη τας αντιθέσεις και μετριαζη και εξουδετερώνη τα εκ του ελευθέρου αχαλίνωτου ανταγωνισμού προερχόμενα κακά. »

       Και συνεχίζει : « Αι Κυβερνήσεις πρέπει να λαβωσι μέτρα , όπως εξασφαλισωσι την συντήρησιν εκείνων οίτινες , αφού ειργάσθησαν ολόκληρον την ζωή αυτών ή όσον χρονον επέτρεψε εις αυτούς η υγεία των και συνετέλεσαν προς δημιουργίαν πλούτου, ευρίσκονται άνευ μέσων , τεθέντος ότι η εργασία δεν ήτο επαρκώς προσοδοφόρος – και πάντοτε δεν είναι των εργαζομένων επί μισθώ- όπως δυνηθωσι και σχηματίσωσι κεφάλαιον. Το ζήτημα δεν κείται εις την καθιέρωσιν απλής υποχρεώσεως των εργατών η των υπαλλήλων εις υποπχρεωτικήν συνεισφοράν δια το γήρας αυτών. 

       Είναι ανάγκη να καθιερωθώσι δυο έτεραι    υποχρεώσεις , των εργοδοτών όπως και ούτοι , οι ωφεληθέντες εκ της εργασίας των,  συντελέσωσιν εις την συντήρησιν και της Πολιτείας , όπως αύτη συμπληρώση τα κενά και δοθή επαρκής βοήθεια για τις ατυχείς περιστάσεις όπως ασθένεια , ατύχημα , η έλλειψη εργασίας , το γήρας , ο θάνατος. 

         Το γήρας  και ο θάνατος εισί γεγονότα  άτινα κατ΄αναγκη θα επέλθουν με την διαφορά ότι ει και άπαντες δεν γηράσκουσιν εις την αυτήν ηλικίαν, εν τούτοις δυνάμεθα να θέσωμεν όριον τι ήλικίας  ου επερχομένου , οφείλει ο άνθρωπος να αναπαυθή, ενώ επί του θανάτου είναι εντελώς αβέβαιον το πότε. 

         Η τοιαύτη παρεχόμενη βοήθεια δεν βασίζεται εις την ανικανότητα προς εργασίαν αλλ΄’ επι της ηθικής αρχής ότι και εάν και δεν αγένωτο ανίκανοι    δικαιούνται   να ησυχάσωσιν.»

         Από τότε μέχρι σήμερα η ιστορία της κοινωνικής ασφάλισης ακόλουθη τις καμπές της πολίτικης ιστορίας της χώρας μας αλλά και του παγκόσμιου εργατικού και σοσιαλιστικού κινήματος.

      Παραφράζοντας τους στοίχους του Μιχάλη Γκανά:

Με άλλα λόγια θα στο πω
    κι έναν ανάπηρο σκοπό
απ’ το ………….. και μετά
να δεις τι σου `χω για μετά….

      Σήμερα ο Παγκοσμιοποιμενος Καπιταλισμός  και οι εκπρόσωποι του είτε στην ΕΕ είτε στο ΔΝΤ είτε στην Ελληνική κυβέρνηση  σαν  άμεσο και πρώτο  στόχο  έχουν να τελειώσουν με τις υποχρεώσεις κράτους και εργοδοτών προς τους ασφαλισμένους . Να φορτώσει το μέγιστο δυνατό, αν όχι όλη, την ευθύνη και το κόστος αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης (παιδεία, υγεία, ασφάλιση ) στην ίδια τη σύγχρονη εργατική τάξη. Γι αυτό και στο τομέα της σύνταξης,   αντικαθιστά τα  «αναδιανεμητικά» όπως λέμε συστήματα με  «κεφαλαιοποιητικά».

       Η μόνη υποχρέωση τους προς τους ηλικιωμένους θα είναι  ένα πενιχρό προνιακό επίδομα. Tα αναδιανεμητικά συστήματα  που στηρίζονταν στην αρχή της ισότητας εισοδήματος μεταξύ εργαζομένων και συνταξιούχων αντικαθίστανται από τα κεφαλαιοποιητικά - ανταποδοτικά συστήματα που  στηρίζονται στην κεφαλαιοποίηση των εισφορών (από όπου κι αν προέρχονται), δηλαδή από την απόδοση της διαρκούς κυκλοφορίας αυτών των κεφαλαίων. Απόδοση όμως που συνδέεται με φανταστικά επιτόκια ενός τοκογλυφικού και ανασφαλούς τραπεζικού συστήματος το οποίο στην ουσία διαχειρίζεται τις κρατήσεις υπέρ των συντάξεων κατά τη διάρκεια του εργάσιμου βίου.

       Η βάση της κατακτημένης με αγώνες  αναδιανεμητικής αρχής περιλάμβανε,  ότι το κράτος ήταν υποχρεωμένο να εγγυηθεί την ισότητα εισοδήματος εργαζομένων - συνταξιούχων. Επομένως είτε είχαν πόρους τα ταμεία η είχαν  καταληστευτεί, η σύνταξη έπρεπε να καταβληθεί.

       H εγκατάλειψη λοιπόν της αναδιανεμητικής αρχής είναι ο στόχος της αναδιάρθρωσης των ασφαλιστικών συστημάτων που οδηγεί σε κεφαλαιοποιητικά συστήματα, ή αλλιώς, «συστήματα πλήρους κεφαλαιοποίησης ασφαλιστικών δικαιωμάτων».

       Περιλαμβάνει δηλαδή  με απλά λόγια το βασικό καπιταλιστικό φαντασιακό, που συνίσταται στο ότι όλη η κοινωνία (κάθε τομέας της) πρέπει να λειτουργεί με τα κριτήρια και τη δομή της καπιταλιστικής επιχείρησης.

Ωραία, και τι να κάνουμε  σήμερα;

·     Είμαστε ξεκάθαροι ότι η όποια παρέμβαση του κινήματος των συνταξιούχων σχεδιαστεί, έχει νόημα μόνο  εντός ενός νέου, ενιαίου,  λαϊκού και εργατικού κινήματος, γιατί μόνο  έτσι αναδεικνύονται τα προβλήματα της εργατικής τάξης στο σύνολο τους . Δηλαδή χρονικά, πριν ο άνθρωπος  μπει στην εργασία , όσο διάστημα εργάζεται η είναι άνεργος η άρρωστος, και όταν μπει στην εφεδρεία, ως συνταξιούχος.

.      Την υπάρχουσα μέχρι σήμερα κατάσταση στο  συνταξιούχο  κίνημα, στο οποίο κυριαρχεί η υποταγή στα εργοδοτικά συμφέροντα, η αστική ιδεολογία και η ενσωμάτωση, δε πρέπει να το νομιμοποιούμε . Ούτε χρειάζεται εξυγίανση ούτε σώζεται με τον σισύφειο αγώνα της αλλαγής των συσχετισμών. Αντίθετα  απαιτείται η ριζική καταδίκη  του και επαναθεμελίωση σε  νέα ταξική βάση και σε επίπεδο δομής, και αξιών, και προσανατολισμού και προσώπων.

·       Δεν αρκεί  όμως σήμερα  να δηλώνεις, ακόμα και να είσαι ,αγωνιστικός. Γιατί  όποιος ακούσει ότι υπάρχει πχ μια, κατά κοινή ομολογία, ταξική  Ομοσπονδία Συνταξιούχων στην όποια όμως ο Υπουργός εργασίας αποφάσισε να τις διανέμει 5.500 ευρώ κάθε ημέρα!!!! η 163.331 ευρώ κάθε μήνα!!!, η αν θέλετε περίπου 2.000.000 ευρώ κάθε χρόνο!!! από τις κρατήσεις όλων των συνταξιούχων (εκτός όσων κάνουν αίτηση να μην τους παρακρατούνται τα 0.20 ευρώ κάθε μήνα), τι θα σκεφτόσασταν;

·      Και επειδή πολλοί στέκονται στη γνωστή ρήση: «Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται τίμια». Εμείς σήμερα απαντάμε με τα λόγια του ιδίου του Καίσαρα που όταν ρωτήθηκε γιατί χώρισε τελικά με την γυναίκα του αφού δεν βρέθηκαν αποδείξεις μοιχείας, είπε: «Ότι την εμήν ηξίουν μηδ’ υπονοηθήναι», δηλαδή, αξιώνω από τη γυναίκα μου να είναι υπεράνω υποψίας.

·     Επαναλαμβάνουμε επίμονα ότι είναι  "η ηγεμονία του καπιταλιστικού τρόπου παράγωγης στη συνείδηση των ανθρώπων" η βασική  αιτία της αποσυσπείρωσης και αφλογιστίας του κινήματος γενικότερα.

       Παίζοντας σε άδειο γήπεδο με την ιδεολογική προπαγάνδα τους με ψέματα και διαστρεβλώσεις, έχουν ενοχοποιήσει και έτσι παραλύσει τον εργαζόμενο –τον συνταξιούχο – τον νέο – τον άνεργο.  Και   δεν θα αναφερθώ στο «μαζί τα φάγαμε «η το δεν υπάρχει άλλη λύση» η ότι αν αμφισβητήσουμε την υπάρχουσα κατάσταση θα μας … συλλαμβάνουν στα σύνορα και θα μας φυλακίζουν!! Ούτε βεβαία στη θεωρία του Χότζα που  εφαρμόζουν.

       Στο χώρο των συνταξιούχων που δυστυχώς ήταν και είναι παραμελημένος από την αριστερά (Βλέπετε δεν είχε ασχοληθεί πολύ ο Λένιν με τον χώρο! )  τα ψέματα και τα ιδεολογήματα κυριαρχούν και μένουν αναπάντητα όταν εκτοξεύονται καθημερινά από τα ΜΜΕ και τους κάθε λογής προπαγανδιστές. Να  μερικά:

-   «Αυξάνουν συνεχώς οι συνταξιούχοι»: ενώ στην πραγματικότητα μειώνονται εντυπωσιακά κάθε έτος και γιατί  δεν βγαίνουν πλέον πριν τα 65-67  στην σύνταξη και γιατί αποβιώνουν οι υπάρχοντες.

-  «Τεραστία η συνταξιοδοτική δαπάνη στην χωρά μας σε ποσοστό του ΑΕΠ»: Ναι αλλά αφού το ΑΕΠ μειώθηκε 30%  παρόλο που κοπήκαν οι συντάξεις το ποσοστό είναι πάλι μεγάλο!

-  «Παίρνετε μεγάλες συντάξεις»: Δεν λένε όμως ότι το ποσοστό των  δημοσίων δαπανών στην πρόνοια και την περίθαλψη είναι κάτω και από τις υποανάπτυκτες χώρες. (Η σύνταξη καλύπτει το ανύπαρκτο επίδομα που έπρεπε να παίρνει το άνεργο παιδί, την ειδική μέριμνα για τον κατάκοιτο πατέρα που δεν τον κρατούν στα νοσοκομεία, τις ειδικές ανάγκες για γιατρούς και φάρμακα που δεν καλύπτει το δημόσιο κλπ , κλπ)

-  «Τα ταμεία δεν έχουν έσοδα»: Εδώ λένε την μίση αλήθεια. Με 500.000 νέους στο εξωτερικό , με 1.300.000 ανέργους, με μισθούς πίνας, με μερική και ελαστική απασχόληση, με κατάργηση των κοινωνικών πόρων σε αυτά τι περίμεναν να έχουν; Κάνουν σαν τον πατροκτόνο που ζητάει από τον δικαστή να τον λυπηθεί γιατί είναι… ορφανός!

-  Και το καινούργιο της  "Πρώτη φορά Αριστεράς":  «Αυτά που ψηφίζουμε δεν τα θέλουμε  αλλά τι να κάνουμε . Ελάτε μαζί μας  για να μην τα .... εφαρμόσουμε»!!!!!!

       Δεν στεκόμαστε καθόλου στην διαχείριση των αποθεματικών των ταμείων από όλες τις κυβερνήσεις, όχι μόνο γιατί πλέον όλοι γνωρίζουν ποιοι και πως ασέλγησαν επάνω τους, αλλά κυρίως γιατί πίσω από αυτά κρύβεται  η ουσία της κοινωνικής ασφάλισης.

       Πρέπει να παραδεχτούμε ότι ποτέ τα ασφαλιστικά συστήματα στην Ελλάδα δεν ήταν τελείως διανεμητικά (με εξαίρεση το  χώρο των Δημοσίων Υπαλλήλων όπου ούτε το κράτος σαν εργοδότης έβαζε την συμμέτοχη του αλλά ούτε και οι υπάλληλοι πλήρωναν  εισφορές και παρά ταύτα το κράτος ήταν υποχρεωμένο να εξασφαλίζει αξιοπρεπείς τιμητικές συντάξεις!)  Ήταν και λίγο κεφαλαιοποιητικα. Ειδεμή τι νόημα είχαν να διατηρούν αποθεματικά;  (Αν πάρα ταύτα  κάνουμε μια σοβαρή ανάλυση των αποθεματικών αυτή θα πρέπει να γίνει με αντιπαράθεση του χρόνου εργασίας για τον σχηματισμό τους στην σημερινή τους αξία εκφρασμένη ομοίως σε χρόνο εργασίας  και τότε θα γελάτε ο κάθε πικραμένος για το μέγεθος της ληστείας.)

       Πάρα τα ψέματα και την προπαγάνδα τους για το πόσο καλά είναι τα κεφαλαιοποιητικα συστήματα  πρέπει με επιχειρήματα να αποκαλύψουμε ότι το ασφαλιστικό σύστημα η θα είναι αναδιανεμητικό η θα είναι εκμεταλλευτικό και άδικο!

       Κάθε γένια de facto θα πρέπει η να συντηρήσει τους απόμαχους  της προηγούμενης η να τους ….εκτελέσει. Στην   Ιστορία είναι γνωστό ότι αναφέρονται και οι δυο λύσεις.

       Επίσης ο  χυδαίος λαϊκισμός τους  ότι οι σημερινοί γονείς ζουν εις βάρος των παιδιών τους πρέπει να τελειώσει.

        Ας μην ξεχνάμε ότι είναι η παραγωγικότητα κάθε γενιάς που χτίζεται από την εργασία της προηγούμενης. Άραγε  υπάρχει σύγκριση για το ποια  είναι η σημερινή παραγωγικότητα και ποια ήταν πριν 35 χρόνια;

        Στον πόλεμο που έχει κηρύξει το σύστημα στην εργασία, έχει ρίξει όλες τις δυνάμεις του και έτσι έχει καταφέρει (αφού ακόμα  και για τους ουροσυλλεκτες στα νοσοκομεία πρέπει να υπογράψουν οι  δανειστές ) να πολιτικοποιήσει ακόμα και το πιο μικρό αίτημα των συνταξιούχων αλλά και να τους πείσει ότι ναι μεν είναι δυνατόν με τον αγώνα τους να καθυστερήσουν κάποια επώδυνα μέτρα η και να  πετυχουν κάποιες νίκες αλλά αυτές θα είναι ασταθείς και μπορεί εύκολα να μετατραπούν σε ήττες.

        Έτσι θέλουμε δεν θέλουμε, είμαστε αναγκασμένοι ξεκινώντας από το άμεσο πρόβλημα που έχουμε μπροστά μας συγχρόνως να θέτουμε και το κατά πόσο οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι θα δικαιούνται έστω μέρος από την άνοδο της παραγωγικότητας της εργασίας που επιτυγχάνεται από τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνικής,  κατανοώντας ότι ο μισθός που παίρναμε όταν εργαζόμαστε δεν είναι μόνο η τιμή του χρόνου εργασίας που προσφέραμε, αλλά εκφράζει και όλους τους χρόνους που είμαστε : άνεργοι, εκπαιδευόμενοι, άρρωστοι ή συνταξιούχοι.

        Με σταθερή την επιδίωξη  της συνολικής αναδιανομής του πλούτου σε όλες τις μορφές του.

       Κόντρα στη λογική που θέλουν να μας επιβάλουν, του συμβιβασμού και του μικρότερου κακού, της ηττοπάθειας και της αποδοχής των δεινών μας, μπορούμε και πρέπει να χτίσουμε ένα νέο ενιαίο, ενωτικό, ταξικό συνταξιουχικο κίνημα, σύγκρουσης, νίκης και προοπτικής ικανοποίησης των σύγχρονων αναγκών της τρίτης ηλικίας.

      Κανένα έλεος στους προσκυνημένους συνδικαλιστές τους . Είμαστε σε πόλεμο και ο καθένας διαλέγει όχθη.

      Τέλος, για να είμαστε αποτελεσματικοί,  θα πρέπει να βάλουμε τώρα μπροστά αποφάσεις μεγάλης κλίμακας ώστε να αντιμετωπίσουμε ενωτικά , τη γενικευμένη επίθεση σαν αυτή που ζούμε. Το να προχωράμε  με GPS και με LMS προγραμματισμένα πριν από δεκαετίες δεν είναι καθόλου χρήσιμο για κανέναν σήμερα!

Σ.Κ.

πηγή: ergatikosagwnas.gr

-ΗΠΑ-Βάση.jpg

Η κυβέρνηση προσφέρει «γην και ύδωρ» σε ΗΠΑ και Ισραήλ.

Στη δημιουργία σταθερής, μόνιμης βάσης βατραχανθρώπων (Navy Seals) στις εγκαταστάσεις της Σούδας έχουν, σύμφωνα με πληροφορίες, καταλήξει οι Αμερικανοί, επιλέγοντας με αυτόν τον τρόπο να ενισχύσουν ακόμη περισσότερο την υφιστάμενη παρουσία τους στην περιοχή.

Οι Αμερικανοί, επίσης, ζητούν πρόσβαση στην αεροπορική βάση του Καστελλίου (133 Σμηναρχία Μάχης), αίτημα το οποίο είχε διατυπωθεί και παλαιότερα (επί υπουργίας Δ. Αβραμόπουλου και Ευάγγελου Βενιζέλου). Δεν ενδιαφέρονται διόλου για την πρόταση περί δημιουργίας βάσης στην Κάρπαθο και, αντιθέτως, προτιμούν το Καστέλλι κυρίως για την στάθμευση μοίρας Drones και Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (UAV).

Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν πως η κυβέρνηση είναι έτοιμη από καιρό να ικανοποιήσει πλήρως τα αμερικανικά αιτήματα.

Την ίδια ώρα ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις συμμετέχουν στην ψυχροπολεμική Νατοϊκή άσκηση Noble Jump στην Ρουμανία με στόχο την Ρωσία, ενώ στις 14 Ιουνίου διεξάγονται στο Τρόοδος της Κύπρου κοινή άσκηση των ειδικών δυνάμεων του Ισραήλ με την Εθνική Φρουρά της Κύπρου.

Την άλλη μέρα, 15 Ιουνίου, στη Θεσσαλονίκη λαμβάνει χώρα τριμερής συνάντηση κορυφής Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, η οποία θα έχει ατζέντα όλα τα μείζονα θέματα της περιοχής και θα επισφραγίζει τον άξονα των τριών με το Ισραήλ στη θέση του ηγεμόνα.

Μόνο για τυπικούς λόγους εικόνας λείπει από την παραπάνω συνάντηση το δικτατορικό καθεστώς της Αιγύπτου, του οποίου την εκπροσώπηση στο Κατάρ ανέλαβε η μνημονιακή κυβέρνηση της Ελλάδας!

Στο μεταξύ άρον-άρον και την ατζέντα των Τουρκοκυπρίων, στη βάση ενός χειρότερου σχεδίου Ανάν, διεξάγεται στην Γενεύη, στις 28 Ιουνίου, νέα διάσκεψη κορυφής για το Κυπριακό με τη συμμετοχή και των εγγυητριών δυνάμεων.

Οι πολυεθνικές της ενέργειας, μαζί με ΗΠΑ και Ισραήλ πάνε καρότσι Κύπρο και Ελλάδα για ένα διχοτομικό και μη λειτουργικό κλείσιμο του Κυπριακού, αναγκαίο για την «ασφαλή», όπως νομίζουν, εκμετάλλευση των υποθαλάσσιων υδρογονανθράκων.

Η κυβέρνηση δίνει τα πάντα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, χάνοντας κάθε ίχνος αυτοτέλειας και μετατρέποντας την χώρα σε κάτι αρκετά χειρότερο από δορυφόρο στα νύχια του αμερικανοϊσραηλινού άξονα, που γίνεται όλο και πιο σφικτός υπό τον Trump.

Η κυβερνητική αυτή δουλοφροσύνη θέτει την χώρα ενώπιον ανυπολόγιστων κινδύνων και δυνητικών τραγικών συνεπειών.

Πρώτος κίνδυνος, να προχωρήσει η Τουρκία γρήγορα σε μονομερείς ενέργειες (πχ γεωτρήσεις στην Ανατ. Μεσόγειο), με συνέπεια ΗΠΑ και Ισραήλ να κάνουν τους «επιτήδειους ουδέτερους» για ρυθμίσεις εκτός Διεθνούς Δικαίου που θα ευνοούν απολύτως την Τουρκία.

Δεύτερος κίνδυνος, μια Ελλάδα τόσο παραδομένη σε ΗΠΑ και Ισραήλ να αρχίσει να γίνεται στόχος των εξτρεμιστών του Ισλάμ, πράγμα που για πολλούς λόγους είχαν αποφύγει επιμελώς μέχρι τώρα.

Η Ελλάδα ως δορυφόρος δεν έχει μέλλον, παρά μόνο ως κυρίαρχη και ανεξάρτητη χώρα με πολλαπλές, χωρίς αποκλεισμούς, σχέσεις, μεταξύ των οποίων μια ειδική συνεργασία με την Ρωσία.

Απεμπλοκή εδώ και τώρα από τις τριγωνικές, καλύτερα τετραγωνικές, υπό την αιγίδα των ΗΠΑ, σχέσεις.

Πηγή: iskra.gr

Παρασκευή, 09 Ιουνίου 2017 11:12

Ποιες χώρες θα χτυπήσει πρώτα η κλιματική αλλαγή

Γράφτηκε από τον

climate.jpg

Αν τα κράτη δεν λάβουν τα απαραίτητα οικολογικά μέτρα, τα πράγματα αναμένεται να πάρουν δύσκολη τροχιά για πολλές χώρες του κόσμου. 

Οι επιστήμονες που ασχολούνται με την κλιματική αλλαγή μιλούν μερικές φορές για «την αναχώρηση του κλίματος» αναφερόμενοι στο πότε η κλιματική αλλαγή ξεκίνησε πραγματικά να αλλάζει τα πράγματα.

Είναι η στιγμή που οι μέσες θερμοκρασίες, είτε σε μία συγκεκριμένη περιοχή είτε παγκοσμίως επηρεάζονται τόσο, ώστε να μπορεί να πει κανείς ότι το παλιό κλίμα με ένα τρόπο μένει πίσω. Αυτό είναι κρίσιμο σημείο καμπής. Και αναμένεται πολύ σύντομα αυτό να συμβεί σε πολλές πόλεις.

Μία πόλη φτάνει στο σημείο της «κλιματικής αναχώρησης» όταν ο μέσος όρος θερμοκρασίας της πιο κρύας χρονιάς είναι από εκεί και πέρα θερμότερος από τη μέση θερμοκρασία της πιο θερμής χρονιάς μεταξύ του 1960 και του 2005.

Στο χάρτη που παρουσιάζει η Washington Post φαίνονται οι πόλεις που αναμένεται να εντοπίσουν πιο άμεσα από άλλες το φαινόμενο, σύμφωνα με έρευνα του περιοδικού Nature.

Πρόκειται για το Λάγος, τη μεγαλύτερη πόλη της Αφρικής με 21 εκατομμύρια κατοίκους που θα φτάσει στο σημείο «αναχώρησης του κλίματος» σε περίπου 16 χρόνια και το Κίνγκστον της Τζαμάικα που θα φτάσει σε αυτό το σημείο περίπου το 2023.

Στην ίδια κατηγορία ανήκουν πόλεις στην Ινδία και την Κίνα, καθώς και τα μεγάλα αστικά κέντρα της Μέσης Ανατολής.

Οι θερμοκρασίες στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν παρουσιάζουν τόσο ανησυχητική εικόνα καθώς τις χωρίζουν περίπου 20 χρόνια από την πρώτη κατηγορία.

Δηλαδή η Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες αναμένεται να φτάσουν σε σημείο «αναχώρησης του κλίματος» το 2047 και το 2048 αντίστοιχα.αναχώρησης του κλίματος

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ 




Πηγή: Ποιες χώρες θα χτυπήσει πρώτα η κλιματική αλλαγή | iefimerida.gr

tsiprastramp.jpg

Διαπρύσιος υποστηρικτής των στρατιωτικών δαπανών ο Τσίπρας

Στα τέλη Μάη έγινε στις Βρυ­ξέλ­λες η Σύ­νο­δος Κο­ρυ­φής των αρ­χη­γών των κρα­τών-με­λών του ΝΑΤΟ. Τρία είναι τα βα­σι­κά συ­μπε­ρά­σμα­τα από τη σύ­νο­δο αυτή.

 
Πρώ­τον, επι­βε­βαιώ­θη­κε για ακόμη μια φορά ότι ο ορ­γα­νι­σμός αυτός συ­νε­χί­ζει –σχε­δόν 30 χρό­νια μετά τη διά­λυ­ση του αντί­πα­λου ορ­γα­νι­σμού που είχε στη­θεί γύρω από τη Σο­βιε­τι­κή Ένωση– να απο­τε­λεί μια στρα­τιω­τι­κή ιμπε­ρια­λι­στι­κή συμ­μα­χία που απει­λεί άλλα κράτη και λαούς με πρό­σχη­μα… την άμυνα. 

Δεύ­τε­ρο, δια­φά­νη­κε για πρώτη φορά μια σο­βα­ρή κρίση στο εσω­τε­ρι­κό της συμ­μα­χί­ας, με τις ΗΠΑ να βρί­σκο­νται από τη μια μεριά και τη Γερ­μα­νία και τους συμ­μά­χους της από την άλλη. Πρό­κει­ται για ευ­θεία αντα­νά­κλα­ση των εν­δοϊ­μπε­ρια­λι­στι­κών οι­κο­νο­μι­κών αντα­γω­νι­σμών στο εσω­τε­ρι­κό της «Συμ­μα­χί­ας».

Τρί­τον απο­δεί­χθη­κε ότι και η Ελ­λά­δα, πα­ρό­τι με «αρι­στε­ρή» κυ­βέρ­νη­ση, πα­ρα­μέ­νει από­λυ­τα συν­δε­δε­μέ­νη με τον δια­βό­η­το (σύμ­φω­να με την πο­λι­τι­κή φρα­σε­ο­λο­γία όλων των εκ­δο­χών της Αρι­στε­ράς στην Ελ­λά­δα εδώ και μισό αιώνα) ορ­γα­νι­σμό, αλλά και προ­ση­λω­μέ­νη στα μι­λι­τα­ρι­στι­κά και ιμπε­ρια­λι­στι­κά ιδε­ώ­δη του.

Όσον αφορά το πρώτο συ­μπέ­ρα­σμα, κυ­ρί­ως ο Τραμπ επα­νέ­λα­βε το δόγμα του ΝΑΤΟ για απει­λή από τη Ρωσία αλλά και από τους πρό­σφυ­γες/με­τα­νά­στες –και οι πε­ρισ­σό­τε­ροι από τους υπό­λοι­πους σύμ­μα­χους συμ­φώ­νη­σαν, επι­βε­βαιώ­νο­ντας την πα­ρα­πά­νω ει­σα­γω­γή μας. Αν είναι προ­φα­νές στους ανα­γνώ­στες αυτής της εφη­με­ρί­δας ότι η Δύση δεν κιν­δυ­νεύ­ει από τους πρό­σφυ­γες, πρέ­πει να υπεν­θυ­μί­σου­με ότι δεν κιν­δυ­νεύ­ει και από τη Ρωσία: Μετά το 1989, η Μόσχα απέ­συ­ρε πάνω από 300.000 στρα­τιώ­τες από τη Γερ­μα­νία και μετά από όλες τις άλλες χώρες της Α. Ευ­ρώ­πης. Αντί­θε­τα το ΝΑΤΟ, παρά τις συμ­φω­νί­ες με τον Γκορ­μπα­τσόφ, σχε­δόν δι­πλα­σιά­στη­κε από άποψη αριθ­μού μελών μέχρι σή­με­ρα. Επί μία 25ε­τία εν­σω­μά­τω­νε τη μία μετά την άλλη τις χώρες του πρώην Συμ­φώ­νου της Βαρ­σο­βί­ας και μέχρι το 2008, είχε εντά­ξει 10 νέα μέλη (Τσε­χία, Ουγ­γα­ρία, Πο­λω­νία, Βουλ­γα­ρία, Εσθο­νία, Λι­θουα­νία, Λε­το­νία, Ρου­μα­νία, Σλο­βα­κία και Σλο­βε­νία). Μόνον μετά από αυτά και όταν επι­χει­ρή­θη­κε η εν­σω­μά­τω­ση της Γε­ωρ­γί­ας στο ΝΑΤΟ και το 2014, όταν άνοι­ξε η προ­ο­πτι­κή για εν­σω­μά­τω­ση και της Ου­κρα­νί­ας, φτά­νο­ντας τους πυ­ραύ­λους και τα τανκς της Συμ­μα­χί­ας στα ρω­σι­κά σύ­νο­ρα, μόνον τότε η Μόσχα αντέ­δρα­σε και αυτή η αντι­πα­ρά­θε­ση οδή­γη­σε στο αι­μα­το­κύ­λι­σμα και τη διαί­ρε­ση και στη Γε­ωρ­γία και στην Α. Ου­κρα­νία: ήταν η διαρ­κής επέ­λα­ση του ΝΑΤΟ και όχι η ανύ­παρ­κτη δήθεν επι­κεί­με­νη ρω­σι­κή ει­σβο­λή στην Ευ­ρώ­πη αυτή που δη­μιούρ­γη­σε το πρό­βλη­μα και υπο­νό­μευ­σε ει­ρή­νη.

Δια­φω­νί­ες

Αυτές κα­θαυ­τές οι συ­ζη­τή­σεις έγι­ναν εν κρυ­πτώ, ωστό­σο οι δη­μό­σιες δη­λώ­σεις και οι αντι­δη­λώ­σεις που έγι­ναν στο πλαί­σιο της Συ­νό­δου δεν άφη­σαν κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο αμ­φι­βο­λί­ας για την έντα­ση και την έκτα­ση της εσω­τε­ρι­κής κρί­σης της συμ­μα­χί­ας. Η Μέρ­κελ εξέ­φρα­σε αμ­φι­βο­λί­ες για το πόσο αξιό­πι­στος εταί­ρος είναι πλέον οι ΗΠΑ. Την πρω­το­φα­νή γερ­μα­νι­κή επί­θε­ση μετά τον Β΄Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο, απά­ντη­σε αμέ­σως μετά ο Τραμπ ο οποί­ος με ανάρ­τη­σή του στο Twitter επέ­κρι­νε τη Γερ­μα­νία για το εμπο­ρι­κό της πλε­ό­να­σμα και το επί­πε­δο των στρα­τιω­τι­κών της δα­πα­νών. «Έχου­με ένα ΤΕ­ΡΑ­ΣΤΙΟ εμπο­ρι­κό έλ­λειμ­μα με τη Γερ­μα­νία, επι­πλέ­ον (οι Γερ­μα­νοί) δα­πα­νούν ΠΟΛΥ ΛΙ­ΓΟ­ΤΕ­ΡΑ απ’ όσα θα έπρε­πε για το ΝΑΤΟ και το στρα­τό. Πολύ κακό για τις ΗΠΑ. Αυτό θα αλ­λά­ξει», τό­νι­σε εμ­φα­τι­κά και απει­λη­τι­κά ο ρε­που­μπλι­κά­νος Πρό­ε­δρος. Τε­λι­κά τυ­πι­κά απο­φα­σί­στη­κε η τή­ρη­ση του όρου για στρα­τιω­τι­κές δα­πά­νες στο 2% του ΑΕΠ, όμως αυτό είναι αμ­φί­βο­λο αν θα εφαρ­μο­στεί στην πράξη, καθώς η εμπει­ρία από το πρό­σφα­το πα­ρελ­θόν δεί­χνει το αντί­θε­το: Από το 2014 που απο­φα­σί­στη­κε το πο­σο­στό αυτό, το τη­ρούν μόνο πέντε από τα 28 μέλη του ΝΑΤΟ: οι ΗΠΑ, η Ελ­λά­δα, η Βρε­τα­νία, η Πο­λω­νία και η Εσθο­νία.

Η κο­ρα­κο­μα­χία συ­νε­χί­στη­κε καθώς ο υπο­ψή­φιος των Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τών, ο γνω­στός Μ. Σουλτς, κα­τη­γό­ρη­σε τον Αμε­ρι­κα­νό πρό­ε­δρο πως ασκεί «πο­λι­τι­κό εκ­βια­σμό αντί διε­θνούς δι­πλω­μα­τί­ας», ότι είναι «ο κα­τα­στρο­φέ­ας όλων των δυ­τι­κών αξιών» και ότι υπο­νο­μεύ­ει την ει­ρη­νι­κή συ­νερ­γα­σία των κρα­τών η οποία βα­σί­ζε­ται στον αμοι­βαίο σε­βα­σμό και την ανοχή. «Οφεί­λει κά­ποιος να ενα­ντιω­θεί σε έναν τέ­τοιο άν­θρω­πο και την ιδε­ο­λο­γία του, (αυτή) του επα­νε­ξο­πλι­σμού», πρό­σθε­σε ο Σουλτς πα­ρι­στά­νο­ντας τον πα­σι­φι­στή.

Και λέμε πα­ρι­στά­νο­ντας, γιατί την ίδια στιγ­μή ο υπο­ψή­φιος του SPD για την κα­γκε­λα­ρία ζή­τη­σε την επέ­κτα­ση της «αμυ­ντι­κής» πο­λι­τι­κής  της ΕΕ (έκανε λόγο για Αμυ­ντι­κή Ένωση) απευ­θυ­νό­με­νος στους υπό­λοι­πους Ευ­ρω­παί­ους και θυ­μί­ζο­ντας ότι τώρα αυτό είναι εφι­κτό, καθώς δεν υπάρ­χει πια η Βρε­τα­νία που το υπο­νό­μευε πα­ρα­μέ­νο­ντας πιστή στη συμ­μα­χία της με την Ουά­σιγ­κτον.

Η Γαλ­λία, που απο­τε­λεί το στρα­τιω­τι­κό μοχλό της ΕΕ, επι­κρό­τη­σε αυτή τη γραμ­μή βλέ­πο­ντας το ρόλο της να ανα­βαθ­μί­ζε­ται μέσα στην ΕΕ. Συ­νε­πι­κου­ρώ­ντας τον Σουλτς η υπουρ­γός Άμυ­νας της Γαλ­λί­ας Σ. Γκου­λάρ εκτί­μη­σε ότι η σύ­γκρου­ση με τον Τραμπ συ­νι­στά ένα «κί­νη­τρο» για την προ­ώ­θη­ση της «Ευ­ρώ­πης της Άμυ­νας» -και από κοντά ακο­λού­θη­σαν κι άλλοι Γάλ­λοι υπουρ­γοί.

Αλλά δεν είναι μόνον η αντι­πα­ρά­θε­ση ΕΕ-ΗΠΑ που υπο­σκά­πτει την ενό­τη­τα του ΝΑΤΟ. Είναι και η αντι­πα­ρά­θε­ση Γερ­μα­νί­ας-Τουρ­κί­ας. Οι σχέ­σεις με­τα­ξύ Βε­ρο­λί­νου και Άγκυ­ρας είναι τε­τα­μέ­νες για πολ­λούς λό­γους και το πιο πρό­σφα­το επει­σό­διο είναι η επί­σης πρω­το­φα­νής άρ­νη­ση της Άγκυ­ρας να επι­τρέ­ψει σε Γερ­μα­νούς βου­λευ­τές να επι­σκε­φτούν τα γερ­μα­νι­κά στρα­τεύ­μα­τα στη βάση του Ιν­τσιρ­λίκ (βάση στρα­τη­γι­κή καθώς από εκεί γί­νο­νται οι αε­ρο­πο­ρι­κές επι­θέ­σεις σε Ιράκ και Συρία) επει­δή η Γερ­μα­νία έδωσε άσυλο σε Τούρ­κους πρα­ξι­κο­πη­μα­τί­ες. Από την πλευ­ρά της η Γερ­μα­νία λίγες ημέ­ρες μετά τη Σύ­νο­δο υλο­ποί­η­σε την απει­λή της και απο­φά­σι­σε να με­τα­φέ­ρει τους στρα­τιώ­τες της σε βάση στην Ιορ­δα­νία, ενώ μαζί με άλλες 17 χώρες της ΕΕ αντι­τά­χθη­κε σθε­να­ρά κατά της διε­ξα­γω­γής της Συ­νό­δου Κο­ρυ­φής του ΝΑΤΟ στην Κων­στα­ντι­νού­πο­λη το 2018. 

Ο Τσί­πρας ως «λαγός»

«Να πα­ρα­μεί­νει ισχυ­ρός ο ευ­ρω-ατλα­ντι­κός δε­σμός σε ένα διε­θνές πε­ρι­βάλ­λον με πολ­λα­πλές προ­κλή­σεις ασφά­λειας ζή­τη­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός κατά την το­πο­θέ­τη­σή του στο πε­ρι­θώ­ριο του δεί­πνου ερ­γα­σί­ας της Συ­νό­δου Κο­ρυ­φής αρ­χη­γών κρα­τών χωρών μελών του ΝΑΤΟ». Αυτά ανέ­φε­ραν κυ­βερ­νη­τι­κές πηγές τις οποί­ες επι­κα­λέ­στη­κε το Αθη­ναϊ­κό-Μα­κε­δο­νι­κό Πρα­κτο­ρείο, όσον αφορά τη στάση του Τσί­πρα στη Σύ­νο­δο. Ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός αφού αρά­δια­σε κι άλλα ευ­χο­λό­για περί στα­θε­ρό­τη­τας της Ελ­λά­δας, όπως ακρι­βώς έκα­ναν πα­λιό­τε­ρα ο Γ. Πα­παν­δρέ­ου και ο Α. Σα­μα­ράς, πέ­ρα­σε στο ψητό βά­ζο­ντας τα πράγ­μα­τα στη θέση τους:

Όπως μας πλη­ρο­φο­ρεί και πάλι το ΑΠΕ-ΜΠΕ, «ο πρω­θυ­πουρ­γός ση­μεί­ω­σε πως συμ­με­ρι­ζό­μα­στε την ανά­γκη δι­καιό­τε­ρου επι­με­ρι­σμού των αμυ­ντι­κών βαρών και πρό­σθε­σε ότι η Ελ­λά­δα θα συ­νε­χί­σει, παρά το πλαί­σιο αυ­στη­ρής δη­μο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής, να πλη­ροί το στόχο που ετέθη στην Ουα­λία για 2% του ΑΕΠ για αμυ­ντι­κές δα­πά­νες»! Τι να πρω­το­σχο­λιά­σει κα­νείς; Την ώρα που άλλες αστι­κές κυ­βερ­νή­σεις της Ευ­ρώ­πης προ­σπα­θούν για τους δι­κούς τους λό­γους να απο­φύ­γουν τις στρα­τιω­τι­κές δα­πά­νες, έρ­χε­ται ο Τσί­πρας, ως «λαγός» και τσι­ρά­κι του Τραμπ, να επι­δεί­ξει «υπεύ­θυ­νη» στάση και να τρα­βή­ξει το αφτί σε όσους «ανεύ­θυ­να» πριο­νί­ζουν τον με­γα­λύ­τε­ρο στρα­τιω­τι­κό ορ­γα­νι­σμό του δυ­τι­κού ιμπε­ρια­λι­σμού. Μπο­ρεί ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός να επι­βάλ­λει θα­να­τη­φό­ρα χτυ­πή­μα­τα με τις πε­ρι­κο­πές στους ερ­γα­ζό­με­νους και τους από­μα­χους της ερ­γα­σί­ας με τα μνη­μό­νιά του, όμως στις αμυ­ντι­κές δα­πά­νες είναι ανέν­δο­τος. Θρά­σος, αναι­σθη­σία, αναλ­γη­σία, κυ­νι­κό­τη­τα και πο­λε­μο­κα­πη­λεία, είναι λίγα μόνον από τα ου­σια­στι­κά που αρ­μό­ζουν σε αυτόν και στην κλίκα του.

Ωστό­σο στο πλαί­σιο της «πο­λυ­διά­στα­της» εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής δεν άφησε πα­ρα­πο­νε­μέ­νο και το γερ­μα­νο-γαλ­λι­κό ιμπε­ρια­λι­στι­κό σχέ­διο. Να τι με­τέ­δω­σε το ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Σύμ­φω­να με τις ίδιες πηγές, [ο Α. Τσί­πρας] είπε, στη­ρί­ζου­με, στο πλαί­σιο αυτό, και την ενί­σχυ­ση του αμυ­ντι­κού τομέα της ΕΕ μέσω πρω­το­βου­λιών όπως η Μό­νι­μη Διαρ­θρω­μέ­νη Συ­νερ­γα­σία».

Ακόμη χει­ρό­τε­ρα ο Τσί­πρας δεν έμει­νε ούτε εκεί: «Επί­σης είπε ότι θα εξα­κο­λου­θή­σου­με, με το ει­δι­κό γε­ω­στρα­τη­γι­κό μας βάρος, να αντα­πο­κρι­νό­μα­στε ενερ­γά στις επι­χει­ρή­σεις, απο­στο­λές και δρά­σεις του ΝΑΤΟ». Το ποιες συ­νέ­πειες έχει αυτό το θα «αντα­πο­κρι­νό­μα­στε ενερ­γά στις επι­χει­ρή­σεις, απο­στο­λές και δρά­σεις του ΝΑΤΟ», η ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το γνω­ρί­ζει πολύ καλά: ακόμη βα­θύ­τε­ρη εμπλο­κή σε πο­λε­μι­κές επι­χει­ρή­σεις που έχουν οδη­γή­σει σε εκα­τόμ­βες αμά­χων-θυ­μά­των αλλά και στα αντί­ποι­να στην καρ­διά των ευ­ρω­παϊ­κών πό­λε­ων, δηλ. στα τρο­μο­κρα­τι­κά χτυ­πή­μα­τα τα οποία υπο­τί­θε­ται ότι το ΝΑΤΟ θέλει να αντι­με­τω­πί­σει. Αυτή η δή­λω­ση του πρω­θυ­πουρ­γού απο­τε­λεί την πιο ανεύ­θυ­νη έκ­θε­ση του πλη­θυ­σμού στην Ελ­λά­δα σε αυτόν τον κίν­δυ­νο αντι­ποί­νων.

Ιστο­ρία

Όσον αφορά τους πρό­σφυ­γες ο Τσί­πρας είχε επί­σης μόνον καλά λόγια για τη βο­ρειο­α­τλα­ντι­κή συμ­μα­χία. «Η δρα­στη­ριό­τη­τα του ΝΑΤΟ στο Αι­γαίο μας έχει βοη­θή­σει, έχει δώσει αξιο­ση­μεί­ω­τα απο­τε­λέ­σμα­τα και θα πρέ­πει να συ­νε­χί­σει υπό τη ση­με­ρι­νή της μορφή τό­νι­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός», ανα­φέ­ρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο ιστο­ρι­κός του μέλ­λο­ντος που θα κοι­τά­ζει συ­νο­λι­κά την ιστο­ρι­κή πε­ρί­ο­δο, θα βλέ­πει από τη μια μεριά τον δεξιό Κων/νο Κα­ρα­μαν­λή να βγά­ζει την Ελ­λά­δα από το στρα­τιω­τι­κό σκέ­λος του ΝΑΤΟ κι από την άλλη τον «αρι­στε­ρό» Τσί­πρα όχι μόνο να συμ­με­τέ­χει με τα μπού­νια στον ορ­γα­νι­σμό και να θε­ω­ρεί δι­καιο­λο­γη­μέ­να τα λεφτά που δίνει ο ελ­λη­νι­κός λαός από το υστέ­ρη­μά του, αλλά και να καλεί το ΝΑΤΟ να επι­τη­ρεί τα σύ­νο­ρά του και να επι­χαί­ρει για αυτό απέ­να­ντι στον ανα­το­λι­κό του γεί­το­να, την Τουρ­κία, που ζη­τά­ει την απο­χώ­ρη­ση του ΝΑΤΟ από το Αι­γαίο. 
Ευ­τυ­χώς, αντί­θε­τα με τον Τσί­πρα, την ψυχή και το πρό­γραμ­μα της Αρι­στε­ράς τα υπε­ρά­σπι­σαν οι χι­λιά­δες δια­δη­λω­τές που βά­δι­σαν με συν­θή­μα­τα κατά του ΝΑΤΟ, του πο­λέ­μου και της ισλα­μο­φο­βί­ας, έξω από τους κλει­στούς και καλά φρου­ρού­με­νους τοί­χους όπου ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός κα­τέ­θε­τε τις προ­τά­σεις του για το μέλ­λον της ιμπε­ρια­λι­στι­κής συμ­μα­χί­ας.

*Προ­δη­μο­σί­ευ­ση από την "Ερ­γα­τι­κή Αρι­στε­ρά" Νο 385

Παρασκευή, 09 Ιουνίου 2017 11:06

Αυτά τα ολίγα, κ. Τσίπρα

Γράφτηκε από τον

_τα_ολίγα_κ._Τσίπρα.jpg

Κάποτε, τους παλιούς καλούς καιρούς, τα ελεγχόμενα από παντός είδους συμφέροντα Μέσα τηρούσαν τα προσχήματα της ελεύθερης, αδιάβλητης και υποτίθεται αντικειμενικής ενημέρωσης.

Πίσω βέβαια έπαιζαν πολλά άλλα, πολύ πίσω όμως, στα ψιλά γράμματα των… συμβολαίων μεταξύ καναλαρχών, εκδοτών και πολιτικών. Σήμερα φαίνεται ότι όλα έχουν πάει περίπατο μαζί με τα προσχήματα, όχι μόνον για τα Μέσα Ενημέρωσης, αλλά και για τους ίδιους τους πολιτικούς οργανισμούς. Τρανό παράδειγμα οι αδειοδοτήσεις των καναλιών.

Προκηρύσσει η κυβέρνηση εκείνον τον αλήστου μνήμης διαγωνισμό και οι άδειες περιέρχονται μόνον σε ολιγάρχες. Βγάζει στο σφυρί τα χρεοκοπημένα μαγαζιά των εκδοτών και αυτά καταλήγουν… φυσιολογικά στην κατοχή ολιγαρχών.

Ποια κυβέρνηση; Η αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ!

Δεν έχουν οι κυβερνώντες την ελάχιστη ευαισθησία να συλλογιστούν ότι για τα μάτια του κόσμου, τηρουμένων των αναλογιών και των προσχημάτων, οφείλουν να στηρίξουν κάτι το οποίο ως αγαθό ούτε πωλείται ούτε αγοράζεται. Την ελευθεροτυπία. Απευθυνόμενοι, λοιπόν, στον σημερινό πρωθυπουργό, ο οποίος είναι γεγονός ότι σε μεγάλο ακόμα τμήμα του πληθυσμού δημιουργεί μία αίσθηση σιγουριάς που δεν μπορούν να ασκήσουν στελέχη του, π.χ. ο κ. Σκουρλέτης με το βλέμμα ανθρωποδιώκτη που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι έκλεψες το πουγκί της μάνας του, ή το χαμόγελο της χαμένης αθωότητας του κ. Σταθάκη με το αδήλωτο εκατομμύριο στην εφορία, ερωτάμε: Είναι δυνατόν, κ. πρωθυπουργέ, να εξισώνετε την ενημέρωση με την πλειοδοσία;

Είναι δυνατόν να δημιουργείτε στους πολίτες την πεποίθηση, ότι το αγαθό της ενημέρωσης είναι υπόθεση μόνο των ολιγαρχών;

Η Δεξιά του Έβερτ είχε την ευαισθησία, έστω με τα κριτήρια της ελεύθερης οικονομίας, να απελευθερώσει τις συχνότητες για την άνθιση της ελεύθερης ραδιοφωνίας και τηλεόρασης, αγαθά τα οποία εν τέλει κατέληξαν πάλι σε κόμματα και χρήματα. Εσείς δεν τηρείτε ούτε τα προσχήματα;

Απευθυνόμαστε σε εσάς, ευελπιστώντας ότι θα μπείτε στον κόπο να απευθυνθείτε με τη σειρά σας τουλάχιστον στην πολιτικοποιημένη σύζυγό σας, για την οποία οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ -«Σὺ μόνος παροικεῖς Ἰερουσαλὴμ καὶ οὐκ ἔγνως τὰ γενόμενα ἐν αὐτῇ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις;»- γνωρίζουν ότι διέπεται από σκληρές αριστερές αρχές και να της θέσετε το ερώτημα, πώς οφείλει μία πραγματική αριστερή κυβέρνηση να χειριστεί την υπόθεση που ακούει στο όνομα ενημέρωση.

Υπάρχει φόβος να διαφωνήσει εντελώς με τις πρακτικές που ακολουθείτε.

Για μία κυβέρνηση που εμπνέεται από αρχές Δημοκρατίας, ισοπολιτείας και αξιοκρατίας, η ενημέρωση δεν είναι πλειστηριασμός.

Δεν βγαίνει στο σφυρί, ούτε εξισώνεται με ολιγάρχες.

Προστατεύεται με έργα διαμετρικά αντίθετα από όσα σήμερα εσείς πράττετε.

Αλήθεια, πέρασε ποτέ από το μυαλό σας η ιδέα, ότι συχνότητα έπρεπε να διαθέτουν εκτός των Μαρινάκηδων και δημοσιογράφοι ή κοινωνικές ομάδες, πραγματικοί εργάτες της επικοινωνίας και της διακίνησης ιδεών;

Διανοήθηκε ποτέ ο αριστερός πατέρας του φιάσκου του διαγωνισμού κ. Παππάς ότι το αγαθό της ενημέρωσης δεν είναι υλικό, γιατί έτσι κι αλλιώς από αυτήν την εργασία μόνον δεν πλούτισε ποτέ κανένας.

Αντίθετα, όταν περιήλθε στα χέρια ολιγαρχών, πλούτισαν περισσότερο οι ίδιοι και ενισχύθηκαν τα συμφέροντά τους.

Τα ίδια συμφέροντα τα οποία αύριο θα σας στείλουν εκεί από όπου ήρθατε, γιατί η νοοτροπία ότι η ενημέρωση ισούται με πλειοδοσία δημιουργεί μισθοφόρους κι όχι εργάτες του Τύπου.

Εκτός από τους επιχειρηματίες, την ΕΡΤ και τη Βουλή, συχνότητες οφείλατε να παρέχετε σε υπηρεσίες όπως η Τροχαία Εθνικών Οδών -υπάρχει κανάλι στην Ιταλία, σε θεσμικούς φορείς ΕΣΗΕΑ, σε κοινωνικές και ανεξάρτητες δημοσιογραφικές ομάδες που πληρούν τις προϋποθέσεις. Όχι για τα προσχήματα αλλά για την ουσία κι ας αφήσετε κατά μέρος το τεχνικής φύσης επιχείρημα ότι οι συχνότητες δεν επαρκούν. Ανεπαρκείς είναι οι εγκέφαλοι οι οποίοι σκαρφίζονται τέτοιου είδους επιχειρήματα.

Αυτά τα ολίγα για την υστεροφημία, το ηθικό πλεονέκτημα και την έξωθεν καλή μαρτυρία που επιδιώκετε…

ΠΗΓΗ: zougla.gr

Παρασκευή, 09 Ιουνίου 2017 11:03

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Νίκη της Μέι χωρίς αυτοδυναμία

Γράφτηκε από τον

mei.jpg

Οι Συντηρητικοί δεν πρόκειται να έχουν απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, εκτιμά το Reuters βάσει των μέχρι τώρα ανακοινωμένων αποτελεσμάτων. Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων για τις 633 από τις 650 έδρες του βρετανικού κοινοβουλίου, το κόμμα της Βρετανίδας πρωθυπουργού Τερέζα Μέι έχει συγκεντρώσει 308 έδρες και άρα δεν μπορεί να φτάσει τις 326 που απαιτούνται για να έχει την απόλυτη πλειοψηφία.

Το πλήγμα που υπέστη η Τερέζα Μέι στις βουλευτικές εκλογές κινδυνεύει να αλλάξει τα δεδομένα στις διαπραγματεύσεις για το Brexit, τις οποίες η Βρετανίδα πρωθυπουργός θα ξεκινήσει σημαντικά αποδυναμωμένη. Χάνοντας την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, η επικεφαλής των Συντηρητικών δεν απέτυχε μόνο να ενισχύσει τη δύναμη του κόμματός της. Δυσχέρανε την ικανότητά της να επιβάλει τη γραμμή της στη διάρκεια των συζητήσεων με τις Βρυξέλλες, οι οποίες είναι προγραμματισμένο να ξεκινήσουν σε δέκα ημέρες, εκτιμούν οι ειδικοί.

Υπέρμαχος ενός «σκληρού» Brexit, που περιλαμβάνει την αποχώρηση από την ενιαία αγορά, η Μέι προκήρυξε πρόωρες εκλογές με στόχο να εδραιώσει τη θέση της. Αντίθετα «βρέθηκε σημαντικά αποδυναμωμένη», υπογραμμίζει ο Κιθ Φέδερστοουν, ειδικός σε θέματα ευρωπαϊκής πολιτικής στο London School of Economics. «Το αποτέλεσμα σίγουρα δεν πρόκειται να περάσει απαρατήρητο ούτε από τη (Γερμανίδα καγκελάριο) Άγγελα Μέρκελ, ούτε από τον (Γάλλο πρόεδρο) Εμανουέλ Μακρόν, ούτε από κανέναν. Αυτό αλλάζει τη δυναμική», επιμένει ο πολιτικός επιστήμονας Πολ Κέλι.

Το πρόβλημα της Μέι είναι διπλό: Σε διεθνές επίπεδο, η φήμη της δέχθηκε ένα πλήγμα. «Πλέον όταν υποβάλει τα αιτήματά της» στους Ευρωπαίους εταίρους της, «εκείνοι θα μπορούν να πουν: «πολύ καλά, αλλά θα δούμε»», επισημαίνει ο Κέλι. Η Βρετανίδα πρωθυπουργός θα αντιμετωπίσει δυσκολίες για να επιβληθεί και στο εσωτερικό των Συντηρητικών, ενώ κινδυνεύει να είναι πιο επιρρεπής στις πιέσεις των ευρωσκεπτικιστών του κόμματός της. «Αν διέθετε ισχυρή εντολή, θα μπορούσε να διευθετεί θέματα όπως τα χρήματα που ζητούν οι Βρυξέλλες από το Λονδίνο. Όμως τώρα θα πρέπει πρώτα να λύνει τα προβλήματα στο εσωτερικό του κόμματός της, όπου κάποιοι θα πουν ότι δεν πρέπει να δοθεί ούτε μία πένα στις Βρυξέλλες», πρόσθεσε ο Κέλι.

Ο Νάιτζελ Φάρατζ, πρώην ηγέτης του ευρωσκεπτικιστικού κόμματος UKIP, ανησυχεί. «Το Brexit κινδυνεύει», δηλώνει και μάλιστα εξετάζει το ενδεχόμενο να επιστρέψει στην πολιτική. «Έχουμε επικαλεστεί το άρθρο 50 και βρισκόμαστε καθ? οδόν. Η Μέι έθεσε τα πάντα σε κίνδυνο. Ακόμη και ο (υπουργός αρμόδιος για το Brexit) Ντέιβιντ Ντέιβις έχει αρχίσει να κάνει υποχωρήσεις», έγραψε στον λογαριασμό του στο Twitter.

Οι αντίπαλοι του Brexit από την πλευρά τους θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν το αποτέλεσμα για να ζητήσουν μια αλλαγή προς ένα πιο «ήπιο» Brexit.

«Οι όροι του Brexit πρέπει να διαπραγματευτούν με ριζικά διαφορετικό τρόπο», δήλωσε η Τζίνα Μίλερ, που διαχειρίζεται ένα ταμείο που συγκέντρωνε πόρους για όσους βουλευτές τάσσονται υπέρ της ΕΕ στο πλαίσιο της εκστρατείας Best for Britain. «Οι Βρετανοί δεν ψήφισαν για ένα σκληρό Brexit, δεν ψήφισαν για να φύγουν από την ενιαία αγορά», καταγγέλλει.

«Δεν αμφισβητείται η αρχή του Brexit, όμως οι προτάσεις της κυβέρνησης, για να μην μιλήσουμε για το χρονοδιάγραμμα. Η διατήρηση στην ενιαία αγορά ενδέχεται να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», εκτίμησε ο πρώην βουλευτής των Συντηρητικών Πολ Γκούντμαν. Το θέμα του χρονοδιαγράμματος είναι αυτό που τίθεται άμεσα. Χωρίς να έχει διασφαλίσει την αυτοδυναμία, η Μέι θα πρέπει να προσπαθήσει να σχηματίσει κυβέρνηση, κάτι που ενδέχεται να πάρει χρόνο και σίγουρα θα αποδειχθεί περίπλοκο. Παράλληλα υπάρχουν ερωτήματα και για το μέλλον της Μέι στη Ντάουνινγκ Στριτ. «Ίσως να σημάνει το τέλος της πολιτικής της καριέρας», εκτιμά ο Μάικ Φιν, ερευνητής στο πανεπιστήμιο Warwick.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ 

To αποτέλεσμα

Το αποτέλεσμα της κάλπης με τις 649 έδρες -υπολείπεται μία- διαμορφώνεται ως εξής: Δίπλα από το κόμμα αναγράφονται οι έδρες, σε παρένθεση εκείνες που έχασε σε σχέση με το 2015, ο αριθμός των ψήφων και το ποσοστό που έλαβαν.

Συντηρητικοί: 318 (-12), 13.650.918 ψήφοι, 42,45 %

• Εργατικοί: 261 έδρες (+31 από το 15), 12.858.644 ψήφοι, 39,98 %

• Εθνικό Κόμμα Σκοτίας: 35 έδρες (-19), 977.568 ψήφοι, 30,4 %

• Φιλελεύθεροι Δημοκράτες:12 έδρες (+3) 2.368.038 ψήφοι, 7,36 %

• Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα Ιρλανδίας: 10 έδρες (+2), 292.316 ψήφοι, 0,91 %

• SNP: 7 έδρες (+3) 238.915 ψήφοι, 0,74 %

• Κόμμα της Ουαλλίας: 4 (+1), 164.466 ψήφοι, 0,51%

• Πράσινοι: 1 έδρα, 524.604, 1,63%

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

_χαράτσια_21_δισ._για_να_θεωρηθεί_το_χρέος_βιώσιμο.jpg

Ψηφίζουν κι άλλες περικοπές στις συντάξεις και εφαρμογή της μείωσης αφορολόγητου από το 2019 - Αντί για ρύθμιση του χρέους, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος ευελπιστεί σε μια λεκτική διατύπωση ώστε να μπει η Ελλάδα στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ και υπόσχεται «ριμέικ» των Μεσογειακών Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων του ’80!

Αυξάνεται ακόμα περισσότερο το κόστος της διαπραγμάτευσης καθώς, για να κλείσει η 2η αξιολόγηση, η κυβέρνηση έφερε χθες και άλλες πέντε τροπολογίες, που αλλάζουν όσα ψήφισε πριν δύο εβδομάδες η Βουλή, προκειμένου να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του ΔΝΤ. Οι δύο από τις τροπολογίες αυτές κρύβουν έξτρα «χαράτσι» 2,17 δισ. ευρώ για τους πολίτες καθώς ενισχύεται το ενδεχόμενο επιβολής από το 2019 αντί του 2020 η μείωση του αφορολογήτου (που σημαίνει επιπλέον έσοδα 1,92 δισ. ευρώ σύμφωνα με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους) και «παγώνουν» οι αυξήσεις των συντάξεων που θα έρχονταν από το 2022 (με κόστος 250 εκατ. ευρώ σύμφωνα με την έκθεση του ΓΛΚ).
 
Από την Βουλή έρχεται όμως και η πληροφορία πως στην ενημέρωση που έκανε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών κύριος Ευκλείδης Τσακαλώτος στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, παρουσίασε ένα νέο αναπτυξιακό «αφήγημα». Σε αντίθεση με το δόγμα πως το χρέος δεν είναι βιώσιμο, βουλευτές λένε πως άκουσαν τον κύριο Τσακαλώτο να λέει ότι αισιοδοξεί πως στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου θα υπάρξει μια διατύπωση σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα θα «αποχαρακτηρίζεται» από προβληματική χώρα σε χώρα με πρόβλημα υψηλού χρέος (δηλαδή σχεδόν «κανονική» χώρα όπως η Ιταλία και η Γαλλία). Κάτι τέτοιο θα σήμαινε, σύμφωνα με το «αφήγημα» αυτό, ότι η ΕΚΤ θα θεωρήσει υψηλό μεν, αλλά βιώσιμο το χρέος της Ελλάδας για να την εντάξει στην ποσοτική χαλάρωση, ενώ μετέπειτα θα έρθει και ένα συνολικό αναπτυξιακό πρόγραμμα της ΕΕ για όλες τις χώρες με μεγάλο χρέος, δηλαδή και για την Ελλάδα μαζί με την Ιταλία και τη Γαλλία.

Πηγές των δανειστών επιβεβαίωναν πως βρίσκεται πράγματι σε εξέλιξη μια συζήτηση για ένα τέτοιο αναπτυξιακό πρόγραμμα, παραλληλίζοντάς τα όμως με τα -αλήστου μνήμης- Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ) της δεκαετίας του ’80 που αποτέλεσαν προπομπό των Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης και του ΕΣΠΑ. Κρατούν όμως και πάλι «μικρό καλάθι» και θεωρούν μάλλον «ευφάνταστο» το σενάριο για το  αναπτυξιακό αφήγημα που φέρεται να περιέγραψε ο κύριος Τσακαλώτος στους βουλευτές.

Τροπολογίες κατ’απαίτηση Τόμσεν

Σε κάθε περίπτωση, και ενώ το προηγούμενο βράδυ μόλις, το υπουργείο Οικονομικών εξέδιδε διάψευση για «ανυπόστατα και ευφάνταστα δημοσιεύματα που φέρνουν τον υπουργό να λέει στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα κατατεθεί πολυνομοσχέδιο για το κλείσιμο και των τελευταίων προαπαιτούμενων», τελικά την Πέμπτη άρχισε να «βρέχει» μνημονιακές τροπολογίες στη Βουλή.
 
Πέραν από το «πάγωμα» των συντάξεων, λόγω του οποίου οι συνταξιούχοι θα χάσουν και το 2022 περί τα 250 εκατ. ευρώ, αλλά και τον «πάγο» στις αυξήσεις μέσω των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, οι άλλες τροπολογίες αφορούν:
 
- Στη μείωση της έκπτωσης φόρου κατά 650 ευρώ. Η τροπολογία διατυπώνει εκ νέου οι προϋποθέσεις και την διαδικασία «υπό τις οποίες δύνανται» να επέλθουν οι μειώσεις φόρου (αντίμετρα) σε αντιστάθμισμα της εμπροσθοβαρούς μείωσης του αφορολογήτου. Ουσιαστικά, με την τροπολογία κατοχυρώνεται ακόμη περισσότερο το δικαίωμα των δανειστών να επιβάλλουν την μείωση του αφορολογήτου όχι από το 2020 όπως ορίζει το άρθρο 10, αλλά και ένα χρόνον νωρίτερα (για 1,920 δισ. επιπλέον έσοδα το 2019) σε περίπτωση που κριθεί απαραίτητο για την επίτευξη του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ. 

 
- Στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Ορίζεται πως το τέλος χρήσης των συστημάτων για τη διενέργεια του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού βαρύνει τον υπερθεματιστή, ενώ προσαρμόζονται ανάλογα και οι επιμέρους ρυθμίσεις μετά την ολοκλήρωση των υποχρεώσεων του υπερθεματιστή. Το τέλος χρήσης αποδίδεται από τον συμβολαιογράφο στον οικείο Συμβολαιογραφικό Σύλλογο του οποίου είναι μέλος και ένα μέρος του ποσού θα αποδίδεται στο Ταμείο Χρηματοδότησης της κατασκευής Δικαστικών Κτιρίων (ΤΑ.Χ.ΔΙΚ.). επίσης επαναπροσδιορίζεται το περιεχόμενο της προβλεπόμενης υπουργικής απόφασης για τον επιμερισμό, την είσπραξη και την απόδοση του τέλους χρήσης των συστημάτων.
 
- Στην χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων, όπου επανακαθορίζονται οι νομικοί περιορισμοί, σχετικά με τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί  η χρηματοδότησή τους από το κράτος ως ενέχυρο για τραπεζικό δανεισμό.  Με την τροπολογία απαγορεύεται όχι μόνο η εκχώρηση ή ενεχυρίαση ποσοστού πάνω από το 50% της κρατικής χρηματοδότησης του τρέχοντος οικονομικού έτους, όπως ισχύει σήμερα, αλλά και να εκχωρείται ή να ενεχυριάζεται η κρατική χρηματοδότηση που αφορά σε οικονομικό έτος μεταγενέστερο του έτους χορήγησης του δανείου.

Η ίδια τροπολογία καθιστά υπόχρεο τον (υποψήφιο) βουλευτή και ευρωβουλευτή για την γνωστοποίηση στην αρμόδια επιτροπή ελέγχου του ανοίγματος τραπεζικού λογαριασμού, μέσω του οποίου διακινούνται τα έξοδα και οι δαπάνες του. Μέχρι σήμερα την υποχρέωση αυτή είχαν τα τραπεζικά ιδρύματα. 

ΠΗΓΗ: protothema.gr

-αρχαιότερου-Homo-sapiens.jpg

Οι επιστήμονες - μεταξύ των οποίων και η Ελληνίδα, Κατερίνα Χαρβάτη - ανακάλυψαν στην περιοχή Τζεμπέλ Ιρχούντ του Μαρόκου τα απολιθώματα τουλάχιστον πέντε προγόνων μας, τα οποία έχουν ηλικία περίπου 300.000 ετών. Θεωρούνται τα αρχαιότερα ευρήματα από Homo sapiens (τον «έμφρονα» άνθρωπο) που έχουν βρεθεί ποτέ.

Τα απολιθώματα είναι παλαιότερα κατά τουλάχιστον 100.000 χρόνια από τα αρχαιότερα μέχρι σήμερα που είχαν αποδοθεί στον Homo sapiens, τα οποία προέρχονταν από την Ανατολική Αφρική (περιοχή Όμο Κιμπίς της Αιθιοπίας) και χρονολογούνταν προ περίπου 195.000 ετών.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή παλαιοανθρωπολογίας Ζαν-Σακ Ιμπλέν και τον αρχαιολόγο δρα Σάνον ΜακΦέρον του γερμανικού Ινστιτούτου Εξελικτικής Ανθρωπολογίας Μαξ Πλανκ στη Λειψία, έκαναν δύο σχετικές δημοσιεύσεις στο περιοδικό «Nature» (εδώ και εδώ). Στη μία μελέτη συμμετέχει η διακεκριμένη ελληνίδα καθηγήτρια παλαιοανθρωπολογίας Κατερίνα Χαρβάτη του Κέντρου Σέκενμπεργκ για την Ανθρώπινη Εξέλιξη και το Παλαιοπεριβάλλον του γερμανικού Πανεπιστημίου του Τίμπιγκεν.

Έως τώρα αποτελούσε αντικείμενο διαμάχης κατά πόσο ο σύγχρονος ανατομικά άνθρωπος «αναδύθηκε» γρήγορα πριν από περίπου 200.000 χρόνια στην Ανατολική Αφρική, ή η εξέλιξή του από τον Homo heidelbergensis ή τον Homo rhodesiensis υπήρξε μια σταδιακή διαδικασία που ξεκίνησε πολύ παλαιότερα, ίσως και προ 400.000 ετών. Η νέα ανακάλυψη δείχνει ότι κατά πάσα πιθανότητα συνέβη το δεύτερο.

Τα πρώτα απολιθώματα στο Τζεμπέλ Ιρχούντ του Μαρόκου, είχαν βρεθεί κατά τη δεκαετία του 1960, είχαν χρονολογηθεί πριν από 40.000 χρόνια και είχαν αποδοθεί σε μια αφρικανική μορφή Νεάντερταλ, κάτι που αργότερα αμφισβητήθηκε. Οι νέες ανασκαφές στην ίδια περιοχή έφεραν στο φως 16 πρόσθετα ανθρώπινα απολιθώματα από τουλάχιστον πέντε άτομα, μεταξύ των οποίων είναι ένα μερικά διατηρημένο κρανίο και μία κάτω γνάθος.

Παράλληλα, βρέθηκαν λίθινα εργαλεία και οστά ζώων, ιδίως από γαζέλες, καθώς επίσης από ζέβρες, βούβαλους, γκνου (είδος αντιλόπης), λαγούς, χελώνες, ακανθόχοιρους, φίδια, ίσως ακόμη και αυγά στρουθοκαμήλων, πράγμα που αποκαλύπτει το μάλλον πλούσιο «μενού» των πρώτων προγόνων μας. Η ανάλυση ορισμένων οστών ζώων τα χρονολόγησε προ 337.000 έως 374.000 ετών.

Η χρονολόγηση των ανθρωπίνων απολιθωμάτων με την μέθοδο της θερμοφωταύγειας, δίνει μια ηλικία 315.000 ετών με περιθώρια σφάλματος 34.000 ετών. Η ανατομική ανάλυση των ίδιων ευρημάτων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για τους «πρώτους» του είδους μας, δηλαδή για την αρχαιότερη γνωστή μορφή Homo sapiens.

Αυτό μεταξύ άλλων σημαίνει, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ότι η εξελικτική ανάπτυξη των προγόνων μας δεν είχε περιορισθεί στην υπο-σαχάρια Αφρική, αλλά πιθανότατα απλωνόταν σε όλη την «μαύρη» ήπειρο. Όπως είπε ο Ιμπλέν, «νομίζαμε ότι υπήρχε ένα λίκνο της ανθρωπότητας πριν από 200.000 χρόνια στην Ανατολική Αφρική, όμως τα νέα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι ο Homo sapiens εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την ήπειρο της Αφρικής πριν από περίπου 300.000 χρόνια. Πολύ πριν γίνει η έξοδος του Homo sapiens από την Αφρική για άλλα μέρη, υπήρξε η ευρεία διασπορά του εντός της Αφρικής».

Παραμένει πάντως ακόμη ζητούμενος ο ακριβής τόπος και χρόνος εμφάνισης του πρώτου ατόμου του είδους Homo sapiens, στο πλαίσιο του ευρύτερου γένους Homo. Συνεπώς η αναζήτηση για την κοιτίδα της ανθρωπότητας συνεχίζεται.

πηγη: newsbeast.gr

Σελίδα 1270 από 1527
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή