Σήμερα: 18/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

.jpg

Γιώργος Κολέμπας
 
 
 

«Ιστορικής» σημασίας, αλλά στην ουσία… άνθρακες η Κλιματική Συμφωνία του Παρισιού

Γιώργος Κολέμπας
 
 

«Ιστορικής» σημασίας, αλλά στην ουσία… άνθρακες η Κλιματική Συμφωνία του Παρισιού

23:47 | 19 Δεκ. 2015
Γιώργος Κολέμπας

Σαν εισαγωγή: Επειδή κάποιοι εδώ στο Tvxs αμφισβητούν το φαινόμενο του Θερμοκηπίου και την επικείμενη αλλαγή του κλίματος, να αναφέρω απλά ότι μετά από αξιολόγηση των μελετών που έχουν γίνει για το κλίμα: Η συντριπτική πλειονότητα των επιστημόνων του πλανήτη, σε ποσοστό 97,1%, συμφωνούν ότι η κλιματική αλλαγή είναι ανθρωπογενής, δηλαδή προκαλείται από τις διάφορες ρυπογόνες ανθρώπινες δραστηριότητες (βιομηχανία, μεταφορές κ.α.).

Αυτό είναι το κεντρικό συμπέρασμα μιας νέας επιστημονικής μελέτης, η οποία για πρώτη φορά αξιολόγησε όλη την έως τώρα σχετική επιστημονική έρευνα, δηλαδή πάνω από 4.000 ακαδημαϊκές εργασίες που έχουν δημοσιευτεί κατά την τελευταία 20ετία. Η νέα μελέτη κατέγραψε τις απόψεις περίπου 10.000 επιστημόνων από όλο τον κόσμο, που έχουν δημοσιευτεί σε περίπου 2.000 επιστημονικά περιοδικά, και δείχνει πως μόνο το 0,7% από αυτούς αμφισβητούν ότι η κλιματική αλλαγή έχει ανθρωπογενή αίτια, ενώ το 2,2% των επιστημόνων έχουν ασαφή θέση. Το υπόλοιπο 97,1% -ποσοστό που δείχνει σχεδόν ομοφωνία- συμφωνεί ότι η κλιματική αλλαγή όχι απλά είναι γεγονός, αλλά και ότι προκαλείται από τους ανθρώπους. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί και απόδειξη, γιατί η αλήθεια δεν εξαρτάται από του τι πιστεύει η πλειοψηφία, αλλά δεν παύει να είναι μια ένδειξη για την αλήθεια.

Όσο για το ότι η όλη ιστορία είναι παραμύθα από την πλευρά των «απατεώνων των ΑΠΕ», δε μπορεί παρά να γελάσει κανείς. Το «πράσινο κεφάλαιο» προφανώς και θα προσπαθήσει να εκμεταλλευθεί την εναλλακτική των ΑΠΕ για να κερδίσει από αυτό, αλλά σε σχέση με την εκμετάλλευση που αντιπροσωπεύει το «μαύρο κεφάλαιο» που εδώ και δυο αιώνες κερδίζει από τα ορυκτά καύσιμα προκαλώντας κλιματική αλλαγή και κάνοντας ακόμα και πολέμους για να τα εξασφαλίζει, είναι πολύ μικρή ακόμα. Εξάλλου οι ΑΠΕ είναι μορφές ενέργειας από τη φύση τους αποκεντρωτικές και οι ανθρώπινες κοινότητες μπορεί να τις έχουν στα χέρια τους και να μη τις αφήσουν σε νέες πολυεθνικές των ΑΠΕ, που θα προσπαθήσουν να δημιουργηθούν (βλέπε πρότασή μας στο: http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/41). Τότε θα προωθηθούν τα μικρά και αποκεντρωμένα συστήματα ΑΠΕ και δεν θα υπάρχουν τα μειονεκτήματα των μεγαλοσυστημάτων των εταιρειών, τα οποία και ασφαλώς θα «πηδήξουν» το φυσικό περιβάλλον και τις βουνοκορφές χάριν της μεγιστοποίησης της απόδοσης και της κερδοφορίας τους.

Άνθρακες … η συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα;

Η συμφωνία που υιοθετήθηκε από 195 χώρες στο Παρίσι, υπόσχεται να μειωθεί η υπερθέρμανση και να κρατηθεί κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου. Οι κυβερνήσεις υπόσχονται μηδενισμό των ανθρωπογενών ρύπων (δηλαδή μια εξισορρόπηση του τι μπορούμε να εκπέμπουμε στην ατμόσφαιρα και τι μπορεί να απορροφηθεί από τη βιόσφαιρα) μέχρι το τέλος του αιώνα.

Το σύμφωνο, το οποίο θα τεθεί σε ισχύ το 2020, αναμένεται από τις περιβαλλοντικές οργανώσεις ότι θα επιτρέψει τον επαναπροσανατολισμό της παγκόσμιας οικονομίας προς ένα μοντέλο προοδευτικής εγκατάλειψης των ορυκτών πόρων (άνθρακας, πετρέλαιο, αέριο), με την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Έχει όμως σοβαρά προβλήματα, με βασικότερο την έλλειψη κυρώσεων για όσους θα «παραστρατούν». Όταν καταλαγιάσει ο θόρυβος και η Συμφωνία του Παρισιού θα είναι πλέον στα χέρια των νομοθετών σε κάθε χώρα, τότε θα αποδειχθεί, αν είναι πράγματι θησαυρός ή …άνθρακας η υπόθεση. Το Σύμφωνο δεν είναι νομικά δεσμευτική συνθήκη και για παράδειγμα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αποτύχει να περάσει στο Κογκρέσο των ΗΠΑ ή  εάν το θελήσουν, κάποιες χώρες μπορούν να αποσυρθούν από αυτήν χωρίς συνέπειες. Το έκανε εξάλλου και ο Καναδάς με το Πρωτόκολλο του Κιότο.

Σαν κίνημα για τη προστασία του κλίματος, πως μπορούμε να πιστέψουμε τις κυβερνήσεις; Την μείωση των εκπομπών την υπόσχονται εδώ και δεκαετίες, από την εποχή των συμφωνιών του Κυότο, και παρά τις υποσχέσεις οι εκπομπές αυξήθηκαν έκτοτε. Πως μπορούμε να τις πιστέψουμε και αυτή τη φορά, όταν ταυτόχρονα βλέπουμε να στηρίζουν τις πολυεθνικές των ορυκτών καυσίμων και της ενέργειας στο να ψάχνουν και να αναπτύσσουν την εκμετάλλευση και νέων αποθεμάτων τους; Δε θα υπονομευτεί η συμφωνία από την εμμονή στη χρήση των ορυκτών καυσίμων και από τα υπάρχοντα σχέδια σε ολόκληρο τον κόσμο για την κατασκευή χιλιάδων μονάδων ηλεκτροπαραγωγής άνθρακα σε πολλές χώρες-και στη χώρα μας;

Σε όλο τον κόσμο σήμερα προγραμματίζονται 2.440 μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα, συνολικής ισχύος 1.428 GW. Πρόκειται για μονάδες που είτε βρίσκονται υπό κατασκευή, είτε έχουν λάβει άδεια κατασκευής, είτε η κατασκευή τους έχει ανακοινωθεί. Μαζί με τις υφιστάμενες μονάδες που έχουν διάρκεια ζωής και μετά το 2030, οι συνολικές εκπομπές από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με καύση άνθρακα θα μπορούσαν να φτάσουν τους 12 γιγατόνους διοξειδίου του άνθρακα αυτή την χρονολογία. Και παρόλα αυτά πολλές κυβερνήσεις εξακολουθούν να σχεδιάζουν την ηλεκτροπαραγωγή με καύση άνθρακα.

Οκτώ χώρες σχεδιάζουν να κατασκευάσουν νέες μονάδες καύσης άνθρακα ισχύος μεγαλύτερης των 5 GW, η Κίνα, η Ινδία, η Ινδονησία, η Ιαπωνία, η Νότια Αφρική, Νότια Κορέα, Φιλιππίνες και Τουρκία - καθώς επίσης και η Ευρωπαϊκή Ένωση των 28.Οι σχεδιαζόμενες μονάδες θέτουν σε αμφισβήτηση την επίτευξη των εθελοντικών δεσμεύσεων (INDC) που έχουν υποβάλει στον ΟΗΕ οι χώρες για συγκράτηση ή μείωση των εκπομπών άνθρακα. Τα πρωτεία βέβαια κατέχει η Κίνα, η οποία έχει προγραμματίσει 722 νέες μονάδες καύσης άνθρακα, που θα εκπέμπουν 2,2 γιγατόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως.

«Εάν επρόκειτο να κατασκευαστούν όλες οι μονάδες άνθρακα που σχεδιάζονται, τότε, από το 2030, οι εκπομπές από τις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα θα είναι 400% υψηλότερες από ό,τι απαιτείται για τη συγκράτηση της ανόδου της θερμοκρασίας στους 2 βαθμούς Κελσίου», αναφέρεται στο θέμα ο οργανισμός Climate Action Tracker. Οι επιστήμονες- φυσικά και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις- ζητούν να ακυρωθούν οι υπό κατασκευή αυτές νέες μονάδες ανά τον πλανήτη, αλλά ποιος πιστεύει ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί;  Όταν  μάλιστα, μέσω των συμφωνιών TTIP και CETA προωθούν και τη μέθοδο Fracking –μια μέθοδο που έχει σαν αποτέλεσμα τη μόλυνση των υπόγειων υδάτων, η οποία προκαλείται από τις χημικές ουσίες, οι οποίες διοχετεύονται με πίεση στο έδαφος για την εξαγωγή του φυσικού αερίου- για να στραγγίσουν και ότι απέμεινε από τα παλιά αποθέματα; Όταν με αυτές τις συμφωνίες-που είναι στην ουσία παγκόσμια μνημόνια για τις κοινωνίες-αν περάσουν, οι πολυεθνικές των ορυκτών καυσίμων θα μπορούν να ανατρέπουν οποιαδήποτε ρύθμιση των κυβερνήσεων που θα στρέφεται ενάντια στη κερδοφορία τους, πηγαίνοντάς τες στα διαιτητικά δικαστήρια ή τους μηχανισμούς διαιτησίας που προβλέπονται από αυτές;

Ενώ στο Παρίσι οι ηγέτες γιόρτασαν το σύμφωνο για το κλίμα και τους εαυτούς τους, επιστρέφοντας στις χώρες τους ήδη δηλώνουν ότι θα συνεχίσουν όπως μέχρι τώρα:

• Η κινέζικη Κυβέρνηση τόνισε αμέσως τη Δευτέρα την επιτυχία της να διατηρήσει την εθνική κυριαρχία παρά τις «πράσινες» υποσχέσεις της:  το Πεκίνο πόνταρε και πέτυχε ότι η οποιαδήποτε μεταβολή των στόχων που έχουν τεθεί για την περίοδο 2020-2030 θα πρέπει να είναι εθελοντική.

• Ενώ ο Ινδός πρόεδρος Narendra Modi μετά τις διαπραγματεύσεις τουϊταρε ότι: «Η κλιματική δικαιοσύνη έχει κερδίσει και όλοι εργαζόμαστε προς την κατεύθυνση ενός πιο πράσινου μέλλοντος», ο υπεύθυνος του υπουργείου άνθρακα την Δευτέρα δήλωνε: «Τίποτα δεν άλλαξε. Η εξάρτησή μας από τον άνθρακα θα παραμείνει». Στην πραγματικότητα η Ινδία, η τρίτη κατά σειρά μεγέθους χώρα στις εκπομπές διοξειδίου, μπορεί, σύμφωνα με τα σχέδιά της, να διπλασιάσει την εξόρυξη άνθρακα στα 1,5 δις τόνους μόνο σε πέντε χρόνια.

• Οι υποσχέσεις της Ρωσίας για μείωση των εκπομπών της κατά 70% από το επίπεδο του 1990 μέχρι και το 2030, δεν έχουν σημασία, αφού έτσι και αλλιώς οι εκπομπές της μειώθηκαν λόγω συρρίκνωσης της οικονομίας της μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και η αντιπροσωπεία της κατάφερε να περάσει ένα άρθρο στο σύμφωνο, το οποίο λαμβάνει υπόψη την απορρόφηση του διοξειδίου από τα δάση και της παγωμένες περιοχές (Τάιγκα) της Σιβηρίας. Έτσι οι εκπομπές της θεωρούνται ότι είναι ήδη σήμερα στο 57% του επιπέδου του 1990. Αυτό όμως δεν εμποδίζει τον Πούτιν να το παίζει ότι είναι ο «πρωταθλητής της καθαρότητας»( Saubermann).

• Στη Γερμανία τον σκεπτικισμό του έκφρασε ο Hans Jürgen Kerkhoff, ο πρόεδρος της γερμανικής ένωσης της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα: «Δεν βοηθά ούτε στο κλίμα ούτε στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, όταν η ΕΕ βάζει ως στόχο τη μείωση κατά 40% των εκπομπών μέχρι το 2030, ενώ η Κίνα αυξάνει τις εκπομπές CO2 κατά την ίδια περίοδο»

• Ο Ομπάμα το Σαββατοκύριακο ανακοίνωνε: « Μετατρέψαμε τις ΗΠΑ στον παγκόσμιο ηγέτη του αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής», ενώ ήξερε ότι αυτό σκοντάφτει στην αντίσταση του ρεπουμπλικανικού κόμματος, που έχει την πλειοψηφία και στα δύο σώματα του Κογκρέσου. Ενώ οι διαπραγματευτές του Ομπάμα κατάφεραν να έχει τέτοια νομική μορφή η συμφωνία, ώστε να μην χρειάζεται να επιβεβαιωθεί από το Κογκρέσο, οι Ρεπουμπλικάνοι προσπαθούν με νομικά και πολιτικά μέσα να αναιρέσουν τα όρια για τη μείωση των εκπομπών που έχει βάλει η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος. Οι περισσότεροι υποψήφιοι για την προεδρία των ρεπουμπλικάνων έχουν κάνει γνωστό ότι θα αναιρέσουν αμέσως, αν εκλεγούν, την πολιτική του Ομπάμα για το κλίμα.

• Και η χώρα μας; Ποιες είναι οι δεσμεύσεις π.χ. της ελληνικής Κυβέρνησης που προκύπτουν από τη συμφωνία; Θα μας τις πει; Θα εξορύξει τα επόμενα χρόνια τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο του Ιονίου και του Αιγαίου, που εκτός από την αύξηση των εκπομπών θα είναι και πολύ επικίνδυνο για ολόκληρη τη Μεσόγειο, σε περίπτωση ατυχήματος, πράγμα πολύ πιθανό λόγω του μεγάλου βάθους των αποθεμάτων; Θα συνεχίσει η ΔΕΗ να παράγει τη πιο βρώμικη κιλοβατώρα της Ευρώπης; Η ΔΕΗ θέλει να μας επιβαρύνει με 1,4 δισ. για να φτιάξει εργοστάσιο τέρας που θα καίει 1.000 τόνους κάρβουνο την ώρα, θα το επιτρέψει η κυβέρνηση ή θα προωθήσει τις ΑΠΕ με κοινωνικοποίηση της ενέργειας μέσω συνεταιρισμών ; Εννοούμε τα μικρά και αποκεντρωμένα συστήματα ΑΠΕ, που θα πετυχαίνουν την ενεργειακή αυτοδυναμία των περιοχών και των νησιών και όχι των τεράστιων εγκαταστάσεων των εταιρειών, που για την Κρήτη π.χ. έχουν στόχο τα 8.000 MW, ενώ οι ανάγκες του νησιού, ακόμα και τον Αύγουστο στο ψηλότερο σημείο της τουριστικής του σαιζόν, δεν ξεπερνούν τα 800 MW. Θα προωθήσει π.χ. την οικογεωργία, που είναι και μέρος της λύσης για τη μετατροπή της περίσσειας του διοξειδίου της ατμόσφαιρας σε εδαφολογικό άνθρακα και άρα ψύχει τον πλανήτη, σε αντίθεση με την εντατική χημική γεωργία που είναι υπεύθυνη για μεγάλο μέρος των εκπομπών του διοξειδίου; Αν δε δώσει απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα σημαίνει ότι θα ακολουθήσει την μέχρι τώρα πεπατημένη, χωρίς καμιά δέσμευση σε σχέση με το κλίμα. Σημαίνει δηλαδή ότι τα λιγνιτικά εργοστάσια θα συνεχίζουν να ευθύνονται για το 34% των συνολικών εκπομπών της χώρας, παρόλο ότι το λιγνιτικής προέλευσης ηλεκτρικό ρεύμα θα γίνει πια πολύ ακριβό, καθώς ο «ρυπαίνων πλέον δεν τη γλιτώνει, θα πληρώνει». Στην ομιλία του ο πρωθυπουργός στο Παρίσι υποστήριξε πως η Ε.Ε. δεν θα έπρεπε να ελέγχει τις εκπομπές της ναυτιλίας και πως μόνο ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΙΜΟ) είναι ο κατάλληλος για τον έλεγχο. Γιατί αν θα έπρεπε η Ε.Ε. να έχει αυστηρότερες από τα παγκοσμίως ισχύοντα περιβαλλοντικές ρυθμίσεις, θα έβλαπτε την ανταγωνιστικότητα, άρα σαν ναυτική χώρα υποστηρίζουμε τη μη-ρύθμιση που προωθεί ο ΙΜΟ (Την επομένη μάλιστα της ομιλίας του Αλέξη Τσίπρα, ο ΙΜΟ έλαβε το «Βραβείο Απολιθώματος» από το Climate Action Network, ακριβώς λόγω της αντίδρασής του σε οποιονδήποτε έλεγχο των εκπομπών των πλοίων). Έτσι και με ευθύνη του έλληνα πρωθυπουργού, η ναυτιλία παρέμεινε εκτός ρύθμισης για τις εκπομπές, μαζί με την αεροπλοΐα βέβαια.

Μέχρι τώρα οι κυβερνήσεις δεν είναι διατεθειμένες να πάρουν δεσμευτικά μέτρα για να μη έχουμε κλιματική καταστροφή, γιατί ελέγχονται από τις οικονομικές ελίτ και τα κεφάλαια που έχουν επενδυθεί στα ορυκτά καύσιμα, στις ρυπογόνες βιομηχανίες, στη βιομηχανική γεωργία-κτηνοτροφία, στις παγκόσμιες μεταφορές κ.λπ., που δε θέλουν να αλλάξουν το ενεργοβόρο-ρυπογόνο παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο τους. Μόνο οι «από κάτω» των κοινωνιών θα μπορούσαν να αντιδράσουν –αν και ο χρόνος που απομένει είναι λίγος-για να μη δρομολογηθούν οι διαδικασίες αλλαγής του κλίματος ανεπιστρεπτί. Με το να πλαισιώσουν το κίνημα της «αλλαγής του συστήματος και όχι του κλίματος», το οποίο προσπαθεί όλα αυτά τα προηγούμενα χρόνια να βάλει στο κέντρο του ενδιαφέροντος των κοινωνικών κινημάτων αυτήν την οπτική. Την οπτική της αποανάπτυξης και της στήριξης στους τοπικούς πόρους κάθε περιοχής με αυτοδιαχείριση «από τα κάτω» των από «κάτω».

 πηγη: topikopoiisi.eu

          topikopoiisi.blogspot.de

 

apergia.jpg

ΕΜΠΛΟΚΗ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΑΜΙΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΟΣΗΣ ΤΟΥ 1 ΔΙΣ. 

Σε καψόνι διαρκείας για την κυβέρνηση έχουν μετατραπεί οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα για την εκταμίευση της υποδόσης του 1 δις ευρώ, μετά και την εμπλοκή που παρουσιάστηκε στις συνομιλίες των Ελλήνων αξιωματούχων με τους δανειστές.

Παρ' ότι αποσύρθηκε, κακήν κακώς, από την παραδομένη στην Τρόικα κυβέρνηση, το νομοσχέδιο με το «παράλληλο πρόγραμμα», ο ESM δεν συνεδρίασε, όπως αναμενόταν, για να εγκρίνει την καταβολή της δόσης, καθώς προαπαιτούμενο θεωρούνταν η δημοσίευση πρώτα στο φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως και τα τελευταία προαπαιτούμενα, μέχρι το βράδυ της Παρασκευής, που αφορούν τις δαπάνες Υγείας.  

Σύμφωνα με πληροφορίες από κύκλους των δανειστών, η κυβέρνηση κατέθεσε τον νέο προϋπολογισμό χωρίς να έχει λάβει τη σύμφωνη γνώμη της Τρόικας των ελεγκτών, οι οποίοι διαπιστώνουν, όμως, «τρύπα» της τάξεως των 2-3 δισ. ευρώ1,5% του ΑΕΠ).

Για τον λόγο αυτόν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, μόλις επιστρέψουν οι εκπρόσωποι του κουαρτέτου στην Αθήνα (στις 18 Ιανουαρίου πιθανότατα) θα πιέσουν την ελληνική κυβέρνηση να καταθέσει και συμπληρωματικό προϋπολογισμό για το 2016, αξιώνοντας επιπλέον μέτρα λιτότητας για την κάλυψη του Δημιονομικού κενού (βλ. σχετικό ρεπορτάζ παρακάτω), ενώ εκκρεμεί ακόμα η κατάθεση του νέου μεσοπρόθεσμου προγράμματος οικονομικής πολιτικής για τα έτη 2016 έως 2019.

Εκτός του ότι αμφισβητούν την απόδοση μέτρων που περιέλαβε η κυβέρνηση (πχ φόροι στα παιχνίδια του ΟΠΑΠ ή τον φόρο στο κρασί αντί για την επιβολή ΦΠΑ στην εκπαίδευση που αρχικά σχεδίαζε η κυβέρνηση) επιπλέον εκτιμούν ότι το 2015 θα κλείσει με ύφεση 0,5% και όχι με μηδέν ανάπτυξη, όπως προβλέπει ο προϋπολογισμός, κάτι που σημαίνει ότι θα απαιτηθούν και επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα που –συνυπολογίζοντας και τη συμφωνία για περικοπές 1,8 δισ. από συντάξεις- ανεβαίνουν στα 3 δισ. για το 2016.  

ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Στη συνέχεια η Iskra αναδημοσιεύει σχετικό ρεπορτάζ από την εφημερίδα ''Αγορά'' (19/12), που αφορά τις νέες απαιτήσεις των δανειστών για την κατάθεση του συμπληρωματικού προϋπολογισμού.

ΖΗΤΟΥΝ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ 2,14 ΔΙΣ.!  

 

Την κατάθεση τον Ιανουάριο συμπληρωματικού προϋπολογισμού με πρόσθετα μέτρα άνω των 2,14δις ευρώ απαιτούν από την κυβέρνηση οι δανειστές. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να καλύψουν το δημοσιονομικό κενό για το τρέχον και το επόμενο έτος -που η τρόικα αποδίδει όχι μόνο στη βαθύτερη ύφεση, αλλά και σε αστοχίες της κυβέρνησης- και αν διασφαλίσουν ότι το 2016 θα επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 0,5% του ΑΕΠ. Σημειωτέον, στα συγκεκριμένα μέτρα δεν συνυπολογίζεται το 1,8δις ευρώ, το οποίο η τρόικα συνεχίζει να χαρακτηρίζει ως επιπλέον ''μαύρη τρύπα'' για το 2016, λόγω της μη έναρξης υλοποίησης της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης.  

18 ΓΕΝΑΡΗ

Σύμφωνα με τους εκπροσώπους της τρόικας, το θέμα της κάλυψης του δημοσιονομικού κενού θα αποτελέσει την ύψιστη προτεραιότητα με την επιστροφή στην Αθήνα περί τις 18 Ιανουαρίου και θα τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων πριν καν αρχίσει η συζήτηση για το ασφαλιστικό. Από την κυβέρνηση θα ζητηθούν συγκεκριμένες προτάσεις για το που θα εστιαστούν τα πρόσθετα μέτρα και εάν υπάρχουν εναλλακτικές πηγές (π.χ στελέχη της κυβέρνησης αναφέρουν ότι από τη σχεδιαζόμενη νέα αύξηση στα καύσιμα μπορούν να εισπραχθούν περίπου 500 εκατ. ευρώ, μειώνοντας ισόποσα τις αυξήσεις των δανειστών.) Στο οικονομικό επιτελείο απεύχονται να απαιτηθούν από την τρόικα σκληρές αλλαγές στο νέο φορολογικό καθεστώς μισθωτών, συνταξιούχων, ελεύθερων επαγγελματιών και αγροτών -που επίσης τίθενται στην πρώτη αξιολόγηση-, όπως και δραστικές περαιτέρω περικοπές των κοινωνικών δαπανών.  

Ωστόσο, μια πρώτη ''εικόνα'' για πεδίο των πρόσθετων μέτρων έχει ήδη λάβει το οικονομικό επιτελείο με βάση την ανάλυση των δανειστών για το ύψος του δημοσιονομικού κενού.  

ΥΦΕΣΗ  

Κατ' αρχάς, η τρόικα θεωρεί ότι η ύφεση για το 2015 δεν θα είναι μηδενική -όπως προβλέπεται στον νέο προϋπολογισμό-, αλλά συμφωνεί με την εκτίμηση της Τράπεζας της Ελλάδος για ύφεση της τάξης του 0,5% του ΑΕΠ. Αυτό αυτομάτως δημιουργεί μια τρύπα ύψους 900 εκατ. ευρώ, πέραν των δυσμενών επιπτώσεων στο ΑΕΠ το 2016 (η Κομισιόν είχε αρχικά μιλήσει για ύφεση 1,3% του ΑΕΠ).  

Με την απόσυρση από τη Βουλή της διάταξης για αύξηση των συντελεστών φορολόγησης των εισοδημάτων από ενοίκια -παρά τη συμφωνία με την τρόικα για τους συντελεστές – δημιουργείται κενό ύψους 150εκατ. ευρώ στον προϋπολογισμό του 2016.  

Εάν το υπουργείο Οικονομικών παρουσιάσει στη διαπραγμάτευση σχέδιο για ενιαία φορολογική κλίμακα, το βάτος θα πέσει στην υπερφορολόγηση των μεσαίων εισοδηματικά στρωμάτων.  

ΤΥΧΕΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ  

Για την τρόικα παραμένει ''στον αέρα'' η είσπραξη περίπου 250 εκατ. ευρώ από την πρόσθετη φορολόγηση των τυχερών παιχνιδιών, τόσο εξαιτίας του κινδύνου μείωσης του τζίρου όσο και λόγων των διαφαινομένων διαθέσεων του ΟΠΑΠ να κινηθεί νομικά εναντίον του Δημοσίου. Επίσης κατά του δανειστές, ενώ δεν έχουν ακόμη εισπραχθεί τα εφετινά έσοδα από τα VLT's ύψους 120εκατ. ευρώ, δεν έχουν γίνει και οι αναγκαίες κινήσεις προκειμένου να διασφαλιστούν τα προβλεπόμενη 220εκ. ευρώ για το 2016 και συνεπώς το κενό από την πηγή αυτή ανέρχεται σε 340εκατ. ευρώ.  

Επιπλέον ''τρύπα'' δημιουργείται από το ότι δεν έχει παρουσιάσει ακόμη το ολοκληρωμένο σχέδιο για την περικοπή των αμυντικών δαπανών κατά 500 εκατ. ευρώ το 2015-2016 (120εκατ. ευρώ εφέτος και 380 εκατ. ευρώ το 2016).  

Όσον αφορά στο κενό έως και 4 δις. ευρώ από τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για την αντισυνταγματικότητα των περικοπών σε συντάξεις και εφάπαξ το 2012, το υπουργείο Εργασίας ευελπιστεί ότι θα πείσει τους δανειστές πως ο νέος γύρος για το ασφαλιστικό (και τη εξοικονόμηση των δαπανών που θα φέρει) αίρει τον παλαιό νόμο και κατ' επέκταση τις αποφάσεις του ΣτΕ και δεν θα χρειαστούν πρόσθετα μέτρα.  

         Σάββατο 19 Δεκέμβρη 2015

πηγη: iskra.gr

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015 00:00

Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη

farmakeftiki_dapani_sto_esy.jpg

Η δαπάνη από 1,252 δισεκατομμύρια ευρώ το 2009 θα φτάσει τα 530 εκατομμύρια το 2018, μειούμενη κατά 58% σε λιγότερο από μια δεκαετία!

Στα χρόνια της λιτότητας η δημόσια υγεία έχει πληγεί στον υπέρτατο βαθμό.

Την ώρα που τα δημόσια νοσοκομεία εκλιπαρούν για φάρμακα, τα στοιχεία του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών για τις δαπάνες των νοσηλευτικών ιδρυμάτων σ’ αυτόν τον τομέα είναι ανατριχιαστικά.

Από το 2009 μέχρι το 2015 η δαπάνη μειώθηκε περίπου κατά 60%.

Πτωτική πορεία που θα συνεχιστεί, αφού κυβέρνηση και δανειστές υπέγραψαν κλειστούς προϋπολογισμούς για την εν λόγω δαπάνη για την επόμενη τριετία (2016, 2017 και 2018), που τη σπρώχνουν ακόμα παρακάτω.

Ετσι, η δαπάνη από 1,252 δισεκατομμύρια ευρώ το 2009 θα φτάσει τα 530 εκατομμύρια το 2018, μειούμενη κατά 58% σε λιγότερο από μια δεκαετία!

Η τραγική αυτή κατάσταση έχει εξαντλήσει, εκτός από τα αποθέματα, διοικήσεις, γιατρούς, υγειονομικούς και φυσικά αρρώστους.

Οι τελευταίοι αναγκάζονται να αναζητούν τα απαραίτητα για την υγεία τους φάρμακα σε εξωτερικά φαρμακεία και να πληρώνουν από την τσέπη τους.

Η αλήθεια των αριθμών

Αναλυτικότερα, όπως αποτυπώνεται στην τελευταία έκθεση του ΙΟΒΕ που εκπονήθηκε για λογαριασμό του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ), το 2009 η νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη ήταν 1,252 δισεκατομμύρια ευρώ, το 2010 1,084 δισ. ευρώ, το 2011 έπεσε στα 832 εκατομμύρια ευρώ, το 2012 στα 761 εκατ. ευρώ, το 2013 μειώθηκε ακόμα περισσότερο στα 642 εκατ. ευρώ, το 2014 σε 543 εκατ. και το 2015 σε 495 εκατ. ευρώ (σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας).

Από εδώ και πέρα θα αναλάβουν οι κλειστοί προϋπολογισμοί που ανακοινώθηκαν πρόσφατα -για το 2016 είναι 570 εκατ. ευρώ, για το 2017, 550 εκατ. ευρώ και για το 2018, 530 εκατ. ευρώ.

Το πρόβλημα -φωνάζουν οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία- είναι το κρισιμότερο που αντιμετωπίζει αυτήν τη στιγμή το σύστημα υγείας.

Η άμεση χρηματοδότησή του είναι μείζονος σημασίας, τονίζουν οι Ομοσπονδίες γιατρών και εργαζομένων (ΟΕΝΓΕ, ΕΙΝΑΠ και ΠΟΕΔΗΝ).

«Βουτιά»

Μιλώντας στην «Εφ.Συν.» ο Ηλίας Σιώρας, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του μεγαλύτερου νοσοκομείου της χώρας, «Ευαγγελισμός» και μέλος του Δ.Σ. της Ενωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών - Πειραιά (ΕΙΝΑΠ), δίνει το στίγμα της κατάστασης.

«Ο “Ευαγγελισμός” έχει δει τη δαπάνη για φάρμακα να κάνει βουτιά μόνο την τελευταία τριετία κατά 25% -από τα 32 εκατ. ευρώ που ήταν το 2013 και το 2014 στα 24 εκατ. ευρώ το 2015».

Οι καταγγελίες απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας πυκνώνουν τους τελευταίους μήνες.

Υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις σε φάρμακα στον «Ευαγγελισμό», το «Λαϊκό», το ΑΧΕΠΑ, το «Θεαγένειο», τα νοσοκομεία της Κρήτης, σύμφωνα με τους εργαζομένους, που απαιτούν να δοθεί άμεσα λύση από την κυβέρνηση.

Η κάθετη μείωση της χρηματοδότησης «οδηγεί στην έλλειψη φαρμάκων και έτσι οι ασθενείς ή οι συνοδοί τους καλούνται να προμηθευτούν από εξωτερικά φαρμακεία φάρμακα που θα έπρεπε να τους παρέχονται ενδονοσοκομειακά», τόνισε σε πρόσφατη συνέντευξη Τύπου η Αθηνά Γραμματικοπούλου, πρόεδρος των εργαζομένων στο «Θεαγένειο» Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.

Σύμφωνα με την ίδια, από το νοσοκομείο λείπουν 25 ογκολογικά φάρμακα.

Στον «Ευαγγελισμό» το απόθεμα των αντιρετροϊκών φαρμάκων έπιασε πάτο.

Μοιράζονταν δέκα χάπια σε κάθε οροθετικό, για να καλυφθούν για λίγες μέρες, αφού το απόθεμα του νοσοκομείου μετρούσε μόνο 150 χάπια, σύμφωνα με τον Ηλ. Σιώρα.

Αίσθηση προκάλεσε και η διαμαρτυρία του δημοσιογράφου Τάσου Θεοδωρόπουλου μέσω των κοινωνικών δικτύων, ο οποίος είναι φορέας του HIV. Κατήγγειλε ότι έχει να πάρει τα φάρμακά του για 3 εβδομάδες, γιατί το φαρμακείο του Λαϊκού Νοσοκομείου δεν έχει απόθεμα.

Με αυτήν τη μέθοδο, αλλά και με λογιστικές αλχημείες, δηλαδή με εσωτερικές μετακινήσεις κονδυλίων από κωδικό σε κωδικό, τα νοσοκομεία τα βγάζουν πέρα κατά καιρούς.

«Πρόσφατα ο “Ευαγγελισμός” μετακίνησε 300.000 ευρώ από άλλο κωδικό σ’ αυτόν της φαρμακευτικής δαπάνης, προκειμένου να προμηθευτεί τα εξαιρετικώς επείγοντα φάρμακα για λίγες μέρες», προσθέτει. Η κατάσταση όμως έφτασε στο απροχώρητο.

Οι εσωτερικές μετακινήσεις κονδυλίων είναι πλέον αδύνατες. «Τελειώνει η χρονιά και βλέπουμε να τελειώνουν τα λεφτά από όλους τους κωδικούς», έλεγε η Αθ. Γραμματικοπούλου.

Οριακά

Το πρόβλημα παραδέχεται, μιλώντας στην «Εφ.Συν.», ο διοικητής της Πρώτης Υγειονομικής Περιφέρειας Αγγελος Παπαδόπουλος. «Είμαστε οριακά. Εχουμε σημαντικές ελλείψεις».

Σ’ αυτή τη δύσκολη συνθήκη, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας απαντά με πίστωση, δηλαδή εικονική αύξηση του προϋπολογισμού που δεν συνοδεύεται από ρευστό.

«Προκειμένου -όπως αναφέρει σε προχθεσινή της ανακοίνωση- να αντιμετωπίσει την έλλειψη συγκεκριμένων φαρμάκων που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα σε νοσοκομεία της χώρας, ενέκρινε την αύξηση του ορίου δαπανών των νοσηλευτικών ιδρυμάτων, ιδιαιτέρως αυτών που παρέχουν φαρμακευτικά σκευάσματα σε ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού (αντιρετροϊκά, ογκολογικά, αυξητική ορμόνη κτλ.).

Στόχος του υπουργείου Υγείας είναι με την παραπάνω ενέργεια να διασφαλιστεί η κανονικότητα στην παροχή φαρμάκων, η κάλυψη των αναγκών των ευαίσθητων ομάδων και η εύρυθμη λειτουργία των νοσοκομείων», προσθέτει.

«Χρειάζεται να γίνει άμεση επιχορήγηση για να λυθεί το πρόβλημα. Η αύξηση του ορίου δαπανών, δηλαδή η πίστωση, δεν επαρκεί, διότι είναι άυλο χρήμα», σημειώνει ο Ηλ. Σιώρας.

Μόνο ο «Ευαγγελισμός», για να βγάλει τη χρονιά και να πληρώσει και τα χρωστούμενα των προηγούμενων ετών, αναφέρει ο κ. Σιώρας, χρειάζεται τουλάχιστον 20 εκατομμύρια ευρώ για τα φάρμακα.

Για την πρώτη ΥΠΕ, αναφέρει ο Αγγ. Παπαδόπουλος, η αύξηση του ορίου δαπανών μεταφράζεται σε 17,5 εκατομμύρια ευρώ. «Είναι μια πρώτη αύξηση που θα αντιμετωπίσει, δεν θα λύσει το πρόβλημα».

Ο Αγγ. Παπαδόπουλος εκφράζει την αγωνία του, καθώς το ποσό της πίστωσης αυτής δεν αρκεί για να βγει ο χρόνος, χρειάζεται επιπλέον αύξηση του ορίου δαπανών τουλάχιστον 6 εκατομμυρίων ευρώ.

«Κάθε μέρα παρακολουθούμε το πρόβλημα, δίνοντας επιπλέον βάρος σε αντιρετροϊκά, αιμοροφιλικά και ογκολογικά φάρμακα. Εκτιμώ ότι το ποσό αυτό φτάνει για μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου», λέει χαρακτηριστικά.

πηγη: efsyn.gr

.jpg

Του Κ. Παπουλή

Δεν μπορoύμε να διαβεβαιώσουμε, αν όντως ο Σόιμπλε επιθυμούσε την επιστροφή της χώρας στην δραχμή, κατά την «στιγμή» των «διαπραγματεύσεων», αν μπλόφαρε κλπ. . Αυτό που φαίνεται σίγουρο, είναι ότι η Γερμανία και οποιοσδήποτε διαθέτει μια σοβαρότητα σε επίπεδο τέτοιων διαπραγματεύσεων, είναι προετοιμασμένος και «να τις χάσει», δηλαδή να σηκωθεί να φύγει από το τραπέζι.

Επίσης είναι βέβαιο, ότι η Γερμανία αν είναι να διαλέξει ανάμεσα σε μια πιο μικρή ευρωζώνη και σε μια πιο χαλαρή, που θα οφείλεται σε παραχωρήσεις στους αδύναμους κρίκους του Νότου, θα επιλέξει το πρώτο ενδεχόμενο. Σε τεχνικό άλλωστε επίπεδο, είναι πιο εύκολο να αποχωρήσουν κάποιες μικρές χώρες από το ευρώ, παρά η Γερμανία. Μια έξοδος π.χ. της Ελλάδας θα οδηγήσει σε μια μικρή και επιθυμητή για την Γερμανία ανατίμηση του ευρώ. Μια έξοδος της Γερμανίας όμως, από την ευρωζώνη, θα οδηγούσε σε μια απογείωση - ανατίμηση του νέου υπερ- Μάρκου σε επίπεδα καταστροφικά για το Βερολίνο. Όπωςλοιπόν ισχυρίστηκε στην αρχή της κρίσης, ο γνωστός «συντηρητικός» αμερικανός οικονομολόγος,Robert Albert: «κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με οικονομική αυτοκτονία της Γερμανίας. Έτσι φαίνεται πιο πιθανό η Γερμανία θα καθορίσει τις συνθήκες ώστε οι μικρότερες χώρες, να αποφασίσουν να αποχωρήσουνεπειδή το κόστος παραμονής τους στην ευρωζώνη θα είναι πολύ υψηλό».

Στο παραπάνω πλαίσιο η κυρίαρχη πολιτικοοικονομική ελίτ σε Γαλλία και Ιταλία που υποστηρίζει το ευρώ, επιθυμεί την παραμονή της Ελλάδας, για να λειτουργεί ως σάκος του μποξ. Με ανάλογο τρόπο βαδίζουν και οι ΗΠΑ, που κατανοούν ότι η σκλήρυνση των κανόνων ενισχύει την γερμανική ηγεμονία. Έτσι τα πράγματα περιπλέκονται, με μεγαλύτερο θύμα την Ελλάδα. Αν συνδυάσουμε όμως την άνοδο της Λεπέν στη Γαλλία, το ρεύμα ανεξαρτησίας στην Καταλονία, την κατάσταση στο Ηνωμένο Βασίλειο, το πρόσφατο δημοψήφισμα ενάντια στην ενοποίηση στη Δανία κ.λπ.,  οι δυνάμεις της διάλυσης καθίστανται πιο ισχυρές από τις δυνάμεις συνοχής στο χώρο του ευρώ και της Ε.Ε..

Συγχρόνως, το οικονομικό αδιέξοδο στην Ελλάδα εντείνεται, μέσω του τρίτου μνημονίου. Η χώρα αδυνατεί να επιστρέψει στις αγορές, ενώ το χρέος της εκτοξεύεται. Η Ελλάδα δεν μπορεί να «συμβιβαστεί» με το χρέος της και καθίσταται ειδική πια περίπτωση (από επικεφαλής) του προβλήματος των περιφερειακών χωρών. Τα νέα μέτρα βυθίζουν την χώρα σε νέο σπιράλ ύφεσης. Καθώς η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών εξαντλείται, καιχιλιάδες επιχειρήσεις κλείνουν, ή μεταναστεύουν σε Βουλγαρία, Κύπρο, ακόμη και στην Αλβανία, είναι απίθανο να δημιουργηθούν τα πρωτογενή πλεονάσματα που απαιτούνται. Όλα δείχνουν γοργήεπιδείνωση της οικονομίας, κατάρρευση των δημόσιων εσόδων, και φυσικά της κυβέρνησης. Εν τω μεταξύ στο βραχυχρόνιο μέλλον, η πολιτική Ντράγκι θα μεταστραφεί, το ευρώ θα ανατιμηθεί, θα ανέλθουν οι τιμές του πετρελαίου, παράμετροι που θα βυθίσουν περαιτέρω την ελληνική οικονομία

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, σίγουρα υπάρχουν φωνές και τάσεις στην Γερμανία (π.χ. Ζιν), που σκιαγραφούν ένα αμοιβαίο και «συναινετικό» διαζύγιο με την Ελλάδα. Από την άλλη πλευρά καθώς το ελληνικό αδιέξοδο εντείνεται, όλοι αυτοί Ζιν, Σόιμπλε, Λούνκε κ.α. έχουν δίκιο, όταν ισχυρίζονται ότι είναι πολύ επώδυνο και μακροχρόνιο και πιθανά αδύνατο, να ανακάμψει η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας με εσωτερική υποτίμηση. Άρα, η   μόνη λύση είναι το «διάλειμμα» από την ευρωζώνη και η εξωτερική υποτίμηση.

Συνεπώς υπάρχουν πιθανότητες «συναινετικού» διαζυγίου και ίσως μιας «τομής συμφερόντων ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Γερμανία, όμως φαίνεται ότι αυτό θα είναι τελικά ένα διαζύγιο που αν συμβεί θα βγει συντριπτικά«εις βάρος μας». Σε μια τέτοια περίπτωση το Βερολίνο θα επιχειρήσει μέσα από τα κέρδη μιας εξωτερικής υποτίμησης να πάρει τον αφρό, ώστε να παραμείνει η χώρα υποταγμένη και δεμένη χειροπόδαρα στα δεσμά των πιστωτών και της Ε.Ε.. Η εξωτερική υποτίμηση θα δημιουργήσει εθνική αποταμίευση και το ποθητό εξωτερικό και εσωτερικό πλεόνασμα που δεν καταφέρνουν τα μνημόνια και η εσωτερική υποτίμηση. Άρα, η Ελλάδα θα μπορεί για ένα διάστημα να αποπληρώνει μέρος των «υποχρεώσεών» της. Η ανεργία μεν θα μειωθεί, αλλά το κέρδος της εξωτερικής υποτίμησης θα το πάρουν οι πιστωτές. Οι ιδιωτικοποιήσεις θα συνεχιστούν, το ίδιο και η επίθεση στις δυνάμεις της εργασίας. Όταν και αν, η Ελλάδα βγει στις αγορές η συναλλαγματική πολιτική θα είναι υποταγμένη στο χρέος, που η όποια ρύθμισή του δεν θα απελευθερώσει φυσικά την χώρα. Σε συνθήκες ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων (Ε.Ε.), η συναλλαγματική πολιτική θα καθορίζει και την νομισματική και την δημοσιονομική. Θα «βγούμε» από το ευρώ κατά 1/3, θα παραμείνουμε στον νεκροθάλαμο της συνθήκης του Μάαστριχτ, εξαρτημένοι και υποδουλωμένοι στο εξωτερικό χρέος και στην Ε.Ε..

Ας δούμε κάποιες από τις βασικές διαφορές ανάμεσα στην γερμανική συντηρητική πρόταση για έξοδο και στην δικιά μας:

Α) Ο ξένος παράγοντας μιλάει για διάλειμμα από την ευρωζώνη, ενώ εμείς για οριστική αποχώρηση. Από εδώ συνεπάγονται όχι μόνο διαφορές στην δημοσιονομική, συναλλαγματική και νομισματική πολιτική, αλλά και αν ακολουθούμε το δημοσιονομικό σύμφωνο και την συνθήκη του Μάαστριχτ σε όλο τους το πλαίσιο και φυσικά στο σκέλος της τελευταίας για επαν- (είσοδο) στη ζώνη του ευρώ.

B) Σύμφωνα με την συνθήκη του Μάαστριχτ, το εκδοτικό προνόμιο απαγορεύεται, άρα και η νομισματική χρηματοδότηση των δημοσίων ελλειμμάτων. Συνεπώς δεν θα μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε δημόσια ελλείμματα, δηλαδή να μειώσουμε τους φόρους, να ενισχύσουμε το κοινωνικό κράτος, η να προβούμε σε δημόσιες επενδύσεις μέσω του εκδοτικού προνομίου.

Γ) Στο φιλελεύθερο σχέδιο, θα υπάρχει ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων και την ισοτιμία της νέας δραχμής θα εγγυάται η Τράπεζα της Ελλάδας και η Ε.Κ.Τ. . Πιθανά θα αγοράσει ένα ποσό της τάξης δεκάδων δις δραχμών η Ε.Κ.Τ., δίνοντας τα ανάλογα δις ευρώ για συναλλαγματικά διαθέσιμα στην Τράπεζα της Ελλάδας. Όμως έτσι, όχι μόνο δεν θα είναι εφικτή η νομισματική χρηματοδότηση   δημόσιων ελλειμμάτων, αλλά και η νομισματική πολιτική θα παραμείνει περιοριστική και εξαρτημένη από την ισοτιμία. Άρα δεν θα χρησιμοποιηθούν οι τράπεζες για να χρηματοδοτήσουν μικρομεσαίες επιχειρήσειςκαι παραγωγικές επενδύσεις. Φυσικά δεν είναι αμελητέο ότι στο δικό μας σχέδιο η Τράπεζα της Ελλάδας και οι τράπεζες εθνικοποιούνται, ενώ σήμερα βρίσκονται -ελέω ΣΥΡΙΖΑ- στα χέρια αρπακτικών κεφαλαίων. Στο δικόμας σχέδιο, θα γίνει εκκαθάριση των τραπεζών και οι δανειολήπτες θα προστατευθούν. Θα μπορεί να υπάρχει ελευθερία νομισματικής πολιτικής και επιθυμητή ισοτιμία, μέσω των απαραίτητων φραγμών στις κινήσεις κεφαλαίων, ιδιαίτερα των κερδοσκοπικών. Άμεσα θα εγκαταλείψουμε όχι μόνο το ευρώ αλλά και τον μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών 2 της Ε.Ε., ενώ με το ξένο σχέδιο θα οδηγηθούμε εκεί.

Δ) Στο γερμανικό σχέδιο, η δημοσιονομική πολιτική θα παραμείνει συσταλτική εξ΄ αιτίας του δημοσιονομικού συμφώνου και του υψηλού εξωτερικού δημόσιου χρέους, που όσο και να κουρευτεί θα παραμείνει τεράστιο. Η ανάγκη χαμηλού πληθωρισμού, και μείωσης του χρέους, για να «επιστρέψουμε»στο ευρώ θα επιτείνει την ανάγκη της λιτότητας.

Ε) Το φιλελεύθερο σχέδιο του ξένου παράγοντα, και η συναινετική έξοδος προϋποθέτουν αμοιβαία αναδιάρθρωση του χρέους, κάτι που συνεπάγεται συνέχεια της υποδούλωσης της Ελλάδας. Είναι αδύνατο οι επίσημοι πιστωτές (Δ.Ν.Τ., Ε.Ε., Ε.Κ.Τ.) να δεχτούν «συναινετικά» μια λύση που θα απελευθερώνει την χώρα. Η ιστορία των χρεοστασίων, διαγραφών και αρνήσεων χρέους, όλων των κυρίαρχων κρατών, διδάσκει ότι τέτοιες λύσεις δίνονται με μονομερείς ενέργειες. Στο δικό μας σχέδιο, η πατρίδα μας θα απελευθερωθεί από το χρέος με μονομερή ενέργεια, είτε χρεοστάσιο και κούρεμα σε συνδυασμό με δραχμοποίηση, είτε συνολική άρνηση του χρέους (τουλάχιστον όσον αφορά το συντριπτικό τμήμα του εξωτερικού δημόσιου χρέους, αυτό προς τον επίσημο τομέα). Αντίστροφα το εσωτερικό χρέος θα πρέπει να δραχμοποιηθεί με αποκατάσταση της δικαιοσύνης, επιστροφή στους δικαιούχους (ασφαλιστικά ταμεία, ομολογιούχους κλπ), της ληστείας του 2012.

ΣΤ) Στο δικό μας σχέδιο δεν υπάρχει μόνο η έξοδος από την ευρωζώνη, αλλά και η σύγκρουση με τον χώρο της υπερπαγκοσμιοποίησης, την Ε.Ε., που ο σκληρός της πυρήνας είναι η ζώνη του ευρώ. Για λόγους τακτικής και εξωτερικής πολιτικής, επειδή π.χ. για ένα βραχυχρόνιο διάστημα, θα θέλαμε να παραμείνουμε, για να έχουμε λόγο στα όργανα κλπ, θα ζητήσουμε εξαιρέσεις για την βιομηχανία, και την γεωργία και θα επιχειρήσουμε να μπούμε σε φάση διαπραγματεύσεων. Γνωρίζουμε βέβαια ότι η Ε.Ε., δεν είναι Σοβιετική Ένωση και μάλλον είναι απίθανο να μας κάνει τέτοιες «χάρες».Η αποδέσμευση βρίσκεται στον δρόμο μας, χωρίς να αποκλείεται και η άμεση «αποβολή» μας.Καλύτερα θα είναι, να μην είμαστε οι πρώτοι που θα την εγκαταλείψουμε, χωρίς να σημαίνει ότι θα το αποφύγουμε.

Συμπερασματικά, το σχέδιο των ξένωννεοφιλελεύθερων οικονομολόγων, είναι ένα σχέδιο που προκύπτει από την απόλυτη αδυναμία της ελληνικής (εντός ευρώ) οικονομίας. Είναι ένα σχέδιο που εξυπηρετεί τους πιστωτές, την Ε.Ε και κυρίως το Βερολίνο. Ένα σχέδιο που συνεχίζει την ακραία λιτότητα, με μοναδική ανάσα την εξωτερική υποτίμηση. Είναι επίσης σαφές, ότι οι νεοδοσίλογοι που κυβερνούν την χώρα, αλλάζοντας απλώς ονόματα και χρώματα, δεν προετοιμάζονται για καμία εθνικά αυτοτελή λύση. Αφού δεν έχουν πραγματικά καμία εναλλακτική, θα δεχτούν ότι ακριβώς τους σερβίρει ο Σόιμπλε και το Βερολίνο.

Δεν αποκλείεται βέβαια το ενδεχόμενο η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ με τους σημερινούς όρους και να Αλβανοποιηθεί, με την απόλυτη σημασία της έκφρασης.

Αντίθετα, το δικό μας ΣΧΕΔΙΟ Β,για μια Ισλανδία του Νότου,

το οποίο στην καλύτερη μέχρι σήμερα εκδοχή του έχει διατυπωθεί (εδώ:http://www.sxedio-b.gr/index.php/articles1/item/1325-programmaoikonpolitikisgiatinellada) από τον Θ. Μαριόλη-«Ένα πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής για την Ελλάδα»-, είναι το όνειρο για μια κυρίαρχη δημοκρατία των ελλήνων εργαζομένων, που βγαίνουν από την κρίση με τις δικές τους δυνάμεις, που σπάνε την οικονομική και πολιτική εξάρτηση και κόβουν το γόρδιο δεσμό του χρέους. Γιαμια Ελλάδα που μπαίνει στο δρόμο της παραγωγικής ανασυγκρότησης, μέσω μακροχρόνιου δημόσιου σχεδιασμού και πλήρης απασχόλησης, αλλά και των απαραίτητων εθνικοποιήσεων,   μια κυψέλη νεανικής δημιουργίας, ισότητας, οικολογίας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Ένα μετακεφαλαιοκρατικό κοινωνικό παράδειγμα αποπαγκοσμιοποίησης και νέας διεθνούς συνεργασίας για όλη την Μεσόγειο.

πηγη: sxedio-b.gr

Σελίδα 4079 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή