– του Νίκου Μπογιόπουλου

Αυτοί που αμφισβητούν την εγκυρότητα των στοιχείων που κατέγραψα (http://www.imerodromos.gr/plistiriasmos-protis-katikias-o-imerodromos-apokalypti/) είναι εκείνοι οι αξιόπιστοι που το «Όχι» το έκαναν «Ναι» (σωστά κύριε Πολάκη;) καθώς και οι εξίσου αξιόπιστοι κλακαδόροι τους.

Κλακαδόροι εκείνων που θα έσκιζαν Μνημόνια, αλλά τώρα τους χειροκροτούν (σωστά κυρία του TVXS;) καθώς τα ψηφίζουν το ένα μετά το άλλο.

Αυτοί είναι που αμφισβητούν την δημοσιογραφική εγκυρότητά μου (http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/brabeio-poylitzer-sto-n-mpogiopoylo)… Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Το πολύ – πολύ να τους καταστήσει υποψήφιους για τα «βραβεία Παπαρίων» του Λαζόπουλου. Το σημαντικότερο είναι ότι αμφισβητούν (!) την ανασφάλεια και το δράμα που βιώνει ο ελληνικός λαός.

Πάμε τώρα στα έγγραφα και στα ντοκουμέντα (θα ακολουθήσει η ουσία):

• Πολίτης, συνταξιούχος, με ετήσιο εισόδημα 8.596,14 €, δηλαδή μηνιαίο εισόδημα περί τα 700 € (εκκαθαριστικό–έγγραφο 1) λαμβάνει από την ΑΑΔΕ (ΔΟΥ ΙΓ’ Αθηνών) ειδοποίηση «αναγκαστικής κατάσχεσης της ακίνητης περιουσίας» της για χρέη προς το Δημόσιο (έγγραφο 2) και για ποσό 15.530,85 €/ 10.767,95€ κεφάλαιο + 4.762,90€ τόκοι (έγγραφο 3).
• Η κατάσχεση αφορά ημιυπόγειο 43τμ στου Γκύζη (έγγραφο 4). Ότι η κατάσχεση αφορά την μοναδική κατοικία που διαθέτει στο όνομά της η οφειλέτης προκύπτει

α) από το έγγραφο της ΑΑΔΕ (έγγραφο 2) που αναφέρει ότι στη συγκεκριμένη

διεύθυνση «ευρίσκεται η ακίνητη περιουσία της ανωτέρω οφειλέτιδος»,

β) από το εκκαθαριστικό όπου το συγκεκριμένο ακίνητο, στη συγκεκριμένη  διεύθυνση, δηλώνεται ως κατοικία της (έγγραφο1).

• Από πού προκύπτει, επίσης, ότι η συγκεκριμένη κατοικία των 43 τμ στου Γκύζη είναι η μοναδική που διαθέτει στο όνομά της η οφειλέτης, μαζί με ένα χωράφι το οποίο διαθέτει κτίσμα 44τμ στην περιοχή Εχιναίων στη Φθιώτιδα; Μα από το μηχανογραφικό Ε9 το οποίο δηλώνεται από το 2010 έως το 2017 όπως πιστοποιούν τα στοιχεία στη σελίδα του Taxis (έγγραφο 5).
• Από πού προκύπτει, επίσης, ότι η συγκεκριμένη κατοικία είναι η μοναδική που διαθέτει στο όνομά της η οφειλέτης, εντούτοις της έστειλαν κατασχετήριο; Μα από τις καταστάσεις ΕΝΦΙΑ (έγγραφα 6 και 7).
• Με το κατασχετήριο, το οποίο κάποιοι εμφανίζουν σαν ένα… τυπικο χαρτί άνευ σημασίας (!!!),ο οφειλέτης χάνει αυτόματα κάθε δικαίωμα διάθεσης του ακινήτου του. Τούτο προκύπτει από την επικαιροποιημένη έκθεση της ΑΑΔΕ (Αυγουστος 2017, σελ.116, άρθρο 23, http://www.aade.gr/sites/default/files/2017-08/egx_erwtapantforolthemat_july2017.pdf) όπου σημειώνεται: «Από την ημέρα επίδοσης στον οφειλέτη αντιγράφου της έκθεσης κατάσχεσης, αυτός στερείται του δικαιώματος ελεύθερης διάθεσης του ακινήτου και των συστατικών στοιχείων του ακινήτου ακόμη και εάν αυτά δεν περιγράφονται στην έκθεση κατάσχεσης…».
• Ότι το κατασχετήριο οδηγεί σε πλειστηριασμό του ακινήτου όποιον αδυνατεί να υπαχθεί σε ρύθμιση οφειλέτη, προκύπτει

α) από τα αναγραφόμενα στο κατασχετήριο (έγγραφο 3) όπου και σημειώνεται ότι «Η τιμή πρώτης προσφοράς για την έναρξη του πλειστηριασμού του παραπάνω κατασχεθέντος ακινήτου, ορίζεται (…) κατά τον χρόνο έκδοσης του προγράμματος πλειστηριασμού …»,

β) από την ίδια έκθεση της ΑΑΔΕ (ο.π., άρθρο 25) όπου διευκρινίζεται το προηγούμενο άρθρο 24 και ορίζεται ότι ο προϊστάμενος της εφορίας υποχρεούται να εκδώσει πρόγραμμα πλειστηριασμού και συγκεκριμένα αναφέρεται:«Πότε υποχρεούται ο Προϊστάμενος ΔΟΥ να εκδώσει πρόγραμμα πλειστηριασμού;Εφόσον ο οφειλέτης δεν έχει εντάξει τις οφειλές του σε πρόγραμμα ρύθμισης, μετά από την παρέλευση 40 ημερών και το αργότερο σε 4 μήνες από την κατάσχεση ορίζει ημερομηνία πλειστηριασμού το αργότερο σε 5 μήνες από την ημερομηνία έκδοσης του προγράμματος»,

γ) από την ίδια έκθεση της ΑΑΔΕ (ο.π., άρθρα 26-27, σελ.117) όπου σημειώνονται τα εξής:

«26. Η έκδοση προγράμματος πλειστηριασμού μετά από την πάροδο των νόμιμων προθεσμιών επιφέρει ακυρότητα αυτού; Όχι.

27.Με ποιο τρόπο επιτυγχάνεται η αναστολή εκτέλεσης του εκδοθέντος προγράμματος πλειστηριασμού; Με την ένταξη του οφειλέτη σε πρόγραμμα ρύθμισης των οφειλών του σύμφωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες νομοθετικές ρυθμίσεις ή με την έκδοση δικαστικής απόφασης περί αναστολής του».

 Σημείωση 1η: Δεν πρόκειται να δώσω εγώ στη δημοσιότητα ούτε τη διεύθυνση του ακινήτου, ούτε να επανέλθω στο ΑΦΜ της οφειλέτριας, πέραν του ονόματός της (που η ίδια τα έδωσε) και γι’ αυτό τα συγκεκριμένα στοιχεία έχουν διαγραφεί από τα έγγραφα. Αν αμφισβητούν την εγκυρότητά τους, είτε ο κ.Πολάκης είτε η δεινή ερευνήτρια του TVXS, ας απευθυνθούν αυτοί στην αρμόδια ΔΟΥ ή στην ΑΑΔΕ. Κι αν μπορούν ας με διαψεύσουν…

Σημείωση 2^η:Επειδή ορισμένοι με αφορμή την δημοσιοποίηση του ονόματος της (άγνωστης σε εμάς) συγκεκριμένης κυρίας θεώρησαν σκόπιμο να τοποθετηθούν με γνώμονα τις… φεισμπουκικές ή άλλες συμπάθειες ή αντιπάθειες, τονίζουμε ότι το πρόβλημα των πλειστηριασμών είναι πολύ μεγάλο για να τοποθετείται κανείς απέναντί του με βάση το αν… συμπαθεί ή αντιπαθεί, ή αν θεωρεί… «καλό ή κακό άνθρωπο» αυτόν που απειλείται με πλειστηριασμό. Το θέμα μας είναι οι πλειστηριασμοί.

Στην ουσία τώρα:

• Στην Ελλάδα του 2017, τράπεζες, τρόικα και κυβέρνηση έχουν συμφωνήσει για είσπραξη παντί τρόπω 40 δισ. ευρώ από τα «κόκκινα δάνεια», πράγμα που για τα σπίτια σημαίνει μέχρι και 20.000 πλειστηριασμούς.
• Την ίδια ώρα περί τις 700.000 οικογένειες ζουν με «κόκκινα» στεγαστικά δάνεια στις τράπεζες, τα οποία προ κρίσης, το 2009, δεν εξυπηρετούντο κατά 6% ενώ σήμερα το ποσοστό μη εξυπηρέτησης λόγω των πολιτικών των ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ έχει ανέλθει στο 45% και τα συνολικά ληξιπρόθεσμα προς Εφορίες από 38 δις το 2010 στα 100 δις σήμερα.
• Αν εξαιρέσει κανείς τις 140.000 αιτήσεις υπαγωγής στο νόμο Κατσέλη (που λήγει το 2018) πάνω από 500.000 οικογένειες ήδη ζουν με την ανασφάλεια του πλειστηριασμού ακόμα και της πρώτης κατοικίας τους καθώς ο νόμος Σταθάκη λήγει σε ένα μήνα και κανένας νόμος δεν υπάρχει, πλέον, που να απαγορεύει στις τράπεζες και στα «κοράκια» – που εκεί πωλούνται τα δάνεια – να τους ξεσπιτώσουν αρπάζοντάς τους και τις πρώτες κατοικίες.
• Δίπλα σε αυτούς πρέπει να προστεθούν τα 4,267 εκ. ΑΦΜ που έχουν χρέη στην Εφορία (από 1 εκ. το 2010), τα 1,724 εκατομμύρια Έλληνες (όπως η περίπτωση της συγκεκριμένης οφειλέτριας) που επειδή αδυνατούν να ανταπεξέλθουν βαφτίζονται «μπαταχτσήδες» και διατρέχουνάμεσα τον κίνδυνο κατάσχεσης των περιουσιακών τους στοιχείων (μεταξύ αυτών και των κατοικιών τους λόγω χρεών προς την Εφορία), και τους 990 χιλιάδες στους οποίους ήδη έχουν επιβληθεί μέτρα κατάσχεσης σε λογαριασμούς.

Αυτή είναι η αλήθεια για την «προστασία της λαϊκής κατοικίας». Αυτή είναι η αλήθεια που καταγράφεται κάθε Τετάρτη στα Ειρηνοδικεία παρότι η κυβέρνηση βάζει μπροστά τις… βίλες – «δέντρο» για να κρύψει με την προπαγάνδα της το έγκλημα – «δάσος» κατά των σπιτιών του κοσμάκη. Συνεπώς:

Πρώτον: Από το πώς στέκεται κανείς απέναντι σε αυτή την αλήθεια κρίνεται και η αξιοπιστία του ενός εκάστου εξ ημών και υμών.

Δεύτερον και για να μην ξεχνιόμαστε: «Η αλητεία, η ατιμία, το έγκλημα των πλειστηριασμών για να (ξανα)μοιράσετε λεφτά στους τραπεζίτες φίλους σας και στα κοράκια, δεν θα περάσει».

                                                  ΕΓΓΡΑΦΟ 1

                                               ΕΓΓΡΑΦΟ 2

                                             ΕΓΓΡΑΦΟ 3

                                              ΕΓΓΡΑΦΟ 4

                                                                 ΕΓΓΡΑΦΟ 5 

                                                                ΕΓΓΡΑΦΟ 6

                                                           ΕΓΓΡΑΦΟ 7 

Πηγή: imerodromos.gr

Το ρήγμα στο δεξαμενόπλοιο «Αγία Ζώνη ΙΙ», που προκάλεσε τη μεγάλη μόλυνση και την πετρελαιοκηλίδα στον Σαρωνικό, κατέγραψε υποβρύχια κάμερα με τις συγκλονιστικές εικόνες να φέρνει στο φως το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ.

Δείτε το βίντεο του ΣΚΑΪ:

Πηγή: enikos.gr

Οι ζημιές σε ζωτικές υποδομές που προκαλούνται από ακραία καιρικά φαινόμενα στην Ευρώπη, προβλέπεται να τριπλασιασθούν μέσα στην επόμενη δεκαετία και να δεκαπλασιασθούν έως το τέλος του αιώνα μας. Αυτές οι μερικές ή πλήρεις καταστροφές θα αφορούν υποδομές και συστήματα μεταφορών, ενέργειας, βιομηχανίας, ύδρευσης, υγείας κ.α. Η Ελλάδα αναμένεται να είναι μία από τις ευρωπαϊκές χώρες που θα καταβάλουν το μεγαλύτερο κόστος. Αυτό προβλέπει μελέτη επιστημόνων του Κοινού Κέντρου Ερευνών (JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες η συντριπτική πλειονότητα (90%) των φυσικών καταστροφών σχετίζονται με ακραία κλιματικά γεγονότα, τα οποία αναμένεται να γίνουν συχνότερα στο μέλλον εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.

Συνολικά, στην Ευρώπη οι ζημιές στις υποδομές λόγω των κλιματικών κινδύνων προβλέπεται ότι θα αυξηθούν σταδιακά από 0,12% του ακαθάριστου παγίου κεφαλαίου σήμερα, σε 1,37% έως το 2100. Όμως, ενώ στη βόρεια Ευρώπη οι αναμενόμενες ζημιές στις υποδομές θα είναι κάτω του 1% των ετήσιων επενδύσεων, στη νότια Ευρώπη τα ποσοστά εκτιμάται ότι θα είναι πολύ μεγαλύτερα, φθάνοντας το 5,2% στην Κροατία, το 4,4% στην Ελλάδα, το 4,3% στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, το 3% στη Σλοβενία και το 2,8% στην Ιταλία.

Είναι η πρώτη φορά που γίνεται μια συγκεκριμένη εκτίμηση για το οικονομικό ύψος των ζημιών στις υποδομές των χωρών της ΕΕ λόγω των κλιματικών κινδύνων. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τζιοβάνι Φορτσιέρι του JRC, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό για περιβαλλοντικά θέματα "Global Environmental Change", εκτιμούν ότι οι ζημιές στην Ευρώπη (ΕΕ συν Ελβετία, Νορβηγία και Ισλανδία) που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή, φθάνουν σήμερα περίπου τα 3,4 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, αλλά θα κλιμακωθούν σστα 9,3 δισ. ευρώ μέσα στην επόμενη δεκαετία, 19,6 δισ. ευρώ στη δεκαετία του 2050 και 37 δισ. ευρώ στη δεκαετία του 2080.

Οι υποδομές που θα υποστούν το μεγαλύτερο οικονομικό κόστος, λόγω των ακραίων επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, είναι τα δίκτυα της ενέργειας και των μεταφορών. Οι σημερινές ετήσιες ζημιές ύψους 0,5 δισ. ευρώ στον ενεργειακό τομέα αναμένεται να φθάσουν στα 8,2 δισ. ευρώ το 2080, ενώ στον τομέα των μεταφορών οι ζημιές από 0,8 δισ. ευρώ ετησίως εκτιμάται ότι θα αυξηθούν σε 11,9 δισ. ευρώ έως το τέλος του αιώνα.

Η κατανομή των ζημιών, σύμφωνα με το JRC, θα είναι άνιση, με τον Ευρωπαϊκό Νότο να υφίσταται τις μεγαλύτερες αναλογικά ζημιές σε κρίσιμες υποδομές του. Οι πλημμύρες θα αποτελούν έναν από τους πιο σοβαρούς κινδύνους.

Η μελέτη επισημαίνει ότι ο σχεδιασμός των μελλοντικών έργων υποδομών πρέπει να λάβει υπόψη τους αυξημένους κινδύνους της κλιματικής αλλαγής, έτσι ώστε οι υποδομές να γίνουν πιο ανθεκτικές στην πορεία του χρόνου.

Γράφει ο kokkiniotis

Συνεχίζουμε το αφιέρωμά μας στον Κόκκινο Δεκέμβρη του 1944 με ένα απόσπασμα από το κλασικό βιβλίο του Μενέλαου Λουντέμη «Ο Μεγάλος Δεκέμβρης». (Στο πρώτο μέρος του αφιερώματος, που θα συνεχιστεί τις επόμενες ημέρες, μπορείτε να διαβάσετε παλαιότερο σημαντικό κείμενο του Τάσου Κατιντσάρου: Δεκέμβρης ’44: «Αυτά τα κόκκινα σημάδια είναι από αίμα…»)

Ο Μενέλαος Λουντέμης στο βιβλίο του αυτό περιγράφει λογοτεχνικά τη μάχη των 33 ημερών, τη μάχη της Αθήνας, το «πριν» και το «μετά» της. Το βιβλίο γράφτηκε φορτισμένα, στη φωτιά των γεγονότων και του αγώνα. Ολοκληρώθηκε στις 16 Νοέμβρη του 1945. Στο συγκεκριμένο απόσπασμα, κρατώντας την απόσταση των αρχαίων τραγικών, δεν παρουσιάζει «επί σκηνής» το έγκλημα.

Η ημερομηνία «10 του Δεκέμβρη» που αναφέρεται στο κείμενο, είναι η προθεσμία που είχαν επιβάλει οι άγγλοι ιμπεριαλιστές για τον αφοπλισμό του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, του τιμημένου ΕΛΑΣ.

Ο «ψηλός ολέθριος άνθρωπος», είναι βέβαια ο πρωθυπουργός του Σκόμπι και των άγγλων ιμπεριαλιστών Γεώργιος Παπανδρέου. Ο «προτέκτορας», όπως τον αναφέρει, «που αποκοίμιζε το λαό με τη ‘Λαοκρατία’ του». Εδώ ο συγγραφέας αναφέρεται στον λόγο του Γ. Παπανδρέου για την απελευθέρωση της Αθήνας στο Σύνταγμα, όπου είχε πει το περίφημο: «Πιστεύομεν και εις την Λαοκρατίαν!».

Έτσι έχει καταγραφεί στην ιστορική μνήμη. Ακριβέστερα, ο “διάλογός του με το λαό” είχε διαμειφθεί -αμιγώς παπανδρεϊκά- ως εξής:

– «Ακούω ορισμένους από εσάς, να φωνάζουν δια Λαοκρατίαν».

Χαμός από κάτω τα συνθήματα: «ΛΑ-Ο-ΚΡΑ-ΤΙ-Α, ΛΑ-Ο-ΚΡΑ-ΤΙ-Α».

– «Ακούω άλλους πάλιν να φωνάζουν δια Μεγάλην Ελλάδα»

(τρεις κι ο κούκος… Όλη η πλατεία βροντοφώναζε ξανά: «ΛΑ-Ο-ΚΡΑ-ΤΙ-Α, ΛΑ-Ο-ΚΡΑ-ΤΙ-Α».)

– «Πιστεύομεν και εις την Λαοκρατίαν. Πιστεύομεν και εις την Μεγάλην Ελλάδα. Και θα φτιάξωμεν μίαν λαοκρατουμένην Μεγάλην Ελλάδα!»

Ας διαβάσουμε όμως το λογοτεχνικό απόσπασμα και θα επανέλθουμε.

…Και ξημέρωσε η 3 του Δεκέμβρη. Τρεις του Δεκέμβρη!…

Όποιος έζησε στις 3 του Δεκέμβρη, στις 4 μπορούσε να πεθάνει.

Ο προορισμός του ανθρώπου, που είναι: να κάνει κάτι μεγάλο ή να ζήσει κάτι μεγάλο, εκπληρώνεται. Γιατί ο λαός, ο Αθηναϊκός λαός, κείνη τη μεγάλη μέρα αποκαλύφθηκε μπροστά στο ίδιο του το μεγαλείο.

Η μέρα αποβραδίς ήτανε βροχερή. Ήτανε μια νύχτα βαριά από γεγονότα. Ο λαός είχε οχτώ χρόνια να πει: «Θα γίνει το δικό μου!» Οι δολοφόνοι τροχίζανε τα σπαθιά τους, ο λαός ετοίμαζε τη φωνή του.

Αύριο θα μιλήσουμε κι οι δυο. Είναι χιλιάδες χρόνια τώρα που η φωνή του λαού ακούεται, φτάνει να μην είναι παράφωνη.

Όλοι κοιμηθήκαμε σίγουροι και αποφασισμένοι. Ούτε στιγμή από κανενός το μυαλό δεν πέρασε ο δισταγμός. Ούτε στιγμή δεν ταλαντεύτηκε η ψυχή.

-Αύριο λοιπόν.

Ήτανε μια νύχτα που στα σπλάχνα της επώαζε τη θύελλα. Μέσα στους δρόμους της ψυχής άρχιζαν υπόκωφοι οι βρυχηθμοί του ανήμερου εκείνου θηρίου, που λέγεται «προδομένος άνθρωπος». Ο Λαός είναι λίμνη, δεν είναι ωκεανός, όμως- αλί στον που θα την ταράξει. Πρέπει νάναι ή τρελός ή κακούργος. Κι αλλοίμονο! ο δικός μας ήταν κι απ’ τα δυο.

Όμως ας ξαναγυρίσουμε στη νύχτα, σ’ αυτή τη νύχτα του μεγάλου διλήμματος.

Στους κρύους δρόμους κυλούσαν ύπουλες οι σκιές του κακού.

Ένας ψηλός ολέθριος άνθρωπος σηκώθηκε να πάει στο κρεβάτι του γράφοντας πάνω στο φάκελο της συνείδησής του τη λέξη Σφαγή.

Όλη τη νύχτα έβρεχε. Η ψυχή ήταν μουσκεμένη από ιδρώτα και δάκρυα.

Ολονυχτίς οι καμπάνες χτυπούσαν το σηκωμό του γένους. «Η πατρίδα σε κίνδυνο». Ολονυχτίς. Αύριο θα κατεβαίναμε όλοι, γιατί όλοι ήμασταν σύμφωνοι κι όλοι αδικημένοι. Την άλλη μέρα κλείσανε όλες οι πόρτες, τα παράθυρα, οι φάμπρικες κι ένας άνθρωπος κατέβηκε μέσα στην Αθήνα και τη γιόμισε. Ήταν 3 χιλιάδων χρόνων (όσο ήταν κι η αδικία).

Ήταν ήρεμος, αποφασιστικός. Είχε μια ολύμπια αταραξία και σιγουριά.

Πέρασε. Και στους δρόμους έμειναν τα’ αχνάρια του σαν αντίλαλοι απ’ την παντοδύναμη σιωπή. Περπάτησε με τα βήματα των προγονικών του θεών και ηρώων.

Μέσα στη φάτνη της ψυχής έσπαζαν μια μια οι πόρτες της μνήμης. Όσο όξος τον πότισαν οι προαιώνιοι δυνάστες, όσα λογχίσματα του δώσανε οι μισθοφόροι δούλοι. Ο άνθρωπος μ’ όσες φορεσιές και μ’ όσα χρώματα φόρεσε πάνω στη γη ο προλύτης, ο κάφρος, ο πληβείος, ο δουλοπάροικος.. με το χιτώνα, με τη μπλούζα, με την κελεμπία, με τη φέρμελη. Όλος ο άνθρωπος που έπασχε σ’ όλα τα κλίματα και τους καιρούς βρήκε τη φωνή του στις τρεις ακριβώς του Δεκέμβρη του 1944 μέσα στους δρόμους της Αθήνας. Λευτεριά ή θάνατος!

Οι φονιάδες είχανε αποφασίσει αποβραδίς: «Θάνατος!»

Είκοσι μερόνυχτα, οι Εγγλέζοι και οι δούλοι τους κόλλησαν απάνω σε μια ημερομηνία: «10 του Δεκέμβρη». Και σε μια λέξη: «αφοπλισμός». Ο προτέκτορας πήγαινε με τα νερά του Λαού. Τον αποκοίμιζε με την ισοπολιτεία και τη «Λαοκρατία» του.

Την 1 του Δεκέμβρη αδιάντροπα, απροειδοποίητα, δίνοντας μια κλωτσιά στα προσχήματα, φανερώνει ολόκληρο τον αποτρόπαιο σκοπό του. Ν’ αφοπλίσει, χωρίς όρους, τον Ελληνικό Στρατό για χάρη και προς όφελος των Εγγλέζων.

Αυτή ήταν η απότομη στροφή των 360 μοιρών που είχε υποσχεθεί.

Η υπαναχώρηση έγινε την 1 του Δεκέμβρη. Οι αντιπρόσωποι του Λαού στην Κυβέρνηση αποχώρησαν και το ανακοίνωσαν στο Λαό. Ο Λαός εγκαταλείπει τα έργα του και κατεβαίνει στο δρόμο να ζητήσει το λόγο. Ο υψηλός βλάκας απαντάει με φωτιά. Δεν τον συγκινούσε η φωνή του Λαού. Κείνος άκουε μόνο τη «φωνή του Κυρίου του»…

Ο Λαός κατεβαίνει να θάψει τα θύματά του…

Ήταν μια κηδεία που οι ζωντανοί δε θα ξαναδούν άλλη.

Οι μεγάλες αρτηρίες της πρωτεύουσας πλημμύρισαν από τον οργισμένο Λαοχείμαρρο.

Με βήματα βουβά και ψυχή γιομάτη κοχλασμό ο λαός σταμάτησε πάνω απ’ τα 28 φέρετρα. ήταν 28 κορμιά που έφυγαν απ’ ανάμεσά μας με έκπληκτα μάτια. Τα φέρετρα έκλειναν 28 στόματα που φώναξαν ως το θάνατο «Δικαιοσύνη!».. Και τώρα ξαπλωμένα διαμαρτύρονται δυνατότερα.
….

Το πλήθος πήγαινε με ασάλευτα, σκληρά μάτια προς το κοιμητήρι. Πάνω απ’ το κεφάλι του σάλευαν σαν καπνοί τα μαύρα πανιά και ματωμένες παντιέρες. Τα πόδια αυτά, αυτά τα μυριάδες πόδια, ήταν αποφασισμένα όλα να μην τον ξανακάνουν αυτό το δρόμο!

Στις τρεις η ώρα ολόκληρη η Αθήνα γονάτισε. Ένα φαρδύ ματωμένο πανί συγκέντρωνε σε δυο γραμμές όλο το νόημα του όρκου και της απόφασης:

«ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ: ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ Η ΤΑ ΟΠΛΑ»

Ήταν σαν μια φωνή καφτερή και αμετάκλητη.

Ύστερα η πομπή τράβηξε για το κοιμητήρι. Η Αθήνα λυσίκομη ακολούθησε. Κι εκεί, πάνω απ’ το νωπό αίμα, πάνω απ’ το νωπό χώμα ο Λαός ορκίστηκε όρκο φοβερό: «Θάβω τους τελευταίους 28 μου νεκρούς. Ο 29ος θάναι ο φονιάς. Ή εγώ!»

Στο γυρισμό απ’ το κοιμητήρι οι ζεστές ακόμα κάννες των φονιάδων ξανάδιασαν και ξαναξάπλωσαν νέα κορμιά.

Τα γερμανικά βόλια, από Ελληνικό χέρι, ρίχτηκαν καφτερά πάνω στο λαό. Τότε το είδαμε ολοφάνερα: Πίσω απ’ τις πλάτες των φονιάδων μας σημάδευε τα κορμιά μας η ίδια η Αγγλία!

Το βασικό υλικό αυτού του άρθρου είχαμε αναρτήσει στις 3.12.2012 εδώ: http://vathikokkino.com/2012/12/%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BE%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B5-%CE%B7-3-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%B7-%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%BF/

ΠΗΓΗ: pandiera.gr