Σε πλήρη σύγχυση οι συνταξιούχοι από τα καθημερινά καλέσματα διεκδικήσεων που για προφανείς λόγους περιορίζονται στις λαθεμένες παρακρατήσεις του Ν. 4093/2012 & του Ν. 3986/2011, που αφορά μόνο το 10% των επικουρικών συντάξεων και όχι στον γενικά λαθεμένο και εκτός Νόμου επανυπολογισμό, το οποίο αφορά το 100% των επικουρικών συντάξεων και σε εκατονταπλάσια ποσά.

Ως αφορά τις λαθεμένες παρακρατήσεις αυτές (4093/2012 & 3986/2011), τις οποίες από την πρώτη στιγμή εντοπίσαμε και με αποδεικτικά στοιχεία αναδείξαμε, παρενέβη και ο Συνήγορος του Πολίτη, ο οποίος εγκαλεί και καλεί το υπουργείου εργασίας, να επιστρέψει αναδρομικά όλες τις παράνομες παρακρατήσεις αυτές.

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΩΝ – ΠΟΙΟΥΣ ΑΦΟΡΟΥΝ

1. ΛΑΘΕΜΕΝΕΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Ν. 3986/2011

Αφορά κατ αρχήν επικουρικές συντάξεις που είχαν αρχικό ποσό άνω των 300 ευρώ, καθώς οι παρακρατήσεις του συγκεκριμένου Νόμου επιβάλλονται κλιμακωτά (3% -10%) πάνω από το ποσό αυτό. Δεύτερο, είχαν άθροισμα κύριας και επικουρικής (μεικτά) πάνω από τα 1.300 ευρώ, καθώς, κατά τον επανυπολογισμό μόνο οι συντάξεις αυτές δέχτηκαν περικοπές.

Κατά τον επανυπολογισμό λοιπόν (8^ο -9^ο -10^ο /2016) παρά τις μειώσεις και διαφοροποιήσεις των ποσών, οι παρακρατήσεις του εν λόγω Νόμου, συνεχίζουν και υπολογίζονται στα αρχικά ανύπαρκτα ποσά. Π.χ. σύνταξη των 620 ευρώ η παρακράτηση ήταν 56 ευρώ, κατά τον επανυπολογισμό αυτή μειώθηκε στα 374 ευρώ άρα και η παρακράτηση 15 ευρώ, το ποσό όμως που παρακρατείται είναι τα 56 ευρώ!!

Εύρος λαθών -Ταμεία με τα περισσότερα λάθη:

Ανατρέξαμε στην ΗΔΙΚΑ και καταγράψαμε όλες τις παρακρατήσεις (του Ν.3986/2011 εισφοράς αλληλεγγύης) πριν από το επανυπολογισμό τον Ιούλιο 2016 και μετά, τον Οκτώβριο 2016. Από τις μεταβολές που προκύπτουν εντοπίσαμε τόσο το εύρος των λαθών όσο και τα Ταμεία που επικεντρώνονται αυτά.

Στον πίνακα που παραθέτουμε αναγράφονται με τη σειρά, τα Ταμεία, ο αριθμός συνταξιούχων, οι παρακρατήσεις πριν και μετά τον επανυπολογισμό, καθώς και τα ποσοστά μεταβολών:

Όπως φαίνεται και στον πίνακα, παρά τις μειώσεις των συντάξεων, οι παρακρατήσεις, ιδιαίτερα των Ταμείων του δημόσιου και των ΔΕΚΟ παραμένουν αμετάβλητες, έχουν δηλαδή τα περισσότερα λάθη. Αυτό δεν σημαίνει ότι και στα υπόλοιπα ταμεία δεν υπάρχουν λάθη, όμως λιγότερα έως ελάχιστα. Το εύρος των λαθών (κατ΄ εκτίμηση) κυμαίνεται στα 2,5 εκ. ευρώ μηνιαίως, 30 εκ. ετησίως, και αφορά περί τις 100.000 συντάξεις.

Πως θα εντοπιστούν τα λάθη;

Από τα εκκαθαριστικά σημειώματα τα οποία όλοι οι συνταξιούχοι οφείλουν να γνωρίζουν και να παρακολουθούν, στα οποία οι ως άνω παρακρατήσεις θα πρέπει να συμφωνούν και να αντιστοιχούν στα εξής ποσοστά: Για συντάξεις από 300 έως 350 ευρώ = 3%, από 350 έως 400 = 4%, από 400 έως 450 = 5%, από 450 έως 500 = 6%, από 500 έως 550 = 7%, από 550 έως 600 = 8%, από 600 έως 650 = 9%, από 650 και άνω = 10% .

2. ΛΑΘΕΜΕΝΕΣ  ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Ν. 4093/2012

Αφορά τις κύριες συντάξεις άνω των 1.000 ευρώ  άθροισμα κύριας και επικουρικής) καθώς οι παρακρατήσεις του παραπάνω Νόμου επιβλήθηκαν σε συντάξεις πάνω από το ποσό αυτό. Από 1000 έως 1500 ευρώ ποσοστό 5% . Έως 2.000 ευρώ 10%. Έως 3.000 ευρώ 15%. Από 3.000 ευρώ και άνω 20%.

Κατά τον επανυπολογισμό των επικουρικών συντάξεων (8^ο -9^ο -10^ο /2016) και τις μειώσεις αυτών, διαφοροποιήθηκε και το άθροισμα κύριας και επικουρικής,συνεπώς και το ποσοστό παρακράτησης. Παρόλα αυτά και πάρα το γεγονός ότι χιλιάδες συντάξεις άλλαξαν κλίμακα οι παρακρατήσεις του εν λόγω Νόμου συνεχίζουν με το ίδιο αρχικό ποσοστό. 

Παράδειγμα, συνταξιούχος είχε άθροισμα συντάξεων (1.300 + 300) 1.600 ευρώ, άρα ποσοστό μείωσης 10%. Κατά τον επανυπολογισμό η επικουρική μειώθηκε στα 150 ευρώ, συνεπώς και το άθροισμα συντάξεων στα 1.450 άρα και το ποσοστό στα 5%, είτε (1.300 Χ 5%) 65 ευρώ. Στο συνταξιούχο αυτόν αντί για 65 ευρώ συνεχίζουν να του παρακρατούν 130 ευρώ.

Εντοπισμός λαθών: Ανατρέχουμε στα εκκαθαριστικά σημειώματα των κύριων συντάξεων και ελέγχουμε, εάν μετά την μειώσεις των επικουρικών το νέο άθροισμα συντάξεων έπεσε από τα όρια της προηγούμενης κλίμακας. Π.χ. κάτω από τα 1.000 ευρώ 0% αντί 5%, κάτω από τα 1.500 ευρώ 5% αντί για 10%, κάτω από 2.000 ευρώ 10% αντί για 15%, κάτω από 3.000 ευρώ 15% αντί για 20%.

Συνήγορος του Πολίτη: Για τα λάθη των δυο παραπάνω Νόμων έχει τοποθετηθεί ο Συνήγορος του Πολίτη, ο οποίος απαιτεί από το υπουργείο εργασίας να αποκαταστήσει τα λάθη αυτά και να επιστέψει αναδρομικά τα αντίστοιχα χρηματικά ποσά.

ΕΚΚΡΕΜΟΥΝ

Ωστόσο πλήθος λαθών που αφορούν το σύνολο των συντάξεων εκκρεμούν, καθώς κατά τον επανυπολισμό είτε από λάθος, είτε σκόπιμα, παραβιάστηκε συνολικά το άρθρο 96 του Νόμου 4387/2016, με δυσμενείς επιπτώσεις όπως:

Πρώτον, δεν συμπεριλήφθησαν οι εισφορές του 13^ου – 14^ου μισθού, παρά την πρόβλεψη του Νόμου. Δεύτερον επανυπολογίστηκαν και οι κάτω των 1.300 ευρώ (άθροισμα κύριας και επικουρικής) παρά την προστασία του ίδιου Νόμου. Τρίτον, για το 60% των συντάξεων (Ιδ. τομέα) παραβιάστηκε και δεν τηρήθηκε το προβλεπόμενο ποσοστό (0,45%) αναπλήρωσης οι οποίες περικόπηκαν κατά 50% περισσότερο. Ως εκ τούτου ο επανυπολογιμός των επικουρικών συντάξεων τυπικά και ουσιαστικά είναι παράνομος.

ΑΙΤΗΣΕΙΣ

            Οι διαμαρτυρίες συνεπώς με το αίτημα της αποκατάστασης και των επιστροφών, απευθύνονται στο υπουργείο εργασίας καθ’ ύλην αρμόδιο και υπεύθυνο για το θέμα αυτό. Ενώ τα συνταξιουχικά σωματεία με τον ιδιαίτερο και σημαντικό ρόλο που κατέχουν με γνωματεύσεις των Νομικών τους υπηρεσιών και με το ερώτημα της παράβασης καθήκοντος, απευθύνονται και στο εισαγγελικό σώμα καθώς για την παράβαση αυτή έγκριτοι Νομικοί έχουν τοποθετηθεί.

πηγή: iskra.gr

Δεν πρόκειται για σενάριο, αλλά για καταγεγραμμένα στοιχεία - Τι κατέγραψαν οι δορυφόροι από το 1992 έως το 2014 - Οι υπολογισμοί για τα επόμενα χρόνια έως το 2.100

Δεκάδες σενάρια αναφέρονται στην ενδεχόμενη άνοδο της στάθμης των θαλάσσιων υδάτων. Σενάρια που συνήθως συνοδεύονται από καταστροφικές προβλέψεις για μεγάλες πλημμύρες, για βυθισμένες παραλιακές πόλεις, για τεράστιες μετακινήσεις πληθυσμών. Ποια είναι η πραγματικότητα; Τι συμβαίνει στον πλανήτη; Νέα έρευνα απέδειξε ότι ναι μεν  τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά, όσο τα παρουσιάζουν οι καταστροφολόγοι, ωστόσο, η άνοδος της στάθμης των θαλασσών δεν αποτελεί πλέον σενάριο. Είναι γεγονός.

Σύμφωνα με έρευνα που χρησιμοποίησε στοιχεία από καταγραφές δορυφόρων και το αρχείο της NASA, από το 1992 έως το 2014 καταγράφηκε σταθερή άνοδος των θαλάσσιων υδάτων, όχι όμως στο επίπεδο που θα μπορούσε να έχει ήδη προκαλέσει προβλήματα, τουλάχιστον στο σύνολο των παράκτιων περιοχών, ή τουλάχιστον στις περιοχές που βρίσκονται μεγαλουπόλεις.

Ο δορυφορικός χάρτης... Με κόκκινο τα σημεία που έχει ανέβει η στάθμη και με μπλε τα σημεία που έχει κατέβει


Συνολικά στο ίδιο διάστημα, η στάθμη των νερών ανέβηκε 7 εκατοστά. Το νούμερο μπορεί να ακούγεται μικρό, ωστόσο δεν είναι. Επιπροσθέτως, οι επιστήμονες καταγράφουν μία σταθερά αυξητικά τάση της ανόδου. Τι σημαίνει αυτό; Ότι με το σημερινό ρυθμό, το 2100, η στάθμη των θαλασσών θα έχει ανέβει κατά περίπου 60 εκατοστά, γεγονός που αν επιβεβαιωθεί, θα επιφέρει τεράστια προβλήματα στις παράκτιες πόλεις, αλλά και μεγάλες αλλαγές στιο κλίμα, οι οποίες θα επιτείνουν ακόμη περισσότερο το φαινόμενο.

Σύμφωνα με τη διεθνή έκθεση κλίματος, το 2100, η στάθμη της θάλασσας θα ανέβει από 52 έως και 90 εκατοστά, με την επισήμανση ότι οι υπολογισμοί γίνονται με βάση τα σημερινά στοιχεία, τα οποία αλλάζουν χρόνο με το χρόνο προς το χειρότερο.

Φαινόμενα όπως ο bomb cyclone που έπληξε τις αμερικανικές ακτές τον Ιανουάριο, όχι μόνο ενισχύουν το ρυθμό ανόδου της στάθμης των νερών, αλλά προκαλούν μία αλυδίσα εξελίξεων, μέσω των οποίων δίνεται ακόμη μεγαλύτερη ώθηση, επιταχύνοντας με απρόβλεπτο τρόπο τις αλλαγές.



Εκτός του όγκου των νερών, ο οποίος αυξάνεται λόγω και των πάγων που λιώνουν, οι επιστήμονες αποδίδουν το φαινόμενο της ανόδου στη διαστολή-συστολή. Η θερμοκρασία των νερών αυξάνεται, με αποτέλεσμα το υγρό στοιχείο, που ακολουθεί φυσικά τους νόμους της φυσικής, να διαστέλλεται και να ανεβαίνει προς τα επάνω. 

Ως εκ τούτου, η άνοδος της στάθμης ενισχύεται με δύο τρόπους. Τόσο με την αύξηση αυτή καθ' αυτή των υδάτων, όσο και πολύ περισσότερο, εξαιτίας της ανόδου της θερμοκρασίας του νερού, το οποίο διαστέλλεται (φουσκώνει κατά μία έννοια) και πλησιάζει στο όριο που θα σημάνει την «ώρα μηδέν» για πολλές παράκτιες περιοχές στον πλανήτη.

Οι επιστήμονες δηλώνουν ότι πρόκειται για μία φυσική διαδικασία, η οποία ωστόσο έχει επιταχυνθεί λόγω της ακραίας παρέμβασης του ανθρώπου στο περιβάλλον.

Πηγή: protothema.gr

Η σύνθεση της γερμανικής κυβέρνησης, σύμφωνα με αξιωματούχο της Κομισιόν από το περιβάλλον της διπλωματικής ομάδας του Βερολίνου, ενδυναμώνει την εκτίμηση ότι η παρουσία του ΔΝΤ στην Ευρωζώνη με αφορμή το ελληνικό πρόγραμμα και την εποπτεία του, ενισχύεται αντί να οδηγείται σε απόσυρση.

Βάση της εκτίμησης αυτής είναι το γεγονός ότι η είσοδος του Όλαφ Σολτς, του σοσιαλδημοκράτη δημάρχου του Αμβούργου, ως επικεφαλής στο ΥΠΟΙΚ, έχει κινητοποιήσει τις αντιδράσεις ηγετικών στελεχών του CDU που θεωρούν ότι αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε χαλάρωση της οικονομικής πολιτικής στη Γερμανία και κατά συνέπεια στην Ευρωζώνη. Ο κ. Σολτς είναι αλήθεια ότι μέσα στις πρώτες δηλώσεις του συμπεριέλαβε αναφορές, οι οποίες εκφράζουν την υποστήριξή του στην πολιτική Σόιμπλε όσον αφορά στην εκτέλεση του Προϋπολογισμού, δηλαδή την εσωτερική οικονομική πολιτική, αλλά ταυτόχρονα δήλωσε εξ αρχής την αντίθεσή του για την “εξωτερική” οικονομική πολιτική. Όπως υποστήριξε “το θέμα είναι να αντιληφθούμε ότι δεν είναι δική μας δουλειά να υπαγορεύουμε κανόνες σε άλλες χώρες…”.   

Η θέση αυτή εκτιμήθηκε ως τοποθέτηση πρόθεσης απαγκίστρωσης από τη γραμμή Σόιμπλε στην Ευρωζώνη.

Η αντίδραση φαίνεται πως ήταν άμεση με μια κατακόρυφη αύξηση της έντασης στην απαίτηση της συμμετοχής του ΔΝΤ για κάθε απόφαση που θα μπορούσε να οδηγεί σε ελάφρυνση της στάσης απέναντι στην Ελλάδα.

Η γερμανίδα καγκελάριος πάντως έσπευσε να τοποθετηθεί υποστηρίζοντας ότι η πολιτική για τον προϋπολογισμό και την ευρωπαϊκή πολιτική είναι μέρος της συμφωνίας και “ασκούνται από κοινού…”.

Σε κάθε περίπτωση όπως παρατηρούν καλά ενημερωμένες πηγές στις Βρυξέλλες, η νέα σύνθεση της γερμανικής κυβέρνησης έχει αρχίσει να… παράγει αποτελέσματα σε διάφορους τομείς της γερμανικής πολιτικής που “σαφώς θα επηρεάσουν και το ευρωπαϊκό περιβάλλον”. Είναι όμως πρόωρο, όπως σχολίασε κοινοτικός αξιωματούχος στο Capital.gr, ακόμα να έχει κανείς ξεκάθαρη εκτίμηση επ’ αυτού, γιατί η ζώνη του ευρώ έχει ήδη διαμορφωμένες πολιτικές και κατευθύνσεις “που έχουν αποκρυσταλλωθεί με την γερμανική συμμετοχή…

Σε κάθε περίπτωση η παραμονή του ΔΝΤ και οι όροι με τους οποίους αυτή θα μπορούσε να διατηρηθεί έχουν αποφασισθεί στο Eurogroup. Kαι δεν πρόκειται να καθορισθούν τόσο άμεσα από τις εξελίξεις στη σύνθεση της γερμανικής κυβέρνησης. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν θα επηρεασθούν από αυτές…”.

*Βασική πηγή: Capital.gr, Γιάννης Αγγέλης.

Πηγή: iskra.gr

Παναγιώτης Μαυροειδής

Στις 9 Φλεβάρη τα κόμματα της κυβέρνησης Παπαδήμου (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ) συμφωνούν στο Δεύτερο Μνημόνιο και δρομολογούν την ψήφισή του από την άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία για την Κυριακή 12 Φλεβάρη. Όλοι περίμεναν το κλασικό χρονολόγιο δράσεων: απεργία ΓΣΕΕ, διαδηλώσεις, κάποιες συγκρούσεις και συγκέντρωση διαμαρτυρίας και εξαγωγής πολιτικών συμπερασμάτων στη Βουλή. Ο λαός απ’ έξω, η αριστερή αντιπολίτευση μέσα να καταψηφίζει στο όνομά του. Η κυβέρνηση νικήτρια με όλους τους τύπους της αστικής δημοκρατίας.

Ωστόσο, τα πράγματα έχουν ωριμάσει μετά από μια διετία κοινωνικής αναστάτωσης (2010-11). Η μαζικότητα και η συγκρουσιακή διάθεση των διαδηλώσεων έχουν ανεβάσει την αυτοπεποίθηση. Η εμπειρία της αντικατάστασης της κυβέρνησης Παπανδρέου με απόφαση δανειστών και αστικού κατεστημένου στην Ελλάδα έχει καταρρακώσει τη θεσμική δημοκρατία. Η δουλικότητα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας έχει δείξει την αντιδραστικότητα της αντιπροσωπευτικής, μεσολαβούμενης από ΜΜΕ και κεφάλαιο, δημοκρατίας.

Οι δημοσιογράφοι το βράδυ της 9^ης Φλεβάρη διαβάζουν εμβρόντητοι δήλωση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ που αποτελούσε την αξιωματική αντιπολίτευση. Το ΚΚΕ δηλώνει πως όχι μόνο δεν συναινεί στη μνημονιακή σφαγή που δρομολογείται, αλλά  και ότι δεν αναγνωρίζει τη νομιμότητα της παρούσας Βουλής, καθώς αυτή αποτελεί όργανο επιβολής της εργατικής γενοκτονίας. Καλεί σε εργατικό και παλλαϊκό ξεσηκωμό για την ανατροπή της κυβέρνησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ, μικρότερος και πιστότερος στον κοινοβουλευτισμό, ακολουθεί ωστόσο με μια αντίστοιχη κίνηση.

Τα αστικά ΜΜΕ αλυχτούν για πρόβα εξέγερσης. Η ΓΣΕΕ αναστέλλει τη 48ωρη απεργία, αλλά περιθωριοποιείται. Τα γραφεία της έχουν καταληφθεί με πρωτοβουλία συνδικάτων και ανέργων. Σε διακήρυξη που κυκλοφορεί, αναλαμβάνεται η ευθύνη της 48ωρης απεργίας και της κλιμάκωσης της, μαζί με καταλήψεις επιχειρήσεων και βιομηχανιών.

Η κρατική καταστολή μετατρέπει τη Βουλή σε απόρθητο κτίριο, αλλά αυτό χάνει τη σημασία του από μια άλλη εξέλιξη. Η Παλιά Βουλή έχει καταληφθεί με πρωτοβουλία και ισότιμη πολιτική στήριξη από την κομμουνιστική και άλλη Αριστερά (ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΥΡΙΖΑ), συνδικάτα, εργατικές επιτροπές, ενώσεις ανέργων, φοιτητικούς συλλόγους. Η Δήλωση Αγώνα και Νίκης είναι συγκεκριμένη και ρητή: «Στο όνομα της αξιοπρεπούς ζωής των εργατικών λαϊκών στρωμάτων, της δημοκρατίας και λαϊκής κυριαρχίας, δηλώνουμε πως θεωρούμε παράνομη και έκπτωτη την κυβέρνηση. Αναλαμβάνουμε να συντονίσουμε τον αγώνα για την άμεση ανατροπή της, καλώντας σε παλλαϊκό ξεσηκωμό και εργατική εξέγερση στην Ελλάδα, με τη συμπαράσταση των λαών της Ευρώπης και του κόσμου».

Η πανελλαδική 48ωρη απεργία μετατρέπεται σε γενικό ξεσηκωμό και κορύφωση της αυτοπεποίθησης. Με το πέρασμα της πρωτοβουλίας των κινήσεων στο λαϊκό παράγοντα, ο κρατικός μηχανισμός παραλύει. Καταλαμβάνονται επιχειρήσεις, δημαρχεία, εφορίες, γραφεία ΟΑΕΔ. Οι πλατείες μετατρέπονται σε χώρους λαϊκού πανηγυριού.

Τα ξημερώματα της Κυριακής στην Αθήνα εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες, άνεργοι, νέοι, συνταξιούχοι, φτωχοί κατακλύζουν το κέντρο, υπερασπίζοντας το βήμα εξέγερσης και τη ντε φάκτο «κυβέρνησή» της. Η κυβέρνηση επιλέγει την αστυνομική επίθεση για την εκκένωση της Παλιάς Βουλής. Η Αθήνα μετατρέπεται σε πεδίο μάχης. Η Παλιά Βουλή καταλαμβάνεται από την αστυνομία, αλλά όλα έχουν αλλάξει. Η Βουλή και η κυβέρνησή της δεν είναι παρά μόνο ένας πόλος εξουσίας που μάχεται για την επιβολή μιας πολιτικής κοινωνικής σφαγής.

Παρά την πεποίθηση ότι η Κυριακή θα είναι η αρχή του τέλους της λαϊκής δράσης, συμβαίνει το αντίθετο: είναι αφετηρία μιας ασυγκράτητης αντεπίθεσης και σύγκρουσης για την ανατροπή της κυβέρνησης και την επιβολή της λαϊκής θέλησης.

Κύμα απεργιών, διαδηλώσεων και καταλήψεων σε όλη την Ελλάδα.

Τα αεροδρόμια κλείνουν, ενώ ΔΕΗ, ΟΤΕ, συγκοινωνίες παραλύουν με την απεργία τους τον παραγωγικό μηχανισμό.

Οι αγρότες καταλαμβάνουν δρόμους και διόδια.

Η ΕΡΤ και οι περιφερειακοί σταθμοί της αναμεταδίδουν υπό κατάληψη το κάλεσμα του ξεσηκωμού.

Τα πανεπιστήμια πλημμυρίζουν από νεολαία και το Πολυτεχνείο ξαναβρίσκει τον εαυτό του, φιλοξενώντας αυτό πλέον την πρωτοβουλία εξέγερσης.

Μετανάστες εργάτες και φοιτητές καταλαμβάνουν συμβολικά τις ελληνικές πρεσβείες σε Παρίσι και Βερολίνο και διακηρύσσουν τη στήριξή τους στην εξέγερση. Οι ευρωπαϊκές πόλεις συγκλονίζονται από διαδηλώσεις συμπαράστασης.

Θα μπορούσε κανείς να συνεχίσει με σενάρια συντριβής της εξέγερσης ή της επικράτησής της, μετά από ένα διάστημα «δυαδικής» συνύπαρξης αντιμαχόμενων κέντρων εξουσίας.

Το ζητούμενο ωστόσο δεν είναι τα σενάρια φαντασίας. Ο σκοπός της συμβολικής «υπόθεσης εξελίξεων» είναι διαφορετικός.

Πρέπει να σκεφτόμαστε όχι μόνο τι έγινε, αλλά και τι δεν έγινε. Είναι αναγκαίο να αποτυπώνουμε τι θα μπορούσε να πάει αλλιώς, να στοχαζόμαστε το πώς και υπό ποιες προϋποθέσεις. Είμαστε υποχρεωμένοι να βλέπουμε το παρελθόν από τη σκοπιά της παροντικής δράσης και για το μετασχηματισμό του μέλλοντος. Αυτό κάνουν οι επαναστάτες. Δεν είναι ούτε ιστορικοί του παρελθόντος, ούτε φωτογράφοι του παρόντος, ούτε μελλοντολόγοι και στοιχηματίες.

Σε εκείνο το μαγικό Φλεβάρη του 2012 υπήρχαν συνδυασμένα τρία αποφασιστικά πολιτικά στοιχεία.

Το πρώτο ήταν η μαζικότατη λαϊκή συμμετοχή, σε περισσότερο εργατική και ώριμη μορφή από την πρώιμη εκδοχή των «πλατειών».

Το δεύτερο ήταν η διάχυτη απόφαση σημαντικότατων τμημάτων για έμπρακτη σύγκρουση με την κυβέρνηση, τις δυνάμεις καταστολής και το κράτος.

Το τρίτο ήταν η συγκέντρωση όλων των προηγούμενων πάνω στο στόχο της ανατροπής της κυβέρνησης.

Από την άλλη μεριά, η αναντιστοιχία με την ωριμότητα και αποφασιστικότητα της κομμουνιστικής πρωτοπορίας ήταν τεράστια. Δεν υπήρξε σχέδιο, ούτε καν επιλογή σύγκρουσης. Οι αναρχικοί με την άναρθρη δράση τους, ήταν εκεί για να το υπενθυμίζουν.

Δεν τέθηκε ζήτημα ανατροπής της κυβέρνησης, παρά μόνο μέσω της κάλπης. Εκεί ακριβώς κέρδισε η «στρατηγική ΣΥΡΙΖΑ». Πάνω στην ήττα μιας ανατρεπτικής προοπτικής.

Θα μπορούσε όμως να είχαν πάει αλλιώς τα πράγματα και να υπάρχουν άλλες παρακαταθήκες. Θα τεθεί ξανά το ερώτημα, αν και όχι με τον ίδιο τρόπο. Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι ώστε να αναγνωρίσουμε τις νέες δυνατότητες.

ΠΡΙΝ 12/2/17

Πηγή: pandiera.gr