«Τα πλούσια κράτη της G7 αυτοπροβάλλονται ως σωτήρες, αλλά αυτό που κάνουν είναι να εφαρμόζουν δύο μέτρα και δύο σταθμά - τηρούν ένα σύνολο κανόνων και οι πρώην αποικίες τους εξαναγκάζονται να τηρούν άλλο», κατήγγειλε ο προσωρινός εκτελεστικός διευθυντής της Oxfam, Αμιτάμπ Μπεχάρ. «Είναι ο πλούσιος κόσμος αυτός που χρωστάει στον παγκόσμιο Νότο: τη βοήθεια που υποσχέθηκε πριν από δεκαετίες αλλά ουδέποτε έδωσε, το τεράστιο κόστος της κλιματικής αλλαγής που προκαλεί με την αλόγιστη καύση ορυκτών καυσίμων, τον τεράστιο πλούτο που απέκτησε χάρη στην αποικιοκρατία και τη δουλεία».

«Κάθε μέρα ο παγκόσμιος Νότος πληρώνει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια στην G7 και τους πλούσιους τραπεζίτες της. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Ηρθε η ώρα να αποκαλέσουμε την υποκρισία της G7 ως αυτό που είναι: μια προσπάθεια να αποφύγει τις ευθύνες και να διατηρήσει το νεοαποικιακό status quo», πρόσθεσε ο Μπεχάρ.

Το 1970 οι πλούσιες χώρες συμφώνησαν να παρέχουν το 0,7% του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματός τους (ΑΕΕ) ως βοήθεια. Από τότε οι χώρες της G7 άφησαν απλήρωτα συνολικά 4,49 τρισ. δολάρια στις φτωχότερες χώρες του κόσμου – πάνω από τα μισά όσων είχαν υποσχεθεί.

Για τις καταστροφικές ζημιές που έχουν προκαλέσει οι υπερβολικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, ειδικά στον παγκόσμιο Νότο, η G7 εκτιμάται ότι οφείλει στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος περί τα 8,7 τρισ. δολάρια. Τέλος, οι κυβερνήσεις της G7 δεν υλοποίησαν ακόμη μια μακροχρόνια υπόσχεσή τους (το 2009), να παρέχουν 100 δισ. δολάρια ετησίως έως το 2025 για να βοηθήσουν τις φτωχότερες χώρες να αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή.

Οι ηγέτες της G7 συναντώνται σε μια κρίσιμη στιγμή για την ανθρωπότητα. Ο υψηλός πληθωρισμός τσακίζει το διαθέσιμο εισόδημα των περισσότερων νοικοκυριών ενώ οι τιμές βασικών ειδών συνεχίζουν να ίπτανται. Η παγκόσμια πείνα αυξήθηκε πέρυσι για πέμπτη συνεχή χρονιά ενώ ο ακραίος πλούτος και η ακραία φτώχεια αυξήθηκαν ταυτόχρονα για πρώτη φορά σε 25 χρόνια. 258 εκατομμύρια άνθρωποι, 34% περισσότεροι σε σχέση με πέρυσι, σε 58 χώρες του πλανήτη είναι αντιμέτωποι με την ακραία πείνα.

Μόνο στην Ανατολική Αφρική η ξηρασία και οι συγκρούσεις έχουν αφήσει έναν αριθμό-ρεκόρ 36 εκατομμυρίων ανθρώπων (περίπου όσος ο πληθυσμός του Καναδά) αντιμέτωπους με την ακραία πείνα. Στην Αιθιοπία, την Κένυα, τη Σομαλία και το Νότιο Σουδάν έως και δύο άνθρωποι πεθαίνουν πιθανότατα από πείνα κάθε λεπτό. Σαν να μην έφταναν αυτά, σύμφωνα με το ΔΝΤ, οι 48 χώρες που πλήττονται περισσότερο από την παγκόσμια επισιτιστική κρίση καλούνται να πληρώσουν επιπλέον 9 δισ. δολάρια για τις εισαγωγές τους το 2022 και το 2023.

Την ίδια στιγμή στην ανεπτυγμένη Δύση οι περιουσίες των 260 δισεκατομμυριούχων του κλάδου των τροφίμων έχουν αυξηθεί την τελευταία τριετία κατά 381 δισ. δολάρια. Οι εταιρείες χημικών λιπασμάτων αύξησαν μόνο πέρυσι τα κέρδη τους κατά δέκα φορές. Η G7 φιλοξενεί 1.123 δισεκατομμυριούχους με συνολικό πλούτο 6,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ο πλούτος τους έχει αυξηθεί σε πραγματικούς όρους κατά 45% τα τελευταία δέκα χρόνια. Ενας φόρος περιουσίας για τους εκατομμυριούχους της G7, που ξεκινά από μόλις 2% και 5% για τους δισεκατομμυριούχους, θα μπορούσε να αποφέρει 900 δισ. δολάρια ετησίως. Χρήματα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν τους απλούς ανθρώπους στις χώρες της G7 και τον παγκόσμιο Νότο.

Πηγή: efsyn.gr