Για όσους έχουν αμφιβολίες για το χαρακτήρα της συμφωνίας και της «λίστας μεταρρυθμίσεων», στις οποίες κατέληξαν η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και οι «θεσμοί» (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ), ας ρίξουν μια ματιά στη χτεσινή ανακοίνωση - κάλεσμα του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων.

Διαβάζουμε λοιπόν:

«Η μεταρρυθμιστική ατζέντα της κυβέρνησης, όπως αυτή καταγράφεται στη λίστα του υπουργείου Οικονομικών, δημιουργεί προσδοκίες για την πολυπόθητη κοινωνική και οικονομική ανάκαμψη. Αλλωστε εμπεριέχει αρκετά από όσα δεν έγιναν και πολλά από αυτά που πρέπει να γίνουν. Αρκεί να υποστηριχθεί με σθεναρότητα και πίστη από το πολιτικό σύστημα, τους κοινωνικούς εταίρους και τους πολίτες».

Και συνεχίζει:

«Ο ΣΕΒ υποστηρίζει ενεργά όλες τις μεταρρυθμίσεις που εμπεδώνουν ελκυστικό επενδυτικό περιβάλλον, απελευθερώνουν δημιουργικές δυνάμεις, στηρίζουν την υγιή επιχειρηματικότητα και δημιουργούν θέσεις εργασίας, βάζοντας τα θεμέλια για τον αναπτυξιακό μετασχηματισμό με άξονες την παραγωγικότητα, τη γνώση, την εξωστρέφεια, την ποιότητα και την καινοτομία».

Απ' ό,τι φαίνεται, οι βιομήχανοι, οι εκπρόσωποι μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων (υποθέτουμε στο ίδιο θα συμφωνούν και εφοπλιστές, τραπεζίτες κ.ά.) δεν βλέπουν καμιά «δημιουργική ασάφεια» στη συμφωνία της συγκυβέρνησης, όπως προβάλλουν συστηματικά τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δεν βλέπουν διφορούμενες ερμηνείες. Θεωρούν, αντιθέτως, ότι είναι σαφέστατη στη στήριξη των δικών τους αντιλαϊκών συμφερόντων. Αυτών των συμφερόντων που για χάρη τους ο λαός, οι εργαζόμενοι φορτώθηκαν τα βάρη της κρίσης την προηγούμενη πενταετία.

Και είναι λογική αυτή η στάση του ΣΕΒ. Γιατί, ανεξάρτητα αν η συμφωνία ονομάζεται μνημόνιο ή όχι, η ουσία της παραμένει η ίδια.

Τι εξασφαλίζει; Εξασφαλίζει πρώτα απ' όλα ότι το αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο που χτίσθηκε τα προηγούμενα χρόνια θα μείνει απείραχτο, αδιατάραχτο, δεν πρόκειται να αλλάξει ή να αμφισβητηθεί. Ένα, λοιπόν, το κρατούμενο για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.

Τι άλλο εξασφαλίζει; Εξασφαλίζει ότι μια σειρά από αναδιαρθρώσεις θα συνεχιστούν με στόχο τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των μονοπωλίων, του κεφαλαίου, από εκεί που σταμάτησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Και μάλιστα με το πλεονέκτημα που έχει η σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να εμφανίζει τη συνέχιση αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα ως τέλος της λιτότητας, ως τέλος των μνημονιακών πολιτικών. Στο να εμφανίζουν το μαύρο άσπρο οι σημερινοί κυβερνώντες παρουσιάζουν μια καταπληκτική ικανότητα.

Και συνέχιση, λοιπόν, της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής, και αποπροσανατολισμός των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, κοροϊδία ότι αλλάζει η πολιτική. Γιατί, λοιπόν, να μη χαίρεται ο ΣΕΒ;

Όμως, οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα θα πρέπει να προβληματιστούν όταν βλέπουν τον πραγματικό τους αντίπαλο, τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, τα μονοπώλια, το κεφάλαιο, να καλεί το λαό (βλέπε: τους πολίτες) να στηρίξει με κάθε τρόπο το «μεταρρυθμιστικό έργο» της νέας κυβέρνησης. Χρειάζεται, λοιπόν, και ο λαός, οι εργαζόμενοι να εγκαταλείψουν την ασάφεια της αναμονής, της ανοχής και των αυταπατών και με σαφή τρόπο να δηλώσουν την αντίθεσή τους στη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, να διεκδικήσουν το ξήλωμα του αντεργατικού πλαισίου, την πραγματική κατάργηση των μνημονίων και όλων των εφαρμοστικών νόμων, να διεκδικήσουν την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών - λαϊκών αναγκών, να ανοίξουν το δρόμο της ρήξης με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους. Σε αυτήν την κατεύθυνση, κλονισμού της αδράνειας, έχει σημασία η μαζική συμμετοχή στο σημερινό συλλαλητήριο που διοργανώνει το ΚΚΕ.

πηγη: 902.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΛΟΣ:

2008-2015: Αυξήσεις σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., με την Ανατολική Ευρώπη να καλύπτει το χάσμα

Την 1η Ιανουαρίου 2015 ο ελάχιστος ακαθάριστος μηνιαίος μισθός στην Ελλάδα ήταν σχεδόν ο μισός σε σχέση με τον αντίστοιχο στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ολλανδία και στο Βέλγιο, λαμβανομένου υπ’ όψιν του βιοτικού επιπέδου σε κάθε χώρα.

Η Ελλάδα ήταν η μόνη ευρωπαϊκή και μνημονιακή χώρα στην οποία μειώθηκε ο ελάχιστος μισθός, ενώ οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης μειώνουν δραστικά το χάσμα από τις υπόλοιπες.

Τα στοιχεία που δημοσιοποίησε χθες η Εurostat αναφέρονται στον ελάχιστο ακαθάριστο ονομαστικό μισθό, ενώ η κοινοτική υπηρεσία παίρνοντας ένα «καλάθι» αγαθών και υπηρεσιών υπολογίζει και τι αντιπροσωπεύει ο μισθός σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης (ΜΑΔ).

Η εν λόγω σύγκριση δίνει και το πραγματικό βιοτικό επίπεδο, γιατί στις χώρες με υψηλό ελάχιστο μισθό οι τιμές των αγαθών και υπηρεσιών είναι ακριβότερες σε σχέση με εκείνες στις οποίες ο μισθός είναι χαμηλός. Για παράδειγμα, ο υψηλότερος ακαθάριστος ονομαστικός μισθός σε ευρώ στην Ε.Ε. καταγράφηκε στο Λουξεμβούργο και ήταν 10 φορές υψηλότερος σε σχέση με το χαμηλότερο που ήταν στη Βουλγαρία. Ωστόσο, αν ληφθεί υπ’ όψιν το επίπεδο τιμών στις δύο χώρες, τότε η διαφορά μειώνεται από τις 10 στις 4 φορές.

Αλλο σημαντικό στοιχείο της έρευνας είναι ότι η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα στην οποία ο ελάχιστος μισθός μειώθηκε το 2015 σε σχέση με το 2008. Η ονομαστική μείωση σε ευρώ ήταν της τάξης του 14%, ενώ η πραγματική μείωση σε ΜΑΔ ήταν 12%. Αντίθετα, στην Πορτογαλία η ονομαστική αύξηση ήταν 19% και η πραγματική σε ΜΑΔ 21%.

Στην Ιρλανδία ο ονομαστικός μισθός παρέμεινε αμετάβλητος, ενώ σε ΜΑΔ αυξήθηκε 10%. Στην Ισπανία οι αυξήσεις ήταν 8% και 9% αντίστοιχα.

Από την άλλη, στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, η ένταξή τους στην Ε.Ε. βελτίωσε σημαντικά τους μισθούς και το βιοτικό επίπεδο με πραγματικές αυξήσεις σε ΜΑΔ την περίοδο 2008-2015, που έφτασαν μέχρι 79% στη Ρουμανία και 67% στη Βουλγαρία και τη Λετονία.

Οπως προκύπτει από τα κοινοτικά στοιχεία, ο υψηλότερος ελάχιστος ακαθάριστος ονομαστικός μισθός χορηγείται στο Λουξεμβούργο και ανέρχεται σε 1.923 ευρώ, ενώ ο χαμηλότερος είναι στη Βουλγαρία με 184 ευρώ. Στην Ελλάδα ανέρχεται σε 684 ευρώ και είναι υψηλότερος από εκείνον της Πορτογαλίας (589 ευρώ), αλλά μικρότερος από της Ισπανίας (757 ευρώ).

Σε ΜΑΔ πάλι υπερέχει το Λουξεμβούργο, με τους πολίτες της χώρας αυτής να έχουν το καλύτερο βιοτικό επίπεδο στην Ε.Ε. με 1.561 ΜΑΔ/μήνα. Ακολουθούν η Γερμανία με 1.441, το Βέλγιο με 1.374, η Ολλανδία με 1.363 και η Γαλλία με 1.337, ενώ στην αμέσως επόμενη θέση με 1.238 ΜΑΔ βρίσκεται η πρώην μνημονιακή Ιρλανδία, όπου η λιτότητα δεν φαίνεται να επηρέασε σημαντικά το βιοτικό επίπεδο.

Στην Ελλάδα σε ΜΑΔ ο ακαθάριστος ελάχιστος μισθός είναι 764, παραμένει υψηλότερος από εκείνον της Πορτογαλίας (685) και κατώτερος της Ισπανίας (798). Παρά τη μείωση, ο πραγματικός ελάχιστος μισθός, δηλαδή σε ΜΑΔ, στην Ελλάδα είναι υπερδιπλάσιος της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας και σαφώς υψηλότερος χωρών της Ευρωζώνης (Λετονία, Λιθουανία, Εσθονία, Σλοβακία, Πορτογαλία).

πηγη: Ναυτεμπορική

Με την βοήθεια ενός μικρού υποβρύχιου ρομπότ-καταγραφέα ονόματι SeaBed και μιας νέας τεχνικής τρισδιάστατης χαρτογράφησης, ανακαλύφθηκε ότι το στρώμα του θαλάσσιου πάγου στην Ανταρκτική είναι πολύ παχύτερο από ό,τι είχε προηγουμένως εκτιμηθεί.