Στο συμπληρωματικό μνημόνιο (Supplemental Memorandum of Understanding) και στο τεχνικό μνημόνιο που το συνοδεύει, καθορίζονται λεπτομερώς όχι μόνον όσα πρέπει να κάνει η κυβέρνηση για να κλείσει η τρέχουσα αξιολόγηση, αλλά και όσα –πολλά– δεσμεύεται να υλοποιήσει προκειμένου να ολοκληρωθεί η τέταρτη και τελευταία αξιολόγηση: από την περιώνυμη επενδυτική τράπεζα –που δεν είναι τελικά τράπεζα αφού δεν θα χορηγεί δάνεια– έως τη φορολογική πολιτική, από τις αλλαγές στους νόμους για τις ανώνυμες εταιρείες και για τις συγχωνεύσεις επιχειρήσεων έως την πώληση των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, από τη συμμετοχή του ΕΦΚΑ στην αύξηση κεφαλαίου της Τράπεζας Αττικής έως τις νέες περικοπές των συντάξεων, από το ποιος, πότε και με ποιον τρόπο θα αποφασίσει την επίσπευση της μείωσης του αφορολογήτου ορίου μέχρι το τι θα γίνει με τις κλαδικές συμβάσεις εργασίας και τη διαιτησία, από τη χρηματοδότηση του ΟΑΣΘ και τα διόδια της Εγνατίας έως την πώληση των συμμετοχών του Δημοσίου σε όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις και από το χρονοδιάγραμμα στο Ελληνικό έως την παραχώρηση του Θριασίου.

Όπως επισημαίνει η “Καθημερινή”, κοινός τόπος σε όλα σχεδόν είναι η ρητή αναφορά πως οτιδήποτε θα γίνει ύστερα από διαβούλευση και έγκριση από τους θεσμούς, ειδικά σε ό,τι αφορά το τραπεζικό σύστημα, τα κόκκινα δάνεια, τον νόμο Κατσέλη, την πώληση των μονάδων της ΔΕΗ.

Ουσιαστικά, το μνημόνιο περιγράφει ένα καυτό τετράμηνο μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου 2018, στη διάρκεια του οποίου η κυβέρνηση πρέπει να ολοκληρώσει έναν τεράστιο όγκο προαπαιτουμένων, προκειμένου να κηρύξει το… τέλος των μνημονίων.

Τον Μάιο θα κριθεί η επίσπευση μείωσης του αφορολόγητου ορίου

Ορίζεται ρητώς πως τον Μάιο του 2018 η κυβέρνηση θα επισπεύσει τη μείωση του αφορολόγητου ορίου, ώστε να ισχύσει το 2019 αντί του 2020, εάν το ΔΝΤ σε συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τις ελληνικές αρχές “θεωρεί, στη βάση μιας διαφανούς εκτίμησης, ότι απαιτείται η εμπροσθοβαρής εφαρμογή της, προκειμένου να επιτευχθεί ο συμφωνηθείς στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5%…”.

Επιπροσθέτως, κι αν μετά την εφαρμογή των περικοπών, υπάρχει δημοσιονομικό περιθώριο, η κυβέρνηση θα μπορεί να νομοθετήσει τα “αντίμετρα” που είχαν συμφωνηθεί (μεταξύ άλλων μείωση συντελεστών φορολογίας φυσικών προσώπων και εισφοράς αλληλεγγύης, φορολογίας επιχειρήσεων και ΕΝΦΙΑ). Ωστόσο, σημειώνεται πως το ποσό των αντιμέτρων που θα εφαρμοστούν “θα είναι σύμφωνα με την εκτίμηση των θεσμών για την υπέρβαση του δημοσιονομικού στόχου”.

Τον Μάρτιο του 2018 θα πρέπει να αναθεωρηθεί “το ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς για τη ναυτιλία, υπό το φως των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Τον Μάρτιο, επίσης, θα θεσμοθετηθεί η εξίσωση των αντικειμενικών τιμών ζώνης των ακινήτων με τις εμπορικές τιμές και θα συγκροτηθεί μια ειδική ομάδα και ένα μόνιμο πληροφοριακό σύστημα για την αναπροσαρμογή τους. Επίσης, δεσμεύεται η κυβέρνηση πως θα κάνει όλες τις αναγκαίες προσαρμογές στον ΕΝΦΙΑ –αυξάνοντας τους συντελεστές ή επιβάλλοντας τοn φόρο σε περισσότερα ακίνητα– προκειμένου να εισπράξει το ίδιο ποσό. Τον Μάιο οι αρχές θα θεσμοθετήσουν την προσαρμογή των συντελεστών και τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, αν χρειαστεί, με δημοσιονομικά ουδέτερο τρόπο, ούτως ώστε να εκδοθούν τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ τον Αύγουστο του 2018.

Κανένας διακανονισμός ληξιπρόθεσμων οφειλών. Αθρόοι πλειστηριασμοί ακινήτων και από το Δημόσιο!

Επιπλέον, η κυβέρνηση δεσμεύεται πως δεν θα εισαγάγει νέες ρυθμίσεις ή άλλα μέτρα αμνήστευσης ή διακανονισμού ληξιπρόθεσμων οφειλών, ούτε θα παρατείνει τις υφιστάμενες και πως θα προχωρήσει στη λήψη αναγκαστικών μέτρων κατά των οφειλετών που δεν εξυπηρετούν τις τρέχουσες ρυθμίσεις ή τις τρέχουσες υποχρεώσεις τους εγκαίρως.

Σκληρές περικοπές συντάξεων, αναθεώρηση των οικογενειακών επιδομάτων

Εκτός από τη μείωση των συντάξεων με δημοσιονομική απόδοση 1% του ΑΕΠ το 2019, θα επανυπολογιστούν οι υφιστάμενες συντάξεις (εκτός ΟΓΑ) με βάση τις νέες παραμέτρους υπολογισμού. Για τους ασφαλισμένους στο ΕΤΕΑ, όλα τα δεδουλευμένα δικαιώματα έως το 2014 θα επανυπολογιστούν με συντελεστή 0,45. Επίσης, θα επανεξεταστούν τα εφάπαξ προκειμένου να “διασφαλίζεται αναλογιστική δικαιοσύνη”, δηλαδή θα μειωθούν ώστε να είναι αναλογικότερα με τις εισφορές που έχουν καταβληθεί.

Προαπαιτούμενο για την τρίτη αξιολόγηση είναι να ολοκληρωθεί η επεξεργασία τουλάχιστον του 30% των αιτήσεων για κύρια σύνταξη που υποβλήθηκαν μεταξύ 13 Μαΐου και Δεκεμβρίου 2016 και 3.500 αιτήσεις επικουρικών συντάξεων που υποβλήθηκαν από την 1.1.2015.

Για την 4η αξιολόγηση και έως τον Απρίλιο του 2018, θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η επεξεργασία των αιτήσεων κύριας σύνταξης που υποβλήθηκαν το 2016, το 30% των αιτήσεων του 2017 και 13.800 αιτήσεις για επικουρική που υποβλήθηκαν το 2015 και το 2016.

Η ΕΛΣΤΑΤ θα υποβάλει ερώτημα στη Eurostat αν ο ΕΔΟΕΑΠ (επικουρικό ταμείο εργαζομένων στα ΜΜΕ) είναι ιδιωτικού δικαίου και εάν δημοσιονομικά πρέπει να περιλαμβάνεται στους φορείς της γενικής κυβέρνησης. Επίσης, η κυβέρνηση θα απαγορεύσει με νόμο στον ΕΦΚΑ να χορηγεί δάνεια σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου.

Κοινωνικά επιδόματα: Και νέες περικοπές

Η κυβέρνηση δεσμεύεται ότι θα προχωρήσει σε μεγάλη αναθεώρηση των οικογενειακών επιδομάτων, ώστε να καταστεί πιο στοχευμένη και δίκαιη. Επίσης, θα επαναξιολογήσει το σύστημα απονομής αναπηρικών επιδομάτων, ώστε η χορήγησή τους να μη βασίζεται στο ποσοστό αναπηρίας, αλλά και στις δυνατότητες του αιτούμενου να είναι λειτουργικός.

“Π.χ. η ικανότητα του ατόμου να έχει δραστηριότητες στην καθημερινότητά του”, αναφέρεται. Επιπλέον, ορίζεται πως έως τον Απρίλιο του 2018, οι δικαιούχοι του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης που είναι ικανοί, αλλά δεν εργάζονται και δεν είναι ενταγμένοι σε κάποιο πρόγραμμα επιμόρφωσης ή κατάρτισης, θα πρέπει να εγγραφούν στον ΟΑΕΔ ως αναζητούντες εργασία.

Αγορά εργασίας: Νέες αντεργατικές παρεμβάσεις

Στην επόμενη αξιολόγηση θα κριθεί η επαναφορά των κλαδικών συμβάσεων και της διαδικασίας προσφυγής στη διαιτησία. Τον Μάρτιο, ύστερα από διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους και σε συμφωνία με τους θεσμούς, η κυβέρνηση θα αναπτύξει έναν αξιόπιστο διοικητικό μηχανισμό που θα αξιολογεί την αντιπροσωπευτικότητα στις διαπραγματεύσεις για τις κλαδικές συμβάσεις.

Έτσι θα κρίνεται αν η όποια σύμβαση έχει την απαιτούμενη αντιπροσωπευτικότητα για να εφαρμοστεί σε όλες τις επιχειρήσεις ενός κλάδου. Τον Ιανουάριο θα επανεξεταστεί και η διαδικασία διαμεσολάβησης και διαιτησίας, στη βάση μιας ανεξάρτητης νομικής γνωμοδότησης. Επίσης, τον Μάιο θα πρέπει να παρουσιαστεί το προσχέδιο του κώδικα εργατικής νομοθεσίας.

Απαίτηση θεσμών η αυστηροποίηση του νόμου Κατσέλη. Χιλιάδες νοικοκυριά θα χάσουν τα σπίτια τους!

Οι αλλαγές στον νόμο Κατσέλη, στην κατεύθυνση της αυστηροποίησής του, είναι προαπαιτούμενο τόσο για την τρίτη αξιολόγηση όσο και για την τελευταία. Οπως σημειώνεται, οι ελληνικές αρχές θα αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητα του νομικού και θεσμικού πλαισίου του νόμου περί αφερεγγυότητας των νοικοκυριών (νόμος Κατσέλη) και θα υποβάλουν έκθεση που θα παρουσιάζει: α) τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από τα δικαστήρια και β) την αξιολόγηση και περαιτέρω προτάσεις από τους φορείς (σ.σ.: τράπεζες) για την αντιμετώπιση των διαπιστωθεισών ελλείψεων, ιδίως όσον αφορά την ταχύτητα επεξεργασίας των υποθέσεων και την εξάλειψη του κινδύνου καταχρηστικών πρακτικών.

Τα πορίσματα και οι προτάσεις της έκθεσης θα συζητηθούν με τους θεσμούς. Για την τέταρτη αξιολόγηση, το μνημόνιο προβλέπει πως έως τον Απρίλιο του 2018 (βασικό παραδοτέο), “οι Αρχές θα τροποποιήσουν τον νόμο περί αφερεγγυότητας των νοικοκυριών και θα λάβουν πρόσθετες ενέργειες για την αντιμετώπιση των διαπιστωθεισών ελλείψεων, κυρίως με τη θέσπιση κατάλληλου μηχανισμού φιλτραρίσματος μη αποδεκτών αιτήσεων και για τη σημαντική μείωση του χρονικού διαστήματος μεταξύ της κατάθεσης της αίτησης και της έκδοσης της δικαστικής απόφασης”.

Τράπεζα Αττικής – ΕΦΚΑ

Με το μνημόνιο μπαίνει φρένο ουσιαστικά στη συμμετοχή του ΕΦΚΑ στην αύξηση κεφαλαίου της Τράπεζας Αττικής. Ο ΕΦΚΑ κληρονόμησε από το ΤΣΜΕΔΕ το 50,6% της τράπεζας. “Τον Μάιο 2018, ο ΕΦΚΑ θα κάνει συγκεκριμένα βήματα για τη διαφοροποίηση του επενδυτικού χαρτοφυλακίου του, σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές, ώστε να διασφαλίσει ότι δεν κατέχει πλειοψηφικά πακέτα μετοχών σε καμία ιδιωτική εταιρεία”, αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Πηγή: iskra.gr

Στο αποκαλυπτικό βίντεο παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε αποσπάσματα από δηλώσεις του Χρήστου Κυριτσόπουλου, υποψηφίου περιφερειακού συμβούλου με τη ΧΑ στον Πειραιά και «προέδρου» του «σωματείου» που έχουν στήσει τα φασιστοειδή στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος καθώς και του Γιάννη Λαγού, υπόδικου βουλευτή της ΧΑ.

Σε αυτό το βίντεο, το οποίο περιέχει δηλώσεις που έγιναν σε κανάλια τον Σεπτέμβρη 2013 και δεν έχει μέχρι στιγμής προβληθεί, οι δύο Χρυσαυγίτες δηλώνουν ότι στόχος τους είναι «να χαμηλώσουμε τα μεροκάματα» και «να σταματήσουμε τις απεργίες». Φυσικά, σε συμφωνία με τους εφοπλιστές, τους οποίους ουκ ολίγες φορές έχουν εξυπηρετήσει ακόμα και με Ερωτήσεις του ναζιστικού μορφώματος στη Βουλή.

Εξάλλου, όπως λέει ο Χρ. Κυριτσόπουλος, «θα μπορούσαμε να χαμηλώσουμε τα μεροκάματά μας, να εγγυηθούμε στους Έλληνες εφοπλιστές ότι αν φέρουν τα βαπόρια τους εδώ θα σταματήσουμε τις απεργίες που γίνονταν όλα αυτά τα χρόνια για διάφορους λόγους». Όλα για τους εφοπλιστές και το κεφάλαιο δηλαδή!

Φυσικά, είναι ξεκάθαρο το μένος τους απέναντι στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, τον πραγματικό εχθρό τους, στην προσπάθεια να δέσουν πισθάγκωνα τους εργαζόμενους στο άρμα των επιδιώξεων του μεγάλου κεφαλαίου.

Το αποκαλυπτικό αυτό βίντεο αποτελεί μια ακόμα ομολογία ότι η ναζιστική εγκληματική Χρυσή Αυγή είναι ξεκάθαρα ενάντια στα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, που βάλλονται από τη στρατηγική του μεγάλου κεφαλαίου και την πολιτική των αστικών κυβερνήσεων. Έτσι είναι οι ναζιστές: Υπάλληλοι των αφεντικών, που μπορούν να φτάσουν ακόμα και σε δολοφονίες εργαζομένων, προκειμένου να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου στους εργαζόμενους, στη νεολαία, στο λαό. Καθήκον του εργατικού – λαϊκού κινήματος, κάθε ανθρώπου που θέλει να λέγεται άνθρωπος, να τους απομονώσει και να τους στείλει αποφασιστικά πίσω στα λαγούμια τους.

Πηγή: ergasianet.gr

Ο εμπαιγμός, η κοροϊδία και η πολιτική εξαπάτηση το σήμα κατατεθέν των ”53”

Η Πανελλαδική Συνάντηση των λεγόμενων ”53” μνημονιακών το περασμένο Σαββατοκύριακο ανέδειξε τη φαρσοκωμωδία στην οποία χωρίς αιδώ πρωταγωνιστούν.

Ενώ οι λεγόμενοι ”53” είναι αρχιτέκτονες, συμμέτοχοι και ψηφίσαντες της κυβερνητικής πολιτικής και των εγκλημάτων της στο οικονομικό, κοινωνικό, περιβαλλοντικό πεδίο αλλά και στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της εξωτερικής πολιτικής, έρχονται εκ των υστέρων και εφευρίσκουν σημεία, δήθεν, διαφοροποίησης, προκειμένου να αποπροσανατολίσουν και να προσφέρουν άλλοθι σε μια παραδομένη κυβέρνηση των μνημονίων, του αντιδημοκρατικού κατήφορου και της κοινωνικής λεηλασίας.

Οι ’53” φέρονται να ζητούν με υποκρισία και εκ των υστέρων, αφού έχουν αποδεχθεί το εύρος των συνολικών πλειστηριασμών, κάποια νομοθετική ρύθμιση για την μερική προστασία της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς.

Οι ”53”, επίσης, βγαίνουν ανέξοδα  απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης στο προσφυγικό και τους χειρισμούς Μουζάλα, και αντιτάσσονται, έλεος, λες και τους ρωτήσανε ή τους πέφτει λόγος, χωρίς να βλέπουν τα χάλια τους, στην προοπτική συγκρότησης μεγάλου συνασπισμού στην Γερμανία κόντρα στην θέση Τσίπρα.

Όπως βλέπετε τίποτα απ’ αυτά δεν αγγίζει τον πυρήνα της κυβερνητικής μνημονιακής πορείας και φυσικά το ζήτημα των πλειστηριασμών, όπως το θέτουν, έστω μετά την θύελλα του κινήματος, μοιάζει προφανέστατα στάχτη στα μάτια του κόσμου!

Ο Φίλης και ο Τσακαλώτος

Στη συνάντηση των «53» το Σαββατοκύριακο όπου συζητήθηκαν όλα αυτά, το παρών έδωσαν μεταξύ των άλλων αστέρων η Τασία Χρισοδουλοπούλου, ο Θεόδωρος Δρίτσας, η Θεανώ Φωτίου, η υπουργός Εργασίας Εφη Αχτισόγλου, η οποία και ενημέρωσε για τις αλλαγές στον νόμο περί απεργιών (!), καθώς και ο Νίκος Φίλης ο οποίος εμφανίζεται το τελευταίο διάστημα να θέλει να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο.

Οι δημόσιες τοποθετήσεις του πρώην υπουργού Παιδείας,  έχουν γίνει άλλωστε και αφετηρία σεναρίων περί «ρήγματος» στους κόλπους των «53» και για εκτοπισμό του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου από τον ρόλο του άτυπου επικεφαλής της ομάδας.

Η πρόσφατη αιχμηρή αναφορά του Νίκου Φίλη για τον Ευκλείδη Τσακαλώτο στο Κανάλι της Βουλής ήρθε να συντηρήσει και να τροφοδοτήσει περαιτέρω τα εν λόγω σενάρια: «Όλες τις μνημονιακές υποχρεώσεις τις έχει τακτοποιήσει στην ώρα τους» είπε ο πρώην υπουργός Παιδείας για τον υπουργό Οικονομικών, αφήνοντας κάθε ερμηνεία ανοιχτή, ξεχνώντας, όμως, ότι και ο ίδιος δεν πάει πίσω.

Πηγή: iskra.gr

Γράφει ο Φώτης Γιανάδης.

Οι τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, μετά από πολύμηνη απραξία, προκήρυξαν 24ωρη πανεργατική πανελλαδική απεργία για τις 14 του Δεκέμβρη. Έχοντας υπόψη τη λαϊκή παροιμία «κάλιο αργά παρά ποτέ», μπορούμε να πούμε ότι, έστω και τόσο καθυστερημένα, μπορεί αυτή η απεργία να γίνει αφετηρία για δυναμικούς, ενωτικούς και αποτελεσματικούς αγώνες. Για να συμβεί όμως αυτό, είναι αδήριτη ανάγκη, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, χωρίς να παραβλέψουν τις πολιτικοσυνδικαλιστικές σκοπιμότητες των ηγεσιών της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, να πάρουν την υπόθεση αυτής της απεργίας στα χέρια τους και να παραμερίσουν με τη δυναμική τους αυτές τις ηγεσίες που είναι συνένοχες για την αντεργατική αντιλαϊκή λαίλαπα που εδώ και οκτώ χρόνια βιώνουν όλα τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

 Και θα πρέπει να το κάνουν αυτό γιατί, τώρα πια, έχει γίνει παραπάνω από φανερό ότι αυτές οι συνδικαλιστικές ηγεσίες και αυτήν την απεργία δεν την πιστεύουν αλλά την εντάσσουν σε μια επετειακή λογική όπως έκαναν και τα προηγούμενα χρόνια. Σε μια λογική που λέει: «ψηφίζεται ένας εξόφθαλμα αντιλαϊκός προϋπολογισμός το Δεκέμβρη, ας κάνουμε λοιπόν και εμείς, για τα «μάτια του κόσμου», για το θεαθήναι και μια απεργία «ντουφεκιά» στον αέρα». Μάλιστα, αν προκύψει ταυτόχρονα και κανένα χοντρό αντεργατικό νομοσχέδιο, όπως συμβαίνει σήμερα με το, προαπαιτούμενο της τρόικας – κουαρτέτου, αντιαπεργιακό νομοσχέδιο, τότε αυτές οι συνένοχες συνδικαλιστικές ηγεσίες «ξεμπερδεύουν» με έναν «σμπάρο», με μια απεργία, για όλα εκείνα τα αντεργατικά μέτρα που ρυθμίζονται μέσα στο Δεκέμβρη. Πρόκειται για μια τακτική που οι «έξυπνες» κυβερνήσεις, όπως η σημερινή, την αξιοποιούν για να ξεμπερδεύουν και αυτές με μια απεργία για τη νομοθέτηση πολλών αντιλαϊκών μέτρων. Στη συνέχεια μεσολαβούν Χριστούγεννα, Απόκριες, Πάσχα και, κουβέντα στη κουβέντα, φθάνει το καλοκαίρι και έτσι «ροκανίζεται» ο χρόνος για να φθάσουμε ξανά στον επόμενο Δεκέμβρη και πάει «λέοντας».

Αυτή είναι μια συνειδητή τακτική που ευνουχίζει και διαλύει το συνδικαλιστικό κίνημα, μια τακτική που στην ουσία νομιμοποιεί τους κυβερνητικούς αντεργατικούς αντιλαϊκούς σχεδιασμούς αφού δεν τους πλήττει «εν τη γενέσει» τους, με τους αναγκαίους πολύμορφους, συνεχόμενους και διαρκείς αγώνες, από την αρχή, μόλις γίνουν γνωστοί αυτοί οι σχεδιασμοί, αλλά εκ των υστέρων και μάλιστα όταν ψηφίζονται τα σχετικά νομοσχέδια στη βουλή, με την πραγματοποίηση μιας «απεργίας», όχι για την αποτροπή τους, γιατί όταν πλέον φθάσουν στη βουλή, είναι πολύ αργά να αποτραπούν. Εκ των πραγμάτων επομένως μια τέτοια απεργία, στην ουσία είναι απεργία διαμαρτυρίας και όχι αποφασιστικής, συγκρουσιακής αντίδρασης. Μια απεργία που επικυρώνει τους κυβερνητικούς αντεργατικούς νόμους με διαμαρτυρία. Εκείνος που πραγματικά ενδιαφέρεται να μην περάσει και να μην νομοθετηθεί το όποιο κυβερνητικό, αντεργατικό, αντιλαϊκό μέτρο, ευθύς εξ αρχής, μόλις γίνει γνωστό ότι αυτό το σχεδιάζει η κυβέρνηση, θα πρέπει να μην την αφήσει σε «χλωρό κλαδί» αλλά, με συνεχόμενες εναλλασσόμενες μαζικές ενωτικές κινητοποιήσεις, να την αναγκάσει να παραιτηθεί από τα αντεργατικά σχέδια της. Ταυτόχρονα μέσα από τέτοιους αγώνες το κίνημα μαζικοποιείται, ωριμάζει, δυναμώνει, ανεβαίνει η ταξική συνείδηση των εργαζομένων και δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να αμφισβητήσουν και τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες και τους πολιτικούς πάτρωνές τους. Η λογική «κάνω απεργία μόνο όταν ψηφίζεται ή λίγο πριν ψηφιστεί ένα αντεργατικό μέτρο», είναι λογική που ουσιαστικά αβαντάρει την κυβέρνηση να περνάει αντιλαϊκά μέτρα αλλά ταυτόχρονα είναι μια λογική που στοχεύει στο να εξαπατά και τούς εργαζόμενους «πουλώντας» τους την ανέξοδη αγωνιστικότητα της μιας, εκ των υστέρων, αναποτελεσματικής απεργίας διαμαρτυρίας.

Δεν είναι βέβαια καθόλου τυχαία αυτή η πρακτική αλλά επιστημονικά επεξεργασμένη και καλά μεθοδευμένη στα ιδεολογικοπολιτικά επιτελεία του συστήματος που πλασάρεται στο συνδικαλιστικό κίνημα από το υποχείριο συνδικαλιστικό του προσωπικό, των συνδικαλιστικών παρατάξεων της κυβέρνησης και γενικότερα του ευρωμονόδρομου. Δυστυχώς όμως σε αυτή τη λογική συμπράττει και το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα όπως το είδαμε και στην ψήφιση του ακραίου αντιασφαλιστικού νόμου ‘Κατρούγκαλου’ το Μάη του 2016. Φυσικά τα ηγετικά κλιμάκια του κυβερνητικού και ευρωμονοδρομικού, συνδικαλισμού συμπεριφέρονται έτσι γιατί έχουν τους λόγους τους να υπηρετούν τους πολιτικούς αφεντάδες τους. Η ηγεσία όμως του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος γιατί συμπράττει; Δεν θέλουμε να πιστεύουμε αυτό που λέγεται από διάφορους, ότι δηλ. αυτή η ηγεσία, το κάνει αυτό γιατί πιστεύει ότι με τη σύμπραξή της αυτή που βοηθάει να περνάνε σωρηδόν τα αντιλαϊκά μέτρα, ο λαός θα αγανακτήσει, ενάντια στον καπιταλισμό και θα προσχωρήσει ευκολότερα, μαζικότερα και γρηγορότερα σε μια καθαρή γενική σοσιαλιστική επανάσταση. Τέτοιοι μακιαβελισμοί του τύπου «σε εξαθλιώνω για να εξεγερθείς» δεν βοήθησαν ποτέ αλλά το αντίθετο ματαίωσαν και χαντάκωσαν τα επαναστατικά κινήματα.

Μετά απ’ όλα αυτά, οι εργαζόμενοι, γνωρίζοντας μάλιστα και τις προθέσεις και τις όποιες σκοπιμότητες που υπάρχουν στα ηγετικά πολιτικοσυνδικαλιστικά κλιμάκια, θα πρέπει να πάρουν στα δικά τους χέρια την υπόθεση της απεργίας της 14^ης Δεκέμβρη αλλά και τη συνέχειά της, πολύ περισσότερο μάλιστα τώρα που και με την ίδια τους την πείρα ξέρουν ότι “η επίθεση του κεφαλαίου στους εργαζόμενους και το λαό, τα κυρίαρχα αστικά κόμματα και η ΕΕ, ο εργοδοτικός-κυβερνητικός συνδικαλισμός, αντιμετωπίζονται μόνο με τη δημιουργία ισχυρού ενωτικού εργατικού κινήματος σε ταξική βάση που θα θέσει σε άμεση προτεραιότητα:- την υπεράσπιση του βιοτικού επιπέδου και των συνθηκών ζωής και δράσης των εργαζομένων, και τη διεύρυνση των κατακτήσεων τους,- την ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής και όλου του πλαισίου που δημιούργησε, ενός κινήματος που θα αποκαλύπτει τις μεγάλες ευθύνες των κυβερνήσεων και θα αγωνιστεί εναντίον της ΕΕ και της πολιτικής της με στόχο την αποδέσμευση”.

Στην κατεύθυνση αυτή σήμερα εκείνο που προέχει είναι, οι εργαζόμενοι να προτάξουν και μέσα από αυτήν την απεργία να απαιτήσουν: Να μην περάσουν περιορισμοί στο δικαίωμα της κήρυξης απεργίας και στην συνδικαλιστική δράση. Να καταργηθούν άμεσα όλες οι αντεργατικές διατάξεις που καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Να αυξηθούν ανάλογα με τις σημερινές ανάγκες οι μισθοί και οι συντάξεις. Να απαγορευτούν οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας για την εργατική-λαϊκή οικογένεια.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΗ. ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΩΝ, ΜΑΖΙΚΩΝ, ΕΝΩΤΙΚΩΝ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΩΝ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ.

Πηγή: ergatikosagwnas.gr