Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Superferry: Εντυπωσιακό ρεμέτζο διάρκειας 3 λεπτών στην Τήνο! (Βίντεο)
Ακόμη ένα εντυπωσιακό ρεμέτζο διάρκειας μόλις τριών λεπτών στο λιμάνι της Τήνου.
Το Superferry, έχοντας αποπλεύσει από την Μύκονο, προσέγγισε το λιμάνι της Τήνου πραγματοποιώντας μια γρήγορη δεξιόστροφη μανούβρα δένοντας με ακρίβεια στο λιμάνι του νησιού.
Πηγή: e-nautilia.gr
Αυτές είναι οι Συνδικαλιστικές οργανώσεις που κατέρχονται σε απεργία στις 28 Φλεβάρη
ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ
Αγρινίου
Αθήνας
Αμαλιάδας
Άρτας
Βόλου
Βόρειου Συγκροτήματος Δωδεκανήσου
Ελασσόνας
Εύβοιας
Ζακύνθου
Ημαθίας "Γιώργος Βουτυράς"
Θεσπρωτίας
Θήβας
Ιωαννίνων
Καρδίτσας
Κέρκυρας
Κεφαλονιάς και Ιθάκης
Κομοτηνής
Κορίνθου
Λακωνίας
Λαμίας
Λάρισας
Λαυρίου - Αν. Αττικής
Λευκάδας
Λιβαδειάς
Ορεστιάδας
Παλλεσβιακό
Πάτρας
Πειραιά
Σαλαμίνας
Σάμου
Τρικάλων
Φωκίδας
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ
Πανελλήνια Ομοσπονδία Λογιστών
Ομοσπονδία Εργαζομένων Φαρμακευτικών και Συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας
Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στην Ειδική Αγωγή (ΠΟΜΕΕΑ)
Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών
Πανελλήνια Ομοσπονδία Σιδηροδρομικών
Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδας
Ομοσπονδία Μισθωτών Τύπου & Βιομηχανίας Χάρτου
Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας
Ομοσπονδία Οικοδόμων και Εργαζομένων στα Συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας
Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Κλωστοϋφαντουργίας – Ιματισμού – Δέρματος Ελλάδας
Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Χημικής Βιομηχανίας Ελλάδος
Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος Ακροάματος
Πανελλαδική Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Εμφιαλωμένων Ποτών
Ομοσπονδία Ηλεκτρολόγων Ελλάδος (στάση εργασίας)
Απόφαση έχει πάρει η ΑΔΕΔΥ όπως και όλες οι Ομοσπονδίες του Δημόσιου Τομέα μεταξύ των οποίων:
Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Υπ. Γεωργίας (ΠΟΣΕΥΓ)
Ομοσπονδία Συλλόγων Υπαλλήλων Αιρετών Περιφερειών Ελλάδας (ΟΣΥΑΠΕ)
Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Αποκεντρωμένων Διοικήσεων Ελλάδας
Ομοσπονδία Υπαλλήλων τ. Υπουργείου Ανάπτυξης, τομείς Βιομηχανίας, Ενέργειας
Ομοσπονδία Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης
Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος (ΟΕΝΓΕ)
Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ)
Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος (ΔΟΕ)
Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΠΟΕ-ΟΤΑ)
Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΠΟΣΕ ΕΦΚΑ)
ΣΩΜΑΤΕΙΑ - ΣΥΛΛΟΓΟΙ
ΕΜΠΟΡΙΟ - ΙΔΩΤΙΚΟΙ
Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λαυρεωτικής
Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας
Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων και Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Φθιώτιδας
Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αθήνας
Συνδικάτο ιδιωτικών Υπαλλήλων Νομού Πιερίας «Η ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ»
Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων & Εμποροϋπαλλήλων Ν. Ξάνθης
Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηρακλείου
Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων - Ιδιωτικών Υπαλλήλων Καβάλας
Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων - Εμποροϋπαλλήλων Δράμας
Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων – Ιδιωτικών Υπαλλήλων Περιοχής Αλεξανδρούπολης – Φερών – Σουφλίου «Η ΕΝΟΤΗΤΑ»
Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων - Ιδιωτικών Υπαλλήλων Κομοτηνής
Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ημαθίας – Πέλλας
Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων Ιδιωτικού Τομέα Νομού Ζακύνθου
Κερκυραϊκός Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων
Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αργολίδας
Σύνδεσμος Υπαλλήλων Εμπορικών Καταστημάτων Ιδιωτικών Επιχειρήσεων Πειραιά
Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Φωκίδας
Σωματείο Εργαζομένων στις εμπορικές επιχειρήσεις και υπηρεσίες στα καταστήματα και Α.Ε. Ν. Αρκαδίας
Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λιβαδειάς
Σωματείο Καθαριστών – Καθαριστριών Πειραιά και Νήσων
Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων Χανίων
Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων Και Ιδιωτικών Υπαλλήλων Χίου
Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Πρέβεζας
ΕΝΕΡΓΕΙΑ
Σωματείο Εργαζομένων στην Ενέργεια Νομών Αττικής – Βοιωτίας – Εύβοιας – Κορινθίας
Σωματείο Εργαζομένων στην Ενέργεια Νομών Πελοποννήσου
ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Σύλλογος Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση Ν. Αττικής "Ο ΒΥΡΩΝ"
Σωματείο Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Θράκης
Σωματείο Εργαζομένων στους Ιδιωτικούς Παιδικούς Σταθμούς Αθήνας – Πειραιά και περιχώρων
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος
Σωματείο Εργαζομένων στο Θέαμα Ακρόαμα
ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ
Συνδικάτο Οικοδόμων και Εργαζομένων στα Δομικά Υλικά και στις Κατασκευές Αθήνας
Συνδικάτο Οικοδόμων Λαυρεωτικής
Συνδικάτο Ηλεκτρολόγων Ν. Αττικής
Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών
Σωματείο Εργατοτεχνιτών Οικοδόμων Καρλοβάσου
Ένωση Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Αλεξανδρούπολης και Περιφέρειας
Σωματείο Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Ν. Καβάλας
Συνδικάτο Εργατοτεχνιτών Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Ν. Καρδίτσας
Συνδικάτο Οικοδόμων & Συναφών Επαγγελμάτων Ν. Κοζάνης
Συνδικάτο Κατεργασίας Ξύλου Αττικής
Πανελλήνιο Σωματείο Χειριστών Γεωτρυπανιστών – Μηχανημάτων – Τεχνικών έργων
Συνδικάτο Οικοδόμων & Συναφών Επαγγελμάτων Ρεθύμνου
Σωματείο Οικοδόμων Επαρχίας Ελασσόνας
Συνδικάτο Οικοδόμων & Εργαζομένων στα Δομικά Υλικά & στις Κατασκευές Ν. Θεσσαλονίκης
Συνδικάτο Κατεργασίας Ξύλου Ν. Θεσσαλονίκης
Συνδικάτο Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Ν. Μεσσηνίας
Συνδικάτο Οικοδόμων Πάτρας
Ένωση Οικοδόμων & Εργαζομένων στα Συναφή Επαγγέλματα Ν. Αιτωλοακαρνανίας
Συνδικάτο Οικοδόμων Λάρισας
Συνδικάτο Οικοδόμων Κέρκυρας
Συνδικάτο Οικοδόμων Ν. Χανίων
Συνδικάτο Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Ν. Ηρακλείου
Συνδικάτο Οικοδόμων Λευκάδας
Συνδικάτο Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Ν. Άρτας
Συνδικάτο Οικοδόμων Γρεβενών
Συνδικάτο Οικοδόμων Ιωαννίνων
Συνδικάτο Οικοδόμων Ν. Ηλείας
Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων Εργοστασίου Κατεργασίας Ξύλου Φ. Α. Μουρίκης «Αγία Τριάδα» (Κόρινθος)
Σωματείο Ναυπηγοξυλουργών και Κατεργασίας Ξύλου Ν. Αττικής
Ένωσης Μηχανοξυλουργών Επιπλοποιών και Εργατών Κατεργασίας Ξύλου Λάρισας
Συνδικάτο Οικοδόμων Θήβας
Συνδικάτο Εργατοτεχνιτών Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Ν. Φθιώτιδας
Συνδικάτο Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Ν. Χαλκιδικής
Σωματείο Εργατοτεχνιτών Οικοδόμων Επαρχίας Λιβαδειάς
Σωματείο Δασεργατών Μακεδονίας – Θράκης & Θεσσαλίας
Σωματείο Εργατοτεχνιτών Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Καλύμνου
Συνδικάτο Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Ικαρίας
Σωματείο Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Σκοπέλου
Σωματείο Εργατοτεχνιτών Οικοδόμων Αιγίου
Σωματείο Εργατοτεχνιτών Οικοδόμων Ναούσης και Περιφέρειας
Συνδικάτο Οικοδόμων Επαρχίας Φαρσάλων
Σωματείο Εργατοτεχνιτών Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Ρόδου
Συνδικάτο Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Νομού Ευβοίας
Σωματείο Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων στην KNAUF ΑΒΕΕ
ΛΟΓΙΣΤΕΣ
Ένωση Λογιστών Ελεγκτών Περιφέρειας Αττικής
Σωματείο Εργαζομένων ΣΟΛ
Σωματείο Εργαζομένων Deloitte
Σωματείο Λογιστών Θεσσαλονίκης
Σωματείο Λογιστών Λάρισας
Σωματείο Λογιστών Τρικάλων
ΜΕΤΑΛΛΟ
Συνδικάτο Εργατ/λων Μετάλλου Αττικής και Εργαζομένων Ναυπηγ/κης Βιομηχανίας Ελλάδας
Σωματεία Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ
ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής Ν. Αττικής
Σωματείο Εργαζομένων στην Vodafone - 360 Connect - Λ.Θ
Σωματείο Εργαζομένων NOKIA
Σωματείο Εργαζομένων Cosmote E-Value Αττικής
ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ - ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟΣ
Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Επισιτισμού - Τουρισμού - Ξενοδοχείων και Συναφών Επαγγελμάτων Ν. Αττικής
Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ
Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο Grande Bretagne
Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο Λυκαβηττός
Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο STANLEY
Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο Royal Olympic
Σωματείο Εργαζομένων Select Service Partner Ν. Αττικής
Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο Athens Marriott
Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο ΖΑΦΟΛΙΑ
Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο Intercontinental
Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο King George
Σωματείο Εργαζομένων στο Ξενοδοχείο «Novotel»
Σωματείο Εργαζομένων στις Τουριστικές Επιχειρήσεις Κάστρου και Περιφέρειας (Κάστρου – Αμαλιάδας)
Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Επισιτιστικών Τουριστικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης – Πιερίας – Χαλκιδικής
Σωματείο Επισιτισμού – Τουρισμού Καβάλας
Σωματείο Εργαζομένων στην EFOOD
ΤΡΟΦΙΜΑ ΠΟΤΑ
Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών Ν. Αττικής και Νήσων
Σωματείο Εργαζομένων TASTY FOODS
Σωματείο Εργαζομένων EMFI(πρώην ΕΒΓΑ)
Κλαδικό Συνδικάτο Εργαζομένων Ποτών Τροφίμων Ν. Αχαΐας
Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών Αργολίδας – Κορινθίας
Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων & Ποτών Νομού Μεσσηνίας
Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων & Ποτών Τρικάλων
Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων & Ποτών Ημαθίας – Πέλλας
Κλαδικό Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων & Ποτών Μακεδονίας
Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων & Ποτών Άρτας Πρέβεζας
Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων & Ποτών Ηρακλείου
Σωματείο Εργαζομένων ΝΗΡΕΥΣ Α.Ε. Ιχθυοκαλλιέργειες Αιτωλοακαρνανίας
Συνδικάτο Ιχθυοκαλλιεργειών Τροφίμων Ποτών Ν. Θεσπρωτίας
Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων & Ποτών Βοιωτίας
Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων & Ποτών Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης
Συνδικάτο Εργαζομένων ΧΗΤΟΣ Γιάννενα
Συνδικάτο Εργαζομένων ΙΟΝ Άρτας
Συνδικάτο Τροφίμων & Ποτών Εύβοιας
Σωματείο Εργαζομένων HQF (ΜΙΜΙΚΟΣ)
Σωματείο Εργαζομένων στο Εργοστάσιο ΠΑΥΛΙΔΗ της MONDELEZ HELLAS Α.Ε.
Σωματείο Εργαζομένων στις Πτηνοτροφικές Επιχειρήσεις ΚΕΛΑΪΔΙΤΗΣ ΕΠΕ, ΣΚΑΛΕΖΑ, ΜΑΖΑΡΑΚΙ
Σωματείο Προσωπικού Ελληνικής Εταιρείας Εμφιάλωσης Coca-Cola Αθήνας
Σωματείο Εργαζομένων Ολυμπιακής Ζυθοποιίας ΑΕ Εργοστασίου Θεσσαλονίκης (ΜΥΘΟΣ)
Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων & Ποτών Ν. Ιωαννίνων
Σωματείο Εργαζομένων ΝΗ.ΣΕΛ.ΑΝ
ΤΥΠΟΣ - ΧΑΡΤΙ
Συνδικάτο Τύπου και Χάρτου
Σωματείο Εργαζομένων στην Επιχείρηση ¨ΑΦΟΙ ΒΛΑΧΟΥ¨
Ένωση προσωπικού Πρακτορείων Εφημερίδων Αθηνών
ΦΑΡΜΑΚΟ
Συνδικάτο Εργαζομένων Φαρμάκου- Καλλυντικού & Συναφών Επαγγελμάτων Αττικής – Πειραιά & Νήσων
Σωματείο Εργαζομένων στην επιχείρηση BoehringerIngelheim Ελλάς ΑΕ
Σωματείο Εργαζομένων της L’ Oreal Hellas
Σωματείο Εργαζομένων Ομίλου ΠΕΙ.ΦΑ.ΣΥΝ
Σωματείο Εργαζομένων Pfizer
Συνδικάτο Εργαζομένων Φαρμάκου- Καλλυντικού & Συναφών Επαγγελμάτων Ν. Ηπείρου
Συνδικάτο Εργαζομένων Φαρμάκου- Καλλυντικού & Συναφών Επαγγελμάτων Ν. Φθιώτιδας
Σωματείο Εργαζομένων ΦΑΜΑΡ
Σωματείο Εργαζομένων DEMO
Συνδικάτο Εργαζομένων Φαρμάκου Καλλυντικού & Συναφών Επαγγελμάτων Κ. Μακεδονίας
Συνδικάτο Εργαζομένων Φαρμάκου- Καλλυντικού & Συναφών Επαγγελμάτων Ν. Λάρισας
Συνδικάτο Εργαζομένων Φαρμάκου- Καλλυντικού & Συναφών Επαγγελμάτων Πάτρας
ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟ
Σωματείο Εργαζομένων Χρηματοπιστωτικών και Συναφών Επιχειρήσεων Ν. Αττικής
Σωματείο Εργαζομένων NEXI (πρώην First Data)
Σωματείο Εργαζομένων ΜΕΛΛΟΝ
Σωματείο Εργαζομένων Εθνικής Τράπεζας (ΣΕΕΤ)
ΥΔΡΕΥΣΗ
Σύλλογος Προσωπικού ΕΥΔΑΠ
Σωματείο Εργαζομένων ΕΥΑΘ
ΧΗΜΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
Πανελλαδική Ένωση Εργατοτεχνικού και Υπαλληλικού Προσωπικού Ελαιουργοσαπωνοποιείων – Πυρηνελαιουργείων – Σπορελαιουργείων – Καλλυντικών – Απορρυπαντικών και Εργατοτεχνικού και Υπαλληλικού Προσωπικού Χημικής Βιομηχανίας Νομού Αττικής
Σωματείο Εργαζομένων στα Πετρέλαια Καβάλας
ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑ – ΙΜΑΤΙΣΜΟΣ – ΔΕΡΜΑ
Σωματείο Εργαζομένων στη νηματουργία Βαρβαρέσος (Ημαθία)
ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ – ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΕΣ
Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Ταχυδρομείων – Ταχυμεταφορών Ν. Αττικής
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ (ΟΔΗΓΟΙ)
Σωματείο Εργαζομένων στις προβλήτες I και II της COSCO (ΕΝΕΔΕΠ)
Σωματείο Επαγγελματιών Οδηγών Αττικής - Βοιωτίας & Νήσων Αργοσαρωνικού
Πανελλήνια Ένωση Προσωπικού Έλξης
ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΕΣ
Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού - ΠΕΜΕΝ
Πανελλήνια Ένωση Κατώτερων Πληρωμάτων Μηχανής Ε.Ν. - "Ο ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ"
Πανελλήνια Επαγγελματική Ένωση Μαγείρων Ε.Ν. – ΠΕΕΜΑΓΕΝ
Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού - ΠΕΝΕΝ
ΟΤΑ
Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής
Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Γαλατσίου
Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Ηλιούπολης
Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Αμαρουσίου
Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Αγίων Αναργύρων - Καματερού
Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Καισαριανής
Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Περάματος
Σωματείο Εργαζομένων Δήμων Ελευσίνας – Ασπροπύργου – Μάνδρας – Ειδυλίας
Σωματείο Οδηγών Μηχανικών & Εργατοτεχνιτών Δήμου Πειραιά
Σύλλογος Εργαζομένων στους ΟΤΑ Α Βαθμού Νομού Πρέβεζας
Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ & Δημοτικών Επιχειρήσεων Νομού Θεσσαλονίκης
Σύλλογος Εργαζομένων Δήμου Καλαβρύτων
ΔΗΜΟΣΙΟ
Σύλλογος Υπαλλήλων Υπουργείου Γεωργίας Ν. Αττικής
Σωματείο Εργαζομένων στην εταιρία «ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ» Α.Ε.
Πανελλήνιο Σωματείο Έκτακτου Προσωπικού Υπ. Πολιτισμού
Σύλλογος Ειδικού Τεχνικού Εργαστηριακού Προσωπικού -Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου
Σύλλογος Μονίμων Υπαλλήλων Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων
Σύλλογος Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής
ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Αν Αττικής "Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ"
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε "Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ"
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Βύρωνα - Καισαριανής - Παγκρατίου "ΡΟΖΑ ΙΜΒΡΙΩΤΗ"
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Κερατσινίου "ΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΜΠΙΔΗΣ"
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Χαϊδαρίου
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Σαλαμίνας
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Αγίων Αναργύρων
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Ηλιούπολης "Μ. ΠΑΠΑΜΑΥΡΟΣ"
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Θουκυδίδης
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Κορυδαλλού – Αγίας Βαρβάρας
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Φαλήρου
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Ελευσίνας
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Ικαρίας Φούρνων
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Λήμνου
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Φωκίδας
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Χίου
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Σικυώνας - Ξυλοκάστρου
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Κορίνθου
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Σάμου
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Αργοσαρωνικού
ΕΛΜΕ Πειραιά
ΕΛΜΕ Λήμνου
ΕΛΜΕ Κεφαλονιάς- Ιθάκης
ΕΛΜΕ Ζακύνθου
ΕΛΜΕ Β.Σ. Δωδεκανήσου
ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
Σωματείο Εργαζομένων Εργαστηρίων Ειδικής Αγωγής «Μαργαρίτα»
Σωματείο Εργαζομένων σε Μονάδες Ιδρύματα Σχολεία Ειδικής Αγωγής (ΣΕΜΙΣΕΑ)
ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ
Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών Πειραιώς (ΕΙΝΑΠ)
Σωματείο Εργαζομένων Νοσοκομείου ΜΕΤΑΞΑ
Σωματείο Εργαζομένων Γ.Ν.Ε. Θριάσιο
Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων ΨΝΑ Δαφνί
Σωματείο Εργαζομένων Νοσοκομείου Ευαγγελισμός
Σωματείο Εργαζομένων Νοσοκομείου ΚΑΤ
Σωματείο Εργαζομένων Νοσοκομείου Αλεξάνδρα (ΣΕΝΑ)
Σωματείο Εργαζομένων Νοσοκομείου Λέρου
Σωματείο Εργαζομένων Νοσοκομείου Σάμου
Σωματείο Εργαζομένων Νοσοκομείου Ναυπλίου
Σωματείο Εργαζομένων Νοσοκομείου Θήβας
Σωματείο Εργαζομένων Νοσοκομείου Χίου
Σωματείο Εργαζομένων Νοσοκομείου Κω
Σωματείο Εργαζομένων Νοσοκομείου Καλύμνου
Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Θεσσαλονίκης
Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Πέλλας
Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Ημαθίας
Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Σερρών
Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Αχαΐας
Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Καρδίτσας
Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Τρικάλων
Ένωση Γιατρών Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας
Ένωση Γιατρών Νοσοκομείου Θήβας
Ένωση Γιατρών Νοσοκομείου Λέρου
Πηγή: pamehellas.gr
ΝΑΥΑΓΙΟ ΣΤΗΝ ΠΥΛΟ: “ΜΑΣ ΑΦΗΝΑΝ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΚΙ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΑΜΕ ΜΑΣ ΕΠΝΙΞΑΝ
Oι επιζώντες του ναυαγίου στη Πύλο και οι συγγενείς των θυμάτων δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσουν – Οι ζωές τους σημαδεύτηκαν από αυτό το γεγονός. Το NEWS 24/7 μίλησε με έναν διασωθέντα: Η μαρτυρία του έχει τη μεγαλύτερη βαρύτητα κι είναι κρίσιμο να ακούγεται.
Οχτώ μήνες μετά το ναυάγιο ανοιχτά της Πύλου με τους/τις εκατοντάδες νεκρούς/ες και τις εύλογες αιτιάσεις για τους χειρισμούς του Λιμενικού, το ελληνικό κράτος έχει ξεκάθαρα επιλέξει τη στρατηγική της λήθης. Δεν αναμοχλεύει το θέμα, δεν το συζητά, δεν κινεί ουσιαστικές διαδικασίες, δεν αναζητά, ούτε αποσαφηνίζει το τι συνέβη και φτάσαμε σε μια τέτοια ανείπωτη τραγωδία. Προφανώς η λήθη είναι βολική για να σκεπάσει τις ευθύνες, οι οποίες έχουν καταδειχθεί από πλήθος στοιχείων και μαρτυριών. Η λήθη παράλληλα είναι διαβρωτική για την ίδια την κοινωνία, για τη συνείδηση της, για την εξοικείωση της με τη φρίκη και την ανεκτικότητα απέναντι στη βαναυσότητα. Δε μπορούν όμως όλοι και όλες να ξεχάσουν. Πρώτα και κύρια δεν μπορούν να ξεχάσουν οι επιζώντες του ναυαγίου και οι συγγενείς των θυμάτων. Οι ζωές τους σημαδεύτηκαν από αυτό το γεγονός. Δεν θα είναι ποτέ ξανά οι ίδιες. Ο δικός τους λόγος έχει τη μεγαλύτερη βαρύτητα και είναι κρίσιμο να ακούγεται και να του αποδίδεται η δέουσα προσοχή.
Ο Χ. είναι ένας από τους 104 επιζώντες του ναυαγίου και ένας εκ των 47 μηνυτών. Με την επίγνωση της επωδυνότητας που έχει η διήγηση του τραυματικού συμβάντος, αποφάσισε να μιλήσει για όσα πέρασε και για τη σημερινή του κατάσταση, ακριβώς για να υπενθυμίσει την ανοιχτή εκκρεμότητα της Πολιτείας με το κράτος δικαίου.
«Κατάγομαι από την Αίγυπτο. Ήθελα να πάω στην Ευρώπη και γι’ αυτό έδωσα 3500 ευρώ σε διακινητή για να με βοηθήσει να ταξιδέψω. Μας πήγαν στη Λιβύη. Όταν φτάσαμε ήρθε μια παραστρατιωτική ομάδα με όπλα, μας έκλεψαν όλα τα πράγματα κι έφυγαν. Μετά μείναμε για 10 μέρες σε μια αποθήκη. Ήταν οι πιο μαύρες μέρες της ζωής μου. Τώρα που το σκέφτομαι, συνειδητοποιώ πως από την αρχή μέχρι το τέλος ήταν ένα ταξίδι θανάτου. Μας πήρε ένα φορτηγό και μας οδήγησε στην έρημο, τρέχαμε μισή ώρα και φτάσαμε στη θάλασσα. Εκεί ήταν συγκεντρωμένος πολύς κόσμος, υπήρχαν δύο μικρές βάρκες έξω που μετέφεραν τους ανθρώπους στο αλιευτικό. Όποιος αντιδρούσε και δεν ήθελε να ανέβει, τον απειλούσαν πως θα τον σκοτώσουν. Μέσα στο πλοίο μας έβαλαν σε συγκεκριμένες θέσεις. Εμένα με πήγαν στα ψυγεία, στο κάτω επίπεδο. Έμεινα εκεί πέντε μέρες και βγήκα μόνο την τελευταία μέρα πριν το ναυάγιο».
Τώρα που το σκέφτομαι, συνειδητοποιώ πως από την αρχή μέχρι το τέλος ήταν ένα ταξίδι θανάτου.
Ο χώρος που κάναμε τη συνέντευξη ήταν ένα μικρό γραφείο. Ο Χ. μου είπε πως τα ψυγεία, εκεί που βρίσκονταν με πολλά ακόμα άτομα, είχαν λίγο μεγαλύτερη έκταση. Και κάποια στιγμή μάζεψε τα πόδια του στο σώμα τους σχηματίζοντας μια στάση ερωτηματικού για να δείξει σε ποια στάση χρειάστηκε να περάσει εκείνες τις πέντε μέρες.
«Δε μπορούσαμε καν να απλώσουμε τα πόδια μας. Υπήρχαν μόνο δύο μικρές τρύπες πάνω απ’ όπου έμπαινε αέρας. Υπολογίζω ότι ήμασταν περίπου 350 άτομα εκεί κάτω, οι περισσότεροι Πακιστανοί. Ήταν μια συνθήκη πραγματικής ασφυξίας. Εννοείται πως την ανάγκη μας την κάναμε σ’ ένα μπουκάλι και το αφήναμε δίπλα μας. Την πρώτη μέρα είχε λίγο νερό, μετά τελείωσε. Έφεραν νερό από τη δεξαμενή του κινητήρα που δεν ήταν ούτε για να πλύνεις τα πόδια σου, εμείς αναγκαστικά βάζαμε τη μπλούζα μας και πίναμε.
Ξεκίνησε ο κόσμος να λιποθυμάει, εγώ δεν άντεχα καθόλου. Με βοήθησαν κάποια άτομα με τα χέρια τους να φτάσω την τρύπα και να βγω έξω. Δεν υπήρχε πλέον ούτε φαγητό, ούτε νερό, έβγαζα τη μπλούζα μου, την έβαζα στη θάλασσα, την άπλωνα στο κεφάλι μου και έβρεχα το στόμα μου. Εκείνη την ημέρα πέθαναν δυο άτομα, ένας Πακιστανός κι ένας Αιγύπτιος και τους ανεβάσαμε στο δωμάτιο του καπετάνιου, άλλοι ήταν λιπόθυμοι. Έκλαιγα όλη μέρα. Ο κόσμος δεν άντεχε πια κι αποφασίσαμε να ζητήσουμε βοήθεια.
Ο καπετάνιος έστειλε σήμα για βοήθεια τις πρώτες πρωινές ώρες. Μετά από 2-3 ώρες είδαμε το ελικόπτερο που τράβαγε φωτογραφίες και αναθαρρήσαμε, σκεφτήκαμε ότι μας εντόπισαν και θα μας σώσουν. Γνώριζαν δηλαδή τη θέση μας γιατί το πλοίο κινούνταν ελάχιστα. Περιμέναμε αλλά τίποτα. Ξανακαλέσαμε για βοήθεια. Ήρθε ξανά το ελικόπτερο κι έφυγε πάλι. Μετά εμφανίστηκε ένα εμπορικό, μας έδωσαν νερό και βενζίνη με σχοινί, τα πέταξαν στη θάλασσα και τα τραβήξαμε. Βέβαια, δεν αρκούσε το νερό για όλους σε καμία περίπτωση. Όσο περνούσε η ώρα, αισθανόμασταν μεγάλη ανησυχία. Θέλαμε να απεμπλακούμε από αυτήν την κατάσταση. Να φτάσουμε σε στέρεο έδαφος, όπου κι αν ήταν αυτό. Πέρασε ένα δεύτερο εμπορικό, μας πέταξαν σχοινί, τους είπαμε ότι δε θέλουμε νερό, θέλουμε να μας πάρετε μαζί σας. Φωνάζαμε, δείχναμε τα πτώματα, τις οικογένειες με γυναίκες και παιδιά. Ένας προσπάθησε να ανέβει στο εμπορικό. Τότε έκοψαν το σχοινί κι είπαν πως δε γίνεται να μας πάρουν. Μας είπαν να απομακρυνθούμε εμείς γιατί αν έβαζαν εκείνοι μπρος θα προκαλούσαν κυματισμό. Απομακρυνθήκαμε σιγά σιγά, ξεκίνησε να βραδιάζει, ξανακάλεσαμε βοήθεια, τους εξηγήσαμε ότι το καράβι δεν αντέχει.
Το σκάφος του Λιμενικού έφτασε στις 12 τα μεσάνυχτα. Φωνάζαμε να μας σώσουν, πεθαίναμε και θέλαμε κάποιος να μας σώσει. Μας είπαν να τους ακολουθήσουμε και ότι είμαστε απόσταση 2 ωρών από τα χωρικά ύδατα της Ιταλίας. Όταν σταματήσαμε, μας πέταξαν σχοινί, την πρώτη φορά κόπηκε και μας είπαν να ξαναδέσουμε. Μας τράβηξαν δυνατά, μπάταρε το καράβι, λέγαμε στοπ στοπ, συνέχισαν να τραβάνε και αναποδογύρισε το καράβι, εγώ ήμουν από κάτω. Φορούσα μια ζακέτα, ο κόσμος κρατούσε τη ζακέτα μου, την έβγαλα για να μπορέσω να φύγω, χτύπησα το κεφάλι μου στο σίδερο του πλοίου, σκέφτηκα ότι σίγουρα θα πεθάνω αλλά ο θεός μου έδωσε δύναμη να ξαναπροσπαθήσω. Ξεκίνησα να κολυμπάω μέχρι που ένιωσα την άκρη του καραβιού, ήμουν περίπου στα δύο μέτρα βάθος. Όταν βγήκα είδα πολλούς ανθρώπους στο νερό, προσπαθούσα να απομακρυνθώ, κάποιοι έλεγαν να μην πάμε στο σκάφος του λιμενικού που μας βούλιαξε γιατί μπορεί να μας ρίξουν με τα όπλα. Κουράστηκα. Ορισμένα άτομα είχαν ανέβει στο δικό μας σκάφος που ήταν αναποδογυρισμένο. Πήγα κι εγώ για λίγο. Είδα ότι βουλιάζει κι έπεσα ξανά στο νερό. Κολυμπούσα, σταματούσα και προσευχόμουν»
Τον ρώτησα αν το Λιμενικό, μετά το ναυάγιο έκανε γρήγορες κινήσεις για τη διάσωση των ανθρώπων που βρίσκονταν στο νερό, αν τους έριξαν σωσίβια και γενικά πως φερθήκαν στους διασωθέντες:
«Όχι τίποτα δε μας έριξαν. Εγώ αποφάσισα να κολυμπήσω μόνος μου προς τα εκεί. Αν με σκοτώσουν, με σκότωσαν, έτσι κι αλλιώς πεθαμένος είμαι. Έφτασα στο φουσκωτό που ήταν κοντά τους, με τραβηξαν πάνω και μετά με πήγαν στο σκάφος του λιμενικού, μου έβαλαν μια κουβέρτα κι έμεινα εκεί μέχρι το πρωί, μετά μας μετέφεραν σ’ ένα γιοτ και με αυτό φτάσαμε στην Καλαμάτα. Υπήρχε αστυνομία από πάνω μας, όσοι είχαν τηλέφωνα τους τα πήραν , εμένα μου το έκλεψαν στη Λιβύη. Κάποιοι ζητούσαν να πάνε τουαλέτα, στην αρχή τους άφηναν, μετά όχι, ένας τα έκανε πάνω του. Δεν ήξερα που βρισκόμουν, έβλεπα συνέχεια το ναυάγιο, κρύωνα, πονούσα, είχα περάσει έξι μέρες χωρίς φαγητό και νερό, ήμουν χάλια.
Στην Καλαμάτα μας οδήγησαν σ’ έναν χώρο σαν αποθήκη, όπου υπήρχαν δημοσιογράφοι και ασθενοφόρα, μια σκηνή πρώτων βοηθειών και εξέταζαν τους διασωθέντες. Εγώ δεν άντεχα. Πονούσαν τα πόδια μου σα να ήταν σπασμένα. Έπεσα κάτω, με πήγαν στη σκηνή και μετά με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο, όπου έμεινα περίπου πέντε μέρες. Ένας ξάδερφος μου που ζει στην Ιταλία, ήρθε αμέσως μόλις έμαθε τα νέα για να επισκεφτεί εμένα και τον αδερφό του που βρισκόμασταν στο νοσοκομείο. Του επέτρεψαν να με δει μόνο ένα λεπτό από την πόρτα με επίβλεψη της αστυνομίας που ηχογραφούσαν τι λέγαμε»
Η μέριμνα των ελληνικών αρχών, έτσι όπως απορρέει από τις διεθνείς συμβάσεις, για τους πρόσφυγες και τις προσφύγισσες που επέβαιναν στο αλιευτικό χωρίζεται σε δύο στάδια, στο τι έπραξαν ή τι δεν έπραξαν για να σώσουν τον κόσμο από ένα υπερφορτωμένο πλοιάριο που καταφανώς βρισκόταν σε κίνδυνο και στο πως αντιμετώπισαν τους διασωθέντες, αν δηλαδή τους παρείχαν και τους παρέχουν τη φροντίδα, την υποστήριξη και την προστασία που δικαιούνται. Όπως προκύπτει από τη δική μας μαρτυρία και πολλών ακόμα που έχουν μιλήσει, σε κανένα επίπεδο δεν έγιναν όσα έπρεπε.
«Το κράτος δε μου προσέφερε καμία βοήθεια με ψυχολόγους ή δικηγόρους. Έχω καταθέσει στον ανακριτή, έχω κάνει αίτηση ασύλου και δεν έχει απαντηθεί ακόμα. Αν μου δώσουν χαρτιά, θα μείνω εδώ, θέλω να σταθεροποιηθώ κάπου, αν δεν έχω χαρτιά μπορεί να με πιάσουν και να με απελάσουν. Αν γυρίσω πίσω στην Αίγυπτο κινδυνεύει η ζωή μου γιατί έδειξα φωτογραφίες του διακινητή και το έμαθαν, μας διεμήνυσαν ξεκάθαρα ότι αν γυρίσουμε πίσω θα μας σκοτώσουν. Όχι οι διακινητές δεν ήταν πάνω στο καράβι.
Μας υποσχέθηκαν πως θα μας πάνε να μείνουμε κάπου καλά και τελικά μας πήγαν στο camp της Μαλακάσας. Τις πρώτες μέρες ένιωθα ότι το κρεβάτι ήταν καράβι και θα αναποδογυρίσει, δε μπορούσα να κοιμηθώ, έβλεπα εφιάλτες με το που έκλεινα τα μάτια μου ξυπνούσα αμέσως τρομαγμένος, αυτό κράτησε επάνω από ένα μήνα, αργότερα μου έδωσαν φάρμακα και με βοήθησε στον ύπνο. Δε μ’ αρέσει που ζω στο camp, δεν μπορώ να πάω πουθενά, είναι σα φυλακή.»
Τις πρώτες μέρες ένιωθα ότι το κρεβάτι ήταν καράβι και θα αναποδογυρίσει, δε μπορούσα να κοιμηθώ.
Ζήτησα από τον Χ. να κλείσει τη μαρτυρία με τον τρόπο που επιθυμεί, με ό,τι ο ίδιος κρίνει πως είναι σημαντικό να επισημανθεί:
«Εμείς ζητήσαμε βοήθεια 8 το πρωί κι αυτοί ήρθαν 12 το βράδυ, ενώ ήξεραν που ήμασταν. Μας άφηναν να πεθάνουμε κι όταν είδανε ότι δεν πεθάναμε, ήρθαν, μας τράβηξαν με το σχοινί και μας έπνιξαν. Το πλοίο αναποδογύρισε εξαιτίας τους. Δε φοβάμαι να το πω καθαρά, γιατί ο θεός μου έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.»
Η τακτική της αοριστολογίας, της άρνησης εξηγήσεων, της υπεκφυγής στην οποία επιδίδεται το ελληνικό κράτος ούτε μακρόπνοο ορίζονταν μπορεί να έχει, ούτε φτάνει για να κρύψει το βουνό ευθυνών. Αντίθετα, ενέργειες πρωτοφανείς, όπως ήταν η απάντηση του Αρείου Πάγου στο ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα (το οποίο συμπεριελάμβανε και το ναυάγιο στην Πύλο) κινούνται στη μεταιχμιακή γραμμή φαιδρότητας και επικινδυνότητας, εκθέτουν τις αρχές της χώρας σε διεθνή κλίμακα και πιστοποιούν την υπονόμευση της ανεξάρτητης λειτουργίας της δικαιοσύνης και τη διαπλοκή της με πολιτικά συμφέροντα. Όσο περνάει ο καιρός και συγκεντρώνονται τα στοιχεία, επιβεβαιώνονται οι αρχικές υποψίες. Το πόρισμα της Frontex που δημοσιοποιήθηκε πρόσφατα είναι χαρακτηριστικό. Υπογραμμίζει παραλείψεις και προβληματικές ενέργειες του Λιμενικού σχεδόν σε κάθε στάδιο της εμπλοκής του, διατυπώνοντας ρητά τη θέση πως η διάσωση δεν ήταν προτεραιότητα των αρχών πριν το ναυάγιο και αξιολογώντας ως αξιόπιστες τις μαρτυρίες των επιζώντων, ότι το ναυάγιο προκλήθηκε όταν το πλωτό του Λιμενικού έδεσε σχοινί στη βάρκα των προσφύγων και επιχείρησε να τη ρυμουλκήσει, με αποτέλεσμα να αναποδογυρίσει. Αυτό βέβαια δεν συνεπάγεται πως η ίδια η Frontex είναι άμοιρη ευθυνών.
Η Ελένη Σπαθανά, δικηγόρος, μέλος της οργάνωσης “Υποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίο-RSA”, σχολιάζει τη συγκεκριμένη εξέλιξη:
«Η δημοσιοποίηση του Πορίσματος της Έρευνας του Γραφείου Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Frontex την περασμένη εβδομάδα, η οποία φαίνεται πως είναι προϊόν μιας εμπεριστατωμένης πρώτης έρευνας, επιβεβαιώνει τις αιτιάσεις της μήνυσης των επιζώντων για τις ευθύνες της λιμενικής αρχής και συγκεκριμένα, για εγκληματικές πράξεις και παραλείψεις των ελληνικών λιμενικών αρχών που αφορούν στην έρευνα και τη διάσωση με αποτέλεσμα τον χαμό εκατοντάδων ανθρώπων ανοιχτά της Πύλου. Οι πράξεις, οι πλημμέλειες και οι παραλείψεις αυτές καταγράφονται στο Πόρισμα: καταγράφεται κατ’ αρχάς η μοιραία ολιγωρία, για την ακρίβεια, η μη κήρυξη επιχείρησης έρευνας και διάσωσης παρά μόνο μετά τη βύθιση του αλιευτικού και παρά το γεγονός ότι το σκάφος είχε εντοπιστεί από τις ελληνικές αρχές ευρισκόμενο σε κίνδυνο για πάνω από 12 ώρες. Επίσης, διαπιστώνονται εγκληματικές πλημμέλειες και παραλείψεις κατά τη διάρκεια όλης της ημέρας, από τον εντοπισμό του σκάφους μέχρι τη βύθισή του, ως προς την ενεργοποίηση και χρήση κατάλληλων μέσων για την διάσωση των επιβαινόντων ακόμα και κατά την επιχείρηση διάσωσης μετά τη βύθιση, καθώς δεν χρησιμοποιήθηκαν κατάλληλα μέσα, μέσα τα οποία είχε στη διάθεση του το Λιμενικό, όπως άλλα σκάφη του λιμενικού, ναυαγοσωστικά, παραπλέοντα σκάφη, ούτε καν η βοήθεια του Frontex ούτε βέβαια δόθηκαν σωσίβια ή άλλα σωστικά μέσα.
Καταλήγει, δε, στο συμπέρασμα ότι, «προκύπτει ότι, πριν από το ναυάγιο, η διάσωση δεν ήταν ο άμεσος στόχος των αρχών.». Επίσης, στο Πόρισμα καταγράφονται ως αξιόπιστες οι μαρτυρίες των επιζώντων για την απόπειρα ρυμούλκησης που απέβη μοιραία, παρότι δεν καταλήγει σε συμπέρασμα επ’ αυτού, επειδή δεν κατέχει επαρκείς πληροφορίες. Είναι, επίσης, αξιοσημείωτη η αναφορά στο Πόρισμα ότι οι αρμόδιες ελληνικές αρχές δεν έδωσαν σχετικές πληροφορίες και απαντήσεις σε ερωτήματα της έρευνας του Frontex. Θέλω, όμως, να προσθέσω κι ένα σχόλιο για τις ευθύνες του Frontex γιατί σ’ αυτό το σημείο το πόρισμα είναι αντιφατικά «απαλλακτικό». Ενώ λοιπόν το Πόρισμα καταλήγει ότι ο Frontex ορθά ακολούθησε τις διαδικασίες και μετά την εναέρια παρατήρηση διαβίβασε τις πληροφορίες στις ελληνικές αρχές χωρίς να εκδώσει σήμα συναγερμού έκτακτης ανάγκης(mayday) ωστόσο όταν δεν έλαβε ενημέρωση για έναρξη επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης από την ελληνική πλευρά, θα έπρεπε να ελέγξει διεξοδικότερα τα γεγονότα και να κηρύξει κατάσταση κινδύνου.»
47 επιζώντες έχουν καταθέσει μήνυση με την υποστήριξη των οργανώσεων και συλλογικοτήτων Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, Υποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίο-RSA, Πρωτοβουλία δικηγόρων και νομικών για το ναυάγιο της Πύλου. Θα έπρεπε, φυσικά, για ένα τόσο κρίσιμο θέμα να ενεργοποιηθεί αυτεπάγγελτα η δικαστικά διερεύνηση. Εντούτοις, επειδή το μοναδικό που έγινε ήταν να διωχθούν ως «διακινητές» εννέα από τους επιζώντες, σύμφωνα με μια σχεδόν κανονικοποιημένη, εκδικητική και πέρα από κάθε λογική και τεκμηρίωση συνήθεια των διωκτικών αρχών να βαφτίζουν «διακινητές» είτε τους ίδιους τους πρόσφυγες, είτε άτομα που συμμετέχουν σε διασωστικές επιχειρήσεις, χρειάστηκε να κατατεθεί μήνυση κατά παντός υπευθύνου των εμπλεκόμενων ελληνικών Υπηρεσιών και Αρχών για το ναυάγιο.
«Στην παρούσα φάση, ως προς τη μήνυση των επιζώντων είναι σε εξέλιξη η προκαταρκτική εξέταση της Εισαγγελίας του Ναυτοδικείου Πειραιά. Συνεχίζονται οι καταθέσεις μαρτύρων, έχει κατατεθεί και συμπληρωματική μήνυση ενώ αναμένεται και κατάθεση μήνυσης και από συγγενείς των θυμάτων. Στο πλαίσιο των ανακριτικών πράξεων που έχει διενεργήσει η εισαγγελία ήταν η κατάσχεση και η αίτηση για την άρση απορρήτου των επικοινωνιών μελών του Λιμενικού – ένα αίτημα που αρχικά απορρίφθηκε από το Δικαστικό Συμβούλιο αλλά με έφεση της Εισαγγελίας του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου έγινε δεκτό. Αναμένουμε λοιπόν, περαιτέρω στοιχεία από την προκαταρκτική που συνεχίζεται, παρότι φαίνεται να υπάρχουν ζητήματα όπως το γεγονός ότι συναφή στοιχεία της δικογραφίας που σχηματίσθηκε στην Καλαμάτα δεν έχουν, εξ όσων γνωρίζουμε, αποσταλεί και συνακόλουθα παραμένουν υφιστάμενα και κενά που σχετίζονται με αυτήν.
Χαρακτηριστικά, αναπάντητο παραμένει το ερώτημα για την τύχη και περαιτέρω, αξιοποίηση ως στοιχείων, των κινητών των επιζώντων που «βρέθηκαν» σε μια αποθήκη στα Κύθηρα μετά την αφαίρεσή τους από μέλη του ΠΛΣ920. Υπενθυμίζουμε ότι, παράλληλα υπάρχει σε εξέλιξη η ποινική διαδικασία ενώπιον των ανακριτικών αρχών της Καλαμάτας ως προς τη δικογραφία που σχηματίσθηκε κατά 9 επιζώντων που κατηγορούνται για σειρά αδικημάτων και οι οποίοι, φερόμενοι κατ’ αρχάς ως εμπλεκόμενοι στη διακίνηση των επιβατών του πλοίου, κατηγορούνται ακόμα και για την πρόκληση ναυαγίου. Ενημερωθήκαμε μάλιστα ότι προ ολίγων ημερών ολοκληρώθηκε το πέρας της ανάκρισης. Ανεξάρτητη έρευνα διεξάγει και ο Συνήγορος του Πολίτη, δεδομένης της απουσίας πειθαρχικής έρευνας και της άρνησης διεξαγωγής της από τις αρχές του Λιμενικού. Το ότι δεν διεξήχθη έρευνα από το Λιμενικό είναι εξόχως προβληματικό, κάτι που σημειώνεται και στο πόρισμα του Frontex.
Ως προς την τύχη των επιζώντων, η πλειοψηφία των ανθρώπων που έλαβαν ταξιδιωτικά έγγραφα, όλοι από Συρία, έχουν μεταβεί σε άλλες χώρες αναζητώντας υποστηρικτικό πλαίσιο, συγγενείς, φίλους. Οι υπόλοιποι παραμένουν σε μια μετέωρη κατάσταση, ζουν σε συνθήκη παρατεταμένης αγωνίας και άγχους, έχοντας περάσει αυτήν την τραυματική εμπειρία. Το ότι το νομικό τους καθεστώς παραμένει ασαφές τους δημιουργεία νασφάλεια που επιδεινώνει την ήδη κακή ψυχολογική τους κατάσταση. Επισημαίνουμε ότι οι άνθρωποι που προέρχονται από την Αίγυπτο και το Πακιστάν, αν απελαθούν θα κινδυνέψουν γιατί έχουν στοχοποιηθεί ως μάρτυρες από τα κυκλώματα διακίνησης, σε μια υπόθεση που έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις στις χώρες τους. Έχουμε ήδη δύο επιζώντες που έχουν λάβει απορριπτικές απαντήσεις στο αίτημα ασύλου τους και βρίσκονται σε κίνδυνο και σε απόγνωση. Εμείς, όλες οι οργανώσεις και συλλογικότητες που τους υποστηρίζουμε και τους εκπροσωπούμε, θα σταθούμε από την πλευρά μας δίπλα τους για να τους δοθεί η προστασία που προβλέπεται από τη νομοθεσία και είναι επιβεβλημένη υπό το βάρος των γεγονότων που έχουν προηγηθεί» αναφέρει η Ελένη Σπαθανά.
Είναι σημαντικό για μια υγιή κοινωνία να αποδοθούν οι ευθύνες εκεί που αναλογούν, να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Το ιστορικό της ελληνικής δικαιοσύνης δεν είναι άμεμπτο. Το ναυάγιο στο Φαρμακονήσι και η καταδικαστική απόφαση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο συνιστά είναι μια μεγάλη κηλίδα που μακάρι να μην μεγαλώσει κι άλλο. Η πολιτική πρόθεση έχει δηλωθεί και είναι στην κατεύθυνση της συγκάλυψης. Το να μην περάσει είναι και υπόθεση της δημοκρατικής κοινωνίας, να μην ξεχάσει, να μην σταματήσει να ζητάει δικαιοσύνη για την Πύλο, να μην συμμορφωθεί με την ανατριχιαστική ιδέα πως κάποιες ζωές μετράνε λιγότερο.
«Πρόκειται για εξόχως σοβαρή υπόθεση που σχετίζεται με τη λειτουργία του κράτους δικαίου και την ποιότητα της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Αυτή τη στιγμή καλύπτεται από ένα μεγάλο σύννεφο αδιαφάνειας εν σχέσει με την απουσία της δέουσας ενημέρωσης από τις Λιμενικές Αρχές. Είναι πολλά τα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα ως προς το τι και γιατί συνέβη και συνακόλουθα, ως προς τις ευθύνες του Λιμενικού. Θα πρέπει να διερευνηθεί εξονυχιστικά το πώς φτάσαμε στην τραγωδία του ναυαγίου. Γι’ αυτό επιμένουμε πως πρέπει να υπάρξει διαφάνεια, να δοθούν όλα τα στοιχεία στο φως προκειμένου να διερευνηθούν από τις δικαστικές αρχές, γιατί ακόμα και σήμερα δεν υπάρχει λογική εξήγηση για τις εγκληματικές πράξεις και παραλείψεις ως προς την έρευνα και διάσωση, σε σχέση με όσα προβλέπονται από το εθνικό και το διεθνές δίκαιο. Είναι σημαντικό για μια υγιή κοινωνία να αποδοθούν οι ευθύνες εκεί που αναλογούν, να αποδοθεί δικαιοσύνη. Υπάρχει το προηγούμενο της καταδικαστικής απόφασης για το Φαρμακονήσι που κατέδειξε πως δεν νοείται μια κρατική αρχή, που μάλιστα έχει ως καθήκον την προστασία της ζωής, να μην κάνει ότι είναι δυνατόν για να αποτραπεί η διακινδύνευση και η απώλεια ανθρώπινης ζωής. Και βέβαια, δεν νοείται σε ένα κράτος δικαίου να μην υπάρχει αποτελεσματική διερεύνηση και απόδοση ευθυνών και δικαιοσύνης» καταλήγει η Ελένη Σπαθανά.
Πηγή: news247.gr
Το μεγαλύτερο ανθρώπινο ολοκαύτωμα στην παγκόσμια ιστορία, με θύματα εκατ. Ινδιάνους – Σαν σήμερα πεθαίνει ο θρυλικός Τζερόνιμο.
Η μεγαλύτερη γενοκτονία της πολιτισμένης δύσης, το μεγαλύτερο ανθρώπινο ολοκαύτωμα στην παγκόσμια ιστορία σκόπιμα δεν έχει βρει ακόμα στην ιστορία και τη συλλογική μνήμη το μέγεθος που του αναλογεί. Και αναφερόμαστε στα περισσότερα από 80.000.000 θύματα Ινδιάνους που σφαγιάστηκαν από τους Ευρωπαίους αποικιοκράτες και τους αποίκους της Αμερικανικής ηπείρου, από τα πρώτα χρόνια της «ανακάλυψης» της Αμερικής, μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνα.
Κι αυτό στο όνομα της επέκτασης των αγορών της, της κερδοφορίας της και στο όνομα της Χριστιανικής της θρησκείας και της εκκλησίας που ευλόγησε τις σφαγές των «απίστων» και μοιράστηκε μέρος της λείας.
(Ο David Stannard στο βιβλίο του, American Holocaust, (1992, σ. 74-75, s.151), κάνει λόγο για 100 εκατομμύρια ανθρώπους που εξοντώθηκαν συνολικά, μεταξύ αυτών γύρω στα 18 εκατομμύρια σε περιοχές του Βόρειου Μεξικού, ενώ οι θάνατοι που συνδέονται με το εμπόριο δουλείας Ιθαγενών υπολογίζονται στα 28 εκατομμύρια. Οι ιθαγενείς αυτής της περιοχής πλήρωσαν πολύ ακριβά τα προνόμια που είχαν να κατοικούν σε πλούσια εδάφη).
“Σχεδόν το σύνολο των λαών μιας ολόκληρης ηπείρου ξεκληρίστηκε και ο φυσικός πλούτος λεηλατήθηκε. Κι εμείς διασκεδάζαμε στα θερινά σινεμά με τους καλούς καουμπόιδες που σκότωναν τους κακούς Ινδιάνους. Έτσι, χτίστηκε η ιδεολογία του Δυτικού πολίτη που απολαμβάνει τα αγαθά της ευημερίας, χωρίς να θέλει να ξέρει τη σκληρή αλήθεια που διαστρεβλώνεται ή κρύβεται επιμελώς από πίσω”, έγραφε ο Στέλιος Ελληνιάδης σε ένα άρθρο του στην εφημερίδα “Δρόμος της Αριστεράς”.
Αναφέρουμε τα παραπάνω γιατί σαν σήμερα, στις 17 Φλεβάρη του 1909, πέθανε από πνευμονία και σε ηλικία 80 ετών ο θρυλικός Τζερόνιμο (Gokhla yeh ήταν το αρχικό όνομά του, ινδιάνου Τσιρικάουα της φυλής των Απάτσι).
Λίγο πριν ξεψυχήσει, μίλησε στον ανιψιό του και αποκάλυψε τη σκέψη που τον τυραννούσε: «Δεν έπρεπε να παραδοθώ. Έπρεπε να παλέψω μέχρι την τελευταία μου πνοή».
Γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου του 1829 και το πραγματικό του όνομα ήταν Γκογιαλέ – στη γλώσσα των Απάτσι σήμαινε: «αυτός που χασμουριέται».
Ο μύθος των Ινδιάνων έλεγε ότι ο Τζερόνιμο είχε φάει καρδιά ελαφιού για να του δώσει ταχύτητα και αντοχή στο κυνήγι.
Η σφαγή της οικογένειάς του
Στις 6 Μαρτίου του 1851, μια διμοιρία Μεξικάνων, με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Χοσέ Καράσκο, επιτέθηκε στην κατασκήνωση των Ινδιάνων. Οι άντρες έλειπαν για κυνήγι και στην κατασκήνωση βρίσκονταν μόνο τα γυναικόπαιδα και ελάχιστοι φύλακες. Οι Μεξικάνοι σκότωσαν τους φύλακες, έκλεψαν τα άλογα και ισοπέδωσαν την κατασκήνωση. Δεν λυπήθηκαν ούτε τις γυναίκες και τα παιδιά. Σκότωσαν τη μητέρα του Τζερόνιμο, τη γυναίκα του και τα τρία παιδιά τους.
Η οργή του Ινδιάνου ήταν τρομερή
Ο θρύλος λέει ότι κυνήγησε τη διμοιρία και τους επιτέθηκε, οπλισμένος μόνο με ένα μαχαίρι. Οι σφαίρες έπεφταν σαν βροχή, αλλά ούτε μία δεν τον πέτυχε. Οι Μεξικάνοι τρομοκρατημένοι, άρχισαν να προσεύχονται στον Άγιο Τζερόνιμο για βοήθεια. Έτσι πήρε το όνομά του ο θρυλικός μαχητής. Η θεία βοήθεια δεν ήρθε ποτέ. Ο Τζερόνιμο τους σκότωσε όλους και πήρε εκδίκηση για τη σφαγή της οικογένειάς του.
Η παράνομη μάχη για την ελευθερία
Το 1876, ο αμερικάνικος στρατός αποφάσισε να συγκεντρώσει όλους τους Απάτσι στην περιοχή του Σαν Κάρλος στην Αριζόνα.
Οι διασκορπισμένες ομάδες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα εδάφη τους και να μετακομίσουν.
Οι αρχηγοί των Απάτσι δέχτηκαν την πρόταση των Αμερικάνων για να αποφύγουν διαμάχες με το στρατό.
Ο Τζερόνιμο, όμως, δεν φοβήθηκε. Συγκέντρωσε ομάδα 38 ατόμων – ανάμεσά τους και γυναικόπαιδα – και κρύφτηκε στα βουνά.
Προτιμούσε να ζει ελεύθερος και κυνηγημένος, παρά εγκλωβισμένος από τον αμερικάνικο στρατό.
Η ομάδα του έκανε συνεχώς επιδρομές στις πόλεις και τα χωριά, τρομοκρατώντας τους Αμερικάνους.
Κάθε μέρα δημοσιευόταν κι άλλη μία επίθεση του Απάτσι που έσπερνε το θάνατο.
Τον αποκαλούσαν «ο χειρότερος Ινδιάνος που έζησε ποτέ» και του απέδιδαν μυθικές δυνάμεις.
Οι Αμερικάνοι είχαν στείλει ομάδες να τους συλλάβουν, αλλά όλες οι προσπάθειες αποτύγχαναν.
Τότε εμφανίστηκε ο υπολοχαγός Τσαρλς Γκέιτγουντ.
Μιλούσε τη γλώσσα των Απάτσι, γνώριζε πολύ καλά τις συνήθειες τους και είχε φοβερή υπομονή.
Κυνήγησε την ομάδα των Ινδιάνων χωρίς σταματημό. Δεν τους άφηνε να πάρουν ανάσα. Δεν είχαν χρόνο για επιδρομές, ούτε να βρουν φαγητό. Η ομάδα άρχισε να εξαντλείται και ο Τζερόνιμο συνειδητοποίησε ότι αν συνέχιζε, θα έθετε σε κίνδυνο τις ζωές των υπολοίπων.
Ο θρυλικός Ινδιάνος παραδόθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου του 1886.
Ο διάσημος αιχμάλωτος πολέμου
Ο Τζερόνιμο και η ομάδα του μεταφέρονταν από φυλακή σε φυλακή.
Δεν τους επέτρεψαν να επιστρέφουν στην περιοχή τους και χώρισαν τον Τζερόνιμο από τους υπόλοιπους.
Ο κόσμος είχε εντυπωσιαστεί με το θρύλο του Ινδιάνου και ζητούσε να τον δει από κοντά.
Η φήμη του είχε ξεπεράσει αυτή του μισητού εχθρού και έφτανε στα όρια του θαυμασμού.
Το 1905 ο Τζερόνιμο εξέδωσε την αυτοβιογραφία του και άρχισε να κάνεις τακτικές δημόσιες εμφανίσεις. Το κοινό τον λάτρευε.
Έβγαζαν φωτογραφίες μαζί του, αγόραζαν αναμνηστικά των Απάτσι και τον αντιμετώπιζαν σαν τουριστικό αξιοθέατο.
Πήρε μέρος και σε παραστάσεις της Αγριας Δύσης, όπου επιδείκνυε τις πολεμικές του δεξιότητες.
Πληροφορίες από Μηχανή του Χρόνου
Πηγή: vathikokkino.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή