Παλιότερα ερχόταν σε μορφή λοσιόν, σήμερα είναι ένα πάμφθηνο χάπι που αρκετοί Αμερικανοί δερματολόγοι εμπιστεύονται. Λειτουργεί ή απλά πρόκειται για αστικό μύθο;

Η ιατρική κάθε χρόνο κάνει τεράστια άλματα και καταφέρνει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά ακόμα και τις πιο επίφοβες ασθένειες. Την ίδια στιγμή όμως υπάρχουν κάποιες λεπτομέρειες που της διαφεύγουν. Όπως για παράδειγμα η φαλάκρα, ένα διαχρονικό αισθητικό πρόβλημα για τον αντρικό πληθυσμό. Μάλιστα, πολλές φορές η μοναδική λύση φαίνεται να είναι και η πιο προφανής: να την αποδεχτείς.

Πολύ συχνά κυκλοφορούν δημοσιεύσεις οι οποίες υπόσχονται θαύματα. Πιο συχνά παρά σπάνια δεν είναι τίποτα περισσότερο από fake news και αστικοί μύθοι. Μήπως όμως αυτή τη φορά, σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες, βρισκόμαστε μπροστά στο φάρμακο για τη φαλάκρα; Οι New York Times σε άρθρο τους υποστηρίζουν πως «ναι» με κάποια μεγάλα «αλλά» βέβαια.

«Μας αποκαλώ τους κατεργάρηδες των φαρμάκων εκτός εγκεκριμένων ενδείξεων (off label), έναν τίτλο που με κάνει περήφανο» αναφέρει χαρακτηριστικά στην εφημερίδα ο Δρ. Adam Friedman, καθηγητής και διευθυντής του τμήματος δερματολογίας του Πανεπιστημίου George Washington. Διαβάζοντας τη συγκεκριμένη φράση ακούγεται αρκετά τρομακτική – δεν είναι όμως.

Κάτι, δηλαδή, που ταιριάζει γάντι στην περίπτωση της ουσίας μινοξιδίλη.

Μινοξιδίλη: Ένα αναπάντεχο φάρμακο

An old and well-known hair-loss treatment drug, used in a different way, can be better for hair loss than many expensive and aggressively marketed remedies, dermatologists say. https://t.co/WCfnPBGcbS pic.twitter.com/qryG94qul9

— The New York Times (@nytimes) August 19, 2022

 

Η μινοξιδίλη δεν είναι μία νέα ουσία για τους δερματολόγους. Όχι, όμως, ότι είχε χρησιμοποιηθεί εξαρχής ως φάρμακο ενάντια στη φαλάκρα. Το γεγονός ότι βοηθά στην καταπολέμηση του αισθητικού προβλήματος σε κάποιους άντρες ανακαλύφτηκε τυχαία.

Πώς έγινε αυτό; Όταν πριν πολλές δεκαετίες χορηγήθηκαν χάπια μινοξιδιλής σε ασθενείς που έπασχαν από υψηλή πίεση, παρατηρήθηκε ότι εμφάνισαν ασυνήθιστα μεγάλη τριχοφυΐα σε όλους τους το σώμα.

Κάπως έτσι, έπεσε η ιδέα στο τραπέζι η μινοξιδίλη να χρησιμοποιηθεί ως ενεργός ουσίας σε λοσιόν. Το 1988, λοιπόν, η λοσιόν Rogaine πήρε έγκριση για τους άντρες και τέσσερα χρόνια αργότερα για τις γυναίκες.

Τα αποτελέσματα δεν ήταν πάντα τα αναμενόμενα στους άντρες. Πολλές φορές το προσδοκώμενο αποτέλεσμα έμενε απλά στην προσδοκία και δε γινόταν ποτέ πραγματικότητα. Παράλληλα υπήρχε και ένα άλλο πρόβλημα: είχε παρατηρηθεί ότι σε κάποιες περιπτώσεις προκαλούσε έναν μικρό ερεθισμό στο κεφάλι.

Έτσι, πριν περίπου 20 χρόνια, ο Δρ. Rodney Sinclair, καθηγητής και διευθυντής του τμήματος δερματολογίας του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης, βρέθηκε μπροστά σε ένα δίλημμα: «Η ασθενής μου ήταν πολύ θετική στο να λάβει τη λοσιόν, της προκαλούσε όμως ενόχληση στο δέρμα του κεφαλιού» δήλωσε στους New York Times.

Έπρεπε να βρει μία λύση. Και τη βρήκε: αντί για λοσιόν, χρησιμοποίησε χάπια με μικρή δόση μινοξιδίλης. Σήμερα έχει θεραπεύσει πάνω από 10.000 ασθενείς με αυτήν τη μέθοδο. Την ίδια όμως στιγμή υποστηρίζει ότι για να γίνει ευρεία χρήση του φαρμάκου, θα πρέπει πρώτα να γίνουν εξαντλητικές και χρονοβόρες δοκιμές.

Μήπως, λοιπόν, βρισκόμαστε μερικά βήμα πριν τη μαγική θεραπεία ενάντια στη φαλάκρα; Εδώ είναι που έρχονται τα μεγάλα «αλλά». Καταρχάς, οι δερματολόγοι που μίλησαν στην αμερικανική εφημερίδα προειδοποιούν ότι σε περίπτωση που έχουμε έντονη και ταχύτατη τριχόπτωση, το συγκεκριμένο φάρμακο δεν μπορεί βοηθήσει.

Υπάρχει όμως και κάτι άλλο, το οποίο δε δίνει μεγάλες πιθανότητες στα χάπια μινοξιδίλης να πάρουν έγκριση από τον FDA. «Τα συγκεκριμένα χάπια κοστίζουν μόλις μερικά σεντς τη μέρα» σημείωσε με νόημα ο Δρ. King, καθηγητής δερματολογίας στη σχολή Ιατρικής του Yale, αναφερόμενος στο φάρμακο ενάντια στη φαλάκρα. «Δεν υπάρχει κανένα κίνητρο ώστε να ξοδευτούν δεκάδες εκατομμύρια δολάρια σε κλινικές δοκιμές. Είναι μία μελέτη που δεν πρόκειται ποτέ και για κανέναν λόγο να γίνει».

 

Πηγή: oneman.gr

Η επόμενη τετραετία θα χαρακτηριστεί από την αύξηση των μισθών, όπως η τωρινή σφραγίστηκε από τη μείωση των φόρων, είπε πρόσφατα ο Μητσοτάκης, σε ένα κρεσέντο προεκλογικής παροχολογίας. Θα αρκούσε βέβαια να αναφέρει κανείς την απογείωση των εσόδων από ΦΠΑ και φόρων κατανάλωσης, για να διαψευστεί η «μείωση των φόρων» για τον λαό. Το πολιτικό ζήτημα είναι πως η κυβέρνηση, με τις υποσχέσεις περί αύξησης του κατώτατου μισθού, επιδιώκει να καθηλώσει τις εργατικές διεκδικήσεις στα όρια των «αντοχών» του κεφαλαίου και του λεγόμενου «δημοσιονομικού χώρου» και να αφαιρέσει κάθε πρωτοβουλία από το κίνημα. Θέλουν η προεκλογική αναμονή να αποτρέψει το ξέσπασμα μεγάλων εργατικών αγώνων όπως στην Ευρώπη. Και η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση βρίσκεται σε αυτό το κλίμα.

Το σίγουρο είναι πως οι γλίσχροι μισθοί και συντάξεις ροκανίζονται από την έκρηξη της ακρίβειας. Πώς να βγει ο μήνας, όταν ο μέσος μισθός στην Ελλάδα είναι 1.176 ευρώ, αυξημένος σε σχέση με το 2021 μόλις κατά 5,25%, με τον πληθωρισμό να έχει κλείσει στο 9,6%; Όταν οι μισοί τουλάχιστον εργαζόμενοι στην Ελλάδα παίρνουν μικρότερο μισθό από τον μέσο όρο της ΕΕ, καταλαμβάνοντας την 5η θέση από το τέλος;
Σήμερα απαιτούναι μεγάλες αυξήσεις σε όλους τους μισθούς, με υπογραφή νέων συλλογικών συμβάσεων, καθώς μόλις 1 στους 4 εργαζόμενους καλύπτεται από ΣΣΕ. Η κυβέρνηση πουλάει διάφορα «σενάρια» για τον κατώτατο, αλλά το βασικό μιλά για 5,5% αύξηση, που οδηγεί στα προμνημονιακά επίπεδα του… 2011! Το ζητούμενο είναι το μαχόμενο ταξικό κίνημα να θέσει με μαχητικό απεργιακό τρόπο το αίτημα της ριζικής αύξησης των μισθών, αρνούμενο τη λογική της αναμονής και της «διαπραγμάτευσης» της ΓΣΕΕ με τον ΣΕΒ και την κυβέρνηση.

Πηγή: prin.gr

Η ομάδα επιστημόνων που διαχειρίζεται το «Ρολόι της Αποκάλυψης» θέλει να προειδοποιήσει ότι η ανθρωπότητα δεν βρισκόταν ποτέ τόσο κοντά σε ένα κατακλυσμιαίο γεγονός

Υπολείπεται ενάμιση λεπτό πριν από τα μεσάνυχτα και αυτό σημαίνει ότι η ανθρωπότητα δεν βρισκόταν ποτέ τόσο κοντά σε ένα παγκόσμιο κατακλυσμιαίο γεγονός: η ομάδα των επιστημόνων που διαχειρίζεται το «Ρολόι της Αποκάλυψης», το οποίο δεν μετρά τον χρόνο αλλά το τέλος του κόσμου, προειδοποίησε σήμερα για τον κίνδυνο, επικαλούμενη τον πόλεμο στην Ουκρανία και όχι μόνο.

Το Bulletin of Atomic Scientists, που από το 1947 έχει αναλάβει αυτό το «συμβολικό» έργο, αποκάλυψε στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στην Ουάσινγκτον τη νέα «ώρα» που δείχνει το ρολόι, το οποίο μετρά πόσο κοντά βρίσκεται η ανθρωπότητα σε μια παγκόσμια καταστροφή. Οι δείκτες προχώρησαν κατά 10 δευτερόλεπτα και πλέον απομένουν μόλις 90 δευτερόλεπτα πριν από τα μεσάνυχτα, την ώρα που όλοι εύχονται να μην σημάνει ποτέ.

Από το 2020, το ρολόι έδειχνε 100 δευτερόλεπτα πριν από τα μεσάνυχτα. Οι δείκτες τώρα κινήθηκαν ακόμη περισσότερο προς τα εμπρός «κοντύτερα στα μεσάνυχτα από ποτέ άλλοτε» ανέφεραν οι επιστήμονες κάνοντας λόγο για «τους εντεινόμενους κινδύνους από τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά όχι μόνο».

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το ρολόι έδειχνε 7 λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα. Το 1992, με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι δείκτες υποχώρησαν στα 17 λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα. Το 1953, το 2018 και το 2019 είχαν φτάσει στα 2 λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα.

Το Bulletin of Atomic Scientists ιδρύθηκε το 1945 από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν και άλλους επιστήμονες που εργάστηκαν στο σχέδιο Μανχάταν για την κατασκευή της πρώτης ατομικής βόμβας. Κάθε χρόνο οι ειδικοί αυτοί «κινούν» τους δείκτες του ρολογιού, εξετάζοντας την κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: protothema.gr

Αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Γ. Τσιάρα από την Εφημερίδα των Συντακτών, το οποίο παρουσιάζει ενδιαφέρουσες διαστάσεις του εξελισσόμενου πολέμου στην Ουκρανία όπως αυτές διατυπώνονται από τον Γάλλο πολιτικό επιστήμονα Εμάνουελ Τοντ

Ποιος είναι ο Εμανουέλ Τοντ; Κοινωνιολόγος και ανθρωπολόγος ειδικευμένος στη δημογραφία, ιστορικός των πολιτισμών, πολιτικός επιστήμονας, γεωπολιτικός αναλυτής και... επαγγελματίας αιρετικός και εικονοκλάστης, ο Τοντ είναι στα 71 του ένας από τους πιο πολυπράγμονες, προκλητικούς και σε κάθε περίπτωση ενδιαφέροντες Ευρωπαίους διανοητές, πάντα έτοιμος να συγκρουστεί με τις κυρίαρχες απόψεις. Εγινε διάσημος πολύ νέος, όταν ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ‘70 προέβλεψε με ακρίβεια -στηριζόμενος κυρίως σε οικονομικά, δημογραφικά και πολιτικά επιχειρήματα- την κατάρρευση της ΕΣΣΔ: και το 2002, με το βιβλίο του «Μετά την Αυτοκρατορία» επανέλαβε την ίδια πρόβλεψη για την Αμερική...

Ομως παρά τις μεγάλες ακαδημαϊκές αλλά και μελλοντολογικές, θα έλεγα, επιτυχίες του, στην πατρίδα του τη Γαλλία ο Τοντ έχει πολλούς εχθρούς: είναι βλέπετε ένας από τους λίγους που πολεμάει ανοιχτά τη διάχυτη ισλαμοφοβία και ξενοφοβία των συμπατριωτών του, ενώ η ανοιχτή υποστήριξή του στην εξέγερση των «κίτρινων γιλέκων» και η δημόσια παραδοχή του ότι στις τελευταίες εκλογές ψήφισε (έστω και με... αστερίσκους) τον Μελανσόν τον έχουν μετατρέψει σε persona non grata για την πλειονότητα των συστημικών ΜΜΕ. Οχι ότι τον νοιάζει, βέβαια: έτσι, για... σπάσιμο, εξέδωσε το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος έχει ήδη αρχίσει» στην Ιαπωνία, όπου ήδη έχει πουλήσει 100.000 αντίτυπα!

Για να μη σας τα πολυλογώ, ο Τοντ έδωσε πριν από λίγες μέρες μια σπάνια συνέντευξη-ποταμό στη Figaro, όπου μιλά για τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις παγκόσμιες επιπτώσεις του. Ιδού μερικά από τα πιο «ζουμερά» αποσπάσματα:

● «Είναι σαφές ότι αυτή η σύγκρουση, που ξεκίνησε σαν ένας περιορισμένος πόλεμος για την κατάκτηση εδαφών, κλιμακώνεται σε μια παγκόσμια οικονομική αντιπαράθεση ανάμεσα σε ολόκληρη τη Δύση από τη μια μεριά και τη Ρωσία και την Κίνα από την άλλη, και άρα έχει εξελιχθεί σε έναν παγκόσμιο πόλεμο»...

● «Ο Πούτιν έκανε ένα μεγάλο λάθος στην αρχή, αφού πίστεψε -όπως πίστευαν και οι περισσότεροι από εμάς- ότι η Ουκρανία ήταν ένα αποτυχημένο κράτος, μια κοινωνία σε αποσύνθεση (...) που θα κατέρρεε με το πρώτο σοκ. Η Ουκρανία έχει χάσει 10, μπορεί και 15 εκατομμύρια ανθρώπους μετά την ανεξαρτησία της, δεν ξέρουμε καν, γιατί η τελευταία απογραφή τους έγινε το 2001, κλασικό δείγμα μιας κοινωνίας που φοβάται να αντικρίσει την αλήθεια. Αποδείχτηκε όμως το αντίθετο, ότι αν μια κοινωνία σε αποσύνθεση τροφοδοτηθεί από το εξωτερικό με οικονομικούς και στρατιωτικούς πόρους, μπορεί να βρει στον πόλεμο έναν νέο τύπο ισορροπίας, ίσως ακόμη κι έναν ορίζοντα, μια ελπίδα»...

● «Συμφωνώ με την ανάλυση του [Αμερικανού καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου Τζον] Μιαρσχάιμερ για τα αίτια του πολέμου. Ο Μιαρσχάιμερ μας λέει ότι η Ουκρανία, ο στρατός της οποίας ελέγχεται από τη ΝΑΤΟϊκή στρατιωτική διοίκηση (και κυρίως από Αμερικανούς, Βρετανούς και Πολωνούς) τουλάχιστον από το 2014, αν όχι νωρίτερα, έχει εξελιχθεί σε ένα ντε φάκτο μέλος του ΝΑΤΟ και ότι οι Ρώσοι είχαν ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται ποτέ να ανεχθούν την Ουκρανία εντός του ΝΑΤΟ. Από αυτή τη σκοπιά, ο πόλεμος αυτός είναι για τη Ρωσία αμυντικός και προληπτικός... Ο Μιαρσχάιμερ προσθέτει πως δεν έχει νόημα να χαιρόμαστε για τις όποιες δυσκολίες αντιμετωπίζουν οι Ρώσοι, γιατί για εκείνους αυτός ο πόλεμος είναι υπαρξιακής σημασίας, πόλεμος επιβίωσης, και θα κάνουν ό,τι χρειαστεί για να νικήσουν. Η ανάλυση αυτή αποδείχτηκε σωστή»...

● «Εκεί που διαφωνώ με τον Μιαρσχάιμερ είναι ότι εκείνος, σαν καλός Αμερικανός, πιστεύει ότι για την Αμερική είναι ένα ακόμη παιχνίδι ισχύος, όπως τόσα άλλα. Μετά το Βιετνάμ, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, τι είναι ακόμη ένα φιάσκο; Το βασικό γεωπολιτικό αξίωμα της Αμερικής είναι: “Μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε γιατί είμαστε προφυλαγμένοι ανάμεσα σε δύο ωκεανούς, μακριά απ’ όλους, και τίποτε δεν πρόκειται να μας συμβεί” - άρα τίποτε δεν είναι υπαρξιακής σημασίας για την Αμερική. Ομως η ανάλυση αυτή είναι ανεπαρκής σήμερα και οδηγεί τον Μπάιντεν σε αστόχαστες ενέργειες. Η Αμερική είναι ευάλωτη. Η αντίσταση της ρωσικής οικονομίας [στις δυτικές κυρώσεις] σπρώχνει το αμερικανικό αυτοκρατορικό σύστημα στον γκρεμό. Κανείς, νομίζω, ούτε οι ίδιοι οι Ρώσοι, δεν περίμενε ότι η ρωσική οικονομία θα έδειχνε τέτοια αντοχή στην οικονομική ισχύ του ΝΑΤΟ. Αν η ρωσική οικονομία, με την υποστήριξη της Κίνας, αντέξει επ’ αόριστον στις κυρώσεις και καταφέρει να εξαντλήσει την ευρωπαϊκή οικονομία, τότε ο αμερικανικός νομισματικός και χρηματοοικονομικός έλεγχος του πλανήτη θα καταρρεύσει, και μαζί του θα καταρρεύσει και κάθε πιθανότητα χρηματοδότησης του τεράστιου εμπορικού ελλείμματος των ΗΠΑ. Αρα αυτός ο πόλεμος είναι υπαρξιακής σημασίας και για τις Ηνωμένες Πολιτείες, που δεν μπορούν πια να κάνουν πίσω, και γι’ αυτό δεν πρόκειται να δούμε το τέλος του πολέμου, αν μία από τις δύο πλευρές δεν καταρρεύσει.

● «Οσο υποχωρεί το αυτοκρατορικό σύστημα, τόσο οι ΗΠΑ θα ενισχύουν τη λαβή τους στα αρχικά τους προτεκτοράτα (...) και τις τοπικές ελίτ τους, στα οποία περιλαμβάνω ολόκληρη την Ευρώπη (...) Οι δυτικές εφημερίδες είναι τραγικά αστείες - λένε συνέχεια “η Ρωσία είναι απομονωμένη, η Ρωσία είναι απομονωμένη”! Αλλά αν δείτε τις ψηφοφορίες στον ΟΗΕ, το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού δεν ακολουθεί τη Δύση, που ξαφνικά μοιάζει πολύ μικρή (...) Εμείς οι Ευρωπαίοι συμμετέχουμε στον παγκόσμιο πόλεμο από μακριά, σκοτώνουμε κι εμείς Ρώσους δίνοντας όπλα και χρήματα στην Ουκρανία, χωρίς να κινδυνεύουμε άμεσα οι ίδιοι. Ομως νιώθουμε την πραγματική μας εμπλοκή στον πόλεμο μέσα από τον πληθωρισμό και τις ελλείψεις σε διάφορα αγαθά. Ο πόλεμος είναι ένα τεστ πολιτικής οικονομίας, αποκαλύπτει την οικονομική πραγματικότητα. Η Ρωσία από τη μεριά της έχει ήδη διαμορφώσει μια πολεμική οικονομία, αλλά προστατεύει και τους ανθρώπους της. Αυτό είναι το σκεπτικό πίσω από τη ρωσική αποχώρηση από τη Χερσώνα, το Χαρκοβο και το Κίεβο... Ενώ εμείς μετράμε πόσα τετραγωνικά χιλιόμετρα ανέκτησαν οι Ουκρανοί, οι Ρώσοι περιμένουν πότε θα καταρρεύσουν οι ευρωπαϊκές οικονομίες. Εμείς είμαστε το βασικό τους μέτωπο»!

Πηγή: ergatikosagwnas.gr