Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στην δημοσιότητα ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζής αλλά και με δηλώσεις του ίδιου προκύπτουν συγκλονιστικά στοιχεία που αφορούν τα έργα και τις ημέρες του Διευθύνοντα Σύμβουλου και Προέδρου του ΟΛΠ Γιώργου Ανωμερίτη.

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση Ρακιντζή ότι: «Κατόπιν καταγγελιών ενεργήσαμε έλεγχο στον ΟΛΠ ο οποίος συνεχίζεται. Τα τρία πρώτα πορίσματα δείχνουν δυσλειτουργίες και ελλείμματα για τα οποία θα ελεγχθούν οι υπεύθυνοι και πειθαρχικά και ποινικά, αφού τα αποτελέσματα έχουν ήδη σταλεί στον εισαγγελέα, ελπίζω αυτά τα φαινόμενα να τελειώσουν κάποτε.»

Σύμφωνα με τα πορίσματα του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, αυτά δείχνουν σοβαρή οικονομική ζημιά εκατομμυρίων ευρώ που προήλθε από την μεθοδική και συστηματική παραβίαση θεμελιωδών διατάξεων για την ανάθεση και την εκτέλεση δημόσιων συμβάσεων από υπερτιμολογήσεις, διπλοπληρωμές και υπερπιστοποιήσεις.

Το πρώτο πόρισμα των ελεγκτών αφορά στην ανέγερση ενός βιοκλιματικού κτηρίου διοίκησης στον προβλήτα 1 του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων του ΟΛΠ στο Νέο Ικόνιο. Για τον σκοπό αυτό υπογράφτηκε σύμβαση κατασκευής έναντι 5,76 εκατομμυρίων ευρώ. Οι ελεγκτές διαπίστωσαν στην έρευνά τους πως τα αρμόδια όργανα του ΟΛΠ προγραμμάτισαν ένα βιοκλιματικό κτήριο (……) στην συνέχεια οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν (εκ μέρους των αρμόδιων οργάνων του ΟΛΠ) οδήγησαν τελικά στην κατασκευή ενός ενεργειακά συμβατικού κτηρίου. Επίσης διαπιστώνονται τα παρακάτω: 1) Η αποπληρωμή έγινε χωρίς να μειωθεί το κόστος, λόγω μη ύπαρξης ειδικών κατασκευών και βιοκλιματιστικών συστημάτων (ζημιά 613.931 ευρώ). 2) Παρασχέθηκε έκπτωση από τον ανάδοχο της τάξης του 1,2% η οποία αφορούσε σε έργο «ειδικής φύσης» αν και η κατασκευή ενός συμβατικού κτηρίου – όπως τελικά έγινε – δικαιολογούσε έκπτωση έως 33% (ζημιά 1.200.114 ευρώ).

3) Καθυστέρησε αδικαιολόγητα η έναρξη των εργασιών του έργου με συνέπεια την χορήγηση παρατάσεων προθεσμίας περαίωσης χωρίς την συνδρομή των νόμιμων προϋποθέσεων και την καταβολή αδικαιολόγητης δαπάνης αναθεώρησης (ζημιά 197.800 ευρώ).

Το δεύτερο πόρισμα εξετάζει την ανακατασκευή τριώροφης αποθήκης 28.500 τ.μ. στο Κερατσίνι η οποία είχε υποστεί ζημιές με τον σεισμό του 1999. Παρότι η αρχική μελέτη προέβλεπε την ενίσχυση του κτηρίου, τελικά οδηγήθηκε στην κατεδάφιση! Μάλιστα όπως επισημαίνουν οι ελεγκτές «κατά την φάση εκτέλεσης του έργου της κατεδάφισης (η οποία δεν δημοπρατήθηκε ποτέ με ανταγωνιστικούς όρους) αλλά και των άλλων έργων που προσαρτήθηκαν στο συμβατικό αντικείμενο, διαπιστώθηκαν υπερτιμολογήσεις και υπερπιστοποιήσεις μεγάλης κλίμακας κατά την επιμέτρηση των εργασιών». Όπως αναφέρει το πόρισμα διαπιστώθηκε «ότι παραβιάστηκαν κατ’ επανάληψη θεμελιώδεις διατάξεις για την ανάθεση και εκτέλεση δημοσίων συμβάσεων» Συνέπεια των παραπάνω ήταν η πρόκληση πολλαπλών ζημιών συνολικού ύψους τουλάχιστον 1.938.425 ευρώ που ισούται με το 49% της συνολικής δαπάνης του έργου (3.955.132 ευρώ).

Το τρίτο πόρισμα αφορά την κατασκευή ενός κρηπιδότοιχου (εγκατάσταση υποδοχής) για μεγάλα κρουαζιερόπλοια στον οποίο διαπιστώθηκε «αδικαιολόγητη ανοχή των αρμόδιων οργάνων του έργου στην αντισυμβατική αδράνεια του ανάδοχου, χωρίς την επιβολή των προβλεπόμενων κυρώσεων και τελικά η αδικαιολόγητη διάλυση της σύμβασης με καταβολή αποζημίωσης στον ανάδοχο αυτό της έκπτωσής του».

Στην περίπτωση αυτή αν και το έργο είχε ορίζοντα κατασκευής 7 μήνες τελικά «4 χρόνια μετά την έναρξη του έργου αυτό παραμένει ανεκτέλεστο κατά 60% περίπου». Πρέπει να σημειωθεί η αναφορά στο πόρισμα ότι «είναι εκτεθειμένο στον κίνδυνο απένταξής του από το πρόγραμμα συγχρηματοδότησης του ΕΣΠΑ με ενδεχόμενη ζημία την απώλεια του συνόλου της κοινοτικής συνδρομής ύψους 2.945.739 ευρώ».

Από τα παραπάνω προκύπτει συνοπτικά ένα βιοκλιματικό κτήριο που «βγήκε» συμβατικό, μια ανακατασκευή αποθήκης η οποία γκρεμίστηκε και η τεράστια καθυστέρηση στην κατασκευή υποδοχής για κρουαζιερόπλοια που κινδυνεύει να βρεθεί εκτός ΕΣΠΑ. Ζημιές πολλών εκατομμυρίων ευρώ σε έναν δημόσιο τομέα όπως είναι ο ΟΛΠ.

Σημειώνουμε ότι τα παραπάνω πορίσματα βρίσκονται εδώ και αρκετές ημέρες στο Γραφείο του Υπουργού Ανάπτυξης, Ναυτιλίας και Τουρισμού Γιώργου Σταθάκη καθώς επίσης και του Αναπληρωτή Υπουργού Ναυτιλίας Θοδωρή Δρίτσα.

Έχει μια ιδιαίτερη σημασία από πολιτικής πλευράς να επισημανθεί ότι ακόμη το σοβαρό αυτό γεγονός δεν έχει σχολιασθεί από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου η οποία όλως περιέργως σιωπά και φυσικά η σιωπή αυτή δεν είναι χρυσός…….

Ανάλογη σιωπή υπάρχει τόσο σε κομματικό επίπεδο όσο και σε συνδικαλιστικό επίπεδο από τους φορείς των εργαζομένων………

Αναπάντητο επίσης παραμένει το ερώτημα πώς ο Διευθύνων Σύμβουλος και Πρόεδρος του ΟΛΠ παραμένει ακλόνητος στην θέση του την στιγμή κατά την οποία όλα τα τελευταία χρόνια δήλωνε υπέρμαχος της πολιτικής των παραχωρήσεων του ΟΛΠ (μια άλλη μορφή ιδιωτικοποίησης μέσω των μακροχρόνιων συμβάσεων) και ταυτόχρονα υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής του φιλικού διακανονισμού που προώθησε και ψήφισε στην Βουλή η μνημονιακή συγκυβέρνηση Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ.

Έφθασε μάλιστα στο σημείο να επιτεθεί σε συνδικαλιστές και εργαζόμενους διότι όπως δήλωσε «μια μικρή ομάδα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο σε μια επένδυση (COSCO) εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ»!!

Φυσικά για τον εφιαλτικό εργασιακό μεσαίωνα της COSCO ούτε λόγος να γίνεται!!!

Θυμίζουμε επίσης το σοβαρό γεγονός ότι επί Υπουργίας του στο ΥΕΝ λήφθηκε απόφαση για πολιτική επιστράτευση των απεργών Ναυτεργατών τον Ιούνη του 2002…….

Ταυτόχρονα υπηρέτησε όλα αυτά τα χρόνια τις μνημονιακές κυβερνήσεις και τις αντιλαϊκές και αντεργατικές πολιτικές τους……

Υπενθυμίζουμε ότι ο κ. Ανωμερίτης τοποθετήθηκε στον ΟΛΠ επί Υπουργίας στο ΥΝΑ της Λούκα Κατσέλη με κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου τον Νοέμβρη του 2009.

Προφανώς ο ίδιος δεν είχε και δεν έχει την πολιτική ευαισθησία να παραιτηθεί μετά την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση ακόμη και τώρα που η οσμή των σκανδάλων έχει ξεσπάσει στον ΟΛΠ χωρίς να γνωρίζουμε ούτε την έκταση ούτε την εμπλοκή συγκεκριμένων προσώπων και ούτε αν περιορίζονται μόνο στα όσα έχουν έως τώρα δημοσιοποιηθεί……..

Η κυβέρνηση και ιδιαίτερα ο αναπληρωτής Υπουργός Ναυτιλίας Θοδωρής Δρίτσας δεν αντιλαμβάνεται την πολιτική σημασία που αποκτούν τα τελευταία γεγονότα που εμπλέκουν άμεσα την Διοίκηση του ΟΛΠ σε φαινόμενα που δεν συνάδουν με τις αρχές και τις αξίες της αριστεράς;

Δεν κατανοεί άραγε τις πολιτικές συνέπειες από την διατήρηση του κ. Ανωμερίτη στην θέση του Δ.Σ και Προέδρου του ΟΛΠ;

Άραγε με τον κ. Ανωμερίτη θα επιχειρηθεί η νέα πολιτική της κυβέρνησης στο κρίσιμο και νευραλγικό τομέα της Λιμενικής πολιτικής;

Οι ευθύνες είναι σοβαρές και κάθε περαιτέρω καθυστέρηση στην λήψη των αναγκαίων αποφάσεων έχει ως αποτέλεσμα αυτές να διαχέονται και να αφορούν και την νέα πολιτική ηγεσία η οποία δείχνει μια αδικαιολόγητη και ανεξήγητη βραδύτητα στο να αποφασίσει τα δέοντα.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Γενικός Γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και

Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού

Δεν έχουν προηγούμενο οι πρωτοβουλίες που έχουν ληφθεί και ανακυκλώνονται όλο το τελευταίο διάστημα στην πόλη του Πειραιά σχετικά με την ανάπτυξη της κρουαζιέρας.

Δήμος Πειραιά, Περιφερειακή Διοίκηση Πειραιά, ΟΛΠ, Εφοπλιστικές και εργοδοτικές οργανώσεις μαζί και ο νέος αναπληρωτής Υπουργός Ναυτιλίας διαγκωνίζονται και γίνονται πρωταγωνιστές μιας ιδιότυπης καμπάνιας στο όνομα της ανάπτυξης της κρουαζιέρας για όφελος της χώρας, της οικονομίας και της τοπικής κοινωνίας. Αυτή η συμμαχία όπως δηλώνουν οι διοργανωτές της είναι έξω από κομματικές και πολιτικές αναφορές και επιδιώξεις.

Το πρόβλημα είναι αναμφισβήτητα υπαρκτό και οφείλουμε να επισημάνουμε τις σωστές διαστάσεις και πλευρές που οι πρωταγωνιστές σκόπιμα αφήνουν στο απυρόβλητο.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία διότι η ανάπτυξη της κρουαζιέρας μπορεί κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις και σε μια σωστή πολιτική κατεύθυνση να συμβάλει και να οδηγήσει σε πολλαπλασιαστικά οφέλη την χώρα, τον Πειραιά και τους εργαζόμενους.

Κατ’ αρχήν εκείνο που θέλουμε να παρατηρήσουμε είναι ότι αυτές οι πρωτοβουλίες σε τοπικό επίπεδο γίνονται ερήμην των εργαζομένων και των θεσμοθετημένων φορέων τους όπως είναι το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, τα Ναυτεργατικά Σωματεία στην Ναυτιλία και τα Εργατικά Σωματεία στην Ναυπηγοεπισκευή που έχουν δώσει σκληρούς αγώνες για να μην αρθεί το καμποτάζ και μετατραπεί το Αιγαίο σε θάλασσα ασυδοσίας από τις πολυεθνικές της κρουαζιέρας.

Σημειώνουμε ότι πριν την άρση του καμποτάζ στην κρουαζιερόπλοιο Ναυτιλία, τα ελληνικά κρουαζιερόπλοια κατείχαν μερίδιο αγοράς στην Μεσόγειο πάνω από 40% και πολύ περισσότερο στο Αιγαίο. Το σύνολο των κρουαζιερόπλοιων 25 πλοία, είχαν αφετήριο λιμάνι τον Πειραιά και κυρίως από τον Πειραιά εξασφάλιζαν την τροφοδοσία, τα καύσιμα. Στον Πειραιά (επισκευαστική ζώνη) πραγματοποιούσαν τις επισκευές και μετασκευές των πλοίων και στήριζαν την τοπική οικονομία και κοινωνία. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι πάνω από 2500 Ναυτικοί εργάζονταν στα πλοία αυτά.

Καθόλου δεν μας κάνει εντύπωση ότι οι διοργανωτές και οι συμμετέχοντες σε αυτές τις συσκέψεις εξαφάνισαν από τις λεγόμενες «προτάσεις» τους τις καταστροφικές συνέπειες που είχε για τον Πειραιά , την χώρα, και την τοπική κοινωνία η άρση του καμποτάζ……… και φυσικά η σιωπή για την επαναφορά του………..

Επίσης δεν μας κάνει καθόλου εντύπωση ότι δεν τέθηκε σε όλες τις συσκέψεις κανένας όρος και δέσμευση για τις πολυεθνικές της κρουαζιέρας αναφορικά με την απασχόληση των Ελλήνων Ναυτικών, την επισκευή των πλοίων στην χώρα μας και στον Πειραιά και συνολικά έμεινε στο απυρόβλητο η ασυδοσία που απολαμβάνουν στην επιχειρηματική τους δράση οι Ναυτιλιακές, πολυεθνικές επιχειρήσεις που αναπτύσσουν την δράση τους στην χώρα μας και στα νησιά μας.

Γίνεται φανερό και στους πλέον αδαείς ότι ο χαρακτήρας, το περιεχόμενο και η κατεύθυνση αυτών των συσκέψεων είναι βαθύτατα αποπροσανατολιστικές, δεν θίγουν και δεν αμφισβητούν κατ’ ελάχιστον το καθεστώς ασυδοσίας που παρέχει η χώρα μας στις πολυεθνικές των κρουαζιερόπλοιων.

Αντίθετα με τα όσα διατυπώνουν και ισχυρίζονται οι παραπάνω διοργανωτές, εάν δεν υπάρξει ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο για την κρουαζιέρα στην χώρα και ειδικά για τον Πειραιά δεν πρόκειται να προκύψουν οφέλη, εφόσον δεν καταργηθεί το καμποτάζ που αποτελεί την κυρίαρχη αιτία για την καταβαράθρωση και την απαξίωση της κρουαζιέρας, τα όποια οφέλη θα περιορίζονται πριν απ’ όλα στις πολυεθνικές, στους μεγαλοξενοδόχους, στους μεγαλεμπόρους και τα ψίχουλα για τις μικρές επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους.

Αυτό το μοντέλο που προωθούν οι παραπάνω φορείς εντάσσεται στην ιδεολογική και πολιτική του νεοφιλελευθερισμού για την ενίσχυση των προνομίων του μεγάλου κεφαλαίου και την αύξηση της κερδοφορίας του.

Η στρατηγική θέση της χώρας στην Μεσόγειο και το πολυσήμαντο τουριστικό προϊόν που διαθέτει την κατατάσσει στις χώρες εκείνες που έχουν απεριόριστες δυνατότητες αυτός ο πλούτος να διαχυθεί και να ωφελήσει τους εργαζόμενους με την ενίσχυση της απασχόλησης αλλά και τις τοπικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις που στενάζουν από την οικονομική ασφυξία και παραπαίουν καθημερινά ενώ τα λουκέτα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο.

Ο σχεδιασμός και η χάραξη μιας νέας πολιτικής για την κρουαζιέρα προβάλει σαν αδήριτη αναγκαιότητα όμως το ζητούμενο είναι σε ποια κατεύθυνση, με ποια μέτρα και πολιτικές και προς όφελος ποιών θα γίνει αυτή.

Νομίζουμε ότι σε αυτήν την φάση το εργατικό κίνημα δίνει το στίγμα και επισημαίνει την πραγματική εναλλακτική διέξοδο.    

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                             Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                          Κροκίδης Νικόλαος

Όπως είναι γνωστό στις 13/3/2015 έπειτα από πολυήμερη επίσχεση εργασίας της ΠΕΝΕΝ στο Ε/Γ-Ο/Γ «ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ» το πλήρωμα του ανωτέρω πλοίου με την Ένωσή μας διέκοψε την επίσχεση εργασίας αφού τόσο από την Ναυτιλιακή εταιρεία ΝΕΛ όσο και από τον αναπληρωτή Υπουργό Ναυτιλίας τους τέθηκε ένας ιδιότυπος εκβιασμός μέσω του επίσημου εγγράφου – ανακοίνωση του ΥΝΑ κ. Θ.Δρίτσα το οποίο μεταξύ των άλλων ανέφερε:

«Μετά την προαναφερθείσα εξόφληση και με δεδομένο ότι δεν εκκρεμεί άλλη οφειλή του Υπουργείου για την συγκεκριμένη σύμβαση, εάν το πλοίο «ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ» δεν εκτελέσει άμεσα το δρομολόγιο Λαύριο – Αγ. Ευστράτιος – Λήμνος θα ακολουθήσουν οι προβλεπόμενες από τον νόμο και την σύμβαση ενέργειες. Άλλωστε ήδη από ημερών το Υπουργείο έχει προβεί στις προβλεπόμενες οχλήσεις προς την εταιρεία».

Υπενθυμίζουμε ότι το Υπουργείο Ναυτιλίας και το ελληνικό δημόσιο εκταμίευσε προς την εταιρεία στις 13/3/2015 ποσόν 400.000 ευρώ, που αφορούσε την αποπληρωμή εκτελεσθέντων δρομολογίων του Γενάρη του 2015, από τα οποία διατέθηκε το ποσόν των 294.031 ευρώ για την καταβολή ενός μικρού μέρους των δεδουλευμένων μισθών των ναυτικών οι οποίοι ξεπερνούν τους 300.

Στο πλήρωμα του «ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ» διατέθηκε ποσόν ενός μισθού ενώ οι οφειλές ξεπερνούν τους 6 έως 8 μήνες!!!

Με το ποσόν αυτό δεν κατέστη δυνατόν να απολυθούν και να εξοφληθούν πάνω από 10 Ναυτικοί που έχουν ζητήσει την απόλυσή τους εδώ και πολλές μέρες!!!

Ταυτόχρονα η εταιρεία στα υπόλοιπα πληρώματα (245 άτομα) κατέβαλε το γελοίο ποσόν των 100 ευρώ μέσο όρο(!!!), προκαλώντας όπως ήταν επόμενο την έντονη δυσαρέσκειά τους και την κατηγορηματική καταδίκη τους για την σαλαμοποίηση στην καταβολή των δεδουλευμένων μισθών τους…….

Η ΠΕΝΕΝ για πολλοστή φορά αναλαμβάνει σχετικές με το πρόβλημα πρωτοβουλίες αφού η ΠΝΟ και τα υπόλοιπα Ναυτεργατικά Σωματεία προκλητικά απέχουν. Είναι φανερό ότι με την προωθούμενη από πλευράς εταιρείας σαλαμοποίηση στην καταβολή των δεδουλευμένων επιχειρείται η διάσπαση του κοινού μετώπου όλων των απλήρωτων Ναυτεργατών.

Ο εκβιασμός για τον οποίο μιλάμε αφορά το γεγονός ότι το Υπουργείο απαίτησε ευθέως όπως προκύπτει από το έγγραφο, ότι αν το πλοίο «ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ» δεν εκτελέσει το δρομολόγιο στις 13/3/2015 η εταιρεία κηρύσσεται έκπτωτη και αντικαθίσταται από την παραπάνω δρομολογιακή γραμμή.

Τα πληρώματα δικαιολογημένα αντέδρασαν έντονα διότι αυτή η τακτική δεν συνιστά αντιμετώπιση της απλήρωτης εργασίας αλλά αντίθετα είναι απροκάλυπτη διασπαστική κίνηση με σκοπό το ελάχιστο αυτό ποσό να διατεθεί κατά 70% στο δρομολογημένο πλοίο «ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ». Καλούμε την πολιτική ηγεσία του ΥΝΑ να σταματήσει την προσφυγή σε αποσπασματικά μέτρα που δεν συνιστούν λύση του προβλήματος της απλήρωτης Ναυτεργασίας δεν αποτελούν λύση για τα προβλήματα του Ακτοπλοϊκού συγκοινωνιακού δικτύου, αντίθετα και με αυτές τις μεθοδεύσεις υπονομεύεται η σύνδεση της ηπειρωτικής χώρας με όλο το νησιωτικό σύμπλεγμα. Σύντομα θα αντιληφθούν στο ΥΝΑ ότι με τεχνάσματα, αποπροσανατολιστικές κινήσεις, κωλυσιεργία και αδικαιολόγητη αδράνεια και ολιγωρία δεν είναι δυνατόν να αποποιηθούν τις σοβαρές ευθύνες που έχουν για την εφοπλιστική ασυδοσία που αφορά το γενικευμένο πρόβλημα της απλήρωτης ναυτικής εργασίας.  

Η ενότητα και το κοινό αρραγές μέτωπο των απλήρωτων Ναυτεργατών θα συνεχίσει οργανωμένα την δράση μέχρι την εξάλειψη του απαράδεκτου αυτού φαινομένου.

Η ΠΕΝΕΝ θα συνεχίσει και θα κλιμακώσει τους αγώνες της ενάντια στην απλήρωτη Ναυτική εργασία .

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                             Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                         Κροκίδης Νικόλαος

Συνήθως αναφερόμαστε σε αυτά απλά ως νησιωτικά κράτη του Ειρηνικού, έχοντας την εικόνα μικρών κουκίδων στο χάρτη, στη μέση ενός τεράστιου ωκεανού. Ωστόσο, χώρες όπως το Κιριμπάτι είναι κάτι παραπάνω, αφού περιλαμβάνουν τεράστιες εκτάσεις ωκεανού. Το Κιριμπάτι αποτελείται από 33 ατόλες, δηλαδή κοραλλιογενείς νησίδες, διασκορπισμένες σε περισσότερα από 3,5 εκατ. τετραγωνικά χιλιόμετρα του Ειρηνικού Ωκεανού, μια έκσταση μεγαλύτερη και από την Ινδία, με κατοίκους που αναπόφευκτα είναι είτε ναυτικοί είτε ψαράδες.

Το Κιριμπάτι έχει μία από τις μεγαλύτερες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες (ΑΟΖ) στον κόσμο και μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έχει έναν από τους πιο παραγωγικούς κλάδους της αλιείας τόνου. Περισσότεροι από 250.000 τόνοι τόνου αλιεύονται εκεί κάθε χρόνο, καθιστώντας το Κιριμπάτι το δεύτερο μεγαλύτερο προμηθευτή σούπερ μάρκετ στον κόσμο, μετά την Παπούα Νέα Γουινέα. Ωστόσο, σχεδόν το σύνολο των ψαριών της περιοχής αλιεύονται από ξένα σκάφη.

Η αλιεία λειτουργεί ως πηγή εισοδήματος και απασχόλησης στο Κιριμπάτι. Τα ψάρια είναι απαραίτητα για τη διατροφική ασφάλεια του πληθυσμού, ιδιαίτερα για αυτό το αναπτυσσόμενο κράτος, το οποίο ταλανίζεται από τη φτώχεια και τις επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών. Τα ψάρια που πιάνουν οι κάτοικοι ισοδυναμούν με το 75% της καθημερινής τροφής όλου του πληθυσμού, παρέχοντάς του το μεγαλύτερο μέρος της αναγκαίας πρωτεΐνης. Καθώς τα οικοσυστήματα των κοραλλιογενών υφάλων υποβαθμίζονται, τα πελαγικά ψάρια όπως ο τόνος, γίνονται ακόμη πιο σημαντικά για τη διατροφής τους.

Μερικά από τα μικρότερα, αλλά και μεγαλύτερα αλιευτικά σκάφη του κόσμου

Ο τρόπος με τον οποίο ψαρεύουν οι ντόπιοι έχει αλλάξει ελάχιστα εδώ και δεκαετίες. Μικρά πληρώματα τριών ψαράδων βγαίνουν καθημερινά με ξύλινες βάρκες και με κίνδυνο της ζωής τους, για να εφοδιάζουν με τόνο τις τοπικές πόλεις και χωριά. Προσπαθούν να μείνουν κοντά στην ακτή για να μην χαθούν στη θάλασσα, κάτι που δυστυχώς συμβαίνει αρκετές φορές. Τα σκάφη τους δεν έχουν GPS, ούτε ραντάρ, εφεδρική μηχανή ή ασύρματο. Ψαρεύουν με μοναδικό τους εφόδιο την εμπειρία και με κινητήρια δύναμη την ανάγκη τους να επιβιώσουν.

Δαυίδ vs. Γολιάθ

Η μικροσκοπική εικόνα της τοπικής αλιείας επισκιάζεται από το γιγαντιαίο θέαμα των ισπανικών γρι-γρι. Είναι από τα μεγαλύτερα στον κόσμο και λεηλατούν τη λιμνοθάλασσα του κύριου νησιού, Ταράουα. Δύο από αυτά, το Albatun Tres και το Albacora Uno, ανήκουν στη μεγαλύτερη εταιρεία αλιείας τόνου στην Ευρώπη, την Albacora. Τα δύο αυτά πλοία μπορούν να πιάσουν περισσότερα ψάρια σε τρία αλιευτικά ταξίδια από ό, τι πιάνουν όλοι οι ντόπιοι ψαράδες μαζί σε ένα χρόνο!

Η τεχνολογική τους ικανότητα είναι συγκλονιστική σε σχέση με αυτή που έχουν οι αλιείς του Κιριμπάτι, οι οποίοι βασίζονται στην ανάγνωση της φύσης, χρησιμοποιώντας δεξιότητες και εμπειρία που έχουν περάσει από πατέρα σε γιο. Αυτά τα δύο πλοία-τέρατα είναι εξοπλισμένα με δορυφορικά συστήματα και ραντάρ για να εντοπίζουν τα κοπάδια των ψαριών, καθώς και με καταστροφικές συσκευές συγκέντρωσης ψαριών που προσελκύουν, εκτός από τεράστια κοπάδια ψαριών και άλλα θαλάσσια είδη τα οποία ρίχνονται και πάλι νεκρά στη θάλασσα.

Μία καταστροφική «μπίζνα» με τις ευλογίες της Ε.Ε.

Η αλιεία του τόνου αποτελεί μια τεράστια οικονομική επιχείρηση αξίας δισεκατομμυρίων, κάτι που όμως δεν αντικατοπτρίζεται στην εθνική οικονομία του Κιριμπάτι. Τα Ηνωμένα Έθνη χαρακτηρίζουν το Κιριμπάτι ως λιγότερο αναπτυγμένη χώρα, η οποία έχει σοβαρά προβλήματα φτώχειας, υψηλής ανεργίας και μικρό προσδόκιμο ζωής. Πέρυσι, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της ήταν 169 εκ. δολάρια, για ένα κράτος με περισσότερους από 100.000 κατοίκους.

Τα τελευταία δύο χρόνια έχουν αλιευθεί στα ύδατα του Κιριμπάτι τόνοι αξίας 2 δις δολαρίων, ενώ από αυτά μόνο ένα ελάχιστο ποσό επεστράφη στη χώρα. Τα συνολικά έσοδα της Albacora ΑΕ και των θυγατρικών της ήταν περισσότερα από 475 εκ. ευρώ το 2012, ενώ έχει λάβει και εκατομμύρια ευρώ σε επιδοτήσεις της Ε.Ε. για την κατασκευή αυτών των πλοίων.

Η συμφωνία, την οποία υπέγραψε η Ε.Ε με το Κιριμπάτι, που επιτρέπει στην Albacora να αλιεύει σε αυτά τα παραγωγικά νερά, δίνει ελάχιστα πίσω στους ανθρώπους που έχουν δικαίωμα στην πρόσβαση αυτών των πόρων. Επιπλέον, υπονομεύει τις προοδευτικές προσπάθειες των νησιωτικών χωρών του Ειρηνικού να συνδιαχειριστούν τους φυσικούς τους πόρους για να έχουν ένα βιώσιμο μέλλον.

Μέχρι η Ε.Ε. να ανταμείψει με δίκαιο τρόπο το Κιριμπάτι, τα «τέρατά» της πρέπει να φύγουν από την περιοχή. Δεν είναι δίκαιο για τους κατοίκους. Δεν είναι δίκαιο για τις θάλασσές τους. Δεν είναι δίκαιο για όλους εμάς. Τα πλοία-τέρατα δεν έχουν θέση πουθενά.

Πάρε κι εσύ θέση υπέρ της βιώσιμης αλιείας και κατά των πλοίων-τεράτων που καταστρέφουν τα πάντα στο πέρασμά τους.

ΠΗΓΗ: greenpeace.org