Μόνο αρνητικές εξελίξεις έχει να περιμένει η Αθήνα από την ανακοίνωση του Ταγίπ Ερντογάν για προκήρυξη πρόωρων εκλογών στην Τουρκία στις 24 Ιουνίου.

Σε αντιδιαστολή με αναγνώσεις των εξελίξεων που τις αποκωδικοποιούν ως το τέλος των κλιμακούμενων τουρκικών προκλήσεων σε βάρος της Ελλάδας, η διενέργεια των εκλογών θα οπλίσει τον Ταγίπ Ερντογάν ενάμισι χρόνο νωρίτερα με όλες εκείνες τις υπερεξουσίες που ζήτησε και πήρε, βοηθούσης φυσικά και της εκτεταμένης νοθείας, με το δημοψήφισμα τον Απρίλιο του 2017. Αιτίες υπήρχαν πολλές για να μην περιμένει μέχρι το Νοέμβριο του 2019, οπότε ήταν προγραμματισμένη η προσφυγή στις κάλπες, ο Ερντογάν, μία ωστόσο είναι η σημαντικότερη κατά την άποψή μας: Η ενδυνάμωση του με όλες εκείνες τις αρμοδιότητες που θα του λύσουν τα χέρια ώστε η κατάσταση έκτακτης ανάγκης να μην ανανεώνεται στο εξής κάθε τρεις και λίγο όπως συμβαίνει από τον Ιούλιο του 2016, αλλά να παγιωθεί αποκτώντας μόνιμο και οργανικό χαρακτήρα. Ζητούμενο φυσικά για τον Ερντογάν δεν είναι τίποτε άλλο, ειδικά μετά την απρόσμενη νίκη στο Αφρίν, από την εξόντωση των ορκισμένων εχθρών του, των Γκιουλενιστών. Σε αυτό το σκοπό, που έχει λάβει χαρακτήρα ζωής και θανάτου για τους τούρκους Ισλαμιστές, υποτάσσεται κάθε πολιτική του πρωτοβουλία, εντός κι εκτός συνόρων. Κατά συνέπεια, η καταστολή στο εσωτερικό της χώρας που μέχρι στιγμής έχει οδηγήσει σε 150.000 προσαγωγές και 78.000 συλλήψεις θα ενταθεί στο έπακρο, παρασέρνοντας Κούρδους, αριστερούς, φιλειρηνιστές κι όποιον διαφωνεί με την πολιτική του.

Η ανυπομονησία του τούρκου ηγέτη να ενεργοποιήσει τις νέες προεδρικές αρμοδιότητες (που για να είμαστε ειλικρινείς δε απέχουν σημαντικά από τις εξουσίες πολλών προέδρων άλλων δυτικοευρωπαϊκών δημοκρατιών) είναι τέτοια ώστε δεν μπορούσε να περιμένει καν την ημερομηνία της 26^ης Αυγούστου την οποία πρότεινε ο ηγέτης των Γκρίζων Λύκων, που για την περίσταση μεταμορφώθηκε σε γκρίζο λαγό, ώστε οι εκλογές να συμπέσουν  με τη μάχη του Ματζικέρ, όταν οι Σελτζούκοι συνέτριψαν το στρατό της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Το εξπρές του μεσονυκτίου δεν μπορεί να περιμένει…

Κι ούτε πιθανά να χρειαζόταν κι άλλες ενέσεις μεγαλοτουρκικού ιδεασμού το εκλογικό σώμα της γείτονος, που πρέπει να έχει πάρει τη μορφή συλλογικής ψύχωσης μετά τις εξελίξεις στο Αφρίν όταν η παράδοση της επαρχίας από τους Κούρδους στην Τουρκία, (μένοντας να αποδειχθεί κατά πόσο έγινε μετά από υπόδειξη των Αμερικάνων και στο πλαίσιο μιας συμφωνίας με άγνωστα ανταλλάγματα) χάρισε στον Ερντογάν έναν ανέλπιστο θρίαμβο. Που πολύ σύντομα θα πυροδοτήσει νέα επιθετικότητα κατά των Κούρδων στην ανατολική Συρία, με ορατό πια κίνδυνο η Τουρκία να επιτύχει εντός του 2018 μια στρατηγική νίκη επί των Κούρδων σε όλη τη γραμμή του μετώπου. Ο Ερτογάν επομένως θα «πουλήσει» και μάλιστα στους ψηφοφόρους του την τεράστιας συμβολικής σημασίας εκθεμελίωση του αγάλματος του κούρδου επαναστάτη σιδερά Κάουα από το κέντρο της Αφρίν ως κάτι που δεν πέτυχαν ούτε οι Κεμαλιστές την εποχή της παντοκρατορίας τους.

Σημαντικότατο ρόλο στην απόφαση του να προκηρύξει πρόωρες εκλογές διαδραμάτισαν κι οι εξελίξεις στην τουρκική οικονομία, που όσο κι αν είναι ένας συγκερασμός δομικών εξελίξεων από τη μια και αυθαίρετων πολιτικών αποφάσεων που δοκιμάζουν τις αντοχές του συστήματος αμφισβητώντας τη μηχανική του από την άλλη, είναι σε ένα βαθμό υποκινούμενες κι από το εξωτερικό. Χαρακτηριστικό κι όχι μοναδικό περιστατικό είναι η υποβάθμιση της αξιολόγησης του δημοσίου χρέους στις 8 Μαρτίου από την Moody’s κατά μία μονάδα όταν αυτό παραμένει σε επίπεδα που θα ζήλευαν όλες οι ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, στο 53,3% του ΑΕΠ, έστω κι αν αυξήθηκε από το 2016 (όταν ήταν 47,4%) κατά 6 σχεδόν ποσοστιαίες μονάδες.

Σημάδια ανησυχίας ωστόσο στην Τουρκική οικονομία όχι μόνο υπάρχουν αλλά και πληθύνονται το τελευταίο διάστημα. Κορυφή του παγόβουνου είναι η πτώση της συναλλαγματικής ισοτιμίας της τουρκικής λίρας κατά 12% από την αρχή του έτους, η αύξηση  του πληθωρισμού στο 11% και, το πιο ανησυχητικό, είναι ένα διαρκώς αυξανόμενο έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών που από 3,8% το 2016 έφθασε στο 5,6% του ΑΕΠ το 2017. Στη βάση αυτού του εκτροχιασμού βρίσκονται οι εντολές του Ερντογάν προς την κεντρική τράπεζα να διατηρεί τα επιτόκια χαμηλά, έτσι ώστε να βοηθούν στην επέκταση της οικονομίας, μέσω φθηνών δανειοδοτήσεων. Λίγο – πολύ ότι κάνουν σε ΗΠΑ κι Ευρώπη οι κεντρικές τους τράπεζες. Εκεί όμως υπάρχει μια μεγάλη διαφορά: η οικονομία βρίσκεται σε άλλη φάση του οικονομικού κύκλου. Ο Ερντογάν αν δε θέλει η τουρκική οικονομία σε λίγους μήνες να βρεθεί στον πολύ γνωστό της φαύλο κύκλο υπερπληθωρισμού – ραγδαίας υποτίμησης του εθνικού της νομίσματος, που οδηγεί στο εξ ίσου καλά γνώριμο της ΔΝΤ πρέπει άμεσα να επιβάλει περιοριστικά μέτρα στην οικονομία. Να μαζέψει δηλαδή τη φούσκα μιας εικονικής ανάπτυξης πριν αυτή σπάσει και τότε οδηγηθεί σε συμβιβασμούς και ταπεινωτικές υποχωρήσεις απέναντι στους Αμερικάνους για να αποφύγει την κατάρρευση και τη χρεοκοπία της οικονομίας του. Υπό το βάρος αυτών των εξελίξεων προσφεύγει σε πρόωρες εκλογές ώστε την επομένη κιόλας να αναγγείλει μέτρα λιτότητας στο εσωτερικό, που γνωρίζει ότι θα σημάνουν το πρόωρο τέλος του ιδιότυπου ισλαμικού συμβολαίου όχι μόνο με μεσαία, αλλά και με λαϊκά στρώματα τα οποία ωφελήθηκαν από την ταχεία και απρόσκοπτη ανάπτυξη της οικονομίας την τελευταία δεκαετία, με μοναδική εξαίρεση το 2009 όταν συρρικνώθηκε κατά 4,7% για να ακολουθήσει μια άνοδο το 2010 κατά 8,5%. Τα παραμύθια όμως κάποτε τελειώνουν και καλύτερα είναι τότε να μην επίκεινται εκλογές…

Πηγή: Εφημερίδα Νέα Σελίδα

Με αύξηση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου στους άνδρες συνδέεται μια καθημερινή συνήθεια και συγκεκριμένα η παρακολούθηση τηλεόρασης για περισσότερες από 4 ώρες ανά ημέρα.

Για τους σκοπούς της μελέτης, που δημοσιεύεται στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό British Journal of Cancer, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από περίπου 500.000 ενήλικες, τους οποίους παρακολούθησαν για 6 χρόνια.

Συνολικά, παρατηρήθηκε πως οι άνδρες που παρακολουθούσαν τηλεόραση για περισσότερες από 4 ώρες ανά ημέρα, είχαν 35% υψηλότερη πιθανότητα εμφάνισης της νόσου, συγκριτικά με εκείνους που δεν ξεπερνούσαν τη μία ώρα. Αντίθετα, δε βρέθηκε ανάλογη συσχέτιση στις γυναίκες. Από την άλλη, οι άνδρες με τα υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας βρέθηκαν να έχουν 23% χαμηλότερη πιθανότητα εμφάνισης της νόσου.

Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, οι παρατηρούμενες συσχετίσεις πιθανόν να εξηγούνται τόσο από τον παρατεταμένο καθιστικό χρόνο, που αποτελεί σημαντικό παράγοντα κίνδυνου για την εμφάνιση της νόσου, όσο και από το γεγονός ότι η αυξημένη τηλεθέαση μπορεί να οδηγεί και σε υψηλότερη κατανάλωση «ανθυγιεινών» τροφίμων που προβάλλονται σε αυτή.

Κλείνοντας, υπενθυμίζουν πως είναι ήδη γνωστό ότι η διατήρηση υγιούς σωματικού βάρους, ο περιορισμός του αλκοόλ, η άσκηση και η υψηλή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών μπορούν να συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.

Πηγή: neadiatrofis.gr

Μαζί με τον Γάλλο εργαζόμενο - Τι λέει η έκθεση Taxing Wages 2018 για την μισθολογική επιβάρυνση

 

Πρώτοι μεταξύ των κρατών – μελών του ΟΟΣΑ κατατάσσονται, μαζί με τους Γάλλους, οι Έλληνες εργαζόμενοι που συντηρούν μόνοι τους οικογένειες με 2 παιδιά, καθώς δέχονται αναλογικά τις μεγαλύτερες μισθολογικές επιβαρύνσεις από το Κράτος, σε κρατήσεις φόρων μαζί με ασφαλιστικές και εργοδοτικές εισφορές. Το 39%-40% των αποδοχών τους καταλήγουν στο Κράτος και με τα υπόλοιπα πρέπει να ζήσει μια τετραμελής οικογένεια.

Τα στοιχεία αφορούν στο 2017 και δημοσιεύονται στην έκθεση Taxing Wages 2018 που δημοσίευσε την Πέμπτη στο Παρίσι ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης. Εκεί φαίνεται πως και το 2000 (επί δραχμής) η επιβάρυνση των εργαζομένων ήταν η ίδια ή ελαφρώς μεγαλύτερη -αλλά το κόστος ζωής διαφορετικό ενδεχομένως. Αντίθετα σε Ουγγαρία και Πολωνία, στα χρόνια αυτά μειώθηκε πολύ η επιβάρυνση, ενώ στη Χιλή και την Νέα Ζηλανδία είναι σχεδόν μηδαμινή. Ωστόσο πέρυσι, στην αντίστοιχη μελέτη, η Ελλάδα κατατάσσετο 5η, αλλά ξεπέρασε την Φιλανδία, την Ιταλία και το Βέλγιο, χάνοντας στο «φωτο-φίνις» από την Γαλλία με οριακή διαφορά.

Η Ελλάδα αναδείχθηκε πάντως 4η στις χώρες του ΟΟΣΑ ως προς την αύξηση των φορολογικών επιβαρύνσεων της εργασίας. Και αυτό ενώ το 2016 είχε αναδειχθεί πρώτη, στην αντίστοιχη περσινή έρευνα!

Η συγκεκριμένη μελέτη εξετάζει την συνολική φορολογική ειβάρυνση («σφήνα») που το 2017 έφτασε στο 40,8% του κόστους εργασίας. Παρότι η γενική τάση στις 35 χώρες του ΟΟΣΑ ήταν πτωτική (-0,13%) στην Ελλάδα καταγράφηκε επιβάρυνση 0,31%, κυρίως λόγω αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών. Πρώτη σε επιβαρύνσεις το 2017 ήταν η Τουρκία (+0,41%).

 

 

ΠΗΓΗ: protothema.gr