Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
«Σφάζονται» στον βωμό της προσφοράς στο κεφάλαιο
Δημήτρης Γρηγορόπουλος
Μάχη για δύο στον στίβο των φοροαπαλλαγών και των ιδιωτικοποιήσεων
Τόσο η ΝΔ, όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρούν να προσδώσουν φιλολαϊκό επίχρισμα στη φορολογική πολιτική τους, επικαλούμενοι φοροελαφρύνσεις, μείωση του ΕΝΦΙΑ, μείωση έμμεσων φόρων, επιδόματα κα. Στην πραγματικότητα όμως πρώτιστος στόχος της φορολογικής πολιτικής των δύο μονομάχων είναι η μείωση της φορολογίας των κερδών του κεφαλαίου. Ανοιχτά πλέον, με μεγαλύτερη έμφαση η ΝΔ, και χαμηλότερους τόνους (λόγω «αντιελιτισμού») ο ΣΥΡΙΖΑ, ανταγωνίζονται στον στίβο των φοροαπαλλαγών, των ευνοϊκών όρων γενικά για την επενδυτική ενεργοποίηση του κεφαλαίου.
Αυτή η πολιτική τους αποδεικνύει τον ταξικό χαρακτήρα τους. Παρά τη «φιλολαϊκή» ρητορική τους, η πραγματική πολιτική τους δίνει απόλυτη προτεραιότητα στα κέρδη του κεφαλαίου. Τα περί κοινωνικής ευημερίας είναι μαϊντανός απλώς. Τα πραγματικά στοιχεία βοούν για τον φιλοκαπιταλιστικό χαρακτήρα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη ψηφίσει μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου απ’ το 29% στο 25% ως το 2022 και μείωση της φορολογίας στα μερίσματαστο 10%. Η ΝΔ, για να υπερκαλύψει τον ΣΥΡΙΖΑ που έχει ψηφίσει γενναίες μειώσεις φόρων του κεφαλαίου, υπερθεματίζει επαγγελλόμενη μείωση της φορολογίας των κερδών του κεφαλαίου, απ’ το 2020 όμως, απ’ το 29% στο 20%, ενώ μειώνει τη φορολογία στα μερίσματα απ’ το 10% του ΣΥΡΙΖΑ στο 5%. Τα «παχυλά» δώρα των φοροελαφρύνσεων στο κεφάλαιο απ’ τον διπολισμό αποτελούν πρόκληση για τα μεσαία και λαϊκά στρώματα, που καταβάλλουν στην εφορία έως και το 70% του εισοδήματός τους, ενώ, ως γνωστόν είναι οι κυρίως πληττόμενοι και απ’ την εκτίναξη των έμμεσων φόρων. Απεναντίας, το κεφάλαιο επιβαρύνεται με λιγότερο απ’ το 5% των φορολογικών εσόδων της χώρας τον χρόνο. Σκανδαλώδης είναι και η μείωση απ’ το 15% στο 10% στα κέρδη των εφοπλιστών, με νόμο που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ! Την αντιλαϊκή πολιτική αμφοτέρων προδίδουν τα «ματωμένα», όπως τα αποκαλούν, πλεονάσματα, έως το 2060, αλλά και η δήθεν ρύθμιση του χρέους. Στην πραγματικότητα συμφωνήθηκε η μετάθεση αποπληρωμής του κεφαλαίου του χρέους στον ορίζοντα δεκαετίας (2032) αλλά με επιβολή των αναλογούντων φόρων.
Άλλο πεδίο «άμιλλας» ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στην εξυπηρέτηση του κεφαλαίου είναι η κατάργηση των ελέγχων για περιβαλλοντικούς και αρχαιολογικούς όρους, αλλά και για την τήρηση της νομιμότητας γενικά σε μιαν επένδυση. Εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ «υπερτερεί», προς το παρόν, αφού με την πρόταση Μάρδα, μια επιχείρηση μπορεί ν’ ανοίξει μ’ ένα email!
Πεδίο ακραίου ανταγωνισμού ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ για την εύνοια προς το κεφάλαιο αποτελούν και οι ιδιωτικοποιήσεις. Η ΝΔ μέμφεται την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ότι με τις ιδεοληψίες και τον γραφειοκρατισμό της, αποθαρρύνει τις ιδιωτικοποιήσεις και επενδύσεις, ενώ η ίδια διαβεβαιώνει τους υποψήφιους αγοραστές ότι και κοψοχρονιά θα αγοράσουν και καμία ελεγκτική υπηρεσία δεν θα τους ενοχλεί. Αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ δικαιούται να επικαλείται μεγάλες επιτυχίες στις ιδιωτικοποιήσεις. Ξεπούλησε με αποικιακούς όρους το λιμάνι στην COSCO, έχει σχεδόν ολοκληρώσει την εκποίηση του Ελληνικού (που θα αποτελούσε μοναδικό πνεύμονα πρασίνου στον αστικό χώρο), παραχώρησε τα δημόσια αεροδρόμια, παραχώρησε την ΤΡΕΝΟΣΕ για 50 εκατομμύρια ευρώ, αφελλήνισε τις τράπεζες. Χέρι χέρι, εξάλλου, οι δύο μονομάχοι υπονόμευσαν τη μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας, τη ΔΕΗ, και ετοιμάζονται να την πουλήσουν για ένα κομμάτι ψωμί. Άξιος ο μισθός τους…
ΠΗΓΗ: prin.gr
Σχετικά με τα επικοινωνιακά συνθήματα της Ν.Δ περί ανάπτυξης νέων θέσεων και καλύτερα αμειβόμενων εργαζομένων
Ένας τομέας, στον οποίο μπορεί κανείς να διαπιστώσει ανάγλυφα πόση βάση έχουν τα σχετικά επικοινωνιακά τερτίπια της Ν.Δ, αφορά την Ναυτιλία και ειδικότερα την ποντοπόρο Ναυτιλία.
Εν μέσω διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης οι έλληνες εφοπλιστές διατήρησαν και αύξησαν την δεσπόζουσα θέση τους στην παγκόσμια ναυτιλία, παρέμειναν ανάμεσα στις χώρες που έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή, φιγουράρουν ανάμεσα στους πρώτους στις αγορές και ναυπηγήσεις πλοίων και η κερδοφορία τους αυγατίζει θεαματικά την ίδια περίοδο.
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ όπως και προηγούμενα η Ν.Δ άφησαν άθικτο το προκλητικό και σκανδαλώδες καθεστώς των φοροαπαλλαγών και ενός θεσμικού πλαισίου το οποίο προσιδιάζει με αυτό των σημαιών ευκαιρίας και τους παρέχει απλόχερα προνόμια στην επιχειρηματική τους δραστηριότητα.
Αυτές τις φοροαπαλλαγές στην πρόσφατη συνταγματική αναθεώρηση ΣΥΡΙΖΑ - Ν.Δ - ΚΙΝΑΛ το διατήρησαν αλώβητο αποδεικνύοντας ότι η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία του κεφαλαίου αποτελεί στρατηγική επιλογή των πολιτικών τους.
Από την άλλη αυτός ο απίστευτος πλούτος που αποκομίζει μέσα σε αυτό το αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο το εφοπλιστικό κεφάλαιο όχι μόνο δεν αύξησε τις θέσεις εργασίας στην ποντοπόρο Ναυτιλία αλλά αντίθετα σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία η απασχόληση συνεχώς την τελευταία 20ετία συρρικνώνεται για τους έλληνες Ναυτεργάτες ενώ αντίθετα αυξάνεται για τους χαμηλόμισθους αλλοδαπούς Ναυτεργάτες οι οποίοι είναι αντιμέτωποι με μια ρατσιστική πολιτική στους μισθούς, τις εργασιακές σχέσεις και τα δικαιώματά τους.
Παράλληλα το σύνθημα της Ν.Δ για καλύτερες δουλειές με καλύτερους μισθούς και εργασιακές συνθήκες αποδείχνονται φύκια για μεταξωτές κορδέλες εάν πάλι πάρουμε το παράδειγμα στην Ναυτιλία.
Ενδεικτικά σημειώνουμε ότι οι μισθοί στην ποντοπόρο ναυτιλία για τους έλληνες Ναυτεργάτες είναι καθηλωμένοι στα επίπεδα του 2010, έκτοτε δεν υπογράφτηκε καμιά ΣΣΕ, οι εφοπλιστές θέτουν ως όρο για την ανανέωση της ΣΣΕ την διαμόρφωση μισθών για τους έλληνες Ναυτεργάτες αντίστοιχους των αλλοδαπών Ναυτικών οι οποίοι είναι ανασφάλιστοι, χωρίς ασφαλιστικά, εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα.
Αυτό το μοντέλο στηρίζει, προβάλει και διαφημίζει η Ν.Δ η οποία σημειωτέον στην φιλοεφοπλιστική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ επί 4,5 χρόνια όχι μόνο δεν άσκησε την παραμικρή κριτική αλλά ήταν μαζί με το ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ στην ίδια πολιτική γραμμή της στήριξης και ενίσχυσης της πολιτικής της ανταγωνιστικότητας των εφοπλιστών, όλοι μαζί εκθειάζουν αυτό το μοντέλο της επιχειρηματικότητας αποδείχνοντας το μέγεθος της υποκρισίας για το πώς εννοούν τις καλύτερες δουλειές με καλύτερους μισθούς και εργασιακά δικαιώματα.
Το κεφάλαιο έχει αποδείξει διαχρονικά ότι οι όποιες επενδύσεις του γίνονται με την προϋπόθεση του κέρδους.
Η αύξηση του κέρδους επίσης προϋποθέτει φθηνή εργατική δύναμη, χαμηλή φορολογία, εξάλλου τα τερατώδη πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και ακολούθως του 2,2% του ΑΕΠ για τα επόμενα 40 χρόνια, τα πλεονάσματα αυτά σε συνδυασμό με το πακέτο των φοροαπαλλαγών για τις επιχειρήσεις που νυχθημερόν διαφημίζει προεκλογικά ο Μητσοτάκης έχουν αναπόφευκτα ως συνέπεια να φορτωθούν νέα βάρη για τους εργαζόμενους.
Ν.Δ - ΣΥΡΙΖΑ ανταγωνίζονταν ποιός θα εγγυηθεί και θα διασφαλίσει μεγαλύτερες φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο, ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για αύξηση το 156% των αποσβέσεων για το μεγάλο κεφάλαιο, ενώ η Ν.Δ ανάλογα με την κατηγορία δαπανών προβλέπει το 130% έως 200% αποσβέσεις.
Δηλαδή για 100 ευρώ ονομαστικές δαπάνες του μεγάλου κεφαλαίου το φορολογητέο εισόδημα των επιχειρήσεων θα μειώνεται κατά 150 ευρώ.
Για τις μεγαλύτερες φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο κάποιος θα κληθεί να πληρώσει το μάρμαρο... Ποιός άραγε;
Εάν δούμε το παράδειγμα της Ναυτιλίας υπάρχει η απάντηση στην κυβερνητική πολιτική Ν.Δ - ΣΥΡΙΖΑ, οι εφοπλιστές αποδίδουν στα δημόσια φορολογικά έσοδα φορολογία επί της χωρητικότητας των πλοίων (κοχ) 13 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο και με την επαίσχυντη συμφωνία Τσίπρα - ΕΕΕ περί εθελοντικής συνεισφοράς άλλα 40 εκατομμύρια ευρώ!!!
Οι Ναυτεργάτες συμβάλλουν με 57 εκατομμύρια ευρώ ετησίως παρά την δραματική μείωση των θέσεων εργασίας που έχει υποστεί ο κλάδος όλα τα τελευταία χρόνια και την καθήλωση των μισθών τους από το 2010!!!
Μύθος και απάτη το σύνθημα της Ν.Δ με βάση το παράδειγμα πρότυπο της ναυτιλίας ότι δήθεν η ανάπτυξη θα οδηγήσει σε περισσότερες δουλειές, σε καλύτερους μισθούς και καλύτερες συνθήκες δουλειάς.
Η Ναυτιλία στην οποία ασκείται μια τέτοια πολιτική με πολυκομματική αστική συναίνεση αποδομεί την φαιδρή επιχειρηματολογία και προπαγάνδα της Ν.Δ.
Αντώνης Νταλακογεώργος
Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ
Πανάκριβη η Ελλάδα στις τηλεπικοινωνίες και το φαγητό - Τι δείχνουν τα στοιχεία της Eurostat
Τις ακριβότερες τηλεπικοινωνίες στην Ε.Ε. και στα είδη διατροφής είχε η Ελλάδα το 2018, σύμφωνα με συγκεντρωτικά στοιχεία της Eurostat. Ειδικά στις αγορές ψωμιού, τυριού, γάλακτος, κρεάτων, ψαριών, φρούτων και δημητριακών το καλάθι της Ελληνίδας νοικοκυράς είναι πιο ακριβό από του αντίστοιχο στη Γερμανία, την Ολλανδία, την Ισπανία και τη Βρετανία.
Η Ελλάδα είναι ακριβότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και στα τρόφιμα κατά 5,7%. Ακριβότερα τρόφιμα προσφέρει μόνο η Κύπρος με ποσοστό 8,4% υψηλότερο του μέσου όρου των 28 κρατών- μελών. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι στις αγορές ψωμιού, τυριού, γάλακτος, κρεάτων, ψαριών, φρούτων και δημητριακών το καλάθι της Ελληνίδας νοικοκυράς είναι πιο ακριβό από το αντίστοιχο στη Γερμανία, την Ολλανδία, την Ισπανία και τη Βρετανία.
Η ακριβότερη χώρα όσον αφορά στο φαγητό είναι η Δανία (+30,3%) ενώ η Ελβετία αναδεικνύεται "πρωταθλήτρια" στην ακρίβεια των τροφίμων με ποσοστό 64% πάνω από τον μέσο όρο των "28". Σύμφωνα με τη Eurostat, η χώρα μας είναι ιδιαίτερα φθηνή στην ενοικίαση και τη συντήρηση κατοικίας καθώς το κόστος είναι κατά 38,6% χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ε.Ε.
Η Ελλάδα είναι επίσης, αρκετά φθηνή στην εστίαση και στις υπηρεσίες μεταφορών, με ποσοστό σχεδόν 24% κάτω από τη μέση τιμή των 28, όπως αναφέρει η εφημερίδα "Δημοκρατία". Τα ξενοδοχεία, εστιατόρια, μπαρ και καφενεία είναι φθηνότερα από τον μέσο όρο κατά 17,3%. Μόνο η Μάλτα και η Πορτογαλία προσφέρουν οικονομικότερες υπηρεσίες.
ΣΥΝΟΔΟΣ G20 Ολοκληρώθηκε με ένα συμβιβαστικό κείμενο που δεν κρύβει τους ισχυρούς ανταγωνισμούς
Με ένα συμβιβαστικό κείμενο, που δεν μπορεί όμως να κρύψει τους ισχυρούς ανταγωνισμούς ανάμεσα στις μεγάλες καπιταλιστικές οικονομίες του πλανήτη, ολοκληρώθηκε σήμερα η Σύνοδος Κορυφής του G20, που ξεκίνησε την Παρασκευή στην Οσάκα της Ιαπωνίας.
Οι ηγέτες των 20 ισχυρότερων καπιταλιστικών κρατών του πλανήτη (ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Βρετανία, Καναδάς, Αυστραλία, Ιαπωνία, Βραζιλία, Αργεντινή, Μεξικό, Ινδία, Νότια Αφρική, Ινδονησία, Νότια Κορέα, Σαουδική Αραβία, Τουρκία), η ΕΕ ως σύνολο, όπως και εκπρόσωποι ιμπεριαλιστικών οργανισμών του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, περιφερειακών διακρατικών καπιταλιστικών ενώσεων της περιοχής και όχι μόνο (και προσκεκλημένες χώρες φέτος Ολλανδία, Σιγκαπούρη, Ισπανία και Βιετνάμ), συζήτησαν για θέματα όπως το διεθνές εμπόριο, τα ζητήματα των μονομερών ενεργειών, κυρώσεων, δασμών (διένεξη ΗΠΑ - Κίνας), η αντιπαράθεση σε μια σειρά πεδία (Ιράν, Συρία, Βόρεια Αφρική, Ουκρανία), όπως και το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής, όπου η αναγνώρισή της ή μη και τα μέτρα που μπορούν να αναληφθούν, σχετίζονται άμεσα με τα συμφέροντα ξεχωριστών χωρών και μονοπωλιακών ομίλων.
Ειδικά για το τελευταίο ζήτημα, εκφράζεται η έντονη διαπάλη που αποτυπώνεται και στο τελικό ανακοινωθέν. Δεκαεννέα από τις είκοσι χώρες-μέλη της Ομάδας των 20 (G20), πλην ΗΠΑ, επαναβεβαίωσαν σήμερα από την Οσάκα της Ιαπωνίας, τη δέσμευσή τους για την «πλήρη εφαρμογή» της συμφωνίας που υπεγράφη το 2015 στο Παρίσι, για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Οι υπογράφοντες συμφωνούν επίσης στο τελικό ανακοινωθέν τους ότι είναι «αμετάκλητος» ο χαρακτήρας που έχει η συμφωνία αυτή του Παρισιού, για την καταπολέμηση του φαινομένου του θερμοκηπίου.
Η συμφωνία αυτή, με τη μορφή 19+1, επαναβεβαιώνει την υποστήριξη 19 χωρών, μεταξύ των οποίων η Κίνα, η Γαλλία και η Γερμανία, στη σημαντική συμφωνία που συνήφθη το 2015 στο Παρίσι, για την αντιμετώπιση της υπερθέρμανσης του πλανήτη, από την οποία οι ΗΠΑ αποσύρθηκαν το 2017.
Δυναμώνουν οι ανταγωνισμοί
Την ίδια ώρα, η αναμενόμενη υποχώρηση των ρυθμών καπιταλιστικής ανάπτυξης, οι κίνδυνοι για νέα συγχρονισμένη κρίση, είναι η αιτία που δυναμώνουν ο ανταγωνισμός και η αντιπαράθεση.
Αυτό φάνηκε και από τις πολλές διμερείς συναντήσεις των ηγετών. Στη σχεδόν μιάμισης ώρας συνάντηση του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, με τον Ρώσο ομόλογό του, Βλαντιμίρ Πούτιν, προφανώς συζητήθηκαν τα πάντα (προστατευτισμός στο εμπόριο, πυρηνικοί εξοπλισμοί, οι συγκρούσεις σε ανοιχτά μέτωπα για τη μοιρασιά), χωρίς να γίνουν γνωστές λεπτομέρειες. Πάντως, ο Πούτιν κάλεσε τον ομόλογό του στις εκδηλώσεις για την Αντιφασιστική Νίκη την επόμενη χρονιά. Τεταμένη ήταν η συνάντηση Πούτιν με τη Βρετανίδα απερχόμενη πρωθυπουργό Τ. Μέι, η οποία κατηγόρησε τη Ρωσία «για επεμβάσεις και κυβερνοεπιθέσεις σε άλλες χώρες».
Με τη Γερμανίδα καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ, ο Τραμπ ευχήθηκε περαιτέρω ανάπτυξη του διμερούς εμπορίου, με τη Μέρκελ να απαντά ότι «δεν έχουμε μόνο εμπόριο, αλλά και πολλές επενδύσεις», κάτι που ερμηνεύτηκε ως «προειδοποίηση» στις αμερικανικές απειλές για σκληρότερους όρους στις οικονομικές και εμπορικές σχέσεις με τη Γερμανία και την ΕΕ.
Εξάλλου, σήμερα έγινε και η πολυαναμενόμενη συνάντηση του Τραμπ με τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ, με επίκεντρο τον εμπορικό πόλεμο, καθώς και η συνάντηση Τραμπ - Ερντογάν, σε μια περίοδο που υπάρχουν έντονες τριβές, με πιο χαρακτηριστική την προσέγγιση της τελευταίας με τη Ρωσία και την αγορά των πυραυλικών συστημάτων «S-400», που θεωρείται ασύμβατη για μια χώρα «εταίρο» στο ΝΑΤΟ.
ΠΗΓΗ: 902.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή