του Αλέκου Αναγνωστάκη

Το Spiegel αναφερόταν στην Ελλάδα, Ισπανία, Κύπρο, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ιταλία.

Εκεί συμπύκνωνε την εκτίμηση της γερμανικής ελίτ πως η Ιταλία βρίσκεται με έντονα τραπεζικά προβλήματα, αναιμικούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης (γύρο στο 1%) παρά τα χαμηλά επιτόκια και τη σχετικά χαμηλή τιμή πετρελαίου και πως η πολιτική αβεβαιότητα οδηγεί πιθανόν σε πρόωρες εκλογές.

Οι εκλογές έγιναν η πολιτική αβεβαιότητα όμως παραμένει.

Η Ιταλία φυσικά δεν είναι Ελλάδα. Παρά την κατά 20% μείωση της βιομηχανίας της λόγω της κρίσης και την απώλεια 800.000 θέσεων εργασίας σε αυτήν, η Ιταλία παραμένει η δεύτερη μεγαλύτερη βιομηχανική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η έβδομη παγκόσμια.

Το ΑΕΠ της ανέρχεται στα 1,850 τρισ. δολάρια (2017), δέκα φορές πάνω της Ελλάδας. Η Ιταλία αποτελεί όχι απλά την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, μετά την Γερμανία και Γαλλία, αλλά μία υπερδύναμη από πολλές απόψεις.

Είναι η δωδέκατη χώρα σε στρατιωτική ισχύ με δική της αυτοκινητοβιομηχανία, αμυντική βιομηχανία, τράπεζες με παγκόσμιο ρόλο, σημαντικότατες εταιρίες στον χώρο της ένδυσης-υπόδησης, ισχυρό τουρισμό (πέμπτη θέση τουριστικής επισκεψημότητας μετά την Γαλλία, Αμερική, Ισπανία και Κίνα) και γεωργία.

Παράλληλα, όμως διαθέτει υψηλό, σε σχέση με το ΑΕΠ, δημόσιο χρέος (κοντά στο 135%), υψηλότερα από εκεί που βρίσκονταν η Ελλάς στην αρχή της κρίσης, έχει τράπεζες με σημαντικά κόκκινα δάνεια (360 δισ. ευρώ τουλάχιστον), ενώ επίσης οι μικρομεσαίες εταιρίες της έχουν δεχτεί ισχυρό πλήγμα

Οι ιταλικές κυβερνήσεις, παρότι επίσημα δεν έχουν δεχθεί την υπαγωγή σε καθεστώς μνημονίου, εφαρμόζουν σκληρή δημοσιονομική πολιτική, με συνεχόμενες περικοπές κοινωνικών υπηρεσιών, αύξηση φόρων, περιορισμό συντάξεων και δαπανών για την υγεία με αποτέλεσμα πάνω από το 30% των Ιταλών να κινδυνεύει να βρεθεί κάτω από το όριο της φτώχειας.

Άλλο όμως αυτό και άλλο η βίαιη και μαζική φτωχοποίηση που οδηγεί σε ραγδαίες και επώδυνες ανακατατάξεις ακόμη και για μερίδες του ιταλικού κεφαλαίου.

Η γερμανική ηγεσία και οι σύμμαχοι της (Ολλανδία, Λουξεμβούργο) το γερμανικό κεφάλαιο, οι σύμμαχοι του και οι κυβερνήσεις του, επιχειρούν, σε αυτήν ακριβώς τη δυναμική κατάσταση, να πετύχουν εκείνο που δεν κατάφερε η Γερμανική πολεμική μηχανή στον Β' παγκόσμιο πόλεμο.

Με πολιορκητικό κριό το νόμισμα, δηλαδή το πολιτικό εργαλείο ευρώ, και με αφορμή τα κριτήρια σταθερότητας, προωθούν αμείλικτα την πολιτική του πλήρη ελέγχου του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα και αποδυνάμωσης του ενδοευρωπαϊκού ανταγωνισμού εξασφαλίζοντας όχι απλά την ηγεμονία αλλά την οικονομική και πολιτική κυριαρχία.

Αυτό το σκοπό υπηρετεί η πολιτική της ελεγχόμενης φτωχοποίησης του Νότου ( ακόμη και της Ιταλίας) και ο έλεγχος, δι αυτής, του τραπεζικού τομέα και των μεγάλων βιομηχανιών.

Ο αιώνιος νόμος του καπιταλισμού, ο ανταγωνισμός, σε παροξυσμό.

Ήδη από το Νοέμβρη του 2016 ο David Folkerts-Landau, διευθυντής του τμήματος οικονομικών αναλύσεων της Γερμανικής υπερτράπεζας Deutsche Bank, τόνιζε σε συνέντευξη του πως η Ιταλία πρέπει να προχωρήσει σε ραγδαία μείωση μισθών, και να το κάνει κάθε χρόνο, για ορισμένα χρόνια και για χάρη της σταθερότητας της ΟΝΕ. Ό,τι δηλαδή ακριβώς έγινε και στην ελληνική περίπτωση όπου στα χρόνια των μνημονίων οποιαδήποτε εξέλιξη που αμφισβητούσε την παντοκρατορία του γερμανικού κεφαλαίου και των συμμάχων του, όπως το δημοψήφισμα του ΓΑΠ ή η έξοδος στις αγορές του Σαμαρά, ή η διαπραγμάτευση σε Γιουρογκρουπ (επί Βαρουφάκη) χτυπήθηκε αλύπητα.

Το ίδιο επιχειρείται στην Ιταλία. Σε κάθε χτύπημα βρίσκονται εθελοντές, το ντόπιο κεφάλαιο που εξασφαλίζει μια πλεγματώδη, ανισότιμη, αλλά όχι αμελητέα, εταιρική σχέση με τον εισβολέα και τα πολιτικά παρελκόμενα που το υπηρετούν όπως η κυβέρνηση Τσίπρα στην Ελλάδα.

Η πολιτική αυτή όμως οδηγεί σε υποβάθμιση του καπιταλιστικού σχηματισμού στον οποίο προωθείται με παράλληλη εκτίναξη της ανισότητας αλλά και ανισομέρειας ανάμεσα σε τμήματα του κεφαλαίου και σε ύφεση διάρκειας.

Η  ιταλική αστική τάξη, το ιταλικό κεφάλαιο, οικονομικά, ιστορικά και πολιτικά δεν είναι σαν το ελληνικό και το εργατικό κίνημα δεν βρίσκεται στη σημερινή υποχώρηση του ελληνικού. Η διαμάχη επομένως θα είναι σκληρή, με ανακωχές και αντεπιθέσεις και αβέβαια αποτελέσματα. Αυτά είναι και η βάση αντίδρασης στα σχέδια του Βορρά μερίδων του αστικού ιταλικού πολιτικού κόσμου.

Με γερμανική σκληρότητα και ο Ιταλός πρόεδρος Ματαρέλα αρνήθηκε να διορίσει τον ευρωσκεπτικιστή οικονομολόγο Πάολο Σαβόνα, 81 ετών, ως επικεφαλή του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών.

Ο Ματαρέλα κάλεσε το πρωί της Δευτέρας στο προεδρικό μέγαρο τον οικονομολόγο Κάρλο Κοταρέλι, πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου πιθανότατα για να του αναθέσει τον σχηματισμό «κυβέρνησης του προέδρου» που θα αναλάβει την οργάνωση των νέων εκλογών.

Η προεκλογική εκστρατεία στην Ιταλία λοιπόν όχι μόνο δεν τελείωσε αλλά φαίνεται πως αρχίζει τώρα και προβλέπεται σκληρή. «Il palazzo contre la piazza», «τα παλάτια της εξουσίας κόντρα στο δρόμο» αυτό θα είναι το μότο της επερχόμενης πολιτικής διαμάχης σημειώνουν Ιταλοί αναλυτές.

«Μείνετε στο πλευρό μας, έχουν εναντίον μας ανθρώπους στους επάνω ορόφους, αλλά και πολλούς άλλους που μας υποστηρίζουν», είπε απευθυνόμενος στους υποστηρικτές του ο επικεφαλής του Κινήματος των 5 Αστέρων, Λουίτζι Ντι Μάιο, που χαρακτήρισε «ακατανόητη» την άρνηση του προέδρου απευθυνόμενος στους του.

 «Είτε μπορούμε να εργασθούμε καλά για να ξαναδώσουμε ένα μέλλον στην χώρα αυτή και στα παιδιά μας ή τότε στην δημοκρατία, εάν είμαστε ακόμη σε δημοκρατία, δεν υπάρχει παρά ένα πράγμα για να γίνει: να δώσουμε τον λόγο στους Ιταλούς», δήλωσε ο αρχηγός της ακροδεξιάς Λίγκας του Βορρά Ματέο Σαλβίνι πριν ακόμη ο παραιτηθείς προτεινόμενος πρωθυπουργός Κόντε καταθέσει την εντολή.

«Εάν ένας υπουργός ενοχλεί τις ισχυρές εξουσίες που μάς κατάσφαξαν, υπογραμμίζει ο Σαλβίνι, αυτό σημαίνει ότι είναι ένας καλός υπουργός». Ειρωνεία της Ιστορίας…

Η ακροδεξιά αναρωτιέται αν υπάρχει Δημοκρατία στην Ιταλία και υπερασπίζεται λεκτικά «το μέλλον των παιδιών μας».

Σε αυτό το φόντο δρουν και τα διάφορα ρεύματα της Αριστεράς.

Η παρουσίαση της δράσης της και της κατάστασης της απαιτεί φυσικά ξεχωριστή προσέγγιση…

Πηγή: kommon.gr

-του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Σε ένα διαγωνισμό παροχών προς τους βιομηχάνους επιδόθηκαν οι Αλέξης Τσίπρας και Κυριάκος Μητσοτάκης. Μιλώντας, στην ετήσια γενική συνέλευση των βιομηχάνων ο πρωθυπουργός αλλά και ο πρόεδρος της ΝΔ, έδωσαν πραγματικό ρεσιτάλ δεσμεύσεων απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο, επιχειρώντας να προσεταιριστούν την εύνοια της ηγεσίας του ΣΕΒ. Φοροελαφρύνσεις, κίνητρα, επιδοτήσεις, διευκολύνσεις, ενισχύσεις και κυρίως παροχή φτηνού εργατικού δυναμικού, πλαισίωσαν τις εξαγγελίες Τσίπρα και Μητσοτάκη. 

Την ίδια στιγμή τόσο ο πρωθυπουργός, όσο και ο πρόεδρος της ΝΔ, ξεκαθάρισαν ότι και μετά το τέλος του προγράμματος θα ακολουθήσουν δύσκολες μέρες για τα λαϊκά στρώματα.

Η επόμενη μέρα του 3ου μνημονίου «δεν θα τα αλλάξει όλα απότομα και θεαματικά, οι αλλαγές θα έρχονται βήμα το βήμα». Με αυτόν τον τρόπο ο πρωθυπουργός κατέστησε σαφές ότι τα αντιλαϊκά μέτρα που έχουν ήδη ψηφιστεί θα εφαρμοστούν. «Θα ήταν λάθος και ανοησία» αν κάποιος πιστεύει ότι «με το ημερολογιακό τέλος του μνημονίου» οι αγορές «θα μας δανείζουν με χαμηλά επιτόκια», συνέχισε ξεκαθαρίζοντας ότι θα ακολουθηθεί πιστά η δημοσιονομική πειθαρχία και το πρόγραμμα λιτότητας. Η χώρα δεν θα χάσει την μεταρρυθμιστική της «ορμή», σημείωσε χαρακτηριστικά. 

«Η χώρα έχει ήδη δεσμευθεί σε βαριά μέτρα μετά τη λήξη του 3ου προγράμματος. Οι νέες μειώσεις των συντάξεων και η δραστική μείωση του αφορολόγητου συνιστούν επί της ουσίας ένα τέταρτο μνημόνιο και μάλιστα χωρίς χρηματοδότηση». Ανέφερε από την πλευρά του, ο Κ. Μητσοτάκης.

Μετά το πρόγραμμα θα παραμείνει η «αυξημένη εποπτεία» και η «αυστηρή τήρηση των ήδη ψηφισμένων μέτρων» , τόνισε από την πλευρά του και πρόεδρος του ΣΕΒ, Θ. Φέσσας, συνυπογράφοντας την συμφωνημένη συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών λιτότητας σε βάρος του λαού. 

Τα λαϊκά στρώματα πρέπει λοιπόν να συμβιβαστούν με τη φτώχεια, με τις νέες περικοπές των συντάξεων, με τους μισθούς πείνας.

Όμως για το κεφάλαιο, «λεφτά υπάρχουν». 

Οι δεσμεύσεις του Τσίπρα… 

Στην ομιλία του, ο πρωθυπουργός απέναντι στους εκπροσώπους του ντόπιου κεφαλαίου, δεσμεύτηκε για:

— Μείωση των φορολογικών βαρών με παράλληλη ενίσχυση των αναπτυξιακών ρυθμών

— Χρηματοδότηση των επιχειρήσεων από τα δισεκατομμύρια ευρώ του ΕΣΠΑ, το πακέτο Γιούνκερ και την Ευρωπαϊκή Επενδυτική Τράπεζα.

— Παροχή  κινήτρων προκειμένου η βιομηχανική παραγωγή να ανέλθει στο 12% του ΑΕΠ και στο 15% σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

— Διάθεση 300 εκατ. ευρώ μέχρι το 2021 για την ενεργειακή αναβάθμιση ενεργοβόρων βιομηχανιών και μεταποιητικών μονάδων, με στόχο την εξοικονόμηση ενέργειας και τη μείωση του κόστους παραγωγής τους.

— Απλοποίηση της διαδικασίας αδειοδότησης των επιχειρήσεων.

— Αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου τόσο για τις ανώνυμες εταιρείες όσο και τις εταιρείες περιορισμένης ευθύνης.

— Νέο νόμο για τις ανώνυμες εταιρείες

— Απλοποίηση της νομοθεσία για το χειρισμό υποθέσεων οικονομικού ενδιαφέροντος

— Καθολική εφαρμογή των ηλεκτρονικών συναλλαγών σε όλες τις οικονομικές δραστηριότητες.

— Παροχές για την υποστήριξη της εξαγωγικής τους δραστηριότητας και της παρουσίας τους στις διεθνείς αγορές.

— Επιδοτήσεις για την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών για ψηφιοποίηση των επιχειρήσεων.

…και η πλειοδοσία του Μητσοτάκη

Στο ρεσιτάλ των παροχών προς τοςυ βιομηχάνους, πλειοδότησε ο Κ. Μητσοτάκης, ο οποίος υποσχέθηκε:

— Συνέχιση των μνημονιακών αντεργατικών μέτρων και πολιτικών. Χαρακτήρισε  «παρενέργειες» που δημιουργούν πρόβλημα στη διεθνή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας « Της άνευ προϋποθέσεων επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων σε όλο το εύρος της οικονομίας, της δυνατότητας μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία και της αρχής της καθολικής υπερίσχυσης των κλαδικών συμβάσεων έναντι των επιχειρησιακών». Για Κυρ. Μητσοτάκη, «αυτό το τρίπτυχο καθιστούσε εξαιρετικά άκαμπτη την αγορά εργασίας» και επομένως η ΝΔ είναι αποφασισμένη να μην επιτρέψει αυτές οι ρυθμίσεις «να αναβιώσουν με τον τρόπο που τις σχεδιάζει η σημερινή κυβέρνηση». Την εφαρμογή των αντεργατικών πολιτικών την βάφτισε «μια win-win συμφωνία μεταξύ εργαζόμενων και εργοδοτών», ισχυριζόμενος: «Εμείς δουλεύουμε για να υπάρχουν νικητές και από τις δύο πλευρές του φράχτη»…

— Μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, στα μερίσματα και στον ΕΝΦΙΑ. 

— Διπλασιασμό της περιόδου συμψηφισμού ζημιών με κέρδη και μείωση της φορολογίας σε επενδύσεις σε έρευνα και τεχνολογία.

— Διαγραφή ανείσπρακτων οφειλών και χρεών των εταιρειών και πλήρης συμμόρφωση στις αποφάσεις του ΣτΕ για 5ετή παραγραφή

— Μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των εργοδοτών. Μέσω ενός ασφαλιστικού συστήματος τριών πυλώνων, με μεγαλύτερη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα και στον τομέα της συμπληρωματικής σύνταξης, αλλά και της υγείας. 

— Αλλαγή στο πλαίσιο των βιομηχανικών περιοχών ώστε να ενθαρρύνουμε τη συγκέντρωση οικονομικής δραστηριότητας σε οργανωμένους υποδοχείς.

— Εξασφάλιση ρευστότητας προς τις επιχειρήσεις μέσω μόχλευσης των πόρων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων (EFSI), σε συνδυασμό με τους πόρους του ΕΣΠΑ.

Το χειροκρότημα των βιομηχάνων στο τέλος των ομιλιών, Τσίπρα και Μητσοτάκη, ήταν το επιστέγασμα στις προσπάθειες των δύο πολιτικών. Φαίνεται ότι δεν έδωσαν άδικα τα ΣΕΒη τους…

Πηγή: imerodromos.gr

Το μέγεθος της μετανάστευσης ελλήνων εργαζομένων στις χώρες της Ε.Ε. αποκαλύπτουν τα στοιχεία από έρευνα της Eurostat για την κινητικότητα και την εσωτερική μετανάστευση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με όσα δόθηκαν στη δημοσιότητα, το 6% των Ελλήνων παραγωγικής ηλικίας (20-64 ετών) ζουν σε άλλες χώρες της Ε.Ε., ενώ το ποσοστό απασχόλησης στους Έλληνες που βρίσκονται σε άλλη χώρα της Ε.Ε., είναι κατά 19,5% υψηλότερο από ό,τι στους κατοίκους της Ελλάδας.

Ειδικότερα, τo 6% των Ελλήνων ηλικίας 20-64 ετών κατοικούσαν το 2017 σε άλλες χώρες-μέλη της Ε.Ε., ενώ το 2012 το εν λόγω ποσοστό ήταν 4,7%, όπως και το 2007.

Ωστόσο πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ συνολικά σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ποσοστό των πολιτών, κατά μέσο όρο, που κατοικούσαν σε άλλο κράτος μέλος από το κράτος της ιθαγένειάς τους το 2017 είναι αυξημένο κατά 2,5% σε σχέση με πριν από δέκα χρόνια (έφτασε το 3,8%), είναι σημαντικά χαμηλότερο από το αντίστοιχο της Ελλάδας.

Τα ποσοστά αυτά ποικίλλουν σημαντικά μεταξύ των κρατών-μελών, από 1% για τους πολίτες της Γερμανίας έως 19,7% για τους πολίτες της Ρουμανίας. Επίσης υψηλά ποσοστά καταγράφηκαν στη Λιθουανία (15,0%), στην Κροατία (14,0%), στην Πορτογαλία (13,9%), στη Λετονία (12,9%) και στη Βουλγαρία (12,5%).

Η μεγαλύτερη κινητικότητα παρατηρείται στους απόφοιτους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ε.Ε. Αποτελούν το 32,4% του συνόλου των πολιτών που έχουν μετοικήσει σε άλλο κράτος-μέλος, ενώ στην Ελλάδα, το ποσοστό αυτό είναι 31,4%.

Πολύ σημαντική είναι και η διαφορά στα ποσοστά απασχόλησης μεταξύ των Ελλήνων που ζουν σε άλλες χώρες της Ε.Ε. σε σχέση με τους κατοίκους της χώρας μας. Σύμφωνα με τη Eurostat, το ποσοστό απασχόλησης στους Έλληνες που βρίσκονται σε άλλη χώρα της Ε.Ε., είναι 77,3%, έναντι 57,8% με τους κατοίκους της Ελλάδας, δηλαδή 19,5% υψηλότερο.

Συνολικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η διαφορά είναι 4% (76,1% σε άλλες χώρες σε σχέση με 72,1% στις πατρίδες τους).

πηγή: iskra.gr

Νέα αποτρόπαια και άνανδρη αεροπορική επιδρομή με στόχο θέσεις της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας πραγματοποίησε το βράδυ του Σαββάτου η ισραηλινή αεροπορία, λίγες ημέρες μετά τον θάνατο 61 Παλαιστινίων κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων.

Σύμφωνα με τις παλαιστινιακές πηγές, μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν πληροφορίες για την ύπαρξη νεκρών ή τραυματιών.

Ένας από τους στόχους του Ισραήλ ήταν μία μονάδα της στρατιωτικής πτέρυγας της Χαμάς, στο νότιο τμήμα του παλαιστινιακού θύλακα, ενώ ένας δεύτερος στόχος αφορούσε την εγκατάσταση μίας ισλαμικής οργάνωσης, στο κέντρο του θύλακα.

«Πολεμικά αεροσκάφη έπληξαν στρατιωτικούς στόχους σε μια μονάδα που ανήκει στην τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας» ανέφερε, σε ανακοίνωσή του, ο ισραηλινός στρατός, δίχως ωστόσο να επιβεβαιώσει τη δεύτερη αεροπορική επιδρομή.

Το Τελ Αβίβ υπογράμμισε, επίσης, ότι οι βομβαρδισμοί πραγματοποιήθηκαν σε αντίποινα για μια -σύντομης διάρκειας- παραβίαση των συνόρων από ομάδα Παλαιστίνιων διαδηλωτών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι από τις 30 Μαρτίου έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά πυρά τουλάχιστον 116 Παλαιστίνιοι, ενώ μόνο την 14η Μαΐου ο αριθμός των νεκρών ανήλθε σε 61.

Η ανάφλεξη της βίας στην περιοχή συνιστά απόρροια της απόφασης των ΗΠΑ να μεταφέρουν την έδρα της πρεσβείας τους από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ.

Η κίνηση αυτή, η οποία ευθυγραμμίζεται πλήρως με την επιθυμία της ισραηλινής κυβέρνησης για αλλαγή της πρωτεύουσας της χώρας, θεωρήθηκε ως casus belli από τους Παλαιστίνιους, οι οποίοι εποφθαλμιούν την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του ελεύθερου παλαιστινιακού κράτους.

Οι ογκώδεις διαδηλώσεις των Παλαιστινίων αντιμετωπίστηκαν με μεγάλη ωμότητα και εχθρότητα, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν από ισραηλινά πυρά 61 άτομα.

Δεκάδες Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν μετά από νέες διαδηλώσεις στην Λωρίδα της Γάζας

Δεκάδες Παλαιστίνιοι που διαδήλωναν την Παρασκευή (25/5) στα σύνορα με τη Γάζα τραυματίστηκαν από ισραηλινά πυρά και δακρυγόνα σήμερα, ενώ στις κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν στη μεθόριο συμμετείχαν αρκετές χιλιάδες διαδηλωτές.

Οι περισσότεροι από τους διαδηλωτές σήμερα δεν προσέγγισαν τον φράκτη ασφαλείας και παρέμειναν σε απόσταση περίπου 800 μέτρων. Ωστόσο, σε ένα σημείο, δεκάδες νέοι προχώρησαν σε μια απόσταση 300 μέτρων και έβαλαν φωτιά σε ελαστικά. Την ίδια ώρα ανατολικά της πόλης της Γάζας νεαροί πήγαν ακριβώς δίπλα από τον φράκτη και επιχείρησαν να τον ξηλώσουν.

Οι Ισραηλινοί στρατιώτες έκαναν χρήση δακρυγόνων και πραγματικών πυρών.

Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της Γάζας τουλάχιστον 109 διαδηλωτές τραυματίστηκαν. Γιατροί επισημαίνουν ότι τουλάχιστον 10 εξ αυτών τραυματίστηκαν από πραγματικές σφαίρες.

Ο ηγέτης της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγιε, και ο επικεφαλής της οργάνωσης στη Γάζα, Γιάχια αλ Σινουάρ, συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις προκαλώντας τις επευφημίες του κόσμου.

«Οι πορείες της επιστροφής δεν έχουν τελειώσει. Μπορεί να μην είναι τόσο μαζικές αλλά συνεχίζουμε» είπε ο Άλι, ένας διαδηλωτής που είχε κρύψει το πρόσωπό του με ένα μπλουζάκι και συμμετείχε στην πορεία ανατολικά της Χαν Γιούνες στη νότια Λωρίδα της Γάζας.

Από την έναρξη των κινητοποιήσεων την 30η Μαρτίου, 113 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά πυρά.

Ακόμη δυο Παλαιστίνιοι νεκροί στη Γάζα-Σκοτώθηκαν από βλήμα άρματος μάχης

Δύο Παλαιστίνιοι έπεσαν νεκροί σήμερα από πλήγμα του ισραηλινού στρατού κατά θέσης παρατήρησης της οργάνωσης Ισλαμικός Τζιχάντ στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, όπως ανακοίνωσε σχετικά το υπουργείο Υγείας της Γάζας.

Οι δύο άνδρες, ο 25χρονος Χουσέιν αλ Αμούρ και ο 28χρονος Άμπντελ Χαλίμ Αλ Νάκα, σκοτώθηκαν από βλήμα άρματος μάχης στα δυτικά της Ράφα, η οποία βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, πρόσθεσε.

Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι το άρμα μάχης άνοιξε πυρ προς την κατεύθυνση θέσης του Ισλαμικού Τζιχάντ λίγο μετά την εξουδετέρωση από Ισραηλινούς πυροτεχνουργούς εκρηκτικού μηχανισμού που είχε τοποθετηθεί κοντά στην μεθόριο μεταξύ του Ισραήλ και της Λωρίδας της Γάζας και αποσκοπούσε στο να προκαλέσει βλάβη στον ισραηλινό στρατό.

Επίκαιρη η πρόταση της ΛΑ.Ε. και της Επιτροπής για την Ειρήνευση στην Συρία να στείλει η κυβέρνηση αεροπλάνο

Με δήλωση του ο Παν. Λαφαζάνης επανέρχεται στην πρόταση που έχουν κάνει από την Βηρυτό, την οποία επισκέφτηκε πρόσφατα, από κοινού ΛΑ.Ε. και Επιτροπή για την Ειρήνευση στην Συρία, με την οποία γίνεται έκκληση στην κυβέρνηση να στείλει επειγόντως αεροπλάνο στο αεροδρόμιο Ελ Αρίς στην Ράφα, δίπλα στην Γάζα, το οποίο παραχωρεί η κυβέρνηση της Αιγύπτου, με σκοπό να παραλάβει τραυματισμένους Παλαιστίνιους που έχουν ανάγκη περίθαλψης και να σώσει, έτσι, ζωές στα ελληνικά νοσοκομεία, στέλνοντας ένα μεγάλο ανθρωπιστικό μήνυμα στην Μέση Ανατολή, στην Ευρώπη και τον κόσμο.

«Δεν είναι δυνατόν η κυβένηση», συνέχισε ο Παν. Λαφαζάνης, « να συνεχίζει να κωφεύει στην έκκληση μας και να αφήνει να χάνονται ζωές που μπορεί να σώσει, μόνο και μόνο για να μην ενοχλήσει τα γεράκια του Ισραήλ».

«Ντροπή για την ιστορία της χώρας μας», κατέληξε ο Παν. Λαφαζάνης.

πηγή: iskra.gr