«Δυο κόσμους» που συγκρούονται βλέπει η κυβέρνηση στην αντιπαράθεσή της με συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα, τοποθετώντας στη μια μεριά τα «τζάκια» και τα κόμματα που οδήγησαν τη χώρα «στα οχτώ μαύρα χρόνια» της κρίσης και στην άλλη τη διακυβέρνηση της «αριστεράς», η οποία, με το «ήθος», τη «δικαιοσύνη» και την «πολιτική της εντιμότητα», πορεύεται στο δρόμο της ανάκαμψης «χωρίς υποδείξεις, βαρόνους, νταβατζήδες, διαπλεκόμενους, προστάτες». Καλεί, μάλιστα, το λαό να την στηρίξει στη μάχη της με το «παλιό». Η κυβέρνηση αναφέρεται στο «παλιό και το διεφθαρμένο», που υποτίθεται υπηρετούν μόνο η ΝΔ και άλλα αστικά κόμματα, θέλοντας έτσι επιμελώς να κρύψει ότι αποτελεί και η ίδια τμήμα του. Γιατί το «παλιό» είναι ένα και ονομάζεται οικονομία που λειτουργεί με κριτήριο τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματιών που βγαίνουν από το ξεζούμισμα των εργαζομένων. Δηλαδή ο καπιταλισμός, που υπηρετούν οι κυβερνήσεις με την αντιλαϊκή πολιτική τους. Οι αντιλαϊκοί νόμοι που διατήρησε, οι νέοι που…

Τη νέα επίθεση στα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα «προαναγγέλλει» έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την επάρκεια των συντάξεων στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η έκθεση, που δημοσιοποιήθηκε τη Δευτέρα με στόχο «τη διασφάλιση της επάρκειας και της βιωσιμότητας των τρεχουσών αλλά και των μελλοντικών συντάξεων», δεν βλέπει άλλη διέξοδο από τη διεύρυνση του εργάσιμου βίου, που, μεταξύ άλλων, περνά μέσα και από την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Το ίδιο προτείνει, άλλωστε, και ο ΟΟΣΑ στην πρόσφατη έκθεσή του για την Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι θα είχε μεγαλύτερη επίδραση στην αύξηση του ΑΕΠ η επέκταση κατά 4 χρόνια της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης, έως το 2030, όταν οι μεταρρυθμίσεις του 2015 και του 2016 οδηγούν στην αύξηση κατά 3 χρόνια (σήμερα βρίσκεται στα 61,2 έτη). Στην πράξη, διαπιστώνεται από τους διεθνείς οργανισμούς ότι τα υπόλοιπα μέτρα παραμετρικών παρεμβάσεων στο σύστημα έχουν «εξαντληθεί» και το μόνο εργαλείο στην προσπάθεια διασφάλισης επαρκών παροχών που…

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ Έχουν ψηφίσει και εφαρμόσει τρία μνημόνια. Έχουν ισοπεδώσει εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα με τις υπογραφές τους. Έχουν οδηγήσει μεγάλο τμήμα τους πληθυσμού της χώρας σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας. Διέλυσαν τους μισθούς και ουσιαστικά κατάργησαν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Αφαίρεσαν από τους εργαζομένους το δικαίωμα της απεργίας. Κατάργησαν το 8ωρο και τη σταθερή και μόνιμη εργασία. Οδήγησαν τους συνταξιούχους σε μόνη ανέχεια. Εκκόλαψαν τη «μαύρη εργασία». Γύρισαν το σύνολο των εργατικών δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν με πάλη και αίμα δεκαετίες πίσω, ψηφίζοντας «ναι σε όλα». Αλλά ανήμερα της Εργατικής Πρωτομαγιάς είχαν το θράσος να μιλήσουν για τους αγώνες της εργατικής τάξης και να …τάξουν καλύτερες συνθήκες εργασίας! Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος με νόμο έβαλε στο γύψο τις απεργίες για τη μεγαλύτερη απεργιακή μέρα της εργατικής τάξης, πουλώντας αριστεροσύνη δήλωσε:: «Από το 1886, στο Σικάγο των ΗΠΑ και κάθε Πρωτομαγιά έκτοτε, οι εργαζόμενοι διαδηλώνουν για την κατοχύρωση του δικαιώματος…

Ο εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς ξεκίνησε το 1886 σαν λευκή απεργία για το οκτάωρο. Μια απόφαση που πάρθηκε 2 χρόνια νωρίτερα, στα 1884, όταν η νεαρή τότε Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας (American Federation of Labor-AFL), κατοχύρωσε την ιστορική απόφαση στο Συνέδριό της. Η απόφαση έλεγε ότι μετά την 1 Μαΐου 1886 η εργατική μέρα θα διαρκούσε πια οχτώ μόνον ώρες και κήρυσσε για τη μέρα εκείνη την έναρξη ενός εκτεταμένου απεργιακού κινήματος με σκοπό να επιβάλλει το οχτάωρο σε εθνική κλίμακα. Η αλήθεια είναι οτι το αίτημα του οκταώρου τέθηκε από τα αμερικανικά σωματεία ήδη από το 1865, αμέσως μετά το τέλος του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου, ενώ επανήλθε έντονα στο προσκήνιο το 1874 όταν η Βιομηχανική Αδελφότητα των συνδικάτων, ζητούσε να πετύχει το οκτάωρο με λευκή απεργία. Επίκεντρο της πρωτομαγιάτικης αυτής απεργίας του 1886, στην οποία πήραν μέρος 350.000 εργάτες, ήταν το Σικάγο. Η απεργία έδωσε τεράστια ώθηση για το εργατικό…

Λιγότεροι από το 35% των εργαζομένων στην Ελλάδα καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις, σύμφωνα με στοιχεία και αυτής της εργοδοτικής Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων. Την επιτακτική ανάγκη για συζήτηση των κυβερνήσεων με τα συνδικάτα για να προχωρήσει η επαναφορά και η αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και η αύξηση του αριθμού των εργαζομένων που καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις επισημαίνει ακόμα και η συντηρητική Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ΣΕΣ) η οποία ξεκινάει σήμερα καμπάνια με τίτλο «Emergency Alert». Η ΣΕΣ στέλνει για ακόμη μία φορά σήμα κινδύνου όσον αφορά τους εργαζόμενους των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης τόσο για το θέμα των αμοιβών όσο και των συνθηκών εργασίας. Μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία που δίνει, η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στα κράτη στα οποία λιγότερο από το 35% των εργαζομένων καλύπτεται από συλλογικές συμβάσεις (στην πραγματικότητα είναι πολύ λιγότερο), δεν ισχύει η επεκτασιμότητα, ενώ το μερίδιο των μισθών είναι κάτω από το 45,3% του ΑΕΠ. Η τραγική αυτή…

Μαζί με τον Γάλλο εργαζόμενο - Τι λέει η έκθεση Taxing Wages 2018 για την μισθολογική επιβάρυνση Πρώτοι μεταξύ των κρατών – μελών του ΟΟΣΑ κατατάσσονται, μαζί με τους Γάλλους, οι Έλληνες εργαζόμενοι που συντηρούν μόνοι τους οικογένειες με 2 παιδιά, καθώς δέχονται αναλογικά τις μεγαλύτερες μισθολογικές επιβαρύνσεις από το Κράτος, σε κρατήσεις φόρων μαζί με ασφαλιστικές και εργοδοτικές εισφορές. Το 39%-40% των αποδοχών τους καταλήγουν στο Κράτος και με τα υπόλοιπα πρέπει να ζήσει μια τετραμελής οικογένεια. Τα στοιχεία αφορούν στο 2017 και δημοσιεύονται στην έκθεση Taxing Wages 2018 που δημοσίευσε την Πέμπτη στο Παρίσι ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης. Εκεί φαίνεται πως και το 2000 (επί δραχμής) η επιβάρυνση των εργαζομένων ήταν η ίδια ή ελαφρώς μεγαλύτερη -αλλά το κόστος ζωής διαφορετικό ενδεχομένως. Αντίθετα σε Ουγγαρία και Πολωνία, στα χρόνια αυτά μειώθηκε πολύ η επιβάρυνση, ενώ στη Χιλή και την Νέα Ζηλανδία είναι σχεδόν μηδαμινή. Ωστόσο πέρυσι,…

Στη δεύτερη χειρότερη θέση στην ΕΕ, όσον αφορά στην κάλυψη βασικών αναγκών τους, βρέθηκαν οι Έλληνες το 2017, σύμφωνα με έρευνα της Eurostat, η οποία καταδεικνύει πόσο ισχυρά είναι τα σημάδια της κρίσης στην ελληνική κοινωνία. Συγκεκριμένα, πάνω από ένας στους πέντε Έλληνες (το 21,1%) δεν μπόρεσε να ικανοποιήσει τουλάχιστον τέσσερις από τις ανάγκες, που θεωρούνται από τους περισσότερους ανθρώπους επιθυμητές ή απαραίτητες για να έχουν μία ικανοποιητική ζωή. Υψηλότερο ποσοστό ανέφεραν μόνο οι Βούλγαροι (30%), ενώ οι Ρουμάνοι και οι Ούγγροι ήταν στην τρίτη και την τέταρτη θέση με 19,4% και 14,3%, αντίστοιχα. Στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το σχετικό ποσοστό μειώθηκε πέρυσι στο 6,7%, συνεχίζοντας την πτωτική τάση που ακολουθεί από το 2012, όταν έφθασε στο υψηλότερο επίπεδο (9,9%). Συνολικά 33 εκατομμύρια πολίτες της ΕΕ βρέθηκαν πέρυσι σε αδυναμία να καλύψουν βασικές ανάγκες τους. Αξιοσημείωτη ήταν η βελτίωση των Ρουμάνων πέρυσι, οι οποίοι το 2016 ήταν στη δεύτερη…

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι Σας καλούμε την Τετάρτη 25 Απρίλη στις 6 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά, στην ημερίδα που θα πραγματοποιηθεί με θέμα «Τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, υπόθεση πάλης για το εργατικό κίνημα κόντρα στην πολιτική του κεφαλαίου». Για την εργοδοσία, οι συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας αποτελούν κόστος, που μειώνει τα κέρδη της άρα δεν την ενδιαφέρει αν θα γυρίσουμε σώοι στα σπίτια μας. Μπροστά στο κέρδος δεν της καίγεται καρφί για τις συνθήκες που επικρατούν στους εργασιακούς χώρους. Δυστυχώς δεν είναι λίγα τα παραδείγματα, που συνάδελφοί μας πληρώνουν ακόμα και με τη ζωή τους το μεροκάματο που πάνε στο σπίτι. Θανατηφόρα δυστυχήματα στον κλάδο του μετάλλου σε Δραπετσώνα και Μάντρα Αττικής, εργασία σε πλοίο με αμίαντο ένα υλικό 100% καρκινογόνο, με τις ευλογίες του υπουργείου Ναυτιλίας, συνθήκες και εντατικοποίηση που εγκυμονούν ατυχήματα σε όλο το λιμάνι, θάνατοι συναδέλφων διανομέων στον επισιτισμό, στους ΟΤΑ, ενός οικοδόμου στη Σαλαμίνα, κρίσεις άγχους,…

Σε επίπεδα ρεκόρ ανήλθε το ποσοστό της απασχόλησης για τους εργαζόμενους ηλικίας 20 έως 64 ετών ανά την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2017, σύμφωνα με στοιχεία, που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η Eurostat και τα οποία επιβεβαιώνουν ότι στις περισσότερες χώρες η δυναμική ανάκαμψη συνοδεύεται από σημαντική μείωση της ανεργίας. Άκρως απογοητευτική παραμένει η εικόνα στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat το ποσοστό απασχόλησης στην Ε.Ε. των 28 κρατών μελών αυξήθηκε κατά 1,1 μονάδα σε σχέση με το 2016, στο 72,2%. Οδεύει έτσι κοντά στο στόχο της στρατηγικής Ευρώπη 2020, που προβλέπει απασχόληση τουλάχιστον 75%. Η ψαλίδα μεταξύ των δύο φύλων επιμένει, με το ποσοστό απασχόλησης μεταξύ των ανδρών να είναι στο 78% και μεταξύ των γυναικών στο 66,5%. Στην Ελλάδα το ποσοστό της απασχόλησης είναι μόλις 56,2%, το χαμηλότερο με διαφορά στην Ένωση και το χάσμα μεταξύ των δύο φύλων έχει ανοίξει σχεδόν στις 20 μονάδες. Το ποσοσό…

Από Απόστολος Καψάλης Οι ελπίδες για την αντιστροφή του αντεργατικού κλίματος στους χώρους δουλειάς, μέσα από την αναβίωση των διατάξεων του συλλογικού εργατικού δικαίου που ίσχυαν πριν την ένταξη της Ελλάδας σε μνημονιακό καθεστώς, διαψεύδονται με κατηγορηματικό τρόπο καθ’ όλη τη διάρκεια της τριετίας 2015–2017.[1] Οι βασικές αρχές της συλλογικής αυτονομίας και της αξιοπρεπούς και ισότιμης διαπραγμάτευσης διατηρούνται σε αναστολή μάλλον επ’ αόριστον (μολονότι τυπικά έως το 2022-23), ενώ η λειτουργία του απορρυθμισμένου θεσμικού πλαισίου εξακολουθεί να παράγει καθημερινά περαιτέρω δυσμενείς συνέπειες για τον κόσμο της μισθωτής εργασίας. Από τη μελέτη[2] του κειμένου όλων των ΣΣΕ της περίοδου 2010-2017, προκύπτει ότι η συλλογική διαπραγμάτευση από μέσο διευθέτησης και αναβάθμισης των όρων και των συνθηκών εργασίας που ήταν στο παρελθόν, επιτελεί πλέον άγνωστους και ασύμβατους σκοπούς, όπως είναι ιδίως η ταπείνωση και η ακύρωση της συνδικαλιστικής δράσης και οργάνωσης, η απορρύθμιση της ατομικής εργατικής νομοθεσίας και η εν γένει επιδείνωση του…