Στην πρόσφατη περιοδεία του ΓΓ της ΠΕΝΕΝ, Φώτη Κισκήρα, σε Κέρκυρα – Ηγουμενίτσα αυτός παρακολούθησε την εκτέλεση των δρομολογίων ως συνεχεία της από 06/02/2024 καταγγελίας μας  και έχουμε να προσθέσουμε τα εξής:

Όλα τα δρομολόγια έχουν υπολογιστεί με διαδικασία  φόρτωσης και εκφόρτωσης μισής ώρας κάτι που είναι σχεδόν αδύνατον να επιτευχθεί.

Τις λίγες φόρες  που επιτυγχάνεται οφείλεται στην αύξηση της έντασης της εργασίας από την πλευρά του πληρώματος που όχι μόνο είναι εξουθενωτική, αλλά και αιτία ατυχημάτων που  ενίοτε  συμβαίνουν.

Μισή ώρα επίσης έχει υπολογιστεί  και η προετοιμασία έναρξης εργασιών μαζί με την πρώτη φόρτωση. Το ίδιο ισχύει και  για την τελευταία εκφόρτωση,  τον καθαρισμό και την προσθήκη κάβων για την πολύωρη παραμονή στο λιμάνι .

Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι σε πολλές περιπτώσεις τα πληρώματα να εργάζονται το διάστημα που θα έπρεπε να πραγματοποιούν την ωριαία διακοπή τους και μάλιστα χωρίς να αμείβονται.

Μερικές περιπτώσεις που εντοπιστήκαν είναι οι εξής:  

Τα πλοία «Κέρκυρα Εξπρές»  και «Αγία Θεοδώρα» δεν έκαναν  ωριαία διακοπή σε πολλές περιπτώσεις μέσα στην εβδομάδα.

Από τα παραπάνω συνεπάγεται ότι οι χρόνοι στα διάφορα στάδια της εργασίας έχουν αποφασιστεί  και εγκριθεί αυθαίρετα  και ερήμην των Ναυτεργατών. 

Οι ευθύνες του  Συμβουλίου Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών (ΣΑΣ)  είναι τεράστιες για τα εγκεκριμένα δρομολόγια αφού πλέον είναι αποδεδειγμένο ότι δεν λαμβάνεται υπόψιν ο ανθρώπινος παράγοντας δηλαδή η εντατικοποίηση και η εξουθένωση των πληρωμάτων προκειμένου να εκτελεστούν τα δρομολόγια.

Βαρύτατες επίσης είναι και οι ευθύνες των Λιμενικών Αρχών που οι έλεγχοι τους σχεδόν πάντα αποτυγχάνουν να καταγράψουν την ωμή πραγματικότητα…

Η ΠΝΟ και το Τμήμα Ελέγχου που έχουν πάει δεκάδες φορές στην γραμμή μήπως έχουν να μας πουν κάτι;

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Συνεχίζεται και κλιμακώνεται η εφοπλιστική αυθαιρεσία και η συστηματική παραβίαση των όρων των ΣΣΕ από σειρά Ναυτιλιακών εταιριών στην Ακτοπλοΐα.

Οι αναφερόμενες εταιρίες αποτελούν συνέχεια και άλλων που έχουμε καταγγείλει πρόσφατα ότι καθυστερούν αδικαιολόγητα την καταβολή των μισθών για το μήνα Γενάρη του 2022.

Δυστυχώς αυτή η επαναλαμβανόμενη παραβατικότητα γίνεται ανεκτή από το ΥΕΝ (ΔΝΕΡ), το Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά και την ΠΝΟ που αγναντεύει τα πλοία σε απόσταση λίγων μέτρων και προκλητικά αδρανεί και σιωπά!

Προειδοποιούμε τις εμπλεκόμενες εταιρίες ότι εάν δεν καταβληθούν τα δεδουλευμένα  θα προχωρήσουμε άμεσα στις αναγκαίες κινητοποιήσεις για να επιβάλλουμε την απόλυτη συμμόρφωση των εταιριών αυτών προς την ισχύουσα ΣΣΕ.

Δεν κάνουμε καμία έκπτωση στα Ναυτεργατικά δικαιώματα!

Εδώ και τώρα εξόφληση των δεδουλευμένων!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Το παραπάνω έγγραφο εστάλη στους παρακάτω:

            -Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας

            -Διεύθυνση Ναυτικής Εργασίας

            -Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά

            -Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας            

            -Seajets

            -Zante Ferries

            -ΠΝΟ και Ναυτεργατικά Σωματεία

Η Διοίκηση της Ένωσής μας καταγγέλλει την απρόκλητη και βάρβαρη επίθεση των ΜΑΤ - Υ.Π.τ.Π κατά της ειρηνικής διαδήλωσης που έγινε χθες από συλλογικότητες και αλληλέγγυους έξω από το fast food «McDonald's».

Η συγκέντρωση έγινε με σκοπό την διαμαρτυρία κατά της στήριξης και της βοήθειας που προσφέρει η πολυεθνική επιχείρηση στο Ισραήλ και στον στρατό του κατά του  Παλαιστινιακού λαού.

Η άγρια επίθεση των δυνάμεων καταστολής κατά διαδηλωτών, δημοσιογράφων και αλληλέγγυων έγινε για το πανό που είχαν ανοίξει έξω από το κατάστημα!

Απέναντι σε μερικές δεκάδες διαδηλωτές χρησιμοποιήθηκε πρωτοφανής βία, έγινε χρήση χημικών και κρότου λάμψης, χτύπησαν και ποδοπάτησαν πωλητή του περιοδικού "Σχεδία" ενώ κατέστρεψαν και την τζαμαρία του καταστήματος και εισήλθαν σε αυτό, μέσα στο οποίο υπήρχαν οικογένειες και παιδιά!

Η κυβέρνηση αναβαθμίζει την αστυνομική βία, εντείνει τον αυταρχισμό κατά του εργατικού - λαϊκού - φοιτητικού και αγροτικού κινήματος, επιλέγοντας την καταστολή κατά των αγώνων που αναπτύσσονται από τη μία έως την άλλη άκρη της χώρας μας ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της.

Απατάται οικτρά η κυβέρνηση εάν πιστεύει ότι με την βία, την καταστολή και τις διώξεις θα φρενάρει ή θα οδηγήσει σε υποχώρηση τα μεγάλα κινήματα που είναι σε εξέλιξη αυτή την περίοδο.

Ο λαός μας βρίσκεται κοντά και δίπλα στην Παλαιστινιακή αντίσταση για το σταμάτημα των δολοφονικών ισραηλινών βομβαρδισμών, καταδικάζει την επιθετική ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Μέση Ανατολή και απαιτεί να μην υπάρχει καμία ελληνική εμπλοκή στους σχεδιασμούς ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - Ε.Ε.

Απαιτούμε να αφεθούν ελεύθεροι οι συλληφθέντες και να σταματήσει οποιαδήποτε δικαστική δίωξη εναντίον τους.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

 #Σύνταγμα - #Παλαιστίνη: Καρέ καρέ η απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ - Βίντεο ντοκουμέντο του https://t.co/yDmvPjAIq0 https://t.co/rxP9yYs9AG pic.twitter.com/fDtJe9y3B4

— Η ΑΥΓΗ (@AvgiOnline) February 10, 2024

Οι βιομήχανοι προβάλλουν το κόστος στην παραγωγή για να φρενάρουν τον κατώτατο ενώ διαμαρτύρονται για έλλειψη εργατικών χεριών

Μπήκε ο Φεβρουάριος και ήδη άναψε συζήτηση για την αύξηση του κατώτατου μισθού, η οποία όπως όλα δείχνουν θα ισχύσει πιθανόν από τον Απρίλιο. Εδώ μπαίνει το «δηλητήριο» που ονομάζεται Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ). Είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις της χώρας. Σ’ αυτές εντάσσονται και οι 150 εισηγμένες επιχειρήσεις που το 2022 εμφάνισαν κέρδη σε σχέση με το 2021 τουλάχιστον 300% η καθεμία, αλλά και τα διυλιστήρια με κέρδη άνω του 380%, γεγονός που κατέρριψε το αφήγημα Μητσοτάκη ότι για την ακρίβεια φταίει δήθεν η άνοδος των πρώτων υλών λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και της ανισορροπίας που είχε προκληθεί στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα από την πανδημία.

Για άλλη μία φορά, όπως και το 2010, όταν εισερχόμασταν στη μνημονιακή εποχή, οι βιομήχανοι προβάλλουν το εργατικό κόστος στην παραγωγή προϊόντων για να αντισταθούν στην πενιχρή αύξηση της τάξης του 5% που έχει προκρίνει η κυβέρνηση, προκειμένου σε βάθος τετραετίας ο κατώτατος να προσεγγίσει τα 950 ευρώ μεικτά. Οπως προκύπτει από σχετικές πληροφορίες, αντιπροτείνουν αυξήσεις της τάξης του 3-4%, επιχειρηματολογώντας ότι διαφορετικά δήθεν βάλλεται η διεθνής ανταγωνιστικότητα των ελληνικών βιομηχανιών αφού αυξάνεται το μοναδιαίο κόστος εργασίας.

Σαθρή επιχειρηματολογία

Για να διανθίσουν δε αυτήν τη θεώρηση επιχειρηματολογούν ότι τα παραγόμενα προς εξαγωγή προϊόντα επιβαρύνονται τα μέγιστα από το ενεργειακό κόστος ρεύματος αλλά και το μεταφορικό κόστος λόγω της αύξησης των υγρών καυσίμων. Βέβαια σε όλο αυτό επιμένουν ότι δεν χρειάζεται τέτοια αύξηση, δεδομένου ότι εκείνοι έδωσαν αυξήσεις της τάξης του 8-10% σε εξειδικευμένα στελέχη (λες και ο κατώτατος που αφορά τους ανειδίκευτους έχει σχέση με το επιστημονικό προσωπικό). Μάλιστα το πάνε κι ένα βήμα παρακάτω καθώς θέλουν να αποτρέψουν τους εξειδικευμένους μισθωτούς από το να ζητούν μεγαλύτερες αυξήσεις λόγω της αύξησης του κατώτατου μισθού.

Από την άλλη, με θράσος που ξεχειλίζει ζητούν από την κυβέρνηση να πάρει μέτρα (δηλαδή να επιβαρυνθεί ο πολίτης διά των φόρων που πληρώνει) για να ανατραπεί η φυγή προσωπικού στο εξωτερικό (brain drain), που έχει κυρίαρχη – ίσως και μοναδική– αιτία τις χαμηλές αμοιβές σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη για τις ίδιες θέσεις. Αυτές ακριβώς οι χαμηλές αμοιβές έχουν δημιουργήσει από το 2010 το φαινόμενο του brain drain.

Τη χαρακτηριστική βολή στην αγορά εργασίας έδωσε τον Ιούλιο του 2021 η θεσμοθέτηση από τον Κωστή Χατζηδάκη του ελαστικού οκταώρου με τις τσάμπα υπερωρίες έναντι ρεπό, που μείωσε τις ετήσιες αμοιβές κατά 20%. Ετσι, μετά τον Ιούλιο του 2021 έλαβαν τη μορφή τέλειας καταιγίδας οι μαύρες τρύπες σε κλάδους της οικονομίας όπως ο τουρισμός (περισσότερες από 100.000 κενές θέσεις), οι κατασκευές (περί τις 200.000 κενές θέσεις), η αγροτική παραγωγή (περισσότερες από 300.000 οι κενές θέσεις σε εργάτες γης), τα σουπερμάρκετ (περί τις 8.000-10.000) αλλά και στη βιομηχανία (άγνωστος αριθμός κενός θέσεων). Είναι δηλωτική της κατάστασης η επιστολή της προέδρου του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ελλάδας (ΣΒΕ) Λουκίας Σαράντη προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η οποία επισημαίνει ότι το πρώτο βασικό ζήτημα που απασχολεί τη βιομηχανία είναι η αδυναμία εξεύρεσης κατάλληλου προσωπικού!

«Μυρίζει» 2010

Ηταν καλοκαίρι του 2010 όταν ο ΣΕΒ μαζί με την τότε κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου και ενάντια σε όλους τους υπόλοιπους εργοδοτικούς φορείς-κοινωνικούς εταίρους –η σημερινή Ελληνική Συνομοσπονδία Εμπορίου & Επιχειρηματικότητας (ΕΣΕΕ) και η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας (ΓΣΕΒΕΕ)– ξεκίνησαν διά του τότε υπουργού Εργασίας Ανδρέα Λοβέρδου τις περικοπές εργασιακών δικαιωμάτων. Αυτές γιγαντώθηκαν τον Φεβρουάριο του 2012 από την κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου με υπουργό Εργασίας τον Γιώργο Κουτρουμάνη. Πλέον στο 2023 (αισχροκέρδεια) για άλλους λόγους σε σχέση με το 2010 (μείωση εισοδήματος) έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα, που δεν είναι άλλο από τη μείωση της αγοραστικής δύναμης σε τέτοιο βαθμό που δημιουργεί φαινόμενα μείωσης του πραγματικού τζίρου των επιχειρήσεων.

Είναι χαρακτηριστικό προς τούτο το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν οι εμπειρογνώμονες του πάντα έγκυρου Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ/ΓΣΕΕ), το οποίο δεικνύει ότι από το πρώτο τρίμηνο του 2023 κι έπειτα η πραγματική κατανάλωση είναι ουσιαστικά στάσιμη λόγω του κύματος ακρίβειας που διάβρωσε την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών. Σε μια πραγματική οικονομία όπως η ελληνική, που στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην κατανάλωση, αυτό φέρνει δραματικές εξελίξεις για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Για να αλλάξει αυτό θα πρέπει οι αυξήσεις στους μισθούς να είναι τέτοιες που να καλύπτουν την αισχροκέρδεια στα ενδιάμεσα στάδια της εφοδιαστικής αλυσίδας. Ωστόσο ο παραγωγός πατάσσεται, με αποτέλεσμα να έχουν βγει στον δρόμο οι αγρότες, και ο καταναλωτής πληρώνει μια υπέρογκη αύξηση τιμών, διότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται να κάνει ουσιαστικούς ελέγχους στο όνομα της φορομπηχτικής διά του ΦΠΑ ανάπτυξης του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος (ΑΕΠ).

Η αλήθεια της στατιστικής

Εδώ εισέρχεται η ανάλυση της πραγματικότητας διά των αριθμών. Αξία έχει η σύγκριση με το 2009, προτού η Ελλάδα υποστεί στον ιδιωτικό τομέα τις περικοπές που πρότεινε τότε o ΣΕΒ και προώθησαν οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου. Τότε το αφήγημα ήταν ότι η μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας θα πυροδοτούσε αφενός μείωση της τιμής των παραγόμενων προϊόντων που θα διατίθεντο στην ελληνική αγορά, αφετέρου έκρηξη εξαγωγών και με αυτό τον τρόπο θα καλυπτόταν η εσωτερική υποτίμηση σε δημόσιο αλλά και ιδιωτικό τομέα που επέφερε τεράστια μείωση της αγοραστικής δύναμης. Τότε οι δυσμενείς συνέπειες ήταν πολυεπίπεδες και η αύξηση των εξαγωγών ήταν αναιμική. Ετσι καταστράφηκε η ελληνική πραγματική οικονομία και οδηγηθήκαμε στο «πνίξιμο» της κοινωνίας.

Ομως πάνω στην καταστροφή της κοινωνίας και της κοινωνικής ασφάλισης κάποιοι κέρδισαν. Αυτοί ήταν οι βιομήχανοι. Σύμφωνα με ανάλυση που δημοσιεύτηκε το 2018 από τον τότε εμπειρογνώμονα του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ Ηλία Ιωακείμογλου, η πρωτοφανής μείωση μισθών στην ελληνική οικονομία από το 2010 και η μη επένδυση σε πάγιο κεφάλαιο δεν έφεραν αντίστοιχη πτώση στις τιμές των προϊόντων της βιομηχανίας αλλά αύξηση των περιθωρίων κέρδους. Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τον Ηλ. Ιωακείμογλου, στην περίπτωση της μεταποιητικής βιομηχανίας και της ευρύτερης βιομηχανίας (εκτός οικοδομών και άλλων κατασκευών) οι εγχώριες τιμές δεν ακολούθησαν τη ραγδαία μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας: συγκεκριμένα στη μεταποίηση η πτώση του δείκτη τιμών την περίοδο 2010-16 δεν υπερέβη το 3%, ενώ η μείωση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος ανήλθε σε 37,5%.

Για να μιλήσουμε σε απόλυτα νούμερα αναφορικά με τις αμοιβές, το μέσο εισόδημα των εργαζομένων είχε μετρηθεί το 2009 στα 1.420 ευρώ (μεικτά), ενώ μαζί με τις αυξήσεις του 2023 πλέον ο μέσος μισθός ανέρχεται σε 1.038 ευρώ (μεικτά), που σημαίνει μείωση 27% το 2023 σε σχέση με το 2009.

Οι απώλειες

Αν κάποιος δει τα μεγέθη αυτής της τότε εσωτερικής υποτίμησης, εύκολα φτάνει στο συμπέρασμα ότι η μείωση των μισθών επέφερε ίδια ποσοστιαία μείωση σε όλους τους κλάδους και στο ΑΕΠ (εξαιρουμένων των βιομηχάνων, που πολλαπλασίασαν τα κέρδη τους και τις τιμές των προϊόντων χωρίς να προβούν σε επενδύσεις πάγιου κεφαλαίου).

G Συνολικά από το 2009 μέχρι το 2014 το οργανωμένο εμπόριο των τροφίμων απώλεσε το 26,1% του τζίρου του. Συγκριμένα, ενώ ο τζίρος το 2009 ανερχόταν σε 11,5 δισ. ευρώ, κατακρημνίστηκε στα 8,5 δισ. ευρώ το 2014. G Στο 20% υπολογίστηκαν οι απώλειες στον όγκο των πωληθέντων για την ένδυση από το 2009 μέχρι και το 2014. Σε απόλυτους αριθμούς από τα 15 δισ. ευρώ μειώθηκε στα 12 δισ. ευρώ. G Απώλειες της τάξης του 30-40% είχε καταγράψει και ο κλάδος της εστίασης μεταξύ 2009 και 2014, καθότι υπολογίζεται ότι από 2,5 δισ. ευρώ συνολικά έσοδα το 2009, εισπράχθηκε από τις επιχειρήσεις 1,8 δισ. ευρώ το 2014.

Την πλήρωσαν το ΑΕΠ και το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης

Εκεί που καταγράφηκαν δραματικές απώλειες ήταν στο ασφαλιστικό σύστημα αλλά και το ΑΕΠ. Η μείωση των εισοδημάτων για να κερδίζουν αυξάνοντας τις τιμές οι βιομήχανοι χωρίς να επενδύουν σε πάγιο κεφάλαιο (μηχανήματα κ.λπ.) επέφερε απώλειες της τάξης του 1,15 τρισ. ευρώ από το 2010 έως το 2023. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Ageing Working Group (Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής της Κομισιόν) τα προσδοκώμενα έσοδα της ελληνικής οικονομίας σε αυτά τα 13 έτη θα ανέρχονταν στα 3,7 τρισ. ευρώ. Αντίθετα, τα έσοδά μας ανήλθαν από το 2010 έως το 2023 στα 2,6 τρισ. ευρώ. Οσον αφορά το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, αν συνυπολογίσουμε τη μέση μείωση εισοδήματος των εργαζομένων κατά 27%, τη μείωση του εργατικού δυναμικού κατά 6,9% και την αύξηση της ανεργίας που άγγιξε το 29% μαζί με τη σωρευτική απώλεια 90 δισ. ευρώ στους συνταξιούχους που δεν θα επερχόταν αν δεν είχαμε τη διαδικασία της εσωτερικής υποτίμησης, τότε οι απώλειες από ασφαλιστικές εισφορές στο διάστημα 2010-23 ανέρχονται στα 122 δισ. ευρώ.

Πηγή: documentonews.gr