Υπάρχει μια χαρακτηριστική σκηνή για τον ανθρωπότυπο του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ. Για την ακρίβεια πολλές αλλά μία είναι πολύ ταιριαστή με όσα σήμερα λαμβάνουν χώρα. Θυμόμαστε όλοι (μάλλον) την περίφημη σκηνή κατά την οποία σε ένα συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ η πλειοψηφία είχε ψηφίσει αντίθετα προς την επιθυμία του Αλέξη Τσίπρα. Ο αδιαμφισβήτητος τότε πρόεδρος (καθότι υποτίθεται ότι ήταν «άχαστος») κάλεσε τους συνέδρους να ξαναψηφίσουν αφού αναρωτηθούν αν όντως ήθελαν να διαφωνήσουν μαζί του. Η ψηφοφορία επαναλήφθηκε και το αποτέλεσμα τελικώς «διορθώθηκε».

Ή πάλι μπορούμε να θυμηθούμε το μένος της τότε ηγετικής ομάδας και των κολλητών τους «τρολ» κατά το καλοκαίρι του 2015, εναντίον όσων αρνήθηκαν να υπογράψουν μνημόνιο προδίδοντας το «Όχι» του ελληνικού λαού. Ή τις στενές φιλίες με τον Νετανιάχου, την αγωνία της τότε ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να πείσει ότι είναι πιο φιλοαμερικανοί από τη δεξιά, τα τυχοδιωκτικά ανοίγματα στην καραμανλική δεξιά, τα «μπρος-πίσω» με τους ολιγάρχες και τόσα άλλα τα οποία είχαν ως μόνο σταθερό άξονα την ανάγκη ενός πολιτικού σχηματισμού να διασφαλίζει ότι συγκεκριμένοι άνθρωποι από το εσωτερικό του θα διατηρούσαν την πρόσβασή τους στην κυβερνητική εξουσία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επί Τσίπρα και με τη συμμετοχή όλης της ηγετικής του ομάδας (μηδενός εξαιρουμένου εξ όσων έμειναν το καλοκαίρι του 2015) μετασχηματίστηκε σε έναν συνδυασμό τυπικού εξωκοινοβουλευτικού αριστερισμού ως προς τη μικρόνοη εξουσιαστικότητα μιας χούφτας ανθρώπων χωρίς κοινωνική αντιστοίχηση και έρεισμα και τυπικού αστικού κόμματος ως προς την εξάρτησή του από την πρόσβαση στην κρατική εξουσία (και επομένως την απορρόφησή του από τα συμφέροντα και τις δυνάμεις που όντως την ασκούν).

Έτσι και εξαιτίας αυτών, μεταξύ άλλων ο Τσίπρας επέλεξε (προφανώς κατόπιν παροτρύνσεων) να τοποθετήσει τον Κασσελάκη στο ψηφοδέλτιο επικρατείας ενώ όλοι μαζί του επέτρεψαν να είναι υποψήφιος. Και επιπλέον, εξαιτίας όλων των παραπάνω και της απέχθειας που αυτά εμπέδωσαν στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ (ή μάλλον σε αυτό το ευκαιριακό άθροισμα ανθρώπων με το οποίο επέλεξαν να αντικαταστήσουν τη βάση τους και στον ΣΥΡΙΖΑ) ο Κασσελάκης σε ένα μήνα πήρε το κόμμα από τους παλιότερους και νεότερους γραφειοκράτες του. Τόσο από εκείνους που θεωρούν ότι είναι επαρκώς επαναστάτες ώστε μπορούν και ένα μνημόνιο ακόμα να το βαφτίσουν αριστερό, όσο και από τους άλλους που νομίζουν ότι έχουν στο τσεπάκι τους τους παλαιούς ψηφοφόρους τους ΠΑΣΟΚ και επομένως ότι μπορούν να τους διαπραγματευτούν με όποιον θέλουν, όποτε θέλουν.

Η σημερινή κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ είναι η κρίση μιας ιδεολογίας (ή τέλος πάντων σπαραγμάτων μιας ιδεολογικής γραμμής) η οποία συγκολλήθηκε όπως- όπως το 2010-2012 και καταστράφηκε το 2015 φέρνοντας στο φως και γιγαντώνοντας τον παραγοντισμό και τον στείρο κυβερνητισμό όσων γλυκάθηκαν από την επαφή με την κυβερνητική εξουσία. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην τελευταία κεντρική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, η ιδεολογική και ουσιαστικώς προγραμματική σύγκρουση με τον Κασσελάκη από πλευράς των αμφισβητιών του είναι ανύπαρκτη. Και ποιος θα μπορούσε να την ασκήσει άλλωστε; Οι υπουργοί των μνημονίων θα μπορούσαν να τον εγκαλέσουν για δεξιά απόκλιση; Όσες και όσοι συνωθούνται στην πρεσβεία των ΗΠΑ θα μπορούσαν να τον κατηγορήσουν ότι είναι άνθρωπος των ΗΠΑ; Οι άνθρωποι που πέρασαν μνημόνιο μαζί με τον Μητσοτάκη μπορούν να μιλήσουν για αντί-μητσοτακισμό έστω; Ή πολύ περισσότερο όσοι τρέμουν στην ιδέα να ασχοληθούν με τα πραγματικά και στρατηγικά ζητήματα της εποχής επειδή θα πρέπει να αναμετρηθούν με τις ανεπάρκειές τους, με τις επιλογές τους και με τους φίλους τους στην ολιγαρχία;(πολυκεντρικός κόσμος, ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού, πραγματική έξοδος από τη μνημονική πραγματικότητα, σύγκρουση με την ολιγαρχία και πολλά άλλα).

Ο τρόπος που αντιπολιτεύονται τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, μόνο καλό κάνει στον Κασσελάκη. Του επιτρέπουν να καταδεικνύει την υποκρισία του ηγετικού στελεχιακού δυναμικού του ΣΥΡΙΖΑ. Ενός δυναμικού που διακατέχεται από μόνο ένα άγχος: ποιος θα τους κάνει κυβέρνηση. Τα υπόλοιπα δε, ότι το άγχος είναι να πέσει ο Μητσοτάκης για το καλό του λαού ακούγονται από τα συγκεκριμένα χείλη περισσότερο ως σκετς από επιθεώρηση.

Αυτό που κάνει ο Κασσελάκης έξοχα (ίσως το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει καλά) είναι να ξεμπροστιάζει τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Κασσελάκης δεν έχει ιδεολογική επάρκεια, κομματική αντίληψη, ικανότητα να συνθέσει προγραμματικό λόγο, ούτε καν ένα ιδιαιτέρως σημαντικό επικοινωνιακό χάρισμα. Ήρθε διόλου τυχαία «φυτεμένος» από συγκεκριμένα συμφέροντα. Αλλά μπορεί να κάνει ένα πράγμα: να βγάζει στη φόρα τα «άπλυτα» των αντιπάλων του μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν είναι ένας από αυτούς. Οι αντίπαλοί του δε, έχουν τόσα «άπλυτα», τόσους «σκελετούς στην ντουλάπα» ώστε είναι αδύνατον να κρυφτούν.

Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι σχεδόν ίδιο στον πυρήνα του με το πρόβλημα του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ. Υποτίθεται ότι είναι κόμματα της αριστεράς/κεντροαριστεράς αλλά δεν έχουν αριστερούς ανθρώπους (κομμουνιστές, σοσιαλιστές) στο εσωτερικό τους και ειδικότερα στα ηγετικά τους κλιμάκια. Δεν έχουν πολύ περισσότερο τις οργανωμένες δυνάμεις οι οποίες θα μπορούσαν να βάλουν πραγματικά δύσκολα στις ηγεσίες των κομμάτων αυτών, να στρατεύσουν κόσμο στα εν λόγω κόμματα και να τους δώσουν εν τέλει ιδεολογική, προγραμματική και οργανωτική δυναμική. Για την ακρίβεια, η αντιπολίτευση στον Κασσελάκη (όπως και στον Ανδρουλάκη) περισσότερο φοβάται την πιθανότητα ενός ανοίγματος προς τα αριστερά από ό,τι επιθυμεί την ανατροπή του νυν προέδρου. Εξ αυτού του λόγου τα εν λόγω κόμματα δεν μπορούν να καταστούν ανταγωνιστικά στη ΝΔ όποιον και να βάλουν επικεφαλής. Για τον ίδιο επίσης λόγο είναι αρκετά πιθανό ακόμα και νέα κάλπη να στηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ ο νικητής να είναι και πάλι ο Κασσελάκης. Η αντιπάθεια των πολλών προς τη γραφειοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ υπερβαίνει (ακόμα τουλάχιστον) ακόμα και το ένστικτο επιβίωσης.

Πηγή: kosmodromio.gr

Ο Γιώργος Βάλλης εμφανίζεται ως Πρόεδρος της διασπαστικής Πανελλήνιας Ένωσης Πληρωμάτων Ιδιωτικών και Επαγγελματικών Θαλαμηγών, ο οποίος εργάζεται σε θαλαμηγό εφοπλιστή με βεβαρυμμένο ποινικό μητρώο, είναι αυτός που γέμισε τις στάσεις και τις πιάτσες των λεωφορείων διαφημίζοντας τον εαυτό του με γιγαντοαφίσες πολλών χιλιάδων ευρώ…

Το τελευταίο διάστημα δεν αναλώνεται στα περί θαλαμηγών, αλλά επεκτείνει το ενδιαφέρον του και στη επιβατηγό Ναυτιλία για την οποία είναι παντελώς άσχετος.

Στο πλαίσιο αυτό διαβάζουμε και καταγράφουμε τις παρεμβάσεις που έχει κάνει:

Για το «FAST FERRIES ANDROS» στην Μύκονο, το «ΔΙΑΓΟΡΑΣ» στην Μυτιλήνη, για τα ταχύπλοα της Ακτοπλοΐας, ενώ ενοχοποίησε απροκάλυπτα τον πλοίαρχο του «ΣΑΟΝΗΣΟΣ» ο οποίος πρόσφατα συνελήφθη, γεγονός που προκάλεσε την έντονη αντίδραση όλων των πλοιάρχων της επιβατηγού Ναυτιλίας.

Όμως δεν σταμάτησε σε αυτά…

Προχθές κατήγγειλε ενώ στην συνέχεια υπέβαλε μηνυτήρια αναφορά εναντίον του πλοιάρχου του «FLYING CAT 3» διότι, άκουσον – άκουσον, διαπίστωσε σύμφωνα με τα λεγόμενα του ότι η ταχύτητα που έπλεε όταν εξήλθε από το λιμάνι των Σπετσών ήταν επικίνδυνη για τη Ναυσιπλοΐα!!

Τον ίδιο πλοίαρχο κατηγόρησε ότι τον εξύβρισε με αποτέλεσμα με την πρόσδεση του πλοίου στον Πειραιά αυτός να προσαχθεί για απολογία στο Α΄ Λιμενικό Τμήμα του Πειραιά…

Δεν γνωρίζουμε εάν το περιστατικό είναι όπως το περιγράφει ο Γ. Βάλλης, όμως αμφιβάλλουμε…

Η ουσία είναι εδώ: Ποιος του έχει αναθέσει τον ρόλο του χωροφύλακα στην Ακτοπλοΐα ή ποια νομιμοποίηση έχει να μιλάει και κυρίως να καταγγέλλει δημόσια πλοιάρχους της Ακτοπλοΐας και να μετατρέπεται σε κατήγορο τους;

Να συμπληρώσουμε και άλλο προσόν… του εν λόγω κυρίου, όποιος του ασκεί κριτική ή αμφισβητεί την διασπαστική Ένωση που εκπροσωπεί τον τρέχει με μηνύσεις στα δικαστήρια απαιτώντας αποζημίωση για δήθεν συκοφαντική δυσφήμιση ζητώντας εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ!!

Ανάμεσα σε αυτούς που έχει μηνύσει είναι ο Πρόεδρος μας ζητώντας 200.000 ευρώ για ηθική βλάβη με αφορμή δημόσια κριτική που άσκησε σε αυτόν η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ..

Μήνυση επίσης έχει υποβάλλει προς την ΓΓ του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, τον ΓΓ και τον πρώην Πρόεδρο της HYCA και πόσους ακόμη δεν γνωρίζουμε με το ίδιο πάντα προσφιλές επιχείρημα… περί δήθεν συκοφαντικής δυσφήμισης…!!

Υ.Γ1: Από το φωτογραφικό και βιντεοσκοπημένο υλικό στο οποίο αυτοδιαφημίζεται θα παρατηρήσει κανείς τα εξής: Μιλάει για μισθούς που αυθαίρετα και παράνομα ορίζει ο ίδιος…

Πουθενά δεν κάνει λόγο για ΣΣΕ και εργασιακά δικαιώματα, ποιεί την νήσσαν για το φαινόμενο της ανασφάλιστης εργασίας την χειμερινή περίοδο στα θαλαμηγά σκάφη, παράλληλα ορίζει ταρίφα για τις συνδρομές και τέλος ποτέ δεν μας έχει απαντήσει πού βρίσκεται η έδρα και τα γραφεία του παρα- σωματείου του…

Υ.Γ2: Προς γνωστούς – αγνώστους…

Αντί να ασχολείστε με την ΠΕΝΕΝ και τον Πρόεδρο της καλό είναι να πάρετε δημόσια θέση για το θλιβερό και νοσηρό αυτό φαινόμενο διότι εκθέτει αυτούς που δηλώνετε ότι εκπροσωπείτε…

Η Διοίκηση

Παρά τις έγκαιρες προειδοποιήσεις και την απαίτηση μας για την ορθή εφαρμογή της νομοθεσίας, οι αρμόδιες αρχές και η εταιρεία αγνόησαν τις υποχρεώσεις τους, παρακάμπτοντας τις διατάξεις της νομοθεσίας.

Η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας Ακτοπλοΐας  ως νομικά δεσμευτικό έγγραφο, ορίζει ρητά στην παράγραφο 4 του άρθρου 24 ότι οι ατομικές συμβάσεις ναυτολόγησης είναι αορίστου χρόνου. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να τερματιστούν αυθαίρετα ή να τροποποιηθούν μονομερώς εις βάρος των Ναυτεργατών.

Ωστόσο, η πρακτική της Levante Ferries και των τοπικών Λιμεναρχείων να αναγράφουν στα ναυτικά φυλλάδια ως λόγους απόλυσης «λήξη σύμβασης ακτοπλοΐας» ή «αμοιβαία συναινέσει» είναι όχι μόνο προβληματική, αλλά και προδήλως παράνομη.

Αυτοί οι όροι χρησιμοποιούνται προφανώς ως τέχνασμα για να αποφευχθεί η καταβολή των νόμιμων αποζημιώσεων στους Ναυτεργάτες.

Επιπλέον, η συνέχιση της απασχόλησης των περισσότερων  μελών του πληρώματος υπό χειρότερες συνθήκες, χωρίς την επίσημη καταγραφή αυτής της αλλαγής, στα ναυτικά φυλλάδια αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια καταπάτησης των εργασιακών δικαιωμάτων.

Η  μεθόδευση  του Διευθυντή Ναυτικής Εργασίας είναι εξίσου ανησυχητική και απαράδεκτη. Η αποτυχία του να παρέχει σαφείς οδηγίες στα λιμεναρχεία αναγνωρίζοντας τη βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας δείχνει για πολλοστή φορά ότι είναι με τα εφοπλιστικά συμφέροντα!

 Η στάση της πλειοψηφίας της ΠΝΟ για μια ακόμη φορά στην υπόθεση του Ε/Γ – Ο/Γ «Κεφαλονιά» είναι βαθύτατα υπονομευτική για τα δικαιώματα των Ναυτεργατών.

Η ΠΝΟ όφειλε να πάρει σαφή και ξεκάθαρη θέση, καταδικάζοντας τις παράνομες πρακτικές και απαιτώντας την άμεση αποκατάσταση των δικαιωμάτων των Ναυτεργατών. Η απουσία μιας τέτοιας στάσης στέλνει ένα επικίνδυνο μήνυμα στους πλοιοκτήτες και τις αρμόδιες αρχές ότι τέτοιες παραβιάσεις μπορούν να συμβαίνουν και με την δική της έγκριση!

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και την Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, οι Ναυτεργάτες δικαιούνται αποζημίωση σε περίπτωση λύσης της σύμβασης εργασίας τους. Οι συμβάσεις αορίστου χρόνου, όπως αυτές του πληρώματος του Ε/Γ – Ο/Γ «Κεφαλονιά», δεν μπορούν να τερματιστούν χωρίς την καταβολή των νόμιμων αποζημιώσεων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Οι Ναυτεργάτες έχουν ιστορία και παράδοση αλληλεγγύης στην διάσωση και στην ανθρώπινη συμπεριφορά και μεταχείριση!

Εικόνες αίσχους διαδραματίστηκαν πριν λίγες ημέρες στο λιμάνι της Γαύδου και στο Ε/Γ πλοίο "ΣΑΜΑΡΙΑ".

Συγκεκριμένα στο πλοίο επιβιβάστηκαν 76 πρόσφυγες, τους οποίους ο πλοίαρχος δεν τους επέτρεψε να ανέλθουν στο κατάστρωμα του πλοίου αλλά τους εγκλώβισε στον χώρο του γκαράζ ανάμεσα στα αυτοκίνητα!

Ανάμεσα στους πρόσφυγες ήταν 6 γυναίκες και 4 ανήλικα παιδιά.

Τέτοια παλιανθρωπιά, τέτοιο χυδαίο ρατσισμό που επέδειξε ο πλοίαρχος δεν συναντούμε στην επιβατηγό ναυτιλία και ευρύτερα στην ελληνική ναυτιλία!

Μάλιστα ένας ρουφιάνος - τραμπούκος της εταιρείας - επιτέθηκε και γρονθοκόπησε επιβάτες που αποδοκίμασαν αυτό το ρατσιστικό περιστατικό.

Η ελληνική ναυτοσύνη είναι συνώνυμη με την ανθρωπιά και την αλληλεγγύη.

Η συμπεριφορά αυτή είναι απολύτως καταδικαστέα, δεν εκφράζει τον κόσμο της ναυτοσύνης και είναι ντροπιαστική επίσης η στάση των Λιμενικών αρχών που αγνόησαν την έντονη και επίμονη διαμαρτυρία πολλών επιβατών!